Μικρὸς μὲ διορατικὸ χάρισμα

Τὸν Σεπτέμβριο κάποιου ἔτους στὸ ὀγκολογικὸ τμῆμα τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Νοσοκομείου τοῦ Ρίου ἐπικρατεῖ μεγάλη ἀναστάτωση. Ὁ μικρὸς Δημητράκης ζητοῦσε ἐπειγόντως τὸν ἱερέα τοῦ Νοσοκομείου. Ἤθελε ὁπωσδήποτε νὰ κοινωνήσει.
Ἦταν 13 ἐτῶν. Ἐνάμιση περίπου χρόνο βρισκόταν στὴν συγκεκριμένη κλινική.
Ἕνας μικρὸς πονοκέφαλος τὸν ὁδήγησε ἐκεῖ. Οἱ γιατροὶ διέγνωσαν καρκίνο τοῦ ἐγκεφάλου. Ἡ καταγωγὴ του ἦταν ἀπὸ τὸ Φίερι τῆς Ἀλβανίας. Οἱ γονεῖς του ἀβάπτιστοι. Ἔμεναν ἀρκετὰ χρόνια στὴν Πάτρα. Αὐτός, λίγο μετὰ τὴν εἴσοδό του στὸ Νοσοκομεῖο, θέλησε νὰ βαπτιστεῖ. Ἄκουγε γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ ἤθελε νὰ γίνει «παιδί» Του. Βαπτίστηκε «εἰς τὸν ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», κατόπιν κατηχήσεως βέβαια.
Ὅλοι τὸν ἀγαποῦσαν πολὺ στὴν κλινική. Ὁ καρκίνος εἶχε προχωρήσει ἀρκετὰ καὶ ἤδη τοῦ εἶχε στερήσει τὴν ὅράση. Δὲν ἔβλεπε καθόλου, τίποτε καὶ κανέναν. Ἄκουγε ὅμως μὲ μεγάλη καὶ θαυμαστὴ ὑπομονή. Δὲν παραπονιόταν. Ἔλεγε ὅτι ὁ  Θεὸς τὸν ἀγαπᾶ πολύ. Προσευχόταν καὶ παρακαλοῦσε καὶ τοὺς γονεῖς του νὰ κάνουν τὸν ἴδιο.

 Ὅσοι τὸν ἐπισκέπτονταν καταλάβαιναν νὰ ὑπάρχει κάτι διαφορετικὸ σ' αὐτὸ τὸν παιδί. Μιλοῦσε συνέχεια γιὰ τὸν Θεό. Ἦταν πάντα εὐγενικὸ καὶ χαρούμενο. Τὸ πρόσωπο του ἔλαμπε. Ἤθελε νὰ κοινωνάη συχνὰ τῶν Τιμίων Δώρων. Ὅταν κάποιες φορὲς ἡ μητέρα του ἦταν σὲ κάποιον ἄλλο χῶρο τῆς κλινικῆς, φώναζε: «Μητέρα, ἔλα γρήγορα. Φτάνει ὁ παππούλης μὲ τὸν Χριστό. Ἀνεβαίνει τὰ σκαλιά. Ἔλα νὰ μὲ ἑτοιμάσεις». Καὶ ἔτσι γινόταν. Ὁ ἱερέας ἐρχόταν καὶ εὕρισκε τὸν Δημητράκη καθισμένο στὸ κρεβάτι του, μὲ ἀνοιχτὸ τὸν στόμα κάνοντας μὲ εὐλάβεια τὸν....
 σταυρό του. Ἐνῶ δὲν γνώριζε τὴν ἀκριβῆ ὥρα τῆς προσελεύσεως τοῦ ἱερέως μὲ τὰ Τίμια Δῶρα, μὲ διορατικὸ χάρισμα τὸν ἔβλεπε νὰ ἔρχεται, μολονότι παρεμβάλλονταν δύο κλειστὲς πόρτες πού χώριζαν τὸν δωμάτιό του ἀπὸ τὸν διάδρομο πού ἐρχόταν ὁ ἱερέας.

