Μνημόσυνο γιά τόν μακαριστό π. ᾿Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο

Μνημόσυνο για την συμπλήρωση 21 χρόνων από την εκδημία του μακαριστού γέροντος π.Επιφανίου Θεοδωροπούλου τελέστηκε σήμερα στη Μονή Κεχαριτωμένης Τροιζηνίας που ήταν δημιούργημά του. Στη θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Μητροπολίτης Προικονήσου Ιωσήφ και συμμετείχαν οι Μητροπολίτες  Φλωρίνης Θεόκλητος, Εδέσσης Ιωήλ, Ύδρας Εφραίμ και Παροναξίας Καλλίνικος. Στην επιμνημόσυνη δέηση έλαβε μέρος και ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ. Στη Μονή είχαν συγκεντρωθεί πνευματικά παιδιά του μακαριστού γέροντος ο οποίος υπήρξε μια σημαντική εκκλησιαστική μορφή του 20ου αιώνα καθώς και πλήθος πιστών Πηγή:newsdesk Amen.gr

Πατήρ ᾿Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος / ΠΟΛΥΤΕΚΝΙΑ: Μαρτυρία καί μαρτύριο

῾Η πολυτεκνία εἶναι περισσότερο ὑπόθεσι θυσίας καί λιγότερο ὑλικῶν μέσων.

῾Ο Γέροντας θεωροῦσε ὅτι εἶναι πολύ εὐλογημένες ἀπό τόν Θεό οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες. ᾿Ανέφερε μάλιστα τό ἑξῆς περιστατικό:Κάποιος ὑπερπολύτεκνος πέθανε σχετικά νέος. ῞Οσοι τόν γνώριζαν, ἀνέφεραν ὅτι ἦταν πολύ σκληρός καί βασάνιζε τήν γυναίκα του καί τά παιδιά του. Λίγο καιρό ὅμως πρωτοῦ πεθάνει, ἦλθε σέ μετάνοια, ζήτησε συγγνώμη ἀπό τήν οἰκογένειά του, ἐξομολογήθηκε καί ἔφυγε ἕτοιμος. Καί ὁ Γέροντας σχολίασε:

-῾Ο Θεός, ἀμείβοντας τήν ὑπακοή τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ στό θέμα τῆς πολυτεκνίας, καί τόν ἴδιο ἔσωσε καί τήν οἰκογένειά του ἀπάλλαξε ἀπό τήν βάναυση συμπεριφορά του.

Μιά οἰκογένεια πνευματικῶν του τέκνων μέ τρία παιδιά ἀντιδροῦσε κάθε φορά πού ὁ Γέροντας ἔθετε θέμα ἀποκτήσεως τετάρτου παιδιοῦ.

   Μέσα στίς παράλογες γιά πνευματικούς ἀνθρώπους δικαιολογίες ἀπασχολοῦσε ἔντονα τόν σύζυγο τό ἐνδεχόμενο μεταθέσεώς του, ὡς δημοσίου ὑπαλλήλου, ἀπό τήν περιοχή τῶν ᾿Αθηνῶν, γεγονός τό ὁποῖο θά εἶχε ἐπιπτώσεις στήν οἰκογένεια.

   ῾Ο π. ᾿Επιφάνιος, ὅπως πάντοτε, μεταξύ ἄλλων θεραπευτικῶν «συνταγῶν» εἶπε:

   -῎Ας τ᾿ ἀφήσουμε, παιδιά μου, στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ μέ τίς προσευχές μας, γιά νά ἔχουμε θετικά ἀποτελεσματα.

   ῾Η ἀγάπη τοῦ Θεοῦ χάρισε στό ζεῦγος τό τέταρτο παιδί καί στόν σύζυγο τό ἀμετάθετο! ᾿Επί πολλά χρόνια παρέμεινε ὑπηρετῶν στήν περιοχή ᾿Αθηνῶν καί μόνο ὅταν τά παιδιά μεγάλωσαν ἀρκετά, παρέστη ἀνάγκη μεταθέσεώς του γιά σύντομο χρονικό διάστημα.

