H οικογένεια Παπανδρέου και η Εκκλησία Μια άγνωστη ιστορική πληροφορία προς γνώση του πρωθυπουργού, της οικογενείας του και των συνεργατών του

από τον καθηγητή και ιστορικό Αριστείδη Πανώτη

Σε περιόδους κρίσεων των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας  για διοικητικά κυρίως ζητήματα ή για την επιπλέον  εξάντληση της εκκλησιαστικής περιουσίας,  προκειμένου να καμφθεί η αντίσταση του κλήρου στις αντικανονικές μεθοδεύσεις του κράτους, η πλέον θρασεία και σκληρή απειλή του Καίσαρα είναι η διακοπή του παρεχόμενου στους εκκλησιαστικούς  «επιδόματος» ή και του  μισθού!  Ένας παλαιός θυμόσοφος αρχιερέας έλεγε προς γνώση και συμμόρφωση των νεοτέρων, « Αν δώσεις μια οδοντογλυφίδα, σε ένα Νεοέλληνα, ιδίως απ’ αυτούς που ξεκινά το επίθετό του με το «παπά», τότε στα δόντια του θα ανακαλύψεις  ψίχουλα  από τα «πρόσφορα» που έφαγε και μεγάλωσε η οικογένειά του», δηλαδή,  πως ο γόνος της οικογένειας που τώρα  απειλεί με πείνα  τους ιερωμένους  δεν πρέπει να ξεχνά πως υπάρχει και συνεχίζει τη ζωή του γιατί οι πρόγονοί του διατράφηκαν και σταδιοδρόμησαν από τις «λειτουργιές» των πιστών  στην Εκκλησία.
       
Και για να επιβεβαιώσω την αλήθεια αυτή σήμερα καταθέτω την ακόλουθη πραγματική ιστορία που είναι ασφαλώς εντελώς άγνωστη στους σήμερα κυβερνώντες, αλλά ακόμη και στους βαττολογούντες εκ του ιερού καταλόγου! Αυτό το πράττω μήπως και αναλογιστούν τις ευθύνες που έχουν οι διαχειριζόμενοι πρόσκαιρα  τα της Πολιτείας και της Εκκλησίας για την πολιτική και εκκλησιαστική κακοδαιμονία που υπέθαλψαν στις ημέρες τους, η οποία και  θα κατακριθεί αυστηρότατα  από όσους θα μας διαδεχθούν. 
      
Στα τέλη του 19ου  αιώνα ένας από τους έντιμους κληρικούς της εποχής που είχε την τόλμη  μαζί με άλλους να καταγγείλει τους «Σιμωνιακούς» αρχιερείς - που αγόρασαν την εκλογή τους σε μητροπόλεις - και γι’ αυτό υπέστη τα πάνδεινα με εξορίες και διωγμούς από τα επίορκα μέλη της τότε Ιεράς Συνόδου, ήταν ο περίφημος Ιερόθεος Μητρόπουλος, αδελφός του παππού του μεγάλου μαέστρου. Ο Ιερόθεος τελικά εκλέχτηκε μητροπολίτης Πατρών το 1892!  Στα λίγα χρόνια της εκεί ποιμαντορίας του θεμελίωσε στην πρωτεύουσα της Αχαΐας τέτοια πνευματική αναγέννηση που επέδρασε σε μητροπόλεις και μοναστήρια και αδελφότητες  όλο τον 20ο  αιώνα.

Ο γιος του παπά-Ανδρέα, Γεώργιος Παπανδρέου με τον Ελευθέριο Βενιζέλο

Ξεκίνησε την αρχιερατεία του παίρνοντας κοντά του ένα νεόφυτο κληρικό από την Χάλκη, τον Σιφναίο Πολύκαρπο Συνοδινό που τον διόρισε ιεροκήρυκα της μητροπόλεως. Ο Πολύκαρπος ήταν άνδρας πολυτάλαντος και ζηλωτής που όργωσε την μεγάλη επαρχία στην οποία τότε περιλαμβάνονταν και η Ηλεία. Μετά διετέλεσε μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως και αργότερα Μεσσηνίας.

Σε ένα τελευταίο ορεινό χωριό του Ερύμανθου, το Καλέντζι υπηρετούσε στην ενορία του Αγίου Ιωάννη ένας πτωχός αγρότης ιερέας ο παπά Ανδρέας Σταυρόπουλος και είχε δύο αγόρια τα οποία έδειχναν μεγάλη αγάπη στα γράμματα.Τον μικρότερο, τον  Γιώργο, τον πρόσεξε ο π. Πολύκαρπος γιατί ταίριαζε στην ηλικία με τον ανεψιό του, τον Θεοδόση Σπεράντζα, τον οποίο είχε καλέσει από τη Σίφνο για να τελειώσει κοντά του το σχολαρχείο στην Πάτρα.  Στο σπίτι που έμενε ο ιεροκήρυκας υπήρχε κενό δωμάτιο που  έμενε ο μικρός Θεοδόσης και προσφέρθηκε να φιλοξενήσει εκεί και τον Γιώργο του παπά Ανδρέα Σταυρόπουλου για να πηγαίνουν μαζί στην ίδια τάξη με τον ανεψιό του.

