Επιστολή διαμαρτυρίας Θεολόγων προς Διαμαντοπούλου / τῆς Μαρίας ᾿Αντωνιάδου

Επιστολή διαμαρτυρίας Θεολόγων προς Διαμαντοπούλου

Αντιδρούν για την μετονομασία του μαθήματος των θρησκευτικών

Επιστολή διαμαρτυρίας στην υπουργό Παιδείας κυρία Άννα Διαμαντοπούλου απέστειλε η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, διαμαρτυρόμενη κατ΄αρχήν διότι, όπως υποστηρίζουν τα μέλη της, «το μάθημα των θρησκευτικών, εντελώς αυθαίρετα και αντιδεοντολογικά μετονομάζεται: Θρησκείας και Κόσμος».

Στην επιστολή τους οι θεολόγοι αφήνουν αιχμές για τις προθέσεις του υπουργείου, διατυπώνοντας - έστω και με ερωτηματικό - την εκτίμηση «μήπως η μετονομασία σημαίνει και αλλαγή του Ορθόδοξου χριστιανικού περιεχομένου σε αποκλειστικά θρησκειολογικό».

Το δεύτερο σημείο της διαμαρτυρίας της Ένωσης Θεολόγων εστιάζεται στις ώρες διδασκαλίας του μαθήματος.

«Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων διαμαρτύρεται έντονα και διότι το υποχρεωτικό δίωρο, εβδομαδιαίας διδασκαλίας, του μαθήματος διατηρείται, ως φαίνεται, μόνον στην Α΄Λυκείου, ενώ η νομιμότητα και η ιδιαιτέρως αδήριτη κοινωνική και παιδαγωγική ανάγκη και η αστάθεια των διαχρονικών αξιών της εποχής επιβάλλουν το υποχρεωτικό δίωρο διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών και στις Β' και Γ' τάξεις του Λυκείου»,υποστηρίζεται στην επιστολή που εστάλη στην κυρία Διαμαντοπούλου.

«Βήμα»1/04/2011/ΑΚΤΙΝΕΣ

Διατί τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν δέν δύναται νά γίνη θρησκειολογικόν Τοῦ κ. ᾿Αναστασίου Μαρίνου

Ὑπό τοῦ κ. Ἀναστασίου Ν. Μαρίνου Δρος Νομικῆς, Ἀντιπροέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐ.τ. 

Ὁ ἐπί τιμῇ ᾽Αντιπρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κ. Ἀναστάσιος Μαρίνος, ὁ ὁποῖος πα- ρεῖχε νομικάς καί ἄλλας συμβουλάς εἰς τόν μακαριστόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν κυρόν Χριστόδουλον, εἰς ἄρθρον του εἰς τήν ἐφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» ὑπό ἡμερομηνίαν 14ην Ἰανουαρίου, μέ θέμα τό «Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν» καταθέτει στοιχεῖα, συμφώνως πρός τά ὁποῖα, τό μάθημα δέν δύναται νά μετατραπῆ εἰς θρησκειολογικόν καί νά ἀλλάξη ἡ σημερινή ταυτότης του. 

Τό ἄρθρον τοῦ κ. Μαρίνου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐπανέρχεται στήν ἐπικαιρότητα τό ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
Οἱ προσπάθειες ὅλων αὐτῶν, πού δέν δέχονται τήν διδασκαλία τοῦ μαθήματος αὐτοῦ στά σχολεῖα ἔτειναν ἀρχικῶς, καί μάλιστα μετά μεγάλης μαχητικότητος, εἰς τήν πλήρη κατάργηση τῆς διδασκαλίας του.
Ἡ προσπάθεια αὐτή ἔλαβε, ἐν συνεχείᾳ, ἄλλην μορφήν, δηλαδή περιορίσθηκαν οἱ ἐκπρόσωποι αὐτῆς τῆς ὁμάδος νά δεχθοῦν, ἀντί τῆς πλήρους καταργήσεως τῆς διδασκαλίας, τήν θρησκειολογικήν διδασκαλίαν τοῦ μαθήματος, προβάλλοντας ὡς δικαιολογίαν (παντελῶς βλακώδη), ὅτι διά τοῦ τρόπου αὐτοῦ θά ἀπετρέπετο ὁ κίνδυνος τῆς παντελοῦς καταργήσεώς του.
Οἱ προσπάθειες αὐτές εἴτε ὑπό τήν μίαν, εἴτε ὑπό τήν ἄλλην τῶν δύο ὡς ἄνω μορφῶν ἄρχισαν ἀπό τήν ἐποχή ἤδη τῆς Μεταπολίτευσης, ὡς συνέχεια τῆς τότε διατυπωθείσης πρός τόν Μακαριστόν Ἀρχιεπίσκοπον Σεραφείμ ἀπειλῆς διά τῆς γνωστῆς φράσεως: “Θά χωρίσουμε τά τσανάκια μας”, τά ὁποῖα ὁ τότε ἀπειλήσας προσεπάθησε μέν νά τά “χωρίσει”, καί μάλιστα κατά τρόπον ὕπουλον, πλήν ὅμως ἀπέτυχε.


Τελικῶς τό θέμα τό ὁποῖον οὐδόλως ἔθιξε, παρά τίς ἀσκηθεῖσες ἀφόρητες πιέσεις, ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος τοῦ 1986, ἔφθασεν εἰς τό Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας (ΣτΕ), τό ὁποῖον ὑπό τήν Προεδρίαν τοῦ ὑπογράφοντος τό παρόν κείμενο ἐδέχθη ὅτι τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν πρέπει νά διδάσκεται ὑποχρεωτικῶς κατά τό Ὀρθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα, ἀπαλλασσομένων τῆς παρακολουθήσεως αὐτοῦ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θά δηλώσουν ὅτι ἔχουν πρόβλημα συνειδήσεως διότι εἶναι ἄθεοι, ἑτερόθρησκοι ἤ ἑτερόδοξοι (βλ. τίς ἀποφάσεις ὑπ΄ ἀριθ. 3356/1995 καί 2176/1998 τοῦ Στ΄ Τμήματος τοῦ ΣτΕ).

Παρά τήν ἔκδοση τῶν δύο ὡς ἄνω ἀποφάσεων τοῦ ΣτΕ, οἱ ἐπιθέσεις κατά τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τήν μορφήν αἰτήματος εἴτε καταργήσεως αὐτοῦ, εἴτε μετατροπῆς του εἰς θρησκειολογικόν συνεχίσθησαν ἐν ὄψει μάλιστα τῆς προαγγελθείσης δευτέρας ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, ἀλλά ἡ Ἀναθεωρητική Βουλή τοῦ 2001 δέν ἐδέχθη νά ἱκανοποιήσει τά αἰτήματα αὐτά παρά τίς ἀσκηθεῖσες καί πάλι πιέσεις.
Παρ΄ ὅλα αὐτά, νέες κινήσεις ἐκδηλώνονται τίς τελευταῖες ἡμέρες πρός τήν κατεύθυνση καί πάλιν τῆς μετατροπῆς τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν εἰς θρησκειολογικήν.
Καί τήν προσπάθειάν τους αὐτήν ἐπιχειροῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νά τήν θέσουν ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, διάφοροι δέ πληροφορίαι λέγουν ὅτι ἡ κ. Διαμαντοπούλου, πεισθεῖσα πλέον ὅτι κατάργηση τοῦ μαθήματος θά προσέκρουεν εὐθέως πρός τό Σύνταγμα, πού δέν θά ἤθελε νά τό διακινδυνεύσει, ἐρωτοτροπεῖ πρός τήν ἰδέαν τῆς μετατροπῆς τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος εἰς θρησκειολογικήν.

Ἀναγκάζομαι νά ἐπανέλθω διά μίαν ἀκόμη φοράν ἐπί τοῦ θέματος, ἐλπίζοντας μήπως τυχόν παύσουν αὐτές οἱ ἐπιθέσεις.
Τό Σύνταγμά μας ὁρίζει εἰς τό ἄρθρον 16, παρ. 2 ὅτι: “Ἡ παιδεία ἀποτελεῖ βασική ἀποστολή τοῦ Κράτους καί ἔχει σκοπό τήν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματική καί φυσική ἀγωγή τῶν Ἑλλήνων, τήν ἀνά- πτυξη τῆς Ἐθνικῆς καί Θρησκευτικῆς συνείδησης καί τή διάπλασή τους σέ ἐλεύθερους καί ὑπεύθυ- νους πολίτες”.
Ἐφ΄ ὅσον λοιπόν τό ΣτΕ ἑρμήνευσε τήν λέξη “θρησκευτική” ὡς ἀναφερομένη εἰς τήν κατά τό ὀρθόδοξον δόγμα διαμόρφωση αὐτῆς, ἀνάλογον ἑρμηνεία πρέπει νά δώσουμε καί εἰς τήν λέξη “ἐθνική”, δηλαδή “ἑλληνική” καί ὄχι πολυεθνική.
Ἐκτός καί ἐάν “οἱ καθ᾽ ἕξιν δημοκράτες τοῦ συρμοῦ” θέλουν καί πολυεθνική συνείδηση γιά τούς Ἕλληνες μαθητές, νά τούς μάθουμε δηλαδή νά εἶναι Κινέζοι, Γιαπωνέζοι, Ἰνδοί, Τοῦρκοι, Ἱσπανοί, Γερμανοί καί οὕτω καθ᾽ ἑξῆς.
 Μήπως θέλουν πράγματι καί αὐτό καί δέν τολμοῦν ἀκόμη νά τό ὁμολογήσουν;

Τέλος, θά πρέπει νά σημειώσω καί τήν ἀπόφαση McCollum τοῦ ἔτους 1943 τοῦ Ἀνωτάτου Δικα- στηρίου τῶν ΗΠΑ, ἡ ὁποία ἐδέχθη ὅτι δέν ἐπιτρέπεται νά διδάσκονται στά δημόσια σχολεῖα διαδοχικά διάφορα θρησκεύματα (χριστιανισμός, ἰουδαϊσμός, βουδισμός κ.λπ.), διότι τό Κράτος τῶν ΗΠΑ εἶναι κοσμικό καί πρέπει νά εἶναι ἀθρησκευτικό.

Πῶς λοιπόν ζητοῦν νά θεσπισθεῖ θρησκειολογική διδασκαλία στήν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἔχει ἐπικρατοῦσα θρησκείαν;
Καί τέλος, ἀφοῦ διαπιστώνουν ὅτι ὁ Ἕλληνας ἀναθεωρητικός νομοθέτης ἀρνήθηκε δύο φορές, παρά τίς φορτικές πιέσεις τους, νά ἱκανοποιήσει τά αἰτήματά τους σχετικά μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, γιατί ἐπιμένουν;
Αὐτή ἡ ἐπιμονή τους καί ἡ περιφρόνησή τους πρός τήν συντριπτική πλειονότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι σύμφωνες μέ τήν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, τήν ὁποίαν λένε ὅτι ὑπηρετοῦν;
Ἄς σταματήσουν λοιπόν καί ἄς μή ὑποκρίνονται ὅτι μέ τήν θρησκειολογική διδασκαλία θέλουν νά ἀποτρέ- ψουν τήν ὁλοκληρωτική κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.

Ἄς μή μᾶς περνοῦν γιά ἠλιθίους. Μή μᾶς προκαλοῦν περαιτέρω ὅλοι αὐτοί, οἱ ἐπώνυμοι καί οἱ ἀνώνυμοι. Ἀρκετά τούς ἀνεχθήκαμε». 

Ορθόδοξος Τύπος 21/1 /http://anavaseis.blogspot.com

ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤ. ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ Ο ΠΕΡΙ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΕΩΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ
Τοῦ Παναγιώτη Τελεβάντου

==============

.       Ὁ κ. Τάτσης γιὰ πολλὰ χρόνια τώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καὶ προβληματίζει ὅλους δημιουργικὰ μὲ τὴν πλούσια πληροφόρηση ποὺ παρέχει μὲ τὸ ἱστολόγιό του “Θρησκευτικὰ” καὶ τὶς ὀρθόδοξες θέσεις ποὺ διατυπώνει.
.       Στὸ συγκεκριμένο ἄρθρο θέτει “τὸν δάκτυλο ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων”. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἂν πρέπει νὰ γίνει τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν θρησκειολογικό! Αὐτὸ οὔτε ποὺ πρέπει νὰ συζητεῖται ὡς ἐνδεχόμενο. Τὸ πραγματικὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι τό γε νῦν ἔχον τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιητικὸ εἶναι γιὰ νὰ παρέχει ὀρθόδοξη κατήχηση στὰ παιδιά μας.
.       Γιὰ νὰ γίνει ἐφικτὴ ἡ εὐκταία ὀρθόδοξη κατήχηση πρέπει νὰ διδάσκονται τὰ παιδιὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ Γεροντικό, ὁ Εὐεργετινός, τὰ ἔργα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ Ἁγίου Χρυσοστόμου, τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτη, τοῦ Ἁγίου Συμεὼν Νέου θεολόγου, τοῦ Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, πρέπει νὰ μποῦν στὸ σχολικὸ ἀναλυτικὸ πρόγραμμα.
.       Θὰ ἀναφέρω κάτι χαρακτηριστικό, γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε σὲ ποιό βαθμὸ ἔχουμε ἐξοκείλει ἀπὸ τὴν πραγματικὴ ὀρθόδοξη κατήχηση ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ τροφοδοτοῦμε τὴν παιδεία. Στὸ Πανεπιστήμιο Κολούμπια τῆς Νέας Ὑόρκης δὲν παίρνει κανεὶς φοιτητὴς πτυχίο (μπάντεσλορ) ὁποιουδήποτε κλάδου, ὄχι μόνον ἂν δὲν μελετήσει τὴν ἀρχιτεκτονικὴ τοῦ Παρθενώνα, ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ἔχει μελετήσει τὸν “Περὶ Ἐνανθρωπήσεως” λόγο τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου.
.       Γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖτε τὴ σοβαρότητα τοῦ θέματος σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὅταν σπούδαζα τὸ 1974 – 1978 θεολογία στὴν Ἀθήνα δὲν διδαχθήκαμε ὁλόκληρο τὸν “Περὶ Ἐνανθρωπήσεως” λόγο τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου! Καὶ ὅμως! Οἱ φοιτητὲς τοῦ πολυτεχνείου ἢ τῆς ἀστρονομίας τοῦ Κολούμπια δὲν παίρνουν πτυχίο ἂν δὲν μελετήσουν αὐτὸ τὸ ὑπέροχο θεολογικὸ κείμενο. Ὄχι μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι ἀλλὰ καὶ οἱ Μουσουλμάνοι φοιτητές. Ὄχι μόνον οἱ Βουδιστὲς ἀλλὰ καὶ οἱ Ἰνδουιστὲς καὶ οἱ κάθε λογῆς Προτεστάντες ἢ καὶ δεδηλωμένοι ἄθεοι φοιτητές! Κι αὐτὰ σὲ μία χώρα ὅπου ὁ χωρισμὸς Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας θεωρεῖται ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ πολιτεύματός της!!!
.       Ἑπομένως! Ἀλλαγὴ στὰ Θρησκευτικά; Ἀπολύτως ἀπαραίτητη ὄχι ὅμως πρὸς τὴν κατεύθυνση ποὺ δείχνει ὁ κ. Γιαγκάζογλου, οἱ “Καιροσκόποι”, ὁ κ. Πέτρος Βασιλειάδης καὶ οἱ ὁμόφρονές τους, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀκριβῶς ἀντίθετη κατεύθυνση. Μὲ τὴν προσφυγὴ στὶς πηγὲς τῆς πίστης μας ποὺ εἶναι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ πραγματικότητα πρέπει νὰ ξεπεράσουν τὰ μεταπατερικὰ καὶ συναφειακὰ τοὺς σύνδρομα οἱ διαχειριστὲς τῶν ἀλλαγῶν στὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο καὶ στὸ Θεολογικὸ Τμῆμα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ αὐτὸ τὸ θαῦμα – ἐπειδὴ περὶ θαύματος θὰ πρόκειται – “τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν”.
.       Παραθέτουμε στὴ συνέχεια τὸ ὡραῖο ἄρθρο τοῦ κ. Τάτση ποὺ μᾶς ἔδωσε ἀφορμὴ γιὰ τὴ σύνταξη τοῦ πιὸ πάνω σχολίου.