   Κατά τή βάπτισι τοῦ πέμπτου παιδιοῦ πνευματικῶν του τέκνων τόνισε:

   -῾Η πολυτεκνία, παιδιά μου, εἶναι μαρτυρία καί μαρτύριο. Μαρτυρία μέν διότι ὁ πολύτεκνος Χριστιανός προβαίνει καθημερινῶς σέ ὁμολογία πίστεως: ὅτι τηρεῖ τήν περί τεκνογονίας ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Μαρτύριο δέ διότι συνεχῶς ὑφίσταται τούς χλευασμούς καί τίς εἰρωνεῖες τοῦ κόσμου τούτου, ἀλλά καί διότι ἀναλίσκεται ἀκατάπαυστα στίς οἰκογενειακές φροντίδες.

   Σέ ἐρώτησι κάποιου, ἄν ἦταν σκόπιμο νά βοηθήση οἰκονομικῶς ἕναν πολύτεκνο, χωρίς νά ἔχει σαφῆ γνῶσι τῆς πραγματικῆς καταστάσεώς του ὡς καί τοῦ ἐάν ἐπρόκειτο νά διαχειρισθῆ μέ σύνεσι τή βοήθεια τήν ὁποία θά τοῦ προσέφερε, ὁ Γέροντας εἶχε πεῖ:

   -Παιδί μου, πολύτεκνος εἶναι καί ἔχει ὁπωσδήποτε ἀνάγκες. Δῶσε του,  χωρίς νά πολυεξετάζης. Ποιός κάνει σήμερα τόσα παιδιά;

  Οἱ ἔγγαμοι δέν πρέπει νά ἀποφεύγουν μόνο τήν ἀντισύλληψι, ἀλλά καί τόν προγραμματισμό τῶν παιδιῶν. Νά ἀφήνωνται μέ ἐμπιστοσύνη στά χέρια τοῦ Θεοῦ καί νά θεωροῦν τήν ἔλευσι τοῦ κάθε παιδιοῦ μεγάλο θεϊκό δῶρο. Τά παιδιά δέν εἶναι τσουρέκια νά τά παραγγέλουμε στό φοῦρνο ὅποτε θέλουμε κι ὅπως τά θέλουμε. Δέν πρέπει ἐξ ἄλλου οὔτε μιά στιγμή νά μᾶς διαφεύγει τό γεγονός ὅτι ὁ ἄνθρωπος τεκνοποιώντας γίνεται συνδημιουργός τοῦ Θεοῦ.

Πηγή: ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ ᾿Από τή ζωή καί τή διδασκαλία τοῦ πατρός ᾿Επιφανίου ᾿Ι. Θεοδωροπούλου, ῾Ιερόν ῾Ησυχαστήριον ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, σελ. 182-184, 1991, (᾿Επιμέλεια κειμένων:π. ᾿Ιωάννης Κωστώφ).

᾿Αντιγραφή:᾿Οδυσσεύς

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΟΝΤΩΝ

ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

===========

«Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και η ασθένεια του πνευματικού υποτροπίασε. Χρειάσθηκε νέα εγχείρηση αλλά η κατάσταση της υγείας του διαρκώς χειροτέρευε. Ο ασθενής πονούσε αφόρητα, δεν έτρωγε τίποτα, τον διατηρούσαν με ορρούς και μέρα με τη μέρα έλιωνε σαν το κερί. Σε μια από τις επισκέψεις μου στο σπίτι όπου έμενε ο πνευματικός μου εκείνος μου είπε με σβησμένη φωνή: “Να πεις στον π. Πορφύριο ότι πονούσε πάρα πολύ και τον παρακαλώ γονυπετώς να προσευχηθεί για μένα. Αν είναι θέλημα Θεού να ζήσω ας με κάνει δώρο στα πνευματικά μου παιδιά, αν πάλι το θέλημα Του είναι να με πάρει ας με πάρει. Ευλογημένο να είναι το όνομά Του”.

Όταν μετέφερα αυτό το μήνυμα στον π. Πορφύριο συγκινήθηκε ακούγοντας το και μού ζητησε να σχηματίσω αμέσως τον αριθμό του τηλεφώνου του. Και τότε ακολούθησε ένας συγκλονιστικός διάλογος μεταξύ του πνευματικού μου, που βρισκόταν στο χείλος του τάφου, και του π. Πορφυρίου που έφθασε στο παρελθόν τρείς φορές μέχρι το σημείο αυτό.