Έτσι, ο Γιώργος και ο Θεοδόσης από συγκάτοικοι και  συμμαθητές έγιναν αδελφικοί φίλοι. Μάλιστα η φιλία τους ήταν τόσο δυνατή που ο π. Πολύκαρπος παρεκάλεσε τον μητροπολίτη Ιερόθεο να μεταθέσει τον παπα-Ανδρέα Σταυρόπουλο σε μια καλή ενορία στην Πάτρα για να μπορέσει να βοηθήσει τον Γιώργο στις σπουδές του μετά το σχολαρχείο. Αυτό έγινε και ο παπά Ανδρέας έστησε την οικογένειά του στην Πάτρα και είχε την οικονομική ευχέρεια να βοηθήσει τον Γιώργο να σπουδάσει στην Νομική Σχολή των Αθηνών και μετά στην Γερμανία. Το ίδιο έπραξε και ο π. Πολύκαρπος για τον ανεψιό του τον Θεοδόση και τον έστειλε να σπουδάσει στην Φιλοσοφική των Αθηνών.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου

Στο διάστημα της παραμονής τους στην Αθήνα είναι και πάλι συγκάτοικοι και ζουν σαν αδέλφια. Στο Πανεπιστήμιο  ο Γιώργος αποφασίζει να εκφράσει δια βίου την ευγνωμοσύνη του στον πατέρα του που άνετα τον σπούδασε με το πετραχήλι του και εγκαταλείπει το κοινόχρηστο επώνυμο «Σταυρόπουλος» και μεταβάλλει το λειτούργημα και το όνομα του παπά-Ανδρέα σε επώνυμο! Είναι η εποχή που ο νεαρός Γιώργος Παπανδρέου, πλέον,  προσανατολίζεται να σταδιοδρομήσει και ως πολιτικός στο νεοσύστατο κόμμα των Φιλελευθέρων. 
         
Σε όλη την πολιτική πορεία του ο Γεώργιος Παπανδρέου είναι κοντά στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Από την Πρέβεζα που πρωτοδιορίστηκε Νομάρχης μέχρι την Μυτιλήνη. Ο υψιπετής Γιώργος και ο ρομαντικός Θεοδόσης συνυπάρχουν και εμπιστεύεται ο ένας τον άλλο ακόμη και στα αισθηματικά τους θέματα. Έτσι, όταν ο Γιώργος ερωτεύθηκε την Σοφία Μινέϊκο, ο Θεοδόσης τους στεφάνωσε.

Ο Γιώργος αναδέχθηκε  ο επιτυχημένος υπουργός της Παιδείας και ο οργανωτής όλης της εκκλησιαστικής νομοθεσίας 1930 -1932 δείχνοντας την ευγνωμοσύνη του πατέρα του και του ίδιου προς την Εκκλησία. Πριν πράξει αυτό,  θέλει να μάθει τα της Εκκλησίας και στέλνει τον Θεοδόση ως  Επίτροπο Επικρατείας στην Ιερά Σύνοδο. Εκεί ο Θεοδόσης συνδέεται με τους αρχιερείς  μέχρι την εποχή του Μεταξά που τον αντικαθιστούν με τον δάσκαλό μου Λεωνίδα Φιλιππίδη .   Το 1956 ο Θεοδόσης επανέρχεται επί αρχιεπισκόπου Δωροθέου ως διευθυντής του περιοδικού «Εκκλησία» και συνέστησε  τον «Εφημέριο» μέχρι τα γεγονότα του 1967, που και πάλι τον  απομάκρυναν και τον διαδέχθηκε ο καθηγητής Κ. Μπόνης.   
        
Τώρα, ο μεν Γεώργιος Παπανδρέου και ο εγγονός του παπα-Ανδρέα, Ανδρέας, αναπαύονται παρά την είσοδο του Α΄  Κοιμητηρίου Αθηνών με τιμές, ενώ ο τάφος του παπά-Ανδρέα, της πρεσβυτέρας  και του φονευθέντος στο Μπιζάνη το 1912 μεγαλύτερου γιου τους, παραμένει φτωχός και απεριποίητος στο Κοιμητήριο του χωριού. Και το μόνο που θυμίζει τον  γιο του παπα-Ανδρέα  στην πλατεία στο  Καλέντζι είναι ο χάλκινος ανδριάντας του.
       

Ο δισέγγονος του παπα-Ανδρέα, σημερινός Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου

Η Εκκλησία όμως θυμάται και όταν χρειάζεται πρέπει να υπενθυμίζει στο δισέγγονο του παπα-Ανδρέα και σημερινό πρωθυπουργό πως έχει γονίδιο ιερατικό και «στα δόντια του υπάρχουν ακόμη ψίχουλα από τις προσφορές του προπάππου του». Επομένως, να μην επιτρέψει σε κανένα «αμνήμον» Μνημόνιο να αδικήσει τους συλλειτουργούς και διαδόχους του προπάππου του, γιατί όπως υπάρχει η «Δεξιά του Κυρίου», που την καταχράστηκαν μερικοί «δεξιοί», έτσι υπάρχει και η «Αριστερά του Κυρίου», που όπου πέσει εξαφανίζει απογόνους, πλούτη και δόξες για  γενεές.

Όσοι μεγάλωσαν, σπούδασαν και απέκτησαν  περιουσία και απογόνους από το θυσιαστήριο να μην ξεχνούν ότι  έφαγαν «Άρτο» από την Εκκλησία,  γιατί  είναι ο μόνος επιούσιος Άρτος που πραγματικά φαγώθηκε από όλους τους Νεοέλληνες!amen

Οι απόγονοι του φτωχού ιερέα από το Καλέντζι. Γεώργιος, Ανδρέας, Γιώργος Παπανδρέου
Πηγή:amen.gr

«Πάγωσε» τό ΠΑΣΟΚ μέ τόν Πάγκαλο...

Πηγή:http://img.protothema.gr

• Βασιλικό ρεβεγιόν για τον Πάγκαλο
• Μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα για τον Θεόδωρο Πάγκαλο

Αμηχανία και κακεντρεχή σχόλια προκαλεί στο εσωτερικό του  κυβερνώντος κόμματος η αποκάλυψη του Πρώτου Θέματος ότι ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Πάγκαλος πέρασε πολυτελώς την παραμονή της  Πρωτοχρονιάς σε μεγάλο ξενοδοχείο.