Αὐτὸ τὸ βεβαιώνει καὶ ἡ εὐλαβὴς κυρία Μαρία Γαλιατσάτου ἡ ὁποία ἐθελοντικὰ φρόντιζε τὸν παιδὶ αὐτό. «Κυρία Μαρία, θέλω κάτι νὰ σᾶς πῶ», τῆς εἶπε μία μέρα. «Ὅταν ἔρχεται ὁ παππούλης μὲ τὸν Χριστό, τὸν βλέπω στὶς σκάλες πού ἀνεβαίνει καὶ δίπλα του ὑπάρχουν δύο ψηλοί, ὄμορφοι ἄνθρωποι μὲ ὁλόασπρη στολὴ πού γέρνουν πρὸς τὸν Ἅγιο Ποτήριο καὶ μὲ ἀνοιχτὰ τὰ χέρια τους τὸν προστατεύουν».
Κάποτε τὸν ρώτησε ὁ γιατρός: «Τί κάνεις, Δημητράκη, πῶς πᾶμε;». Τοῦ ἀπάντησε: «Κύριε γιατρέ, μπορῶ νὰ σᾶς πῶ ἀπὸ κοντά. Ἐγὼ εἶμαι καλά. Ἐσεῖς μὴν στενοχωριέστε πού ἔφυγε ἡ γυναίκα σας.
Ὁ Θεὸς θὰ εἶναι μαζί σας γιατί εἶστε καλὸς ἄνθρωπος». Ὁ γιατρὸς ἔμεινε λίγο ἀκίνητος. Κανεὶς δὲν ἤξερε τὸν θλιβερὸ γεγονὸς πού εἶχε συμβεῖ τὴν προηγούμενη ἡμέρα στὸ σπίτι του, ὅτι δηλαδὴ ἡ γυναίκα του τὸν ἐγκατέλειψε καὶ πῆρε ἄλλον ἄνδρα.
«Αὐτὸ εἶναι παιδὶ τοῦ Θεοῦ», ἔλεγαν ὅσοι τὸν γνώριζαν.

Τὴν τελευταία φορὰ ποὺ κοινώνησε δὲν μποροῦσε πλέον νὰ σταθεῖ καθιστὸς στὸ κρεβάτι ἀλλὰ ὑποδέχθηκε μὲ χαρὰ καὶ λαχτάρα τὸν Χριστὸ ξαπλωμένος. «Εὐχαριστῶ πολύ», ψέλλισε καὶ μετὰ ἐκοιμήθη.

Ὁ ἱερέας, ὅταν τὴν ἄλλη μέρα πῆγε στὸ νεκροτομεῖο νὰ διάβαση στὸν Δημητράκη τὸν τρισάγιο, εἶπε: «Τέτοιο λείψανο πρώτη φορὰ στὴν ζωή μου βλέπω. Τὸ πρόσωπο του εἶναι χαμογελαστό, λάμπει καὶ ἔχει τὸ χρῶμα τοῦ κεχριμπαριοῦ».
Οἱ γονεῖς του ἀγάπησαν τὸν Χριστὸ πολὺ καὶ θέλουν καὶ αὐτοὶ νὰ βαπτιστοῦν.

ΒΙΒΛIO: ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

apantaorthodoxias.blogspot.com
http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/04/blog-post_10.html

hristospanagia3.blogspot.com\ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΣΕ «ΣΥΝΕΔΡΙΟ»

ΣΧΟΛΙΟΝ ΟΔΥΣΣΕΩΣ: Μοιάζει κατασκευασμένο καί ψεύτικο, ἀλλὰ λέει ἀλήθειες. Διαβάστε το.

Κάποτε ὁ διάβολος κάλεσε μιά παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στήν ἐναρκτήρια ὁμιλία του, ἀνάμεσα στά ἄλλα, εἶπε:

«Δέν μποροῦμε νά ἐμποδίσουμε τούς Χριστιανούς νά πηγαίνουν στήν ‘Εκκλησία. Δέν  μποροῦμε νά τούς ἐμποδίσουμε νά διαβάζουν τήν Ἁγία Γραφή καί νά γνωρίζουν τήν ἀλήθεια. Δέν μποροῦμε οὔτε ἀκόμα καί νά τούς ἐμποδίσουμε νά ἔχουν μιά ζωντανή στενή σχέση μέ τόν Σωτήρα τους. Ἅπαξ καί ἀποκτήσουν αὐτήν τήν σύνδεση μέ τόν Ἰησοῦ, ἐμεῖς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους. Ἔτσι,τό μόνο πού μᾶς μένει εἶναι νά τούς κλέψουμε τόν χρόνο τους. Ἄς πηγαίνουν στήν ἐκκλησία, δέν πειράζει, ἄς ἔχουν ἐκεῖ τίς συνεστιάσεις τους κι ὅλα τά ὑπόλοιπα. Ἄς ἔχουν ἔργο καί δράση. Μόνο νά μήν ἔχουν χρόνο νά ἀναπτύξουν αὐτή τήν ζωντανή σχέση μέ τόν Ἰησοῦ.