*****

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ
Τοῦ Ἰωάννη Τάτση

=============

.       Τὸ περιεχόμενο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἀποτελεῖ καὶ πάλι θέμα συζήτησης μεταξὺ τῶν Θεολόγων καὶ ὄχι μόνο. Ὅπως εἶναι γνωστὸ ἑτοιμάζονται ἤδη νέα προγράμματα σπουδῶν καὶ νέα βιβλία γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου. Στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς ἀλλαγῆς πρόσωπα γνωστὰ γιὰ τὶς ἀπόψεις τους στοὺς θεολογικοὺς κύκλους προτείνουν ἕνα «ἄνοιγμα» τοῦ μαθήματος, ὥστε νὰ εἰσέλθει σὲ αὐτὸ ἀέρας ἀπὸ τὴ Δύση (Παπισμὸς – Προτεσταντισμὸς) καὶ τὴν Ἀνατολὴ (Ἰσλαμισμὸς – Ἰουδαϊσμὸς – Βουδισμὸς κλπ). Πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ ἕνα ἀκόμη βῆμα στὴν πορεία γιὰ ἀντικατάσταση τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ μαθήματος ἀπὸ ἕνα μάθημα θρησκειολογίας, κίνηση ποὺ βρίσκει ἀντίθετη τὴ μεγάλη πλειονότητα τῶν θεολόγων ἐκπαιδευτικῶν.
.       Τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μίας ὀρθόδοξης χώρας, ὅπως ἡ πατρίδα μας, δὲν μπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀποκοπεῖ ἀπὸ τὶς πηγὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν πατερικὴ παράδοση.
.       Στὸ ἐπίκεντρο τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος πρέπει νὰ ὑπάρχει ἡ Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, διδασκόμενη σὲ ἁπλῆ γλώσσα καὶ μὲ βάση τὴν ἑρμηνεία της ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες. Γιὰ παράδειγμα ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἀνθρώπου προσεγγίζεται ὀρθὰ μέσα ἀπὸ τὴν μελέτη τῶν πρώτων κεφαλαίων τῆς Γενέσεως καὶ τοὺς ἑρμηνευτικοὺς λόγους τοῦ Μεγάλου Βασιλείου «Εἰς τὴν Ἑξαήμερον». Ὁμοίως τὰ θαύματα τοῦ Κυρίου διδάσκονται μέσῳ τῶν εὐαγγελικῶν περικοπῶν καὶ ἑρμηνεύονται βάσει τῆς θεολογίας τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν πατερικὴ ἑρμηνευτικὴ θεολογία νοσεῖ ἀπὸ προτεσταντικὴ μυωπία ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ διακρίνει τὴ διαφορὰ ἀνάμεσα στὸν «Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου» καὶ τὸν «Εὐαγγελισμὸ τῆς Μαρίας».
.       Ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία πρέπει νὰ διδάσκεται μέσα ἀπὸ τὰ πατερικὰ ἔργα. Ἡ καταδίκη τῶν αἱρέσεων, οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι, ἡ δράση τῶν ἁγίων μορφῶν τῆς Ὀρθοδοξίας μας περιέχεται μέσα στὰ συγγράμματα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ παράδειγμα, ὁ ἐπικήδειος λόγος ποὺ συνέταξε ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος γιὰ τὸν Μέγα Βασίλειο εἶναι κείμενο ποὺ μόνο του ἀρκεῖ γιὰ νὰ μάθουν οἱ μαθητὲς ὄχι μόνο τὴ ζωὴ τοῦ οὐρανοφάντορος ἁγίου ἀλλὰ καὶ τοὺς καρποὺς τῆς πνευματικῆς δράσεως τῶν δύο ἁγίων φίλων καὶ Ἱεραρχῶν.
.       Τὰ συναξάρια τῶν Ἁγίων, οἱ ὕμνοι τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν, οἱ εἰκόνες τῶν ναῶν εἶναι μέσα ἄμεσης καὶ εὐχάριστης γιὰ τοὺς μαθητὲς μετάδοσης τῆς γνώσεως τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας.
.       Ἕνα σύγχρονο μάθημα Θρησκευτικῶν ὀφείλει νὰ περιέχει ἀναλυτικὴ παρουσίαση τῆς διδασκαλίας καὶ τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς τῶν ἁγίων Γερόντων τῶν τελευταίων χρόνων (π.χ. Γέροντας Παΐσιος, Γέροντας Πορφύριος, Γέροντας Ἰάκωβος Τσαλίκης κ.α.). Μία ἑνότητα ἀφιερωμένη στὸν μάρτυρα τῶν ἡμερῶν μας, ἅγιο Εὐγένιο Ροντιόνωφ μπορεῖ νὰ διδάξει στοὺς μαθητὲς ὅτι τὸ Μαρτύριο συνεχίζει καὶ σήμερα νὰ εἶναι τρόπος ζωῆς ἢ μᾶλλον ἁγιασμένο τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς πολλῶν ἀληθινῶν Χριστιανῶν.
.       Τέλος, ἡ ἀναφορὰ στοὺς ἑτεροδόξους χριστιανοὺς καὶ τὰ ξένα θρησκεύματα πρέπει νὰ γίνεται μέσα ἀπὸ τὴν ὀπτικὴ τῶν ἁγίων Πατέρων. Δὲν εἴμαστε «ἀνεκτικότεροι» οὔτε ἀγαποῦμε «τὸν ἕτερο» ἀλλόθρησκο ἢ ἑτερόδοξο συνάνθρωπό μας περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες. Ὀφείλουμε νὰ μὴ θυσιάζουμε τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ στὸ βωμὸ πανθρησκειακῆς ψευτοαγάπης καὶ δῆθεν ἀλληλοκατανόησης. Γιὰ παράδειγμα, οἱ Παπικοὶ εἶναι αἱρετικοὶ – Λατίνους τοὺς ὀνομάζει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὰ ἔργα του – καὶ ὄχι «ἀδελφοὶ Χριστιανοί», ὅσο καὶ ἂν κάποιοι θεολόγοι προσπαθοῦν νὰ στηρίξουν τὶς ἀπόψεις τους σὲ οἰκουμενιστικὲς πρακτικὲς διαχριστιανικῶν διαλόγων. Ὅσοι θεολόγοι ἐπιδιώκουν τὴν ἐκτενέστερη ἀναφορὰ τοῦ μαθήματος στοὺς Παπικοὺς καὶ Προτεστάντες δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν ὅτι οἱ μαθητές μας μέσῳ τοῦ διαδικτύου καὶ τῆς τηλεόρασης ἔχουν πλήρη γνώση τῶν σκανδάλων παιδεραστίας ὑψηλόβαθμων κληρικῶν τοῦ Παπισμοῦ καὶ τῶν γάμων καὶ χειροτονιῶν ὁμοφυλοφίλων του Προτεσταντισμοῦ. Ἀλήθεια, τί θὰ ἀπαντήσουν οἱ θεολόγοι αὐτοὶ στὸ εὔλογο ἐρώτημα ἂν τὰ παραπάνω κρούσματα εἶναι ἁπλὲς ἐξαιρέσεις ἢ ἂν ἀποτελοῦν καρποὺς τῆς πλάνης καὶ τῆς διαστροφῆς τοῦ Εὐαγγελίου ἀπὸ τοὺς «χριστιανοὺς τῆς Δύσης»;
.       Στὴ σημερινὴ κοινωνία τῆς σύγχυσης ἀντιλήψεων καὶ τοῦ ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς σκέψεως ἀκόμη καὶ ὀρθοδόξων θεολόγων τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν καὶ οἱ διδάσκοντες αὐτὸ ἔχουμε ἀνάγκη διαρκοῦς ἀναβαπτισμοῦ στὴν ἁγιοπνευματικὴ πατερικὴ διδασκαλία. (thriskeftika.blogspot.com)

ΠΗΓΗ: http://panayiotistelevantos.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

῾O Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ῎Ανθιμος γιά τό κῦμα ἀθεΐας στήν ῾Ελλάδα, τό μάθημα τῶν Θρησκευτικών καί τήν κάρτα πολίτη

"Λείπει σήμερα ένας Χριστόδουλος"

Σε μία εκ βαθέων συνέντευξη στον «Α.Τ. του Σαββατοκύριακου», ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Ανθιμος παραδέχεται ότι σήμερα λείπει ο μακαριστός Χριστόδουλος, ενώ αποκαλύπτει τι παρακάλεσε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μιλά για το κύμα αθεΐας στην Ελλάδα, το μάθημα των Θρησκευτικών, την κάρτα πολίτη, αλλά και για την απαξίωση της πολιτικής και της Εκκλησίας. Ακόμη, κηρύσσει πανστρατιά για την αποκατάσταση του κύρους των πολιτικών στο λαό και αναφέρεται στη διένεξη με τον υποψήφιο δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη.

* Ο Αρχιεπίσκοπος έστειλε μήνυμα στην υπουργό Παιδείας ότι η Εκκλησία θα αντιδράσει αν γίνει προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών. Πώς το σχολιάζετε;

«Φρονώ ότι η απόφαση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου είναι η επιβεβλημένη αυτή τη στιγμή, προκειμένου από την κορυφή της πνευματικής ζωής του τόπου μας, την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και σε συνεργασία με τους καθηγητές των Θεολογικών Σχολών να αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό, για να μην προσπαθούμε εκ των υστέρων να διορθώσουμε πράγματα τα οποία θα είναι δυσάρεστα για τα παιδιά μας και την παιδεία μας. Χαίρομαι για την πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου. Γι’ αυτό κι εγώ προτρέπω να μιλάμε για τα ζωτικά θέματα της ελληνικής μας παραδόσεως από την προ Χριστού περίοδο μέχρι σήμερα, για να κρατήσουμε όλα αυτά που μας έδωσαν υπόσταση και ζωή. Κάτι που πράττουν και τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη…».

* Ποια είναι η θέση της Εκκλησίας για την ηλεκτρονική κάρτα του πολίτη;

«Δέχομαι την αγωνία των πιστών που μου φωνάζουν ακόμα και από μακριά “Την κάρτα το νου σας…”. Η απάντησή μου σε αυτούς είναι έχετε δίκιο αλλά η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αποφασίσει να συγκροτήσει μια επιτροπή για να δει στη βάση του αυτό το πρόβλημα, σε συνεννόηση με τις κρατικές Αρχές. Πληροφορούμαι ότι ήδη αυτή η επιτροπή έχει συσταθεί από κληρικούς και λαϊκούς (δεν συμμετέχει επίσκοπος και καλύτερα για να είναι ισομερής η συμμετοχή όλων). Πρόκειται για διαπρεπείς επιστήμονες, που θα παραδώσουν υπεύθυνο πόρισμα, ώστε να ξέρουμε πως θα συνομιλήσουμε με το αρμόδιο υπουργείο για το θέμα αυτό. Διότι οι πληροφορίες λένε ότι οι Άγγλοι δεν δέχονται την κάρτα αυτή, στη Ρουμανία υπήρχε ειδική συμφωνία κράτους και Ιεράς Συνόδου για να διευθετηθεί το θέμα αυτό, ενώ σε πολλά άλλα κράτη υπάρχουν επιφυλάξεις… Θα κοιτάξουμε να δούμε τι θα είναι το καλύτερο και θα πληροφορήσουμε το λαό».

* Οι πολίτες γιατί σήμερα απαξιώνουν πολιτική και Εκκλησία;

«Δεν μπορούμε να μείνουμε ακέφαλοι χωρίς πολιτικούς άνδρες που θα εκλέγονται από τα λαό και θα προσπαθούν να λύνουν τα προβλήματά του. Η απαξίωση υπάρχει εξαιτίας των γεγονότων με την οικονομική κρίση. Αλλά νομίζω ότι και με την προσπάθεια της κυβερνήσεως να επιτύχει στον τομέα με τους Ευρωπαίους αλλά και με τη συμβολή της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και των άλλων κομμάτων, πρέπει να υπάρξει μια γενική προσπάθεια -θα βοηθήσουμε και εμείς- για να αποκατασταθεί το κύρος των πολιτικών στη συνείδηση του λαού. Βεβαίως με συγκεκριμένες πράξεις, σε συγκεκριμένα πλαίσια που συνταγματικά υπάρχουν, αλλά πρακτικά θα πρέπει να νιώσει το αίσθημα δικαίου και ο πολίτης.

Σε ό,τι αφορά την Εκκλησία, στην Ελλάδα έχουμε ένα κύμα αθεΐας - υλισμού το οποίο είχε παρατηρηθεί όπως έχω γράψει πριν 30 χρόνια στην Ευρώπη. Πιστεύαμε ότι δεν θα έρθει εδώ, αλλά τελικά μας ήρθε αργοπορημένα. Εξαιτίας αυτού του υλόφρονου πνεύματος που υπάρχει σήμερα στην εποχή μας, με τη διάθεση της πλήρους ανεξαρτησίας από κανόνες και τρόπους ζωής και ταυτόχρονα ίσως από μια διάθεση «καλή είναι και λίγη αναρχία», είναι τρομακτικό αυτό που λέω, αλλά έτσι είναι, διαπιστώνουμε ότι και στο χώρο της Εκκλησίας υπάρχει μια απαξίωση.

Όμως γίνεται και μια πολεμική από μια πλευρά πολιτικών -να μην πούμε τώρα ονόματα - εναντίον της Εκκλησίας. Και αυτό είναι πολύ άσχημο, διότι η σπονδυλική στήλη της πνευματικής ζωής του ελληνικού λαού είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία».Συνεχίζεται η κόντρα με τον υποψήφιο δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη;

«Με τον κύριο που λέτε, που είναι και υποψήφιος, είχα εκείνο το περιστατικό το οποίο έχει παρέλθει γιατί είχε προηγηθεί επί δύο μήνες μια επιθετικότητα εναντίον μου που δεν δικαιολογείται. Γιατί εγώ είμαι στη Θεσσαλονίκη 7 χρόνια και δεν έχω θίξει ποτέ κανέναν. Εγώ όμως από της επομένης της 26ης Οκτωβρίου δεν ξαναμίλησα και δεν σχολίασα ούτε για πρόσωπα ούτε για γεγονότα της πολιτικής, αλλά επαναλήφθησαν από το συγκεκριμένο πρόσωπο οι εναντίον μου επιθέσεις, στις οποίες απ’ ότι βλέπω ο λαός δεν δίνει σημασία και βαρύτητα. Όμως είναι ενοχλητικές αυτές οι επιθέσεις».

