᾿Ανάμεσα σέ Σκύρο - Εὔβοια τουρκική κορβέτ

Άσκοπη περιπλάνηση σε ελληνικά χωρικά ύδατα

 

14/03/2011  22:18

http://img.protothema.gr/56DEDCD8F87050DA38BF2D7C458B3144.jpg

Πραγματικά… προφητικές ικανότητες αποδεικνύεται ότι έχει ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας. Δεν πρόλαβε να περάσει μια  βδομάδα από τη στιγμή που ο  κ. Αχμέτ Νταβούτογλου (ενώ περιόδευε σε διάφορες περιοχές της ελληνικής επικράτειας) προανήγγειλε «περισσότερες φιλικές τουρκικές σημαίες στο Αιγαίο», και να, το θαύμα συνέβη. Ακόμη μια τουρκική σημαία, αυτή της τουρκικής κορβέτας «Μπαρτίν», κυματίζει απόψε στο Αιγαίο.

Περίπου στις οκτώ και μισή το βράδυ της Τετάρτης, το τουρκικό πολεμικό πλοίο παραβίασε  τα ελληνικά χωρικά ύδατα στο στενό  μεταξύ της Σκύρου και της Κύμης  Ευβοίας. 

Δικαιολογώντας  τη σκοπιμότητα των περιπλανήσεων  τουρκικών πολεμικών πλοίων γύρω από ελληνικά νησιά και στην ελληνική χωρική θάλασσα του Αιγαίου, ο κ. Νταβούτογλου είχε αναφερθεί στην ψυχολογική ανάγκη των Τούρκων να αισθάνονται ότι το Αιγαίο δεν είναι μόνο ελληνική θάλασσα.

Ενδεχομένως ο  Τούρκος υπουργός Εξωτερικών να μην  έλεγε ψέματα. Διότι μπορεί πράγματι ο κυβερνήτης της κορβέτας «Μπαρτίν» να έχει ψυχολογικά θέματα. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι τα 40 λεπτά που παρουσίαζε την «φιλική» τουρκική σημαία μεταξύ της Σκύρου και της Κύμης αγνοούσε τις εκκλήσεις των ελληνικών πολεμικών πλοίων (ΠΠΚ Στάμου και ΤΠΚ Γρηγορόπουλος) να απομακρυνθεί από την περιοχή επειδή παραβίαζε ελληνικά χωρικά ύδατα.
Αυτή την ώρα (περίπου 22.00 βράδυ Δευτέρας) η τουρκική κορβέτα «Μπαρτίν» έχει βγει από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πλέει βορείως της Σκύρου.

Το τουρκικό πολεμικό απέπλευσε από το λιμάνι περίπου στις 09.30 το πρωί της Δευτέρας και αρχικώς κινήθηκε με νότια πορεία μεταξύ της Χίου και των τουρκικών παραλίων. Στη συνέχεια η «Μπαρτίν» έπλευσε νοτίως της Χίου και ακολούθησε δυτική πορεία πλέοντας σε διεθνή ύδατα.

Οι παραβιάσεις  των ελληνικών χωρικών ξεκίνησαν  περίπου στις 20.30 το βράδυ της Δευτέρας, όταν το τουρκικό πολεμικό βρισκόταν στο στενό μεταξύ της Σκύρου και της Κύμης Ευβοίας. Έπειτα από 40 λεπτά πλου σε ελληνική χωρική θάλασσα, η «Μπαρτίν» βγήκε σε διεθνή ύδατα με βόρεια πορεία, περίπου στις 21.10 το βράδυ.

Επισημαίνεται ότι μόνο τον Ιανουάριο του 2011 οι τουρκικές «φιλικές» σημαίες  στο Αιγαίο πράγματι πολλαπλασιάστηκαν. Μόνο τον πρώτο μήνα του έτους  σημειώθηκαν 61 παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων από τουρκικά πολεμικά πλοία, ενώ τον Ιανουαριο του 2010 ο αντίστοιχος αριθμός των παραβιάσεων της ελληνικής χωρικής θάλασσας από πλοία των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων ήταν 11.

Η αύξηση αυτή προφανώς μπορεί να εξηγηθεί από τον κ. Νταβούτογλου (αν και υπάρχει το πρωθύστερον). 
Όπως εξήγησε  ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, η Τουρκία έχει μεγάλες ακτές  στη Μεσόγειο και θα πρέπει να έχει ελεύθερη πρόσβαση στα διεθνή ύδατα  στο Αιγαίο (εντάξει μερικές φορές  θέλει να έρθει πιο… κοντά στους Έλληνες)… 

