94.000 “λευκές κόλλες” στίς Πανελλαδικές ᾿Εξετάσεις, τοῦ Χρήστου Κάτσικα

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: Σέ μιά περίοδο πού ἡ ἐκπαίδευση τῶν ἑλληνοπαίδων ἔχει τά χάλια της καί οἱ προοπτικές ἐπαγγελματικῆς ἀποκατάστασης ὁλοένα καί λιγοστεύουν γιά τούς νέους μας, τό ῾Υπουργεῖο παιδείας θέλει νά ἀναμορφώσει τό Λύκειο πειραματιζόμενο γιά ἄλλη μιά φορά. Πρῶτο καί καλύτερο θῦμα τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Πρόκειται οὐσιάστικά γιά ἕναν ἔμμεσο διωγμό τῆς ὀρθόδοξης διασκαλίας ἀπό τό Λύκειο μέ τό "γάντι". Παλαιότερα σέ ἐδίωκαν καί τό ἔπαιρνες χαμπάρι. Τώρα σέ διώκουν καί πρέπει νά πεῖς κι εὐχαριστῶ! Βρέ πού καταντήσαμε. Θά ποῦν τίποτε οἱ ἱεράρχες μας, πού συνεδριάζουν αὐτές τίς μέρες ἤ θά περιοριστοῦμε στό:"σφάξεμε ἀγά μου ν᾿ ἀγιάσω"; ῾Ωστόσο, ὥσπου ν᾿ ἁγιάσουμε ἐμεῖς, ἡ κ. Διαμαντοπούλου θά ἔχει κάνει τή δουλειά της.

94.000 “λευκές κόλλες” στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, του Χρήστου Κάτσικα

ΟΙ ΑΡΙΣΤΟΥΧΟΙ ΚΑΙ ΟΙ «ΑΛΛΟΙ»: ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ 

94.000 “λευκές κόλλες” στις Πανελλαδικές Εξετάσεις

 ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Κάτσικα

Η ανακοίνωση των βαθμολογιών των φετινών υποψηφίων ανέδειξε ανάμεσα σε άλλα και ορισμένες πλευρές που μένουν στο περιθώριο των δημοσίων συζητήσεων.

Φέτος υπήρξαν περίπου 94.000 γραπτά (δηλαδή το 1 στα 6 γραπτά των πανελλαδικών εξετάσεων) που βαθμολογήθηκαν 0-5, δηλαδή μιλάμε ουσιαστικά για 94.000 λευκές κόλλες. Μαζί τους άλλα περίπου 116.000 γραπτά (δηλαδή περισσότερο από 1 στα 5) βαθμολογήθηκαν με βαθμολογία μικρότερη του 10. Με άλλα λόγια ένας στους τρεις υποψήφιους έγραψε φέτος κάτω από τη βάση και από αυτούς περίπου οι μισοί έδωσαν σχεδόν λευκή κόλλα!

            Την ίδια ώρα, στην αντίπερα όχθη, 88.000 περίπου γραπτά βαθμολογήθηκαν με άριστα (18-20).

            Μιλάμε για ένα μεγάλο αγεφύρωτο χάσμα. Χάσμα στις βαθμολογίες (10.000 αριστούχοι από τη μια και 210.000 υποψήφιοι κάτω από τη βάση από την άλλη), στους υποψήφιους και στις βάσεις (από 4.500 μέχρι 19.500), χάσμα στις προσδοκίες! Άλογα κούρσας και ουραγοί!

            Παράδοξο και πρωτότυπο; Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια αυτή η κατάσταση παγιώνεται.

            Τι συμβαίνει;

            Σα να αντανακλά η ίδια η κοινωνία πάνω στην κίνηση των βάσεων. Μια κοινωνία όπου οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Και στη μέση σμπαραλιασμένα τα μεσαία στρώματα. 

            Από την άλλη φαίνεται καθαρά ότι έχει συντελεστεί αθέατα αλλά σταθερά μια σημαντική αλλαγή στους υποψήφιους. Δίπλα στα «άλογα κούρσας» με τα 18άρια και τα 19άρια που τινάζουν τις βάσεις στον αέρα διαμορφώνονται οι ουραγοί, μια μεγάλη ομάδα (ίσως η μεγαλύτερη μετά τη μεταπολίτευση) παιδιών, κυρίως από τα λαϊκά στρώματα (γόνοι αγροτών, εργατών, μικρουπαλλήλων κλπ) οι οποίοι έχουν γυρίσει την πλάτη στην σχολική εκπαίδευση σαν απάντηση στο γεγονός ότι η τελευταία δεν έχει έχει πλέον να τους προσφέρει αυτό που απλόχερα, στο πεδίο των επαγγελματικών προοπτικών,  πρόσφερε στο παρελθόν. 

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΒΗΝΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

            Πριν από περίπου 30 χρόνια, την Ακαδημαϊκή χρονιά 1981/82, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των φοιτητών - τριών που απάντησαν στην ερώτηση «νομίζετε ότι στη σημερινή ελληνική κοινωνία τα άτομα έχουν τη δυνατότητα να μεταπηδούν σε μια κοινωνική τάξη ανώτερη από αυτή στην οποία βρίσκονται οι γονείς τους;» η καταφατική απάντηση συγκέντρωσε συνολικά το 95% των φοιτητών/τριών.