…Νά τί θέλω ἀπό σᾶς. Ἀποσπάστε τους τήν προσοχή ἀπό τόν Σωτήρα τους καί ἐμποδίστε τους ἀπό τοῦ νά ἔχουν θερμή καί στενή σχέση μαζί Του ὅλη μέρα. Ἄς τούς παρασύρουμε σέ μιά χαλαρή σχέση μέ τόν Ἰησοῦ, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη καί ἀγάπη γι’ Αὐτόν.

-Πῶς θά τό κάνουμε αὐτό; ρώτησαν τότε οἱ δαίμονες.

-Βάλτε τους νά ἀσχολοῦνται μέ τά δευτερεύοντα θέματα καί βρεῖτε τρόπους ἀμέτρητους νά κρατᾶτε ἀπασχολημένο τό μυαλό τους, ἀπάντησε. Βάλτε μέσα τους τόν πειρασμό νά ξοδεύουν, νά ξοδεύουν, νά ξοδεύουν καί νά δανείζονται χρεώνοντας τίς κάρτες τους. Πεῖστε τίς γυναῖκες τους νά πᾶνε νά δουλεύουν πολλές ὧρες ἐκτός σπιτιοῦ καί τούς ἄνδρες νά δουλεύουν 6-7 μέρες τήν ἑβδομάδα, 10-12 ὧρες τήν ἡμέρα, ἔτσι ὥστε νά μποροῦν νά ἀντεπεξέλθουν στίς ἀνάγκες τοῦ τρόπου ζωῆς τους. Ἐμποδίστε τους νά ξοδεύουν χρόνο μέ τά παιδιά τους. Ἔτσι, καθώς θα διασπᾶται ἡ οἰκογένειά τους, σύντομα τό σπίτι δέν θά ἀποτελεῖ πιά γι᾽ αὐτούς καταφύγιο ἀπό τήν πίεση τῆς δουλειᾶς τους. Κρατᾶτε πάντα τό μυαλό τόσο γεμᾶτο μέ ἐρεθίσματα, ὥστε νά εἶναι ἀδύνατον νά ἀκούσουν τήν σιγανή  καί ἁπαλή φωνή τοῦ Θεοῦ.

1. Βάλτε τους νά ἀκοῦν τό ραδιόφωνο καί τό κασετόφωνο, ὅταν ὁδηγοῦν.

2. Φροντίστε νά ἔχουν συνεχῶς ἀνοιχτά στό σπίτι τους τά CD, τό βίντεο, τήν τηλεόραση καί τούς ὑπολογιστές.

3. Βάλτε σέ κάθε κατάστημα κι ἑστιατόριο πού μπαίνουν μουσική πού νά παίζει ἀσταμάτητα. Αὐτό θά συννεφιάζει τό μυαλό τους καί θά ἀδυνατίζει τήν κοινωνία τους μέ τόν Χριστό μέσῳ τῆς προσευχῆς.

4. Γεμίστε τά τραπέζια τους μέ περιοδικά καί ἐφημερίδες. Κάντε τους ὑπερκαταναλωτικά ὄντα, νά ἀγοράζουν, νά ξοδεύουν χωρίς νά ἔχουν τίποτα ἀπ᾽ αὐτά πραγματική ἀνάγκη. Νά ἀσχολοῦνται, νά ταλαιπωροῦνται καί νά ἀπομακρύνονται ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό.

5. Σφυροκοπᾶτε τά μυαλά τους ἀκατάπαυστα μέ εἰδήσεις ὅλο τό 24/ωρο.

6. Γεμίστε τούς δρόμους μέ διαφημιστικές ἀφίσες, ὥστε νά μήν τούς ἀφήνετε στιγμή σέ ἡσυχία, ὅσο ὁδηγοῦν ἤ περπατοῦν.

7. Πλημμυρίστε τά γραμματοκιβώτιά τους μέ ἄχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερῶν παιχνιδιῶν καί κάθε τι πού προάγει ψεύτικες  ἐλπίδες εὐημερίας.