Πηγή:http://www.protothema.gr

Οἱ δυνάμεις τοῦ χάους ἁλωνίζουν χωρίς ἐμπόδια… . τοῦ Μίκη Θεοδωράκη

25.10.10

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΡΕΣΑΛΤΟ Μόλις λάβαμε επιστολή του Μίκη προς το Λιβανελί και τον Κούρδο συγγραφέα Γιασάρ Κεμάλ. Ο Μίκης θέτει τα πράγματα με οξύτατη διαύγεια και ΑΙΧΜΗΡΑ, επανορθώνοντας και το δικό του λάθος. Να θυμίσουμε ότι το 1987 ο Μίκης ο Στέφανος Ληναίος ο Λιβανελί, ο Γιασάρ Κεμάλ και ο εξέχαστος Αζίζ Νεσίν είχανε ιδρύσει την Επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας. Αθήνα, 23.10.2010 Αγαπητοί μου Yassar και Zülfü, Από χθες βρίσκεται και πάλι στην Αθήνα, για δεύτερη φορά μέσα σε έξι μήνες, το πρωθυπουργικό ζεύγος της Τουρκίας, ο Υπουργός Εξωτερικών και πλήθος άλλα διοικητικά στελέχη, για να συζητήσουν με τους Έλληνες ομολόγους τους μέσα στα πλαίσια του «Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας». Εάν μεταφερθούμε στα 1986, τότε που δημιουργούσαμε στην Πόλη την πρώτη επιτροπή Ελληνοτουρκικής Φιλίας, θα δούμε ότι στο μεταξύ έχει γίνει ένα τεράστιο βήμα ανάμεσα στις σχέσεις των δύο λαών μας, γεγονός που για μας μπορούσε να θεωρηθεί τότε σαν ένα αληθινό θαύμα. Κι όμως, παρά τις συνεχείς επαφές, τα ζεϊμπέκικα των υπουργών και τις κουμπαριές των πρωθυπουργών, στην ουσία δεν έχει επιτευχθεί έως τώρα η παραμικρή πρόοδος, τουλάχιστον ως προς τα μεγάλα θέματα που εξακολουθούν να χωρίζουν τις δυο χώρες, όπως το Αιγαίο, η Κύπρος και τόσα άλλα. Διαβάζω τον ελληνικό τύπο σήμερα, μετά την πρώτη συνάντηση των δύο πρωθυπουργών και βλέπω ότι εκείνο που κυριαρχεί είναι η επιφύλαξη ή καχυποψία και η έλλειψη εμπιστοσύνης ως προς τις κρυφές βλέψεις και τα σχέδια της Τουρκίας. Μπροστά στις κάμερες όλοι χαμογελούν, όμως αμέσως μετά είναι σκεπτικοί και συνοφρυωμένοι, λες και οι συνομιλίες γίνονται για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, δηλαδή κουβέντες του αέρα, προκειμένου ο ένας να κερδίσει χρόνο εναντίον του άλλου. Όσο για την ελληνική κοινή γνώμη, ιδιαίτερα μετά το βιβλίο του Νταβούτογλου και την γενική άνοδο της Τουρκίας, γίνεται κάθε μέρα και πιο φοβισμένη και τα σενάρια για τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος μας γίνονται όλο και πιο πιστευτά. Ο παλιός μύθος για τον κίνδυνο εξ Ανατολών ξαναφουντώνει, έτσι που στην ουσία ξαναβρισκόμαστε στην εποχή της δεκαετίας του ΄80, τότε που όταν γύρισα στην Αθήνα μετά την ίδρυση της Επιτροπής μας, η Κεντροαριστερά (ΠΑΣΟΚ) και η Αριστερά με χαρακτήρισαν με μια λέξη «προδότη», ενώ επί μήνες τα δημοσιογραφικά όργανά τους εξαπέλυαν καθημερινά εναντίον μου δηλητήριο και λάσπη… Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι: αφού στο βάθος δεν υπάρχει θέληση για να βρεθεί μια οριστική λύση στις διαφορές μας, γιατί οι ηγεσίες έχουν αλλάξει τη στάση τους με συνεχείς συναντήσεις, φιλοφρονήσεις, κουμπαριές και Ανώτατα Συμβούλια; Κι όλα αυτά στην επιφάνεια, ενώ στο βάθος ο καθένας παραμένει αμετάθετος στην θέση του; Τι άλλο μπορούμε να σκεφτούμε εκτός από το ότι επάνω και από τις δύο κυβερνήσεις υπάρχει μια υπέρτατη δύναμη, που κινεί τα νήματα και μια μέρα επιδιώκει να μας φέρει κοντά και την άλλη να μας κάνει εχθρούς; Και ποια άλλη μπορεί να είναι η δύναμη αυτή εκτός από τις Η.Π.Α.; Που δυστυχώς μπορούν και παίζουν μαζί μας όπως η γάτα με τα ποντίκια; Δεν είναι μόνο κρίμα αλλά και ντροπή για δυο λαούς με τόσο μεγάλη ιστορία και τόσο βαθειές παραδόσεις να μην μπορούν να αντιτάξουν τη δική τους θέληση και τα δικά τους συμφέροντα σε κείνα της υπερδύναμης, που διανύει σήμερα μια περίοδο επικίνδυνης ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας σε όλα τα μέτωπα; Στην Μέση Ανατολή στέλνουν βόμβες και θάνατο. Στην Ευρώπη επιβάλλουν οικονομική κρίση και εξαθλίωση. Τώρα σε σχέση με μας, ποιος ξέρει ποια σχέδια έχουν για το Αιγαίο, για την Κύπρο, για την Θράκη, για την Μεγάλη Αλβανία και τη Μεγάλη Μακεδονία (Σκόπια) και κυρίως για τα πετρέλαια. Θυμάσαι ότι το 1975 είχα προτείνει να γίνει μια ελληνοτουρκική εταιρία για την συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων στο Αιγαίο. Είχα μάθει τότε από υψηλού επιπέδου υπηρεσίες ότι κάτω από το Αιγαίο υπάρχει μια θάλασσα πετρελαίου πολύ μεγάλη,, την οποία οι Αμερικανοί έσπευσαν να την χαρακτηρίσουν ως στρατηγικό τους απόθεμα, που θα έπρεπε να παραμείνει μυστικό, έως ότου φτάσει η ώρα που θα το αξιοποιήσουν για τις δικές τους ανάγκες. Γι’ αυτό ήταν απαγορευμένο στην Ελλάδα και στην Τουρκία να προχωρήσουν σε κοινές έρευνες, δεδομένου ότι η διαμόρφωση στο Αιγαίο με τις δύο ηπείρους και τα νησιά ανάμεσά τους, θέτει πολύπλοκα προβλήματα για τη διευθέτηση των αμοιβαίων δικαιωμάτων στο χώρο της υφαλοκρηπίδας. Όμως η κοινή λογική μας λέει, ότι αν υποθέσουμε ότι κάτω από το Αιγαίο και από τα τουρκικά παράλια έως τις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή, τότε εάν γίνει μια τρύπα έξω από την Σμύρνη είτε έξω από τον Πειραιά, θα καταλήξουν και οι δυο στην ίδια δεξαμενή! Επομένως αν υπάρχει πράγματι ατό το κοίτασμα, τότε αυτό και μόνο το γεγονός, θα έπρεπε να μας ενώνει, ώστε το όφελος να πάει (σε ποσοστά που θα καθοριστούν από κοινού) στους δυο λαούς και όχι σε ξένους. Στο μεταξύ η φιλία θα μας απαλλάξει από τις μεγάλες πολεμικές δαπάνες που μας γονατίζουν και θα μας βοηθήσουν να βρούμε τις δίκαιες λύσεις στα προβλήματα που εκκρεμούν, έτσι που η καχυποψία να αποκατασταθεί με την εμπιστοσύνη, γιατί πιστεύω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη αρρώστια για έναν λαό από εκείνη του φόβου και του μίσους. Και μόνο αν σκεφτούμε ότι θέλουμε-δεν θέλουμε είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε πλάι-πλάι χιλιάδες χρόνια και είναι όχι μόνο βλαβερό αλλά θα έλεγα ηλίθιο και κατώτερο για δυο λαούς να επιλέγουν να ζούνε με καυγάδες που τους εμποδίζουν να ζουν ήρεμα, πολιτισμένα, ειρηνικά τόσο για την ψυχική τους γαλήνη όσο και για τα δικά τους συμφέροντα. Δεν είναι αλήθεια, ντροπή να μας βάζουν οι ξένοι να μαλώνουμε σαν κοκόρια για να τρίβουν τα χέρια τους και να λένε μεταξύ τους: «Αυτοί οι δυο είναι καθυστερημένοι, φοβισμένοι και υπανάπτυκτοι λαοί, που όσο τους εκμεταλλευόμαστε για τα συμφέροντά μας, τόσο τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα έχει περισσότερο την εύνοιά μας. Ποιος θα είναι το πιο καλό παιδί μαζί μας.». Και πράγματι έως τώρα οι τιμημένοι μας πασάδες, πότε ο Έλληνας και πότε ο Τούρκος τρέχουν στον Μεγάλο Σουλτάνο, στον Λευκό Οίκο, την Υψηλή Πύλη, για να υποβάλουν τα σέβη τους, να φιλήσουν τα χρυσά του υποδήματα και να βεβαιώσουν πόσο καλοί και υπάκουοι είναι και πόσο πρόθυμοι να πραγματοποιήσουν τις εντολές του. Να γιατί, αγαπητοί μου αδελφοί, ο δρόμος της ουσιαστικής προσέγγισης περνά μόνο μέσα από τη θέληση των λαών. Όπως τότε, πριν 24 χρόνια, που αποφασίσαμε Έλληνες και Τούρκοι να δώσουμε τα χέρια καλώντας τους λαούς μας να κάνουν το ίδιο. Έτσι και τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θα πρέπει να βρεθούν νέοι άνθρωποι, για να συνεχίσουν το έργο μας. Πράγμα που είναι πιο εύκολο, αφού οι κυβερνήσεις -έστω και τυπικά- δηλώνουν πρόθυμες να συνεργαστούν. Επιστήμονες, πνευματικοί άνθρωποι, καλλιτέχνες, εργαζόμενοι, δήμαρχοι, δημοσιογράφοι, απλοί πολίτες από τις δύο πλευρές, πρέπει να επιδιώξουν να βρεθούν μαζί, για να συζητήσουν πολιτισμένα, υπεύθυνα και ειλικρινά, να βρουν τις πραγματικές αιτίες του Κακού, να στύψουν τα μυαλά τους και να προτείνουν δίκαιες λύσεις. Σήμερα οι δυνάμεις του Χάους αλωνίζουν χωρίς εμπόδια σπέρνοντας το φόβο, τη δυστυχία, το μίσος και τον θάνατο παντού. Κι εμείς βρισκόμαστε στο μάτι του Κυκλώνα.  Για να μπορέσουμε να επιζήσουμε ως άτομα, ως λαοί και ως χώρες, πρέπει κατ’ αρχήν ο κάθε λαός να αναπτύξει τη μέγιστη εσωτερική συνοχή επιλέγοντας τις καλλίτερες πολιτικές και τους πιο άξιους πολιτικούς που θα τον οδηγήσουν προς την πρόοδο και την ευημερία. Όμως δεν φτάνει αυτό. Γιατί καμμία χώρα δεν είναι τόσο δυνατή, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει το τέρας του Χάους, όσες δυνάμεις κι αν έχει. Πρέπει τουλάχιστον αυτοί που είναι γείτονες, να σταματήσουν τις διαφορές τους, για να σχηματίσουν όλοι μαζί σύνολα κρατών, που πιστεύουν στην Ειρήνη, στο Διεθνές Δίκαιο και στην Ανεξαρτησία των Λαών. Το ίδιο ισχύει και για τα Βαλκάνια, εκεί όπου οι Η.Π.Α. και το ΝΑΤΟ, αφού διέλυσαν και βύθισαν στη φτώχεια μια τόσο δυνατή, περήφανη και ευημερούσα χώρα όπως η Γιουγκοσλαυία, μηχανορραφούν σπέρνοντας τη διαίρεση και το φόβο, με στόχο να μας μεταβάλουν σε μια περιοχή κομματισμένη σε μικρά κρατίδια όπως έκαναν με το Κόσοσβο. Τελικός τους στόχος να γίνουμε υποχείρια στη θέληση αυτού του Διεθνούς Διευθυντηρίου, που με το στρατό και το χρήμα, τον πόλεμο και την εξαθλίωση μας έχει ρίξει στο στόμα του Χάους. Όποια χώρα, όποιος λαός πιστεύει ότι θα γλιτώσει από την λαίλαπα πειθαρχώντας και κολακεύοντας τον Μέγα Σουλτάνο, κάνει φριχτό λάθος. Εμείς αγαπητοί μου Yassar και Zülfü, είχαμε το προνόμιο να υπηρετούμε τη θεία Αρμονία όχι μόνο με τον Λόγο και τη Μουσική αλλά και με τις ιδέες μας, που έχουν μία και μόνο ευχή και ένα στόχο: την κυριαρχία της Αρμονίας μέσα σε κάθε άνθρωπο, ανάμεσα στους ανθρώπους, μέσα σε κάθε λαό και ανάμεσα σε όλους τους λαούς. Οφείλουμε για άλλη μια φορά να υψώσουμε τη φωνή μας τώρα, γιατί αύριο ίσως να είναι αργά. Σας χαιρετώ με αγάπη, Δικός σας, Μίκης Θεοδωράκης ΥΓ. Θα χαρώ αν καταφέρετε, αυτή η δραματική μου έκκληση να γίνει γνωστή στον φίλο Τουρκικό λαό. Εάν συμφωνείτε, θα κάνω κι εγώ το ίδιο, δημοσιοποιώντας την επιστολή μου στο διαδίκτυο. Πηγή: http://resaltomag.blogspot.com/2010/10/blog-post_3485.html