            Διαπιστώθηκε μάλιστα ότι δεν υπήρχε στην απάντηση αυτή σχέση ανάμεσα στην κοινωνική προέλευση των φοιτητών και στην αντίληψή τους για τις πιθανότητες κοινωνικής ανόδου. Στην ίδια έρευνα, η οποία διεξήχθη την περίοδο εκείνη από την πανεπιστημιακό Ιωάννα Λαμπίρη - Δημάκη, τονίζεται κι ένα άλλο εξ ίσου σημαντικό εύρημα. Στην ερώτηση «με ποιους τρόπους επιτυγχάνεται η κοινωνική άνοδος στη σημερινή ελληνική κοινωνία;» φοιτητές και φοιτήτριες θεωρούσαν την περίοδο αυτή, την  μόρφωση κύριο μέσο κοινωνικής ανόδου, εννοώντας, βέβαια ότι οι πανεπιστημιακές σπουδές, ειδικότερα, συντελούν στην κοινωνική άνοδο.

            Πρόκειται, βέβαια, για πεποίθηση που «χρώσταγε» τα οικοδομικά υλικά του σχηματισμού της σε εκείνη την περίοδο (και ακόμη προγενέστερα) στην οποία, πράγματι, η εκπαίδευση διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην ένταξη εκατοντάδων χιλιάδων νέων από όλα τα κοινωνικά στρώματα στις πολλαπλές νέες θέσεις εργασίας που «αναφύονταν» κατά χιλιάδες.  Γιατί ως γνωστόν στη χώρα μας, στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, μέχρι και τις αρχές περίπου της δεκαετίας του ΄80, η αναδιάρθρωση της Ελληνικής οικονομίας, το «άνοιγμα» του δημόσιου τομέα και η διόγκωση του τριτογενούς τομέα, των υπηρεσιών κ.λπ. έδωσαν την ευκαιρία στον εκπαιδευτικό μηχανισμό να διαδραματίσει κυριαρχικό ρόλο στην ένταξη χιλιάδων νέων παιδιών εργατών και φτωχών αγροτών, της βασανισμένης ελληνικής υπαίθρου, στις νέες θέσεις του καταμερισμού εργασίας. Οι πανεπιστημιακοί τίτλοι και τα διπλώματα αποκτούν την ίδια περίοδο τη λειτουργία που είχαν παλαιότερα οι «τίτλοι ευγενείας» για την κατάληψη μιας ευνοημένης επαγγελματικής θέσης και φυσικά μαγνητίζουν, ιδιαίτερα, εκείνα τα τμήματα του πληθυσμού που προσπαθούν να «σπρώξουν» τα παιδιά τους - μέσω της εκπαίδευσης - στην «άλλη» πλευρά του λόφου, εκεί όπου απουσιάζει η χειρωνακτική εργασία, η ανασφάλεια και τα χαμηλά εισοδήματα.

            Η εκπαίδευση για τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες της εποχής ήταν μια επένδυση για τα παιδιά τους προστατευμένη από τον πληθωρισμό που φλόγιζε την ελπίδα να τα δουν να περάσουν στην άλλη όχθη, στα μεσαία και ανώτερα στρώματα. «Να φύγει», «να σπουδάσει», «να γίνει δάσκαλος, γιατρός, καθηγητής, δημόσιος υπάλληλος», «χορτάρι να βοσκήσω, αλλά να σπουδάσει». Η ιδεολογία της κοινωνικής ανόδου αποκτά αυτή την περίοδο μια άνευ προηγουμένου εμβέλεια.

            Εικοσιοκτώ χρόνια αργότερα, σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει σημαντικά. Μιλάμε για ανατροπή στις καταστάσεις, στα δεδομένα και στις πεποιθήσεις. Το «κλειδί του παραδείσου», το Πανεπιστήμιο, που την προηγούμενη περίοδο πρόβαλε σαν το σκαλοπάτι που έπρεπε ν' ανέβουν τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών για να "αποκατασταθούν - εξασφαλιστούν", δεν υπάρχει πια. Τα πτυχία έχουν χάσει την αποτελεσματικότητα που είχαν στο παρελθόν ως μέσα επαγγελματικής προώθησης καθώς η ολοένα και αυξανόμενη ανεργία «σαρώνει» όλων των ειδών τους τίτλους, ιδιαίτερα όταν δεν συνοδεύονται από υψηλή καταγωγή, «δίκτυο σχέσεων - γνωριμιών» και «κληρονομικά δικαιώματα».