8. Βάλτε ἑλκυστικά μοντέλα στά ἐξώφυλλα τῶν περιοδικῶν καί στήν τηλεόραση, ὥστε οἱ ἄνδρες νά τά θεωροῦν ὡς πρότυπα ὀμορφιᾶς καί νά μήν ἱκανοποιοῦνται μέ τήν ἐμφάνιση τῆς γυναίκας τους.

9. Δῶστε κούραση στίς συζύγους, ὥστε νά εἶναι πάντα ἀπρόθυμες μέ τούς ἄνδρες τους. Δῶστε τους πονοκεφάλους, ὥστε οἱ ἄνδρες νά ἔχουν παράπονα, πικρίες καί νά ἀρχίσουν νά ψάχνουν ἀλλοῦ. Αὐτό θά διαλύσει γρήγορα τίς οἰκογένειες.

10. Διαφημίστε τόν Ἅϊ Βασίλη, ὥστε νά κλέψετε τήν προσοχή τῶν παιδιῶν ἀπό τό πραγματικό νόημα τῶν Χριστουγέννων.

11. Τό Πάσχα διαδῶστε τά κουνελάκια καί τά κόκκινα αὐγά στή θέση τοῦ μηνύματος τῆς  Ἀναστάσεως καί τῆς νίκης ἐπί τῆς ἁμαρτίας.

12. Ἀκόμα καί στή διασκέδασή τους φέρτε τους στά ἄκρα. Ὅταν γυρίζουν ἀπό διακοπές νά εἶναι πτῶμα στήν κούραση καί νά ἔχουν μετανιώσει γιά τίς ἐπιλογές τους.

13. Μήν τούς ἀφήνετε νά βγαίνουν στήν φύση καί νά παρατηροῦν ὅ,τι ὁ Θεός ἔφτιαξε, νά μή ἀναπνέουν τό ὀξυγόνο, νά μή ἀκοῦν τούς ἤχους τῆς ἐξοχῆς, νά μή μυρίζουν τίς μυρωδιές τῆς ὑπαίθρου, νά μή νιώθουν τήν Πλάση.

14. Ἀντί γι᾽ αὐτό, στέλνετέ τους σέ λούνα πάρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους καί κονσέρτα.

15. Κρατᾶτε τους πάντα ὑπεραπασχολημένους, νά μή σκέφτονται, νά μή ἀναζητοῦν, νά μή προβληματίζονται.

16. Καί ὅταν συναντῶνται γιά πνευματική συντροφιά μέ ἄλλους πιστούς, κάντε ὥστε νά φεύγουν ἀπό κεῖ μέ ἀναστατωμένοι καί μέ ταραγμένη συνείδηση.

17. Δῶστε τους νά ἀσχολοῦνται μέ τόσα πολλά “καλά” καί “ἀπαραίτητα” πράγματα, πού νά μή ἔχουν οὔτε χρόνο οὔτε ἀνάγκη νά ἐκζητήσουν τήν δύναμη τοῦ Ἰησοῦ στή ζωή τους.

18. Σύντομα θά δουλεύουν ἀσταμάτητα γι᾽ αὐτό τόν καλό σκοπό, πού ὅμως ὀ Θεός δέν τούς ἀνέθεσε, θυσιάζοντας τήν ὑγεία τους καί τήν οἰκογένειά τους σ’ αὐτόν, μέ μεγάλη πιθανότητα νά τά χάσουν καί τά δύο.

Θά δουλέψει σίγουρα τό σχέδιο αὐτό.»

Οἱ δαίμονες ἔτρεξαν γρήγορα νά θέσουν σέ ἐφαρμογή ὅλα αὐτά, ὥστε οἱ Χριστιανοί νά μή ἔχουν χρόνο γιά τόν Σωτήρα τους. Ἔχουν πετύχει ἄραγε τούς στόχους τους;

Πηγή:  http://christianvivliografia.wordpress.com/2010/08/27/«συνέλευση»-δαιμόνων/

ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΜΑΙΑΣ -ΠΕΡΙ ΕΛΕΓΧΟΥ

• Στὶς 11 Ἰουνίου ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν μνήμη τοῦ νέου Ἁγίου Λουκᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας. Ὁ θαυμαστὸς βίος του, ἡ μεγάλη του πίστη, ἡ ἀνυπέρβλητη καρτερία του στὶς διώξεις, ἡ ἐπιστημονική του κατάρτιση, ἡ ἰατρική-χειρουργική του μεγαλοφυΐα, ἡ ἄκρα εὐσπλαγχνία του καὶ τὰ πολλὰ θαύματά του τὸν κατέστησαν ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸ καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ τὸ ἁγιασμένο στόμα του καὶ τὰ κηρύγματά του διαλέξαμε ἕνα ἀπόσπασμα, ποῦ ἀφορᾶ σὲ ἕνα παρεξηγημένο θέμα ἐξαιρετικῆς σημασίας, γιὰ τὸ ὁποῖο δίνει σαφέστατες ἐξηγήσεις. Γιὰ ποιμένες καὶ ποιμαινομένους. Γιὰ ἄρχοντες καὶ ἀρχομένους ! Σήμερα, ἐποχὴ τῆς ἰσοπεδώσεως καὶ τῆς ἀδιαφορίας ἐν ὀνόματι τῆς δῆθεν ἀνεκτικότητος, ὁ λόγος του εἶναι πρόσκληση σὲ ἄσκηση συνειδήσεως.