Περίεργες ἕως ἐπικίνδυνες ἀπόψεις τοῦ Τούρκου ὑπουργοῦ ᾿Εξωτερικῶν Νταβούτογλου

Είναι «κοινό σπίτι» Ελλάδας-Τουρκίας το Αιγαίο;

Πολύ περίεργες αλλ’ όχι ανεξήγητες αντιλήψεις περί συγκατοίκησης έχει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου. Μετά από συνάντησή του με τον υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Δ. Δρούτσα, ο Τούρκος υπουργός ισχυρίστηκε με έκδηλη επιτηδειότητα ότι η θάλασσα του Αιγαίου είναι το «κοινό σπίτι» για την Ελλάδα και την Τουρκία.

Για να προσθέσει τα εξής γλυκανάλατα: «Είμαστε μια οικογένεια, Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον». Και φυσικά, ο Δρούτσας απέφυγε να απαντήσει στις πρωτοφανείς διαστρεβλώσεις από τον Νταβούτογλου, μάλλον για να μη χαλάσει το κλίμα…
και οι διακοπές τους. Ο Τούρκος υπουργός αναδεικνύεται σε μέγα και ανεκδιήγητο διαστροφέα της πολιτικής και ιστορικής πραγματικότητας, στο πλαίσιο της καλά γνωστής τουρκικής προσπάθειας οικειοποίησης και τουρκοποίησης των πάντων.

Πρώτα απ’ όλα, Έλληνες και Τούρκοι δεν είναι «σαν μια οικογένεια». Διότι αν ο νταής Νταβούτογλου εννοεί την οικογένεια όπως εμείς οι Έλληνες την εννοούμε, δεν έπρεπε ποτέ η Τουρκία να επιχειρήσει, ούτε για μια φορά, όλες αυτές τις αφόρητες προκλήσεις και αμφισβητήσεις του εναέριου, χερσαίου και θαλάσσιου κυριαρχικού χώρου της Ελλάδας. Τι σόι ελληνοτουρκική οικογένεια οραματίζεται ο Νταβούτογλου, όπου επιμένει να ισχύει το οθωμανικό δίκαιο; Και τι οικογένεια είναι αυτή, όπου η Τουρκία δεν περνά μέρα χωρίς να επιτίθεται εναντίον του άλλου μέλους της οικογένειας, της Ελλάδας; Οι δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών αποκαλύπτουν ξανά, αν χρειαζόταν, και επιβεβαιώνουν όσα αναλύει εν εκτάσει στο βιβλίο του, «Στρατηγικό Βάθος», που εμφανώς ο Δ. Δρούτσας δεν μπήκε στον κόπο να μελετήσει, αν μη τι άλλο για να γνωρίζει τι το άλλο μέλος της ελληνοτουρκικής «οικογένειας» σκέφτεται να επιβάλει στην Ελλάδα.