            Ακόμη παραπέρα. Σε αντίθεση με το παρελθόν όχι μόνο το παιδί μιας εργατικής ή αγροτικής οικογένειας με το πτυχίο της φιλολογίας ή κάποιου τμήματος του Παντείου ή της Νομικής δεν έχει εγγυημένη επαγγελματική προοπτική αλλά και το παιδί μιας οικογένειας εκπαιδευτικών ή δημοσίων υπαλλήλων ή μικροεμπόρων με το πτυχίο στο χέρι είναι πιθανόν να έχει καθοδική κοινωνική κινητικότητα, να βρεθεί, δηλαδή, σε χειρότερη θέση επαγγελματικά, κοινωνικά, οικονομικά από τους γονείς του οι οποίοι είχαν πετύχει ανοδική κοινωνική τροχιά στην προηγούμενη γενιά.

            Είναι απαραίτητο να σημειώσουμε εδώ ότι αυτή η πραγματικότητα σημαίνει και την αναίρεση οποιασδήποτε εγγυημένης δυνατότητας ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας μέσα από την πρόσβαση στον εκπαιδευτικό μηχανισμό, γεγονός που οδηγεί στη σταδιακή διάλυση των παραδοσιακών αντιλήψεων που συγκροτούνταν γύρω από τον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Ακυρώνεται έτσι ένα ολόκληρο φάσμα κοινωνικών προσδοκιών, συγκροτημένο εδώ και αρκετές δεκαετίες για τη δυνατότητα εργασιακής απασχόλησης μέσα από την πρόσβαση στην εκπαίδευση και τα διαπιστευτήριά της. Οι προσδοκίες, βέβαια, αυτές την τελευταία 15ετία δέχθηκαν απανωτά χτυπήματα από την εργασιακή αβεβαιότητα, την ετεροαπασχόληση, υποαπασχόληση, μισθολογική υποβάθμιση.

            Κάτι για το τέλος για να μην ξεχνιόμαστε. Η μπαταρία που φόρτιζε την πρώτη μεταπολιτευτική δεκαετία τη σχέση με το σχολείο και τη γνώση των παιδιών από τα λαϊκά στρώματα είχε δυο πόλους: Ο ένας πόλος συνδέονταν με το γεγονός ότι η αριστερά είχε διεισδύσει βαθειά στη νεολαία και μαζί είχε διεισδύσει και η καλή της σχέση με τα «γράμματα». Ένα μεγάλο τμήμα των μαθητών της περιόδου εκείνης, όσοι κατάφερναν και ξέφευγαν από τους φανερούς και ενισχυμένους ταξικούς φραγμούς, θεωρούσαν τη γνώση δύναμη ανατροπής που συνδέονταν με ένα νήμα με τα «πληθωριστικά» όνειρα για αλλαγή του κόσμου. Γι αυτό ένα μεγάλο τμήμα τους θριάμβευε σχολικά.

            Ο άλλος πόλος συνδέονταν με το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί τίτλοι οδηγούσαν κατευθείαν σε εργασία. Αυτό πριμοδοτούσε τις προσδοκίες καθώς «άναβε» το πράσινο φως για «επαγγελματική αποκατάσταση» σε ένα τοπίο κοινωνικής κινητικότητας.

            Σήμερα; Οι αριστερές ιδέες εδώ και χρόνια είναι ακόμη αδύναμες μέσα στη νεολαία και μαζί η εμπιστοσύνη για τη γνώση. Την ίδια στιγμή η διευρυμένη ανεργία των πτυχιούχων και οι το «βάθος» των μισθών αφοπλίζουν τις διαθέσεις και σβήνουν τις προσδοκίες.

12/07/2010 - 09:24

Πηγή:http://www.alfavita.gr 

᾿Αλλάζουν ὅλα στό νέο λύκειο, τοῦ Χρήστου Κάτσικα

Σε σημερινό του άρθρο (6/10/2010) στα ΝΕΑ ο Χρήστος Κάτσικας παρουσιάζει αναλυτικά τις αλλαγές που έρχονται στο νέο λύκειο. Σημειώνει δε στο τέλος του άρθρου: "Το νέο σχέδιο σπουδών της Β΄ και της Γ΄ Λυκείου προκάλεσε αναταραχή στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η Ενωση Ελλήνων Χηµικών αφού διατυπώνει σοβαρές ανησυχίες για το µέλλον της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών και ιδιαίτερα της Χηµείας στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση επισηµαίνει ότι στη «δοµή του νέου Λυκείου προτείνε ται δραµατική µείωση της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών». Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται από καθηγητές της Πληροφορικής των οποίων το µάθηµα παύει να διδάσκεται στο Λύκειο, αλλά και από Θεολόγους καθώς τα Θρησκευτικά µετατρέπονται σε προαιρετικό µάθηµα σε όλο το Λύκειο. Ωστόσο, σοβαρότερα είναι τα πράγ µατα µε το µάθηµα της Ιστορίας, ιδιαίτερα µε τη Νεώτερη Ιστορία. Στο σχέδιο του υπουργείου Παιδείας εξαφανίζε ται το µάθηµα της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας από το Λύκειο και αντικαθίσταται µε ένα µάθηµα επιλογής µε τον τίτλο Ευρωπαϊκή Ιστορία, που πιθανόν να έχει και µερικές σελίδες για την Ελλάδα".

Διαβἀστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας το Διαβάστε περισσότερα
Αλλάζουν όλα στο νέο Λύκειο
Κλειδί ο συντελεστής βαρύτητας που θα καθορίζουν οι σχολές
ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ , Χρήστου Κάτσικα , xkatsikas@xkatsikas.gr
Δραστικές αλλαγές στο πρόγραµµα σπουδών σε όλες τις τάξεις του λυκείου, νέο τρόπο πρόσβασης σε ΑΕΙ - ΤΕΙ και αναδιάρθρωση του πρώτου έτους σπουδών περιλαµβάνει το σχέδιο που επεξεργάζεται το υπουργείο Παιδείας. Παράλληλα αλλαγές αναµένεται να συναντήσουν και οι φετινοί υποψήφιοι, καθώς το υπουργείο σκέπτεται να µετατοπίσει πριν από τις εξετάσεις τη συµπλήρωση του Μηχανογραφικού και να µειώσει τον αριθµό των εισακτέων.

Τα γενικά χαρακτηριστικά του νέου τρόπου πρόσβασης στα πανεπιστήµια είναι τα ακόλουθα:

1. Στη διάρκεια της φοίτησης στη Β’ και τη Γ’ Λυκείου ο υποψήφιος θα παρακολουθεί υποχρεωτικά µαθήµατα, µαθήµατα επιλογής και δραστηριότητες συνολικά 35 ώρες την εβδοµάδα, µε βάση τα οποία θα οδηγείται στην οµάδα σχολών της επιλογής του.

2. Οι σχολές θα καθορίσουν συντελεστές βαρύτητας στα µαθήµατα.

3. Στο τέλος του Λυκείου οι υποψήφιοι θα δίνουν εξετάσεις σε τέσσερα µαθήµατα που έχουν προεπιλέξει και στην τελική επίδοση θα συνυπολογίζεται η συνολική αξιολόγησή τους στη Β’ και τη Γ’ Λυκείου.

4. Η ένταξη των υποψηφίων θα γίνεται σε σχολές (π.χ. Σχολή Θετικών Επιστηµών Αθήνας, Θεσσαλονίκης κ.λπ.) ή σε πανεπιστήµια (π.χ. Πάντειο Πανεπιστήµιο).

5. Η τελική κατάταξή τους σε τµήµατα πανεπιστηµιακά ή ΤΕΙ θα γίνεται ύστερα από αξιολογικές διαδικασίες (εξετάσεις) κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους σπουδών.

6. Προτείνεται η ελεύθερη πρόσβαση στα ΑΕΙ χαµηλής ζήτησης.

Το σύστηµα αυτό θα εφαρµοστεί πρώτη φορά στο σχολικό έτος 2013-2014, δηλαδή θα αφορά τους µαθητές που θα φοιτήσουν στην Α’ Λυκείου το επόµενο σχολικό έτος 2011-2012.

Με βάση το σχέδιο που µελετά το υπουργείο Παιδείας, το πρόγραµµα σπουδών που θα εφαρµοστεί από το 2012 στη Β’ Λυκείου και το 2013 στη Γ’ Λυκείου τείνει να διαµορφωθεί ως εξής:

Υποχρεωτικά µαθήµατα: Τρία θα είναι τα υποχρεωτικά µαθήµατα: η Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία (4 και 2 ώρες διδασκαλίας αντιστοίχως), τα Αγγλικά (3 ώρες) και η Φυσική Αγωγή (3 ώρες). Η συνολική διάρκεια της διδασκαλίας των υποχρεωτικών µαθηµάτων θα είναι 12 ώρες εβδοµαδιαίως.

Μαθήµατα επιλογής: Σύµφωνα µε τα προτεινόµενα, θα υπάρχουν έξι οµάδες γνωστικών αντικειµένων, οι οποίες θα περιέχουν µαθήµατα εξάωρα «υψηλού επιπέδου» και µαθήµατα τρίωρα «βασικού επιπέδου». Κάθε µαθητής θα υποχρεούται να διαλέξει: α) ένα εξάωρο µάθηµα από όποια οµάδα µαθηµάτων επιθυµεί, εφόσον βεβαίως αυτή διαθέτει µάθηµα υψηλού επιπέδου και β) ένα τρίωρο µάθηµα από καθεµία από τις λοιπές οµάδες. Οι έξι οµάδες µαθηµάτων είναι οι εξής:

1) Αρχαιογνωσία, που περιέχει τα µαθήµατα: Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραµµατεία (6 ώρες), Αρχαία Ελληνική Γραµµατεία (3 ώρες), Αρχαία Ιστορία (3 ώρες), Ιστορία των Ιδεών (3 ώρες).

2) Μαθηµατικά, µε µαθήµατα: Μαθηµατικά υψηλού επιπέδου (6 ώρες), Μαθηµατικά βασικού επιπέδου (3 ώρες).

3) Πειραµατικές Επιστήµες, µε µαθήµατα: Φυσική (6 ώρες), Χηµεία (3 ώρες), Βιολογία (3 ώρες), Περιβαλλοντικές Επιστήµες (3 ώρες).

