ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΜΗΝΕΣ, ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΨΩΜΙ ΨΩΜΑΚΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΔΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ:ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

[ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΣΟΥΡΩΤΗ.Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟΥ]

Καθώς η καταγωγή μας είναι απ' την Καππαδοκία και η μία γιαγιά μας κατάγεται απ' το χωριό του Γέροντα, απ' τα Φάρασα, ενώ η άλλη απ' την Καισάρεια, έχουμε κοινές ρίζες με το Γέροντα, και επειδή εκείνα τα μέρη μας πονάνε ιδιαίτερα τώρα που είναι σε ξένα χέρια, ρωτούσα συνέχεια το Γέροντα για την Τουρκία, τι θα γίνει με τον Ελληνισμό και άλλα σχετικά.

Κάποτε, είχα πάει στο Γέροντα με ένα φίλο μου και εκεί συναντήσαμε μία παρέα από πέντε παιδιά. Τότε, ρώτησα το Γέροντα ποιές προέβλεπε να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την Τουρκία.

"Γέροντα, του λέω, "απ' την Αλεξανδρούπολη είμαστε. Μήπως μας πιάσει η μπόρα κατά κει;"

Μου απαντά:

"Κοίταξε να δεις. Οι Τούρκοι δε θα μπουν στην Αλεξανδρούπολη. Θα κάνουν μόνο μία πρόκληση στην Ελλάδα, που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη. Και εμάς θα μας πιάσει πείνα. Θα πεινάσει η Ελλάδα.

Και επειδή θα κρατήσει αυτή η μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, "θα πούμε το ψωμί ψωμάκι".
Μετά ρωτάω:

"Γέροντα, πως θα καταλάβω εγώ ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο;" "Όταν", λέει, “θα ακούσεις την τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος...

τού λέγω: "Και ποια κράτη θα συμμετέχουν;"

"Κοίταξε, μετά την πρόκληση των Τούρκων, θα κατεβούν οι Ρώσοι στα Στενά. Όχι για να βοηθήσουν εμάς. Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν, θα βοηθάνε εμάς. Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπισθούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη.

Όμως, θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλα έξι-εφτά κράτη της ΕΟΚ, ότι η Ρωσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν: "Δεν πάμε κι εμείς εκεί πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;" Όλοι, όμως, θα κυνηγούν τη μερίδα του λέοντος. Έτσι, θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο".

Σ' αυτό το σημείο ρωτάω:

"Εμείς, τι θα κάνουμε; Ο ελληνικός στρατός θα πάρει μέρος σ' αυτόν τον πόλεμο;"

"Όχι" λέει. "Θα βγάλει η κυβέρνηση απόφαση να μη στείλει στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα. Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δε θα πάρει μέρος. Γιατί, όποιος πάρει μέρος σ' αυτόν τον πόλεμο, χάθηκε...

Τότε, επειδή στην Ελλάδα ο κόσμος θα φοβηθεί, πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία, προς το Θεό, και θα μετανοήσουν. Γι' αυτό, επειδή θα υπάρξει μετάνοια, δε θα πάθουμε κακό οι Έλληνες. Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα, επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία, προς το μοναχισμό και θα αρχίσουν να προσεύχονται. Και θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι.

Τότε, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα συμβάλει ως μεσάζοντας, να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα. Είναι ευλαβής, είναι καλός".
“Γέροντα”, τον ρωτάω μετά, "την Πόλη θα την δώσουν σ' εμάς;"

"Θα την δώσουν σε μας, όχι επειδή θα το θέλουν, αλλά επειδή αυτή η λύση θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων. Τότε θα το καταλάβουν αυτό.

Αυτά που σου λέω, μην τα πεις σε κανένα. Θα σε βγάλουν τρελό. Γιατί δεν είναι ώριμες οι συγκυρίες ακόμα. Τότε θα το καταλάβεις."

Αυτή η συζήτηση με το Γέροντα έγινε το 1991, όταν υπηρετούσα στο στρατό.

'Αλλη φορά, ο Γέροντας είπε:

"Η διοίκηση της Πόλης, από μας, θα είναι και στρατιωτική και πολιτική".
Γνώρισα και τρεις αξιωματικούς που είχαν πάει στο Γέροντα. Απ' τους τρεις αξιωματικούς ο ένας έλεγε: "Μόνο σε μένα ο Γέροντας είπε πως θα είμαι διοικητής στρατιωτικού τμήματος στην Πόλη. Στους άλλους δεν ανέφερε τίποτε".