Γιατί όμως δέχεστε προσωπικές επιθέσεις;

«Εγώ δεν έχω ούτε πολιτική ούτε κομματική τακτική. Σε όλη μου τη ζωή, 47 χρόνια ως κληρικός, 37 ως Αρχιερέας (30 χρόνια στη Θράκη και 7 εδώ στη Θεσσαλονίκη), τηρώ μια τακτική η οποία είναι επί εθνικού επιπέδου. Γιατί μεν στη Θράκη ξέρετε τα μεγάλα προβλήματα και το τι προσφέραμε εκεί το ξέρει ο Θεός και ο λαός, στη δε Μακεδονία από την πρώτη στιγμή είχαμε το πρόβλημα το Μακεδονικό. Μάλιστα, υπήρχε προσπάθεια να ενταφιαστεί και εγώ έγινα αφορμή πράγματι να επανέλθει στην επιφάνεια και να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας έναντι του μεγάλου αυτού εθνικού προβλήματος. Σε μερικούς λοιπόν οι οποίοι είναι υπέρ της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, δεν τους αρέσουν οι απόψεις που διατυπώνω μέσα από την Εκκλησία επί εθνικών θεμάτων. Αυτοί μπαίνουν στα δημοσιογραφικά όργανα -όχι σε όλα- και λένε τις απόψεις τους και αντί να δουν την ουσία του προβλήματος, για να συζητήσουμε, επιτίθενται σε μένα. Δόξα τω Θεώ δεν μπορούν να μου βρουν τίποτα. Δεν έχω αποκτήσει τίποτα υλικό για τον εαυτό μου, αλλά με το λαό και στην Θράκη και εδώ ήμουν πάντα σε μια σύμπνοια. Έτσι αναγκάζω τους αρμοδίους να υπολογίζουν το αίσθημα αυτό του λαού και να καταλαβαίνουν ότι θα πρέπει να το κρατήσουν σε ένα επίπεδο που θα εκφράζει το συμφέρον της Ελλάδος. Θα σας πω ένα παράδειγμα από προηγούμενη περίοδο. Διπλωμάτες μας είπαν πως στις σκληρές μας διαπραγματεύσεις για το σκοπιανό ζήτημα, όταν βρεθήκαμε σε δυσκολία από τις πιέσεις που δεχθήκαμε είπαν στο εξωτερικό ότι μπορεί να έχετε δίκιο αλλά δείτε τις αντιδράσεις στη Θεσσαλονίκη, δεν μπορούμε να τις αγνοήσουμε. Σας λέω και για την εφημερίδα σας, τον «Αδέσμευτο», που καθημερινά παρακολουθώ ότι ο αγώνας μας είναι αυτός: Η αγάπη για την πατρίδα, η αγάπη για τα επί μέρους εθνικά θέματα από τα οποία πρώτο είναι το σκοπιανό και να κρατήσουμε την ορθόδοξη παράδοση της ελευθερίας και του πολιτισμού σε τέτοιο βαθμό που να διασφαλίζει την αυτόνομη παρουσία μας μέσα στην Ευρώπη. Έτσι θα κάνουμε τους λαούς όπως και στους προγενέστερους αιώνες να μας αγαπούν και να μας θαυμάζουν. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, αλλά πρέπει η Πολιτεία, η Εκκλησία και οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι να δουλέψουμε σκληρά για να επαναφέρουμε ψηλά την Ελλάδα μας, την πίστη μας, την ιστορία μας, τον πολιτισμό και τις καλές επιθυμίες και σκέψεις μας για το μέλλον και το δικό μας και των γειτόνων μας».

* Λείπει σήμερα ο μακαριστός Χριστόδουλος;

«Είναι αλήθεια ότι λείπει. Το έχω πει και δημόσια. Ακούω πολλά από τους πιστούς αλλά δεν να πω τι ακριβώς μου λένε. Έχω παρακαλέσει, όμως τον Αρχιεπίσκοπο -και η έννοια του λόγου μου από την εφημερίδα του «Αδέσμευτου» αυτή είναι- όχι βεβαίως να μιμηθεί τη γραμμή Χριστοδούλου ή τη δική μου, που περίπου είναι όμοιες, αλλά σε ένα βαθμό, όπως στο μάθημα των Θρησκευτικών, να υπάρχει ένα πιο φανερό, δημόσιο και δυνατό έργο της Εκκλησίας της Ελλάδος ώστε σε συνεννόηση με την Πολιτεία να προλάβουμε κάποια θέματα. Εγώ έχω συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία θα παρουσιάσω σε ομιλίες μου, στο μέλλον...».

«Αδέσμευτος Τύπος»13/11/2010
ΑΚΤΙΝΕΣ

᾿Αρχιεπίσκοπος ῾Ιερώνυμος: "Δέν μένουμε ἄφωνοι γιά τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν"

Πηγή:amen.gr

με πληροφορίες από ανακοινωθέν της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών "Μας έχουν αναστατώσει όσα ακούγονται και γράφονται τον τελευταίο καιρό για την προαιρετική διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Δεν είναι δυνατόν σε ένα τέτοιο θέμα ούτε η ΔΙΣ, ούτε κανένας ιεράρχης να σταθούν άφωνοι", ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο Μακαριώτατος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην τελετή υποδοχής των πρωτοετών φοιτητών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών."Πολλοί επιδιώκουν να μας παρουσιάζουν άφωνους" υπογράμμισε. Και πρόσθεσε: "Όμως αγρυπνούμε και παρακολουθούμε σοβαρά και όπως πρέπει όλα τα θέματα. Η μάχη και ο αγώνας πρέπει να γίνονται συστηματικά και ουσιαστικά, όχι για το θόρυβο και το φαίνεσθαι, αλλά για το είναι και το αποτέλεσμα". Ο Μακαριώτατος σημείωσε εξάλλου πως "πρέπει να εργαστούμε και να καταλήξουμε εμείς σ' αυτό που θέλουμε και να το πούμε ξεκάθαρα. Έφτασε ο καιρός να δουλέψουμε συστηματικά και με επιχειρήματα". Τόνισε δε πως πρόσφατα είχε τη διαβέβαιωση της αρμόδιας Υπουργού κ. Α. Διαμαντοπούλου πως πριν γίνει οποιαδήποτε ενέργεια για το μάθημα των Θρησκευτικών θα προηγηθεί διάλογος και συντονισμός μεταξύ των δύο πλευρών. Ο Αρχιεπίσκοπος πρότεινε, τέλος, να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση μεταξύ των μελών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας και των καθηγητών των δύο Θεολογικών Σχολών, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.  αμεν

Θάλεια Δραγώνα: " Μέ ἀπειλοῦσαν σκοτεινές δυνάμεις τοῦ παρακράτους μέ μηνύματα ὅτι θά βρεθῶ μιά ἡμέρα σέ ἕνα χαντάκι"

«Ελληνόφρονες» εναντίον Δραγώνα

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως:  Δημοσιεύουμε σημερινό ἀφιέρωμα τοῦ Βήματος γιά τήν κ. Θάλεια Δραγώνα λόγῳ τοῦ πληροφοριακοῦ του περιεχομένου. Κατά τ᾿ ἄλλα δέν συμφωνοῦμε μέ τίς ἑρμηνεῖες πού προσπαθεῖ νά περάσει ἡ πιό πάνω ἐφημερίδα.

 

Οι προτάσεις για αλλαγές στη διδασκαλία της Ιστορίας προκάλεσαν αντιδράσεις από ΛΑΟΣ, Εκκλησία, αλλά και από πανεπιστημιακούς

ΜΑΡΝΥ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ | Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

ΛΑΪΚΟΣ Ορθόδοξος Συναγερμός (ΛΑΟΣ)- υπουργείο Παιδείας:2- 0. Αφού έστειλε «στο σπίτι της» την ιστορικό και συγγραφέα του περίφημου βιβλίου της Ιστορίας της Στ΄ τάξης του Δημοτικού κυρία Μαρία Ρεπούση, ο πολιτικός χώρος που εκπροσωπεί το κόμμα του κ. Γ.
Καρατζαφέρη κατάφερε να διώξει από το υπουργείο Παιδείας και την ακτιβίστρια πανεπιστημιακό κυρία Θάλεια Δραγώνα, η οποία αποτέλεσε το πρόσωπο-«κλειδί» πίσω από τις αλλαγές στο πρόγραμμα των σχολείων. Και αυτό γιατί συνδέθηκε ιδεολογικά με την πρόταση καθηγητών να σταματήσουν να διδάσκονται η Ιστορία και τα Θρησκευτικά ως υποχρεωτικά μαθήματα στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου. « Μου κάνει εντύπωση
πού ξετρυπώνουν όλους αυτούς τους χαρακτήρες » δηλώνει χαρακτηριστικά ο κ. Καρατζαφέρης μιλώντας στο «Βήμα». « Κανείς ελληνόφρων δεν υπάρχει σ΄ αυτό το υπουργείο; Πρόκειται για άτομα με μια δική τους αντίληψη για τα πράγματα.Εγώ το δήλωσα ευθέως. Εάν υπάρχουν διαθέσεις λεηλασίας της ελληνικής ιστορίαςεμείς θα αντιδράσουμε » συνεχίζει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.
Η κυρία Δραγώνα δεν είχε την τύχη της συναδέλφου και φίλης της κυρίας Ρεπούση, την οποία και υπερασπίστηκε γενναία και μέχρι τέλους η τότε υπουργός Παιδείας κυρία Μαριέττα Γιαννάκου με τα επακόλουθα αποτελέσματα για τη δημόσια εικόνα και την πολιτική της καριέρα. Αντιθέτως, αποτέλεσε μια αιρετική φιγούρα που έμοιαζε να «βαραίνει» τη νυν υπουργό Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου σε περίοδο μάλιστα φορτισμένη από την προεκλογική αντιπαράθεση.

«Ηρθα στο υπουργείο με όραμα»
« Δεν θέλω να μακροημερεύσω ως πολιτικός. Εγώ απλώς ήθελα να αλλάξω τον κόσμο και τον τρόπο που βλέπουμε κάποια πράγματα. Γιατί ήρθα στο υπουργείο Παιδείας με όραμα » φέρεται να δήλωνε τις προηγούμενες ημέρες η κυρία Δραγώνα σε στενό της συνεργάτη στο κτίριο του Αμαρουσίου. « Θα γυρίσω στη Θράκη όπου έχω προσφέρει εκπαιδευτικό έργο στις μουσουλμανικές μειονότητες και θέλω να συνεχίσω να προσφέρω » έλεγε.

Οι ίδιες προτάσεις για τις αλλαγές στα σχολεία προκάλεσαν όμως οργή και στην Ιεραρχία της Εκκλησίας φέρνοντας αναστάτωση στους φοιτητές των θεολογικών σχολών και στους θεολόγους όλης της χώρας. Ο κύκλος των αντιδράσεων έκλεισε με τους πανεπιστημιακούς των θεωρητικών σπουδών και τους εκπροσώπους των επιστημονικών τους ενώσεων που ξεσηκώθηκαν καταγγέλλοντας ότι συρρικνώνεται το επιστημονικό τους αντικείμενο.

«Από την πρώτη εβδομάδα που ανέλαβα τη θέση μου στο υπουργείο Παιδείας μου είπαν ότι έχω στοχοποιηθεί μέχρι τέλους » φέρεται να δήλωσε η κυρία Δραγώνα σε φίλους και συνεργάτες της τις προηγούμενες ημέρες εξηγώντας την απόφασή της να παραιτηθεί. « Θέλει δύναμη για να αντιμετωπίσει κάποιος την ανθρωποφαγία και εγώ δεν άντεχα άλλο αυτές οι σκοτεινές ομάδες του παρακράτους από πάνω μουνα μου στέλνουν διαρκώς μηνύματα ότι θα βρεθώ μια ημέρα σε ένα χαντάκι » έλεγε χαρακτηριστικά.

« Τα φαινόμενα αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν με μια σταθερή δημοκρατική στάση και να κυνηγηθούνόχι να αδιαφορούμε γι΄ αυτά » υπογράμμιζαν συνεργάτες της που συζητούσαν όλη την προηγούμενη εβδομάδα μαζί της.

Τελικά, η κυρία Δραγώνα, πρόσωπο με πλούσια δράση στον χώρο των μειονοτικών σχολείων, πανεπιστημιακός με προοδευτικό προφίλ που έτρεχε στους καταυλισμούς των Τσιγγάνων για να τους πείσει να μπουν στα σχολεία, αποφάσισε ότι δεν αντέχει άλλο τον «πόλεμο» πολιτικών κομμάτων, μερίδας του Τύπου, αλλά και μεμονωμένων ακροδεξιών ομάδων που της έστελναν ηλεκτρονικά μηνύματα με τις φράσεις «Θα πεθάνεις», «Θα μετανιώσεις», «Θα σε θάψουμε». Οπως λένε άνθρωποι του περιβάλλοντός της δεν ήταν μια ή δυο οι φορές που χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι της τους τελευταίους μήνες τα ξημερώματα και άκουσε τις φωνές αγνώστων να απειλούν την ίδια και την οικογένειά της.

Η κυρία Δραγώνα ακολούθησε για λίγους μήνες τη συμβουλή φίλων της στην κυβέρνηση, «Μη διαβάζεις τις εφημερίδες», όταν δεχόταν επιθέσεις για τα θέματα των παρεμβάσεών της στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Οταν όμως το θέμα της Ιστορίας επανήλθε στο προσκήνιο, ο κόμπος έφτασε στο χτένι...

Το παρασκήνιο της παραίτησης

Η πρώην Γραμματέας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας υπέβαλε τελικά την παραίτησή της στην υπουργό Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία και την έκανε δεκτή. Το παρασκήνιο αναφέρει ότι η κυρία Δραγώνα υποστήριζε επίμονα τις προτάσεις ομάδας καθηγητών, εν όψει των αλλαγών στα σχολεία, που χαρακτήριζαν ως υποχρεωτικά μαθήματα στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου μόνο τη Λογοτεχνία, τη Γυμναστική και τα Αγγλικά. Η Ιστορία, σύμφωνα με την ίδια πρόταση, θα διδασκόταν εντατικά μόνο στους μαθητές που θα επέλεγαν τη Θεωρητική κατεύθυνση, όπως άλλοι θα επέλεγαν τα Μαθηματικά, τη Φυσική, τη Βιολογία ή όποιο μάθημα θα τους έδινε την κατάλληλη υποδομή στην επιστημονική κατεύθυνση που επιθυμούσαν να επιλέξουν. Το ίδιο και τα Θρησκευτικά.

Το θέμα βέβαια έφτασε στη Βουλή, η υπουργός Παιδείας το διέψευσε, ενώ ανέφερε (όπως άλλωστε ήταν γνωστό) ότι πρόκειται μόνο για μια από τις προτάσεις που «κυκλοφορούν» στο υπουργείο Παιδείας εν όψει των αλλαγών στο Λύκειο. Οπως λένε στελέχη του υπουργείου Παιδείας που είναι σε θέση να ξέρουν, εκπαιδευτικοί προσπαθούσαν να «διαρρεύσουν» προς διάφορες κατευθύνσεις τις προηγούμενες εβδομάδες την πρόταση αυτή με στόχο να πετύχουν την αποδοχή της και από την ηγεσία του.

Για την κυρία Δραγώνα ωστόσο η έκταση που πήρε το θέμα, τα δημοσιεύματα, αλλά και οι επιθέσεις αποδείχθηκαν αρκετά για να την ωθήσουν σε έξοδο από το υπουργείο Παιδείας. Πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι η ψυχολογική πίεση που της ασκήθηκε λόγω της κατάστασης που διαμορφώθηκε γύρω από το θέμα την οδήγησαν ένα πρωινό από το γραφείο της στο νοσοκομείο, καθώς διαπίστωσε ότι έχει υψηλή πίεση.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ
Η κυρία Δραγώνα δεν είναι «χθεσινή».

Εχει συνεργαστεί στα θέματα της εκπαίδευσης της μειονότητας στη Θράκη με έξι υπουργούς Παιδείας,τρεις επί Νέας Δημοκρατίας και τρεις επί ΠαΣοΚ,είναι πρωτοβάθμια καθηγήτρια εδώ και μια δεκαπενταετία και σίγουρα- όπως λένε και άνθρωποι από το περιβάλλον της- δεν ήθελε να υποτιμήσει τη διδασκαλία της Ιστορίας,αλλά να την εντάξει σε ένα διαφορετικό πλαίσιο,με λιγότερο φόρτο στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου εν όψει εξετάσεων.«Δεν είμαι ιστορικός αλλά κοινωνικός επιστήμονας και πιστεύω και θα πιστεύω πάντα ότι η Ιστορία είναι η μητέρα των κοινωνικών επιστημών» δήλωνε η ίδια πρόσφατα.

