Γιά τούς συκοφάντες τοῦ πατρός Σαράντου Σαράντη

Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς μερικοί "τύποι", γιατί περί γραφικῶν τύπων πρόκειται, χύνουν δηλητηριῶδες διαδικτυακό μελάνι καί τολμοῦν νά πιάσουν στό στόμα τους τόν π. Σαράντη Σαράντο, γνωστό γιά τό ἦθος του καί τήν ἀνεξικακία του ἀνά τό πανελλήνιο.  Σήμερα κυκλοφόρησε στό διαδίκτυο ἀρχικά ἀπό τό φιλικό ἱστολόγιο ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ, κείμενο τοῦ καθ᾿ ὅλα σεβαστοῦ καί ὁμολογητοῦ ᾿Αρχιμ. Σαράντου Σαράντη, μέ τό ὁποῖο ἀπαντᾶ σέ ὅσους τόν ἐπικρίνουν σχετικά μέ τήν στάση του ὡς πρός τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Φαίνεται πώς κάποιοι ἐμπαθεῖς, μεθυσμένοι ἀπό τόν ἐγωϊσμό καί τίς μικρότητές τους, ἔχουν χάσει παντελῶς τήν λογική κρίση καί τήν νηφαλιότητα πού ἁρμόζει σέ χριστιανούς. Καλά θά κάνουν λοιπόν οἱ κύριοι αὐτοί,  νά ξεπλένουν μέ ροδόσταμο τό στοματάκι τους, πρίν μιλήσουν γιά τόν πατέρα Σαράντη. ῞Ενας ἄνθρωπος τόλμησε, τήν στιγμή πού ὅλοι οἱ ἄλλοι λουφάζουν, νά μιλήσει εὐθαρσῶς καί νά διαφωτίσει τό ποίμνιο γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη καί τά δύσκολα χρόνια του ᾿Αντιχρίστου καί βρήκαμε τήν εὐκαιρία νά τόν φᾶμε. ῎Αν ἔκανε τήν πάπια καί τό μούγκωνε, ὅπως κάνουν τόσοι καί τόσοι ἄλλοι μέ θέσεις καί μή, τότε θά ἦταν ἀρεστός. Τώρα ὅμως  πού μίλησε,  μᾶς χάλασε τή σοῦπα τῆς ἁμαρτωλῆς ἡσυχίας μας καί τοῦ βολέματός μας. Τί νά κάνουμε, κάποιοι θά πρέπει καί νά μιλᾶνε κάπου κάπου καί νά λένε τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους. Στήν ᾿Ορθοδοξία δέν μετρᾶνε οὔτε οἱ "πολυπτυχιοῦχοι" -κάπου τό διαβάσαμε κι αὐτό-  οὔτε οἱ κεφαλές τῶν  μεγάλων εἰδημόνων πού ἔχουν ἐγκλωβισθεῖ στόν στεῖρο ἐπιστημονισμό τους, ἀλλά οἱ ταπεινοί, ἀθόρυβοι καί ἔχοντες τήν ἔξωθεν καλοί μαρτυρία ἐνάρετοι ἄνδρες, ἡ ὁποία μαρτυρία ἐπισφραγίζεται καί μέ τήν ἄνωθεν μαρτυρία. Βέβαια, δέν μᾶς προξενεῖ ἀπορία τό γεγονός τῆς σπιλώσεως ἐναρέτων ἀνθρώπων, διότι ὁ διάβολος κάνει τή δουλειά του καί προσπαθεῖ μέ διαφόρους τρόπους νά "διαβάλει" ὅσους τοῦ χαλᾶνε τά  ἀνθρωποκτόνα σχέδιά του. ᾿Από τήν ἄλλη δέν θά ἀνεχθοῦμε τό ψεῦδος καί τά χτυπήματα κάτω ἀπό τή μέση. Αὐτά τό ὀλίγα γιά τούς συκοφάντες τοῦ πατρός Σαράντη καί εὐχόμαστε ὁλοψύχως νά τούς δώσει ὁ Θεός πραγματική μετάνοια...

᾿Οδυσσεύς

᾿Επιστολή ᾿Αρχ. Σαράντη Σαράντου πρός τόν Mακαριώτατο ᾿Αρχιεπίσκοπο ᾿Αθηνών καί Πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερώνυμο: Πρέπει νά ἀντιδράσουμε τώρα ὑγιῶς , ἄμεσα, ἡρωικά γιά τήν σχεδιαζόμενη ἐπιβολή τῆς ΚΑΡΤΑΣ ΠΟΛΙΤΗ

Επιστολή π.Σαράντη Σαράντου πρός τον Mακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο

Πολλοί αναγνώστες μας ρωτούν καθημερινά εναγωνίως : «τι γίνεται με την επιστολή της Κάρτας Πολίτη; Απάντησε ή Ιεραρχία; ο Αρχιεπίσκοπος;  Πέρασαν ήδη 3 μήνες!  Πήραν θέση αφού σε ελάχιστους μήνες θα είμαστε μπροστά στην απειλή :  «ή παίρνεις την Κάρτα και επιβιώνεις ή δεν την παίρνεις και δεν μπορείς»!

Σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε άλλα ερωτήματα ερχόμαστε σήμερα σαν ιστολόγιο "Αναβάσεις" να απαντήσουμε επισήμως στους ερωτώντες: « Μόλις τώρα έστειλε απαντητική επιστολή ο Αρχιεπίσκοπος για την περσινή επιστολή του ΑΜΚΑ»!!  Με αυτήν την λογική αν δεν μας ελεήσει ο Θεός θα χρειαστεί ένα χρόνο για να απαντηθεί η επιστολή της Κάρτας Πολίτη, εμείς όμως σε 3 μήνες θα πρέπει να έχουμε ήδη αποφασίσει»!

Παρουσιάζουμε αυτούσια την επιστολή του πατρός Σαράντη προς τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο :

Μαρούσι Παρασκευή 17-9-2010

Μακαριώτατε,
Ἀσπάζομαι εὐλαβῶς τήν Δεξιάν Σας.

Ἔλαβα τήν ἀπαντητική Σας ἐπιστολή στίς 6-9-2010 πού εἶχε συνταχθεῖ τῇ 27η Ἰουλίου 2010.
Ἐκφράζετε εὐχαριστία, γιατί Σᾶς ἐνημερώνω περί ΑΜΚΑ.  Ἡ περί ΑΜΚΑ ἐπιστολή μου ἐστάλη στή Σεπτή Μακαρότητά Σας πρό ἑνός ἔτους.
Ἡ νέα ἐπιστολή μου Σᾶς ἐστάλη μέ ἡμερομηνία 17-06-2010 διά τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ μέ θέμα «Ἡ ἠλεκτρονική Κάρτα τοῦ Πολίτη».
Ἐπιτρεπόταν ἡ Ἱερά Σύνοδος νά ἀπαντήσει μέ πέντε σειρές εὐτελίζοντας τό περί ΑΜΚΑ θέμα;  Ὡς ἐσχατολογικό θέμα ἀπαιτεῖ ὑπεύθυνη Συνοδική ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι τοποθέτηση καί ὄχι τήν ἀπάντηση Ἐπιτροπῆς.
Τό βιβλίο τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως ἐδόθη στόν ἠγαπημένο μαθητή τοῦ Κυρίου, τόν Ἰωάννη δι’ Ἀγγέλου, ὥστε ἡ μαρτυρία του νά εἶναι ἀδιάψευστη.  Καθίσταται ἔτσι γνωστό καί στόν πνευματικό κόσμο τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων καί δέν μπορεῖ κανένα ἀπό τά λογικά ὄντα, τούς ἀνθρώπους καί τούς Ἀγγέλους, νά ἀμφισβητήσουν τήν Ἁγιοπνευματική καί Χριστοκεντρική ἀξιοπιστία του.  Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός μᾶς διαφωτίζει γιά τά μέλλοντα συμβαίνειν ἐν τοῖς ἐσχάτοις ὄχι ἁπλῶς γιά νά γνωρίζουμε ἐμεῖς οἱ χριστιανοί περισσότερα ἀπό τούς ἀπίστους, ἀλλά ἐγκύρως πληροφορημένοι καί συνεπῶς ἑτοιμασμένοι, νά τοποθετηθοῦμε.
Κάποιοι ἀφελῶς καί ἐπιπολαίως διατείνονται, ὅτι αὐτά πού γράφει ἡ Ἀποκάλυψη ἔτσι καί ἀλλιῶς θά συμβοῦν καί ὅτι ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά κάνουμε τίποτα.  Ὑπονοοῦν ὅτι δέν θά ἀποφύγουμε τό σφράγισμα, ἐνῷ τό ἀντίθετο συμβαίνει.  Αὐτονόητη ἀλλά καί συγκεκριμένη εἶναι ἡ σύσταση νά μή σφραγισθοῦμε ἀπό τόν Ἀντίχριστο.  Ταπεινῶς φρονοῦμε, ὅτι δέν θά διαθέτει χρόνο καί ὑπομονή «αὐτοπροσώπως» ὁ ἴδιος νά σφραγίσει μέ τό χάραγμά του ὅλους τούς ἀνθρώπους.  Τά ὄργανά του ἤ
λίγο πρίν ἤ ἀσφαλῶς καί μετά τήν ἐγκατάστασή του θά κινητοποιηθοῦν γιά νά χαράξουν πάντας τούς κατοικοῦντας τό πρόσωπο τῆς γῆς.
Τά σημεῖα τῶν καιρῶν τά ἔχουμε.  Ὁ καιρός τῆς ἀποστασίας εἶναι δεδομένος.  Ἤδη τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο μέ ἀπόφασή του ἐγκρίνει ὡς ἔγκυρους τούς γάμους τῶν ὁμοφυλοφίλων.  Τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ὅπως τά ὁρίζει καί τό Σύνταγμα τῶν Ἑλλήνων καί τό Εὐρωπαϊκό, κατάφωρα καταπατῶνται.  Ὁ πολίτης ἀντιμετωπίζεται ὡς ἐχθρός τοῦ κράτους καί φορολογεῖται βάναυσα καί θά φορολογεῖται ἀβάσταχτα.  Οἱ ἐργαζόμενοι ἀπολύονται ἀπό τίς ἐργασίες τους.  Τά διαζύγια πολλαπλασιάζονται ἀφήνοντας τά παιδιά κατ’ οὐσίαν ἀπροστάτευτα.  Τά ναρκωτικά διακινούμενα ἄνετα σκορπίζουν τό θάνατο.  Οἱ γυναῖκες μας καί τά κορίτσια μας πειθαναγκαζόμενες ἀπό τόν ἄμβωνα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τήν τηλεόραση, ξεγυμνώνονται, προκαλοῦν καί ἐκπορνεύονται συμπαρασύροντας στήν ἀπώλεια τούς ἐπίσης ἐπιρρεπεῖς στήν ἁμαρτία ἄνδρες.

Διεξάγονται πόλεμοι ἀπό τό διευθυντήριο τῆς Νέας Ἐποχῆς (Σερβία, Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Συρία, Παλαιστίνη) χωρίς σοβαρές αἰτιάσεις.  Ποιές ἄλλες ἀποδείξεις χρειάζονται, ὅτι τό Μυστήριο τῆς ἀνομίας τελεσιουργεῖται κορυφούμενο, ὅπως τό ἐννοεῖ καί τό περιγράφει καί  ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη, τοῦ μαθητῆ πού ποτέ δέν ἐγκατέλειψε τόν Κύριο;
Ἀπό 1ης Ἰανουαρίου 2011 θά ἀρχίσει νά κυκλοφορεῖ ἡ ἠλεκτρονική Κάρτα τοῦ Πολίτη.  Χωρίς αὐτήν ὁ πολίτης δέν θά μπορεῖ νά ἔχει καμία σχέση μέ τή χώρα του, τό κράτος του, τίς ὑπηρεσίες του, τίς τράπεζες, ἀγορές, πωλήσεις, ἀσφάλεια, κίνηση.  Θά μπορεῖ νά ἔχει πρόσβαση σ’ ὁλόκληρο τό φάσμα τῆς ζωῆς, ὅταν ἀποδεχθεῖ τήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, πού οἱ πάντες γνωρίζουν, ὅτι ὅλο αὐτό τό σύστημα λειτουργεῖ μέ βασικό κωδικό τόν ἀριθμό 666, τό δυσώνυμο ἀριθμό τοῦ Ἀντιχρίστου.
Τό ὀρθόδοξο ποίμνιο περιμένει Λόγο ἀληθείας καί Λόγο παρηγορίας ἀπό τή Μητέρα Ἐκκλησία, τό Μακαριώτατο καί τήν περί Αὐτόν Σύνοδο τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων.  Μία ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀπάντηση - τοποθέτηση θά ἀνακουφίσει καί θά προσανατολίσει τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα.
Δέν θά πρέπει ἡ Ἱερά Σύνοδος, ἡ Μητέρα μας Ἐκκλησία νά πεῖ μιά κουβέντα, ἕνα Λόγο ἑρμηνευτικό, ποιμαντικό μέ βάση τά τεκταινόμενα καί ὅλα τά σχετικά ἁγιογραφικά κείμενα;
Δέν εἶναι δυνατόν ἕνας ἐκ τῶν ἀρίστων καί πεπαιδευμένων γραμματέων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἤ ἕνας ἐκ τῶν Ἱεραρχῶν μας νά πάρει εὐλογία καί νά συγκεντρώσει ὅλα τά Ἁγιογραφικά χωρία τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης μαζί μέ τά τῆς Ἀποκαλύψεως καί νά μᾶς δώσουν μιά ἔγκυρη γραμμή πλεύσεως ἐν μέσῳ κρίσεως;
Ὁ θεοφώτιστος Γέροντας Παΐσιος ἔλεγε ὅτι, κάποιοι πνευματικοί θά φασκιώνουν τά πνευματικά τους παιδιά, ὅπως φάσκιωναν παλαιότερα προστατευτικά τά μωρά, καί θά τά ἀποτρέπουν ἀπό ἐσχατολογικούς προβληματισμούς.  Ἤδη ὄχι μόνο αὐτό συμβαίνει, ἀλλά καί ἄλλα χειρότερα προερχόμενα ἀπό χώρους αἱρετικούς, τούς ἀναρρίθμητους τῆς Νέας Ἐποχῆς καί πλανοῦν τούς ἀδαεῖς.  Τό ἱερό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως ἀναφέρει, ὅτι τό ἀντίχριστο ρεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου θά πασχίσει νά παρασύρει μαζί του «εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς».
Κατά τό πρόσφατο παρελθόν ἡ Ἱερά Σύνοδος εἶχε ἀποτρέψει τόν κίνδυνο ἐκδόσεως ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων.  Καί τώρα πού τά πράγματα καί φαίνονται καί εἶναι σοβαρά καί ἐπικίνδυνα ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξία μας, θά πρέπει νά διαφωτίσει τά τέκνα της, ἀλλιῶς καθένας θά πορεύεται κατά τό δοκοῦν ἀνεξάρτητα, αὐτόνομα, ἄλλοι ὁδηγούμενοι στήν ἀπώλεια καί ἄλλοι στό Ἱερό Μαρτύριο.  Δέν ἔχουν τήν πρώτη εὐθύνη γιά τά παραπάνω οἱ σεπτοί Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος;
Γιατί τά πάντα νά μή λειτουργοῦν, ὅπως ἄριστα θεσμοθετημένα λειτουργοῦν μέσα στήν Ἐκκλησία μας;  Πάντα «εὐσχημόνως καί κατά τάξιν» μέ ἐκκλησιαστική εὐλογία νά γίνονται πρός οἰκοδομήν τοῦ Σώματος  τῆς Ἐκκλησίας μέ κεφαλή τόν Χριστό μας καί μέ συναγωνιστές ἐν Χριστῷ τά μύρια πρόσωπα τῶν ἐν Χριστῷ ἀγωνιζομένων πιστῶν.
Δέν ἐχθρευόμαστε ἐμεῖς, Μακαριώτατε, τούς ἄρχοντές μας, μολονότι ἡ δική τους συμπεριφορά δέν εἶναι φιλίας καί πρόνοιας πρός τόν Ἕλληνα πολίτη.  Προσευχόμαστε μέ ἀκακία ὁ Κύριος νά τούς φωτίσει νά ἐννοήσουν ποιά χώρα κυβερνοῦν, ποιά πνευματική περιουσία τριῶν, τεσσάρων ἤ πέντε χιλιάδων χρόνων διαχειρίζονται εἴτε τό καταλαβαίνουν εἴτε ὄχι.  Δέν ἐνθυμοῦνται ἴσως τίς θυσίες τῶν ἐθνομαρτύρων καί τῶν χιλιάδων μαρτύρων πού μέ τά ἄχραντα αἵματά τους πότισαν τή γῆ μας, οἰκουμένη καί μή, καί μᾶς τήν παρέδωσαν ἐλεύθερη, ἔνδοξη, «διδάσκαλον καί ὀφθαλμόν τῆς οἰκουμένης» κατά τόν Ἅγιο τοῦ αἰώνα μας, τόν Ἅγιο Νεκτάριο.
Ὅμως, ἄν τούς ἀγαπᾶμε (τούς ἄρχοντές μας) πρέπει μέ τήν καλή χριστιανική ὁμολογία μας, πού στηρίζεται ἀκλόνητα στό θεόπνευστο ἱερό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως καί ὄχι μόνο, νά τούς ζητήσουμε νά μή μᾶς παραδώσουν μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης ἀμαχητί στό παγκόσμιο κράτος τοῦ Ἀντιχρίστου.
Ὅπως ἐπείσθησαν κατά τό παρελθόν, πρό εἰκοσαετίας περίπου οἱ ἄρχοντές μας καί ἀνέβαλαν τό χρόνο τῆς ἐκδόσεως ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων, ἔτσι καί τώρα νά τούς ἐνημερώσουμε καί μέ ἐπιχειρήματα ἐκ τῆς ἱστορίας, ἀλλά καί μέ σύγχρονα, νά τούς δηλώσουμε, ὅτι δέν συμφωνοῦμε τώρα ἐν μέσῳ οἰκονομικῆς κρίσεως νά φυλακίσουμε τόν Ἕλληνα πολίτη στήν ἠλεκτρονική φυλακή.  Ὅταν συνέλθουμε ἀπό τήν οἰκονομική κρίση, μέ νηφαλιότητα καί περισσότερη ὡριμότητα μποροῦμε νά ξαναδοῦμε τό θέμα τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων.
Ἄν δέν ἀντιδράσουμε ὑγιῶς τώρα, ἄμεσα, ἡρωικά, ἡ τύχη μας θά εἶναι προδιαγεγραμμένη: Ἀπώλεια, ἀπώλεια μαζί μέ τήν οἰκονομική, ἀπώλεια τοῦ θεανθρωπίνου πολιτισμοῦ μας, τῆς παιδείας μας, τῆς ὑψηλῆς ἐθνικῆς μας παραδόσεως καί διακύβευση τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας μας.