Κάποια άλλη παρέα είχε πάει στο Γέροντα. Ένας απ' αυτούς σπούδαζε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Σε μια στιγμή, γυρίζει ο Γέροντας, τον δείχνει με το δάκτυλο (αυτός, σημειωτέον πήγαινε στο Γέροντα για πρώτη φορά ), και του λέει:

"Εσύ, σαν πολιτικός μηχανικός, θα συμβάλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης, γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθή απ' την αρχή". Γύρισε και τον έδειξε με το δάκτυλο μπροστά σε όλους. Το παιδί, τότε, ήταν φοιτητής.

Μετά, ο Γέροντας γυρίζει σε μένα και λέει: "Κι εσύ, Ανέστη, θα πας στην Πόλη. Κι εσείς οι δύο-έδειξε εμένα και τον φίλο μου-θα πάτε στην Πόλη, αλλά για άλλο σκοπό". Δε μου τον φανέρωσε το σκοπό. Μετά απ’ αυτό, μου μπήκε η επιθυμία να μάθω τουρκικά.

Μια άλλη φορά που είχε πάει στο κελί του Γέροντα, έτυχε να είναι μέσα ένας πρώην μουσουλμάνος από τη Θράκη. Τον πιάνω και του λέω:

"Εσύ πως συνέβη και ήλθες εδώ, στο Γέροντα;" Σταύρο τον έλεγαν.

"Άσε", λέει, "κάτσε να σου πω...

Ο Γέροντας, μας έκανε ένα πολύ μεγάλο θαύμα και πίστεψε όλη η οικογένειά μου. Μετά ήλθε στο χωριό και φρόντισε να βαπτισθούμε".

Και σε άλλη επίσκεψη μας στην Παναγούδα, ήταν παρών και ο μουσουλμάνος που βαφτίσθηκε, ο Σταύρος. Τότε, πάλι μας ανέφερε ο Γέροντας για τα γεγονότα, πως θα εξελιχθούν με την Κωνσταντινούπολη. Και όταν έφθασε στο σημείο που θα πονέσει η Ελλάδα και είπε ότι, εμάς, θα μας αγγίξει η πείνα, λέει ο κύριος Σταύρος:

"Γέροντα, να κρατήσω ένα σακί αλεύρι για να μπορέσω ν' αντιμετωπίσω εκείνη την περίοδο και να μην πεινάσουν τα παιδιά;" "Όχι", του λέει, "μην παίρνεις, γιατί ο γείτονάς σου θα έχει αλεύρι και θα σου δώσει"!

Δηλαδή, προείδε ο Γέροντας ποιός θα βοηθήσει τον κύριο Σταύρο στην περίοδο της πείνας. Εκείνος φυσικά θα ζει σε χωριό. Τώρα, εμείς που ζούμε στις πόλεις, θα πούμε το ψωμί ψωμάκι. Γι' αυτό, άλλη φορά, ο Γέροντας έλεγε:

"Να έχετε ένα κτηματάκι και λίγο να το καλλιεργείτε. Κοντά σε σας, θα βοηθήσετε και κάποιον που δεν θα έχει".

 
Αναρτήθηκε από anonymous greek

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Πηγή:http://constantinople-is-greek.blogspot.com

῾Ο ᾿Αρσένιος ᾿Εζνεπίδης (μετέπειτα Γέροντας Παΐσιος) στρατιώτης ᾿Ασυρματιστής στήν ᾿Αράχωβα Ναυπακτίας τό ἔτος 1947 / τοῦ Γεωργίου Γαλανόπουλου, δικηγόρου παρ᾿ ᾿Αρείῳ Πάγῳ

Αναφερόμενοι στά πολεμικά καί άλλα γεγονότα τού εμφυλίου αδελφοκτόνου σπαραγμού στόν τόπο μας μετά τό τέλος τής Κατοχής, αξίζει νά σημειώσουμε τήν παρουσία στήν Αράχωβα ενός σημαντικού προσώπου, πού υπηρέτησε μέ θητεία 3,5 ετών στόν κρατικό στρατό, υπερασπίσθηκε μέ σθένος, ανδρεία καί φιλότιμο τό χωριό μας καί παρέμεινε σ' αυτό γιά 2 μήνες περίπου τό έτος 1947, μέ τήν ειδικότητα τού Ασυρματιστή, εκεί πού είχε κατασκηνώσει ο στρατός, βόρεια στό σπίτι τότε τού αείμνηστου θείου μου, Ιωάννη Κ. Γαλανόπουλου.