Ανθρωποι που ξέρουν την κυρία Δραγώνα αναφέρουν ότι ήταν πάντα η πολιτικός που ανεξαρτήτως θέσεως έτρεχε στα απομακρυσμένα μουσουλμανικά χωριά της Ροδόπης όπου τα παιδιά δεν ήξεραν εν έτος 1999 τι θα πει ηλεκτρισμός και μετέφερε εκπαιδευτικά βοηθήματα.Επί χρόνια έχει εργαστεί πάνω στα ζητήματα ένταξης μειονοτήτων στην εκπαίδευση.

Είναι χωρισμένη,με μια κόρη 37 ετών που είναι νηπιαγωγός και έχει δύο εγγόνια.Είναι σύντροφος του πανεπιστημιακούΝίκου Μουζέληκαι όπως λένε όλοι όσοι την ξέρουν «έχει μια εξαιρετική προσωπική ζωή».Αξιζαν οι επιθέσεις και η πίεση των προηγούμενων μηνών; Το επόμενο διάστημα θα δείξει.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=32&artId=320991&dt=31/10/2010#ixzz13vvQf1pW

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Προωθεῖται (ἀπό τούς διαστρεβλωτές τῆς ἑλληνικῆς ῾Ιστορίας καί Παραδόσεως) ἀντιευαγγελικά ἡ «μία ποίμνη» μέ ποιμένα ὄχι τόν Χριστό, ἀλλά τόν Ἀντίχριστο

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Το πρόβλημα με την (νεοεποχίτικην) Ιστορίαν

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 22/10/2010

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΗΝ (ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗΝ) ΙΣΤΟΡΙΑΝ

Γράφει ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός,
Ὁμότιμος Καθηγητὴς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ «νά ξαναγραφῆ ἡ ἱστορία» κυριαρχεῖ σήμερα σέ κύκλους διανοουμένων καί πολιτικῶν καί γι᾽ αὐτούς σημαίνει προσφορά -ἰδιαίτερα στήν ἐκπαίδευση- μιᾶς κολοβωμένης ἱστορίας γιά την ἐπίτευξη πολιτικῶν σκοπιμοτήτων.

1.Τό πρόβλημα ἐμφανίσθηκε πρίν ἀπό μερικές δεκαετίες, ἀρχίζοντας μέ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Τό 1962 ξέσπασε ὁ μεγάλος πράγματι ἀγώνας τῶν Φοιτητῶν τῆς Θεολογίας, Ἀθηνῶν-Θεσσαλονίκης, πού ἐκράτησε ἐπί ἕνα ἑπτάμηνο (27.2-27.9) κλειστές τίς δύο Θεολογικές Σχολές, ὅταν διεπιστώθη ἡ προσπάθεια συρρικνώσεως καί μειώσεως τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μέ τόν -κατ' ἀρχάς- ἐπιλεκτικό περιορισμό τῶν ὡρῶν διδασκαλίας ἀπό δίωρο σέ μονόωρο σέ κάποιους τύπους σχολείων. Τό πρόσχημα: ἡ ἔνταξή μας στην Εὐρώπη (Ε.Ο.Κ., τότε), πού ἐκφραζόταν με τήν «ἐκσυγχρονιστική» κορώνα τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ, κατόχου «Βραβείου Καρλομάγνου», τοῦ μεγαλύτερου ἐχθροῦ τῆς Ρωμιοσύνης: «Δέν χρειαζόμαστε θεολόγους, ἀλλά γεωπόνους καί μηχανικούς»!.....
Ὀρθότατα ὁ ἀείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Μπρατσιώτης, μέλος τοῦ ΑΣΕΠ (ἦταν τό Παιδ. Ἰνστιτοῦτο τῆς ἐποχῆς), τοῦ ἀπηύθυνε τό ἐρώτημα: «Ἄν σεῖς λέγετε αὐτά, τί θά πεῖ καί τί θά πράξει αὔριο μία ἀριστερωτέρα ὑμῶν κυβέρνησις;». Σ' αὐτό τόν προβληματισμό ζοῦμε μέχρι σήμερα.
Σημαντικό ὅμως εἶναι, ὅτι ἡ φοιτητική ἡγεσία αὐτοῦ τοῦ ἀγώνα διαπιστώσαμε ὅτι δέν ἦταν μόνο τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, πού ἔπρεπε νά πέσει θῦμα τῆς μανίας τοῦ ἐξευρωπαϊσμοῦ καί τῆς παγκοσμιοποίησης, ἄλλα γρήγορα θά ἐπεκτεινόταν ἡ πολεμική αὐτή καί στό μάθημα τῆς Ἱστορίας καί τῆς Γλώσσας μας. Διότι τά τρία αὐτά μαθήματα, τό καθένα μέ τον τρόπο του, συνιστοῦν τά ἑρμηνευτικά κλειδιά κατανοήσεως καί ἑρμηνείας τοῦ πολιτισμοῦ μας, συμβάλλοντας συνάμα στην διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μας συνέχειας καί κοινωνικῆς συνοχῆς. Ἀλλʼ αὐτά τά δύο μεγέθη εἶναι σήμερα τό «κόκκινο πανί» για τούς «ἐκσυγχρονιστές» ὅλων τῶν παρατάξεων, πού προσπαθοῦν, μέ τήν παρουσία τους στόν χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης, νά τά διαστρέψουν μέχρι νά τά καταστρέψουν. Ἡ πορεία αὐτή, πού ὁδηγεῖ σταθερά στην διάλυση τοῦ Ἔθνους μας, μέσα στήν ἐπίσης προωθούμενη ἀντιεθνική ἰδέα τῆς Νέας Ἐποχῆς, μόνον ἐκ τῶν ἔνδον μπορεῖ νά ἔχει ἀποτελεσματικότητα, καί αὐτό τό ἔχουν συνειδητοποιήσει ὅλοι οἱ ἐξωτερικοί ἐχθροί τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Αὐτό εἶχε διατυπώσει τόν 19ον αἰώνα ὁ Jakob Philip Fallmerayer (1790-1861) ἐκθέτοντας τίς «Ἀναμνήσεις ἀπό τό ἅγιον Ὄρος και τήν Θεσσαλονίκην», πού πρόσφατα παρουσίασε ὁ συνάδελφος κ. Ἀθανάσιος Καραθανάσης, στήν Ἐπετηρίδα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης. Κάνοντας λόγο ὁ γερμανός ἱστορικός για τήν νοερά εὐχή, τόν φιλοδυτικό Βαρλαάμ, τόν Ἡσυχασμό τοῦ 14ου αἰ., ἀλλά καί τήν Ἀθωνιάδα καί τόν Εὐγένιο Βούλγαρη, πού ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα, προχωρεῖ στήν ταύτιση Ἑλληνισμοῦ καί Ὀρθοδοξίας: «Ἀπ' ἔξω, ἄς τό θυμοῦνται αὐτό στήν Εὐρώπη -παρατηρεῖ- ὅλες οἱ ἐπιθέσεις κατά τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, πού εἶναι ταυτόσημο μέ τό ἀνατολικό χριστιανικό δόγμα, εἶναι μάταιη προσπάθεια. Ὁ κίνδυνος μπορεῖ νά εἶναι μόνον ἐσωτερικός»! Τήν ἐκτίμηση αὐτή τοῦ Fallmerayer, προϋποθέτουν ὅσα γράφησαν κατά καιρούς ἄπο τόν Kissinger, τόν Χομπσμπάουμ κ.ἄ. τῆς ἴδιας νοοτροπίας, ὅπως οἱ συνεργαζόμενοι μέ τό Ἵδρυμα Soros τῶν ΗΠΑ.
2. Τήν σκοπιμότητα τῶν νεοποχιτῶν συγγραφέων Ἱστορίας ὑποστυλώνει ἕνας «παγκόσμιος εἰρηνισμός», πού ὑποστασιώνει την ἄποψη, ὅτι ἀρκεῖ ἡ ἀπάλειψη τῶν διαιρούντων καί ὁ τονισμός τῶν ἑνούντων, γιά νά ἀρθεῖ τό «μεσότειχον» (Ἐφ. 2,14) μεταξύ ἐθνῶν καί ἀνθρώπων, γιά τήν προώθηση τοῦ πλανητικοῦ ἀνθρώπου και τῆς πλανητικῆς κοινωνίας, ὑπό τήν «προστασία» καί τόν «ἔλεγχο» τοῦ Πλανητάρχη τῆς Νέας Ἐποχῆς. Προωθεῖται, συνεπῶς, ἀντιευαγγελικά ἡ «μία ποίμνη» μέ ποιμένα ὄχι τόν Χριστό, ἀλλά τον Ἀντίχριστο, γιά νά μιλήσω ἐσχατολογικά.
Ἡ μέθοδος αὐτή, τῆς προβολῆς τῶν ἑνούντων καί ὄχι τῶν διαιρούντων, ἐφαρμόζεται καί στήν ἄλλη ὄψι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στόν θρησκευτικό-θεολογικό, τόν διαχριστιανικό διάλογο. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἴδιες ἐξουσιαστικές δυνάμεις, ἄλλα και τό ἴδιο πνεῦμα διέπει καί τίς δύο πλευρές τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀλλά καί ὁ ἴδιος στόχος, ἡ ἐξυπηρέτηση τῶν σχεδίων τῆς Ὑπερδύναμης καί τῆς Νέας Τάξης. Σ᾽ αὐτό τό κλίμα «συνωστίζονται» τά σχολικά μαθήματα, πού σχετίζονται ἄμεσα μέ τήν ταυτότητά μας. Τό περιεχόμενο, ἄλλωστε, αὐτῶν τῶν μαθημάτων εἶναι τό κύριο διαφοροποιητικό στοιχεῖο τοῦ πολιτισμοῦ μας ἀπό τόν πολιτισμό τῆς Φραγκοτευτονικῆς Δύσης.
Δέν θέλουν κάποιοι Ἱστορικοί μας -καί ἴσως καί δέν μποροῦν-νά κατανοήσουν, ὅτι γιά τίς διχοστασίες καί διαιρέσειςδέν πταίουν τά θρησκευτικά καί ἡ ἱστορία (τό παρελθόν δηλαδή), ἄλλα ἡ πολιτική, οἱ προκλήσεις καί τά ἀνοσιουργήματα τῆς Ὑπερδύναμης καί τῶν συνεργῶν της. Οἱ ἁλώσεις τοῦ 1204 καί τοῦ 1453, οἱ ἐθνικοί διχασμοί μας ὡς τόν 20όν αἰώνα, τό δράμα τῆς Κύπρου καί το Σκοπιανό, δέν λύνονται μέ τό ξαναγράψιμο τῆς ἱστορίας, ἄλλα με τήν ὀρθή κατανόηση τῶν μηνυμάτων της. Ἐδῶ ὅμως γίνεται ἀληθινή «γενοκτονία», μέ τήν προσπάθεια γιά τήν διάλυση τῶν ἐθνικῶν ταυτοτήτων, μέσα ἀπό τήν λοβοτόμηση τῆς ἐθνικῆς μνήμης καί τήν διάσπαση τῆς ἐθνικῆς μας συνέχειας. Ἔτσι ὅμως δεν ξαναγράφεται ἡ ἱστορία, ἄλλα φιμώνονται οἱ πηγές, χωρίς τις ὁποῖες δέν γράφεται ἀληθινή ἱστορία, ἄλλα μία ἀνύπαρκτη-κατασκευασμένη παρα-ἱστορία. Ἡ ἐπιστήμη τότε δίνει τήν θέση της στήν πολιτική.
Τό σημαντικότερο ὅμως καί ἐπικίνδυνο εἶναι, ὅτι δέν πρόκειται γιά ἰδιοτροπίες μεμονωμένων προσώπων, ἄλλα γιά ὀργανωμένη καί συστηματικά μεθοδευμένη ἀναθεώρηση τῆς ἱστορίας, στα ὅρια εἰδικῆς γι᾽ αὐτό «σχολῆς». Τά ἄρθρα τοῦ περιοδικοῦ ΑΡΔΗΝ (τ. 62/2006) ἀναλύουν πειστικότατα τό ζήτημα αὐτό, χωρίς μάλι- στα κενό. Τό προϊόν αὐτῆς τῆς κίνησης εἶναι πραγματικά «ἱστορία τοῦ σωλήνα» ὡς «Κοινή ἱστορία τῶν Βαλκανίων». Ἐνδιαφέρον ὅμως εἶναι, ὅτι ἀνάλογες προσπάθειες στήν ἄλλη Εὐρώπη δέν μποροῦν νά γίνουν δεκτές. Ἡ Γαλλία, ἄλλωστε, δέν μπορεῖ νά ἀπορρίψει τόν Ναπολέοντα καί ἡ Γερμανία ἀδυνατεῖ νά ἀπαγγιστρωθεῖ ἀπό τό φάντασμα τοῦ Βίσμαρκ. Εἶναι δέ γεγονός, ὅτι ἡ ἀπώθηση τοῦ κακοῦ στή λήθη μᾶς καταδικάζει νά ξαναζήσουμε τίς ἴδιες συμφορές. Ἀντίθετα, ἡ πλήρης γνώση του ὁδηγεῖ στήν ἐμπέδωση τῆς γνώσης ὡς ὕλης γιά τήν δημιουργία ἑνιαίας συνείδησης.
Ἡ μέθοδος καί στοχοθεσία τῶν «ἐκσυγχρονιστῶν» τῆς πολιτικῆς καί τῆς ἱστορίας θυμίζει ἕναν προφητικό λόγο, πρίν ἀπό ἀρκετά χρόνια, τοῦ μεγάλου μας φιλοσόφου τῆς γελοιογραφίας κ. Κυριακόπουλου= ΚΥΡ: «Ἕλληνες καί Τοῦρκοι ἔκαμαν τσιμπούσι στήν Ἀλαμάνα. Ἔψησαν καί ἔφαγαν σουβλάκια. Συμμετεῖχε και ὁ Ἀθανάσιος Διάκος»! Αὐτή τήν ἱστορία θέλουν, βασιζόμενη σε εὐνουχισμένους στήν μνήμη πολίτες, μέ βάση τήν ἀρχή (τήν εἶπε σέ μιά στιγμή ἡ πρωταγωνίστρια τῆς ὁμάδος): «ὅποιος ἐλέγχει το παρελθόν, ἐλέγχει καί τό μέλλον»!
3. Τήν κατεδάφιση αὐτή καί «ἀνοικοδόμηση» μέ τά ὑλικά τῆς Νέας Ἐποχῆς ἐπιχειροῦν ἄνθρωποι, πού ὄχι μόνον ἐνισχύονται, ἀλλά εἶναι τραγικά κατευθυνόμενα θύματα τῆς ἐκσυγχρονιστικῆς πολιτικῆς καί διακονοῦν τίς στοχοθεσίεςτης. Εἶναι δέ ὀρθό αὐτό, πού ἔλεγαν οἱ Βυζαντινορωμηοί πρόγονοί μας: «ὅποιος ἔχει την Κωνσταντινούπολη εἶναι αὐτοκράτορας»! Ὅποιος ἔχει σήμερα το Ὑπουργεῖο Παιδείας, πλάθει γενιές ἀνθρώπων, ὡς θλιβερά ρομπότ. Χρηστούς, δηλαδή εὔχρηστους, πολίτες. Ὁπότε γεννιέται το ἐρώτημα: ἐμεῖς τί μποροῦμε νά κάμουμε; Θά δεχθοῦμε παθητικά τά τεκταινόμενα μέ τό ἰησουίτικο πρόσχημα «non possumus»; Ὄχι βέβαια!
Στήν ἀντίσταση- ἀντίδραση σ᾽ αὐτά τά ἐγχειρήματα, σέ μιά χώρα πού ἀκόμη ἡ πλειονοψηφία τοῦ Λαοῦ μας δηλώνει τήν ὀρθόδοξη ταυτότητά της, ἡ πρώτη κινητοποίηση ἀνήκει στούς Ἰδίους τούς δασκάλους καί καθηγητές. Τί διδάσκουν; Τό βιβλίο ἔχει δευτερεύουσα σημασία. Πρωτεύουσα σημασία ἔχει ὁ δάσκαλος. Ἔτσι: α) Τά ἐλλείποντα, διεστραμμένα ἤ καί ἀσαφῆ στό διδακτικό ἐγχειρίδιο συμπληρώνονται καί διορθώνονται ἀπό τόν ἕλληνα και ὀρθόδοξο δάσκαλο. Τό ἐπιχείρημα τῶν συγγραφέων τῆς ἐξαμβλωματικῆς Ἱστορίας, ὅτι «τό μάθημα εἶναι Ἱστορία καί ὄχι Θρησκευτικά» ἀγνοεῖ τόν μέχρι σήμερα διφυῆ χαρακτήρα τοῦ Γένους μας, στήν ἱστορία τοῦ ὁποίου πολιτική καί θεολογία συμπλέκονται ὡς δύο ὄψεις τῆς ἰδίας πραγματικότητας, συνεπῶς ὅτι αὐτό πού εἶναι ἐκτός πραγματικότητας γιά τή μία πλευρά, εἶναι καί γιά την ἄλλη.
β) Χρειάζεται ἐσωτερική διεργασία, ἐκστρατεία διαφώτισης τοῦ Ποιμνίου. Καί αὐτό εἶναι εὐκολότερο στήν Κύπρο ἀπ' ὅσο στην ἑλλαδική ἐπικράτεια. Διαφώτιση μέ κάθε προσφερόμενο ἐκκλησιαστικό μέσο.
γ) Χρειάζεται προώθηση στήν δημοσιότητα ἱστορικῶν ἔργων, πού ἐκθέτουν τήν Ἱστορία μας καί ὄχι τήν νεοεποχίτικη διαστροφή της. Περιοδικά, ὅπως τό Ἄρδην καί τό Ρεσάλτο, προσφέρουν μεγάλη βοήθεια καί εἶναι δυνατόν νά ἀξιοποιηθοῦν.
Καί τό τελευταῖο:
δ) Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νά διακρατηθεῖ ἡ σύνδεση Ἱστορίας, Θρησκείας καί Γλώσσας, διότι ἡ ὅποια ἀποσύνδεσή τους θα προσφέρει μεμονωμένους στόχους, πού εἶναι εὔκολο νά κτυπηθοῦν καί νά ἐξουδετερωθοῦν μέ τήν μέθοδο τοῦ σαλαμιοῦ.