Μετά τοῦ ἐν Χριστῷ προσήκοντος σεβασμοῦ
ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
ἀρχίμ.  Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου


Για εύκολη εκτύπωση κατεβάστε το από π.Σαράντης προς Αρχιεπίσκοπο.pdf

Αναβάσεις

Αναρτήθηκε από byzantio στις 3:02 μ.μ.

᾿Αρχ. Σαράντη Σαράντου: "Κάρτα πολίτη"

Αυτό που  θα ευχηθούμε εμείς ως "Ορθόδοξο Παρατηρητήριο" είναι τα λόγια του Οσίου Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου ( που έχουμε  θέσει ως υπότιτλο στο ιστολόγιό μας) μαζί με την αναδημοσιευόμενη επιστολή του Π. Σαράντη  να εισακουσθούν  απο την Ιεραρχία της Εκκλησίας μας ώστε  να νοιώσουν επιτέλους οι πιστοί ότι έχουν  την  στήριξη που ποθούν και ελπίζουν:

Οι θέσεις του Π. Σαράντη Σαράντου για την "Κάρτα του Πολίτη" (Το κείμενο της επιστολής του προς τον Μ. Αρχ..Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο)
Πρόκειται για ένα κείμενο σοβαρώτατου πνευματικού προβληματισμού πάνω στο μείζονος σωτηριολογικής αλλά και κοινωνικής σημασίας ζήτημα της επιβολής κατοχής και χρήσης της λεγομένης "Κάρτας του Πολίτη".Πριν δοθεί ως επιστολή προς τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο, το κείμενο ετέθη στη κρίση πλείστων Αγιορειτών Πατέρων ώστε με τις παρατηρήσεις τους και τις συμβουλές τους να εμπλουτισθεί με τον απαιτούμενο για τις περιστάσεις συναινετικό τους και ωφέλιμο λόγο.



Πρόν τόν
Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον
Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμον
Πρόεδρον τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
Σεβασμιωτάτους Ἁγίους Ἀρχιερεῖς τῆς Ἱεραρχίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος,
διά τοῦ Σεβασμιωτάτου
Μητροπολίτου Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ
κ. Κυρίλλου.
Μαρούσι 17-6-2010

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι,
Εὐλαβῶς ἀσπάζομαι τήν Δεξιά Σας.

Ἐπιτρέψατέ μου νά Σᾶς ἀπασχολήσω μέ ἕνα θέμα καθόλου ἐλάσσονος σημασίας.
Ἐπειδή ὁ λαός μας μᾶς ἐρωτᾷ, ταπεινῶς φρονῶ, ὅτι πρέπει νά ἀσχοληθοῦμε σοβαρά μέ τό θέμα, πού ἤδη ἄρχισε μέ τόν ΑΜΚΑ καί συνεχίζεται μέ τίς διαδικασίες θέσπισης τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη.
Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἰσχυρίσθηκε κατά τό πρόσφατο παρελθόν, (23-10-2009 τρίτη συνεδρία ΔΙΣ γιά τό μήνα Ὀκτώβριο)1 ὅτι ἀσχολήθηκε μέ τό θέμα τοῦ ΑΜΚΑ. Ἐξέδωσε ὀλιγόλογη ἀνακοίνωση, ὅτι ὁ ΑΜΚΑ εἶναι ἕνας ἁπλός χρηστικός ἀριθμός καί δέν κινδυνεύει ἡ σωτηρία μας μέ τή λήψη καί τή χρήση τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ.
Λίγο νωρίτερα, στίς 17 Ἰουλίου 2009, εἴχαμε γράψει ἀπευθυνόμενοι πρός τήν Ὑμετέρα Μακαριότητα, ὅτι ὁ ΑΜΚΑ καθιερούμενος διά τοῦ Νόμου 3655/2008 ἄρθρο 153, συμφωνεῖ πρός τή νοοτροπία τῆς Συνθήκης Σένγκεν, μᾶς ὑποχρεώνει νά λάβουμε τήν Κάρτα Ὑγείας, ἐνῷ ταυτόχρονα μᾶς ἀπειλεῖ μέ ἀποκλεισμό ἀπό ὅλη τή ζωή καί τίς δραστηριότητές της, ἄν δέν τήν πάρουμε...

