Γεροντικ ὸ το ῦ Ἁ γίου Ὅ ρους τ. Β΄, σελ 109
Συγγραφέας ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (ΧΑΡΑΛ.ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ)
Σ ὲ μία ἀ π ὸ τ ὶ ς ἠ συχαστικ ὲ ς Καλύβες τ ῶ ν Κατουνακίων, ἕ νας ὑ ποτακτικός, ὁ Μοναχ ὸ ς Χερουβείμ, πολλ ὰ χρόνια στὴν ὑ πακοή, ἀ π ὸ φθόνο κι συνεργία το ῦ ἐ χθρο ῦ τ ῆ ς ἀ ρετ ῆ ς κα ὶ ἐ φευρέτ η τ ῆ ς κακίας Σαταν ᾶ , διαφώνησε μ ὲ τ ὸ ν Γέροντα το υ Μοναχ ὸ Ἀ κάκιο, κα ὶ ἔ τσι ὅ πως ἦ ταν σκανδαλισμένοι ἔ τυχε ὁ Γέροντας Ἀ κάκιος νὰ πεθάνει.
Ὕ στερα ἀ π ὸ ἀ ρκετ ὰ χρόνια ἀ ρρώστησε κα ὶ ὁ ὑ ποτακτικ ὸ ς Μοναχ ὸ ς Χερουβε ὶ μ κα ὶ πέθανε κι α ὐ τός, χωρ ὶ ς νὰ ζητήσει συγχώρεσ η , ὁ ὑ ποτακτικ ὸ ς ἀ π ὸ τ ὸ ν Γέροντά του.
Ἔ τσι ἔ φυγαν κα ὶ ο ἱ δυο, ἀ π ὸ τ ὸ ν κόσμο το ῦ το κα ὶ τ ὴ ν ψεύτικη α ὐ τ ὴ ζωή, μ ὲ τ ὴ ν ἀ διαλλαξία κα ὶ δὲν ε ἶ χε συγχωρέσει ὁ ἔ νας τ ὸ ν ἄ λλο.
Μετ ὰ τρία χρόνια, ἀ π ὸ τ ὸ θάνατο το ῦ Γέροντα Ἀ κάκιου, κατ ὰ τ ὴ ν τάξ η τ ῶ ν Μοναχ ῶ ν κα ὶ γενικ ὰ τ ῶ ν χριστιαν ῶ ν, ο ἱ ἄ λλοι Μοναχο ὶ κα ὶ γείτονες μετ ὰ το ῦ ὑ ποτακτικο ῦ Χερουβε ὶ μ ε ἶ χαν κάνει ἀ νακομιδ ὴ το ῦ Γέροντα κα ὶ βρέθηκαν τ ὰ ὀ στ ᾶ το υ καθαρά.
Ἕ να χρόνο μετ ὰ τ ὴ ν ἀ νακομιδ ὴ το ῦ Γέροντα Ἀ κάκιου, ὅ πως ε ἴ παμε, κοιμήθηκε κα ὶ ὁ ὑ ποτακτικ ὸ ς το υ Μοναχ ὸ ς Χερουβείμ.
Ὅ ταν ὅ μως ἦ ρθε ὁ καιρ ὸ ς νὰ κανο ῦ ν τ ὴ ν ἐ κταφή, βρῆκαν τ ὸ σ ῶ μα το ῦ ὑ ποτακτικο ῦ Χερουβε ὶ μ τελείως ἀ διάλυτο κα ὶ ἀ κέραιο, ὅ πως ἦ ταν πρ ὶ ν ἀ π ὸ τρία χρόνιά ποὺ τ ὸ ν ε ἶ χαν ἐ νταφιάσει, τόσο, πο ὺ κα ὶ α ὐ τ ὰ τ ὰ ῥ οῦχα δὲν ε ἶ χαν λειώσει.
Ο ἱ γειτονικο ὶ ἀ σκητα ὶ κα ὶ ἐ ρημίτες ἔ καμαν θερμ ὴ προσευχ ὴ στὸν πανάγαθο Θε ὸ νὰ συγχώρεσει τ ὸ ν ἀ δελφ ὸ α ὐ τόν.