«Ἴσως μερικοὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφή, προβληματίζονται, ὅταν βλέπουν πὼς ὁ Κύριος ἐνῶ μᾶς ἀπαγορεύει νὰ λέμε τὸν πλησίον μας “ἀνόητε” καὶ “ἠλίθιε”, αὐτὸς ποὺ τὸ κάνει, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο του, εἶναι ἔνοχος τῆς φωτιᾶς τῆς κολάσεως, ἐνῶ λοιπὸν λέει αὐτά, ὁ ἴδιος πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ σκληρὰ λόγια γιὰ κάποιους ἀνθρώπους, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ ἀρχισυναγώγου, στὸν ὁποῖον εἶπε· “ὑποκριτά”. Ἐπίσης πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὑποκριτὲς τοὺς γραμματεῖς καὶ τοὺς φαρισαίους. Αὐτοὺς ἔλεγε ἀκόμα· “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν” (Μτθ. κγ´, 33).
Μιὰ φορά, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἦταν στὴν Ἰουδαία, Τὸν προειδοποίησαν ὅτι ὁ Ἡρώδης θέλει τὸ θάνατό του καὶ Τὸν συμβούλεψαν ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα νὰ φύγει ἀπὸ τὴν Ἰουδαία. Καὶ τί ἀπάντησε τότε ὁ Χριστός; Πολὺ ἤρεμα εἶπε τὸ ἑξῆς· “Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ· ἰδοὺ ἐκβάλλω δαιμόνια καὶ ἰάσεις ἐπιτελῶ σήμερον καὶ αὔριον, καὶ τῇ τρίτῃ τελειοῦμαι” (Λκ, 13, 32). Ἀλεποὺ εἶπε τὸν Ἡρώδη.
Μιὰ φορὰ ὀνόμασε “Σατανᾶ” τὸν μεγαλύτερο ἀπόστολο καὶ τὸν πιὸ ἀγαπητὸ φίλο του, τὸν Πέτρο· “ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων” (Μτ. 16, 23).
Γνωρίζετε ὅτι μερικὲς φορὲς ὁ Κύριος ὀργιζόταν, δύο φορὲς ἔδιωξε ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναὸ καὶ ἀναποδογύρισε τὰ τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν. Ἐπίσης γνωρίζετε πὼς μιὰ φορὰ ἔφτιαξε μαστίγιο ἀπὸ σκοινιὰ καὶ ἔδιωξε ἀπὸ τὸ ναὸ αὐτοὺς ποὺ πουλοῦσαν ἐκεῖ ζῶα. Φοβερὴ ἦταν μερικὲς φορὲς ἡ ὀργὴ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.
Τί λοιπὸν μποροῦμε νὰ ποῦμε ἐμεῖς; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχει ἀκόμα καὶ ἴχνος ἀντίφασης σ’ αὐτὰ ποὺ ἔκανε καὶ ποὺ δίδασκε ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός; Εἶναι δυνατὸν νὰ παρέβαινε ὁ ἴδιος τὴν ἐντολὴ ποὺ μᾶς εἶχε δώσει καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία εἶναι ἁμαρτία νὰ λέμε ἀνόητο τὸν πλησίον μας;
Ἀσφαλῶς ὄχι. Στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ τὸ “ναὶ” εἶναι “ναὶ” καὶ τὸ “ὄχι” – “ὄχι” καὶ δὲν ὑπάρχει καμία ἀντίφαση. Καὶ οὔτε μπορεῖ νὰ ὑπάρχει στὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Τότε πῶς μποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν αὐτὰ τὰ λόγια καὶ οἱ πράξεις τοῦ Χριστοῦ ποὺ σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως; Ἡ ἐξήγηση εἶναι πολὺ ἁπλή· πρέπει νὰ ξεχωρίζουμε τὴ λογικὴ μὲ τὴν ὁποία τὸ ἔλεγε ἢ τὸ ἔκανε ὁ Κύριος ἀπὸ τὴ λογικὴ μὲ τὴν ὁποία τὸ κάνουμε ἐμεῖς. Ὑπάρχει διαφορά, ὅταν βρίζεις κάποιον ἢ ὅταν τὸν ἐλέγχεις. Ἐμεῖς ὅταν λέμε στὸν πλησίον μας “ἀνόητε” ἢ “ἠλίθιε”, τί ἐκφράζουμε μ’ αὐτὲς τὶς λέξεις; Τὴν περιφρόνησή μας. Τὸν προσβάλλουμε μ’αὐτὸ τὸν τρόπο καὶ τὸν βρίζουμε. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀπαγορεύει ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς μὲ τὴν ἐντολή του.
Καὶ ποιά σημασία ἔχουν τέτοια σκληρὰ λόγια στὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ; Γιατί ἔλεγε σὲ μερικοὺς ἀνθρώπους “ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν» ἢ «πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ”; Τὸ ἔλεγε γιὰ νὰ τοὺς ἐλέγξει. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, ὅταν βρίζει κανεὶς ἢ ὅταν ἐλέγχει κάποιον. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ προσβάλλουμε τὸν πλησίον μας, ἐνῶ τὸ νὰ ἐλέγχουμε κάτι ποὺ δὲν εἶναι σωστὸ μᾶς τὸ παραγγέλλει ἡ ἴδια ἡ Ἁγία Γραφή· “μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον· δὲ καὶ ἐλέγχετε” (Ἐφ. ε´ 11).
Στὶς ἐπιστολές του πρὸς Τιμόθεον ὁ ἀπόστολος Παῦλος μᾶς δίνει τὴν ἑξῆς ἐντολή· “Τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων ἔλεγχε, ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσι» (Α´ Τιμ. ε´ 20). “Κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ” (Β´ Τιμ. δ´ 2).