Αναρτήθηκε από ΘΕΟΛΟΓΟΣ στις 21.10.10

http://thriskeftika.blogspot.com/

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ, κ. ΙΓΝΑΤΙΟ ΑΠΟ ΟΜΑΔΑ ΝΕΩΝ

Ἔρχεται ὤρα ποὺ οἱ ΛΟΓΙΣΜΟΙ, ποὺ ἔχουν οἱ Χριστιανοί, γιὰ ὅσα παράξενα καὶ ὁμιχλώδη συμβαίνουν στὸν «ἐκκλησιαστικὸ-θεολογικὸ χῶρο» μὲ εὐθύνη τῶν Ποιμένων δὲν βαστιοῦνται καὶ ἐξωτερικεύονται. Μιὰ τέτοια ἔκφραση εὐαισθησίας,νόμιμης ἀγωνίας καὶ πικροῦ παραπόνου παιδιῶν πρὸς πατέρα ἐκφράζεται κοσμίως μὲ τὴν κατωτέρω ἐνυπόγραφη Ἐπιστολή.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ, κ. ΙΓΝΑΤΙΟ ΑΠΟ ΟΜΑΔΑ ΝΕΩΝ

Σεβασμιώτατε τὴν εὐχή σας,
Εἴμαστε μία ὁμάδα νέων τῆς Ἱ. Μ. Δημητριάδος, ἀπὸ διάφορες ἐνορίες τοῦ πολεοδομικοῦ συγκροτήματος τοῦ Βόλου καὶ προσφάτως λάβαμε τὴν ἀπόφαση νὰ σᾶς ἀποστείλλουμε τούτη τὴν ἐπιστολὴ μὲ πολὺ πόνο καὶ μετὰ ἀπὸ μία ἔντονη περίοδο προσευχητικῆς ἀγωνίας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ λάβουμε ἐνεργὸ θέση σὲ ἐπίκαιρα ζητήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀπασχολησαν στὶς συζητήσεις μας τὸν τελευταῖο καιρό, καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐσεῖς προσωπικὰ μετείχατε οὐσιαστικῶς μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἐπισκόπου τῆς περιοχῆς μας. Ἀποφασίσαμε λοιπὸν ἐμεῖς «τὸ ἀνώνυμο πλήρωμα» τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας διὰ πρώτη –καὶ ἐλπίζουμε τελευταία- φορὰ νὰ τοποθετηθοῦμε ΕΠΩΝΥΜΩΣ, πάνω σὲ θέματα τὰ ὁποῖα μᾶς προβλημάτισαν (ἐπιεικὴς ὁ χαρακτηρισμὸς) καὶ τὰ ὁποῖα θὰ περιγράψουμε ὅσο τὸ δυνατὸν πιὸ σύντομα γίνεται, καὶ κατόπιν θὰ σᾶς παρουσιάσουμε τὰ πορίσματα τῶν ἀναλύσεών μας πάνω σ’ αὐτοὺς τοὺς νεανικοὺς (καὶ ὄχι μόνο) προβληματισμούς.

Ὅπως θὰ ἀντιλαμβάνεστε Σεβασμιώτατε, ἐμεῖς οἱ νέοι ἔχουμε μία ἄριστη σχέση μὲ τὴν τεχνολογία καὶ καθὼς ζοῦμε στὴν ἀπόλυτη ἐποχὴ τῆς «κοινωνίας τῆς πληροφορίας καὶ τῶν εἰκόνων», δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ μᾶς ξεφύγουν κάποιες ἀπὸ τὶς δραστηριότητές σας, οἱ ὁποῖες διεξάγονται –ἐν πολλοῖς- ἐν κρυπτῷ, τουλάχιστον ὅσον ἀφορᾶ στὴν πλατιὰ μάζα τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Τοπικῆς Ἐκκλησίας. Τούτη ἡ ἔνοχη μυστικοπάθεια ἀπὸ μέρους σας ἐκτιμοῦμε ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα νὰ τελειώσει, καὶ εὐελπιστοῦμε ἐσεῖς ὁ ἴδιος πρῶτος νὰ ἀντιστρέψετε αὐτὴ τὴν προβληματικὴ εἰκόνα. Τὰ ζητήματα λοιπὸν ποὺ μᾶς ἀπασχόλησαν εἶναι καθαρὰ ἐκκλησιαστικὰ-θεολογικά, πολὺ γνωστὰ σὲ ἐσᾶς, ἄγνωστα ὅμως γιὰ τοὺς περισσότερους, καὶ εἶναι τηλεγραφικὰ τὰ ἑξῆς: α) τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα καὶ ὁ τρόπος (ἢ ἡ μέθοδος) ποὺ πρέπει αὐτὸ νὰ διδάσκεται, β) ἡ λειτουργικὴ ἀνανέωση (ἢ ἀναγέννηση) καὶ γ) ἡ λεγομένη «μεταπατερικὴ θεολογία».

Α) Μάθημα τῶν θρησκευτικῶν

Ἤμασταν ἀπὸ καιρὸ Σεβασμιώτατε γνῶστες τῶν ἐκσυγχρονιστικῶν σας ἀπόψεων γύρω ἀπὸ διάφορα θέματα ποὺ ταλανίζουν τὴν Ἐκκλησία κυρίως τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἔτσι καθόλου δὲν μᾶς σόκαρε, ἂν καὶ εἴσαστε ἐπικεφαλῆς τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς σὲ θέματα Παιδείας, ἡ διαρκὴς καὶ ἀταλάντευτη θέση σας, ὅτι τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν θὰ πρέπει νὰ ἀπευθύνεται σ’ ὅλους τους μαθητὲς ἀνεξαρτήτως προέλευσης, ταυτότητας, πεποιθήσεων κτλ. (βλ.http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=1757), συντασσόμενος οὐσιαστικὰ μὲ τὶς «προοδευτικὲς» θέσεις τοῦ (ἀντιχριστιανικοῦ) Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, ὅπως αὐτὲς ἐκφράζονται διὰ στόματος τοῦ καθηγητοῦ Σταύρου Γιαγκαζόγλου, Σύμβουλου τοῦ Π. Ι., καὶ ἐκ τῶν βασικῶν διαμορφωτῶν τούτης τῆς ἀποδομητικῆς θέσης, πὼς δηλ. τὸ μάθημα πλέον δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁμολογιακὸ-κατηχητικό, ἀλλὰ ἀνοιχτό, πλουραλιστικὸ καὶ ἔχοντας ξεκάθαρα μορφωτικὸ-γνωσιολογικὸ περιεχόμενο νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸ γιὰ ὅλους τοὺς μαθητές, ἀνεξαρτήτως ὁμολογίας ἢ θρησκεύματος κτλ. (βλ. http://www.amen.gr/index.php? mod=news&op=article&aid=1455). Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ κάπως μᾶς ἐξέπληξε ἦταν ἡ καταλυτικὴ στήριξή σας, στὴν διασπαστικὴ κίνηση ποὺ ἐπιχείρησαν οἱ «μονδέρνοι» εὐρω-θεολόγοι μὲ τοὺς ὁποίους συναναστρέφεστε, καὶ ἀναφερόμαστε ἀσφαλῶς στοὺς περὶ τοὺς 40 θεολόγους τοῦ «ΚΑΙΡΟΥ», μίας νέας ὁμάδος, ποὺ ἔχει σκοπὸ ξεκάθαρο νὰ παρακάμψει τὸ ἐπὶ δεκαετίες ἐπίσημο ὄργανο τῶν θεολόγων, τὴν Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων (ΠΕΘ), καὶ νὰ προωθήσει μὲ τὴν ἀμέριστη συμπαράσταση καὶ ἀρωγὴ τῆς Συνόδου, διὰ μέσου ὑμῶν καὶ τῆς ἐπισήμου θεσμικῆς σας θέσεως, ὅλα τὰ ἀντίχριστα καὶ ἀθεολόγητα σχέδια τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, τὰ ὁποῖα κάνουν λόγο γιὰ θρησκειολογικὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ἢ γιὰ ἀφαίρεση τῶν χριστιανικῶν συμβόλων ἀπὸ τὶς σχολικὲς αἴθουσες (ὅπως ἔχει προτείνει ἐπανειλημμένως ὁ «πολὺς» κ. Γιαγκαζόγλου), ἢ ἡ κατάργηση τοῦ ἁγιασμοῦ στὴν ἔναρξη τοῦ σχολικοῦ ἔτους καὶ ἄλλα πολλὰ «χαριτωμένα». Καὶ βέβαια ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ἀλχημιστὲς» τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης στεγάζονται συχνὰ-πυκνά, ὡς ἐπίσημοι προσκεκλημένοι σας, στὴν περιβόητη «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» Βόλου, ἡ ὁποία ἔχει χαρακτηριστεῖ πανελλαδικῶς ἀπὸ ὅλες τὶς τάξεις τῶν πιστῶν ὡς προπύργιον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ ψευτοπροοδευτισμοῦ!

Ὅμως εἰλικρινὰ Σεβασμιώτατε, ἔχετε ἀναρωτηθεῖ πῶς αἰσθανόμαστε μὲ αὐτὲς τὶς ἀπαράδεκτες θέσεις σας, ὅλοι ἐμεῖς καὶ ἰδιαίτερα ὅσοι ἐξ ἡμῶν ἔχουμε μικρὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα στέλνουμε στὸ σχολεῖο μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ μάθουν, ἔστω στοιχειωδῶς τὴν σήμερον ἡμέρα «τοῦ Θεοῦ τὰ γράμματα»; Διότι Σεβασμιώτατε μοιάζει, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς «τὸπ κλάς» δημόσιές σας σχέσεις, νὰ μὴν σᾶς ἀπασχολοῦν οἱ προβληματισμοὶ τῶν Χριστιανῶν γονέων, καὶ εἰδικὰ σὲ μία περίοδο ποὺ τὰ πάντα καταρρέουν. Ἐν ὀλίγοις δίνετε πρὸς τὰ ἔξω τὴν εἰκόνα, πὼς «οἱ καιροὶ ἔχουν παρέλθει», κι ὅτι σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας πλέον δὲν εἶναι νὰ μεταπλάσει τὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ μεταπλαστεῖ ἡ ἴδια ἀπὸ ἐκεῖνον. Προτιμᾶτε τὴν φτηνὴ λύση, τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν νὰ μὴ προσβάλει τὴν μειοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ, ὑπακούοντας στὰ νεοεποχίτικα κελεύσματα τοῦ Ὑπουργείου (πάλαι ποτὲ ἐθνικῆς καὶ νῦν νεοταξικῆς) Παιδείας, ὑποθηκεύοντας καὶ καταδικάζοντας τὸ μέλλον τῶν ἴδιων τῶν παιδιῶν μας. Χρυσώνετε μάλιστα καὶ τὸ χάπι, ἀναφέροντας πὼς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ μποροῦσε τὸ μάθημα νὰ παραμείνει ὑποχρεωτικό. Μά, ἂν εἶναι ἔτσι Σεβασμιώτατε, τότε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι προτιμοῦμε τὸ μάθημα νὰ παραμείνει προαιρετικό, καθ᾽ ὅτι πλέον ἐμεῖς θὰ ἐπιλέγουμε νὰ μὴ παρακολουθοῦν τὸ μάθημα τὰ παιδιά μας, ἀφ’ ἧς στιγμῆς αὐτὸ θὰ ἔχει ἀπωλέσει τὸν ὁμολογιακὸ-κατηχητικό του χαρακτήρα. Γιατί Σεβασμιώτατε, θὰ πρέπει ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα νὰ ὑποτάσσεται διαρκῶς στὶς παράλογες ἀπαιτήσεις τῆς μειοψηφίας, ἢ μίας γνωστῆς ὁμάδος γενίτσαρων ποὺ χρηματοδοτοῦνται διὰ μέσου τῶν ποικιλωνύμων ΜΚΟ ἀπὸ διάφορα ἐξωθεσμικὰ κέντρα καὶ νὰ μὴν ἐπικρατεῖ ἡ ἀρχὴ τῆς πλειοψηφίας, ὡς συμβαίνει σὲ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες δημοκρατίες τοῦ πλανήτη; Καὶ γιατί νὰ μὴν μετέχουν τῆς ἑλληνικῆς παιδείας καὶ παραδόσεως ὅσοι φιλοξενοῦνται στὴν χώρα μας, ὅπως θὰ γινόταν σὲ ὁποιαδήποτε ἄλλη χώρα τοῦ κόσμου; Ἀντὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ δεῖ τὴν κατάσταση ποὺ ἔχει διαμορφωθεῖ στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο ὡς εὐκαιρία γιὰ νέα ἱεραποστολή, προτιμᾶ νὰ συντάσσεται μὲ τὶς νεοεποχίτικες σκοτεινὲς δυνάμεις, ποὺ μιλοῦν γιὰ «ἀνοχὴ στὴν πολυπολιτισμικότητα», «σεβασμὸ στὴν διαφορετικότητα» καὶ ἄλλα νεοταξικὰ φαιδρά. Ὅμως ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ μεγάλος Παιδαγωγὸς τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος «τὴν εὐθύνη γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κόσμος δὲν γνωρίζει τὸν Χριστό, δὲν τὴν ἔχουν αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἐκτὸς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι ἐντός». Ἐσεῖς Σεβασμιώτατε, εἶσθε σὲ θέση τελικὰ νὰ συναισθανθεῖτε τὴν δική σας εὐθύνη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;

Β) Λειτουργικὴ ἀνανέωση (ἢ ἀναγέννηση)