Ο π. Πορφύριος τον ενεθάρρυνε αναφέροντας περιστατικά από δικές του ανάλογες εμπειρίες και ο πνευματικός μου μόλις που μπορούσε να απαντά μονολεκτικά κάτω από τους φοβερούς πόνους του. Ο καθηγητής της πνευματικής ζωής που σταυρώθηκε πολλές φορές, στήριζε το δάσκαλο στις πιο δύσκολες ώρες του σταυρού του.

Ο π. Πορφύριος άφησε ανοιχτή την τηλεφωνική συσκευή και άκουσα όλη τη συνομιλία γονατιστός και δακρυσμένος.

Όταν τελείωσε ο π. Πορφύριος στράφηκε σε μένα και είπε «Τι θαύμα ήταν αυτό; Ο πνευματικός σου ήταν δίπλα μου. Τον είδες;»

«Όχι Γέροντα» απάντησα, «δεν τον είδα».

Κι ο π. Πορφύριος συνέχισε «Είναι μεγάλο θαύμα. Τα σώματα μακριά, οι ψυχές μαζί. Του τηλεφωνώ τακτικά και τη μέρα και τη νύκτα ιδιαίτερα όταν βλέπω ότι πονά πολύ. Συμφωνήσαμε να προσευχόμαστε μαζί τις ίδιες ώρες. Θέλω να του μιλώ όταν πονά πολύ. Αυτό κανει πολύ καλό. Αλλά τον κουράζουν πολύ οι επισκέπτες και αυτόν και εμένα. Τον καταλαβαίνω πολύ, τα έχω περάσει κι εγώ. Καλά κάνανε και δεν τον ανοίξανε. Έτσι να τον αφήσουν, όσο τον κρατήσει ο Θεός».

Με απεγνωσμένη ελπίδα τον ρώτησα:

«Γέροντα, αν θέλει ο Θεός έστω και τώρα δεν μπορεί να γίνει θαύμα και να ζήσει;»

Ο Γέροντας απάντησε: «Αν θέλει ο Θεός όλα γίνονται.»

Αλλά ο Θεός δεν θέλησε ή μάλλον θέλησε διαφορετικά, κατά την πανσοφία της αγάπης Του. Σε λίγες μέρες τον πήρε στον ουρανό.

Σημ. Μisha: o συγγραφέας του περιστατικού ήταν δικαστικός, πνευματικοπαίδι του π. Πορφυρίου αλλά και του π. Επιφανίου. Υπέγραψε την πρώτη βιογραφία του Γέροντος Πορφυρίου ως Κωνσταντίνος Γιαννιτσιώτης (το Γιαννιτσιώτης ήταν ψευδώνυμο), και είναι ήδη κοντά στους δύο γεροντάδες. Ο καρκινοπαθής πνευματικός του περιστατικού είναι ο μακαριστός όσιος Γέρων π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος. (+1989)

ΠΗΓΗ:

Μisha, P. Televantos

Ἔλεγε ὁ π. Ἐπιφάνιος:

ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Τό γεγονός ὅτι τά Εὐαγγέλια εἶναι γραμμένα στήν Ἑλληνική γλώσσα, μᾶς δημιουργεῖ αὐξημένες εὐθύνες. Ὅσοι ἀπό τούς διαπρεπεῖς επιστήμονες τοῦ εξωτερικοῦ θέλουν ν’ ἀσχοληθοῦν μέ τήν Καινή Διαθήκη, ὅλοι μαθαίνουν Ἑλληνικά. Δεν ὑπάρχει διαπρεπής Καινοδιαθηκολόγος ἐπιστήμων τοῦ εξωτερικοῦ, εἴτε Γερμανός, εἴτε Γάλλος, εἴτε Άγγλος, εἴτε Ἀμερικανός, εἴτε ὅ,τι ἄλλο θέλετε, πού νά μην ἔχει μάθει καλά τήν Ἑλληνική γλώσσα. Ἄν ἄλλοι λαοί σέβονται τή γλώσσα τοῦ Εὐαγγελίου, πόσο μᾶλλον ἐμείς πρέπει να διατηροῦμε την Ἑλληνική γλώσσα;

ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ

-Γέροντα, μήπως το Βυζάντιο έπεσε διότι είχε πολλούς μοναχούς και όχι στρατιώτες;

-Αὐτό εἶναι κατηγορία των αντίχριστων, των άθεων, το ότι είχε εξασθενήσει το Βυζάντιο από τα πολλά μοναστήρια. Αυτό είναι ανόητο και να το σκέπτεται κανείς. Μια απέραντη Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε πολύ στρατό να παρατάξει και όσο αθρόα να ήταν η προσέλευση ανθρώπων στον μοναχικό βίο, δεν εξασθενούσε τον στρατό του Βυζαντίου. Αυτά τα λέγουν οι εχθροί του Χριστιανισμού, οι οποίοι κοιτάνε να κάνουν «την τρίχα τριχιά», κατά το λεγόμενο.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΩΝ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Στόν σύγχρονο κόσμο, ὑπάρχουν ἄνθρωποι που τις θετικές επιστήμες τις αναβιβάζουν στο βάθρο της πανγνωσίας. Πιστεύουν δηλαδή ότι η επιστήμη θα επιλύσει όλα τα προβλήματα. Μας έλεγε:

-Ἡ ἐπιστήμη έκανε πολλά βήματα και σημείωσε προόδους καταπληκτικές. Όμως να είμαστε προσγειωμένοι.

-Δέν ἐξηγεῖ τα φυσικά γεγονότα, αλλά απλώς τα περιγράφει. Δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στην ουσία τους. Γι αυτό είναι επιδερμική η γνώση μας.

-Δέν εἰσέρχεται στην οὐσία των πραγμάτων. Δεν έχει την δυνατότητα να μας πει τι είναι π.χ. ύλη, τι είναι ηλεκτρισμός, φως κ.τ.λ. Για παράδειγμα, ηλεκτρισμός είναι το φαινόμενο που προκύπτει από την κίνηση των ηλεκτρονίων. Ηλεκτρόνια είναι τα σωματίδια που έχουν ηλεκτρικό φορτίο. Ηλεκτρικό φορτίο είναι μια ιδιότητα, που όταν κινείται δημιουργεί ηλεκτρικό ρεύμα. Φτάνουμε δηλαδή με ένα κύκλο στο ίδιο ζητούμενο, που είναι προς απόδειξη.

ΖΟΥΜΕ Σ’ ΕΝΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ;

Ἀπογοητευμένος ἀπό την ηθική και πνευματική κατάσταση της κοινωνίας όπως την διεζωγράφισε κάποιος ιεροκήρυκας, ένας νέος ζήτησε την γνώμη του Γέροντα. Εκείνος του είπε:

-Άκουσε, παιδί μου. Πολλοί ξεκινούν από λανθασμένη βάση: Πώς συμβαίνουν αυτά, αφού ζούμε σ’ ένα Χριστιανικό Κράτος; Ενώ πρέπει να θεωρούμε ότι εμείς οι σημερινοί Χριστιανοί ζούμε σ’ ένα κράτος ειδωλολατρικό, αθεϊστικό, μασσωνικό κ.λπ. και να είμαστε ευχαριστημένου που ακόμη δεν μας έχουν πετροβολήσει και δεν μας έχουν σταυρώσει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

ΕΙΝΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΤΟ ΘΕΟ;

Έλεγε:

-Η αμαρτία είναι εκείνη που μας εμποδίζει να πιστεύσουμε όχι η λογική. Γι’ αυτό αν πεις σ’ έναν άπιστο να ζήσει έξι μήνες κατά την ηθική του Ευαγγελίου, και το κάνει, θα γίνει πιστός χωρίς να το καταλάβει.

-Το: «Δεν υπάρχει Θεός» το λένε συνήθως άνθρωποι φαύλοι και ανήθικοι. Ούτε βρέθηκε ούτε θα βρεθεί άνθρωπος ηθικός, εγκρατής, ενάρετος κ.λπ. που να λέει τόσο εύκολα: «Δεν υπάρχει Θεός!»

