Σύνταγμα 3.7.2015. Η συγκέντρωση του ΟΧΙ. Μια από τις μεγαλύτερες και πιό ενθουσιώδεις συγκεντρώσεις από τη μεταπολίτευση.
Ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα που έδωσε στο ΟΧΙ 61,31%...
Να
μη σας χαλάσουμε την ωραία ατμόσφαιρα αλλά όσοι κατέβουν σήμερα στις
συγκεντρώσεις ας προετοιμαστούν ψυχολογικά και ας μην πάρουν το
αποτέλεσμα της συμμετοχής σαν τελεσίδικη δυνατότητα αντίστασης της
κοινωνίας.
Η 5η Ιούλη του 2015 ανέδειξε το γεγονός πως μόνο η εξουσία
μέχρι στιγμής μπορεί να θέτει τα διλήμματα με τρόπο που διχάζουν -
συσπειρώνουν τα κοινωνικά συμφέροντα.
Και μπορεί ο Τσίπρας να έβαλε το
δίλημμα του ΟΧΙ για να σώσει απλά το τομάρι του αλλά η αριστερά
αποδεικνύει πως δεν έχει ούτε αυτή τη στοιχειώδη ευφυία.
Αντί να
καταλάβει την πλατεία συντάγματος και να την μετατρέψει σε βήμα κριτικής
και αποτίμησης του ενός χρόνου από το μεγάλο ΟΧΙ του λαού επιχειρεί
απλά να καταγράψει τον θλιβερό, ηττημένο εαυτό της στους δρόμους μιας
πόλης σε απόγνωση και παραίτηση.
Τί να περιμένεις όμως από μια ΛΑΕ που
μόλις ολοκλήρωσε την ιδρυτική της συνδιάσκεψη - καρικατούρα με
περιχαράκωση από την κοινωνία, με αντιδημοκρατική οργανωτική συγκρότηση
της πολιτικής αριστοκρατίας που την ελέγχει και με μόνο σχέδιο την
κοινοβουλευτική αποκατάσταση των στελεχών της;
Ή τί να περιμένεις από
την "Πλεύση Ελευθερίας" πέρα από την αποκατάσταση της καρατομημένης πλήν
τίμιας και μαχητικής της επικεφαλής;
Από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ό,τι περίμενες,
περιμένεις. Δεν μπορεί να δημιουργήσει καμία κοινωνική έκπληξη.
Το ΚΚΕ
είναι η βαθειά δύναμη του καθεστώτος άρα στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
με διάφορα τσαλιμάκια για να εξαπατάει όπως πάντα το καθορισμένο από το
καθεστώς ποσοστό της κοινωνικής του επιρροής.
Τί απομένει;
Η κοινωνική
έκρηξη που ταξιδεύει ήδη απ' το μέλλον και έρχεται να μας συναντήσει και
που πρέπει να μην μας βρεί κλεισμένους σπίτια μας. Δε θα συμβεί σήμερα
αλλά θα συμβεί. Καλή δύναμη.