Βλέπετε, τὸ νὰ ἐλέγχουμε κάτι ποὺ δὲν εἶναι σωστὸ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὄχι μόνο δὲν πρέπει νὰ ἔχουμε καμία συμμετοχὴ στὰ ἔργα τοῦ σκότους, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ ἐλέγχουμε. Δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ προσπερνᾶμε μὲ ἀδιαφορία καὶ σιωπὴ τὴν κακία καὶ τὴν ἀσέβεια, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰ ἐλέγχουμε. Κάθε φορὰ ποὺ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔλεγε κάποιο λόγο σκληρό, τὸν ἔλεγε, ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ἐλέγξει τὴν κακία. Δὲν προσέβαλλε τὴν ἀξιοπρέπεια ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων τοὺς ὁποίους ὀνόμαζε ἀλεποῦδες ἢ ἀκόμα καὶ γεννήματα ἐχιδνῶν. Ἤθελε μόνο νὰ ἐλέγξει τὸ ψέμα ποὺ εἶχαν μέσα τους, διότι ἡ ὑποκρισία εἶναι ἕνα εἶδος ψέματος καὶ ὁ πατέρας τοῦ ψεύδους εἶναι ὁ διάβολος.
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν μποροῦσε νὰ μὴ ἐλέγχει τὸ ψέμα καὶ τὴν ὑποκρισία. Πάντα τὰ ἔλεγχε καὶ πολὺ ἔντονα. Διότι ὑπάρχει ὀργὴ ποὺ εἶναι θεία καὶ μία τέτοια ὀργὴ εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Αὐτὴ ἡ ὀργὴ πρέπει νὰ ἀνάβει μέσα μας κάθε φορά, ὅταν βλέπουμε πὼς προσβάλλουν ἱερὸ καὶ ὅσιο. Τέτοια ὀργὴ ἀνάγκασε τὸν μεγάλο ἱεράρχη καὶ θαυματουργό, τὸν ἅγιο Νικόλαο στὴν Α´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο νὰ χαστουκίσει τὸν Ἄρειο.
Ἀπὸ τὴν ἴδια θεία ὀργὴ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔφτιαξε μαστίγιο ἀπὸ σκοινιὰ καὶ ἔδιωξε τοὺς ἐμπόρους ἀπὸ τὸ ναό. Ἡ φλογερή του ὀργὴ ἔκαιγε τοὺς ἀσεβεῖς. Ὑποκριτὲς ἔλεγε ἐκείνους ποὺ ἦταν τέτοιοι στὴν πραγματικότητα. Ἦταν ἀνάγκη νὰ τοὺς ἐλέγχει μπροστὰ στὸν λαό, νὰ τοὺς βγάλει τὸ προσωπεῖο τῆς εὐλαβείας, νὰ δείξει τὸ πραγματικό τους πρόσωπο, γιὰ νὰ καταλάβουν οἱ ἄλλοι πὼς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ψεῦτες. Πολὺ σωστὴ καὶ δικαιολογημένη ἦταν στὸ στόμα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἡ λέξη “ὑποκριτά”, ποὺ Αὐτὸς εἶπε γιὰ τὸν ἀρχισυνάγωγο. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ ὀνομασία ποὺ ἔδωσε στοὺς Γραμματεῖς καὶ τοὺς Φαρισαίους λέγοντάς τους ὄχι μόνο ὑποκριτὲς ἀλλὰ καὶ “ὄφεις” καὶ “γεννήματα ἐχιδνῶν”.
Διαβᾶστε τὸ 23ο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου καὶ θὰ δεῖτε πόση ἀλήθεια ὑπάρχει στὸν λόγο τοῦ Χριστοῦ γιὰ τοὺς Φαρισαίους, ὅτι πολὺ δικαιολογημένα τοὺς ἔδωσε αὐτὲς τὶς προσωνυμίες.
Δικαιολογημένα δὲν ὀνομάστηκε ὁ Ἡρώδης ἀλεπού; Γιατί τὸν εἶπε ἀλεπού ὁ Κύριος; Τί διακρίνει τὴν ἀλεπού μεταξὺ τῶν ἄλλων ζώων; Εἶναι γνωστὴ ἡ πονηριά της, πῶς ξεγελάει καὶ τὸν κυνηγὸ καὶ τὸ θῦμα της. Ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἔλεγε τὸν Ἡρώδη ἀλεπού, τὸ ἔκανε γιὰ νὰ ἐλέγξει τὴν πονηριά του, τὴν τάση του γιὰ προδοσία. Αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Κύριος γιὰ τὸν Ἡρώδη δὲν ἦταν προσβολὴ ἀλλὰ δικαιολογημένος καὶ σωστὸς ἔλεγχος.
Γιατί γιὰ τὸν ἀπόστολο Πέτρο ὁ Χριστὸς χρησιμοποίησε τὴν τρομερὴ αὐτὴ λέξη “Σατανᾶ”; Γιατὶ ὅταν ἄκουσε ὁ ἀπόστολος πὼς ὁ Κύριος πρέπει νὰ προδοθεῖ, νὰ σταυρωθεῖ καὶ νὰ πεθάνει φοβερὸ θάνατο γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου γένους, ἄρχισε νὰ ἀντιλέγει προσπαθώντας νὰ Τὸν πείσει νὰ λυπηθεῖ τὸν ἑαυτό του.
Αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ ἔργο τοῦ Σατανᾶ; Ὁ Σατανᾶς δὲν προσπαθοῦσε νὰ ἀποτρέψει τὴν θυσία ποὺ ἤθελε νὰ προσφέρει ὁ Χριστὸς στὸν Γολγοθᾶ; Μὲ τὸ στόμα τοῦ ἀποστόλου μιλοῦσε τότε ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς γι’αὐτὸ καὶ εἶπε ὁ Κύριος τὸν σκληρὸ αὐτὸ λόγο· “ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων” ( Μτθ. ιϛ´ 23).
Βλέπετε ποιά εἶναι ἡ διαφορά μεταξύ ὕβρεως καὶ ἐλέγχου; Πρέπει νὰ ἐλέγχουμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὅταν βλέπουμε κάποια σφάλματα. Καὶ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ ἐλέγχουν δημοσίως τοὺς ἁμαρτωλούς, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Καὶ μᾶλλον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ κάνουν.»
ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας:  «ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ», τ. Γ´, σελ. 267-282, ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2003.
Πηγή:http://christianvivliografia.wordpress.com