Ἔ νας γείτονας, ἀ π ὸ το ὺ ς στενότερους φίλους το ῦ Μοναχο ῦ Χερουβείμ, θυμήθηκε τ ὴ ν διαφωνία ποὺ ε ἶ χε α ὐ τ ὸ ς μ ὲ τ ὸ ν Γέροντα το ῦ Ἀ κάκιο, ἔ τρεξε τ ὸ ε ἶ πε στὸν ἐ φησυχάζοντα τότε στό Ἅ γιον Ὅ ρος, Ἀ ρχιερέα Φώτιο.
Ὁ Ἀ ρχιερέας μαζ ὶ μ ὲ ὅ λους το ὺ ς γειτονικο ὺ ς Μοναχο ὺ ς κα ὶ ἐ ρημίτες, π ῆ ρε τ ὸ ὀ στ ᾶ το ῦ Γέροντα το ῦ Ἀ κάκιου, τ ὰ ἐ ναπόθεσε ἐ πάνω στο ἀ διάλυτο σ ῶ μα το ῦ ὑ ποτακτικο ῦ το υ Μοναχο ῦ Χερουβε ὶ μ κα ὶ γονατίσας ἔ καμε μαζ ὶ μ ὲ ὅ λους το ὺ ς Πατέρες θερμ ὴ προσευχή, κα ὶ ἀ φο ῦ ἀ νέγνωσε ἐ π ὶ το ῦ νεκρο ῦ τ ὴ ν συγχωρετικ ὴ ε ὐ χή, ἀ μέσως διελύθη τ ὸ σ ῶ μα κα ὶ τ ὰ ῥ οῦχα κα ὶ ἔ γιναν σκόνη.
Ὁ ἱ ερ ὸ ς Α ὐ γουστῖνος λέγει: «Ο ὐ δ ὲ ν το ῦ θανάτου βεβαιώτερον, κα ὶ ο ὐ δ ὲ ν τ ῆ ς ὥ ρας ἀ δηλότερον» κα ὶ ἐ πειδ ὴ ε ἴ μαστε ὅ λοι θνητο ὶ κα ὶ κανε ὶ ς δεν γνωρίζει τ ὴ ν ὥ ρα ἣ τ ὴ ν στιγμή ποὺ θ ὰ ἀ ποδημήσει ἀ π ὸ τ ὴ ν μάταιη α ὐ τ ὴ ζωή, τ ὸ πάθημα α ὐ τ ὸ το ῦ ἀ δελφο ῦ Χερουβείμ, ἂ ς γίνη μάθημα σ ὲ μας κα ὶ νὰ ε ἴ μαστε πάντα ἕ τοιμοι, κατ ὰ τ ὸ λόγο το ῦ Κυρίου «γίνεσθε ἕ τοιμοι, ὅ τι ὁ θάνατος ὡ ς κλέπτ ῃ ς ἔ ρχεται» (Ματθ. ΚΔ' 44) κα ὶ πρέπει να δίνουμε κα ὶ νὰ παίρνουμε συγχώρεση ἀ π ὸ ὅ λους το ὺ ς ἀ νθρώπους ε ἴ τε ἐ χθρο ὶ ε ἴ τε φίλοι ε ἶ ναι α ὐ το ὶ κα ὶ ἐ πειδ ὴ το ῦ το ε ἶ ναι ἐ ντολ ὴ το ῦ Κυρίου ἡ μ ῶ ν Ἰ ησο ῦ Χριστο ῦ « ἀ γαπ ᾶ τε το ὺ ς ἐ χθρο ὺ ς ὑ μῶν, καλ ῶ ς ποιε ῖ τε το ὺ ς ἐ πηρεάζοντας ὑ μ ᾶ ς», κα ὶ « ἐὰ ν γ ὰ ρ ἀ φ ῆ τε το ῖ ς ἀ νθρώποις τ ὰ παραπτώματα α ὐ τ ῶ ν, ἀ φήσει κα ὶ ὑ μ ῖ ν ὁ πατ ὴ ρ ὑ μ ῶ ν τ ὰ παραπτώματα ὑ μ ῶ ν» (Ματθ. ΣΤ' 14 -15). « ἄ φετε κα ὶ ἁ φεθήσεται ὑ μ ῖ ν κλπ».
Ἀ ναρτήθηκε ἀ π ὸ