Παράλληλα εἴχαμε ἀναλύσει τόν τρόπο δημιουργίας τοῦ ΑΜΚΑ ὁ ὁποῖος παραμερίζει τό βαπτιστικό μας, διά Μυστηρίου δεδομένο ὄνομα καί μᾶς ἀριθμοποιεῖ, ἀφοῦ ἡ Νέα Ἐποχή δέν μᾶς ἀναγνωρίζει ὡς πρόσωπα - ποῦ νά τό ξέρει αὐτό - ἀλλά ὡς ἀριθμητικές ἀπρόσωπες μονάδες.
Τώρα πιά, ὅσοι δέν ἔχουμε λάβει καί δέν χρησιμοποιοῦμε τόν ΑΜΚΑ – καί δέν εἴμαστε ἐλάχιστοι- ἀναγκαζόμαστε νά πληρώνουμε τά φάρμακά μας, ἀποκλειόμενοι σταδιακά ἀπ’ ὅλες τίς δυνατότητες ἀσφάλισης, γιά τήν ὁποία ἔχουμε πληρώσει ἄφθονα χρήματα ἐπί σαράντα ὁλόκληρα χρόνια.
Ὅμως οἱ ἐξελίξεις εἶναι ραγδαῖες.
Ἀκούγοντας τόν πρωθυπουργό νά ἀναπτύσσει τίς προγραμματικές του δηλώσεις, ἐκτός ἀπό τήν πρόσκληση τῶν πολιτῶν γιά συμμετοχή στήν προσπάθεια ἐξόδου ἀπό τήν κρίση καί τίς γενικές κατευθύνσεις τῆς κυβέρνησης σέ καίριους τομεῖς τῆς δημόσιας ζωῆς, προσέξαμε τήν ἔμφαση πού ἔδωσε στή
1 Ἀναφορικά μέ τόν Ἀριθμό Μητρῴου Κοινωνικῆς Ἀσφάλισης (Α.Μ.Κ.Α.) ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀπεδέχθη τήν εἰσήγηση τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν Ζητημάτων, σύμφωνα μέ τήν ὁποία «ὁ ἀριθμός Α.Μ.Κ.Α. εἶναι ἁπλῶς εἷς ἐπί πλέον χρηστικός ἀριθμός καί ἀπό ὅλα τά μέχρι τοῦδε στοιχεῖα οὐδείς κίνδυνος προκύπτει διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἡ Ἐκκλησία γρηγορεῖ». (Τρίτη Συνεδρία ΔΙΣ γιά τό μήνα Ὀκτώβριο 23-10-2009)
Σελίδα 2 από 12
χρήση τῆς «ἠλεκτρονικῆς Κάρτας Ὑγείας» ὡς βασικοῦ «ἐργαλείου» στήν ἐπίτευξη της «ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης». Σέ ἑπόμενες συνεντεύξεις του μιλάει γιά τήν ἠλεκτρονική Κάρτα Πολίτη.
Ἰσχυρίζεται ὁ Πρωθυπουργός, ὅτι στήν Κάρτα τοῦ πολίτη, μέ τήν ὁποία θά διασυνδέονται ἠλεκτρονικά ὅλες οἱ ὑπηρεσίες τοῦ Δημοσίου, θά ἐνσωματωθοῦν ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ἐκλογικός ἀριθμός, διαβατήριο, δίπλωμα ὁδήγησης, κάρτα διέλευσης διοδίων, κάρτα δημότη, ἀλλά καί δεδομένα πού ἔχουν σχέση μέ τήν ὑγεία (ἠλεκτρονικός ἰατρικός φάκελλος), ὥστε ὁ πολίτης νά ἐξυπηρετεῖται παντοῦ καί χωρίς γραφειοκρατία. Ἐπίσης στό μέλλον σχεδιάζεται νά ἐνταχθεῖ καί ἡ ἠλεκτρονική «ὑπογραφή» τῶν πολιτῶν. Σύμφωνα μέ τό χρονοδιάγραμμα, στόχος εἶναι νά ψηφιστεῖ μέσα στό καλοκαίρι καί ἡ «ἔξυπνη κάρτα» καί νά ἐνεργοποιηθεῖ τό 2011, ἐνῷ δέν ἀποκλείεται νά ἐφαρμοσθεῖ νωρίτερα στούς μετανάστες, καθώς ὑπάρχει σχετική εὐρωπαϊκή ὁδηγία.
Ἔχουμε ἀναπτύξει πολλές φορές τή θέση μας, ὅτι δηλαδή τό κύριο μέλημα τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἀκριβῶς ἡ ὁλοκλήρωση τῶν ὑποδομῶν τῆς «ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης». Φυσικά ἡ εὐρύτατη καί παγκόσμια χρήση αὐτοῦ τοῦ ὅρου, ἀποτελεῖ ἕναν εὐφημισμό καί μία μάσκα ἀφοῦ στήν οὐσία πρόκειται γιά ἠλεκτρονική δικτατορία καί παγκόσμια ἠλεκτρονική τυραννία. Ὁ στόχος εἶναι ἡ ἐλαχιστοποίηση τῶν λαϊκῶν ἀντιδράσεων, τό «νανούρισμα» τῶν συνειδήσεων καί ἡ παιδαγωγία στήν ἐκκοσμίκευση καί τόν ὑλισμό-ἀτο-μισμό.
Ὁ ΑΜΚΑ καί ἡ Κάρτα Κοινωνικῆς Ἀσφάλισης πού θεσμοθέτησε ἡ προηγούμενη κυβέρνηση εἶναι τά ἀπαραίτητα δομικά στοιχεῖα γιά τήν ὀργάνωση τῆς παγκόσμιας «ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης», γιά χάρη τῆς ὁποίας ἡ σημερινή κυβέρνηση ἵδρυσε καί ἀντίστοιχο ὑπουργεῖο. Αὐτό πού διαφαίνεται ἐκ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τοῦ πρωθυπουργοῦ εἶναι ἡ πρόθεση γιά ἔκδοση μίας νέας κάρτας, ἡ ὁποία, ὅπως ἀνέφερε, θά ὀνομάζεται «ἠλεκτρονική κάρτα ὑγείας» καί θά εἶναι ἀρκούντως ἐξοπλισμένη μέ τέτοια τεχνολογία, ὥστε νά μπορεῖ νά χρησιμοποιεῖται μέ «διαλειτουργικό» τρόπο στά πλαίσια τῆς ὁλοκλήρωσης τῆς «ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης». Εἶναι «ἡλίου φαεινότερον» ὅτι θά εἶναι μία ὑπερκάρτα ἡ ὁποία θά ἀντικαταστήσει ὅλες τίς κάρτες, τά βιβλιάρια, τά διαβατήρια καί τίς ἀστυνομικές ταυτότητες λίαν συντόμως. Τό τελικό ὄνομά της θά εἶναι «ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη».
Αὐτή ἡ κάρτα τοῦ πολίτη ἀσφαλῶς καί θά κυκλοφορήσει ἀντί τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων. Ὁ καγκελάριος τῆς Γερμανίας Σρέντερ τό 2000 εἶχε προτείνει τή θέσπιση Κάρτας ἀσφάλισης, ἐφόσον οἱ Ἕλληνες ἀντιδροῦν στήν ἔκδοση ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων. Αὐτό ὅμως εἶναι σαφέστατη προσπάθεια ἐξαπάτησης τοῦ ὀρθοδόξου Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος γιά λόγους εὐαίσθητης Ὀρθοδόξης συνείδησης δέν θέλει τήν ἔκδοση καί παραλαβή τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων, καθώς ἐπίσης καρτῶν ἀσφάλισης, ἀφοῦ καί αὐτές ὑποκαθιστοῦν τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες.
Ὁ κύκλος τῆς ἀποπεράτωσης τῆς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς, τά θεμέλια τῆς ὁποίας ἐτέθησαν ἤδη ἀπό τή συνθήκη Σένγκεν ἐδῶ καί χρόνια, ὅπως δείχνουν τά πράγματα κλείνει ἐντός ὀλίγου.
Ἤδη ἡ κυβέρνηση βιάζεται νά μᾶς ἐγκλωβίσει σ’ αὐτήν τήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση δίνοντάς μας πρίν ἀπό τήν κάρτα τοῦ πολίτη μιά ἀκόμη ἠλεκτρονική κάρτα, πού θά μᾶς «διευκολύνει» ὅπως ἰσχυρίζεται, νά μή
Σελίδα 3 από 12
συγκεντρώνουμε ἀποδείξεις ἀπό τίς διάφορες ἀγορές πού κάνουμε. Ἕνας νέος «μοναδικός κωδικός πελάτη», συνδυασμένος μέ τό ψηφιακό σύστημα ΕΑΝ-13 θά στέλνει τά δεδομένα τῶν ἀγορῶν μας ἠλεκτρονικά στήν ἐφορία μας, γιά νά φορολογηθοῦμε, χωρίς νά εἴμαστε ἀναγκασμένοι νά ζητᾶμε καί νά κουβαλᾶμε ἀποδείξεις στήν ἀρχή τῆς οἰκονομικῆς χρονιᾶς καταθέτοντάς τις μέ τή φορολογική μας δήλωση. Ὅπως ὅμως ἔχει ἀποδειχθεῖ τόσον ὁ τύπος κωδικοποίησης UPC-A, στίς ΗΠΑ καί Καναδᾶ, ὅσο καί ὁ ΕΑΝ-13, στόν ὑπόλοιπο κόσμο, περιέχουν τό δυσώνυμο ἀριθμό 666. Αὐτό ἄλλωστε ἔχει ὁμολογήσει καί ὁ George Laurer κατασκευαστής τοῦ ἤδη παλαιοῦ συστήματος UPC-Α. Στήν κατω��τέρω ἀπεικόνιση κωδικοποίησης ΕΑΝ-13 διακρίνονται ἐμφανῶς καί διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ οἱ 3 μπάρες, ἀρχή-μέση-τέλος, πού καταχωροῦνται στόν ἠλεκτρονικό ὑπολογιστή ὡς 6-6-6.
Ὑπάρχουν ἐπιστημονικές μελέτες πού ἀποδεικνύουν τήν μέ συμβολικό τρόπο παρουσία τοῦ ἀριθμοῦ 666 στό πρότυπο ΕΑΝ-13 ἐπί τῇ βάσει τοῦ ὁποίου θά ἐκδίδεται ὁ «μοναδικός κωδικός πελάτη».
Κυριότερες ἀπ’ αὐτές εἶναι οἱ τρεῖς μελέτες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γρηγορίου καί ἰδίως ἡ τρίτη ἀπό αὐτές πού φέρει τόν τίτλο «Ὁ γραμμικός κώδικας (BAR CODE) καί ὁ ἀριθμός 666, Μελέτη Γ΄ (23-6-97) Ἰερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου 23 Ἰουνίου 1997». Στή μελέτη αὐτή συνεργάζονται ὁ ἱερομόναχος Λουκᾶς καί ὁ μοναχός Πρόδρομος, διπλωματοῦχος Ἠλεκτρολόγος Μηχανικός. Ὁ π. Πρόδρομος χρησιμοποιεῖ τήν τεχνογνωσία του καί ἄφθονη βιβλιογραφία ξένων ἐρευνητῶν γιά νά τεκμηριώσει τή θέση του. Ἀφοῦ ὁλοκληρώνει ἐναργέστατα τήν ἀπόδειξη τῆς παρουσίας τοῦ 666 στό ΕΑΝ-13, καταλήγει συμπερασματικά καί στά ἐξῆς λίαν ἐνδιαφέροντα:
«Καί μόνη ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων εἶναι πολύ ἐπικίνδυνη γιά τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, λόγῳ τῶν τρομακτικῶν δυνατοτήτων τῆς Πληροφορικῆς. Καί στήν περίπτωση ἀκόμη πού δέν θά ὑπάρχει τό 666 στίς ταυτότητες, ἡ παραλαβή τους σημαίνει τήν προσχώρησή μας σέ ἕνα παγκόσμιο ὁλοκληρωτικό σύστημα, τό ὁποῖο δέν ἀντιμετωπίζει τόν ἄνθρωπο ὡς Εἰκόνα Θεοῦ, ἀλλά ὡς «ὑποκείμενο» τῶν δεδομένων (Νόμος 2472/1997), πού σύντομα μπορεῖ νά καταστῇ ἀντικείμενο στά χέρια τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ἤ καί αὐτοῦ κατόπιν τοῦ Ἀντιχρίστου.
Ἡ χρησιμοποίησίς τους ὅμως θά εἶναι ἀποτρόπαια, ἐάν συσχετισθεῖ κατά τινα τρόπο καί μέ τόν ἀριθμό 666. Κανείς Χριστιανός, πού ἀναγνωρίζει καί σέβεται τήν μαρτυρία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ στήν Ἀποκάλυψη, δέν μπορεῖ νά παραλάβει ταυτότητα πού νά ἔχει τόν συμβολισμό τοῦ Ἀντιχρίστου.
Πολλοί ἀρνοῦνται νά συσχετίσουν, ἀκόμη καί προφανεῖς συμβολισμούς τοῦ 666, ὅπως αὐτούς πού ὑποδεικνύει ἡ παροῦσα μελέτη, μέ τόν ἀριθμό πού σημειώνεται στήν Ἀποκάλυψη, τόν χξς΄. Δέν ἔχουν ὅμως δίκαιο. Διότι ὄχι ἡ ὕπαρξις ἀλλά καί αὐτή ἡ ὑποψία ὅτι κάποιος συμβολισμός τοῦ χξς΄ ἐνδέχεται νά ἔχει ἐμφιλοχωρήσει σέ κάποιο ἀντικείμενο καθοριστικό τῆς ταυτότητος τοῦ προσώπου, εἶναι ἀρκετή νά πείσει τούς Χριστιανούς νά
Σελίδα 4 από 12
ἀντιδράσουν ἀμέσως καί δυναμικῶς στήν χρησιμοποίηση τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ (πχ τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητος).
Ἐπιβάλλεται μία τέτοια δυναμική ἀντίδρασις διότι ἡ παραλαβή τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ Ἀντιχρίστου σημαίνει ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί σύνταξη μέ τόν διάβολο. Αὐτό φαίνεται ἀπό τήν διδασκαλία τῆς Ἀποκαλύψεως (ιδ, 9-11), ἀλλά καί ἀπό τήν πεῖρα τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τούς χρόνους τῶν Μαρτύρων. Οἱ ἅγιοι Μάρτυρες ὄχι μόνο δέν ἠρνοῦντο τόν Χριστό διά λόγου, ἀλλά δέν ἠνείχοντο οὔτε συμβολικῶς νά ἐνεργήσουν κάποια εἰδωλολατρική πράξη, διότι τοῦτο ἐσήμαινε γι’ αὐτούς ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ.
Παρότι ἔχει δημοσίως λεχθεῖ ὅτι στίς νέες ταυτότητες δέν θά χρησιμοποιηθεῖ ὁ γραμμικός κώδικας τοῦ τύπου ΕΑΝ-13 καί UPC-Α, ἐν τούτοις τίποτε δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ βέβαιο.
Ἐκτός τούτου καί ὁ οἰκονομικός ὁλοκληρωτισμός πού ἐπιβάλλεται παγκοσμίως ἀπό τήν οἰκονομική ὀλιγαρχία σχετίζεται ἄμεσα μέ τόν γραμμικό κώδικα, ἔτσι ὥστε νά εἶναι πολύ πιθανή ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ λόγου τῆς Ἀποκαλύψεως περί ἀδυναμίας οἰκονομικῆς συναλλαγῆς ἀπό ἐκείνους πού δέν θά ἔχουν τήν ἠλεκτρονική πρόσβαση στό ἐπιβαλλόμενο σύστημα συναλλαγῆς...
Ἑπομένως ἡ ἔγκαιρη καί ὑπεύθυνη ἐνημέρωσις τοῦ λαοῦ ἀποτελεῖ πρός τό παρόν τό πρῶτο βῆμα, ὥστε νά λάβει θέση ὑπεύθυνα καί μέ ἐπίγνωση τῶν συνεπειῶν της ἀπέναντι στό τόσο σοβαρό θέμα γιά τήν πίστη του καί τήν προσωπική του ἐλευθερία» (σελ 26-27).
Ἡ δική μας πνευματική ἀνησυχία ἐντείνεται, ὅταν πληροφορούμαστε, ὅτι στή γείτονα Ὀρθόδοξη Ρουμανία ὁ ὑπέργηρος ἅγιος γέροντας π. Ἰουστῖνος Πάρβου συμβουλεύει τούς πιστούς Ρουμάνους νά μή πάρουν τήν ἠλεκτρονική ταυτότητα. Ἄς δοῦμε μία παράγραφο ἀπό τό κείμενο πού ἀπηύθυνε στό λαό στίς 14 Ἰανουαρίου 2009:
«Πιεζόμενοι ἀπό τό νόμο καί τήν κυβέρνηση οἱ Ρουμάνοι εἶναι ἀναγκασμένοι νά μποῦν σέ ἕνα σχέδιο ἐντοπισμοῦ καί ἐπιτήρησης, σέ ἐθνικό καί παγκόσμιο ἐπίπεδο. Σχέδιο πού, στήν πράξη, κλέβει τήν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων. Ζητοῦν ἀπό τούς Ρουμάνους νά βάλουν πάνω στά διαβατήρια καί πάνω στά διπλώματα ὁδηγήσεως αὐτό τό βιομετρικό τσίπ, τό ὁποῖο περιέχει τό ψηφιακό ἀποτύπωμα καί τή φωτογραφία.
Μᾶλλον γιά πολλούς ἀνάμεσά σας αὐτό τό τσίπ εἶναι κάτι ἀσήμαντο ἀλλά πίσω ἀπό αὐτό τό σύστημα πού καταγράφει τούς ἀνθρώπους καί περιέχει ὅλα τά δεδομένα (πληροφορίες) κρύβεται μία ὁλόκληρη δικτατορία, ἕνα δαιμονικό σχέδιο, μέσῳ τοῦ ὁποίου δέχεσαι νά πουλήσεις τήν ψυχή σου στό διάβολο. Ἡ καταγραφή τῶν ἀνθρώπων, ὅπως κάνουμε μέ τά ζῶᾳ, εἶναι τό πρῶτο βῆμα ἀπό τά μέτρα πού παίρνουν γιά νά ἐλέγχουν ἀπόλυτα τόν ἄνθρωπο». (Anavaseis.blogspot.com)
Ὕστερα ἀπό αὐτές τίς σαφεῖς προτροπές τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἰουστίνου ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας στή Συνεδρία τῆς 25-2-2009 πῆρε ἀπόφαση ἀπόλυτα σύμφωνη μέ τίς ὑποδείξεις τοῦ Ἁγίου Γέροντος, θεωρώντας ὅτι γιά λόγους θρησκευτικῆς συνειδήσεως δέν εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ πιστοί νά παραλάβουν τά βιομετρικά διαβατήρια.
Ἀπό τό παρελθόν ὑπῆρχαν πολλές μαρτυρίες, ὅτι ὁ δυσώνυμος ἀριθμός 666 θά ὑπάρχει στίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες ἤ σέ ἀντίστοιχα ὑποκατάστατά τους.
Ἐνδεικτικά καταγράφουμε μαρτυρίες ὑπευθύνων, πού ὁμολογοῦν ὅτι θά ὑπάρχει ὁ κωδικός ἀριθμός 666 στίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες, γιά νά εἶναι
Σελίδα 5 από 12
ἀναγνώσιμες ἀπό τούς on line ὑπολογιστές τῶν διαφόρων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Τό περιοδικό «Ὀρθόδοξη Μαρτυρία» τ. 107 δημοσιεύει μερικές τέτοιες μαρτυρίες πολιτικῶν καί δημοσιογράφων τῆς πατρίδας μας:
Λ. Παπαδήμας (Ὑφυπουργός Ἐσωτερικῶν): Ὁμολόγησε σαφέστατα τή χρήση τοῦ δυσώνυμου ἀριθμοῦ γιά τίς ἀνάγκες τῆς μηχανοργάνωσης: [Antenna-«Ἡ ὥρα τῆς ἀλήθειας» τοῦ κ. Πρετεντέρη (σέ παράθυρο καί ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος) Μάρτιος 1997].
Θεόδωρος Πάγκαλος (Ὑπουργός Ἐξωτερικῶν) σέ ἐρώτηση τοῦ δημοσιογράφου Ν. Χατζηνικολάου, γιατί δέν ἀλλάζουν τό 666, ἐφ’ ὅσον ἀντιδρᾷ ἡ Ἐκκλησία καί ὁ λαός, ἀπήντησε: Δέν μποροῦμε νά τόν ἀλλάξουμε, διότι ἀλίμονο ἐάν ἐμεῖς περιέλθουμε στή λογική τοῦ νά ἀκοῦμε μιά χούφτα παράξενους ἀνθρώπους. [Mega - «Ἐνώπιος Ἐνωπίῳ» ἀμέσως μετά τήν ἐπικύρωση τῆς Συνθήκης Σένγκεν].
Παῦλος Σαρλῆς (Εὐρωβουλευτής Ν. Δημοκρατίας, ὑπέρμαχος τῆς Συνθήκης Σένγκεν): «Τό 666 θά ἐμπεριέχεται στίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες… Εἶναι ἁπλό γιά τήν ὁποιαδήποτε κυβέρνηση ν’ ἀλλάξει τό ἠλεκτρονικό σύστημα καί νά χρησιμοποιήσει ἕνα ἄλλο σύστημα, τό ὁποῖο δέν θά περιέχει τόν ἀριθμό 666 ἐφόσον αὐτός εἶναι ὁ λόγος τῆς ἀντίδρασης πού ὑπάρχει γενικότερα». [Ἀπογευματινή 15-6-97 σελ. 24].
Ἠλίας Παπαδόπουλος (εἰσηγητής τῆς Συνθήκης Σένγκεν τοῦ ΠΑΣΟΚ) ἀπάντησε στόν ἰσχυρισμό τοῦ ἱερομονάχου Χριστοδούλου ὅτι στίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες διά τῶν ὁποίων θά δοθεῖ ὁ Ε.Κ.Α.Μ. θά ἐμπεριέχεται ὁ 666… : «Θέλω νά παρατηρήσω ὅτι ὁ π. Χριστόδουλος εἶναι πάρα πολύ θετικός στήν συζήτησή του, μοῦ ἀπέδωσε τά πραγματικά γιά ὅ,τι ἀφορᾶ τό 666… εἴμαστε ὅμως στήν ἐποχή τῆς πληροφορικῆς καί δυνατός σάν κράτος εἶναι αὐτός πού ἔχει τίς περισσότερες πληροφορίες, παρά ἐκεῖνος πού ἔχει τούς ἐξοπλισμούς. Εἴμαστε λοιπόν ὑποχρεωμένοι νά μποῦμε στό σύστημα, διότι πρέπει νά δοῦμε καί τί θά γινόταν, ἐάν δέν μπαίναμε». (ΣΚΑΪ Εἰδήσεις 10-6-1997).
Ἰωάννης Λοβέρδος (δημοσιογράφος): «Ὁ ἀριθμός 666 θά βρίσκεται γιά τίς ἀνάγκες τῆς μηχανοργάνωσης στίς νέες ταυτότητες πού προβλέπονται συνεπείᾳ τῆς κύρωσης τῆς Συνθήκης Σένγκεν». Ἐφημερίς «Ἐπενδυτής» Σάββατο 14-6-97).
Γεώργιος Πασχαλίδης ( Ὑπουργός παρά τῷ Πρωθυπουργῷ). Καθησυχάζων τήν ἐπιτροπήν τῶν Ἀρχιερέων πού τόν ἐπεσκέφθησαν διά τό θέμα ἐδήλωσε: «Τό 666 δέν εἶναι κάτι κακό. Εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἀριθμός πρίν τό 667 καί μετά τό 665!». (ἐφημερίς «Ἐλευθεροτυπία» 11-6-97)
Χρήστος Νικολαΐδης (Δημοσιογράφος): «… εἰδικοί ἐπιστήμονες τοῦ τομέα προγραμματισμοῦ ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν ἐπισημαίνουν πώς ἡ ἐμφάνιση τοῦ 666 σέ συστήματα πληροφορικῆς εἶναι τυχαία. Συγκεκριμένα ἀναφέρει, ἐμφανίζεται στό γραμμωτό κώδικα, ὄχι ἑνιαῖος, ἀλλά μέ τήν μεταφορική ἐμφάνιση τριῶν στοιχείων 6(ἕξι) στήν ταυτότητα κάθε καταναλωτικοῦ ἀγαθοῦ. Τό σχῆμα πού φέρει τήν ὀνομασία (6) ἀποτελεῖται ἀπό δύο γραμμές, μιά λεπτή καί μία πλατύτερη καί ἐπαναλαμβάνεται στήν ἀρχή, στό μέσον καί στό τέλος τοῦ κωδικοῦ…» (ἐφημερίς Ἀγγελιοφόρος» Τρίτη 17-7-97)
Ἠλίας Παπαδόπουλος (Εἰσηγητής Συνθήκης Σέγκεν). Ἀλίμονο ἐάν μιά εὐνομούμενη πολιτεία ὅπως εἶναι ἡ χώρα μας, ἡ ὁποία δέχεται νά ἀκούγονται ὅλες οἱ φωνές, παρασυρθεῖ καί ἐπηρεασθεῖ ἀπό μία ἐλάχιστη μειοψηφία ἡ
Σελίδα 6 από 12
ὁποία θέλει νά μᾶς ἐπιβάλει ἕναν ἀριθμό, ἐπειδή ἔτσι νομίζει (ἐννοώντας τό 777 ἀντί τοῦ 666). (Κρατική Τηλεόραση ΕΤ3 ἐκπομπή «Ἀνιχνεύσεις»).
Γιατί τόσο ἐπίμονα εἶναι κολλημένοι οἱ ἄνθρωποι, ἐπώνυμοι καί μή, τῆς Νέας Ἐποχῆς σ’ αὐτόν τό μοναδικό γι’ αὐτούς, δυσώνυμο γιά μᾶς, ἀριθμό; Ἄν οἱ ὑπολογιστές χρειάζονται τριψήφιο κωδικό ἀριθμό γιά νά λειτουργήσουν καί νά διασυνδέονται διακυβερνητικά, ἐμεῖς ὡς χριστιανοί, ἄν συμφωνούσαμε κατά τά ἄλλα τά τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης, θά προτείναμε 999 ἀριθμούς. Ποῖοι εἶναι οἱ κολλημένοι; Οἱ χριστιανοί πού ἀντιδροῦν σέ ἕνα καί μόνο ἀριθμό, τόν 666 καί δέχονται τούς 999, ἤ οἱ νεοεποχῖτες πού ἐπιμένουν μόνο στό σατανικό 666 καί δέ δέχονται τήν πλειάδα τῶν 999 ἀριθμῶν;
Τό ἄγριο ἀπάνθρωπο καί μοχθηρό πρόσωπο πάντως τῆς Νέας Ἐποχῆς ἀποκαλύπτεται μέσα σ’ ὅλο τό φάσμα τῆς κατασκευασθείσης κρίσεως. Πιεζόμαστε ὅλοι οἱ πολῖτες φοβερά στά οἰκονομικά μας, ἐνῷ παράλληλα ἐπικρέμαται ἐπί τῶν κεφαλῶν μας ἡ κάρτα τοῦ Πολίτη. Ἡ Νέα Ἐποχή ἐπισπεύδει τίς διαδικασίες ὥστε τελικά νά γίνει ἀποδεκτό τό σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου.....
Φαίνεται λοιπόν ὅτι καί στήν κάρτα τοῦ πολίτη, ἀλλά καί στό μελλοντικά ἐμφυτεύσιμο στό σῶμά μας τσιπάκι θά ἐμπεριέχεται ὁ δυσώνυμος ἀριθμός τοῦ Ἀντιχρίστου, τό 666 πού θά ἐμφυτευθεῖ στό σῶμα μας. Ἤδη στίς ΗΠΑ διά νόμου προωθεῖται γιά λόγους ὑγείας πρῶτον ἡ καταγραφή ὅλων τῶν ἰατρικῶν δεδομένων τῶν πολιτῶν καί δεύτερον ἡ ἐμφύτευση μικροτσίπ στό χέρι (Healthcare Bill HR 3200/ pp 1001-1008), γιά τό ὁποῖο ὅμως ὑπάρχουν πολλές ἀντιδράσεις καί οἱ πολῖτες καταφεύγουν στή δικαιοσύνη.
Οἱ τελευταῖες ἐξελίξεις καί ἡ βιασύνη τῆς κυβέρνησης γιά τήν ἐπίσπευση ἀπό 1ης Μαΐου 2010 τῶν λεπτομεριῶν γιά τήν ἔκδοση τῆς κάρτας τοῦ πολίτη, ἐπιβεβαιώνει τίς ὑποψίες μας.
Συγκεκριμένα τήν Τετάρτη 21 Ἀπριλίου τοῦ 2010 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στό Μέγαρο Μαξίμου ἀπό τόν πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, ἀπό ἁρμόδιους ὑπουργούς καθώς ἐπίσης καί γενικούς καί εἰδικούς γραμματεῖς. Ὁ πρωθυπουργός ζήτησε νά ἐπισπευθοῦν ἀπό τήν 1η Μαΐου καί νά ξεκινήσουν οἱ ἐργασίες τῶν ἐπιτροπῶν πού θά ἐξετάσουν:
��Τή διαλειτουργικότητα τῶν ἐθνικῶν μητρῴων στοιχείων πολιτῶν.
��Τή δημιουργία καταλλήλου νομικοῦ πλαισίου.
��Τή δημιουργία καί ἑτοιμότητα τῶν ἀπαραιτήτων ὑποστηρικτικῶν ὑποδομῶν.
��Τήν ἐπιλογή τεχνικῶν προδιαγραφῶν πού θά εἶναι σύμφωνες μέ τά εὐρωπαϊκά πρότυπα, ὥστε νά ἐξασφαλίζεται ἡ διαλειτουργικότητα τῆς κάρτας στό πλαίσιο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης (διακήρυξη Ὑπουργῶν γιά τήν Ἠλεκτρονική Διακυβέρνηση).
Ἡ ἔκδοση τῶν καρτῶν τοῦ πολίτη θά γίνει σέ δύο φάσεις:
α. ἀπό 18 ἐτῶν καί ἄνω καί
β. ἀπό 12 ἐτῶν ἕως 18.
Ἡ δαπάνη θά καλυφθεῖ ἀπό κοινοτικούς πόρους τοῦ ΕΣΠΑ καί συγκεκριμένα ἀπό τά Ἐπιχειρησιακά Προγράμματα «Διοικητική Μεταρρύθμιση» καί «Ψηφιακή Σύγκλιση». Κάθε πολίτης θά συμμετάσχει στή δαπάνη μέ 5€.
Στό τέλος τέλος ἄς δείξουν οἱ καλοπροαίρετοι ἐκλεγμένοι ἀπό τό λαό μας ὀρθόδοξοι βουλευτές μας καί οἱ ἀρχηγοί τους τήν καλή τους διάθεση πρός τούς συνειδητούς ὀρθοδόξους χριστιανούς, πού σίγουρα θά ἀρνηθοῦν νά