Το γεγονός ότι  την ώρα που ο κ. Πάγκαλος κατηγορεί  μεγάλες ομάδες εργαζομένων ότι φταίνε για την κρίση, ο ίδιος βυθίζεται στη χλιδή, αφήνει άναυδους τους περισσότερους υπουργούς και  βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, καθώς η συμπεριφορά του δεν συνάδει  με το ρόλο του καταγγέλλοντα, όπως χαρακτηριστικά λένε στελέχη του  κυβερνώντος κόμματος.

Στο μέγαρο Μαξίμου αιφνιδιάστηκαν με τις εξελίξεις και στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου τηρούν σαφείς αποστάσεις από τον αντιπρόεδρο, αρνούμενοι να τον καλύψουν. 

Πληροφορίες αναφέρουν  ότι ο κ. Παπανδρέου είναι πιθανό να στείλει έμμεσο πλην σαφές μήνυμα προς κάθε πλευρά, με αποδέκτη φυσικά και  τον κ. Πάγκαλο, ότι η κυβέρνηση  δεν υιοθετεί συμπεριφορές πολυτελούς διαβίωσης, όταν εφαρμόζει τόσο σκληρά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων.

Στην πραγματικότητα ο κ. Πάγκαλος εξελίσσεται σε ξένο σώμα για την κυβέρνηση, αφού έτσι κι αλλιώς – όπως μάλιστα παραδέχονται αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη της –  ελάχιστα συμμετέχει στις καθοριστικές διεργασίες, παρότι ο πρωθυπουργός του έχει τυπικά αναθέσει σημαντικές αρμοδιότητες.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, πολλοί είναι οι βουλευτές, αλλά και οι υπουργοί, οι οποίοι ετοιμάζονται να διαφοροποιηθούν και να αποδοκιμάσουν δηλώσεις και τοποθετήσεις του κ. Πάγκαλου, όπως αυτές που διατύπωσε  για τους δημόσιους υπαλλήλους.

Όπως λένε κάποιοι με ανησυχία, «ο Πάγκαλος δεν θα μπορεί να κυκλοφορήσει στο δρόμο σε λίγο και κανείς από μας δεν έχει διάθεση να τον καλύψει μόνο και  μόνο επειδή είναι αντιπρόεδρος της  κυβέρνησης. Έχει ο ίδιος την ευθύνη των λόγων και των πράξεών  του».

Αν και τίποτα δεν  αποκλείεται για την τύχη του  κ. Πάγκαλου σχετικά με την παραμονή του στην κυβέρνηση, θεωρείται ωστόσο δύσκολο να υπάρξει αυτή την περίοδο  κάποια δραματική απόφαση του  πρωθυπουργού, έστω κι αν ο βουλευτής Αττικής είναι πλέον βαρίδι για  την προσπάθεια, που καταβάλλει  ο κ. Παπανδρέου να πείσει ότι η  κυβέρνηση καταβάλλει ειλικρινείς και δίκαιες προσπάθειες για  την έξοδο από την οικονομική κρίση.

῾Ο Πρωθυπουργός στήν ἀγρυπνία τοῦ ῾Αγίου Νεκταρίου

Πηγή: STAR.gr

Ξαφνιάστηκαν ευχάριστα  οι πιστοί στο παρεκκλήσι του  Αγίου Νεκταρίου στη Νέα Ερυθραία, όταν αντίκρισαν  τον πρωθυπουργό μαζί με την σύζυγό του Άντα να προσέρχονται αργά το βράδυ της Δευτέρας και να ανάβουν κερί στην  αγρυπνία που τελέσθηκε εκεί, την παραμονή της γιορτής του Αγίου!  Ο Γιώργος  Παπανδρέου  προσήλθε στο παρεκκλήσι, το οποίο βρίσκεται επί της οδού Θησέως  και ανήκει στην Πανελλήνια Ορθόδοξη Ένωση και στον «Ορθόδοξο Τύπο»,  στις 11.30 το βράδυ  και παρέμεινε  μέχρι το τέλος της αγρυπνίας, γύρω στη μία μετά τα μεσάνυχτα. Ο πρωθυπουργός παρακολούθησε με κατάνυξη τη λειτουργία, ενώ δήλωσε αργότερα συγκλονισμένος από το κατανυκτικό περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει με τα κεριά και τα φαναράκια τους οι ουκ ολίγοι πιστοί. Στην ολιγόλεπτη  συζήτηση  που έπιασε με ορισμένους από αυτούς, μετά την αγρυπνία, ο κ. Παπανδρέου αποκάλυψε ότι έρχεται τα τελευταία  τα 4- 5 χρόνια στο παρεκκλήσι και ανάβει κερί στην γιορτή του Αγίου.   Ο πρωθυπουργός δήλωσε εντυπωσιασμένος και από τον ρουμανικής εθνικότητας πατέρα Δανιήλ  που τέλεσε τη λειτουργία, για την καλή χρήση της ελληνικής γλώσσας,  όπως και από το φιλανθρωπικό του έργο με τη συνδρομή του ποιμνίου για τους λιγότερο προνομιούχους (άπορους, φυλακισμένους κλπ). Η κουβέντα  βέβαια, αν και  ολιγόλεπτη,  δεν μπορούσε να μην περιστραφεί και γύρω από τα οικονομικά προβλήματα, ενώ  ο  κ. Παπανδρέου  δεν έκρυψε  τον προβληματισμό του. Αυτό που δεν αποκάλυψε όμως είναι, άν  το προσκύνημά του στον Άγιο Νεκτάριο  σχετίζεται με κάποιο τάμα… Φεύγοντας, ο πρωθυπουργός και η σύζυγός του (η οποία για όσους δεν το γνωρίζουν είναι ιδιαίτερα θρησκευόμενη)   πήραν  μαζί τους  ως δώρα από την Πανελλήνια Ορθόδοξη Ένωση βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου και ημερολόγια. Σημείωση Amen.gr: Η είδηση δημοσιεύθηκε στο STAR.gr

Σύσκεψη γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη

Πηγή:http://orthodox-watch.blogspot.com/

ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ διαμαρτυρόμενοι γιά τήν κάρτα πολίτη

27/9/2010  - ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ   8.530

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: Παρακολουθοῦμε τίς ἐξελίξεις, ἐπαγρυπνοῦμε, πληροφοροῦμε, ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ...ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ...