4) Κοινωνικές Επιστήµες, µε µαθήµατα: Οικονοµία υψηλού επιπέδου (6 ώρες), Οικονοµία βασικού επιπέδου (3 ώρες), Πολιτικές και κοινωνικές επιστήµες (3 ώρες), Ευρωπαϊκή Ιστορία (3 ώρες), Ψυχολογία (3 ώρες), Αρχές ηθικής και φιλοσοφίας (3 ώρες), Θρησκευτικά (3 ώρες).

5) Ξένη Γλώσσα, µε µαθήµατα: Λατινικά (6 ώρες), Γαλλικά (3 ή 6 ώρες), Γερµανικά (3 ή 6 ώρες), Ισπανικά (3 ή 6 ώρες), Ιταλικά (3 ή 6 ώρες).

6) Πολιτισµός, µε µαθή µατα: Εικαστικά (3 ώρες), Μουσική (3 ώρες), Θέατρο και Κινηµατογράφος (3 ώρες).

Η διάρκεια της διδασκαλίας των µαθηµάτων επιλογής θα είναι 21 ώρες εβδοµαδιαίως. Δραστηριότητες: Στο πρόγραµµα σπουδών της Β’ και της Γ’ Λυκείου εισάγεται ο θεσµός της δραστηριότητας (2 ώρες εβδοµαδιαίως).

Οι σχολές θα επιβάλλουν συντελεστές βαρύτητας στα µαθήµατα που τους ενδιαφέρουν να κατέχει καλά ο υποψήφιος. Ετσι ο υποψήφιος ανάλογα µε τη σχολή στην οποία επιθυµεί να εισαχθεί θα οδηγείται στην επιλογή του α’ ή του β’µαθήµατος.
Πριν από τις εξετάσεις το Μηχανογραφικό

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Παιδείας προσανατολίζεται να φέρει τη συµπλήρωση του Μηχανογραφικού Δελτίου από τους υποψηφίους των Γενικών Λυκείων και των ΕΠΑΛ (Οµάδα Β’) πριν από τις εξετάσεις. Πρόκειται για µια αλλαγή που συνδέεται αποκλειστικά µε την εξοικονόµηση πόρων (δεν θα πληρώνει προσωπικό µέσα στον Ιούλιο). Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η συµπλήρωση του Μηχανογραφικού µετά το τέλος των εξετάσεων έγινε καθώς έπρεπε οι υποψήφιοι να γνωρίζουν τις επιδόσεις τους και µε βάση αυτές να το συµπληρώσουν. Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν διατυπωθεί πολλές ενστάσεις από εκπαιδευτικούς κύκλους για την πρόθεση του υπουργείου να µεταθέσει τον χρόνο συµπλήρωσης του Μηχανογραφικού.

Η δεύτερη αλλαγή στην οποία προσανατολίζεται το υπουργείο Παιδείας είναι να µην κάνει παρέµβαση στον αριθµό των εισακτέων που θα προτείνει κάθε τµήµα ΑΕΙ -ΤΕΙ. Αν αυτή η πρόθεση του υπουργείου εφαρµοστεί, θα έχουµε φέτος µείωση του αριθµού των εισακτέων σε ποσοστό που µπορεί να φτάνει σε πολλές σχολές το 20% κατά µέσο όρο. Με αυτό τον τρόπο το υπουργείο θέλει να αντιµετωπίσει τις παρενέργειες από την κατάργηση της βάσης του 10, µειώνοντας τη δυνατότητα εισαγωγής σε τµήµατα ΑΕΙ ή ΤΕΙ µε πολύ χαµηλές βαθµολογίες.


Οι πρώτες ενστάσεις έρχονται από τα ΤΕΙ

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ενστάσεις για τις αλλαγές στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ αναµένεται να διατυπωθούν σήµερα στη συνάντηση των προέδρων των ΤΕΙ που ξεκίνησε το πρωί σε κεντρικό ξενο δοχείο της Αθήνας.

Σύµφωνα µε πληροφορίες, κάποιοι πρόεδροι δεν αποκλεί εται να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους επειδή δεν έχει δοθεί βάρος στα θέµατα των επαγγελµατικών δικαιωµάτων βασικών ειδικοτήτων των ΤΕΙ, τα οποία ακόµη δεν έχουν εκδοθεί. Σε κάθε περίπτωση πάντως θα έχουν την ευκαι ρία να εκφράσουν για πρώτη φορά επισήµως τις θέσεις τους για τις αλλαγές που σχεδιάζονται.

Αρχίζει ο διάλογος για τις αλλαγές σε ΑΕΙ, ΤΕΙ
Στο µεταξύ, η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαµαντοπούλου ξεκινάει από σήµερα τις επαφές της µε πολιτικούς αρχη γούς για τις αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση, µολονό τι το επίσηµο κείµενο που θα τεθεί σε διαβούλευση ανα µένεται να δοθεί στη δηµοσιότητα στις αρχές της ερχόµε νης εβδοµάδας. Η κ. Διαµαντοπούλου θα συναντηθεί µε τη γενική γραµµατέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα στη Βουλή και στη συνέχεια µε την Εκτελεστική Γραµµατεία των Οικολόγων Πράσινων.