Η ΝΟΣΗΡΗ ΠΙΣΤΗ

Γέροντα, ἔγινε κάποιο ἔγκλημα στα Μελίσσια. Δολοφόνησαν μια μητέρα μπροστά στον γιό της και αυτός δεν κούνησε το δακτυλάκι του να την προστατεύσει, επειδή ως Χιλιαστής είναι, λέει, κατά της βίας. Εκείνη την ώρα πιστεύετε, ότι ενήργησε η νοσηρή πίστη;

-Βεβαίως!

-Μποροῦσε και πρόφθαινε να το σκεφτεί αυτό;

-Ὅταν έχει διαποτισθεί από μια τέτοια πίστη, βεβαίως. Αυτά, τα οποία πιστεύουμε, εκδηλώνονται και σε κλάσματα δευτερολέπτου.

-Αὐτό γίνεται με δαιμονική δύναμη;

-Ὄχι με δαιμονική δύναμη. Με δαιμονική απεργία! Ἁπλῶς εκείνη τη στιγμή ὁ διάβολος δεν τον ὠθεί να κάνει κάτι. Θέλει να επιτύχει τον σκοπό του. Δηλαδή, δεν του λέγει, «χτύπα τον, βάρα τον». Απεναντίας απέχει ο πονηρός. Λέγει, «άστον τώρα να ενεργήσει η πίστη του. Εγώ τον δίδαξα την αίρεση και τώρα θα ενεργήσουν τα διδάγματά μου».

ΠΟΙΟ ΚΟΜΜΑ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ….;

-Γέροντα τι να ψηφίσουμε στις εκλογές;

-«Οὐκ έχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Εβρ, ιγ’ 14). «Ἡμῶν τό πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει» (Φιλιπ. γ’ 20). Επειδή, όμως, είμαστε πολίτες και αυτής της γης, αυτής της χώρας, όταν έλθει η ώρα να πάμε στις κάλπες, δεν θα είμεθα προσκολλημένοι σε καταστάσεις και σε κόμματα ή σε πρόσωπα. Κανένα κόμμα δεν μας εκφράζει. Κάθε φορά, λοιπόν, θα σκεπτόμεθα ποιο είναι ολιγότερο κακό για την χώρα μας. Κατά περιστάσεις. Άλλοτε μπορεί να είναι το ένα, άλλοτε μπορεί να είναι το άλλο. Θα ψηφίζουμε με αρχή, «το μη χείρον, βέλτιστον».

Ἀλλοίμονο στον Χριστιανό που θα ειπεί, «εμένα με εκφράζει το τάδε ή το τάδε κόμμα». Αυτός πολύ απέχει από του να είναι ένας συνειδητός Χριστιανός. Κανένα κόμμα δεν εκφράζει τον Χριστιανό. Και βλέπετε ότι σε μερικά πράγματα είναι όλα τα κόμματα, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά, σύμφωνα.

Στις αμβλώσεις, στην αποποινικοποίηση της μοιχείας, στην καταστροφή της γλώσσας, στο αυτόματο διαζύγιο και σε άλλα αντιχριστιανικά νομοθετήματα. Ακόμα και στο πώς θα φέρουμε περισσότερους τουρίστες, στο πώς θα δημιουργήσουμε γυμνιστικά στρατόπεδα, κανένα κόμμα δεν ήταν αντίθετο. Συνάλλαγμα να φέρουμε, και ας το φέρουμε μ’ οποιοδήποτε τρόπο.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΖΗΛΩΤΗ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗ

Συχνά έκανε συζητήσεις με παλαιοημερολογίτες ζηλωτές. Η προσπάθειά του εκινείτο σε επίπεδο συγγραφικό, επιστολογραφικό κ.τ.λ., αλλά και σε επίπεδο συζητήσεων.

-Εσείς οι νεοημερολογίτες δεν θα πάτε στον παράδεισο, του έλεγε κάποιος φανατικός ζηλωτής.

-Θα πάμε και μάλιστα με σιγουριά, του απαντούσε ήρεμα ο Γέροντας. Δεν θα πάτε και στο λέγω εγώ με βεβαιότητα.

-Φυσικά και θα πάμε στον παράδεισο μη αμφιβάλλεις γι αυτό.