   Σύσκεψη για την Κάρτα του Πολίτη θα πραγματοποιηθεί το απόγευμα, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, με τη συμμετοχή των υπουργών Γ. Ραγκούση, Γ. Παπακωνσταντίνου, Χρ. Παπουτσή, Κ. Σκανδαλίδη, Ανδρ. Λοβέρδου και Λ. Κατσέλη.



Πηγή:http://www.ana-mpa.gr

Εἴδατε βρέ; ῞Ολα τά ἀλλάζει ὁ Γιωργάκης…καί τά Πανεπιστήμια...!

 
Το «παρωχημένο και εσωστρεφές» Πανεπιστήμιο της Μεταπολίτευσης φεύγει, το σύγχρονο ανώτατο Ιδρυμα της αριστείας, της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης έρχεται. Το δρόμο θα στρώσουν οι ριζικές αλλαγές σε διοίκηση-φοίτηση-χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων αλλά και στη «γεωγραφία» της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το στίγμα έδωσε, χθες, από τους Δελφούς ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου:
- Οι φοιτητές θα εισάγονται απ' ευθείας σε σχολές ή και στα ίδια τα ΑΕΙ, θα αλλάζουν -αν θέλουν- αντικείμενο σπουδών, αλλά θα πρέπει να περνούν τα προαπαιτούμενα για να φθάσουν στο πτυχίο.
- Η χρηματοδότηση θα ακολουθεί τον φοιτητή και όχι το Ιδρυμα.
- Το Ιδρυμα θα έχει οικονομική αυτοτέλεια, ευθύνη για τη μισθοδοσία αλλά και δυνατότητα πρόσληψης καθηγητών «υψηλού κύρους».
- Πανεπιστήμια και ΤΕΙ θα συνδέονται με επιχειρήσεις και ερευνητικά κέντρα, θα ανοιχτούν στην ελεύθερη αγορά.
«Είμαστε στις τρεις πρώτες χώρες ως προς το ποσοστό των νέων που μπαίνουν στα τριτοβάθμια Ιδρύματα, αλλά είμαστε στην 118η θέση ως προς την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος», δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, χθες, στην εναρκτήρια συνάντηση της δημόσιας διαβούλευσης που θα διαρκέσει τρεις μήνες (θα ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου). «Η παιδεία είναι πυρήνας των αλλαγών, όχι μόνο για το αύριο αλλά και για το σήμερα. Είναι βασικό ζητούμενο για την επιβίωση της χώρας», τόνισε, για να σκιαγραφήσει το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα που θα συντελέσει στην έξοδο από την κρίση. Τα βασικά σημεία του νέου προφίλ των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ προσδιορίζουν:
- Τη σύνδεση με τη Διά Βίου Μάθηση για να «πέσουν τα τείχη» μεταξύ των βαθμίδων εκπαίδευσης και των τομέων επιστήμης. «Γιατί να μην εισάγεται κανείς κατ' ευθείαν στο Ιδρυμα, ώστε ο πρώτος να έχει ευρύτητα επιλογών και το δεύτερο δυνατότητα διαμόρφωσης πτυχίων;», αναρωτήθηκε χαρακτηριστικά.
- Τη σύνδεση με την περιφερειακή ανάπτυξη και την αγορά εργασίας που θα επέλθει και μέσα από τη χωροταξική αναδιάρθρωση με τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο Ιδρυμάτων και τμημάτων.
- Την εξωστρέφεια των Πανεπιστημίων και τη διεθνοποίησή τους, ώστε να μπορούν να δέχονται και καθηγητές και φοιτητές από το εξωτερικό. «Είμαστε από τις 30 πλουσιότερες χώρες αλλά έχουμε κακή διαχείριση πλούτου. Πρέπει να αναδείξουμε όλες τις δυνάμεις μας» τόνισε.
Ως εκ τούτου, κρίνεται επιβεβλημένο από την κυβέρνηση να μείνει πίσω το σημερινό Πανεπιστήμιο και μαζί όλη η παθογένεια που ξεκινά από «το σκοταδισμό, την αδιαφάνεια και την αναχρονιστικότητα» και φθάνει στις «πελατειακές σχέσεις, τις συναλλαγές φοιτητικών παρατάξεων με καθηγητές για θέματα εξετάσεων και βαθμούς, καθώς και την εξάντληση της περιφερειακής ανάπτυξης στους φοιτητές-πελάτες των τοπικών μπαρ, στους ενοικιαστές δωματίων, άντε και σε κανένα καλό γαμπρό ή νύφη».
Η υπουργός Παιδείας το είπε αλλιώς: «Η περίοδος του Πανεπιστημίου της Μεταπολίτευσης έχει κλείσει τον ιστορικό της κύκλο». Ωρα για το «νέο Πανεπιστήμιο». Και για όσους θέλουν να καταλάβουν τη νέα εποχή, εξήγησε: «Αν κάποτε το ζητούμενο ήταν να μπει η πολιτική στο Πανεπιστήμιο, τώρα είναι η πολιτική για τα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ».
Πυλώνες της φιλόδοξης μεταρρύθμισης (που πρώτη αποκάλυψε η «Ε» τον περασμένο Μάιο), που φυσικά θα συνδυαστεί και με το νέο υπό κατάρτιση εξεταστικό σύστημα (από το 2013), είναι:
- Ουσιαστική αυτοτέλεια των Ανώτατων Ιδρυμάτων.
- Θεσμική εισαγωγή της αξιολόγησης και κοινωνικής λογοδοσίας.