Το νέο σχέδιο σπουδών της Β και της Γ Λυκείου προκά λεσε αναταραχή στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η Ενωση Ελλήνων Χηµικών αφού διατυπώνει σοβαρές ανησυχίες για το µέλλον της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών και ιδιαίτερα της Χηµείας στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση επισηµαίνει ότι στη «δοµή του νέου Λυκείου προτείνε ται δραµατική µείωση της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών». Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται από κα θηγητές της Πληροφορικής των οποίων το µάθηµα παύ ει να διδάσκεται στο Λύκειο, αλλά και από Θεολόγους κα θώς τα Θρησκευτικά µετατρέπονται σε προαιρετικό µάθη µα σε όλο το Λύκειο. Ωστόσο, σοβαρότερα είναι τα πράγ µατα µε το µάθηµα της Ιστορίας, ιδιαίτερα µε τη Νεώτερη Ιστορία. Στο σχέδιο του υπουργείου Παιδείας εξαφανίζε ται το µάθηµα της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας από το Λύκειο και αντικαθίσταται µε ένα µάθηµα επιλογής µε τον τίτλο Ευρωπαϊκή Ιστορία, που πιθανόν να έχει και µερικές σελίδες για την Ελλάδα.

Αναρτήθηκε από ΘΕΟΛΟΓΟΣ στις 6.10.10

Πηγή: http://thriskeftika.blogspot.com/

"Τό ἔργο τοῦ δασκάλου εἶναι ἱερό"-Γέροντος Παϊσίου ῾Αγιορείτου

Γέροντος Παΐσιου του Αγιορείτου Λόγοι Α΄ Μέρος Δ΄ Κεφάλαιο 2ο. Η Παιδεία. «Το έργο του δασκάλου είναι ιερό»
Λόγοι Α΄
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
"ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ"
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Μέρος 4ο. Κεφάλαιο 2ο. Η παιδεία
«Το έργο του δασκάλου είναι ιερό»


- Γέροντα, μερικές φορές οι δυσκολίες των εκπαιδευτικών στο σχολείο προέρχονται πιο πολύ από τους συναδέλφους.

- Θέλει πολλή διάκριση και φωτισμό στην εποχή μας, για να κινηθή σωστά ο καθένας ανάμεσα στους συναδέλφους του. Για την κάθε περίπτωση χρειάζεται πολλή σύνεση και θείος φωτισμός. Ακόμη και να μη δείχνη μερικές φορές ότι πιστεύει. Να κινήται αθόρυβα και πιο πολύ να τους μιλάη με την σωστή ορθόδοξη ζωή του. Έτσι θα βοηθήση, χωρίς να ερεθίση. Ιδίως στην εκπαίδευση μερικά πράγματα είναι σαν ένας όγκος, που άλλοτε είναι καλοήθης και άλλοτε κακοήθης. Αν πάρουμε μια θέση με μια λογική, θα κάνουμε πολύ κακό αντί για καλό. Αν γίνη επέμβαση και ο όγκος είναι κακοήθης, θα κάνη μετάσταση. Θέλει λίγη καυτηρίαση προσεκτικά.

- Πάντως, Γέροντα, και οι εκπαιδευτικοί που θέλουν να κάνουν δουλειά δυσκολεύονται, γιατί είναι δεσμευμένοι.

- Άμα θέλη κανείς, μπορεί να βρή τρόπο να κάνη δουλειά. Μπόρεσαν και βρήκαν τρόπο στα άθεα καθεστώτα και δεν μπορούν να βρουν εδώ; Στην Βουλγαρία πήγε κάποιος από ΄δω και μοίρασε σταυρουδάκια στα παιδιά ενός σχολείου. Ένας όμως του κόμματος που στέκονταν εκεί κοντά τον είδε. Η δασκάλα, μόλις τον αντιλήφθηκε, πήγε και πήρε τα σταυρουδάκια από τα χέρια των παιδιών και τα μάλωσε που τα πήραν. Αλλά όταν έφυγε εκείνος ο άθεος, η δασκάλα τα μοίρασε μόνη της στα παιδάκια. Είδες πώς η δασκάλα ήταν εντάξει και με τον νόμο και με τον Θεό;
Βλέπεις και οι δάσκαλοι στην Μικρά Ασία, μέσα σ΄ εκείνα τα δύσκολα χρόνια, πόσα πρόσφεραν! Γιατί δούλευαν με την καρδιά
τους. Πονούσαν, είχαν ευλάβεια, θυσιάζονταν. Να, και ο Άγιος Αρσένιος (5) ο Καππαδόκης πόσο σοφά φερόταν στα Φάρασα! Είχε ετοιμάσει αίθουσα για σχολείο και αντί για θρανία είχε βάλει δέρματα από κατσίκες ή από πρόβατα με το τρίχωμά τους. Πάνω σ΄ αυτά γονατισμένα τα παιδιά παρακολουθούσαν τα μαθήματα. Με αυτόν τον σοφό τρόπο δεν ερέθιζε τους Τούρκους, ακόμη και όταν τύχαινε να τα δουν, γιατί νόμιζαν ότι προσεύχονταν.
Όταν πάλι ο Άγιος Αρσένιος ήθελε να βγάλη εκδρομή τα παιδιά, τα πήγαινε σε ένα δικό του χωράφι που ήταν σαν κήπος, δήθεν για να κάνουν δουλειά, και τα έλεγε: «Αν τυχόν δήτε Τούρκο, να κάνετε κανένα κουτσοδούλι. Κόψτε κανένα κλαρί, για να νομίζη ότι καθαρίζετε τον κήπο».
Και έτσι έκαναν τα καημένα. Γιατί, αν καταλάβαιναν οι Τούρκοι ότι τα πήγε εκδρομή, θα είχε ιστορίες. Κρυφό σχολειό βλέπεις! Όταν έφευγε ο Τούρκος, έπαιζαν πάλι τα παιδιά. Και το καλοκαίρι, στις διακοπές, τα συγκέντρωνε πάλι τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο, για να βοηθάη, για να μην ξεκόβωνται και ξεχνούν όσα τους δίδασκε.