Είναι, μέ τό λαϊκό όνομα, ο Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννημένος τό έτος 1924 στά Φάρασα τής αγιοτόκου Καππαδοκίας (Μικρά Ασία), ο μετέπειτα φημισμένος Γέροντας Αγιορείτης μέ τό μοναχικό όνομα Παΐσιος, πού μάλιστα τόν είχε βαπτίσει ο ίδιος ο σύγχρονος άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, δίνοντάς του καί τό όνομά του. Ο ιερομόναχος Παΐσιος, πού έζησε γιά πολλά χρόνια στό Περιβόλι τής Παναγίας μας, κοιμήθηκε οσιακά στίς 12-7-1994 στό Ιερό Ησυχαστήριο τού Αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου στήν Σουρωτή Θεσσαλονίκης.

Ως στρατιώτης ήταν προσεκτικός, ευλαβής, υπάκουος καί εκτελούσε όλες τίς διαταγές πρόθυμα καί αγόγγυστα. Μέ νοσταλγία θυμόταν τό χωριό μας καί διατηρούσε πολύ ζωηρές εικόνες καί αναμνήσεις σέ όλη του τήν ζωή γιά τήν Αράχωβα τής Ναυπακτίας, όπως τόνιζε, καί τούς Αραχωβίτες εκείνης τής ζοφερής περιόδου τού εμφυλίου πολέμου καί ρωτούσε μέ ενδιαφέρον τί κάνει ο ευλαβής καί καλός Αραχωβίτης Θεόδωρος Δημ. Τζίμας, πού είχε γνωρίσει σ' αυτό καθώς καί τούς χωριανούς μας, πού πολλές φορές τόν επισκέφθηκαν ως προσκυνητές στό Άγιον Όρος, λέγοντάς του τήν καταγωγή τους, Θεόδωρο Τσαρούχη καί Βασίλειο Ν. Μπράνη, πού μπορούν νά επιβεβαιώσουν όλα τά γραφόμενα. Εκκλησιαζόταν, όταν οι συνθήκες τό επέτρεπαν, στόν Αη-Νικόλα καί οι πιστοί χριστιανοί καλωσυνάτοι συγχωριανοί μας, χωρίς νά τό ξέρουν, συμπροσεύχονταν μέ έναν άνθρωπο τού Θεού. Αποτελεί τιμή γιά τό χωριό μας η παρουσία ενός σύγχρονου αγίου, έστω καί κάτω από αυτές τίς αντίξοες περιστάσεις.

Στά κείμενα τών επιστολών του, πού έστελνε σέ μοναχούς, μοναχές καί πνευματικά του παιδιά, συχνά χρησιμοποιούσε παραδείγματα από τίς εμπειρίες τού πολέμου ή μιλούσε μεταφορικά γιά τόν πνευματικό πόλεμο χρησιμοποιώντας ορολογία τού στρατού, τών διαβιβάσεων κλπ.

Ιδού ένα απόσπασμα επιστολής του (διατηρώντας τήν ορθογραφία του), πρός αρχαρίους μοναχούς πού έγραψε καί έστειλε τό έτος 1973 αρχίζοντας μέ τήν δοξολογία τού Τριαδικού Θεού καί ευχαριστώντας Τον γιά όλα πού τόν ωφελήσανε καί πού η αναφορά του, πιστεύω ακράδαντα, θά ωφελήση ψυχικά πολλούς. (Τό πήρα από ένα από τά πολλά βιβλία πού γράφτηκαν γι' αυτόν τόν σύγχρονο Όσιο τού καιρού μας).