- Διεθνοποίηση της λειτουργίας των Ιδρυμάτων και τόνωση της εξωστρέφειας.
- Σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία, με μετρήσιμα στοιχεία ως προς την πρόοδό τους σε στοχοθετημένα πεδία (έρευνα, τεχνολογία, κοινωνία της γνώσης).
Ολα αυτά θα γίνουν με τη δημιουργία νέας ταυτότητας για τα Ιδρύματα (θα οριοθετηθούν εκ νέου οι όροι Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ), νέας ταυτότητας για τον φοιτητή (που θα σπουδάζει σε νέο, σύγχρονο, ευέλικτο περιβάλλον με διεθνή προπτυχιακά, μεταπτυχιακά κ.ά.), νέας ταυτότητας για τους καθηγητές (εκλογή από ξένους εμπειρογνώμονες, ανταγωνιστικότητα κ.ά.) και τέλος με τη χωροταξική και θεματική αναδιάρθρωση.
Διαφορετικό σύστημα ανάλογα με τα μέγεθος και το προφίλ του κάθε ιδρύματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, στόχος είναι ένα λιτό θεσμικό πλαίσιο που θα δίνει τις βασικές κατευθύνσεις-προδιαγραφές και ένας ισχυρός εσωτερικός κανονισμός που θα ορίζει όλα τα πεδία λειτουργίας του ιδρύματος.
Προτείνονται:
- Βασική ακαδημαϊκή μονάδα είναι η σχολή στην οποία θα γίνεται πλέον η εισαγωγή των φοιτητών και από την οποία θα παίρνουν πτυχία. Καταργούνται τα τμήματα. Μετά το πρώτο έτος θα γίνεται η κατανομή των προγραμμάτων σπουδών ενώ θα ευνοείται και η αλλαγή προγραμμάτων σπουδών κατά τη διάρκεια φοίτησης.
- Κατάργηση του συστήματος διδασκαλίας με διαλέξεις σε αμφιθέατρα. Σχεδιάζεται το προφίλ του εκπαιδευτηρίου με καταγραφή της παρουσίας και της απόδοσης των φοιτητών.
- Σπουδές κατ' έτος, κατ' εξάμηνο, θέσπιση προαπαιτούμενων για τη συνέχιση και την ολοκλήρωση των σπουδών. Μέτρο που εντάσσεται στην καταπολέμηση των «αιώνιων» φοιτητών.
- Κατάργηση των εξεταστικών περιόδων.
- Σύστημα πιστοποίησης σπουδών.
- Εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος (ECTS) με βάση τις διδακτικές μονάδες, οι οποίες θα αποτελούν και σημαντικό κριτήριο για τη διάρκεια των σπουδών.
- Υιοθέτηση ψηφιακού συγγράμματος. Η ηλεκτρονική παραγγελία τους συμβάλλει στην καταγραφή των ενεργών φοιτητών αλλά... και των «αιωνίων».
- Οργάνωση Κέντρων Αριστείας.
- Αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης.
- Νέος σχεδιασμός για τον συντονισμό μεταπτυχιακών με τρόπο που θα ορίζει το κάθε ίδρυμα.
- Σύνδεση των προγραμμάτων της Διά Βίου Μάθησης με τα Ανώτατα Ιδρύματα, καθώς όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης θα ενταχθούν στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Στο ίδιο πλαίσιο και με εισιτήριο την πιστοποίηση ή τη συλλογή πιστοποιήσεων επαγγελματικών δικαιωμάτων (από διάφορους τίτλους) θα πραγματοποιούνται και οι μετακινήσεις (ή μεταπηδήσεις) από βαθμίδα σε βαθμίδα.
ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΑΕΙ - ΤΕΙ
1 Συμβούλια διοίκησης για στρατηγικό σχεδιασμό και οικονομικά. Πρυτάνεις, μόνο για ακαδημαϊκά
2 Οικονομική αυτοτέλεια στα ιδρύματα. Υπεύθυνα και για μισθοδοσία.
3 Σύνδεση αξιολόγησης - χρηματοδότησης.
4 Σύνδεση χρηματοδότησης με ελεύθερη αγορά. Δημιουργία Ανεξάρτητης Αρχής Χρηματοδότησης των ΑΕΙ.
5 Εισαγωγή σε σχολές ή και σε ΑΕΙ. Δυνατότητα αλλαγής σπουδών μετά το α' έτος.
6 Κάρτα - κουπόνι φοιτητή, που του εξασφαλίζει την προσωπική του χρηματοδότηση.
7 Κατάργηση διδασκαλίας με διαλέξεις σε αμφιθέατρα, καταγραφή παρουσιών και απουσιών.
8 Θέσπιση προαπαιτούμενων για τη συνέχιση των σπουδών.
9 Ψηφιακά συγγράμματα.
10 Περιφερειακά συμβούλια, αρμόδια για πανεπιστήμια, ΤΕΙ και ερευνητικά κέντρα. «Καλλικράτης» σε όλα τα Ιδρύματα.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ© Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

῾Η ῾Ελλάδα πού ὅλοι ὁραματιζόμαστε...καί ὁ ρόλος τοῦ ΔΝΤ

ΠΡΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Παπανδρέου 16 /9/2010 : "Συζητήσαμε τήν ἐφαρμογή ἑνός συστήματος ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ"

  

Πρίν απο λίγο (16/9/10 ώρα 20.οο), τελείωσε  η συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Έλληνας Πρωθυπουργός  στις Βρυξέλλες,στα πλαίσια  της  άτυπης συνόδου κορυφής  της Ε.Ε .