Πρόσφατα Σεβασμιώτατε, στὸν χαιρετισμὸ ποὺ ἀπευθύνατε εἰς τὴν ἔναρξη τοῦ Λειτουργικοῦ Συμποσίου ποὺ διοργάνωσε ἡ Μητρόπολή μας, ξεδιπλώσατε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὶς νεωτεριστικές σας ἀπόψεις σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ θὰ πρέπει στὸ μέλλον νὰ τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία. Ἀφοῦ χαρακτηρίσατε τὸ βυζαντινὸ τυπικὸ …βαρύ (!!) , ἐν συνεχείᾳ προτείνατε τὸν χρονικὸ περιορισμὸ τῆς Θ.Λ. στὴ μία ὥρα (!!), ἀλλὰ καὶ τὴν χρονικὴ μετάθεση αὐτῆς ἀπὸ τὸ πρωὶ στὸ ἑσπέρας, θεωρώντας ὅτι οἱ πρωινὲς ἀκολουθίες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στοὺς νέους γιὰ νὰ προσέλθουν στὴν Ἐκκλησία (βλ.http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3508). Μᾶλλον, Σεβασμιώτατε, βρίσκεστε πολὺ μακριὰ ἀπὸ τὴν ψυχολογία τῶν νέων ἀνθρώπων, γιὰ νὰ διατυπώνετε τόσο ἀφελεῖς ἀπόψεις. Ἐμεῖς οἱ νέοι, ποὺ ἐκκλησιαζόμαστε τακτικά, ποτὲ δὲν ἐνοχληθήκαμε γιὰ τὰ ἀνωτέρω. Ἀλλὰ εἴμαστε σὲ θέση νὰ σᾶς διαβεβαιώσουμε πὼς οὔτε καὶ ἡ πλειοψηφία τῶν νέων ποὺ δὲν ἐκκλησιάζεται, νοιάστηκε ποτὲ γιὰ τέτοιου εἴδους θέματα. Νὰ εἶστε δὲ σίγουρος, πὼς κι ἂν ἀκόμα μεταθέσετε τὴν Θ.Λ. κατὰ τὶς ἀπογευματινὲς ὧρες, οὐδεὶς ἐξ ὅσων δὲν ἐκκλησιάζονται, πρόκειται νὰ θυσιάσει τὸν ἀπογευματινό του καφέ, γιὰ νὰ …κατακλύσει τοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς τῆς πόλεως. Ἁπλούστατα, διότι τὰ αἴτια τῆς ἀποχῆς τῆς νεολαίας ἀπὸ τὰ ἐκκλησιαστικὰ δρώμενα, δὲν εἶναι τόσο ρηχά, ὅσο ἐσεῖς θέλετε (;) νὰ πιστεύετε. Μὲ ἐκπτώσεις ὅπως οἱ ἀνωτέρω, ἀλλὰ καὶ ὅπως ἡ περιβόητη μετάφραση τῶν λειτουργικῶν κειμένων, ποσῶς ἀσχολεῖται ἡ ἄθρησκη σημερινὴ νεολαία.  Ἀντὶ νὰ ἀναδείξετε Σεβασμιώτατε τὸ μεγάλο ὅπλο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἤτοι τὸν ἀστείρευτο πλοῦτο τῆς Παραδόσεως, ἐσεῖς προσπαθεῖτε νὰ ἀντιπαρατάξετε στὸ κοσμικὸ «φάστ φοὺντ» τῆς σύγχρονης ζωῆς, ὄχι μία ἄλλη πρόταση ζωῆς ποὺ θὰ «τραβήξει» τοὺς νέους ἀπὸ τὸ ὑπαρξιακὸ ἀδιέξοδο, στὸ ὁποῖο ἤδη βρίσκονται, ἀλλὰ ἕνα ἐκκλησιαστικὸ «φάστ φούντ», ἐμπνευσμένο προφανῶς ἀπὸ τὴν πλήρως ἀποχριστιανοποιημένη καὶ ἄρα αἱρετικὴ Δύση. Οἱ νέοι σήμερα ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἀκριβῶς γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο: διότι βλέπουν μία Ἐκκλησία νὰ συμπλέει μὲ τὸν Κόσμο καὶ –τὸ χειρότερο- μὲ τὰ συμφέροντα αὐτοῦ. Ἄρα βλέπει ἡ νεολαία μία Ἐκκλησία ποὺ δὲν τοῦ προσφέρει κάτι τὸ διαφορετικὸ καὶ γι’ αὐτὸ τοῦ εἶναι παγερὰ ἀδιάφορη.

Εἶναι ἐπίσης γνωστὸ Σεβασμιώτατε, πὼς εἶσθε ἕνας ἐκ τῶν θερμοτέρων ὑποστηρικτῶν τῆς λεγομένης «λειτουργικῆς ἀνανέωσης», δηλαδὴ ὑπὲρ τῆς μεταφράσεως λειτουργικῶν κειμένων καὶ εὐχῶν ἀπὸ τὸ πρωτότυπο στὴν δημοτική. Καὶ τὸ ἀποδεικνύετε μάλιστα στὴν πράξη, καθ᾽ ὅτι ἔχετε καθιερώσει σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις νὰ διαβάζονται, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἐσᾶς τὸν ἴδιο εὐχὲς τοῦ γάμου π.χ. στὴν δημοτική, παραβιάζοντας σχετικὴ ὁδηγία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν μετάφραση ὁποιασδήποτε λειτουργικῆς ἢ ἄλλης πράξεως. Σᾶς τὸ λέμε λοιπὸν ρητὰ καὶ κατηγορηματικά, προτοῦ ἀκόμη προχωρήσουμε σὲ περαιτέρω ἀνάλυση γιὰ τὸ θέμα, πὼς ἂν συνεχίσετε νὰ ἀναγινώσκετε ἐσεῖς ἢ ἄλλος ἱερεὺς τῆς Μητροπόλεως, εὐχὲς ἢ λειτουργικὰ κείμενα στὴν δημοτική, θὰ ἀποχωροῦμε εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ τοὺς Ναούς, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας. Τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο ἡ παραβίαση μίας ἀποφάσεως (τῆς ἀπὸ 14/4/2010 ) τῆς Συνόδου (ποὺ ἀσφαλῶς καὶ εἶναι θέμα), ἀλλὰ βαθύτερο, καθ᾽ ὅτι μὲ τὴν κίνησή σας αὐτὴ ἀμφισβητεῖτε τὸ σύνολο τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως, μὲ τὸ εὐτελὲς ἐπιχείρημα, πὼς οἱ νέοι δὲν κατανοοῦν τὴν Θ. Λ. κτλ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ Σεβασμιώτατε ὅμως θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἐξηγήσετε, πῶς ἀντιλαμβάνεστε τὴν συμμετοχὴ τῶν πιστῶν στὴ Θ.Λ.: εἶναι μέθεξη (=ἐπικοινωνία καρδιακὴ μὲ τὸ Θεὸ) ἢ λογικὴ κατανόηση; Διότι ἂν ἰσχύει τὸ πρῶτο τότε οἱ μεταφράσεις εἶναι παντελῶς περιττές. Ἂν ἰσχύει τὸ δεύτερο, τότε ὁδηγούμαστε σὲ ἕναν φιλοσοφικὸ χριστιανισμό, στηριγμένο στὸν ὀρθὸ λόγο καὶ τὴ νοησαρχία, ὁ ὁποῖος ἱκανοποιεῖ μερικῶς τὴν ἀνθρώπινη περιέργεια, δίνοντας -τὸ πολὺ- ἀπαντήσεις σὲ διάφορα θέματα καθημερινότητας ἢ διατυπώνοντας κανόνες «καλῆς» συμπεριφορᾶς (ἠθικισμός, καθηκοντολογία), καὶ ἄρα ἀνατρέπεται ἐκ βάθρων ὅλη ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία, ὅπως αὐτὴ ἐκφράστηκε ἀπὸ τὸν κορυφαῖο Θεολόγο τῆς δευτέρας χιλιετίας, ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, καὶ ἡ ὁποία σὲ ἁδρὲς γραμμὲς ἔχει τὴ βάση της στὴν νοερὰ προσευχὴ καὶ τὴν ἄσκηση, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν κάθαρση ἀπ’ τὰ πάθη, καὶ ἐν τέλει στὸ κατὰ Χάριν φωτισμὸ ποὺ ἀναβιβάζει στὴν ἀνώτερη βαθμίδα τελειώσεως, τὴν Θεοπτία. Μία λογικὴ προσέγγιση συνιστᾶ ἔλλειμα ἀληθινῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, κάθ᾽ ὅτι, ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἰερόθεος, αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ θεολογία εἶναι καθαρὰ ἐπιφανειακή, καὶ στηρίζεται στὴν πρακτικὴ ὠφελιμότητα. Φυσικὰ λοιπόν, καὶ δὲν ἰσχύει αὐτὴ ἡ θεωρία τῆς λογικῆς κατανόησης, καθ᾽ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι θεολογοῦν «ἁλιευτικῶς» καὶ ὄχι «ἀριστοτελικῶς», ὅπως σημειώνει μὲ ἔμφαση ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Ὁ Θεός, Σεβασμιώτατε, δὲν ἀνακαλύπτεται μὲ τὴν λογική, ἂν κατανοοῦμε ἢ ὄχι διανοητικὰ τὰ κείμενα, ἀλλὰ ὁ Θεὸς ἀποκαλύπτεται σὲ κάθε ταπεινὴ καὶ καλοπροαίρετη ψυχὴ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ λογικὴ διατυπώνει, κατὰ τὸ δυνατόν, αὐτὴ τὴν Ἀποκάλυψη.

Εἴμαστε λοιπὸν πέρα γιὰ πέρα ἀρνητικοὶ σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ἐπιπόλαιες ἐνέργειές σας, ἐπιπρόσθετα διότι καὶ ὅλοι οἱ σύγχρονοι Ἅγιοι τοῦ καιροῦ μας, ἦσαν καὶ ἐκεῖνοι σφόδρα ἀντίθετοι μὲ τὶς λειτουργικὲς μεταφράσεις. Ὁ γέροντας Παΐσιος, ὁ γέροντας Πορφύριος, ὁ γέροντας Σωφρόνιος, ὁ π. Ἰάκωβος Τσαλίκης, ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος κ.α., οὐδέποτε συναίνεσαν σὲ τοῦτο τὸ ἐγχείρημα, καὶ αὐτὸ διότι ἐγνώριζαν καλύτερα ἀπὸ ὅλους μας ὡς Θεοπτες ποὺ ἦσαν, ὅτι ἡ γλώσσα ποὺ χρησιμοποιεῖ ἐπὶ τόσους αἰῶνες ἡ Ἐκκλησία μας στὴν Λατρεία εἶναι ἡ καλύτερη γιὰ νὰ ἀποδώσει τὰ λειτουργικὰ κείμενα λόγῳ τῆς ἱεροπρεπείας, τῆς ἀκριβείας καὶ τῆς λογικότητός της. Ὅπως ἐξηγεῖ πολὺ ὡραῖα ὁ καθηγητὴς-φιλόλογος Φώτης Σχοινᾶς, «ἡ ὅποια μετάφραση θὰ προδώσει δραματικὰ τὴ νοηματικὴ ἐμβέλεια τοῦ πρωτοτύπου καὶ θὰ δυσχεράνει σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν διανοητικὴ κατανόησή της, ἀντὶ νὰ τὴν διευκολύνει. Οἱ λόγοι εἶναι πολλοί: ἡ δημοτικὴ ὑστερεῖ σὲ ἐκφραστικὲς δυνατότητες σὲ σχέση μὲ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ λόγο. Ἀδυνατεῖ ἐπίσης νὰ ἀποδώσει μὲ τὴν ἴδια νοηματικὴ πυκνότητα τὶς μετοχὲς καὶ τὰ ἀπαρέμφατα, ὅπως καὶ τὶς λεπτὲς ἐννοιολογικὲς ἀποχρώσεις τῶν ἐμπρόθετων προσδιορισμῶν». Αὐτὸ ἔχει ὡς ἄμεσο κίνδυνο τὴν πιθανὴ κακοποίηση καὶ παρερμηνεία τῶν δογματικῶν ἐκφράσεων καὶ ἄρα τὴν ἐμφάνιση νέων αἱρέσεων. Παρόμοια εἶναι καὶ ἡ θέσις τοῦ πασίγνωστου καθηγητοῦ γλωσσολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, κ. Γεωργίου Μπαμπινιώτη, πὼς δηλαδὴ ἡ Θ. Λ. πρέπει νὰ τελεῖται στὴν γλώσσα τοῦ πρωτοτύπου, «…γιατί οἱ λέξεις στὸ πέρασμα ἀπὸ τὴν μία γλώσσα στὴν ἄλλη γλώσσα χάνουν σὲ σημαντικὸ βαθμὸ τὸ σημασιολογικό τους περιεχόμενο καὶ τὸ βιωματικό τους φορτίο, στοιχεῖα ἀπαραίτητα στὸν μυστηριακὸ χαρακτήρα τῆς Θ.Λ.».

Ποιὀς ὁ λόγος λοιπὸν Σεβασμιώτατε ποὺ ἐπιμένετε τόσο; Γιατί συντάσσεστε σὲ τέτοια κρίσιμα ζητήματα μὲ τὶς δυνάμεις τοῦ ἀφελληνισμοῦ, οἱ ὁποῖες κάθε μορφὴ ὑγιοῦς ἀντίστασης τὴν χαρακτηρίζουν ὡς ἐθνικισμὸ καὶ ρατσισμό; Ἰσχυρίζεστε μὲ ἀρκετὴ δόση λαϊκισμοῦ, κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη, ὅτι «ἂν ἐρχόταν σήμερα ὁ Χριστὸς θὰ μιλοῦσε τὴν γλώσσα τῶν νέων» (βλ.http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2230). Δηλαδή; Μήπως θὰ μιλοῦσε στὴν «ἀργκό», ἢ τὰ περίφημα «γκρικλις» (greeklish); Ἀστεῖα πράγματα! Πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὁ Χριστὸς εἶναι διαρκῶς παρών, Σεβασμιώτατε, καὶ εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ μέσα ἀπ’ τὴν ἀνθρώπινη ἱστορία ἐπέλεξε σὲ ποιά γλώσσα θὰ γραφεῖ τὸ Εὐαγγέλιο, καὶ αὐτὴ δὲν ἦταν ἄλλη ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα. Ἔτσι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, τὸ πιὸ τέλειο βιβλίο γράφτηκε, κατὰ παραχώρηση Θεοῦ στὴν πιὸ τέλεια γλώσσα ποὺ ἐμπνεύστηκε ἡ ἀνθρωπίνη διάνοια. Ἐτούτη τὴν γλώσσα, ἐμεῖς οἱ Νεοέλληνες δὲν ἔχουμε δικαίωμα νὰ τὴν ξεριζώσουμε καὶ νὰ τὴν πετάξουμε, ἁπλούστατα διότι εἶναι ἡ πολύτιμη κληρονομιά μας, εἶναι ἡ δική μας γλῶσσα! Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε οὔτε Σλάβοι, οὔτε κάποιο ἄλλο γένος. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ μεταφράσουμε τὴν ἴδια μᾶς τὴν γλῶσσα Σεβασμιώτατε; Ἐδῶ οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν νέων ἀνθρώπων, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν παιδική τους ἡλικία, μυσταγωγοῦνται σὲ ξενόγλωσσα ἀκούσματα, χωρὶς νὰ κατανοοῦν οὔτε τοὺς στίχους, ὅπως ἐπισημαίνει λίαν εὐστόχως σὲ ποιμαντορικὴ ἀνακοίνωσή του, ἐπὶ τοῦ θέματος, ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ (βλ. http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4764:2010-04-16-08-13-48&catid=25:2009-12-18-08-37-46). Μήπως αὐτὸ σᾶς λέει κάτι Σεβασμιώτατε, «γιὰ τὴν γλῶσσα ποῦ (δῆθεν) δὲν κατανοοῦν οἱ νέοι μας;». Διότι ἀποδεικνύεται περίτρανα, πὼς οἱ νέοι αὐτὸ ποὺ «γουστάρουν» νὰ ἀκούσουν, θὰ τὸ ἀκούσουν μὲ τὶς ὧρες κι ἂς μὴν καταλαβαίνουν «γρί». Ἂν πάντως πάλι ἐνδιαφέρεστε τόσο πολὺ νὰ κατανοοῦμε (καὶ μὲ τὴ λογικὴ) τὰ ἱερὰ κείμενα, ἡ λύση δὲν εἶναι νὰ καταργήσετε τὴν πρωτότυπη λειτουργικὴ γλώσσα (πονάει χέρι-κόψει χέρι), ἀλλὰ θὰ μπορούσατε κάλλιστα ὡς Μητρόπολη νὰ ὀργανώσετε τμήματα φροντιστηριακοῦ τύπου σὲ διάφορες ἐνορίες, στὶς ὁποῖες θὰ διδάσκεται στὴ νεολαία ἡ γλώσσα τοῦ Εὐαγγελίου, θὰ μποροῦσαν νὰ ἐπανασυσταθοῦν μὲ λίγα λόγια σ’ αὐτοὺς τοὺς δύσκολους καιροὺς ποὺ διάγουμε κάτι σὰν «κρυφὰ σχολειά», ὅπως ἔκαναν κατὰ τὴν Τουρκοκρατία καὶ οἱ Ἅγιοι Κολλυβάδες Πατέρες, ὅταν καὶ τότε κινδύνευε νὰ ξεριζωθεῖ ἡ γλώσσα. Ἐπιπλέον μία ἀκόμη λύση στὸ πρόβλημα ὅπως ἐπισημαίνει σὲ πρόσφατη συνεντευξή του γύρω ἀπὸ τὸ θέμα, ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος, εἶναι καὶ τὸ κήρυγμα (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2272). Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο ὑπάρχει τὸ κήρυγμα. Γιὰ νὰ ἐξηγεῖ ὁ ποιμὴν τὰ ὑψηλὰ θεολογικὰ νοήματα ποὺ τυχὸν δὲν γίνονται κατανοητὰ καὶ νὰ κατηχεῖ γενικότερα τὸ χριστιανικὸ ποίμνιο. Ὁ Χριστὸς λοιπὸν δὲν χρειάζεται ἀνανέωση Σεβασμιώτατε, ἀλλὰ μᾶλλον οἱ Χριστιανοὶ (κλῆρος καὶ λαὸς) χρειάζεται νὰ ἀναγεννηθοῦν καὶ νὰ ἀφήσουν κατὰ μέρος τὴν (ψευτο)προοδευτικότητα ποὺ ὁδηγεῖ στὴν κατεδαφιστικότητα. Ἡ Παράδοση δὲν πάλιωσε, οἱ Χριστιανοὶ μαράζωσαν. Ὅπως ἄλλωστε διερωτᾶτο καὶ ὁ σπουδαῖος γέροντας τοῦ καιροῦ μας, ὁ μακαριστὸς π. Ἀθανάσιος Μυτηληναῖος, «εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἕνας θησαυρός; Εἶναι δυνατὸν ἕνας θησαυρὸς νὰ θεωρηθεῖ πολὺς καὶ βαρύς; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριστεῖ κανεὶς πὼς ἕνας θησαυρὸς πάλιωσε;».