«Απορώ πώς δέν μπορούν νά καταλάβουν τήν μεγάλη αποστολή τού Μοναχού. Ο Μοναχός φεύγει μακριά από τόν κόσμο, όχι γιατί μισεί τόν κόσμο, αλλά επειδή αγαπάει τόν κόσμο καί κατ' αυτόν τόν τρόπο θά τόν βοηθήση περισσότερο διά τής προσευχής του σέ πράγματα πού δέν γίνονται ανθρωπίνως παρά μόνο μέ θεϊκή επέμβαση. Έτσι σώζει ο Θεός τόν κόσμο. Ο Μοναχός δέν λέει ποτέ "νά σώσω τόν κόσμο", αλλά προσεύχεται γιά τήν σωτηρία όλου τού κόσμου, παράλληλα μέ τήν δική του. Όταν ο καλός Θεός ακούση τήν προσευχή του καί βοηθήση τόν κόσμο, πάλι δέν λέει "'έσωσα εγώ τόν κόσμο", "αλλά ο Θεός". Οι Μοναχοί, λοιπόν είναι μέ λίγα λόγια οι Ασυρματιστές τής Μητέρας Εκκλησίας, καί επομένως, εάν φεύγουν μακριά από τόν κόσμο, τό κάνουν καί αυτό από αγάπη, διότι φεύγουν από τά παράσιτα τού κόσμου, γιά νά μπορούν νά έχουν καλύτερη επαφή καί νά βοηθούν περισσότερο καί καλύτερα τόν κόσμο. Φυσικά τήν παράλογη αυτή απαίτηση πού έχουν ορισμένοι Κληρικοί, όπως ανέφερα, τό νά κατεβούν δηλαδή οι Μοναχοί στόν κόσμο, τήν έχουν καί μερικοί ανόητοι στρατιώτες. Όταν η Μονάδα τους κινδυνεύη, νά αφήση δηλαδή καί ο Ασυρματιστής τόν ασύρματο καί νά πάρη καί αυτός τό λιανοντούφεκό του, λές καί θά σωθή η κατάσταση, εάν προστεθή ένα ακόμη όπλο στά άλλα διακόσια. Ενώ ο Ασυρματιστής ξελαρυγγίζεται γιά νά πιάση επαφή, φωνάζοντας "εμπρός, εμπρός, ψυχή κλπ", οι άλλοι νομίζουν ότι λέει λόγια πολλά στόν αέρα. Δέν αρκούν όμως οι έξυπνοι Ασυρματιστές, ακόμη καί νά τούς βρίζουν, αλλά αγωνίζονται, ώσπου νά πιάσουν επαφή, καί μετά ζητάνε τήν άμεση βοήθεια από τό Γενικό Επιτελείο (ψυχή) καί καταφθάνουν οι μεγάλες δυνάμεις Αεροπορίας, Τεθωρακισμένων, Στόλου κλπ, καί έτσι σώζεται η κατάσταση καί όχι μέ τό λιανοντούφεκό τους. Τό ίδιο καί οι Μοναχοί κινούνται μέ θείες δυνάμεις, μέ τήν προσευχή τους, καί όχι μέ τίς ατομικές τους μηδαμινές δυνάμεις. Γιά έναν λόγο δέ παραπάνω στήν εποχή μας, πού τό κακό παράγινε, έχουμε ανάγκη τής επεμβάσεως τού Θεού...Δέν μπορώ νά καταλάβω αυτό πού κάνουν μερικοί Κληρικοί καί Λαϊκοί, πού μάχονται τόν Μοναχισμό (αποκαλεί πιό πάνω τούς Μοναχούς Ασυρματιστές τής Εκκλησίας). Ενώ ο Στρατός τίς Διαβιβάσεις τίς θεωρεί αρτηρίες τού Σώματος τού Στρατού, καί η Εκκλησία μας τό ίδιο παραδέχεται γιά τόν Μοναχισμό, αυτοί οι ευλογημένοι άνθρωποι πού μάχονται τόν Μοναχισμό, θά ήθελα νά μάθω, σέ ποιά Εκκλησία ανήκουν».

