᾿Απειλή γιά τή γλῶσσα μας ἡ «γλῶσσα» τῶν ὑπολογιστῶν / ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΠΟ 40 ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥΣ

 
«ΣΗΜΑ κινδύνου» για αλλοίωση της ελληνικής γλώσσας λόγω της τάσης που αναπτύσσεται σε κείμενα ηλεκτρονικών υπολογιστών ή μηνυμάτων στα οποία χρησιμοποιείται η λατινική γραφή ή ελληνικές λέξεις σε συντομογραφία, εκπέμπει η Ακαδημία Αθηνών.

Στη σχετική Διακήρυξη που υπογράφουν 40 μέλη της υπογραμμίζεται μεταξύ άλλων ότι η τάση παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και επισημαίνεται ότι αυτό θα καταφέρει καίριο πλήγμα κατά της ελληνικής σκέψης και όλων των πτυχών του ελληνικού πολιτισμού που εκφράζονται με γραπτά κείμενα. Σε άλλο σημείο της Διακήρυξης αναφέρεται ότι:

«Η γλώσσα μας η αρχαιότατη αλλά πάντα σύγχρονη και ζώσα, αυτή η γλώσσα που εμπλούτισε όχι μόνο τη λατινική, αλλά και τις κυριώτερες ευρωπαϊκές γλώσσες, που έχει και οπτικά συνδεθή άρρηκτα με το αλφάβητό της, δεν είναι δυνατό να υποστή μείωση με την κατάργηση από εμάς τους ίδιους. Είναι αδιανόητο να δεχθούμε ως Έλληνες την μεταμφίεση της γραφής μας με την κατάργηση πολλών γραμμάτων της, που δεν πέρασαν στο λατινικό αλφάβητο, και με την αντικατάστασή τους από άλλα υποτίθεται ηχητικώς παραπλήσια γράμματά του».

Τα μέλη της Ακαδημίας αφού τονίζουν ότι άλλοι λαοί, όπως οι Γάλλοι και οι Ισπανοί, μάχονται μέχρι σήμερα να διατηρήσουν μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια τον τρόπο γραφής των κειμένων τους με το δικό τους αλφάβητο, τονίζουν:

«Θεωρούμε ανόσια αλλά και ανόητη κάθε προσπάθεια να αντικατασταθή η ελληνική γραφή στο λίκνο της, εφ' όσον μάλιστα σε άλλες χώρες ανάλογες απόπειρες μεταβολής του τρόπου γραφής -σε μερικές περιπτώσεις δυσχερέστερης της ελληνικής- προσέκρουσαν στην καθολική και οργισμένη αντίδραση των λαών των χωρών αυτών. Όπως και επί Ενετών, όταν αυτοί στα μέρη που κυριαρχούσαν προσπάθησαν να αντικαταστήσουν στα ελληνικά κείμενα τους ελληνικούς χαρακτήρες με λατινικούς, έτσι και τώρα θα αντισταθούμε, καλώντας όλους τους συνέλληνες ν' αντιδράσουν για την πρόριζα εξαφάνιση των ανίερων αυτών σχεδίων».

Τη Διακήρυξη υπογράφουν οι:

1. Αθανασιάδης Τάσος. 2. Αλεξόπουλος Καίσαρ. 3. Αρτεμιάδης Νικόλαος. 4. Βλάχος Άγγελος. 5. Βοκοτόπουλος Παναγιώτης. 6. Γεωργιάδης Απόστολος. 7. Γρόλλιος Κωνσταντίνος. 8. Δεσποτόπουλος Κωνσταντίνος. 9. Δρακάτος Κωνσταντίνος. 10. Ζηζιούλας Ιωάννης Μητροπολίτης Περγάμου. 11. Ιακωβίδης Σπυρίδων. 12. Καμπανέλλης Ιάκωβος. 13. Καμπίτογλου Αλέξανδρος. 14. Καμπύλης Αθανάσιος. 15. Κονομής Νικόλαος. 16. Κοντόπουλος Γεώργιος. 17. Κουνάδης Αντώνιος. 18. Λαΐου Αγγελική. 19. Λιγομενίδης Πάνος. 20. Μανούσος Μανούσακας. 21. Ματσανιώτης Νικόλος. 22. Μητσόπουλος Γεώργιος. 23. Μουτσόπουλος Ευάγγελος. 24. Μυλωνάς Παύλος. 25. Νανόπουλος Δημήτριος. 26. Παλλάντιος Μενέλαος. 27. Παππάς Ιωάννης. 28. Παρισάκης Γεώργιος. 29. Πεσαμαζόγλου Ιωάννης. 30. Πετράκος Βασίλειος. 31. Ρούκουνας Εμμανουήλ. 32. Σακελλαρίου Μιχαήλ. 33. Σαράντη Γαλάτεια. 34. Σκαλκέας Γρηγόριος. 35. Στεφανής Κωνσταντίνος. 36. Τέτσης Παναγιώτης. 37. Τούντας Κωνσταντίνος. 38. Τριχόπουλος Δημήτριος. 39. Χατζηϊωάννου Θεμιστοκλής. 40. Χρήστου Χρύσανθος.