Γ) «Μεταπατερικὴ» θεολογία

Οἱ δυσάρεστες ὅμως ἐκπλήξεις ἀπὸ μέρους σας δὲν σταματοῦν ἐδῶ Σεβασμιώτατε, καθ᾽ ὅτι τὴν πιὸ μεγάλη πίκρα, μᾶς τὴν προσφέρατε στὶς ἀρχὲς αὐτοῦ τοῦ καλοκαιριοῦ, σὲ μία περίοδο ποὺ τὰ βλέμματα τῶν περισσοτέρων Ὀρθοδόξων ἦταν στραμμένα εἰς τὴν Κύπρο καὶ στὸν Πάπα ποὺ ἁλώνιζε στὸ μαρτυρικὸ νησί, ὅταν καὶ φιλοξενήσατε στὸ «καμάρι» σας, στὴν «Ἀκαδημία», τετραήμερο συνέδριο μὲ θέμα «νεοπατερικὴ σύνθεση ἢ μεταπατερικὴ θεολογία;». Ἕνα συνέδριο ποὺ Πανορθοδόξως ξεσήκωσε θύελλα ἀντιδράσεων καὶ στὸ ὁποῖο μόνο τυχαῖο δὲν ἦταν τὸ γεγονὸς ὅτι ἐξέλιπαν παντελῶς παραδοσιακὲς φωνές, ἀλλ’ ἀντιθέτως συμμετεῖχαν κυριολεκτικὰ οἱ «πυρηνικὲς» κεφαλὲς τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (ὅπως χαρακτήρισε τὴν οἰκουμενικὴ κίνηση ὁ προσφάτως ἀνακηρυχθεὶς Ἅγιος ἀπὸ τὴν Σερβικὴ Ἐκκλησία, π. Ἰουστίνος Πόποβιτς) ποὺ ἐκπροσωποῦν τὴν Ὀρθοδοξία σὲ διάφορα διαχριστιανικὰ καὶ διαθρησκειακὰ φόρουμ καὶ ἐκδηλώσεις. Ἀπὸ τὸν «πολὺ» Μητροπολίτη Περγάμου, κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα (τακτικὸ θαμώνα τῆς «Ἀκαδημίας»), ὁ ὁποῖος συντονίζει «πανορθοδόξως» τὴν οἰκουμενιστικὴ ὀρχήστρα, ὡς τὸν Νὸ2 τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καὶ «ὑπουργὸ ἐξωτερικῶν» τοῦ νέου Πατριάχη Μόσχας Κυρίλλου , τὸν Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ, Ἰλαρίωνα (ποὺ ὑπῆρξε ὁ μεγάλος ἀπὼν τοῦ συνεδρίου, καὶ τοῦ ὁποίου ἡ εἰσήγηση ἁπλὰ ἀναγνώσθηκε). Οἱ δὲ εἰσηγήσεις τῶν ἐκλεκτῶν σας προσκεκλημένων ἄφησαν ἄφωνους ὅσους παρακολουθοῦσαν διαδικτυακὰ τὸ συνέδριο, καὶ ὡς εἴθισται σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, κατὰ τὰ νεοταξικὰ εἰωθότα, διατυπώνονταν «πονηρά», εἴτε μὲ τὴν μορφὴ (καταφατικῶν) ἐρωτήσεων, εἴτε μὲ τὴν μορφὴ «ἁπλῶν προτάσεων». Ἔτσι λοιπὸν γίναμε μάρτυρες εἰσηγήσεων τοῦ στὶλ «πρὸς μία ὀρθόδοξη θεολογία τῶν θρησκειῶν» (!!) κάποιου π. Ἐμμανουὴλ Κλάψη (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2570), ἀναπτύσσοντας τὸ κλασσικὸ πλεὸν εἰς τοὺς οἰκουμενιστικοὺς κύκλους δίλημμα, «ἐὰν ἡ σωτηριώδης χάρις τοῦ Θεοῦ περιορίζεται μόνο ἐντὸς τῶν κανονικῶν ὁρίων τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ (σσ. ἄκουσον-ἄκουσον) ἐκτείνεται σὲ …διαφορετικὸ βαθμὸ καὶ πρότυπο σὲ ἄλλες χριστιανικὲς ἐκκλησίες, σὲ κοινότητες ἄλλων …ζωντανῶν πίστεων, σὲ ἀγνωστικιστές, ἢ ἀκόμη καὶ σὲ ἄθεους(!!!)». Ἢ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Pavel L. Gravrilyuk μὲ θέμα «ὁ χριστιανικὸς ἑλληνισμὸς τοῦ Φλωρόφσκυ. Μία κριτικὴ ἀξιολόγηση» (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2549), ὅπου ὁ ὁμιλητὴς κατέληξε στὸ πρωτοφανὲς συμπέρασμα (τὸ ὁποῖο καὶ ἀμέσως υἱοθετήθηκε καὶ ἔγινε παντιέρα τῶν Οἰκουμενιστῶν) ὅτι: «…ἡ ἐξιδανίκευση ἀπὸ τὸν Φλωρόφσκυ τοῦ Χριστιανικοῦ Ἑλληνισμοῦ φαίνεται νὰ ἔχει εὐνοήσει τὴν ἐμφάνιση αὐτοῦ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς “πατερικὸς φονταμενταλισμός”, “ἐκκλησιαστικὴ θριαμβολογία”, μία στάση πνευματικῆς ὑπεροχῆς ἔναντι τοῦ “ἄλλου” τῆς Δύσης, ἕνας πνευματικὸς ἀπομονωτισμός, καὶ μία ἑλληνοκεντρικότητα ποὺ ἀγγίζει τὴν εἰδωλολατρεία…» (!!!). Σὲ ἄλλη εἰσήγηση ἡ κα Ἑλένη Κασσελούρη – Χατζηβασιλειάδη (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2563) ἀνέπτυξε ἕνα ἀκόμη προσφιλὲς θέμα τοῦ Π.Σ.Ε. (παγκοσμίου συμβουλίου τῶν «ἐκκλησιῶν», ἢ πιὸ σωστὰ τῶν αἱρέσεων) μὲ τίτλο: «ἡ φεμινιστικὴ θεολογία καὶ ἡ συναφειακότητά της: πρόκληση ἢ εὐκαιρία γιὰ τὴν ὀρθόδοξη θεολογία;». Ἐδῶ ἦρθε νὰ στηρίξει τὴν ὁμιλήτρια μὲ τὴν δική του εἰσήγηση, τὸ «δεξί σας χέρι» Σεβασμιώτατε, ὁ περισπούδαστος δρ. Θεολογίας, Παντελής Καλαϊτζίδης, ὑπεύθυνος καὶ συντονιστὴς τῆς «Ἀκαδημίας Θεολογικῶν Σπουδῶν», καθὼς ἐπίσης πασίγνωστος στὸ πλήρωμα τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, γιὰ τὶς «ἐξτρεμιστικές» του θεολογικὲς ἀπόψεις καὶ θέσεις. Μία ἐκ τῶν ὁποίων ὑπῆρξε καὶ ἡ εἰσήγηση ποὺ ἔκανε στὸ ἀνωτέρω συνέδριο μὲ τίτλο: «πρὸς μία μεταπατερικὴ θεολογία;» (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=2570). Σ’ αὐτὴν λοιπὸν εἰσηγεῖται ὁ κ. Καλαϊτζίδης τὰ ἑξῆς: «ἡ “ἐπιστροφὴ στοὺς Πατέρες”… εἶχε ὅμως καὶ ὁρισμένες ἀρνητικὲς συνέπειες ὅπως τὴν ἔξαρση τοῦ ἀντιθετικοῦ ἄξονα Ἀνατολὴ-Δύση καὶ τὴν καλλιέργεια ἀντιδυτικοῦ, ἀντιοικουμενικοῦ πνεύματος…». Καὶ λίγο παρακάτω: «…τὰ πεδία ποὺ καλεῖται νὰ προσεγγίσει ἡ συζήτηση γιὰ μία μετὰ-πατερικὴ ὀρθόδοξη θεολογία: …αὐταρχικὸ πατριαρχικὸ προνεωτερικὸ πρότυπο, σχέση του μὲ τὴν πατερικὴ θεολογία, ἀπουσία κάθε ἔννοιας θρησκευτικοῦ πλουραλισμοῦ καὶ ἑτερότητας. Ἐπανεξέταση τοῦ ζεύγους καθολικότητα-αἵρεση, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ζεύγη ἑτερότητα-αἵρεση, διαφορὰ-ἑνότητα. Ἀνοχὴ καὶ καταδίωξη τῶν “αἱρετικῶν” στὰ πατερικὰ κείμενα καὶ στὴν σημερινὴ πολιτισμικὴ συνθήκη». Γιὰ νὰ καταλήξει τὸν «πανηγυρικό» του μὲ μία μετωπικὴ σύγκρουση μὲ τοὺς Ἅγιους Πατέρες, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη, ἀποτελεῖ κυριολεκτικὰ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦσε ὁ Κύριος, ὅταν ὁμιλοῦσε γιὰ «βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»: «…τὰ πεδία ποὺ καλεῖται νὰ προσεγγίσει ἡ συζήτηση γιὰ μία μετα-πατερικὴ ὀρθόδοξη θεολογία …(σσ. διαβάστε νὰ φρίξετε) ἀτελὴς ἀνθρωπολογία τῶν Πατέρων: προβληματικὲς ἀνθρωπολογικὲς ἀπόψεις τῆς πατερικῆς θεολογίας π.χ. γιὰ τὴν γυναίκα ….διάχυτος ἀντιφεμινισμὸς τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πατερικῆς θεολογίας…».

Τί νὰ πρωτοσχολιάσει κανείς; Κι αὐτὸ εἶναι μόνο ἕνα μικρὸ δεῖγμα ποὺ ἐπιλέξαμε, ἀφήνοντας ἐκτὸς ἀρκετὲς παρόμοιες εἰσηγήσεις. Τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ ἐκφράσουμε ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ συνέδριο εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγαμε στὶς μεταξὺ μας συζητήσεις, πὼς ἂν εἴχαμε στόχο καὶ τὴν δύναμη νὰ προκαλέσουμε δολιοφθορὰ στὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία καὶ Πίστη, ἀκριβῶς ἕνα τέτοιο συνέδριο θὰ διοργανώναμε! Ἐμεῖς Σεβασμιώτατε, μπορεῖ νὰ μὴ εἴμαστε θεολόγοι, οὔτε δόκτορες καὶ ἰνστρούχτορες νεοταξικῶν ἱδρυμάτων, μπορεῖ νὰ εἴμαστε οἱ  «κύριοι τίποτε», τὰ «μωρὰ αὐτοῦ τοῦ κόσμου», οἱ πιὸ ἁμαρτωλοὶ ὅλων, ὅμως ἐμεῖς ποτὲ δὲν θὰ διανοούμασταν νὰ ἀμφισβητήσουμε τοὺς «καθημερινούς μας εὐεργέτες», τοὺς Ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο ἀγάπησαν παθολογικὰ τὸ συνάνθρωπό τους τὴν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἔζησαν, ἀλλὰ ἐξακολουθοῦν, διὰ τῶν ἀδιαλείπτων πρεσβειῶν τους στὸν Κύριο, νὰ μᾶς δείχνουν τὴν ἀγάπη τους, καὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ μὲ ἐπικεφαλῆς τὴν Παναγία συγκρατοῦν (προσώρας) τὴν ὀργή Του, σ’ αὐτὴ τὴν πρωτοφανῆ ἐποχὴ ἀποστασίας στὴν ὁποία ζοῦμε. Εἶναι δυνατὸν Σεβασμιώτατε, νὰ δέχεστε καὶ νὰ διοργανώνετε τέτοιου εἴδους συνέδρια; Πραγματικά, παρ’ ὅλο ποὺ ἔχουν περάσει κάποιοι μῆνες ἀπὸ τότε, ἀκόμη δὲν μποροῦμε νὰ τὸ χωνέψουμε. Θέματα κεφαλαιώδη, δόγματα-θεμέλια της Πίστεως, ποὺ ἐδῶ καὶ 2000 χρόνια κανεὶς Ἅγιος της Ἐκκλησίας μας δὲν τὰ ἀνακίνησε καὶ δὲν τὰ ἀμφισβήτησε, ἔρχεστε ἐσεῖς καὶ οἱ ὁμοϊδεάτες σας καὶ προτείνετε νὰ τὰ ξηλώσουμε. Δὲν σᾶς περνᾶ καθόλου ἀπὸ τὸ μυαλὸ Σεβασμιώτατε, τὸ γεγονὸς πὼς ὅσοι στὸ παρελθὸν ἐπιχείρησαν ἀνάλογες πρακτικές, στὸ τέλος καταδικάστηκαν στὴν συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς αἱρετικοί; Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι γνωρίζουμε ἐδῶ καὶ δύο χιλιετίες, πὼς ἀκολουθοῦμε κατὰ πόδας τὸν Χριστό, τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καὶ ἔπειτα τοὺς Ἁγίους Πατέρες. Ἀποτελεῖ δόγμα ἀναντίρρητον στὴν Ὀρθοδοξία πὼς εἴμαστε «ἑπόμενοι τοῖς Ἁγίοις Πατράσι»· «ἑπόμενοι», δηλαδὴ συντασσόμαστε πίσω ἀπὸ αὐτούς, δὲν πᾶμε οὔτε δίπλα τους, οὔτε φυσικὰ μπροστά τους, ὡς εἰσηγήθηκε ἡ πλειοψηφία τῶν «ὀρθοδόξων» ὁμιλητῶν του συνεδρίου σας, ἤτοι «τὴν ὑπέρβαση τῶν Πατέρων».

Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπίσης, νὰ ἀναρρωτιέστε καὶ νὰ θέτετε τάχα τὸ θέμα σὲ ἐπιστημονικοὺς προβληματισμούς, ἂν δύνανται νὰ σωθοῦν ὅσοι βρίσκονται ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» φτάνοντας στὴν παράκρουση νὰ συμπεριλαμβάνετε σὲ ὅλους αὐτοὺς ἀκόμη καὶ ἀγνωστικιστὲς (σσ. μασόνους;) ἢ καί τους …ἄθεους;! Τὴν στιγμὴ ποὺ ὁ Ἀπόστολος Πέτρος  τόνισε μὲ ἔμφαση πὼς «…οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστι ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἠμᾶς» (Πράξ. δ΄ 13). Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ἐπισήμανε κατ’ ἀπόλυτον τρόπο ὅτι «ΕΓΩ εἰμὶ ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· ΟΥΔΕΙΣ ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾽ ἐμοῦ» (Ἰω. ιδ´ 6). Ἀλλὰ πάλι Σεβασμιώτατε, μήπως τὸ Εὐαγγέλιο καὶ γενικῶς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μεταβάλλεται ἀπὸ ἐποχὴ σὲ ἐποχή, ὅπως ἀφήνουν ξεκάθαρα νὰ ἐννοηθεῖ ἀπὸ τὶς εἰσηγήσεις τους οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν καθηγητάδων-καλεσμένων σας; Μήπως ἐπειδὴ ἀλλάζει ὁ κόσμος ἀντιλήψεις, πρέπει νὰ ἀλλάξει καὶ ἡ Ἐκκλησία; Νὰ ἀμνηστεύσουμε τὴν αἵρεση, ὅπως πρότεινε οὐσιαστικῶς ὁ στενός σας συνεργάτης, κ. Καλαϊτζίδης, διὰ τὸν ὁποῖον ὑποπτευόμεθα, πὼς παίζει τὸν ρόλο τοῦ «λαγοῦ» τῆς Μητροπόλεως; Νὰ εἴμεθα, λέει ἑνωμένοι καὶ ἂς εἴμαστε διαφορετικοί… Τί ὡραῖος καὶ βολικὸς στοχασμὸς ἐ; Ξέρετε Σεβασμιώτατε, αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι καὶ ἡ ἀντίληψη τοῦ σύγχρονου κοσμικοῦ πνεύματος καὶ συναντᾶται ἐπὶ παραδείγματι σὲ πολλὰ μοντέρνα ἀντρόγυνα, τὰ ὁποῖα ἂν καὶ παντρεμένα (μὲ Ὀρθόδοξο γάμο δηλαδή, γιὰ νὰ ξεκαθαρίσουμε …τὰ αὐτονόητα), ζοῦν «φιλελεύθερα», στὸ πνεῦμα τοῦ «κάνε τὴ ζωή σου, κι ἐγὼ τὴ ζωή μου». Ἑνωμένοι στὴν διαφορετικότητά μας. Γιατί ὄχι; Ἄλλωστε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς προειδοποίησε: «ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν, καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται» (Β΄ Τιμ. δ΄ 3-4). Τέλος ὅσο γιὰ τὰ περὶ «πατερικοῦ φονταμενταλισμοῦ» καὶ γιὰ τὴν περίφημη «φεμινιστικὴ θεολογία», ἔχουμε νὰ κάνουμε δύο σχόλια. Γιὰ τὸ μὲν πρῶτο, ὅτι δὲν μᾶς ἐκπλήσσει καθόλου ἡ ἀνωτέρω ἀτάκα ποὺ ἐμπνεύστηκαν καὶ υἱοθέτησαν οἱ οἰκουμενιστικοὶ κύκλοι, καθ᾽ὅτι, ὅπως καὶ στοὺς ὑπολοίπους τομεῖς τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ἤτοι τὴν πολιτικὴ καὶ τὴν οἰκονομία, ἔτσι καὶ στὸ παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον τοῦ θρησκευτικοῦ οἰκουμενισμοῦ, τὰ γνήσια ἐπιχειρήματα δίδουν τὴν θέση τους στὸ νεοταξικὸ φρασεολόγιο, τὸ ὁποῖο χαρακτηρίζεται ἀπὸ λέξεις-ἀτάκες-συνθήματα, κενὰ περιεχομένου. Ἔτσι γιὰ παράδειγμα, σήμερα οἱ πατριῶτες «σταμπάρονται» ὡς ἐθνικιστές, οἱ ἐπαναστάτες (ὅπως οἱ ἥρωες τοῦ ’21, ἢ τὰ παλλικάρια τῆς ΕΟΚΑ) ὡς τρομοκράτες, καὶ ὁ Ὀρθόδοξος πιστὸς λαὸς στὴ βάση τῶν Ἁγίων Πατέρων ὡς φονταμενταλιστὲς ἢ «συντηρητικὸ ρεῦμα» (ὅπως ὁ ἴδιος δηλώσατε σὲ γνωστὴ ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν-βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3687). Γιὰ τὴ «φεμινιστικὴ θεολογία» καὶ εἰδικὰ γιὰ τὴν κυρία ποὺ ἔκανε εἰσήγηση πάνω στὸ θέμα, ἔχουμε ἁπλῶς νὰ ὑποθέσουμε ὅτι μᾶλλον ἡ ἴδια θεολογικὰ βρέθηκε σὲ ἀνώτερο ἐπίπεδο κι ἀπ’ τὴν ἴδια τὴν Παναγία, γιὰ νὰ θέτει τέτοιου εἴδους ζητήματα. Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ δὲν «κατανόησε» ποτὲ ἡ, στερούμενη ἀπὸ πτυχία, τίτλους καὶ «ντοκτορά», Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ ὁποία πορεύθηκε τὴν Ἁγιωτάτη ἐπίγεια ζωή της σιωπῶσα, ἐν ἀσκήσει καὶ ἐν ὑπακοῇ, ἰδοὺ τὸ ἀντιλήφθηκε ἡ κὰ Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη (ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἡ μόνη ποὺ ἀνακινεῖ παρόμοια ζητήματα).

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ-ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Σεβασμιώτατε,
Μὲ τὴν παροῦσα ἐπιστολὴ δὲν ἔχουμε στόχο νὰ ἔρθουμε σὲ ρήξη μαζί σας. Ὅμως πρέπει νὰ συνειδητοποιήσετε πὼς δὲν πάει ἄλλο αὐτὴ ἡ κατάσταση στὴ Μητρόπολή μας. Λέτε συνεχῶς πὼς θέλετε νὰ κάνετε τοὺς νέους νὰ πλησιάσουν στὴν Ἐκκλησία. Γιατί δὲν τὸ πράττετε μὲ τὸν παραδοσιακὸ τρόπο; Γιατί νὰ δίνετε τὴν ἐντύπωση πὼς ὑποτάσσεστε σὲ νεοταξικὰ κέντρα, γιὰ νὰ κερδίζει ἡ Ἐκκλησία «οὔτε τὰ ψιχία» ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνεργασίες; Γιατί νὰ ὁδηγεῖτε τὴν Ἐκκλησία σὲ δοκιμασίες καὶ περιπέτειες; Ξεχνᾶτε τὸ «πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει» (Α΄ Κόρ. ϛ΄ 12); Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι σὲ χώρους βαρυσήμαντους γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία (π.χ. τὸ Ἅγιον Ὅρος) σχολιάζεστε μὲ ἰδιαίτερα μελανὰ καὶ καυστικὰ σχόλια ὡς πρὸς τὴν (μέχρι στιγμῆς) δράση σας. Καὶ εἰλικρινὰ πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ποὺ ἐπισκεπτόμαστε τέτοιους χώρους, ντρεπόμαστε νὰ δηλώσουμε σὲ ποιά Μητρόπολη ἀνήκουμε. Ἡ δὲ «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» ἔχει πανελλαδικῶς ἀναγνωριστεῖ, ὅπως προαναφέραμε, ὡς νεοεποχίτικο ἄντρο καὶ ὡς νεοταξικὸ σχεδιαστήριο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναλάβει ἐργολαβικῶς νὰ «ἐκτελέσει ἐν ψυχρῷ» τὴν Ὀρθόδοξη καὶ Ἀμώμητη Πίστη μας. Σεῖς βέβαια, τὴν ἀποκαλεῖτε «ἐργαστήρι θεολογίας καὶ ὄχι ἐκκλησιαστικὸ ἄμβωνα» (βλ. http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=3687), δικαιολογώντας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο τὴν λειτουργία τῆς «Ἀκαδημίας». Ἔτσι ὅμως, μὲ τὴν μέθοδο αὐτή, ἡ ὁποία ὁμοιάζει μὲ ἕνα θρησκευτικὸ «think tank» (=δεξαμενὴ σκέψης),  εἰσάγετε εἰς τὸν Ὀρθόδοξο χῶρο ἕνα εἶδος «νεοβαρλααμισμοῦ». Κι αὐτὸ διότι ἡ ἀνωτέρω θέση σας, συμπίπτει πλήρως μὲ τοὺς φιλοσοφικοὺς στοχασμοὺς καὶ τὴν ἐρευνητικὴ (διὰ τοῦ ὀρθολογισμοῦ) μανία τοῦ αἱρετικοῦ, ἐκ τῆς δύσεως, Βαρλαὰμ τοῦ Καλαβροῦ, ἀφοῦ οὐσιαστικῶς παραδέχεστε καὶ ἐσεῖς, πὼς στὸ συγκεκριμένο «ἐργαστήριο», τοποθετεῖτε τὴν θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων εἰς τὸ μικροσκόπιον τῆς ἔρευνας, ἀμφισβητώντας την ὡς ἀτελῆ καὶ ἀνεπαρκῆ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἐπιπροσθέτως δέ, λησμονεῖτε  μὲ τὸν πλέον τραγικὸ τρόπο τὸ χωρίον τῆς Ἁγίας Γραφῆς ποὺ ἀναφέρει ὅτι, «οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως» (Λούκ. ιζ´ 20). Ἑπομένως ὡς νέοι ἄνθρωποι ποὺ εἴμαστε, βλέποντας καὶ συνειδητοποιώντας γύρω μας πὼς «τὸ μυστήριον τῆς ἀνομίας ἤδη ἐνεργεῖται» (Β΄ Θέσ. β΄ 7), σᾶς παρακαλοῦμε ὑϊκῶς νὰ εἰσακούσετε τὴν κραυγὴ ἀγωνίας ποὺ σᾶς ἀπευθύνουμε καὶ νὰ ἀγωνιστεῖτε γιὰ τὸ καλὸ τῆς Ὀρθοδοξίας μας καὶ τῶν παιδιῶν μας. Σᾶς παρακαλοῦμε νὰ μὴ ξαναπάρετε μέρος σὲ συνελεύσεις καὶ ἐκδηλώσεις τοῦ Π.Σ.Ε., οὔτε σὲ ἐκδηλώσεις μὲ τοὺς Παπικούς, ὅπως προσφάτως στὸ Bose τῆς Ἰταλίας, οὔτε σὲ καμιὰ ἄλλη οἰκουμενιστικὴ δραστηριότητα. Θὰ ἐπιθυμούσαμε ἐπίσης νὰ μεταβάλετε τὶς ἀπόψεις σας πάνω στὰ ζητήματα ποὺ θίξαμε καὶ νὰ πάψετε νὰ διοργανώνετε συμπόσια καὶ συνέδρια ποὺ τορπιλίζουν κυριολεκτικὰ τὴν ἑνότητα τοῦ Σώματος τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ὀρθοδοξίας. Περιμένουμε νὰ ἀνταποκριθεῖτε λοιπὸν ὡς ὀφείλετε, στὶς ἤδη ἐκφρασθεῖσες ἀνησυχίες μας, οἱ ὁποῖες γνωρίζουμε πὼς ἐκφράζουν κι ἄλλους πιστούς της Μητροπόλεώς μας, καὶ οἱ ὁποῖοι ὣς σήμερα δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ ἐκφραστοῦν, καὶ νὰ ἀποδείξετε στὴν πράξη πὼς εἶστε στὴν θέση τοῦ «ἐπὶ σκοπὸν» διαφυλάττοντας τὴν ποίμνη καὶ τὰ πρόβατα ἀπὸ τοὺς αἱμοσταγεῖς λύκους τῆς Νέας Ἐποχῆς. Σὲ διαφορετικὴ περίπτωση καὶ ἐφ’ ὅσον συνεχιστεῖ αὐτὴ ἡ κατάσταση θὰ ἀναγκαστοῦμε νὰ βρεθοῦμε ἀπέναντί σας καὶ σὲ πρώτη φάση θὰ συνεχίσουμε νὰ ἐνημερώνουμε τὸν κόσμο τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ὄχι μὲ πνεῦμα φανατισμοῦ,  ἀλλὰ μὲ πνεῦμα ἀγάπης, μίας ἀγάπης ὅπως τὴν δίδαξε ὁ Χριστός μας, στερεωμένης στὴν Ἀλήθεια τῆς Πίστεως καὶ ὄχι στὴν ὑποκρισία τοῦ διαστροφικοῦ ΠΣΕύδους καὶ τῆς νεοταξικῆς ἀπάτης. Μετὰ ταῦτα συνεχίζουμε ἐμεῖς οἱ ἐλάχιστοι καὶ ἀνάξιοι τὸν προσευχητικό μας Κανόνα, ὅπως ἡ ὑμετέρα προσωπικότητα ἀξιοποιήσει τὰ ἀναμφισβήτητα τάλαντά της πρὸς ὄφελος  καὶ ὄχι εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας.

Μὲ τὸν προσήκοντα σεβασμὸ
Ἀσπαζόμεθα τὴν δεξιά σας
Οἱ κάτωθι ὑπογράψαντες:
ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ Δημήτριος
ΔΙΑΝΗΣ Δημήτριος
ΓΙΑΤΣΟΣ Κωνσταντῖνος
ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ Χρῆστος
ΚΑΝΑΡΑΣ Ἀπόστολος
ΚΑΡΜΙΡΗΣ Χαράλαμπος
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Ἀλέξιος
ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Ἰωάννης
ΜΑΡΚΑΣ Ἰωάννης
ΜΠΟΥΓΕΛΗΣ Γεράσιμος
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ Κωνσταντῖνος
ΤΣΙΑΡΑΣ Παναγιώτης-Ἀλέξανδρος
ΧΑΜΟΝΙΚΟΛΑΟΥ Ἀθανάσιος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
-       Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον κ. Ἱερώνυμο καὶ λοιποὺς Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
-       Ἱερὲς Μονὲς τῆς Ι. Μ. Δημητριάδος
-       Ἱεροὺς Ναοὺς πολεοδομικοῦ συγκροτήματος (Βόλου-Ν. Ἰωνίας)
-       Γ.Ε.Χ.Α. παράρτημα Βόλου
-       Τοπικὸ Τύπο
-       Ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος», περιοδικὸ «Θεοδρομία», περιοδικὸ «Παρακαταθήκη»
-   Ἰστοσελίδες «romfea.gr», «amen.gr», «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ», «ΑΚΤΙΝΕΣ», «Ι. Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ», «ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ», «ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ»

ΠΗΓΗ:  «ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ»

Χριστιανική Βιβλιογραφία