Αν και το θέμα της άτυπης συνόδου ήταν η ενίσχυση της οικονομίας της Ευρώπης και οι συμφωνίες που χρειάζεται να γίνουν μεταξύ της Ε.Ε και  των αναπτυσόμενων κρατών ,απ΄ότι φαίνεται συζητήθηκε έστω και  πλαγίως ο επαναπροσδιορισμός  της στάσης της Ευρώπης εμπρός στην πιθανότητα της δημιουργίας μιας ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

  Ο κ. Παπανδρέου  στον εισαγωγικό του λόγο , περιέγραψε με τη γνωστή νεοεποχήτικη  γλαφυρότητα  την  "πολυπολικότητα"  των  κοινωνιών  και  το ...αναπόφευκτο  της παγκοσμιοποίησης  της οικονομίας  και των πολιτισμών, τονίζοντας με έμφαση οτι πρέπει  η Ευρώπη να προχωρήσει στην  "υιοθέτηση κοινών αξιών" (;) ώστε  να καταφέρει να πετύχει τους  στόχους της.

Μετά  απο όλες αυτές τις επικοινωνιακές  "κορδέλες" δεν  αποτελούσε έκπληξη  η  αναφορά του  στην  παγκόσμια κυβέρνηση: "...συζητήσαμε για την εφαρμογή ενός συστήματος  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ".

Εδώ εμείς σταματάμε την αναφορά μας στα όσα είπε στη συνέχεια ο εντολοδόχος  πρωθυπουργός.

Δεν έχει καμία σημασία να σχολιάσουμε τα όσα είπε για  τα  "πράσινα ομόλογα" , "πράσινη ανάπτυξη" και τα ...πράσινα άλογα.

Αυτό που εχει σημασία για τον κάθε Ευρωπαίο πολίτη, είναι ότι  ΟΛΟΙ  οι ηγέτες  της Ε.Ε έχουν πυκνώσει  ανησυχητικά τις αναφορές τους σε μια "παγκόσμια κυβέρνηση"  την οποία δείχνουν ότι αναμένουν  με ανυπομονησία.

Αναρωτιώμαστε τί  άλλο περιμένουν  για να αντιδράσουν  οι δήθεν υγιείς πολιτικές ,πνευματικές και θρησκευτικές "ηγεσίες" των υπο κατάργηση ή  εξόντωση-κατά περίπτωση- κρατών μελών.

Η ταχύτητα  με την οποία κινούνται   οι δυνάμεις της "Νέας Εποχής"είναι τέτοια, που είναι δύσκολο να την αποκωδικοποιήσει  ακόμα και ο πιο "πονηρεμένος"  παρατηρητής.

Συνεχώς μας μιλάνε για την ανάγκη της δημιουργίας μιας "παγκόσμιας κυβέρνησης"  και μας περιγράφουν τα  "οφέλη" που θα προκύψουν απο την ανάδειξή της ,χωρίς όμως να  μας πουν απολύτως τίποτα για τη σύνθεσή της και τον τρόπο της  ....εκλογής της. 

Εννοείται ότι αυτή η "αναγκαιότητα", δεν προέκυψε ως αίτημα των λαών αλλά ως ζητούμενο  δίψυχων και πουλημένων  εξουσιών  που   δεν τους ενδιαφέρει φυσικά  η άποψη των λαών αφού δεν  σκοπεύουν  να κρατήσουν έστω και μια  κλωστή απο την κουρελιασμένη "παντιέρα"  της αστικής δημοκρατίας την οποία δήθεν  υπηρετούν ως  εκλεγμένοι  ηγέτες.

Εδώ και χρόνια καταγγέλουμε  την προπαγάνδα της "Νέας Εποχής",  η οποία αρχικά υποβάθμιζε την αξία της έννοιας  "Έθνος -κράτος" και  σήμερα  μας λέει ότι είναι αναπόφευκτη η "μετάλλαξή" του σε  συστατικό ενός  παγκόσμιου  "πολυπολικού" ,"πολυπολιτισμικού" και  "πολυθρησκευτικού" χυλού.

Χωρίς την  αποδοχή αυτής της  μολυσματικής και θανατηφόρας για την ελευθερία  "κοσμοαντίληψης", δεν είναι  δυνατόν να επιτευχθεί  η  ευρύτερη  "υποδοχή"  αυτής της πλανητικής δικτατορίας, την οποία  παραπλανητικά ονομάζουν παγκόσμια κυβέρνηση ή διακυβέρνηση.

Σήμερα, το μεγαλύτερο ζητούμενο απο τους λαούς , δεν είναι η δήθεν έξοδος απο την κρίση, ή  ποιά ιδεολογία θα  εξυπηρετήσει με τον ...δικαιώτερο τρόπο την παγκόσμια αναδιανομή  του πλούτου, αλλά το πως θα σταματήσει αυτή η  πολυδιαφημιζόμενη  και δυστυχώς αναδυόμενη  παγκόσμια "κυβέρνηση".

Με γκρίνια ,μιζέρια και στρουθοκαμηλισμό δεν  θα εμποδίσουμε τον εγκλεισμό μας στη  νέα παγκόσμια  "φυλακή" ,χρειάζεται πρώτα να αντιληφθούμε  το κίνδυνο  και μετά να σηκωθούμε  στα δύο πόδια  και να αγωνιστούμε  για την  ελευθερία μας.