Αν ο Δρούτσας και οι Έλληνες διπλωματικοί και ο Γ. Παπανδρέου μελετούσαν το βιβλίο Νταβούτογλου, θα κατανοούσαν σε όλη την ανατριχιαστική εκτύλιξή της την τουρκική στοχοθεσία κατά του Αιγαίου. Και πόσο σημαντικός είναι αυτός ο θαλάσσιος χώρος για την υλοποίηση των φιλοδοξιών της Τουρκίας να μετεξελιχθεί από περιφερειακή σε υπερδύναμη, με ρυθμιστικό ρόλο στην περιοχή μας και στον κόσμο. Ο Νταβούτογλου θεωρεί, από την άλλη, τη γεωγραφία ως πάρα πολύ σημαντικό παράγοντα στις προσπάθειες της Τουρκίας να αξιοποιήσει τους υδάτινους, ενεργειακούς και χερσαίους πόρους για να υλοποιήσει τους στόχους της. Η Τουρκία, κατά τον Νταβούτογλου, οφείλει να αξιοποιήσει τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και τη Μεσόγειο ώστε να καταστεί μεγάλη ναυτική δύναμη, ακριβώς για να αποβάλει το σύνδρομο του δήθεν αποκλεισμού της από την Ελλάδα, τη Ρωσία και άλλες δυνάμεις. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ενίσχυσης της ναυτικής της δύναμης πρέπει να ενταχθεί και η σύντονη προσπάθεια της Τουρκίας να ναυπηγήσει η ίδια τα δικά της πλωτά, εμπορικά και στρατιωτικά μέσα.

Ύστερα, ποια κοινότητα υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στον τομέα του πολιτισμού; Ποιον πολιτισμό… μοιράζεται η Τουρκία με την Ελλάδα; Αυτόν που δημιούργησαν πριν από χιλιετηρίδες ελληνικά και ιωνικά χέρια και σήμερα λυμαίνεται η βαρβαρική ορδή, που επέλασε από τις στέπες της Ασίας; Ο Νταβούτογλου ψεύδεται και ασυδοτεί εκ του ασφαλούς, επειδή, πρώτον, γνωρίζει την ελληνική μιζέρια και αναξιοπρέπεια. Αντί ο Δρούτσας να χαριεντίζεται με το φίλο του, Αχμέτ (!) όφειλε τουλάχιστον να τον επαναφέρει στην τάξη, επισημαίνοντάς του ότι δεν πρέπει να παρεκτρέπεται και να ψεύδεται. Τίποτε δεν είπε, απλώς απόλαυσε τους μεζέδες του… Δεύτερον, ο Νταβούτογλου γνωρίζει ότι στο σημείο οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής αδυναμίας, που βρίσκεται η Ελλάδα, αυτή τρέμει και την παραμικρή κρίση. Γι’ αυτό σιωπά και ανέχεται τις προσβολές, τους χλευασμούς και τις επιθέσεις της Τουρκίας. Πιστεύει, αφελέστατα και επικίνδυνα, ότι η εξημέρωση του τουρκικού θηρίου και το καλόπιασμά του θα αποτρέψει ή και θα στομώσει την επιθετικότητά του. Προφανώς, ούτε ο Δρούτσας ούτε κανείς άλλος στην Ελλάδα κατανοούν το του Δημοσθένη. Ότι δεν αποφεύγει τον κίνδυνο εκείνος που δεν θέλει να τον αντιμετωπίσει. Η Ελλάδα απειλείται συνεχώς από μια αποθηριωμένη Τουρκία, που απλώς περιμένει υπομονετικά πότε θα ωριμάσει και θα πέσει από μόνο του το ελληνικό σύκο… Και δεν υπάρχει στον ελληνικό ορίζοντα καμία σαφής ένδειξη αξιοπρεπούς και πατριωτικής αντίστασης και αντίδρασης στους σχεδιασμούς του Τούρκου Αττίλα…
ΣΗΜΕΡΙΝΗ


 http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/blog-post_5325.html#ixzz0w1TVTH62

Περίεργη ἐπιστολή «Τούρκου ἀξιωματικοῦ» στή «Χουριέτ» γιά τή νύχτα τῶν ᾿Ιμίων- Τοῦ ΑΡΗ ΑΜΠΑΤΖΗ

Μια εκδοχή για τη νύχτα της 30ής-31ης Ιανουαρίου 1996 και την κορύφωση της έντασης στις βραχονησίδες Ιμια πρόβαλε χθες η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», δημοσιεύοντας επιστολή Τούρκου αξιωματικού που υπηρετούσε σε τουρκική φρεγάτα στην περιοχή εκείνη τη μέρα.

Ο αξιωματικός υποστηρίζει ότι η πτώση του ελληνικού πολεμικού ελικοπτέρου κατά την κρίση στις βραχονησίδες Ιμια το 1996 έγινε αφού το ελικόπτερο εξέπεμψε σήμα κινδύνου, στη συνέχεια η...ελληνική φρεγάτα δεν κατάφερε να φωτίσει την πλατφόρμα προσγείωσης, η διοίκηση της οποίας απέρριψε πρόταση της παραπλήσιας τουρκικής φρεγάτας για προσγείωση του ελικοπτέρου σε αυτήν.

Στην επιστολή αναφέρεται ότι «καθώς πλησίαζε η ώρα της επιχείρησης και η ένταση κορυφωνόταν έγιναν δύο απροσδόκητα πράγματα: το ελικόπτερο του ελληνικού πλοίου Υδρα εξέπεμψε σήμα κινδύνου. Το σήμα αυτό το ακούσαμε κι εμείς. Το Υδρα όμως δεν κατάφερε να φωτίσει την πλατφόρμα. Στην έκκληση της τουρκικής φρεγάτας Γιαβούζ προς το ελληνικό ελικόπτερο και το πλοίο "η πλατφόρμα προσγείωσής μας είναι ανοιχτή, μπορεί να προσγειωθεί το ελικόπτερο", λάβαμε από τον διοικητή του Υδρα την απάντηση "negative, negative", με την πιο ψυχρή φωνή που έχω ακούσει ποτέ».

Σύμφωνα με την επιστολή, «το δεύτερο απροσδόκητο πράγμα ήταν η πρόταση του ταγματάρχη Αχμέτ Ερόλ "να αποβιβαστούμε στη μικρή βραχονησίδα που είναι άδεια κι έτσι να αποτρέψουμε τη σύγκρουση", η μεταβίβαση της πρότασης αυτής στην Αγκυρα και η θετική απάντηση που πήραμε έπειτα από 25-30 λεπτά για την πρόταση αυτή».

