"᾿Εγώ εἰμί τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος" (᾿Αποκ. κβ΄, 13)

Κείμενα γιά τήν ἑλληνική γλῶσσα στή διαχρονική της μορφή, ἄρθρα ὀρθοδόξου προβληματισμοῦ καί διδαχῆς, ἄρθρα γιά τήν ῾Ελλάδα μας πού μᾶς πληγώνει...


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μητρόπολη Λευκάδος καί ᾿Ιθάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μητρόπολη Λευκάδος καί ᾿Ιθάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Με παρέμβαση τοῦ Μητροπολίτη ᾿Ηλείας λύθηκαν τά προβλήματα στή Λευκάδα

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως:  Βλέπετε τί μπορεῖ νά κάνει ἕνας ἔμπειρος καί παραδοσιακός ἱεράρχης σάν τόν Μητροπολίτη ᾿Ηλείας. Πολύ μᾶς ἀνέπαυσε ἡ διαμεσολάβησή του καθώς καί οἱ ξεκάθαρες θέσεις του παλαιότερα γιά τίς λειτουργικές μεταφράσεις. ῾Ο Θεός νά τόν ἔχει καλά καί νά μᾶς δίνει τήν εὐχή του.

Σε ρόλο πυροσβέστη ο Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός προκειμένου να γεφυρωθούν οι διαφορές μεταξύ του Μητροπολίτη Λευκάδος κ. Θεοφίλου και του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, Αρχιμ. Νικηφόρου Ασπρογέρακα.
Σύμφωνα με ασφαλής πληροφορίες ο Μητροπολίτης Ηλείας επισκέφθηκε αυτές τις ημέρες το νησί της Λευκάδος, προκειμένου να δει από κοντά το ζήτημα που ταλανίζει εδώ και καιρό την Εκκλησία.
Οι πληροφορίες αναφέρουν, ότι ο Μητροπολίτης Ηλείας επισκέφθηκε πρώτα την Ιερά Μονή Φανερωμένης και τον Ηγούμενο Αρχιμ. Νικηφόρο και εν συνεχεία τον Μητροπολίτη Λευκάδος κ. Θεόφιλο.
Αφού πέρασε λίγη ώρα εκκλήθη στην Μητρόπολη ο ηγούμενος Νικηφόρος όπου συζητήθηκαν όλα τα θέματα - σημεία τριβής στις σχέσεις Μητρόπολης - Φανερωμένης και μέσα σε πολύ καλό κλίμα δόθηκαν οι απαραίτητες εξηγήσεις - διευκρινίσεις λύνοντας έτσι τα όποια προβλήματα.
Τέλος, να σημειωθεί, ότι την Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010 ο Μητροπολίτης Ηλείας κ. Γερμανός και ο Μητροπολίτης Λευκάδος κ. Θεόφιλος μετέβησαν στο Μοναστήρι της Φανερωμένης  δίνοντας έτσι ένα τέλος στο αρνητικό κλίμα που είχε επικρατήσει στην τοπική εκκλησία.

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

«᾿Ανοιχτή ἐπιστολή στό Δεσπότη Λευκάδας» τοῦ Γιώργου ᾿Αντ. Κτενᾶ σέ ἀπάντηση τοῦ Δελτίου Τύπου τῆς Μητρόπολης