Όλα αυτά τά έγραψε ο ίδιος 25 χρόνια μετέπειτα έχοντας τίς εμπειρίες καί τήν φρίκη τού πολέμου πρό τών οφθαλμών του καί έχοντας ζήσει, όπως ήθελε ο Θεός, κοντά στήν όμορφη φύση τού χωριού μας, πού τήν ηρεμία καί τήν γαλήνη της τάραζαν εκείνα τά δύσκολα καί φοβερά χρόνια οι ριπές τών όπλων, αλλά ερχόμενος σέ επικοινωνία καί μέ τούς απλοϊκούς καί καλοκάγαθους ανθρώπους του, συμπλήρωνε στό έπακρο τών αρετών όλα τά χαρίσματα πού τού είχε δώσει απλόχερα ο καλός Θεός μας καί μέ τόν προσωπικό του καθημερινό αγώνα γιά ατομικό εξαγιασμό, τούς ασκητικούς ιδρώτες, τά ακατάπαυστα δάκρυά του καί τήν ολόθερμη προσευχή του, επαύξησε τά δοθέντα τάλαντα τού Δημιουργού καί μάς άφησε ωφέλιμη ψυχικά παρακαταθήκη τίς συμβουλές του μέ τίς επιστολές του αυτές καί τίς άγιες ευχές του. Γι' αυτό καί τού οφείλουμε όλοι, πέρα από ένα μεγάλο ευχαριστώ, τήν άπειρη ευγνωμοσύνη μας καί τόν παρακαλούμε νά πρεσβεύη γιά όλους μας, από εκεί πού τώρα βρίσκεται.

Αυτά τά λίγα λόγια τά έγραψα σάν ένα μνημόσυνο καί ελάχιστο φόρο τιμής ως γνήσιος Αραχωβίτης γιά έναν Άγιο άνθρωπο τού Θεού, πού πέρασε από τό χωριό μας, γιά νά πληροφορηθούν όλοι οι ευλαβείς αναγνώστες τής "Παρέμβασης" ένα τέτοιο σημαντικό γεγονός γιά τήν Επαρχία μας.

Πηγή:http://www.parembasis.gr

Διώκεται καί ὁ πατριωτισμός;

Σχόλιο:Δημοσιεύουμε τήν παρακάτω εἴδηση, χωρίς νά συμφωνοῦμε, βέβαια, μέ τήν ποινικοποποίηση τοῦ πατριωτισμοῦ. ᾿Εντάξει, λίγη ὑπερβολή ὑπάρχει. ῞Οταν,  ὅμως,  τήν πατρίδα μας κάποιοι την ἐξεφτιλίζουν, εἶναι σάν νά σοῦ βρίζουν τήν μάννα σου, γιατί καί ἡ πατρίδα μας μάννα μας εἶναι. Καί γιά νά θυμηθοῦμε τήν ἱστορία, αὐτούς τούς ἀναρχικούς πού κατεβάζουν τήν ἑλληνική σημαία καί τήν καῖνε, γιατί τούς ἔχουμε στό ἀπυρόβλητο;

Σε διαθεσιμότητα αξιωματικός του Λιμενικού για τα ρατσιστικά συνθήματα της παρέλασης

Σε διαθεσιμότητα τέθηκε ο επικεφαλής αξιωματικός της διμοιρίας της Μονάδας Υποβρύχιων Αποστολών του Λιμενικού Σώματος καθώς μέλη της κατά τη διάρκεια της παρέλασης για την επέτειο της 25ης Μαρτίου φώναξαν ρατσιστικά συνθήματα, όπως φαίνεται σε βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο. Παράλληλα διατάχθηκε η διενέργεια Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης για να διαπιστωθεί ποιοι και γιατί φώναξαν τα συνθήματα.

Επίσης ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης τόνισε ότι «τέτοιες συμπεριφορές δεν αρμόζουν σε κανέναν ένστολο που έχει ορκιστεί στο Σύνταγμα και στους νόμους του κράτους» και πρόσθεσε πως «κανείς ανεγκέφαλος δεν έχει το δικαίωμα να αμαυρώνει την υπηρεσία του και τον εορτασμό μιας ιστορικής ημέρας μνήμης με ρατσιστικά συνθήματα μίσους και ξενοφοβίας» δείχνοντας παράλληλα την πόρτα της εξόδου σε όσους ενεπλάκησαν στο περιστατικό λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «αυτοί οι κύριοι δεν έχουν θέση στο Λιμενικό Σώμα».

Ο κ. Χρυσοχοϊδης επεσήμανε ότι προφανώς και εγείρονται σημαντικά ερωτήματα «για το επίπεδο της εκπαίδευσης, για τα επικίνδυνα στερεότυπα που εκκολάπτονται ή ενθαρρύνονται σε κάθε Σώμα που είναι επιφορτισμένο με την ασφάλεια της χώρας». Και κατέληξε λέγοντας πως: «Είναι ανάγκη όμως να διαχωριστεί η επιχειρησιακή ετοιμότητα από την ακρότητα, το μίσος και το ρατσισμό σε κάθε έκφρασή τους»

Κονίτσης Ανδρέας "Φρονώ ότι ξεπουλάμε ουσιαστικά την Πατρίδα μας"

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας, έκανε τις εξής δηλώσεις όσον αφορά το θέμα των εθνικών παρελάσεων.