Στην επιστολή ο Τούρκος αξιωματικός υπογραμμίζει ότι η πρόταση περί μικρής βραχονησίδας ήταν του διοικητή της τουρκικής φρεγάτας Γιαβούζ, ταγματάρχη Αχμέτ Ερόλ και όχι του τότε βοηθού υφυπουργού Εξωτερικών Ινάλ Μπατού, όπως έχει γραφτεί στα τουρκικά ΜΜΕ.

Η «Χουριέτ» πάντως δεν διευκρινίζει πότε έχει συνταχθεί και αποσταλεί στην εφημερίδα η εν λόγω επιστολή.

Πηγή:ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
http://kontiloforos.blogspot.com

Γιαβάς- γιαβάς το πάει η Άγκυρα με τα νησιά

• "...Στο Πεντάγωνο, η δυσπιστία – για να μην πούμε η καχυποψία – έναντι της Άγκυρας περισσεύει και το κακό είναι ότι οι απέναντι δίνουν αφορμές για τη διατήρηση αυτού του κλίματος..."

Πού το πάνε ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Αχμέτ Νταβούτογλου; Στο Πεντάγωνο είναι ακόμη περισσότερο «κουμπωμένοι», μετά την «ιστορική» – όπως επιμένουν να αποκαλούν οι Τούρκοι – επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα. Για ένα είναι σχεδόν βέβαιοι: ότι η Άγκυρα «γιαβάς-γιαβάς» θα ξαναρίξει στο τραπέζι την πρόταση για αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου! Και δεν εννοούν μόνο τα Δωδεκάνησα, για τα οποία επικαλούνται προβλέψεις συνθηκών οι οποίες ξεπεράστηκαν από την ανάγκη της Ελλάδας να αμυνθεί στην επιθετικότητα της Τουρκίας. Εννοούν και τα νησιά του ΒΑ. Αιγαίου.
Η αναμονή της πρότασης για αποστρατικοποίηση δεν είναι τυχαία. Οι στρατιωτικοί στο Πεντάγωνο στηρίζονται στην εμπειρία και στην ιστορία. Υπενθυμίζουν ότι όλες οι «προσπάθειες αποκλιμάκωσης της έντασης στα ελληνοτουρκικά κατέληγαν πάντα σε πρόταση αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών». Το «αντάλλαγμα» ήταν πάντα αυτό που αναμένεται να δοθεί και τώρα: απόσυρση της 4ης Στρατιάς του Αιγαίου από τα παράλια της Σμύρνης. Η πρόταση είναι... «αδειανό πουκάμισο», γιατί επί της ουσίας Στρατιά του Αιγαίου – όπως ονόμαζαν την 4η Στρατιά οι Τούρκοι – δεν υπάρχει!
Το 1976, η Άγκυρα παριστάνοντας το «θύμα» συγκρότησε πράγματι την 4η Στρατιά στη Σμύρνη γιατί δήθεν φοβήθηκε από την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων στα νησιά του Αιγαίου. Βέβαια η 4η Στρατιά διέθετε – και διαθέτει – εκατοντάδες αποβατικά σκάφη που σίγουρα δεν προορίζονται για την άμυνα των παραλίων της Σμύρνης! Με τα χρόνια η 4η Στρατιά είχε όλο και μικρότερη σημασία για τους Τούρκους στρατηγούς και σήμερα πια στη Σμύρνη δεν υπάρχει τίποτα παραπάνω από ένα απλό στρατηγείο της εν λόγω στρατιάς, το οποίο αν και όποτε χρειαστεί θα ενεργοποιηθεί και θα συγκροτήσει την 4η Στρατιά σε μάχιμη δύναμη.
Μας θέλουν άοπλους
Από το 1976 στη συνάντηση Καραμανλή - Ετσεβίτ στη Γενεύη μέχρι και το 2000 που την πρόταση αυτή επανέφερε ο στρατιωτικός σύμβουλος του Ετσεβίτ και αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων εισβολής στην Κύπρο, ναύαρχος Γκιουβέν Ερκάγια, η επιδίωξη της Τουρκίας να αποστρατικοποιηθούν τα ελληνικά νησιά είναι διαρκής. Πάντα η συζήτηση ξεκινούσε από την ανάγκη αφοπλισμού των μαχητικών αεροσκαφών που πετάνε στο Αιγαίο, συνεχιζόταν με κουβέντα περί μείωσης εξοπλισμών και κατέληγε στην αποστρατικοποίηση. Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν μπήκε ποτέ στην ουσία της συζήτησης μιας τέτοιας πρότασης, αφού οι αντιρρήσεις των Ελλήνων στρατιωτικών ήταν πάντα εξαιρετικά ισχυρές, όπως και σήμερα. Οι λόγοι είναι προφανείς, όπως υποστηρίζουν οι επιτελείς του Πενταγώνου...
Η ελληνική απάντηση σε μια τέτοια πρόταση δεν μπορεί, σύμφωνα με τους στρατιωτικούς, παρά να είναι κάθετα αρνητική. Η επιχειρηματολογία είναι απλή και δεν έχει να κάνει με κανενός είδους «εθνικού ταμπού». Η τουρκική πρόταση ουσιαστικά δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην Ελλάδα. Στα παράλια της Σμύρνης δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από το στρατηγείο της 4ης Στρατιάς. Όλες οι στρατιωτικές της δυνάμεις βρίσκονται διεσπαρμένες στο εσωτερικό της Τουρκίας, ακόμη και μέχρι την περιφέρεια της Άγκυρας και στην Ανατολική Θράκη. Σε περίπτωση ενεργοποίησης της Στρατιάς του Αιγαίου, οι δυνάμεις της μεταφέρονται με όλα τα μέσα για να συγκροτηθούν σε μάχιμη δύναμη γρήγορα και εύκολα. Οι τουρκικές δυνάμεις που θα συγκροτήσουν την 4η Στρατιά σε ενδεχόμενη κρίση θα μεταφερθούν με ελικόπτερα, αεροπλάνα, τρένα και οδικώς σε χρόνο αστραπιαίο. Με απλά λόγια, δεν υπάρχει τίποτα να αποσυρθεί από τη Σμύρνη και γι’ αυτό μια τέτοια πρόταση από την Άγκυρα θα γίνει εκ του πονηρού.
Από την άλλη πλευρά η όποια κίνηση αποστρατικοποίησης ελληνικών νησιών αν γίνει, θα πρέπει να θεωρείται και οριστική. Τα στρατόπεδα και γενικά οι αμυντικές εγκαταστάσεις που έχουν κατασκευαστεί με πολύ κόπο από το 1974 στα νησιά του Αιγαίου, δεν μπορούν να εγκαταλειφθούν έτσι απλά και να επαναλειτουργήσουν όταν και αν χρειαστεί. Όπως και η μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων σε νησιά του Αιγαίου δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Η επαναφορά στρατιωτικών δυνάμεων που θα πρέπει να διαπλεύσουν ολόκληρο το Αιγαίο υπό την πίεση του χρόνου είναι απείρως δυσκολότερη από τη μεταφορά στρατευμάτων που θα υποχρεωθεί να κάνει η τουρκική πλευρά από το εσωτερικό της προς τα παράλια του Αιγαίου. Μια μονάδα που θα εγκαταλείψει το στρατόπεδό της σε κάποιο από τα νησιά του Αιγαίου είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιστρέψει. Συνεπώς η πρόταση μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακή, αλλά επί της ουσίας δεν προσφέρει τίποτα στην ελληνική πλευρά.
Έτσι κι αλλιώς και λόγω της οικονομικής κρίσης, το ΓΕΣ έχει προχωρήσει σε συμμάζεμα των στρατοπέδων και των μονάδων στα νησιά, κατεβάζοντας μάλιστα σημαντικά την οροφή των δυνάμεων που χρειάζεται για να επανδρώσει τις μονάδες. Άλλο αυτό όμως κι άλλο να «αποστρατικοποιήσουμε» τα νησιά.
Στο Πεντάγωνο, η δυσπιστία – για να μην πούμε η καχυποψία – έναντι της Άγκυρας περισσεύει και το κακό είναι ότι οι απέναντι δίνουν αφορμές για τη διατήρηση αυτού του κλίματος. Η τελευταία «κουτοπονηριά» ήταν ότι «έσπρωξαν» στο πρακτορείο Ανατολή την πληροφορία ότι όταν στις 5 Μαΐου οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών - Γιάγκος και Μπασπούγ - συνατήθηκαν στις Βρυξέλλες, ο Τούρκος είπε στον δικό μας το γνωστό «ποίημα» για τα άοπλα αεροσκάφη και ο δικός μας – λέει το Ανατολή – είπε ότι θα το σκεφτούμε. Το κακό είναι ότι το τηλεγράφημα του Ανατολή το υιοθέτησε... το ΑΠΕ και ποιος είδε τον Γιάγκο και δεν τον φοβήθηκε. Η συνομιλία και κυρίως το περιεχόμενό της διαψεύστηκε, αλλά η πρόταση για πτήσεις άοπλων αεροσκαφών παραμένει πάντα ανοιχτή.
Πηγή:http://kostasxan.blogspot.com