Σελίδα 7 από 12
πάρουν καί νά χρησιμοποιήσουν τήν ἠλεκτρονική Κάρτα τοῦ Πολίτη. Γιατί μόνο μιά χούφτα μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, κατευθυνόμενοι μάλιστα ἀπό ὀργάνωση τοῦ ἐξωτερικοῦ μέ σκοτεινούς καί ἀντεθνικούς στόχους, ἐξαιροῦνται ἀπό τήν κυριώτερη ὑποχρέωσή μας, τήν ὑπεράσπιση τῆς πατρίδας;
Τρία ἑκατομμύρια καί πλέον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντέδρασαν ἐνυπογράφως γιά τό ἥσσονος σημασίας θέμα, πού ἦταν ἡ ἀπάλειψη τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες, θέμα ἁπλῆς ἔλλειψης ὁμολογίας. Κατά μείζονα λόγο ἐξεγείρεται ἡ συνείδηση πολλῶν Ὀρθοδόξων μέ τήν κάρτα τοῦ πολίτη πού περιέχει τό 666 καί σημαίνει ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί συστράτευση μέ τόν Ἀντίχριστο. Θά στερηθοῦν λοιπόν οἱ Ὀρθόδοξοι τό δικαίωμα τῆς ἐπίκλησης λόγων θρησκευτικῆς συνείδησης, καί τῆς δυνατότητας ὁμοίου χα-ρακτηρισμοῦ ὡς ἀντιρρησιῶν συνείδησης; Δέν θά πρέπει νά τούς δοθεῖ μιά ἐναλλακτική, νόμιμη λύση;
Ἐπίσης ἰδιαίτερα προνόμια μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἑλληνική πολιτεία ἀπολαμβάνουν οἱ Μουσουλμάνοι τῆς Θρᾴκης, οἱ Ἑβραῖοι καί οἱ Ρωμαιοκαθολικοί στήν Ἑλλάδα. Δέν μποροῦν λοιπόν τόσο οἱ Ἕλληνες ἐκπρόσωποί μας στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο, ὅσο καί οἱ ξένοι νά δείξουν λίγη - ἐλάχιστη ἀνοχή στούς πιστούς Ἕλληνες πού θά ἀρνηθοῦν τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη; Θά ἐξοντωθοῦν μέ τή σιωπηρή συγκατάβαση καί τῶν δικῶν μας καί τῶν ξένων νεοεποχιτῶν;
«Ἤδη ὁ Δικηγορικός Σύλλογος Ἀθηνῶν μέ τίς ἐπιστημονικές του ἐπιτροπές ἐξετάζει τή συμβατότητα τῶν διατάξεων τοῦ Μνημονίου πρός τό Σύνταγμα, τίς εὐρωπαϊκές Συνθῆκες καί τήν ΕΣΔΑ, καί ἄν οἱ περικοπές κοινωνικῶν δικαιωμάτων εἶναι συμβατές μέ τό κοινωνικό κεκτημένο, μέ τή συνταγματική καί ὑπερνομοθετική προστασία, πού θεσπίζονται ἀπό τά κείμενα αὐτά» (ἐφ. Καθημερινή 27-06-2010 σελ 26 Ἄρθρο τοῦ κ. Δημητρίου Χ. Παξινοῦ, Προέδρου Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν). Στό πλαίσιο τῆς συρρίκνωσις τῶν κοινωνικῶν δικαιωμάτων δέν ἐντάσσονται αὐτονόητα καί οἱ δικοί μας προβληματισμοί γύρω ἀπό τά θέματα πού ἐπεξεργαζόμαστε;
Συμπεράσματα – Προτάσεις
1.
Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν θά πρέπει ἁπλᾶ καί μόνο νά παραπέμψει τό θέμα τῆς κάρτας τοῦ πολίτη σέ μιά ἐπιτροπή π.χ. νομοκανονικῶν θεμάτων, γιά νά μᾶς ξαναπεῖ λακωνικά, ὅτι δέν κινδυνεύει ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.
2.
Ποτέ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δέν ἦταν ἀρνητική στή χρήση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Ὅλες οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, τῶν Ἱερῶν Μονῶν καί τῶν Ἐνοριῶν χρησιμοποιοῦν τά ἀγαθά αὐτῆς τῆς τεχνολογίας. Εἴμαστε ὅμως ἐντελῶς ἀντίθετοι στήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, ὅπως αὐτή ὀργανώνεται σήμερα γιά νά ἐντάξει ὅλους μας, κληρικούς καί λαϊκούς, μοναχούς καί μοναχές στό ἀντίχριστο παγκόσμιο κράτος· ἀντίθετοι στή κατάλυση τοῦ θεοσδότου δώρου τῆς ἐλευθερίας μας.
3.
Ἡ Παγκόσμια Κυβέρνηση δέν ἐπιθυμεῖ νά ἀφήσει τίποτα στήν «τύχη», δηλαδή στά χέρια τοῦ Θεοῦ κατά τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Τό ἀνθρώπινο πρόσωπο ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ θά πρέπει νά ἐξαφανιστεῖ, ὥστε ἀποκομμένος ὁ ἄνθρωπος, ἀναγκαστικά καί ἐθελοντικά ἀπό τή ζωηφόρο βοήθεια καί στήριξη τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, νά γίνει ἕνας χρήσιμος «χαζοχαρούμενος» στήν παγκόσμια
Σελίδα 8 από 12
φυλακή καί, ὅταν πεθάνει, ἕνα ἀκόμα κομμάτι κρέας γιά ἀποτέφρωση … Ὁ Ἕλληνας θά σφραγισθεῖ καί θά ἁλυσοδεθεῖ μέ ὅπλα τήν οἰκονομία και τήν ψηφιακή τεχνολογία, ὥστε νά μή κινδυνεύει μελλοντικά τό σύστημα ἀπό τίς «ἀναρχικές» ὀρθόδοξες ἀντιλήψεις.
4.
Ἡ κάρτα τοῦ πολίτη δέν θά εἶναι ἕνας ἁπλός χρηστικός ἀριθμός. Τό ἐμπεριεχόμενο σ’ αὐτήν τσίπ θά ἐξασφαλίζει τή δυνατότητα πρόσβασης σ’ ὅλες τίς δραστηριότητες τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.
5.
Χωρίς τόν ΑΜΚΑ, μά κυρίως χωρίς τήν κάρτα ἀσφάλισης ἤ ἐπί τό πληρέστερον χωρίς τήν ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη, δέ θά μπορεῖ νά ἔχει ὁ πολίτης ἀσφάλιση, δέ θά μπορεῖ νά πληρώνεται, νά πληρώνει καί νά συναλλάσσεται μέ τούς λοιπούς ἀνθρώπους καί τούς διαφόρους φορεῖς· χωρίς αὐτήν δέν θά μπορεῖ πουθενά νά δικαιωθεῖ. Εἶναι προφανέστατη ἡ ὁμοιότητα τῶν συνεπειῶν ὅλων ὅσων ἀρνηθοῦν νά χρησιμοποιήσουν τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ ὅσα λέει ἡ Ἀποκάλυψη στό 13ο κεφάλαιο στίχο 17 γιά ὅσους ἀρνηθοῦν τό σφράγισμα: «… ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ».
6.
Ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση ἀπό ποιόν ἄρχοντα καί ἀπό ποιά κυβέρνηση θά κατευθύνεται; Ἐφόσον θά εἶναι διακυβέρνηση, ὅπως περιγράφεται καί ἀσκεῖται μέ τά τωρινά δεδομένα, σημαίνει, ὅτι ἐντασσόμαστε (ὑπαγόμαστε) χωρίς νά τό πολυκαταλαβαίνουμε, στήν παγκόσμια κυβέρνηση, πάντως ὄχι στή δική μας Ἑλληνική κυβέρνηση. Σχετικά πρόσφατα ἀκυρώθηκε ἡ ἀξία καί τό νόημα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Βουλή αὐτοκαταργήθηκε, ἀφοῦ ἔδωσε στόν Ὑπουργό Οἰκονομίας τό δικαίωμα νά ὑπογράφει ὅλες τίς συμβάσεις μέ τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, τό ΔΝΤ κλπ. σχετικά μέ τό δανεισμό τῆς χώρας μας, καί τά σκληρά μέτρα, χωρίς αὐτές οἱ συμβάσεις τοῦ ὑπουργοῦ νά κυρώνονται ἀπό τή Βουλή! Ἁπλῶς, ἀφοῦ ὑπογράφει τίς σχετικές συμφωνίες, θά τίς φέρνει στή Βουλή γιά «ἐνημέρωση καί συζήτηση»!!! Πρόκειται γιά ματαίωση κάθε δημοκρατικῆς ἀρχῆς. Μετά τήν προδοσία τοῦ ἔθνους μας καί τῆς δημοκρατίας ἀσυγκράτητοι ὁρμοῦν στό πιό εὐαίσθητο σημεῖο τῆς συνειδήσεως τοῦ Ἕλληνα, στή θρησκευτική, ὀρθόδοξη συνείδησή του. Ἀπό τή δεκαετία τοῦ ’80 παλεύουν νά ἐπιβάλουν μιά ἀντίχριστη ταυτότητα πού νά συνδυάζει τήν ἀριθμοποίηση τοῦ προσώπου, τήν παρακολούθηση, τό φακέλλωμα καί τόν δυσώνυμο ἀριθμό 666. Συνεχῶς μᾶς ζαλίζουν μέ τόν ΕΚΑΜ πρῶτα, τόν ΑΜΚΑ ὕστερα, τήν Κάρτα Πολίτη καί τόν μοναδικό κωδικό πελάτη τώρα τελευταῖα.
7.
Ἤδη ἔχουμε στίς μέρες μας τήν πρώτη ἁπτή καί κραυγαλέα ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς διακυβέρνησης μέσῳ τοῦ Δ.Ν.Τ. Στήν κοινή ὑπουργική ἀπόφαση τῆς 4ης Ἰουνίου 2010 «γιά τήν ἀπογραφή στό δημόσιο τομέα» τό πρῶτο πού λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν εἶναι [οἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τῆς παραγράφου 1β τοῦ Νόμου 3845/2010 (ΦΕΚ 65Α/10) «Μέτρα γιά τήν ἐφαρμογή τοῦ μηχανισμοῦ στήριξης τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀπό τά κράτη μέλη τῆς Ζώνης τοῦ εὐρώ καί τό ΔΝΤ»]. Ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, καθώς καί ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι, οἱ πρεσβύτεροι καί οἱ διάκονοι θά πρέπει νά δώσουμε πολλά εὐαίσθητα προσωπικά δεδομένα γιά νά μποροῦμε νά μισθοδοτούμαστε. Σέ πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ὅλα αὐτά μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης θά εἰσαχθοῦν στήν ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη, πού θά ὑποχρεωθοῦμε νά πάρουμε γιά νά μισθοδοτούμαστε. Εἶναι δυνατόν νά φτάσουμε σ’ αὐτό τόν εὐτελισμό οἱ κληρικοί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ; Νά χρησιμοποιοῦμε ἄνετα τήν κάρτα τοῦ Ἀντιχρίστου, μέ τό σύμβολό του, μέ τόν
Σελίδα 9 από 12
ἀριθμό δηλαδή τοῦ ὀνόματός του; Ποιός κυβερνάει πλέον τήν Ἑλλάδα; Ποιός θεσμοθετεῖ τούς νόμους; Ἄλλοι διακυβερνοῦν… Ἀπεργάζονται οἱ ἐκλεγμένοι ἀντιπρόσωποί μας ὡς δήμιοι τήν καταστροφή, τήν πτώχευση τῆς χώρας μας, πού ὑπῆρξε ἡ ἐνδοξότερη, πολυπολιτισμικότερη καί δημοκρατικότερη χώρα τῆς οἰκουμένης.
8.
Ποιός ἔδωσε αὐτά τά δικαιώματα καί αὐτές τίς ἁρμοδιότητες στήν παροῦσα κυβέρνηση; Μήπως ἐνδιάμεσα ἔγινε κάποιο δημοψήφισμα γιά νά παραχωρήσει ἡ κυβέρνησή μας ὡς τελείως ἀδέξια τή διακυβέρνηση τῆς πατρίδας μας στούς ξένους;
9.
Ἐφόσον κόβονται μισθοί, συντάξεις, ἐπιδόματα, παροχές, εὐνοϊκοί ὅροι στούς πολύτεκνους καί στούς ἀδύνατους· ἐφόσον σκληραίνουν τά φοροεισπρακτικά μέτρα· ἐφόσον θά κλείσουν ἤ θά συγχωνευθοῦν νοσοκομεῖα· ἐφόσον ἡ ἀσφαλιστική κάλυψη τῶν δῆθεν ἀσφαλισμένων πολιτῶν θά εἶναι πολύ πενιχρά· σέ τί θά μᾶς χρειάζεται ἡ κάρτα ἀσφάλισης ἤ κάρτα τοῦ πολίτη; Οὔτε ἀσφάλιση θά ἔχουμε, οὔτε χρήματα, οὔτε ἐλεύθερη πρόσβαση στήν ἐλεύθερη ἀγορά πραγμάτων καί δραστηριοτήτων.
10.
Ἄρα ὁ πολύ ἐπίμονος στόχος τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης εἶναι νά συγκεντρώνονται ὅλα τά δεδομένα κάθε πολίτη. Μέσῳ τῶν διαφόρων κωδικῶν τοῦ τσίπ θά ἐπικοινωνοῦν ἠλεκτρονικά, δηλαδή ἄμεσα, αὐτόματα, οἱ διάφορες ὑπηρεσίες καί οἱ διάφοροι φορεῖς, οἱ ὁποῖοι θά παίρνουν τά προσωπικά δεδομένα μας στίς τράπεζες δεδομένων καί θά «παρέχουν τίς ἐξυπηρετήσεις» πού θά χρειαζόμαστε λαμβάνοντας ὅσες πληροφορίες χρειάζονται γιά τόν κάθε πολίτη. Τό προφίλ τοῦ κάθε πολίτη, ὅσο καί νά μᾶς διαβεβαιώνουν γιά τό ἀντίθετο, θά μπορεῖ νά εἶναι ἄμεσα προσβάσιμο καί ἀναγνώσιμο καί ἴσως καί ἐπεξεργάσιμο ἀπό οἱονδήποτε, ἱκανό καί ἐπιτήδειο νά ἀναγνώσει καί νά ἐπεξεργαστεῖ τά προσωπικά μας δεδομένα.
1. Ἐ
κτός τούτων ὅμως οἱ τεχνοκράτες ἐπιστήμονες ἔχουν παραδεχθεῖ, ὅτι ἐκτός τῆς παθητικῆς λήψεως καί δόσεως δεδομένων, τά τσιπάκια λειτουργοῦν καί δυναμικά. Μποροῦν νά ἐπηρεάσουν τόν κάτοχο τοῦ τσίπ, μά κυρίως τόν ἔχοντα ἐνσωματωμένο τό τσίπ στό χέρι του ἤ στό μέτωπό του. Μποροῦν δηλαδή μέσῳ διαφόρων τρόπων νά μεταφέρουν ἀσθένειες στό σῶμα – προσπαθώντας ἐνδεχομένως, νά μειώσουν τό προσδόκιμο τῆς ζωῆς τῶν ὑπεργήρων ἤ ἴσως καί ἄλλων ἀνθρώπων - ἤ νά ἀλλοιώσουν τή δυνατότητα καί ποιότητα σκέψεων, βούλησης, ἀποφάσεων καί δράσεων τῶν ὑπό χεῖρας αὐτῶν ἀνθρώπων. («Ἡ Εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας» σελ.101 κ.ἐξ.)
12.
Τά συστήματα καί τά τσιπάκια μέ τόν bar code τοῦ προτύπου ΕΑΝ- 13 καί UPC-A θά εἶναι πιά τόσο πρωτόγονα καί ξεπερασμένα, πού θά ὠχριοῦν μπροστά στίς δυνατότητες χώρου καί τρόπου δράσης τῶν ἐξελιγμένων ἠλεκτρονικῶν τσίπ, καί δή τῶν ἐνσωματωμένων στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο τῶν ἀνθρώπων. Γι’ αὐτό καί ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου μιλάει μέ μεγάλο ἀποτροπιασμό γιά τό χάραγμα πού ἑκούσια θά δεχθοῦμε ὡς ἄρνηση τῆς εἰς Χριστόν πίστεώς μας.
13.
Συνελόντι εἰπεῖν, ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση μᾶς ὑπάγει στό παγκόσμιο ἀντίχριστο κράτος μειώνοντας καί ἐξαφανίζοντας τήν ἔννοια καί τήν ὕπαρξη συγκεκριμένης ἐθνικῆς κυβέρνησης, πού θά ἔχει τελείως ἀποχωρισθεῖ καί ἀποταυτισθεῖ ἀπό τό Χριστό καί τό χριστιανικό τρόπο ζωῆς. Τά πάντα καί οἱ πάντες θά διακυβερνῶνται ἀπό τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί τόν Ἀντίχριστο μέσῳ τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης. Θά παραδώσουμε τούς
Σελίδα 10 από 12
πιστούς μας σ’ αὐτή τή διακυβέρνηση τοῦ Ἀντιχρίστου πού ὁδηγεῖ κατ’ εὐθεῖαν στήν ἀπώλεια;
14.
«Τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστώς ἐν τόπῳ Ἁγίῳ». Αὐτή ἡ παγκόσμια κυβέρνηση θά περιλάβει στούς δαιμονικούς καί ἀντίχριστους κόλπους της καί ὅλες τίς θρησκεῖες μέ σκοπό νά καθυποτάξει ἀκόμα καί τή μοναδική σέ ἀλήθεια ὀρθόδοξη πίστη καί Ἐκκλησία. Πρόσφατο παράδειγμα ἔχουμε τήν ἐπίσκεψη τοῦ Ρωμαίου Ποντίφηκα στόν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ, ὁ ὁποῖος τόν δέχτηκε ὡς ἀρχηγό ὅλων τῶν θρηκειῶν, ἐνῷ δέ δέχτηκε τόν Οἰκου-μενικό Πατριάρχη. Βέβαια δέν μπορεῖ ποτέ νά ὑποτάξει τήν Ὀρθοδοξία, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος διαβεβαίωσε: «πύλαι ᾍδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Πολλοί πάντως «πιστοί» ἤδη ἔχουν τρομοκρατηθεῖ μέ τά οἰκονομικά μέτρα. Πῶς στή συνέχεια θά ἔχουν τή νηφαλιότητα νά ἀξιολογήσουν σωστά τά περί ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης;
15.
Εἶναι γνωστό, ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐπανειλημμένα μιλήσει ξεκάθαρα καί ὁμολογιακά μέ παρεμβάσεις καί Ἐγκυκλίους της πρός τόν πιστό λαό (πχ 2641/98), τόσο ἐναντίον τῆς καταρράκωσης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῆς ἐλευθερίας του διά τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων, ὅσο καί κατά τῆς ἀποδοχῆς τῶν ἀντιχρίστων συμβόλων, συγκεκριμένα τοῦ δυσώνυμου 666, πού πιθανότατα αὐτές θά περιέχουν. Ἀλλά θεωροῦμε ὅτι ἐπιβάλλεται νά ἐπαναλάβει ἡ Ἐκκλησία τίς προτροπές της καί μάλιστα ἐντονώτερα καί δυναμικώτερα, πρός συνετισμό τῶν κρατούντων, ἀλλά καί πρός στηριγμό τῶν πιστῶν. Αὐτό ὀφείλει νά γίνει:
α. λόγῳ τῆς ὕπαρξης πολλῶν, ἀκόμα καί ἐντός τῶν κόλπων της, οἱ ὁποῖοι ἀφελῶς ἤ πονηρῶς ἰσχυρίζονται ὅτι, ναί μέν κάποτε ἡ Ἐκκλησία εἶχε ἀντιδράσει, ὅμως τώρα δέν διαφωνεῖ, ἀλλά σιωπηρῶς συμφωνεῖ, ἤ τοῦλάχιστον ἀνέχεται καί οἰκονομεῖ. Δίνουν ἔτσι τήν ἐντύπωση ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι σάν τόν «φοῦρνο τοῦ Χότζα» καί ἔχει τή δουλοπρέπεια νά στρέφεται - ἀκόμα καί σέ θέματα πίστεως - ἀνάλογα πρός τίς ἑκάστοτε πιέσεις ἤ ἀνταλλάγματα.
β. Λόγῳ τῆς ἀκάθεκτης ὁρμῆς καί βίας τῆς Πολιτείας νά ἐπιβάλει μαζικά ὅ,τι ἀπό τό 1986 (πρβλ. νόμο 1599/1986 τοῦ ὑπουργοῦ Κουτσόγιωργα) ἀναγκαζόταν ἀπό τήν στάση τῆς Ἐκκλησίας νά «παγώνει» καί νά ἀναβάλει, ἐκμεταλλευόμενη τώρα τήν οἰκονομική κρίση ἀλλά καί τή σιγή τῆς Ἐκκλησίας.
16.
Ἡ ἠθική, ψυχολογική, πνευματική, σωματική καί οἰκολογική μόλυνση θά εἶναι ἐκτεταμένη καί παγκόσμια. Τό 666, τό πλέον ἐκφραστικό σύμβολο τοῦ Διαβόλου καί τοῦ Ἀντιχρίστου θά ἔχει τή δύναμη – παραχώρηση ἐκ τοῦ Θεοῦ διά τό πληθυνθῆναι τήν ἀνομίαν τῶν ἀνθρώπων - νά μολύνει γῆ καί θάλασσα, βουνά καί πεδιάδες, μαζί μέ ὁλόκληρη τήν παγκόσμια κοινότητα πού θά ἔχει προσκυνήσει τό θηρίο. Καί μόνο αὐτοί πού θά ἀρνηθοῦν νά λάβουν τό χάραγμα θά συνεορτάσουν μέ τό ἐσφαγμένο Ἀρνίο στή Βασιλεία Του, ὅταν θά καταλυθεῖ ἡ τελικά εὔθραυστη παγκόσμια κυριαρχία τοῦ Ἀντιχρίστου.
17.
Πρίν λοιπόν θεσμοθετηθεῖ ἡ ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη καί μετά ἀπό αὐτήν τό ἐπάρατο χάραγμα, ἡ ὀρθοτομοῦσα τόν Λόγο τῆς Ἀληθείας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἡ Μητέρα καί τροφός μας, δέν πρέπει νά ἀρθρώσει τό λόγο τῆς Ἀληθείας Της καί νά δώσει ὀρθές κατευθύνσεις στά τέκνα της;
Πρῶτος καί ἱκανότατος στήν παγκόσμια διακυβέρνηση θά ἦταν ὁ Κύριός μας ἤ πρίν ἀπό τό πάθος Του ἤ καί μετά ἀπό τό σταυρικό Του μαρτύριο. Θά μποροῦσε, ὅταν περιπαίζοντάς Τον οἱ ἀσεβέστατοι σταυρωτές
Σελίδα 11 από 12
Του τοῦ ἔλεγαν «εἰ υἱός εἶ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπό τοῦ σταυροῦ, ἵνα πιστεύσωμεν»(Μτ. κζ΄ 40), νά ἐπιβάλει μιά παγκόσμια διακυβέρνηση, πού νά εἶναι οἱ πάντες πανευτυχεῖς, ἀφοῦ θά διαβεβαιώνονταν ἀτράνταχτα γιά τήν ἀξία Του καί γιά τή «θεϊκή» δύναμή Του.
Ὅμως ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας προτίμησε νά μή φθάσει ἀκόμα καί σ’ αὐτήν τήν ὕψιστη «θεϊκή» θαυματουργία, ἀκριβῶς ἐπειδή τοιουτοτρόπως θά ἀκύρωνε τήν ὑψηλή ποιότητα τῆς ἐκλεκτῆς ἐλευθερίας, πειθαναγκάζοντας ἅπαντας νά τόν ὑπακούουν τυφλά ὡς κουρδισμένα ἀμίλητα καί ἀκούνητα ἀνθρωποειδῆ στρατιωτάκια.
Ἡ παροῦσα ὕπουλα ὑφέρπουσα καί ἁπλουμένη παγκόσμια ἠλεκτρονική διακυβέρνηση εἶναι ἔργο τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἔργο τοῦ Διαβόλου, μέ ἀντίθετη νοοτροπία ἀπό τοῦ Κυρίου μας, μέ τή νοοτροπία ἐπιβολῆς μιᾶς παγκόσμιας ἀσφυκτικῆς δικτατορίας. (Ὅρα πολέμους Σερβίας, Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Παλαιστίνης). Εὐτυχῶς πού μαινομένη ἡ Νέα Ἐποχή καί ἐπειγομένη, ἀποκαλύπτει ἀδέξια καί ἄκομψα τό δολοφονικό πρόσωπό της καί ἄθελά της μᾶς ξυπνάει ἀπό τόν ὕπνο τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος.
Ἄν, παρ’ ἐλπίδα, ἡ μητέρα διοικοῦσα Ἐκκλησία μας ὀλιγωρήσει καί σιωπήσει στήν παροῦσα πνευματική θεομηνία, τί ἀπάντηση θά δίνουμε στούς πιστούς μας; Τί θά πῶ στά ὀκτώ σαρκικά μου παιδιά, στά δεκαπέντε ἐγγόνια μου, στούς λοιπούς συγγενεῖς μου, στά πνευματικά μου παιδιά, στούς ἐνορίτες μου, στούς ἀνά τήν πατρίδα μας ἱερεῖς, πρώην μαθητές μου;
Ἀναλογίζομαι, προβληματίζομαι: Ἄν ἐπώνυμοι καί μή λαϊκοί, εἶναι ἀποφασισμένοι, γιά ὅλους τούς παραπάνω λόγους καί ἐπειδή ἔχουν ἐντονότατο συνειδησιακό πρόβλημα λόγῳ τῆς ἀκεραίας ὀρθοδόξου πίστεώς τους, σέ καμιά περίπτωση νά μή πάρουν τήν ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη, τότε πῶς εἶναι δυνατόν ἡ ἐλαχιστότητά μου, νά ἀποδεχθεῖ αὐτόν τόν ποταπό δαιμονικό συμβιβασμό; Δέν εἶναι τεράστια ἡ εὐθύνη μου ὡς πνευματικοῦ πατρός;
Θά ἀναγκασθῶ, καθώς ἐπίσης καί ἄλλοι πνευματικοί πατέρες, πού ἐναγωνίως προσεύχονται, νά ἐνεργήσουμε σύμφωνα μέ τή συνείδησή μας καί τήν ἐσχατολογική διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων σ’ αὐτό τό τόσο λεπτό καί σοβαρό θέμα.
Θερμότατα Σᾶς παρακαλῶ, Μακαριώτατε, καί Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς μή μᾶς ἀφήσετε χωρίς ἀπάντηση.
Μετά τοῦ ἐν Χριστῷ προσήκοντος σεβασμοῦ
ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημ. Ἱεροῦ Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.
Υ.Γ. α. Εὐσεβάστως Σᾶς ἐπισυνάπτουμε:
1. Σοβαρή μελέτη - ἐπιστημονική – τοῦ ἱ. Κελλίου Ἁγίου Νικολάου Μπουραζερίου «Ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας», πρόλογο τοῦ ὁποίου εἶχα τήν τιμή νά προτάξω, γιά νά ἔχετε ἀκόμα πιό πλούσια στοιχεῖα τοῦ παραπάνω θέματος.
2. Ὁ Γραμμικός κώδικας (BAR-CODE) καί ὁ Ἀριθμός 666. (Μελέτη Γ΄ 23-6-1997). (Ἱερά Μονή Ὁσίου Γρηγορίου 1997).
3. Este vremea muceniciei. Εἶναι ὁ καιρός τοῦ μαρτυρίου π. Ἰουστίνου Πάρβου. (Ἑλληνική μετάφραση ἀπό Ρουμανικά).
Σελίδα 12 από 12
Υ.Γ. β. Συνεργάστηκαν στή συλλογή τοῦ ὑλικοῦ, στήν ἔρευνα, στήν ἐπεξεργασία, στόν ἐν Χριστῷ πνευματικό συμπροβληματισμό οἱ παρακάτω αἰδεσιμολογιώτατοι πατέρες, εὐγενῶς καί προθύμως προσφερθέντες νά καταθέσουν τή μακρά ποιμαντική ἐμπειρία τους γιά τό παρόν φλέγον θέμα:
π. Ἀθανάσιος Μηνᾶς
π. Ἀθανάσιος Γεραμάνης
π. Ἀναστάσιος Τραϊφόρος
π. Ἀναστάσιος Κοροπούλης
π. Ἀντώνιος Μπουσδέκης
π. Βασίλειος Μουζέλης
π. Βασίλειος Κοκολάκης
π. Γεώργιος Διαμαντόπουλος
π. Εὐθύμιος Μουζακίτης
π. Εὐστάθιος Ἀθανασόπουλος
π. Ἰωάννης Φωτόπουλος
π. Λάμπρος Φωτόπουλος
π. Νικόλαος Πουρσανίδης
π. Σταῦρος Τρικαλιώτης
π. Χαράλαμπος Θεοδόσης
π. Χρῆστος Κατσούλης