Οι δηλώσεις του κ. Ανδρέα έχουν ως εξής:

«Για να βγει η Χώρα μας από το δεινό οικονομικό αδιέξοδο, η Κυβέρνηση βρήκε, ανάμεσα σε άλλους, κι’ αυτόν τον τρόπο: Στις 22 Ιανουαρίου τ.ε. ο υπουργός Εθνικής Αμύνης δήλωσε - φυσικά, με την σύμφωνη γνώμη της Κυβερνήσεως -ότι «χωρίς την συμμετοχή μηχανοκίνητων μέσων θα πραγματοποιούνται στο εξής οι παρελάσεις, με την ευκαιρία των εθνικών εορτών η επετείων» και ότι «στις παρελάσεις θα λαμβάνουν μέρος μόνο πεζοπόρα τμήματα, ενώ τα μηχανοκίνητα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και το έργο των σχετικών μονάδων θα επιδεικνύονται κατά την διάρκεια επιθεωρήσεων στους τόπους όπου εδρεύουν οι μονάδες αυτές».

Εξ’ άλλου, στελέχη του υπουργείου Εθνικής Αμύνης για την λήψη της εν λόγω αποφάσεως επικαλούνται «λόγους οικονομικούς αλλά και επιχειρησιακούς».

Η απόφαση αυτή είναι εξωπραγματική και απαράδεκτη. Γιατί αν θέλει η Πολιτεία, μπορεί να κάνη περικοπές δαπανών σε άλλους τομείς και όχι στις εθνικές παρελάσεις, που, επιτέλους, γίνονται δύο φορές τον χρόνο: στις 25 Μαρτίου και στις 28 Οκτωβρίου.

Και δεν αναλογίζεται ο κ. υπουργός, και μαζί του και η Κυβέρνηση, πόσο εξυψώνεται το εθνικό φρόνημα του λαού όταν βλέπει και τα σύγχρονα οπλικά μέσα των Ενόπλων μας Δυνάμεων;

Τι επιδιώκουν με την εν λόγω απόφασή τους και τις φαιδρές δικαιολογίες για περικοπή, τάχα, των δαπανών; Πως θα φρονηματίζεται η νέα γενιά, αλλά και, γενικότερα, ο Ελληνικός Λαός, αν τυχόν - ο μη γένοιτο – προκληθεί από κάποιον από τους γείτονές μας και χρειαστεί να υπερασπίσει τα αιματοπότιστα εδάφη της Ελληνικής μας Πατρίδος ;

Ο Έλληνας, κύριε υπουργέ, χωρίς ψωμί ζει. Χωρίς Χριστό, όμως, και Ελλάδα δεν ζει.

Αυτό μαρτυρεί η υπέρ τρισχιλιόχρονη Ιστορία μας. Μη κάνουμε τα ιερά του Έθνους θέμα μόνο οικονομικό.

Είναι, λοιπόν, επιτακτική ανάγκη να ανακληθεί πάραυτα η εν λόγω εξωφρενική απόφαση. Γιατί, πότε καταργώντας τα υπουργεία Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου, πότε αφαιρώντας τον όρο «εθνικός» από τα υπουργεία Παιδείας και Αμύνης, πότε καταργώντας την παρουσία των μηχανοκινήτων τμημάτων από τις παρελάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και πότε επιχειρώντας την νομιμοποίηση χιλιάδων λαθρομεταναστών προς άγραν ψήφων, φρονώ ότι ξεπουλάμε ουσιαστικά την Πατρίδα μας, στην οποία, όπως πάμε, θα καταντήσουμε να είμαστε ξένοι...

Χωρίς να υποτιμώ την φιλοπατρία κανενός, κάνω, εν τούτοις, για άλλη μια φορά θερμοτάτη έκκληση να ανακληθεί η απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης σχετικά με τις παρελάσεις, υπενθυμίζοντας τον λόγο του Πνεύματος: «ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος...».

Πρόσχωμεν ! Στώμεν καλώς ! Οι καιροί ου μενετοί ».

Πηγή: http://www.romfea.gr

Τρίτη 26-1-2010