῾Ο ᾿Ερντογάν μᾶς ὑπαγορεύει τώρα καί τά θέματα τῶν ᾿Εξετάσεων-Στέλιος Παπαθεμελῆς

 

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει η μελάνη των υπογραφών των κυριών, Διαμαντοπούλου και Τσουμπουκτσού και η δική μας «σαν έτοιμη από καιρό» ανήμερα της 19ης Μαΐου, Ημέρας Μνήμης για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού και κατ’ επέκταση τα 1.500.000 θύματα των ομοεθνών μας της καθ’ ημάς Ανατολής έσπευσε να δώσει θέμα στις εισαγωγικές εξετάσεις το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου «Στου Κεμάλ το σπίτι» Οι συνειρμοί είναι αυτονόητοι.

Ο λογοτέχνης είναι αθώος του αίματος. Αφηγείται μια πολύ ανθρώπινη πλευρά της τραγωδίας της υποχρεωτικής ανταλλαγής των πληθυσμών που κορύφωσε το δράμα της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Τέτοιες εμπειρίες υπάρχουν αναρίθμητες. Και εκατέρωθεν. Αλλά τα αισθήματα των απλών πολιτών δεν είναι το πρόβλημα. Και πάντως στην Ελλάδα που μεγαλώσαμε, κανένα αντιτουρκικό μίσος δεν μας δίδαξαν οι δάσκαλοί μας.

Πρόβλημα είναι ο τουρκικός επεκτατισμός. Βεβαίως το φερόμενο ως «σπίτι του Κεμάλ» όπως απέδειξε ο Νεοκλής Σαρρής δεν είναι το σπίτι του Κεμάλ , αλλά του θείου του.

Αντιθέτως τα τουρκικά βιβλία, και όλο το επικοινωνιακό τους σύστημα αποπνέουν μίσος κατά Ελλήνων. Εμείς ακολουθούμε την εντολή του Κυρίου «αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς».

Φυσικά δεν προκαλεί το κείμενο του Ιωάννου. Αυτό αποπνέει ανθρωπιά και τρυφερότητα. Προκαλεί η επιλογή της ηγεσίας του Υπουργείου (πρώην) Εθνικής Παιδείας ,τέτοια μέρα να αναστήσει το απαίσιας μνήμης όνομα του αρχισφαγέα των Ελλήνων της Ανατολής Μουσταφά Κεμάλ υποχρεώνοντας τους μαθητές να διαγωνισθούν με θέμα το σπίτι του.

Επειδή σαυτόν τον τόπο δεν τιμήσαμε τους νεκρούς μας, κατάπιαμε το έγκλημα παραβλέποντας ότι «κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι κι οι νεκροί», χρειάστηκαν εβδομήντα χρόνια για να αναγνωρίσουμε την Ποντιακή Γενοκτονία , ογδόντα χρόνια τη Μικρασιατική και άγνωστο πόσα θα χρειαστούν για Θρακιωτών και Κωνσταντινοπολιτών.

Ανοήτως κομματιάσαμε την Γενοκτονία , ακόμη και στη διεθνοποίηση, από ξένο Κοινοβούλιο , ( Σουηδίας), αναγνωρίσθηκε κλάσμα της η Ποντιακή.

Είναι βέβαιον ότι οι υπεύθυνοι με την «Το σπίτι του Κεμάλ» θέλησαν να στείλουν ένα ακόμη μήνυμα ραγιαδισμού στην άλλη ακτή.

Η συμφωνία Διαμαντοπούλου-Τσουμπουκτσού όπως και κάθε προηγούμενη με τους σουλτάνους τηρείται μονόπλευρα από μας. Παράδειγμα το τετράτομο του CDRSEE δηλ. της επιχείρησης να ξαναγραφεί η ιστορία των λαών της Βαλκανικής με αμερικανική τεχνογνωσία και συνταγή.Το περιεχόμενό του , απηχεί τις θέσεις της τουρκικής ,βουλγαρικής ,κ.λ.π.ιστοριογραφίας ,και ενέπνευσε τις «ιέρειες» της εθνικής αποδόμησης Ρεπούση , Δραγώνα, Φραγκουδάκη κ.λ.π. για τα κατορθώματά τους.

Οι αποδομητές μας περνούν στα μουλλωχτά το μοντέλο της CRRSEE στα σχολικά εγχειρίδια , διαστρεβλώνοντας την αλήθεια . Οι Τούρκοι δεν άλλαξαν τίποτε. Ούτε πρόκειται . Οι αποδομητές μας επειδή όσο κι αν προσπαθήσουν δεν μπορούν να καθαγιάσουν τα τουρκικά κακουργήματα, πασχίζουν τώρα εξισώσουν τυχόν ελληνικά πταίσματα του πολέμου με τα κακουργήματα των Τούρκων.

