dimanche 9 décembre 2012, par Durand Cédric , Keucheyan Razmig ,
Μετάφραση: Κούτσης Θανάσης
Καυστική ειρωνεία, ενθάρρυνση ή επιτάφιος ; Η απονομή του Νόμπελ Ειρήνης
στην Ευρωπαϊκή Ένωση προξενεί αμηχανία όταν, την ίδια στιγμή, η
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Επιτροπή των Βρυξελλών διεξάγουν
δημοσιονομικό πόλεμο εναντίον αρκετών κρατών-μελών. Γι’ αυτό και
απαιτείται ένας στοχασμός πάνω στη φύση του πολιτικού καθεστώτος που
σήμερα οικοδομείται στην Ένωση.
« Αν πετάξουμε
καταγής ένα κρύσταλλο, θρυμματίζεται –αλλά όχι με οποιονδήποτε τρόπο :
θρυμματίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες θραύσης του σε κομμάτια των οποίων η
οριοθέτηση, αν και αόρατη, ήταν εκ των προτέρων καθορισμένη από τη δομή
του κρυστάλλου ». Η παρατήρηση αυτή του Σίγκμουντ Φρόιντ, που έγινε τη δεκαετία του 1930 [1]
και αφορούσε τους ψυχικά ασθενείς, έχει επίσης εφαρμογή και στους
πολιτικά ασθενείς, στην πρώτη γραμμή των οποίων βρίσκεται η Ευρωπαϊκή
Ένωση : μια δομή όντως γεμάτη ραγίσματα και θραύσματα.