Αναρτήθηκε από ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ στις 1:50 μ.μ.
 http://orthodox-watch.blogspot.com/

Πρός ἠλεκτρονική διακυβέρνηση; Ποιά θά εἶναι ἡ στάση μας;

Πλήθος κόσμου στην επίκαιρη ομιλία του π.Σαράντη Σαράντου για την πρόθεση της κυβέρνησης να επιβάλλει μαζική και αναγκαστική χρήση του δυσώνυμου αριθμού

Χθές (Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010)  ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Μαρούσι κυριολεκτικά  είχε κατακλυσθεί απο πλήθος κόσμου που  προσήλθε για να παρακολουθήσει την ομιλία  του Αρχιμανδρίτου και εφημέριου του προαναφερθέντος Ι.Ν  γύρω απο το σοβαρότατο ζήτημα της  "κάρτας του πελάτη" (bar-code)  και σε λίγο της υπερταυτότητας  δηλαδή της  "κάρτας του πολίτη".

Με αδρές γραμμές  ο π. Σαράντης Σαράντος ,κάνοντας μια αναγκαία ιστορική αναδρομή, περιέγραψε  εκείνες τις  διαδικασίες  των παρελθόντων κυβερνήσεων  που είχαν ως στόχο την δημιουργία των καταλλήλων νεο-εποχήτικων  υποδομών  (συνθήκη Σένγκεν ,ΕΚΑΜ,ΑΜΚΑ κλπ) για την  πραγματοποίηση του "οράματος"  της παγκόσμιας ψηφιακής διακυβέρνησης,για να φτάσουμε τελικά  σήμερα  στο  σημείο  όπου ο  Έλληνας Ορθόδοξος πολίτης  οδηγείται σε ψηφιακή αιχμαλωσία και  πνευματική αποστασία.

Αφού ολοκλήρωσε  την ιστορική αυτή αναδρομή αναφερόμενος στις δηλώσεις  ξένων και Ελλήνων πολιτικών που ομολογούσαν την  χρήση  του δυσώνυμου αριθμού στις  νέες ταυτότητες ( καγκελάριος  Σρέντερ, κ. Πάγκαλος κλπ), αναφέρθηκε στις επιστημονικές τεκμηριώσεις που αποδεικνύουν τη χρήση  αυτού του αριθμού τόσο στην "κάρτα του πελάτη" (bar-code,EAN13)  όσο και στην "Κάρτα του πολίτη" η οποία όπως  τόνισε θα είναι  κατά πάσαν  βεβαιότητα  η νέα υπερταυτότητα που θα αντικαταστήσει   κάθε  υπαρχουσα κάρτα ,ταυτότητα ή βιβλιάριο.

Ακολούθως  μίλησε για το ηλεκτρονικό φακέλωμα και τον μηχανισμό ελέγχου της ζωής μας μέσα απο την χρήση αυτών των καρτών  καθώς επίσης και για τις συνέπειες  στην καθημερινότητα του  Έλληνα πολίτη αυτής της ψηφιακής αιχμαλωσίας.Σχετικά  είπε ο π. Σαράντης  ότι  "πριν θεσμοθετηθεί  η 'κάρτα του πολίτη'  και μετά απο αυτήν (όπως τόνισε)  το επάρατο χάραγμα , η  ορθοτομούσα τον Λόγο της Αληθείας  Ορθόδοξη  Εκκλησία μας , η Μητέρα  και τροφός μας   δεν πρέπει  να αρθρώσει  το λόγο της Αληθείας Της  και να δώσει διακριτικές κατευθύνσεις  στα τέκνα της;".Σε άλλο σημείο   μας βεβαίωνε ότι  "η παγκόσμια  ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι έργο της  "Νέας Εποχής"  , έργο  του διαβόλου  με αντίθετη νοοτροπία  απο  του Κυρίου μας, με τη νοοτροπία δηλαδή  της επιβολής μιας παγκόσμιας ασφυκτικής δικτατορίας."

Καταλήγοντας  ανέφερε ότι το κείμενο το οποίο μας ανέγνωσε  θα διανεμηθεί στους πιστούς  αφού πρώτα  το  παραδώσει στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνώνκαι πάσης Ελλάδος.

Μετά την ομιλία  απάντησε στις ερωτήσεις και τις απορίες που εξέφρασαν  πολλοί παρευρισκόμενοι  ενώ  έκανε εντύπωση  η παρέμβαση  ένος  πιστού ο οποίος  πρότεινε  να υποβληθούν  τόσο ατομικά όσο και συλλογικά απο τους λαϊκούς   μηνύσεις (κάνοντας χρήση των άρθρων του συντάγματος)  εναντίον   της νομοθετούσας  κοινοβουλευτικής ομάδας και της κυβέρνησης  με την κατηγορία  της θεσμικής ( μέσω του νόμου)  στέρησης  της ελευθερίας  μας  και  ως εκ τουτου  της κατάργησης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

 

Αναρτήθηκε από ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ (http://orthodox-watch.blogspot.com/ )

«The one True Church» («Ἡ μοναδική ἀληθινή ἐκκλησία»)

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου
Ἐφημερίου Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

 Ἡ παραπάνω ἐπικεφαλίδα δεσπόζει στήν ἱστοσελίδα τοῦ Βατικανοῦ www.domusdei.org/2007/07/10/the-one-true-church/.