Η αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών νομιμοποίησε μια κατ ευφημισμόν «ανθρωπιστική καταστροφή» σχήμα οξύμωρον , εφ ω και παραπλανητικόν. Ο Κεμάλ και οι Γερμανοί σύμβουλοι των εγκλημάτων του ολοκλήρωσαν το εγχείρημα ενός ομογενοποιημένου εθνικού τουρκικού κράτους χωρίς καμμιάν άλλη υπόσταση εθνότητας. Οι ελάχιστες που απέμειναν όπως η εν Κωνσταντινουπόλει , Ίμβρω και Τενέδω ελληνική με διαδοχικές εθνοκαθάρσεις , εκμηδενίσθηκαν ως εχθροί της Τουρκίας.

Η Τουρκία ποδοπατεί τις συνθήκες που υπογράφει. Και όχι μόνον με την Ελλάδα , αλλά και κάθε άλλη χώρα π.χ. πρόσφατα την Αρμενία. Έτσι παραβιάζει τη Λωζάνη από την γέννησή της. Βαρλίκ , Σεπτεμβριανά , Ίμβρος , Τένεδος , Αττίλας , Γενοκτονία αιχμαλώτων Αττίλα και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εν ονόματι ενός συμπαγούς εθνικού κράτους-του Ελληνικού βεβαίως- δεν αντέστη στην ιδέα της υποχρεωτικής, άρα βίαιης ανταλλαγής , ομως αυτό εξυπηρετούσε τα μέγιστα τον εχθρό. Στη Λωζάνη τότε όπως έγραψε ο Driault οι σύνεδροι “πουλούσαν το αίμα των Αρμενίων και των Ελλήνων με το βάρος του χρυσού”. Ακόμη και ο προεδρεύων της Διασκέψεως Βρετανός ΥΠΕΞ λόρδος Κώρzον , εγγυητής των δυτικών συμφερόντων αισθάνθηκε αποστροφή στη ρύθμιση της υποχρεωτικής ανταλλαγής. Την χαρακτήρισε «κακίστην και αισχράν λύσην, δια την οποίαν ο κόσμος θα υποστεί βαρείαν ποινήν κατά τα προσεχή έτη.

Δεν ξέρουμε για τον κόσμο , αλλά οι Έλληνες την υφιστάμεθα διαχρονικά.

Αν πάντως η υπουργός Παιδείας κόπτονταν να υπενθυμίσει στους Έλληνες τέτοιες μέρες του Κεμάλ αντί του “σπιτιού” του ας έδινε στα παιδιά το εξής απόσπασμα αγόρευσής του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση του 1923: «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στην Μικρασία δεν ηττήθη ο γενναίος ελληνικός Στρατός , η πολιτική του ηγεσία ηττήθη»

Αλήθεια και τώρα η πολιτική μας ηγεσία ηττήθη…

«Tο Παρόν» 23/05/2010 - Στέλιος Παπαθεμελής

 http://aktines.blogspot.com

Τό... παιδομάζωμα τῆς Διαμαντοπούλου!

Βρήκαν τη μέρα! Την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων από τους Τούρκους (όλως τυχαίως να υποθέσουμε;), το υπουργείο (πρώην Εθνικής) Παιδείας έδωσε άλλο ένα δείγμα αγοραίου εθνομηδενισμού. Και το έκαναν, προσβάλλοντας εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιων συμπολιτών μας αλλά πάνω απ’ όλα, την ιερή μνήμη των νεκρών του έθνους!
Συγκεκριμένα, στις απολυτήριες εξετάσεις της Γ’ Τάξης του Γενικού Λυκείου για το μάθημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη θεωρητική κατεύθυνση, δόθηκε για ανάλυση κείμενο του Γιώργου Ιωάννου με τίτλο «Στου Κεμάλ το σπίτι» (όπου αναπαράγεται και το γνωστό παραμύθι για το δήθεν σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος σημειωτέον, γεννήθηκε στον Τύρναβο). Πρόκειται για την ιστορία μιας Τουρκάλας, που έπασχε από νοσταλγία για το πατρικό της στη Θεσσαλονίκη. Η ιστορία είναι γραμμένη έτσι, ώστε να αποδώσει «τον κόσμο της προσφυγιάς, τον πόλεμο, τη Θεσσαλονίκη, τον τρόπο ζωής των απλών ανθρώπων».
Απίστευτη είναι πλέον η εμμονή της κυβέρνησης στην ατομικότητα, στον κοσμοπολιτισμό και στην πολυπολιτισμικότητα. Παρακάτω στο θέμα, παρατίθεται μια ρήση του Αναστάση Βιστωνίτη ότι «ο αφηγητής είναι η κυρίαρχη ατομική συνείδηση» και ζητείται από τους μαθητές να αναφέρουν δύο στοιχεία «που μπορούν να στηρίξουν την άποψη αυτή». Εδώ, έχουμε να κάνουμε με μια απόπειρα (ολοκληρωτικού τύπου) δημιουργίας εθνομηδενιστικής και ατομοκεντρικής συνείδησης. Πρόκειται για τεχνικές σταλινικού τύπου, που χρησιμοποιήθηκαν στην αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ και στους δορυφόρους της.

Σε λίγο θα εισαγάγουν και μάθημα διαλεκτικού ματεριαλισμού! Είναι να τραβάει τα μαλλιά του κανείς με τις μεθοδεύσεις εις βάρος των παιδιών, που δεν έχουν τη δυνατότητα να αμυνθούν έναντι των μεθοδεύσεων των αριστεριστών και «εκσυγχρονιστών» ή «φωταδιστών» εκπαιδευτικών. Μιλάμε για ολοκληρωτισμό, στις τεχνικές του οποίου υποβάλλονται ανήλικοι μαθητές, ώστε να διαμορφώσουν συνείδηση «εθνοπουθενάκηδων».
Ένας δήθεν ουμανισμός (και λέμε δήθεν γιατί είναι απίστευτα υποκριτικό να κλαίγεται κάποιος για το σπίτι της Τουρκάλας και να μη δίνει δεκάρα και μάλιστα την ημέρα της σχετικής επετείου για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα του τουρκικού σοβινισμού), χρησιμοποιείται ως όχημα για να αγγίξει τις ψυχές των νέων μας. Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά, ότι συντονισμένες μειοψηφίες στον χώρο της εκπαίδευσης, προβαίνουν σε σωρεία προμελετημένων «πραξικοπημάτων» σε όλα τα επίπεδα, κατά παράβαση του άρθρου 16 του Συντάγματος και του πνεύματός του.
Νίκος Χιδίρογλου

Πηγή:᾿Εφημ. ᾿Ελεύθερη ῞Ωρα (Πέμπτη 20-05-2010)

 

᾿Ανοιχτή ἐπιστολή πρός τήν κ. Διαμαντοπούλου

Κυρία υπουργέ
Δεν ξέρω αν είναι κατάλληλη στιγμή, μια που βοά ο τόπος για ενδεχόμενη παραίτησή σας λόγω προβλημάτων παρόμοιων με αυτών που οδήγησαν στην έξοδο την κυρία Άντζελα Γκερέκου, όμως ένοιωσα την ανάγκη να σας απευθύνω αυτήν την ανοιχτή επιστολή, με αφορμή το χθεσινό θέμα "Στου Κεμάλ το σπίτι ", του συγγραφέα Γιώργου Ιωάννου, στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου.