- Γέροντα, γιατί ο Άγιος Αρσένιος έγραφε τα μαθήματα στα τουρκικά με ελληνικά γράμματα;

- Για να ξέρουν και τουρκικά τα παιδιά, ώστε να μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Και αν τυχόν τον έπιαναν οι Τούρκοι που μάθαινε γράμματα στα παιδιά, και να έβλεπαν τα ελληνικά γράμματα, άκουγαν ότι τα διάβαζε τουρκικά και δεν εξαγριώνονταν. Οπότε τα παιδιά μάθαιναν και τα τουρκικά, αλλά και οι Τούρκοι δεν ερεθίζονταν. Όλα όσα ζούσε ο Άγιος (6), την ακρίβεια της Ορθοδοξίας, την ευλάβεια, τα μετέδιδε στους μαθητές του.

Γι΄ αυτό λέω, άμα θέλη κανείς, μπορεί να κάνη δουλειά στα παιδιά, όπου και αν βρεθή. Έπεσε στα χέρια μου ένα ωραίο βιβλίο που έγραψε μια δασκάλα για την Βόρειο Ήπειρο. Αυτή για πεντακόσιους άνδρες κάνει. Πώς μιλούσε στους ξεναγούς! Σβούρα τους έφερνε. Μπράβο της!

Είναι μεγάλη υπόθεση ο σωστός δάσκαλος, ιδίως στις μέρες μας! Τα παιδιά είναι άγραφες κασσέττες· ή θα γεμίσουν βρώμικα τραγούδια ή βυζαντινή μουσική. Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Έχει μεγάλη ευθύνη και, αν προσέξη, μπορεί να πάρη μεγάλο μισθό από τον Θεό. Να φροντίζη να διδάσκη στα παιδιά τον φόβο του Θεού. Πρέπει να βρουν τρόπο οι εκπαιδευτικοί να περνάνε κάποια μηνύματα στα παιδιά για τον Θεό και για την Πατρίδα. Ας σπείρουν αυτοί τον σπόρο, και ας μην τον δουν να βλαστάνη. Τίποτε δεν πάει χαμένοκάποια στιγμή θα πιάση τόπο.

Και πάντα με το καλό, με επιείκεια, με αγάπη να φέρωνται στα παιδιά. Να προσπαθούν να ξυπνάνε το φιλότιμό τους. Το παιδί θέλει αγάπη, ζεστασιά. Πολλά παιδιά την στερούνται τελείως στο σπίτι. Αν οι δάσκαλοι αγαπήσουν τα παιδιά, θα τους αγαπήσουν και εκείνα, και τότε θα κάνουν πιο εύκολα το έργο τους. Εμάς ο δάσκαλος με την βέργα μας χτυπούσε, όταν έβλεπε αταξία, αλλά αγαπούσε τα παιδιά και τα παιδιά τον αγαπούσαν. Δεν είχε δικά του παιδιά και τα αγαπούσε τα παιδιά πολύ.

Γι΄ αυτό λέω ότι καλοί είναι οι γονείς που γεννούν πολλά παιδιά και γίνονται πολύτεκνοι, αλλά καλύτεροι είναι οι σωστοί εκπαιδευτικοί που αναγεννούν του κόσμου τα παιδιά και γίνονται υπέρ-υπέρ-πολύτεκνοι! Δίνουν αναγεννημένους ανθρώπους στην κοινωνία, και έτσι γίνεται καλύτερη.




5) Βλ. Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1991, σ. 36.
6) Βλ. ο. π. σ. 41.