Σέ τέσσερις σελίδες ὁ Πάπας Βενέδικτος XVI μέ τό παραπάνω ἄρθρο του προκαλεῖ.  Μοναδική πραγματική Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν παπική, ἐνῷ τίς ἄλλες, τήν ὀρθόδοξη καί τίς προτεσταντικές, ἐλλειμματικές.  Ἐπαναλαμβάνει θέσεις καί πεποιθήσεις πού εἶχε δημοσιεύσει τό 2000 στό δεκαεξασέλιδο κείμενο Dominus Jesus ὡς καρδινάλιος Γιόσεφ Ράτσινγκερ.  Οἱ μή παπικές ἐκκλησίες εἶναι ἐλλειμματικές, ἐπειδή δέν ἀναγνωρίζουν τήν ἐξουσία του ὡς πάπα μαζί καί τό πρωτεῖο του.  Δέν τόν ἀναγνωρίζουν ὡς  πρῶτο διάδοχο τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, ἐκ τοῦ ὁποίου (πάπα) ἀπορρέει κάθε ἐκκλησιαστικός θεσμός καί ἐκ τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ ὁποίου κάθε ἄλλος Ἐπίσκοπος νομιμοποιεῖ τήν ἀρχιερωσύνη του καί τό ποιμαντικό ἔργο του.  Ὡστόσο, ὑποστηρίζει τό Βατικανό, ὅτι ὁ οἰκουμενικός διάλογος παραμένει μιά ἀπό τίς προτεραιότητες, ἔχει ὅμως σημασία σέ ὁποιοδήποτε εἶδος διαλόγου οἱ μετέχοντες νά εἶναι σαφεῖς σέ ὅ,τι ἀφορᾷ τήν ταυτότητά τους.

Τί σημαίνει «σέ ὁποιοδήποτε εἶδος διαλόγου οἱ μετέχοντες νά εἶναι σαφεῖς σέ ὅ,τι ἀφορᾷ τήν ταυτότητά τους»;

Ἀπάντηση Πάπα πρός Βαρθολομαῖο

Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι ὅλα τά δημοσιευόμενα στήν παραπάνω βατικάνεια ἱστοσελίδα μέ κορυφαία διατύπωση τήν ἀμέσως παραπάνω, ἀποτελοῦν οὐσιαστικά ἀπάντηση τοῦ πάπα Βενεδίκτου στήν πρόσκληση πού τοῦ ἔκανε ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ζητώντας του νά βρεθοῦν μαζί στή Ραβέννα, τό φθινόπωρο τοῦ 2007 καί ἀπό κοινοῦ νά ἐγκαινιάσουν τή νέα περίοδο τοῦ οἰκουμενιστικοῦ διαλόγου ἀνάμεσα στούς παπικούς καί τούς ὀρθοδόξους. 

Συναντήσεις: Βενεδίκτου – Βαρθολομαίου, Χριστοδούλου - Βενεδίκτου

Ἡ ἀπάντηση αὐτή ἔρχεται μετά ἀπό τίς προηγηθεῖσες δύο συναντήσεις α) Πάπα Βενεδίκτου XVI καί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου στό Φανάρι καί    β) Πάπα Βενεδίκτου XVI καί Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στό Βατικανό.

Καί στίς δύο συναντήσεις ἦταν ὁλοφάνερη ἡ βαθειά καί καλή  θέληση τῶν ὀρθοδόξων ἡγετῶν γιά ἕνα εἰλικρινῆ διάλογο ἀγάπης, πού ἀσφαλῶς ἀποσκοπoῦσε στήν ἐν Κυρίῳ ἑνότητα.  Ἀρχοντικές, εὐγενεῖς, χριστιανικές προσφωνήσεις πρός τόν πάπα πού ἔδειχναν τίς ἀληθινές προθέσεις τῶν ὀρθοδόξων ταγῶν, τοὐλάχιστον κατ’ ὄψιν, γιά μιά ἐν ἀληθείᾳ (ἤ ἐν ἀφελείᾳ) προσέγγιση.  Τά κοινά ἀνακοινωθέντα ἀπηχοῦσαν τίς καλές προθέσεις τῶν δύο μερῶν - «ἐκκλησιῶν» γιά τήν ἐν Χριστῷ διακοινωνία.

Κοινές διακηρύξεις

Ἡ κοινή Διακήρυξη μεταξύ πάπα Βενεδίκτου XVI καί Πατριάρχου Βαρθολομαίου στίς 30 Νοεμβρίου 2006 στό Φανάρι, συντεταγμένη ἀπό Φαναριώτικη γραφίδα φαίνεται ἄψογη ἀπό πλευρᾶς ἐπικοινωνιακῆς.  Ἐπιδιώκει ...ἄριστες ἀνθρώπινες σχέσεις.  Ἄν διαβάσει κανείς προσεκτικά τήν «κοινή» διακήρυξη πάπα καί Πατριάρχη τῆς 30^ης Νοεμβρίου 2006, θά καταλάβει ἀμέσως ὅτι ὅλο τό κείμενο μαζί μέ τά ἁγιογραφικά χωρία πού ἔχουν ἐπιλεκτικά χρησιμοποιηθεῖ, προέρχονται ἀπό συγγραφέα βαπτισμένο καί μυρωμένο, γεμᾶτο ἀπό ἀνθρώπινη καλωσύνη καί χριστιανική ὄντως ἀρχοντική ἀγάπη, πού πραγματικά ἐκφράζουν τόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαῖο.  Ὅμως ἀφ’ ἑνός μέν ἀπευθύνονται σέ τοῖχο κεκονιαμένο, σέ αὐτιά θεόκλειστα, σέ παγιωμένη δαιμονική ἀδιαλλαξία, ἀφ’ ἑτέρου δέ  εἶναι ἐκτός ἀπό τό πνεῦμα τῶν ὁμολογητῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν διαδόχων τους.  Εἶναι ἔξω ἀπό τή νοοτροπία τῶν ἁγίων Πατέρων τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων, πού δέ θέλουν συμπροσευχές μέ τούς αἱρετικούς οὔτε πολλές πολλές σχέσεις μαζί τους.  Γνωρίζουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες πολύ καλά τίς ἀποκλίσεις τῶν παπικῶν σέ ὅλα τά θεολογικά ζητήματα καί κατ’ ἐπέκταση σ’ ὅλο τό διαμορφούμενο ἦθος τῶν πιστῶν.  Ἐλλειμματική ἡ δογματική διδασκαλία τοῦ Βατικανοῦ, ἀλλοιωμένη καί ἡ ποιότητα τοῦ ἤθους τῶν πιστῶν.  Ἡ παπική παναιρετική λύμη μολύνει ὅλο τό σῶμα τῶν πιστῶν, τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί τό μετατρέπει σ’ ἕνα ἐγκόσμιο μόνο ὀργανισμό ἐνδοκοσμικῶν ἰδιοτελῶν δραστηριοτήτων. 

Παπικό πρωτεῖο καί ἀλάθητο, βάπτισμα μέ ραντισμό, δηλαδή μή βάπτισμα, Filioque, χρήση ἀζύμων στή θεία Κοινωνία, καθαγιασμός τῶν Τιμίων Δώρων μόνο μέ τά Κυριακά λόγια καί ὄχι μέ τήν ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθαρτήριο πῦρ, ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν ἀπό τίς περισσεύουσες ἀξιομισθίες τῶν Ἁγίων, ἄσπιλη σύλληψη τῆς Θεοτόκου καί κυρίως ἄρνηση (μή ἀποδοχή) τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀποδοχή τῆς σωτηρίας μόνο μέσῳ κτιστῆς χάριτος δηλαδή ἀποδοχή τῆς ἀνθρώπινης μόνο ἐξέλιξης, κλπ, ἀποτελοῦν τίς παπικές κακοδοξίες, πού οἱ Ὀρθόδοξοι δέν μποροῦν νά παραθεωρήσουν.  Ὅλα αὐτά ἀποτελοῦν καί τίς θεμελιώδεις αἰτίες, μαζί μέ τήν παπική Ἱερά Ἐξέταση, πού ἐξώθησαν τούς Εὐρωπαίους στήν ἀθεΐα μέ κυρίαρχο σύνθημα μερικῶν γενεῶν «the God is dead» (Ὁ Θεός εἶναι νεκρός).

Ἡ κοινή Δήλωση τοῦ πάπα Βενεδίκτου XVI καί τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστόδουλου διαπνέεται ἀπό πνεῦμα κοινῆς ἀγωνίας γιά τό σύγχρονο κόσμο μέ κύριο στόχο τόν ἐπανευαγγελισμό τῆς Εὐρώπης μέ δεδομένη τήν ἱστορική προϋπόθεση ὅτι οἱ ρίζες τῆς Εὐρώπης εἶναι Χριστιανικές.  Ἡ Βατικάνεια ὅμως παναιρετική πονηρία κατάφερε νά ἀποσπάσει τήν ὑπογραφή τοῦ Μακαριωτάτου σχεδόν σέ ἄρνηση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως, ἀφοῦ ὁ Μακαριώτατος ὁμολόγησε ἀποδοχή τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου.

Ὁ πάπας ζητεῖ ὑποταγή τῶν «ἐλλειμματικῶν» Ὀρθοδόξων στήν ἐξουσία του.

Τό πρόσφατο δημοσίευμα τοῦ πάπα τῆς 10^ης Ἰουλίου 2007 δείχνει νά ἀγνοεῖ τίς πρόσφατες καλές μέχρι καί ἐνδοτικές προθέσεις τῶν ὀρθοδόξων ἡγετῶν καί κατ’ οὐσίαν ζητεῖ πλήρη ὑποταγή στό παπικό πρωτεῖο. 

Ἡ ἁπλῆ πανανθρώπινη λογική εὔκολα ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ὁ διάλογος, στόν ὁποῖο θέλει τό Βατικανό νά συμμετάσχει μετά τῶν Ὀρθοδόξων, εἶναι ἕνας ἄνισος διάλογος μέ ἀπερίφραστο (ἀδιαπραγμάτευτο) τό παπικό πρωτεῖο ἀπό τή μιά μεριά καί τή συνοδική καί δημοκρατική ὀρθόδοξη διαλεκτική ἀπό τήν ἄλλη.  Δύο μεγέθη ἄνισα καί μάλιστα ἀντίθετα.

Κάθε καλοπροαίρετος καί ἀντικειμενικός ἀναγνώστης τῶν παπικῶν ἀποφάσεων τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου, πού μιλοῦν γιά ἀνοίγματα ἀγάπης καί διαλόγου πρός τήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, εὔκολα καταλαβαίνει τήν παπική προπαγάνδα, πού ἀποσκοπεῖ καί μόνο στήν ὑποταγή τῶν ὀρθοδόξων στήν παπική ἀπολυταρχία.  Αὐτές εἶναι καί οἱ ἐκτιμήσεις τοῦ Π. Τρεμπέλα πού σχολιάζει τή Β΄ Βατικανή Σύνοδο ἕνα ἔτος μετά τό τέλος της, δηλαδή τό 1966 καθώς ἐπίσης καί τοῦ ἀρχιμ. π.  Σπυρίδωνος Μπιλάλη πού κάνει ἐκτενῆ ἀναφορά στή Β΄ Βατικανή.

Ὁ Βενέδικτος πολυβολεῖ  ἄνανδρα τόν ἄρρωστο Χριστόδουλο καί τόν  ἀπειλούμενο Βαρθολομαῖο

Ἐπίσης πρέπει νά λάβουμε ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ παπικές δηλώσεις τῆς 10^ης Ἰουλίου 2007 ἔρχονται ἀσφαλῶς προγραμματισμένα σέ μιά χρονική στιγμή, πού ὁ μέν Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν κ. Χριστόδουλος «φίλος τοῦ Πάπα», «ἄρτι» ἀφιχθείς ἐκ τοῦ Βατικανοῦ, εἶναι σοβαρά ἀσθενής, ὁ δέ ἐπίσης «φίλος» τοῦ Ποντίφικος Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀπειλεῖται ἀπό Τουρκικές ὀργανώσεις μέ δολοφονία.  Εἶναι συμπτώσεις αὐτές;  Ἄν ὑποτεθεῖ ὅτι εἶναι συμπτώσεις, ἀσφαλῶς καί μποροῦν νά προστεθοῦν  κάποιες διορθωτικές γραμμές στίς παπικές ἱστοσελίδες ἤ νά γραφοῦν κάπου ἀλλοῦ εὔσχημα δημοσιεύματα πού νά δείχνουν ἔστω καί ἀμυδρά τή διάθεση φιλίας πρός τούς ἀνωτέρω ὀρθοδόξους ταγούς.

Θά μποροῦσε ἀσφαλῶς ὁ «φίλος» Ποντίφηκας νά ἐκφράσει τή συμπάθειά του πρός τούς ἐν περιστάσει ὄντας «ἀδελφούς» του Χριστόδουλο καί Βαρθολομαῖο καί νά μή ρίξει βολές σέ μιά εὐαίσθητη περίοδο τῆς ζωῆς τους, ἄν ἤθελε εἰλικρινά νά συνεχιστεῖ ὁ μεταξύ τους διάλογος.

Εἰλικρινά, ἄς μᾶς συγχωρέσει ὁ Θεός, ἄν τά σχόλιά μας αὐτά εἶναι πέραν τῆς χριστιανικῆς ταπεινώσεως καί ἀγάπης.  Ἀποσκοποῦν ὅμως στή μή παραπλάνησή μας ἀπό τήν αἱρετική συμπεριφορά, τήν αἱρετική νοοτροπία καί τή διαχρονικά ἐγνωσμένη παπική ἀντίθεη «θεολογία».

Δέν ἔχει συναντήσει ὁ πάπας Ὀρθοδόξους ταγούς μέ  πνεῦμα ἡγεμονικό καί ἀκατολίσθητο.

Βέβαια στήν παροῦσα παπική πρόκληση ἔχει φθάσει ὁ πάπας, γιατί δέν ἔχει ἀντιμετωπίσει ἕνα σταθερό ὀρθόδοξο καί ἀκατολίσθητο ἔδαφος.  Ἔχει εἰσπράξει ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου κυρίως, τήν ὀρθόδοξη ἐνδοτικότητα ὄμορφα ντυμένη μέ τά στολίδια τοῦ ἀγαπισμοῦ καί τοῦ ἑνωτισμοῦ.  Πολλάκις οἱ ὀρθόδοξοι πού μετέχουν στούς οἰκουμενιστικούς διαλόγους διατείνονται, ὅτι δίνουν ὀρθόδοξη μαρτυρία γιά διαφωτισμό καί ἐπιστροφή τῶν αἱρετικῶν παπικῶν στήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. 

Ἡ ἱστορία ὅμως ἀποδεικνύει τά ἀντίθετα.  Οἱ Ὀρθόδοξοι ἐκπρόσωποι κάθονται νά συζητήσουν μέ ἄνισες καί τονισμένες ἐκ μέρους τῶν παπικῶν τίς παπικές ἀξιώσεις, μέ κύρια ἀξίωση τό παπικό πρωτεῖο.

Ὁ κοινός διάλογος παπικῶν καί ὀρθοδόξων ἔχει καταφέρει μέχρι τώρα, ἐπηρεασμένος ἀπό τίς παπικές ἀποφάσεις τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου, νά τονίσει τά ἑνοῦντα (ὅσα ἑνώνουν) τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μέ τούς παπικούς.  Οἱ παπικοί, ἀποσκοπώντας στήν ἐξίσωσή τους μέ τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ (μᾶλλον τήν ὑποταγή τῶν Ὀρθοδόξων στούς παπικούς) κατάφεραν νά σύρουν τούς δικούς μας ὀρθοδόξους ἐκπροσώπους στίς δικές τους θέσεις:

Τά λάφυρα τοῦ Παπισμοῦ

·              Πέτυχαν τήν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, χωρίς νά ἔχουν ἀρθεῖ οἱ πολύ σοβαρές δογματικές διαφορές.

·                          Ἀκολούθησε (7-12-1965), κατόπιν μυστικῶν συννενοήσεων, ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων καί ἀπό τίς δύο πλευρές.  Γιά νά εἴμαστε ἀκριβεῖς «δέν συμμετεῖχε ὁλόκληρος ἡ Ὀρθοδοξία, ἀλλά μόνον τό Φανάρι» (π. Ἰ. Ρωμανίδης).  Μετά τήν ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας τό Βατικανό, σέ ἐφαρμογή τῆς ἀποφάσεώς του περί ἀναγνωρίσεως τῶν μυστηρίων τῶν Ὀρθοδόξων, παρακινεῖ τούς παπικούς νά μετέχουν τῶν Μυστηρίων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐνῷ μέ τήν ἀνοχή τῶν ὀρθοδόξων ἐπισκόπων τοῦ ἐξωτερικοῦ πολλοί ὀρθόδοξοι κοινωνοῦν σέ παπικούς ναούς.