 

Σχόλιο "Ο.Π":

Μία απαραίτητη διευκρίνηση : Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό η ελευθερία  και  το αυτεξούσιο δεν είναι απλώς δύο  σπουδαία κοινωνικά αγαθά ,αλλά  δύο δώρα που  η άπειρος αγάπη του Δημιουργού   προσέφερε στο δημιούργημα.

Η τιμή και  η διαφύλαξη αυτών των δύο Θεόσδοτων δώρων,  δεν αποτελούν μόνο υποχρέωση  απο τον  αποδέκτη άνθρωπο ,αλλά  το μέσο πάνω στο οποίο η πίστη και η  μετάνοιά του  θα τον οδηγήσει,  δια της Θείας Χάριτος, στην σωτηριώδη  απόκτηση της "λειτουργικής  ελευθερίας" και τον Αγιασμό.

 

Αναρτήθηκε από ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ(http://orthodox-watch.blogspot.com)

῾Η προσευχή ἑνός μεγάλου...

Αναρτήθηκε από ΦΡΕΣΚΟ ΠΡΑΜΑ

 

Τί σημαίνει «ὀλίγιστος»- τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

Ο επιθετικός προσδιορισμός «ολίγιστος», που οι πολίτες αποδίδουμε στον σημερινό πρωθυπουργό της Ελλάδας, συνιστά κριτική αποτίμηση, συγκριτική ετυμηγορία εμπειρική. Οχι εμπαθή λεκτική υπερβολή, όχι χλεύη. Ο χαρακτηρισμός συνάγεται από γεγονότα, συμπεριφορά (δημόσια) ευδιάκριτη και στοιχεία δηλωτικά ατομικής ιδιαιτερότητας. Από τα γεγονότα θα μπορούσε κανείς να θυμίσει, ενδεικτικά, κάποια πρόσφατα και κοινής προφάνειας: Την προεκλογική διαβεβαίωση του σημερινού πρωθυπουργού ότι «λεφτά υπάρχουν» και, επομένως, η παροχολογία που συγκροτούσε το τάχα και πολιτικό του πρόγραμμα, ήταν αξιόπιστη. Ξέρουμε ότι ήξερε, ενημερωμένος έγκαιρα τουλάχιστον από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, την ακάθεκτα επερχόμενη χρεοκοπία. Την απέκρυψε από τον λαό, διέψευδε τις πανικόβλητες ομολογίες του προκατόχου και αντιπάλου του, μόνο για να ψηφοθηρήσει. Ηταν συμπεριφορά ανεύθυνου πολιτικάντη, ανθρώπου ολίγιστης ευσυνειδησίας. Παρ’ όλα αυτά, για τους πολίτες που έβλεπαν το επί δεκαετίες όργιο της κομματικής κραιπάλης (τα κατά συρροήν οικονομικά εγκλήματα των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου, Κων. Μητσοτάκη, Κων. Σημίτη, Κων. Καραμανλή του βραχέος), η εξαγγελία ότι «λεφτά υπάρχουν» μπορούσε ενδεχομένως να έχει ρεαλιστικό αντίκρισμα: Με δραστικές, αμείλικτες περικοπές στις ξέφρενες σπατάλες του κομματικού κράτους (και χωρίς να θιγεί στο παραμικρό το κοινωνικό κράτος) η οικονομία ήταν δυνατό να νοικοκυρευτεί. Αν διαλύονταν μεθοδικά οι απειράριθμες εταιρείες του Δημοσίου με τη χρυσοπληρωμένη (κομματική) στελέχωση. Αν απολύονταν οι (κομματικές) στρατιές των «ειδικών συμβούλων» στα υπουργεία, όπως και όλοι οι διορισμένοι στο Δημόσιο με πονηρές παρακάμψεις του ΑΣΕΠ τα τελευταία χρόνια. Αν αναλαμβανόταν τίμιος έλεγχος του «πόθεν έσχες» σε εργολήπτες του Δημοσίου, προμηθευτές νοσοκομείων και Ενόπλων Δυνάμεων, εφοριακούς, υπαλλήλους Πολεοδομίας – και κατάσχονταν περιουσίες. Αν στήνονταν, κατά απόλυτη προτεραιότητα, θεσμοί κρίσης, αξιολόγησης και ιεραρχικής διαβάθμισης των δημοσίων υπαλλήλων για να ενεργοποιηθεί η κρατική παραγωγικότητα. Και πολλά άλλα ανάλογα, του κοινού νου. Τότε, ίσως να μη χρειαζόταν καν δανεισμός και πάντως η δανειοληπτική αξιοπιστία της χώρας θα ήταν διαφορετική. Αλλά ο σημερινός πρωθυπουργός προτίμησε να εγκαταλείψει ανεμπόδιστη την εσωτερική, οικονομική και κοινωνική κατρακύλα: άρχισε να περιφέρεται από χώρα σε χώρα, στις αυλές των ισχυρών, διαφημίζοντας το τεράστιο χρέος της χώρας, την πλαστότητα κρατικών προϋπολογισμών και στατιστικών στοιχείων, σε ποιους; Μα σε αυτούς που τους εκλιπαρούσε να μας δανείσουν επιπρόσθετα και στους εκτιμητές της δανειοληπτικής αξιοπιστίας μας. Εδινε την εντύπωση ότι θεληματικά τους προκαλούσε να μεγεθύνουν στο έπακρο την απαξίωση της χώρας και τη δική τους τοκογλυφική απληστία. Για πρώτη φορά από ιδρύσεως ελλαδικού κράτους, το όνομα των Ελλήνων εξευτελίστηκε και διασύρθηκε σε τέτοιο βαθμό, σε διεθνή κλίμακα. Από πρωθυπουργό