Πηγή: http://anavaseis.blogspot.com

῾Ο Ντοστογιέφσκι καί ἡ θρησκευτική ἐκπαίδευση

 

 

Την Τρίτη του Πάσχα του 1876 ό Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι επισκέφτηκε ένα αναμορφωτήριο με πενήντα παιδιά, «έκπτωτους αγγέλους», όπως ό ίδιος τα χαρακτηρίζει. Με αφορμή συλλογισμούς του για την εκπαίδευση καί τη διαπαιδαγώγηση αυτών των παιδιών - αγριμιών, προχωρά σε συνειρμούς για τη θρησκευτική διδασκαλία, πού έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

''Καί το σχολείο είναι στοιχειώδες, μα θα το βελτιώσουν γρήγορα κι αυτό. Σχεδόν δεν τους διδάσκουν οϋτε σχέδιο οϋτε κατήχηση. Τους λείπει ό παπάς. Άλλα θα τον αποκτήσουν, όταν θα τελείωση ή εκκλησία της παροικίας. Αυτή ή εκκλησία, πού χτίζεται τώρα, θα γίνη ξύλινη. Είναι το καμάρι του διευθυντή καί των ιδρυτών. Το αρχιτεκτονικό της σχέδιο, σε πολύ ρωσικό στυλ, δεν είναι άσχημο, μ' όλο πού έχει πολύ επίσημο ύφος. Θέλω να τονίσω, μ' αυτήν την ευκαιρία, πώς το μάθημα της κατήχησης στα δημοτικά σχολεία, οτιδήποτε κι αν είναι αυτά, δεν επιτρέπεται να το διδάσκουν όλοι από τους ιερωμένους. Μα γιατί; Δεν μπορούν τάχα να διδάξουν οί δημοδιδάσκαλοι μερικές απλές περικοπές της θρησκευτικής ιστορίας; Δεν αμφισβητώ, βέβαια, πώς μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοδιδασκάλων υπάρχουν πραγματικά κι ανευλαβείς μα, αν ό δάσκαλος θέλει να διδάξη την αθεΐα στα παιδιά, μπορεί να το κάνη καί χωρίς να άνατρέξη στην Ιερά Ιστορία, μιλώντας τους μόνο για τη χήνα «καί για κείνο πού την σκεπάζει». Κι εξ άλλου, σε τί ξεχωρίζει σήμερα ό κλήρος μας; Βέβαια, δεν έχω καμμιά πρόθεση να προσβάλω κανέναν, καί είμαι βέβαιος πώς το σωφρονιστήριο θ' απόκτηση εξαιρετικό ιερέα, μα, ωστόσο, τί τονίσανε τελευταία με ιδιαίτερο ζήλο οί εφημερίδες μας; Είδαμε δεκάδες αρκετά λυπηρών περιπτώσεων, όπου οί ιερείς αρνήθηκαν να διδάξουν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία αν δεν τους μεγαλώνανε το μισθό τους.

Είναι αναμφισβήτητο πώς «κάθε κόπος αξίζει να πληρώνεται», μα αυτές οί αδιάκοπες απαιτήσεις σου σπάζουν τ' αυτιά καί την καρδιά. Οί εφημερίδες μας είναι με το μέρος αυτών πού απαιτούν, καί φυσικά, καί γώ' μα δεν μπορούμε να μη συλλογιστούμε εκείνους τους παληούς ασκητές καί όμολογητές του Ευαγγελίου πού πηγαίνανε ξυπόλητοι, πού ύπέμεναν τα χτυπήματα καί τους πόνους καί πού κηρύττανε το λόγο του Χριστού χωρίς να ζητάνε να τους αυξήσουν το μισθό τους. "Ω, δεν
είμαι ιδεαλιστής, καί ξέρω καλά πώς έχει περάσει πια αυτή ή εποχή. Ωστόσο, δεν θάταν παρήγορο αν ακούγαμε πώς ή γενναιοψυχία του κλήρου μας αυξάνεται καί πώς για να το κάνη αυτό δεν περιμένει να του αυξήσουν το μισθό του; Το ξαναλέω,ας μην με παρεξηγήσουν όλοι ξέρουμε καλά πώς δεν έχει σβήσει εντελώς ή φλόγα στους εκκλησιαστικούς μας κύκλους καί πώς βρίσκονται ακόμα φλογεροί σκαπανείς της πίστης.. Καί είμαι εκ των προτέρων βέβαιος πώς αυτό ακριβώς θα γίνη καί
στο σωφρονιστήριο, μα θα ήταν καλλίτερα αν τους διηγώνταν
απλά τα γεγονότα της Ιεράς Ιστορίας, χωρίς τα σχόλια της επίσημης ηθικής καί να περιορισθή μόνο ή κίνηση για τη θρησκευτική εκπαίδευση. Μερικοί ωραίοι, ευλαβικοί καί αγνοί πίνακες θα
επιδρούσαν πολύ σ' αυτές τις διψασμένες για ωραίες εντυπώσεις ψυχές''.

Οί σκέψεις του αυτές βρίσκονται στο «Ημερολόγιο ενός συγγραφέως», κεφ. 2,3, έκδ. Δαρεμάς


Διαδίκτυο:http://proskynitis.blogspot.com/