·                          Τόν Ἰούνιο τοῦ 1993 στό Balamand τοῦ Λιβάνου ἡ Ζ΄ Ὁλομέλεια τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν Ὀρθοδόξου καί Ρωμαιοκαθολικῆς ὑπέγραψε ἕνα ἐπαίσχυντο κείμενο, στό ὁποῖο μεταξύ ἄλλων διακηρύσσεται ὅτι «αὐτό πού ὁ Χριστός ἐνεπιστεύθη στήν Ἐκκλησία του - ὁμολογία τῆς ἀποστολικῆς πίστεως, συμμετοχή στά ἴδια μυστήρια, πρό πάντων στήν μοναδική ἱερωσύνη ... ἀποστολική διαδοχή τῶν Ἐπισκόπων - δέν δύναται νά θεωρῆται ὡς ἡ ἰδιοκτησία τῆς μιᾶς μόνον  ἀπό τίς Ἐκκλησίες μας.  Στό πλαίσιο αὐτό εἶναι προφανές ὅτι κάθε εἴδους ἀναβαπτισμός ἀποκλείεται».  Ἑπομένως, κατά τή Ζ΄ συνέλευση παπικῶν καί ὀρθοδόξων, στίς   23-6-1993 στό Balamand διακήρυξαν καί τά δύο μέρη κοινή ἱερωσύνη, ἀποστολική διαδοχή, ἰσόκυρο βάπτισμα καί κοινή θεία εὐχαριστία.  Πρόκειται γιά ἐξίσωση τῶν Ὀρθοδοξων μυστηρίων μέ τά μυστήρια τῶν αἱρετικῶν Παπικῶν.

·                          Στίς κατά καιρούς ἐπισκέψεις προκαθημένων μέ ἄνεση ἀντηλλάγησαν προσφωνήσεις πού ἀποκαλοῦν τόν Πάπα Ἁγιώτατο Ἐπίσκοπο Ρώμης, ἐνῷ δέν ἔχει καμιά σχέση μέ τούς πρώτους ἁγιωτάτους ἐπισκόπους Ρώμης.  Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ παναιρετικός ποντίφηκας νά σφετερίζεται τόν τόσο ἅγιο τίτλο τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης καί ἐμεῖς νά τό δεχόμαστε;

·                          Χωρίς νά λυθεῖ τό πρόβλημα τῆς Οὐνίας, ἡ Η΄ Συνέλευση τῆς Βαλτιμόρης τό 2000 κήρυξε τήν ἐπανέναρξη τοῦ Διαλόγου Παπικῶν καί Ὀρθοδόξων μέ τήν ἀπαίτηση νά μετέχουν στό διάλογο καί ἐκπρόσωποι τῶν Οὐνιτῶν.  Καίτοι οἱ ὀρθόδοξοι στή Γ΄ Πανορθόδοξη Σύνοδο εἶχαν δηλώσει ὅτι Οὐνία καί διάλογος εἶναι ἀσυμβίβαστα, ἔγιναν ὅμως μεταγενέστερα ἀνεπίτρεπτες ὑποχωρήσεις στή βούληση τοῦ Βατικανοῦ.

Εἶναι σκανδαλώδης ἡ παπική παρέμβαση στό ἔργο τῆς μικτῆς ἐπιτροπῆς τοῦ διαλόγου, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ναυάγησε ὁ διάλογος στή Βαλτιμόρη.  Ἐξ ἄλλου ὁ πάπας Βενέδικτος XVI μέ ἐπιστολή του πρός τόν Οὐνίτη Ἀρχιεπίσκοπο τῆς Οὐκρανίας Λιουμπομίρ Χούζαρ ἐγκωμίασε τούς ἀγῶνες τῶν Οὐνιτῶν σ’ αὐτή τή χώρα.  Ὁ ἴδιος πάπας συνεργάστηκε μέ τόν Οὐνίτη ἐπίσκοπο Γρατιανουπόλεως πού ἐργάζεται στόν Ἑλληνικό χῶρο ὑπέρ τῆς Οὐνίας.  Εἶναι γνωστό ἐπίσης ὅτι μέσα στήν Ἀθήνα ἐκτός ἀπό τό Λατῖνο ἐπίσκοπο Ἀθηνῶν καί τό Νούντσιο τοῦ πάπα, ἀναπτύσσει παράλληλη παπική δραστηριότητα καί ὁ προαναφερθείς Οὐνίτης ἐπίσκοπος.

Οἱ Ἱεροί Κανόνες γιά τή στάση ἔναντι τῶν αἱρετικῶν

Ἀσφαλῶς ὅμως δέν μπορεῖ ἡ αὐθεντία ὁποιουδήποτε νά ὑπερβεῖ ἤ νά παρακάμψει τήν ἁγιοπνευματική αὐθεντία τῶν Ἱερῶν Κανόνων:

Ὡς πρός τά μυστήρια: «Ἐπίσκοπον, ἤ πρεσβύτερον, αἱρετικόν δεξαμένους βάπτισμα, ἤ θυσίαν, καθαιρεῖσθαι προστάττομεν.  Τίς γάρ συμφώνησις Χριστῷ πρός Βελίαρ; ἤ τίς μερίς πιστῷ μετά ἀπίστου;» (46^ος Ἀπ. Κανών)

Ὡς πρός τίς συμπροσευχές:

Ἐρώτησις Θ΄ Τιμοθέου Ἀλεξανδρείας (ἐν. ἀν. σελ 670): Εἰ ὀφείλει Κληρικός εὔχεσθαι, παρόντων Ἀρειανῶν, ἤ ἄλλων αἱρετικῶν; ἤ οὐδέν αὐτόν βλάπτει, ὁπόταν αὐτός ποιῇ τήν εὐχήν, ἤγουν τήν προσφοράν;

Ἀπόκρισις: Ἐν τῇ θείᾳ ἀναφορᾷ ὁ Διάκονος προσφωνεῖ πρό τοῦ ἀσπασμοῦ.  «Οἱ ἀκοινώνητοι περιπατήσατε» Οὐκ ὀφείλουσιν οὖν παρεῖναι, εἰ μή ἄν ἐπαγγέλλωνται μετανοεῖν καί ἐκφεύγειν τήν αἵρεσιν.

Ἑρμηνεία: …ἀποκρίνεται, ὅτι ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἱερουργίας ὁ Διάκονος φωνάζει νά ἔκβουν ἔξω τοῦ ναοῦ ὅσοι εἶναι Κατηχούμενοι, λέγων· Ὅσοι Κατηχούμενοι προέλθετε (τοῦτο γάρ δηλοῖ τό, οἱ ἀκοινώνητοι περιπατήσατε).  Ἀνίσως λοιπόν ὅσοι εἶναι Κατηχούμενοι δέν συγχωροῦνται νά σταθοῦν ἐν τῷ καιρῷ, ὅταν γίνεται ἡ θεία Λειτουργία, πόσῳ μᾶλλον αἱρετικοί; ἔξω μόνον, ἄν ὑπόσχωνται νά μετανοήσουν καί νά φύγουν ἀπό τήν αἵρεσιν· πλήν καί τότε πάλιν δέν πρέπει νά ἀφήνωνται μέσα εἰς τόν ναόν, ἀλλά νά στέκωνται ἔξω μέ τούς Κατηχουμένους.  Εἰ δέ τοιουτοτρόπως δέν ὑπόσχονται, οὐδέ μέ τούς Κατηχουμένους συγχωροῦνται νά στέκουν, ἀλλά νά ἀποδιώκωνται κατά τόν Βαλσαμώνα.

Κανών ς΄ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ (ἐν.ἀν. σελ. 422): Περί τοῦ μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει.

Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι ἔχουμε ὅλο τό δικαίωμα ὡς ὀρθόδοξοι ποιμένες καί ὡς ὀρθόδοξοι πιστοί νά μή λάβουμε ὑπ’ ὄψιν τά τοῦ Balamand, ἀφοῦ εἶναι νεοεποχίτικες φτηνές κατασκευές, ἄσχετες μέ τή συνολική ἀποστολική καί ἁγιοπατερική πίστη, ἐμπειρία καί ποιμαντική.  Δέν εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νά κάνουμε ὑπακοή στήν ἀνυπακοή.

Δέ θά ἦταν ἄσχετο στήν παροῦσα συνάφεια νά γίνει λόγος καί γιά μιά ἄλλη παράμετρο τῶν σχέσεων Ὀρθοδοξίας Βατικανοῦ, πού ἀποσκοπεῖ ἐπίσης στήν ὑποταγή τῆς Ὀρθοδοξίας στόν «ἀλάθητο» Πάπα, μέσῳ τῆς Θείας Λατρείας.  Πρόκειτε γιά τή λεγόμενη «Λειτουργική μεταρρύθμιση» ἤ «ἀνανέωση».

 

Παπική λειτουργική Μεταρρύθμιση μετά τή Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο

Τήν ἴδια περίπου ἡμερομηνία, πού ὁ Πάπας δημοσίευσε τό προαναφερθέν ἄρθρο του «The one true church» δημοσιεύθηκαν στίς 7-7-2007 στήν ἱστοσελίδα τοῦ Πάπα Βενεδίκτου XVI πού ἔχει τήν ὀνομασία Domus Dei Motu Proprio Benedict XVI οἱ σύγχρονες ἀπόψεις τοῦ Βατικανοῦ, (δηλ. τοῦ Πάπα Βενεδίκτου), πάνω στή Λατρεία.  Συνεχίζεται φυσικά ἡ μεταρρυθμιστική ἐκκοσμικευτική νοοτροπία, πού διέπει ὅλους τούς ἄξονες καί ὅλες τίς συνιστῶσες τῆς παπικῆς λατρείας.  Ἀσφαλῶς καί δέν μπορούσαμε νά ἀναμένουμε κάποια ἄλλη νοοτροπία στήν ἔκφραση τοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ, πάνω σέ θέματα λατρείας.  Πῶς μπορεῖ ἕνα κράτος κοσμικό νά ἔχει καί νά ἀναπτύσσει ἀληθινή λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ; 

Μέσα στίς περίπου δεκαέξι σελίδες πού δίνουν ὁδηγίες στούς ἐπισκόπους καί κληρικούς γιά τό πῶς θά τελοῦν τή λατρεία, ἀναμειγνύεται ἡ παρελθοντική παπική παραδοσιακότητα μέ τό ρυθμιζόμενο ἀπό τόν πάπα ἐκσυγχρονισμό.  Τό παπικό ἀλάθητο προσπαθεῖ νά ἐναρμονίσει τήν παράδοση μέ τόν ἐκσυγχρονισμό στή λατρεία.  Αὐτόνομα οὑμανιστικά  δομικά στοιχεῖα ἀνακατεμένα μέ διανοητικά κριτήρια δίνουν τίς κατευθύνσεις τῆς σημερινῆς παπικῆς λατρείας.  Ὁμολογῶ εἰλικρινά ὅτι δέν μπόρεσα νά καταλάβω ἀκριβῶς τίς ἐπί μέρους συνιστῶσες, πού συνδεόμενες, μποροῦν νά δομήσουν τήν παπική λατρεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ.  Ἴσως ἐπειδή εἶμαι ἐντεταγμένος στήν «ἐλλειμματική ὀρθόδοξη Ἐκκλησία» γιαυτό καί δέ μπορῶ νά κατανοήσω τίς δυναμικές, τούς ὅρους καί τίς προϋποθέσεις δομῆς τοῦ οἰκοδομήματος τῆς παπικῆς λατρείας.

Ἡ δική μας λειτουργική ἀνανέωση ἄμεσα καί  ἔμμεσα ἐπηρεασμένη ἀπό τήν παπική

Δυστυχῶς ὅμως κατάλαβα κάτι ἄλλο: ὅτι καί ἡ δική μας λειτουργική ἀνανέωση ἤ ἀναγέννηση ἐπηρεάζεται ἀπό τή λειτουργική μεταρρύθμιση τοῦ παπισμοῦ, ἡ ὁποία λειτουργική μεταρρύθμιση τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου ἐπηρεάζει ὅλο τό Motu Proprio τοῦ Βενέδικτου XVI.  Γιά ἄλλη μιά φορά διαπιστώνω, ἀλίμονο, ὅτι δέν εἶναι δυνατό νά ὑπάρχει στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας Συνοδική Ἐπιτροπή Λειτουργικῆς ἀναγέννησης, ἐπιτροπή πού ὄχι μόνο θυμίζει λειτουργική μεταρρύθμιση τῆς Β΄ Βατικανῆς ἀλλά καί ἐπηρεάζεται ἄμεσα ἤ ἔμμεσα ἀπό τά κινήματα τοῦ κοσμικοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ ἀλλοιώνοντας τήν ἐν Χριστῷ λατρευτική ζωή.

Ἀριστουργηματικό πόνημα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου «Περί τῶν αἰτίων τοῦ σχίσματος»

Ἴσως οὔτε ἕνας ἐκ τῶν ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων στούς διαλόγους δέν ἔχει καταδεχθεῖ νά μελετήσει, τό ἐξαίρετο πόνημα τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρός ἡμῶν Νεκταρίου «Περί τῶν αἰτίων τοῦ Σχίσματος».  Πρόσφατα, τό 2006, τό ἐπανεξέδωσε ὁ ἐκδοτικός οἶκος Νεκταρίου Παναγοπούλου.  Δεκαεπτά χρόνια ἀφιέρωσε ὁ σύγχρονός μας Ἅγιος ἀπό τή ζωή του, γιά νά συγκεντρώσει ἄφθονο ἱστορικό, ἁγιογραφικό καί θεολογικό ὑλικό, γιά νά ἀποδείξει ἀδιαμφισβήτητα τήν παπική πλάνη σ’  ὅλο τό εὖρος, μῆκος καί βάθος της.  Ὁ τόσο καλοκάγαθος, ὁ ἀφανάτιστος, ὁ πραΰτατος καί ὑπεύθυνος ποιμένας αἰσθανόταν ἀδυσώπητο τό ποιμαντικό χρέος νά ἐνημερώσει τό χριστεπώνυμο πλήρωμα πάνω στή μεγάλη πλάνη πού ὁδήγησε καί ὁδηγεῖ ἡ παναίρεση τοῦ παπισμοῦ.  Ξεκινάει τή μελέτη του ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἀπό τό 2^ο μ.Χ. αἰῶνα γιά νά ἀποδείξει μέ ἀδιάσειστα ντοκουμέντα ἁγιογραφικά καί ἱστορικά, ὅτι ἡ πλάνη ἀρχίζει ἀπό τή ρίζα τοῦ παπισμοῦ, ἀπό τότε πού κάποιοι ἐπίσκοποι τῆς Ρώμης, ἐπηρεασμένοι ἀπό τή μεγαλόδοξη συμπεριφορά τῶν ἡγεμόνων τῆς βασιλεύουσας Ρώμης, θέλησαν ἀναλογικά νά κατοχυρώσουν τήν ἐξουσιαστική τους βούληση πάνω σ’ ὅλη τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.  Ὁ Ἀπ.  Πέτρος δέν ὑπῆρξε ποτέ ἐπίσκοπος Ρώμης, οὔτε ποτέ ὑπῆρχε πρωτεῖο ἐξουσίας ἐπί τῶν ἄλλων Ἁγίων Ἀποστόλων.  Ὁλόκληρο τό παπικό πρωτεῖο βασίζεται στό μῦθο, στήν αὐθαίρετη καί ἀναπόδεικτη ὑπόθεση, ὅτι ὁ πάπας εἶναι διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, στόν ὁποῖο κατά τήν ἐξουσιαστική κοσμική ἀντίληψη τῶν παπῶν πρέπει νά ὑποταχθεῖ καί νά ὑπακούει ὅλη ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Στίς 300 σελίδες τοῦ πρώτου τόμου καί στίς 200 σελίδες τοῦ δεύτερου τόμου ἐξαντλητικά ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἀναλύει ὅλες τίς παραμέτρους πού συνέστησαν τά αἴτια τοῦ σχίσματος καί τίς ἐπιπτώσεις του στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί κατ’ ἐπέκταση σ’ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη.

Ὁλοφώτεινο μυαλό, χωρίς μάταιους λογισμούς, ὁλοκάθαρη ψυχή χωρίς ἴχνη ἐμπαθείας ὁ ἅγιος Νεκτάριος μέ τήν ὑψηλή διάκριση ἑνός πολυτάλαντου ἐν τῷ κόσμῳ Ἁγίου, προικισμένος μέ πλουσιώτατη νηπτική καί ποιμαντική ἐμπειρία κατανοεῖ τό μέγεθος τοῦ παναιρετικοῦ παπικοῦ κινδύνου καί θέλει μέ τή μελέτη του αὐτή νά προστατεύσει τό ποίμνιό του καί ἀπό τίς ἄλλες πλᾶνες, τίς ἄλλες αἱρέσεις πού ἔτσι καί ἀλλιῶς ἐμπεριέχονται στόν παπισμό.  Ἀφοῦ τόσο ἐπισταμένως ἀσχολήθηκε νά ἀναλύσει τίς ὕπουλες προθέσεις καί τίς κακόδοξες θέσεις τοῦ Βατικανοῦ, ἀσφαλῶς μπορεῖ νά δομήσει ὀρθόδοξα θεμέλια, ὀρθόδοξη παιδεία καί ἀποστροφή ἀπό τήν παναίρεση τοῦ Παπισμοῦ.