-Εάν πάτε σεις στον παράδεισο εγώ δεν θέλω να έλθω. Προτιμώ την κόλαση.

Έλεγε:

-Πρόσεξε παιδί μου μη χάσεις την ψυχή σου. Εγώ θέλω να πάω στον παράδεισο και ας είμαι τελευταίος μετά και από τον χειρότερο άνθρωπο. Να με βάλει ο Θεός στον Παράδεισο και ας έχει βάλει και τον Νέρωνα και τον Χίτλερ και μάλιστα να τους γυαλίζω και τα παπούτσια. Τι με νοιάζει εμένα ποιον θα βάλει ο Θεός στον Παράδεισο; Δικός του είναι ότι θέλει κάνει. Εμένα δεν μου πέφτει λόγος· εγώ θέλω να σωθώ και τα υπόλοιπα είναι του Κυρίου!

-Ἡ καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο. Εάν κάποιος εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου δημιουργήσει. Δεν θα ψυχρανθεί η αγάπη μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου.

-Βέβαια, αγαπώ τα παιδιά μου, όπως είναι, θα ευχόμουν όμως να μη μένουν με τα ελαττώματά τους αλλά να προοδεύουν πνευματικώς και να βελτιώνονται συνεχώς.

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΜΙΝΙ ΤΩΝ ΘΛΙΨΕΩΝ

-Παιδιά μου ,έλεγε, γνωρίζετε κανέναν Άγιο που να μη πόνεσε και μα μη πέρασε μέσα στο καμίνι, να μη δοκιμάστηκε στο χωνευτήρι που λέγεται πόνος; Και μεις να μη νομίζουμε ότι έτσι, χωρίς καμιά δική μας υπομονή και καρτερία στις φουρτούνες της ζωής, ότι θα προοδεύσουμε πνευματικά. Πρέπει να μάθουμε την αξία και το νόημα της ζωής σαν ένα στάδιο αγώνων πριν από την μετάβασή μας στον ουρανό. Να θυμηθούμε ότι είναι σοφό και αληθινό αυτό που λέγεται: «Είχε δάσκαλο τον πόνο και έμαθε πολλά».

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ “ΧΑΡΕΣ” ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γέροντα, γιατί τον Χριστιανό δεν τον γεμίζει η «χαρά» του κόσμου;

-Είναι απλό. Αυτά τα οποία τέρπουν τους άλλους ανθρώπους, για τους πιστούς είναι σκύβαλα. Ο Χριστός αλλάζει τα «γούστα». Ο αναγεννημένος άνθρωπος έχει άλλη χαρά. Δεν τον τραβούν, δεν τον τέρπουν αυτά. Κι αν κάποτε κάνει κάτι, το κάνει επειδή παρασύρεται, όχι διότι τον γεμίζει. Γι’ αυτό βλέπετε ανθρώπους, που θεωρούσαν αδιανόητο να ζουν χωρίς να ικανοποιούν τα πάθη τους, κυρίως τα σαρκικά, όταν μετανόησαν έλεγαν: «Μα ζούσα αυτήν την γουρουνίσια ζωή; Και ήμουν ευχαριστημένος; Δεν καταλάβαινα ότι κυλιόμουν μέσα στον βούρκο;» Τότε συνειδητοποιούν την προηγούμενη κατάστασή τους. Τώρα αναγεννήθηκαν και ο Χριστός τους άλλαξε τις προτιμήσεις. Τους άλλαξε τις διαθέσεις. Τους άλλαξε τα κριτήρια. «Τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε καινά τα πάντα» (Β’ Κορ. ε’ 17). Γι’ αυτό μιλάμε περί αναγεννήσεως. Γι’ αυτό και η μετάνοια λέγεται και αναγέννηση. Και το βάπτισμα «λουτρόν παλιγγενεσίας» (Τιτ. γ’ 5)

Οι αγρυπνίες, οι προσευχές κ.λπ. αυτά μας γεμίζουν. Αυτές είναι οι δικές μας «διασκεδάσεις».

Ἀρχιμ. Ἐφραίμ Χαλῆ, θεολόγου «Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΑΣ, π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ»,Ἐκδόσεις “Ὀρθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/geron_epifanios_didaskaliab.el.aspx