ολίγιστο. Στην περίπτωση αυτή η λέξη «ολίγιστος» προσέλαβε, εκ των πραγμάτων, και σημασίες πέραν του ανεπαρκούς ή ανίκανου. Διότι, όταν ένας πρωθυπουργός, πρώτον: παραιτείται εξ αρχής από κάθε απόπειρα να αντιπαλέψει τη χρεοκοπία με τομές μεταρρυθμιστικές, δεύτερον: περιφέρεται στα παλκοσένικα της διεθνούς δημοσιότητας ξεγυμνώνοντας τις πομπές της χώρας του, τρίτον: επαιτεί να συνεχιστεί ο δανεισμός του υπερχρεωμένου κράτους του με όποιους όρους κι αν θέσουν οι τοκογλύφοι – τότε δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: ΄Η να δυσλειτουργούν οι νοητικές του ικανότητες ή να εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία. Από το δεύτερο υποθετικό ενδεχόμενο ξεκινούν τα φανταστικά και αναπόδεικτα, αλλά τετράγωνης λογικής σενάρια: Οτι η χρεοκοπημένη Ελλάδα είχε έγκαιρα εντοπιστεί ως «αδύναμος κρίκος» για μια μεθοδική επίθεση του δολαρίου στο ευρώ και στις οικονομίες των χωρών της Ευρωζώνης. Και ο ολίγιστος ΓΑΠ είχε επίσης έγκαιρα επιλεγεί ως ο πλέον «εύχρηστος» πρωθυπουργός για να οδηγήσει πειθήνια τη χώρα σε παραίτηση από την εθνική της κυριαρχία, καθιστώντας το ΔΝΤ έμμεσο ρυθμιστή των οικονομιών της Ευρωζώνης. Τέτοια σενάρια μένουν συνήθως αναπόδεικτα – το «τέλειο έγκλημα» στις διεθνείς σχέσεις μοιάζει πολύ ευκολότερο (και συχνότερο) από όσο στα ποινικά χρονικά. Ο ολίγιστος ευθύνεται μόνο για παραπτώματα: ολιγωρία, ανευθυνότητα, ανικανότητα. Την Κερκόπορτα, για να μην εισβάλει η «τρόικα» και λεηλατήσει τη ζωή μας, δεν τη φύλαξε κλειστή. Κανένας, όμως, δεν μπορεί να αποδείξει ότι προσυνεννοημένα την άνοιξε στους γύπες. Σίγουρα κληρονόμησε συντελεσμένη χρεοκοπία. Αν είχε έστω και την ελάχιστη πρόθεση να την αντιπαλέψει, θα συγκροτούσε κυβέρνηση με πρόσωπα ικανά να τιθασεύσουν τη συμφορά, ανθρώπινη ποιότητα από οποιονδήποτε πολιτικό και κοινωνικό χώρο. Δεν θα έδινε προτεραιότητα στην επίδειξη κομματικής «ανανέωσης», δεν θα πρόσφερε υπουργεία σε φιλαράκια απόφοιτους περιώνυμων πανεπιστημίων για το μεταπτυχιακό τους stage. ΄Η πραγματικά αγνοούσε τι παρελάμβανε ή το γνώριζε και αντέδρασε σαν ψιλικατζής κομματάρχης. Και τα δύο ενδεχόμενα δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό «ολίγιστος». Τα μειονεκτικά στοιχεία ατομικής ιδιαιτερότητας (εμφάνιση, εκφραστική δυνατότητα, αμήχανος μιμητισμός του πατρικού αρχηγικού προτύπου, νοοτροπία απόδημου ή και αλλοδαπού που καταφανώς απαξιώνει τα εντόπια – και όσα άλλα κατά προτεραιότητα συζητούνται από τους δηκτικούς Νεοέλληνες) δεν είναι επιτρεπτό να καταλογίζονται στον σημερινό πρωθυπουργό. Είναι στοιχεία που προϋπήρχαν και οι ψηφοφόροι του τα αγνόησαν, στοιχεία ανάλογα με τις μουσολίνιες πόζες ή τις κωμικές, τάχα αρχηγικές, τσιρίδες και υψωμένες γροθίτσες προγενέστερων πρωθυπουργών. Το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα δεν ανανεώνεται, αντλείται από τα πιο υποβαθμισμένα και ανυπόληπτα κοινωνικά στρώματα (συνδικαλιστές, κομματικές νεολαίες, γόνους επαγγελματιών της πολιτικής), η ψήφος των πολιτών είναι παγιδευμένη σε επιλογές ντροπής ή απελπισίας. Και το ενδεχόμενο να αρχηγεύουν ακόμα και οι ολίγιστοι, γίνεται αυτονόητα ανεκτό. Αν η τρέχουσα κρίση, το εφιαλτικό φάσμα πείνας εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και ο διεθνής εξευτελισμός της αξιοπρέπειας των Ελλήνων λειτουργήσουν σαν καταλύτης κοινωνικής αφύπνισης (πράγμα μάλλον απίθανο), τότε ο όνομα των Παπανδρέου θα ηχεί για τους πολλούς όπως το όνομα των Γλύξμπουργκ. Και ο σημερινός ολίγιστος πρωθυπουργός του «μνημονίου» θα εγκαταλείψει νύκτωρ τη χώρα. Τέτοιες εκπλήξεις, οσοδήποτε απίθανες, έχουν ξανασυμβεί στην Ελλάδα.

Πηγή http://news.kathimerini.gr (Κυριακή 4-07-2010)

Παπανδρέου:Νά ξεπεράσουμε τούς ἀμοιβαίους φόβους μέ τούς Τούρκους (video)

ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ........!!!