Οι μέρες που έρχονται και οι πολιτικές(;) μάχες που δίνονται και θα δοθούν θα είναι για το λαό μας και το μέλλον του τόσο καθοριστικές όσο θα ήταν η έκβαση ενός κυριολεκτικού πολέμου.
Η νοθρότητα ωστόσο με την οποία η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει την επίθεση που δέχεται από το πολεμικό σχέδιο "κρίση" και η παραίτηση που επιδεικνύει στην προδιαγεγραμμένη μοίρα του αφανισμού της δεν τη χωράει το μυαλό μας, τουλάχιστον όσων από μας υπερασπιζόμαστε τον ανθρώπινο πολιτισμό σαν μια συλλογική κατάκτηση της ανθρωπότητας με στόχο την επιβίωση και την ευημερία της.
Οι δυνάμεις του κεφαλαίου βρίσκονται εκτός του ανθρώπινου πολιτισμού.
Είναι εχθρικές προς την συλλογική ύπαρξη της ανθρωπότητας, πράγμα που σημαίνει εχθρικές ως προς την ύπαρξη της ανθρωπότητας συνολικά.
Αυτός είναι και ο λόγος που δεν διστάζουν να εκμεταλλεύονται, να βασανίζουν, να κλέβουν να δολοφονούν, να αφανίζουν όσους δεν έχουν τα μέσα να αντισταθούν.
Οι εχθροί της ανθρωπότητας μας έχουν δείξει το πρόσωπό τους.
Γιατί δεν το βλέπουμε ενώ μας το σπρώχνουν μπρός στα μάτια μας;
Γιατί δεν είμαστε σε θέση να τους στείλουμε στο διάολο;
Διαλέγουμε λίγες σκέψεις από τον ψυχίατρο, ψυχαναλυτή Νίκο Σιδέρη και την παρουσίαση του πρόσφατου βιβλίου του «Το κατά Διαβόλου Ευαγγέλιο» που κυκλοφόρησε από το «Μεταίχμιο»: μια «πολιτική ψυχολογία της κρίσης»,
στην οποία αναδεικνύει τον παραλογισμό του κυρίαρχου πολιτικο-μιντιακού
λόγου, εξετάζει τις νοσηρές του επιπτώσεις στην ψυχή και το μυαλό μας,
και προτείνει αντίδοτα ικανά να δώσουν τέλος στο παρατεταμένο «πένθιμο
μούδιασμα» που δίνει γύρω μας τον τόνο, στρέφοντάς μας προς έναν
«δημοκρατικό ανθρωπισμό».
Το σημερινό μοντέλο πολιτικής λειτουργίας στην Ελλάδα εμφανίζει
ανησυχητικές αναλογίες μ' εκείνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,
ισχυρίζεται ο Σιδέρης, στο μέτρο που οι κυβερνώντες καλλιεργούν και
εμπεδώνουν στην κοινωνία νοοτροπίες υποταγής.