http://www.alopsis.gr /(Πηγή: "Το Παρόν" 20/2/2011)

῾Η επέλαση τῆς ἀγγλικῆς γλώσσας

Την ώρα που τα Αγγλικά απλώνουν τα «πλοκάμια» τους ανά την υφήλιο, δύο μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες αντιδρούν με πολύ διαφορετικό τρόπο στην επέλαση της αγγλικής γλώσσας: Οι Γάλλοι ψηφίζουν νόμους και επινοούν νέες γαλλικές λέξεις, ενώ οι Γερμανοί έχουν εδώ και χρόνια συνθηκολογήσει με τον «γλωσσικό κατακτητή».
Το 1975, η γαλλική κυβέρνηση ψήφισε το νόμο Bas-Lauriol, ο οποίος απαγόρευσε τη χρήση αγγλικών όρων σε επίσημα έγγραφα και διαφημίσεις, καθώς και στη δημόσια διοίκηση. Στα γαλλικά υπουργεία συστάθηκαν επιτροπές ορολογίας, οι οποίες ανέλαβαν να πλάσουν γαλλικές λέξεις για όλα τα αντικείμενα και τις ιδέες που είχαν εισαχθεί αποκλειστικά στα αγγλικά. Στα χαρακτηριστικά παραδείγματα περιλαμβάνεται η γαλλική «logiciel» για την αγγλική «software», το «baladeur» για το «Walkman», το «ordinateur» για το «computer» και το «remue-méninges» για το «brainstorming».
Παρά τις επίμονες προσπάθειες των Γάλλων, τα Αγγλικά συνέχισαν να μονοπωλούν τα επιστημονικά συνέδρια, καθώς και στους κλάδους του πολιτισμού και της τεχνολογίας. Το αποτέλεσμα ήταν το 1996 να ψηφιστεί ο νόμος «Toulon», ο οποίος ισχυροποιεί τη νομική κυριαρχία των Γαλλικών στη Γαλλία, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη θέση τους. Οι οργανώσεις υπεράσπισης της γαλλικής γλώσσας έκρουσαν το 2009 τον κώδωνα του κινδύνου διακηρύττοντας ότι «σήμερα στους τείχους του Παρισιού υπάρχουν περισσότερες αγγλικές λέξεις από τις γερμανικές στην κατοχή. Ήρθε η ώρα να αντισταθούμε!».
Παρ΄ όλα αυτά, η παντοδυναμία των Αγγλικών αποτελεί πραγματικότητα. Ακόμη και στη Γαλλία, είναι δύσκολο να βρει κανείς δουλειά χωρίς να μιλά Αγγλικά. Στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, οι γαλλικές εταιρείες υποχρεούνται να συμβαδίζουν με τα διεθνή πρότυπα, καθιστώντας ουσιαστικά τα Αγγλικά lingua franca (κοινή γλώσσα).
Σε αντίθεση με τους Γάλλους, οι Γερμανοί έχουν παραδώσει τα όπλα εδώ και πολύ καιρό. Σύμφωνα με τους γλωσσολόγους, οι Γερμανοί χρησιμοποιούν 8.000 αγγλικές λέξεις περίπου στην καθομιλουμένη. «Οι Γερμανοί έχουμε ένα κόμπλεξ κατωτερότητας», εξηγεί ο δρ Xόλγκερ Κλατ σε διάρκεια συνέντευξής του στην Rzeczpospolita. «Θεωρούμε τη γλώσσα μας αναγκαίο κακό και προτιμούμε να μιλάμε Αγγλικά», συμπληρώνει.

 Πηγή:http://www.naftemporiki.gr (24-03-2010)