Ὅμοιος στήν ἁγιότητα καί ποιμαντική ἐργασία ὁ π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Τήν ἴδια περίπου ἐποχή σημειωτέον ἕνας ἄλλος ὀρθόδοξος πνευματικός πατέρας, ὁ Σέρβος πανεπιστημιακός διδάσκαλος καί ἱερωμένος  π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς αἰσθάνεται τό ἴδιο ἀκριβῶς ποιμαντικό χρέος, νά ἀναλύσει εἰς βάθος τό κακό καί τήν ἀλλοτρίωση πού ἐπέφερε ἡ παπική παναίρεση στά μυαλά, στίς καρδιές, στίς κοινωνίες καί στόν πολιτισμό τῶν Εὐρωπαίων.  Πίστευε ὁ θεοφώτιστος γέροντας π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς, ὅπως καί ὁ ἅγιος Νεκτάριος ὅτι, διδασκόμενη ἡ ὀρθόδοξη πίστη, θεραπεύει ριζικά τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἑωσφορική ἔπαρση τοῦ ὑπερανθρώπου πού τόν καθιστᾷ ὑπάνθρωπο ἤ ἀπάνθρωπο καί τόν ἀποκαθιστᾷ στήν ἐκλεκτή θέση τοῦ χριστοποιουμένου ἀνθρώπου, χάριν τοῦ ὁποίου ἔχυσε τό ἄχραντο αἷμα Του ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.  Μέ ἄφθονο ἀνθρώπινο αἷμα γράφτηκε ἡ ἱστορία τῶν ἐποχῶν ἐκείνων πού θέλησαν στή θέση τοῦ Θεανθρώπου νά βάλουν τόν αὐτόνομο, αὐτοδύναμο, αὐτοοριζόμενο ἄνθρωπο.

Μοναδικό ἀντιαιρετικό ἀντιπαπικό ἔργο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος μᾶς ἄφησε ἕνα μοναδικό ἀντιαιρετικό ἔργο, πού περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἐποχή εἶναι λίαν χρήσιμο καί ἄκρως ἀπαραίτητο ἐγχειρίδιο ὀρθοδόξου ποιμαντικῆς καί ἀπολογητικῆς γιά κάθε ὀρθόδοξο πατριάρχη, γιά κάθε ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο, γιά κάθε ὀρθόδοξο ἱερέα, γιά κάθε ὀρθόδοξο μοναχό γιά κάθε ὀρθόδοξο πιστό, ἄνδρα καί γυναίκα, μικρό καί μεγάλο.  Ἡ ἐν Χριστῷ ἀπάθεια καί ἡ ἐν Χριστῷ ὁμολογία καθιστοῦν τό ἔργο διαχρονικό καί οἰκουμενικό, ἔργο πίστεως, προσευχῆς καί θερμῆς ἀγάπης πρός τόν ἐν Τριάδι Θεό, τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἔργο μοναδικῆς τιμῆς πρός τήν Κυρία Θεοτόκο, τούς Ἁγίους καί τή Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος ἔγραψε τό βιβλίο αὐτό σάν νά ἤξερε – καί βεβαιότατα ἤξερε πολύ καλά - ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὅτι μέσα στό ἴδιο τό σπιτικό μας θά ἐγκατασταθεῖ θρασύτατος ὁ ἄμβωνας τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἡ τηλεόραση,  πού μέ τήν καλά κατευθυνόμενη παναιρετική προπαγάνδα της, θά ἐκθεμελιώνει δόγματα, ἀρχές, ἦθος, γνώση, κρίση, λογική, βούληση, φαντασία, παιδεία, σχέσεις, ἀντιλήψεις, συμπεριφορές καί θά ἀφήνει κούφιο τόν ἄνθρωπο γιά νά ρέπει ἐν συνεχείᾳ στά ναρκωτικά, στήν ἀνηθικότητα, στόν ἐπάρατο σοδομισμό (ὁμοφυλοφιλία), στή διάλυση καί παντελῆ ἐξαχρείωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου.

Προέβλεπε ἀσφαλῶς ὁ ἐν Ἁγίοις θαυματουργός μας Ἅγιος Νεκτάριος μαζί μέ τό θεοφώτιστο π. Ἰουστῖνο Πόποβιτς, ὅτι στίς ἔσχατες ἡμέρες μας «τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως» θά ἔρχεται ὕπουλα νά ἐγκαθίσταται «ἑστώς ἐν τόπῳ ἁγίῳ» μέσα στίς οἰκογενειακές μας ἑστίες, μέσα στίς ἐκκλησίες μας, στά μοναστήρια μας, στή θεία λατρεία μας, μέ τή μορφή τῆς «λειτουργικῆς ἀνανέωσης ἤ ἀναγέννησης» μέ τή μορφή τῆς ἀγαπητικῆς διακοινωνίας μέ παπικούς ἀντιπροσώπους καί (φεῦ!) ἀκόμα καί μέ τή δωρεά «ἁγίων λειψάνων», ἐκ μέρους τῶν παπικῶν πρός τήν ἡμετέρα ὀρθόδοξη εὐλάβεια.

Προέβλεπε ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τό σημερινό καταιγισμό τῆς Ν. Ἐποχῆς πού ἁπλώνεται διά τοῦ παναιρετικοῦ Παπισμοῦ

Μαζί μέ τό ἀνύστακτο παιδαγωγικό ἐνδιαφέρον Του ὁ Ἅγιος γιά τούς ὑποψηφίους κληρικούς Ριζαρεῖτες, μαζί μέ τό ἐπίμονο προσωπικό καί ἄμεσο στήσιμο τῆς γυναικείας ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Αἰγίνης, μαζί μέ τίς ἀτέλειωτες ἐξομολογήσεις καί ὁμιλίες-κηρύγματα σέ ἀναρίθμητους πιστούς μέσα στήν καρδιά τῆς Ἀθήνας, παράλληλα μέ τίς «παννύχιες στάσεις» πολύωρων ἀτομικῶν προσευχῶν, συνέγραφε καί ὅλο συνέγραφε αὐτό τό ἀντιαιρετικό πόνημα γιά νά μείνει «κτῆμα ἐς ἀεί» καί νά ὁριοθετεῖ ἐμπεριστατωμένα τήν ἐν Χριστῷ ἀλήθεια ἀπό τό χαῶδες ἀντίχριστο παπικό σκότος.

Συμπεράσματα, ἐρωτηματικά

Συμπερασματικά, τό κείμενο «The one True Church» γραμμένο ἀπό τόν ἴδιο τόν Ποντίφηκα ἤ κάποιον ὅμοιό του παπικό, ἐκφράζει τήν ἄγνοια καί ἄπνοια τῆς θείας Χάριτος μέσα σ’ αὐτόν τόν αὐστηρό - ἀθεωμένο, ἀχαρίτωτο κρατικό μηχανισμό τοῦ Βατικανοῦ.  Χωρίς περιθώρια, ἔστω καί περιθώρια γήινου οὑμανιστικοῦ συναισθηματισμοῦ, χωρίς ἔστω μιά κοσμική γλυκειά φιλοφροσύνη πού μπορεῖ κάποιους, ἀφελεῖς ἔστω, νά συγκινήσει.  Διατυπώνονται ξερά, λιτά, στεῖρα, ἄκαμπτα λόγια, πού στηρίζουν τίς ἀγεφύρωτες ἀποστάσεις καί ἐνέχουν ἐλπίδες, ἤ μᾶλλον βεβαιότητα, ὑποταγῆς τῶν «ἐλλειμματικῶν» ὀρθοδόξων στή μοναρχική παπική κυριαρχία.  Αὐτός εἶναι ὁ παπισμός, δικτυωμένος μέ τίς τακτικές καί τίς σκοπιμότητες τοῦ κρατισμοῦ καί τοῦ ἀτομικιστικοῦ ὠφελιμιστικοῦ ἐνδοκοσμικοῦ συμφέροντος.

Μετά ἀπό ὅλες τίς ἐκ μέρους τῶν Ὀρθοδόξων ἀντιπροσώπων ὑποχωρήσεις στίς παπικές ἀξιώσεις, ὑπάρχουν περιθώρια καί ἄλλων ὑποχωρήσεων; Ἐάν οἱ ταγοί τῆς Ἐκκλησίας μας βλέπουν περιθώρια, βάσει ποιᾶς λογικῆς πιστεύουν ὅτι ὑπάρχουν;  Ἀσφαλῶς καί δέν ὑπάρχουν βάσει τῆς ὁμολογίας καί τοῦ ἐπακολουθοῦντος μαρτυρίου τῶν ἑκατομμυρίων Ἁγίων Μαρτύρων, πνευματικῶν τέκνων τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Διαδόχων τους μέχρι σήμερα.  Ὑπάρχουν πάντοτε βέβαια ἐλαστικότατα περιθώρια ὑποχωρήσεων κατασκευαζόμενα ἀπό τό διευθυντήριο τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἡ ὁποία πασχίζει νά ἀναμείξει τή λάμπουσα Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μέ τόν παπισμό, τόν προτεσταντισμό, τόν ἰουδαϊσμό καί τό μουσουλμανισμό κάτω ἀπό τήν ὑπέρτατη θρησκευτική ἀρχή, τήν ἐξουσία τοῦ πάπα.

Τό ἐρώτημα καί ἡ εὔλογη ἀπορία μας εἶναι: Οἱ ἐκπρόσωποι ὀρθόδοξοι σύνεδροι πού θά λάβουν μέρος στήν ἐπίσημη ἔναρξη τοῦ διαλόγου τῶν «ἀληθινῶν» παπικῶν καί τῶν «ἐλλειμματικῶν» ὀρθοδόξων θά πᾶνε μόνο γιά ταξιδάκι ἀναψυχῆς στή Ραβέννα;  Θά πᾶνε νά ἀπολαύσουν τά νόστιμα φαγητά, τά πολυτελέστατα ξενοδοχεῖα, τίς πανέμορφες ἐκδρομές στά ὄντως ἀξιοθέατα τῆς Ἰταλίας;  Θά πᾶνε ἴσως γιά νά αὐξήσουν τίς παπικές γνωριμίες τους πρός ἴδιον ὄφελος;  Ἤ θά πᾶνε γιά νά μᾶς χώσουν πιό βαθειά στό ποντιφικό ἐνδοκοσμικό σκοτασμό καί στά σινικά τείχη τοῦ βατικάνειου παγκοσμιοποιητικοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς ἀκτίστου Τριαδικῆς Χάριτος, πού μόνο ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἀενάως βρύει;

Συνυπογράφουν:

Πρωτ. Ἀθανάσιος Μηνάς τέως ἐφ. Ἱ.Ν.Ἁγ. Ἐλευθερίου Ἄρεως.

Πρωτ. Ἰωάννης Φωτόπουλος ἐφ. Ἱ.Ν.Ἁγ. Παρασκευῆς Ἀττικῆς

Πρωτ. Ἀναστάσιος Τραϊφόρος ἐφ. Ἱ.Ν.Ἁγ. Ἀθανασίου Μαρκοπούλου Ὠρωποῦ.

Πρωτ. Ἀντώνιος Μπουσδέκης ἐφ. Ἱ.Ν.Ἁγ. Νικολάου Νικαίας.

Πρεσβ. Νικόλαος Πουρσανίδης ἐφ. Ἱ.Ν.Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ἀχαρνῶν.

Πρεσβ. Εὐστάθιος Ἀθανασόπουλος ἐφ. Ἁγ. Ἄννης Κηφησιᾶς.

Πρεσβ. Βασίλειος Κοκολάκης ἐφ. Ἱ.Ν. Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ Χολαργοῦ.

Πρεσβ. Πέτρος Πανταζῆς ἐφ. Ἱ.Ν.Μεταμορφώσεως Χολαργοῦ.

Πρεσβ. Γεώργιος Διαμαντόπουλος ἐφ. Ἱ.Ν.Ἁγ. Ἀνδρέου Λαυρίου

Πρεσβ. Βασίλειος Μουζέλης ἐφ. Ἱ. Παρεκκλησίου Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Χαλκίδος

Πηγή: ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ

http://orthodox-watch.blogspot.com/

Ἐπιμνημόσυνος ὁμιλία διὰ τὸν π. Μᾶρκον Μανώλην εἰς τὴν Π.Ο.Ε., ὑπὸ τοῦ π. Σαράντη Σαράντου

Μέσα σὲ κλίμα βαθείας συγκίνη-
σης καὶ ὑπὸ τὴν ἄγρυπνη σκέπη καὶ
προστασία τοῦ μεταστάντος εἰς
τὰς αἰωνίους Μονάς, πνευματικοῦ
μας πατρὸς καὶ σοφοῦ πηδαλιού-
χου τῆς Π.Ο.Ε., π. Μάρκου Μανώ-
λη, τὴν Δευτέρα 20/4/2010, στὴν
αἴθουσα τῆς Π.Ο.Ε. (Κάνιγγος 10),
ἕνας ἐκ τῶν στενωτάτων συνερ-
γατῶν του, ὁ πανοσιολογιώτατος
ὑπερασπιστὴς τῆς Ἁγιοπατερικῆς
παράδοσης, π. Σαράντης Σαράντος,
ὡμίλησε γιὰ τὸν βίο καὶ τὸ ἔργο τοῦ
ὁσίου Γέροντος.
Ὅπως ἀνεμένετο, στὴν αἴθουσα
τῆς Π.Ο.Ε. ὑπῆρξε μία ἄνευ προ-
ηγουμένου προσέλευση πνευμα-
τικῶν παιδιῶν τοῦ π. Μάρκου καὶ
φίλων τῆς Π.Ο.Ε..
Ἐν ἀρχῆ ἐτελέσθη τρισάγιο ὑπὲρ
ἀναπαύσεως τοῦ Γέροντός μας καὶ
κατόπιν, ὁ π. Σαράντης ἐξῆρε τὴν
προσωπικότητα καὶ τὴν πνευματικὴ
ἀκτινοβολία τοῦ Γέροντος, τεκμη-
ριώνοντας τὴν θέση του, μέσα ἀπὸ
πλῆθος ἁγιοπατερικῶν χωρίων, ποὺ
ἀναδεικνύουν τὶς ἀπαραίτητες
προϋποθέσεις καὶ ποιότητες, ποὺ
ἀπαιτοῦνται πρὸς ἐκπλήρωση τοῦ
ὑψηλοῦ προορισμοῦ ἑνὸς πρεσβυ-
τέρου – πνευματικοῦ πατέρα.
«Ἡ ἱερωσύνη εἶναι τέχνη τεχνῶν
καὶ ἐπιστήμη ἐπιστημῶν», ἐτόνισε
ὁ ὁμιλητής, διότι ἡ ἰατρικὴ τῶν
ψυχῶν ἀπαιτεῖ ἀσυγκρίτως ἀνώτε-
ρα, πνευματικά, προσόντα ἀπὸ τὴν
σωματικὴ ἰατρική.
Ὁ νεαρὸς διάκονος ὁφείλει νὰ
ἀσκηθεῖ καὶ νὰ δοκιμασθεῖ ἐπὶ
μακρὸν προκειμένου νὰ ὑποτάξει
καὶ νὰ ἐλέγξει τὸ μεταπτωτικὸ σαρ-
κικό του φρόνημα ὥστε μετέπειτα,
ὡς πρεσβύτερος νὰ εἶναι ἱκανὸς νὰ
ἀκούει, νὰ διαγιγνώσκει, νὰ νουθε-
τεῖ καὶ νὰ καθοδηγεῖ μὲ διάκριση τὰ
πνευματικά του παιδιὰ καὶ κυρίως,
νὰ ἐγχαράξει στὶς καρδιές τους τὴν
θέρμη καὶ τὴν ἀγωνιστικότητα τῆς
κτήσεως τῆς ἀρετῆς, πρᾶγμα τὸ
ὁποῖο ὁ π. Μᾶρκος τὸ ἔπραξε ἐπὶ 26
ὁλόκληρα ἔτη ὡς ἱερεύς.
Τὸ ἀνύστακτο καὶ ἀκατάβλητο
τῆς ἀσκητικῆς καὶ ποιμαντικῆς
βιοτῆς τοῦ κεκοιμημένου συντεί-
νουν στὸ γεγονὸς ὅτι ὁ π. Μᾶρκος
πληροῦσε ὅλα τὰ προαπαιτούμενα
καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη ἕνας ἄρι-
στος ποιμήν, παραστάτης τῆς Μυ-
στικῆς Τράπεζας, ἐξαγνιστὴς τοῦ
λαοῦ καὶ μονίμως πυρπολημένος
ἀπὸ τὴν Θείαν Χάριν, διότι, πῶς
ἐξηγεῖται ἀλλιῶς, τὸ τεράστιο καὶ
ἐκτὸς ἀνθρωπίνης λογικῆς, πνευ-
ματικό του ἔργο.
Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς,
τοὺς φλογεροὺς καὶ ζώντες τὴν
Θείαν Χάριν ποιμένες τοῦ λαοῦ,
τοὺς ἀποκαλοῦσε ἠχηροὺς κώδω-
νες, ποὺ προειδοποιοῦσαν, τὸ ποί-
μνιο καὶ ταυτόχρονα ἀποδίωκαν τὰ
πάθη καὶ τοὺς δαίμονες, ποὺ ἐπε-
δίωκαν νὰ κατακυριεύσουν ἀνθρώ-
πινες ψυχές. Ἕνας τέτοιος ἐκκω-
φαντικὸς κώδων ἦταν καὶ ὁ π.
Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν μνημει-
ώδη διάκριση, πραότητα καὶ νηφα-
λιότητά του, μαζὶ μὲ τὸ ἀταλάντευ-
το ἁγιοπατερικό του φρόνημα
ἔκρουε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου
τῶν παθῶν καὶ τῶν αἱρέσεων καὶ πα-
ρακινοῦσε στὴν ἐπαναφορὰ στὴν
ὀρθοδοξία καὶ ὀρθοπραξία…».
Ἂς μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, τὴν πρα-
ότητα, τὴν διάκριση καὶ τὸ λακω-
νικὸ τοῦ χαρακτήρος του, τὰ ὁποῖα,
μαζὶ μὲ τὴν ἀσκητικότητα καὶ τὴν
θυσιαστικότητά του νὰ γίνουν οἱ
ὁδηγοὶ καὶ στὴν δική μας, γήϊνη,
προσωπικὴ βιοτή.
Χ.Δ.Μ.(᾿Ορθόδοξος Τύπος, 23-04-2010)