Κυρία Διαμαντοπούλου
απευθύνομαι σε σας ως πολίτης αυτής της χώρας, της οποίας το κοινοβούλιο, με συντριπτική πλειοψηφία, ψήφισε το 1994 το νόμο με βάση τον οποίο ορίζεται η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Αν δεν κάνω λάθος, αυτό σημαίνει ότι η Γενοκτονία αυτή έγινε και μάλιστα είχε αυτουργούς, με όνομα και επώνυμο.

Ο μεγάλος πρωταγωνιστής της Γενοκτονίας, από το 1919 μέχρι το 1923, ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ, αυτός που, αφού ανεφώνησε το "Επιτέλους τους Ξεριζώσαμε", γεγονός που αποτελεί απόδειξη της Γενοκτονίας, μέχρι το θάνατό του κυβέρνησε δικτατορικά τη γειτονική χώρα, αυτός που αποτέλεσε διδάσκαλο του Αδόλφου Χίτλερ, τα εγκλήματα του οποίου, τηρουμένων των αναλογιών, σε καμία περίπτωση δεν ξεπέρασαν σε αγριότητα και βαρβαρότητα αυτά του δασκάλου του.

Αυτό το πρόσωπο, ο Γενοκτόνος φασίστας Κεμάλ, τιμήθηκε με μεγαλοπρέπεια πριν από λίγους μήνες στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το συνάδελφό σας στην Κυβέρνηση κ. Σηφουνάκη, την αντιπρόεδρο της Ελληνικής Βουλής, κυρία Έλσα Παπαδημητρίου, τους καθηγητές πανεπιστημίου κ.κ. Ιωάννη Θ. Μάζη, Αθανάσιο Μαρκόπουλο, Mehmet Saray και τον κρατικοδίαιτο δημοσιογράφο Σεραφείμ Φυντανίδη (όλοι τους αμοίβονται με λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου, πλην του Τούρκου κεμαλιστή), υπό την υψηλή επιστασία του Τούρκου πρέσβη και του Γενικού Προξένου στην Αθήνα.

Αυτή η αποτρόπαια και στην ουσία παράνομη πράξη έγινε σε φορέα του υπουργείου σας και ισοδυναμεί με παρουσίαση σε πανεπιστήμιο του Ισραήλ του βιβλίου "Ο Αγών μου", του μαθητή του Γενοκτόνου δικτάτορα Κεμάλ, Αδόλφου Χίτλερ, παρουσία και επιστασία μάλιστα του εκπροσώπου των ναζί. Θα μπορούσατε ποτέ να φανταστείτε να γίνεται κάτι τέτοιο στο Ισραήλ ή στην Αμρενία; Με άλλα λόγια, με τέτοιες ενέργειες είναι σαν να σπέρνουμε το σπόρο του ναζισμού στο ελληνικό πανεπιστήμιο κυρία Διαμαντοπούλου.

Τότε δεν αντιδράσατε, όπως δεν αντέδρασαν και άλλοι αρμόδιοι φορείς του οργανωμένου ποντιακού χώρου, αφήνοντας την παρανομία να σέρνεται και να μας εμφανίζεται χθες, μια μέρα που εκατομμύρια Ελλήνων δάκρυζαν για τους αδικοχαμένους προγόνους και συνέλληνες που χάθηκαν από το αιματοβαμένο χέρι του Κεμάλ, υπό τη μορφή "λογοτεχνικού κειμένου", ως θέμα για τις εξετάσεις των μαθητών της Γ' Λυκείου, στο υπουργείο σας, το πρώην Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.


Κυρία υπουργέ
επειδή ο ελληνικός λαός, πέραν του ότι σας εξέλεξε, σας πληρώνει, όπως πληρώνει και όλους αυτούς που πρέκριναν αυτό το στην κυριολεξία δηλητηριώδες "λογοτενχικό" κείμενο, που θα μπορούσε να πάρει το Πρώτο Βραβείο Προπαγάνδας, αφού, ανεξάρτητα από τις προθέσεις του συγγραφέα, πλασσάρεται ως θέμα από το υπουργείο σας σε παιδιά 16 και 17 χρονών, με τον τίτλο μάλιστα "Στου Κεμάλ του σπίτι", χωρίς καμία αναφορά στο εγκληματικό του έργο. Και μονο το γεγονός ότι αναφέρεται το σπίτι όπου έζησε για περίπου δέκα χρόνια ο Κεμάλ ως σημείο αναφοράς της ευρύτερης περιοχής, χωρίς καμία αναφορά στο βάρβαρο γενοκτονικό του έργο, είναι επονείδιστο και κατακριτέο.

Όπως ανέφερα και παραπάνω, ο Κεμάλ είναι χειρότερος από τον Χίτλερ και επιλογές ως θέμα εξετάσεων κειμένων όπως αυτό του Ιωάννου, είναι απαράδεκτες, ανιστόρητες και σίγουρα δεν βοηθούν τους νέους μας να διαμορφώσουν σωστή άποψη για την ιστορία, το φασισμό και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητος.

Δεν μπορεί να είναι θέμα σε εξετάσεις ένα κείμενο που νομιμοποιεί δια της πλαγίας ένα άτομο που έχει διαπράξει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Άλλο δημοκρατία, άλλο ελευθερία της έκφρασης και άλλο συναυτουργία και άθλια νομιμοποίηση ενός στυγνού δικτάτορα, γενοκτόνου των Ελλήνων.

Επειδή όλα αυτά δεν θεωρούνται τυχαία και, όπως είναι φυσικό, μάλλον προετοιμάζουν το έδαφος για την επόμενη φάση, που είναι η παραχάραξη της ιστορίας και η επίσημη αγιοποίηση του Μουσταφά Κεμάλ, ως πολίτης αυτής της χώρας σας δηλώνω ότι οι πράξεις αυτές βρίσκουν αντίθετη μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, που καλείται μάλιστα να χρηματοδοτεί τις συγκεκριμένες πράξεις αλλά και όλους εσάς τους πρωταγωνιστές αυτών των βδελυρών ενεργειών, που ταυτόχρονα παραβιάζουν και το νόμο του 1994, με τον οποίο αναγνωρίστηκε η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.


Σάββας Καλεντερίδης
Πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/05/blog-post_9875.html#ixzz0oTHBbKYo