***
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΔΕΣΠΟΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
Αγαπητέ (τρόπος του λέγειν) πατριώτη (αυτούς που κατάγονται «απ’ απέκια» δυσκολεύομαι να τους «χωνέψω» ως πατριώτες, γείτονες ναι, ας είναι όμως αφού έτσι σε αναπαύει) δεσπότη Θεόφιλε.
Συγχώρεσέ μου αφενός τον ενικό, αφετέρου την προσφώνηση. Όμως δεν έχω μάθει να προσποιούμαι όπως κάνουν πολλοί καταπιέζοντας τα πραγματικά μου αισθήματα. Έτσι αφήνω κατά μέρους τις προσφωνήσεις των τύπων υπερθετικού βαθμού που τόσο αγαπάτε όλοι και μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Με την ελπίδα να εκτιμηθεί έστω και λίγο, αν όχι από λόγου σου τουλάχιστον από τους συμπολίτες μου, η ευθύτητα και ευθυκρισία μου. Σπανίως άνθρωποι παίρνουν καθαρές θέσεις. Συνήθως μιλούν με μισόλογα, προσέχοντας να μη θίξουν καμιά πλευρά. Μόνιμο μέλημά τους, το πώς θα πατάνε συνάμα σε δυο βάρκες δίχως να βρεθούνε στη θάλασσα. Για να μην κινδυνέψουν.
Δεν εκπροσωπώ κανέναν πλην του εαυτού μου. Δεν επιζητώ κανένα χρίσμα ή θέση σε οιαδήποτε οργάνωση ή μηχανισμό. Αυτά που θα διαβάσεις απηχούν προσωπικές μου θέσεις και απόψεις, που βρίσκουν όμως σύμφωνους αρκετούς συμπολίτες μας με τους οποίους κατά καιρούς έχω συζητήσει. Αναγκάστηκα να τις δημοσιοποιήσω για να καταγραφεί και η άλλη άποψη. Για να μην περάσουν αυτά που επιχειρείς «ατουφέκιστα» που θάλεγε κι ο Παπαθεμελής.
Στα χρόνια που πέρασαν με μητροπολίτη το συγχωρεμένο το Νικηφόρο, δεν υπήρξαν εκκλησιαστικά προβλήματα να διχάσουν τους πιστούς. Μάλιστα, από τότε που ξεκίνησε με το Νικηφόρο το νεότερο η επάνδρωση της Φανερωμένης, τονώθηκε η πνευματική κίνηση της πόλης μας κι έγινε με το πέρασμα των χρόνων το μοναστήρι μας πόλος έλξης πολλών ανθρώπων. Λαϊκών και μοναχών. Για κάποιους μάλιστα, ήταν η πρώτη τους «γνωριμία» με την εκκλησία! Πώς έγινε αυτό; Ήταν ο γέροντας της μονής, που ταπεινός, σεμνός και απέριττος τραβούσε τον κόσμο κοντά του. Κι όλοι μας -κοντινοί και μακρινοί- καμαρώναμε για το μοναστήρι μας, την Κυρά μας και τους ανθρώπους της.
Ώσπου κοιμήθηκε ο δεσπότης μας. Κι έπρεπε ν’ αντικατασταθεί.
Πολλούς μας ξένισε το γεγονός να θέλει ο ηγούμενος να εμπλακεί στη διαδοχή. Αυτός ήταν -τον θυμάμαι από παιδί στην κατασκήνωση- γεννημένος ησυχαστής. Πράος, μειλίχιος, απλός. Τι να γύρευε σε μια θέση που προϋπέθετε κοσμικό πνεύμα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Τι γύρευε το πρόβατο στους λύκους; Όμως, πώς να αποστερήσεις τις φιλοδοξίες του καθενός;
Τα αποτελέσματα γνωστά. Λίγο μόνο καιρό μετά την επίσημη χειροτονία σου, τα προβλήματα άρχισαν. Γράφτηκαν πολλά, ακούστηκαν περισσότερα. Η Λευκάδα, όπως παλιότερα και η Ζάκυνθος, καταγράφεται καιρό τώρα ως μια εκ των λίγων προβληματικά διοικούμενων μητροπόλεων. Με τους πιστούς σε αναβρασμό. Για να φθάσομε σήμερα στο δελτίο τύπου «Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως». Ενώ θάπρεπε να υπογράφεις ο ίδιος το δελτίο παίρνοντας πάνω σου την όλη ευθύνη της συγγραφής.
Διαβάζοντας λοιπόν το δελτίο σου, επέτρεψέ μου σημείο προς σημείο τις εξής παρατηρήσεις:
1. Εκουσίως υποβαθμίζεις το μείζον πρόβλημα της σχέσης σου με τον αρχιμανδρίτη σου και πάλαι ποτέ συνυποψήφιό σου, στο επίπεδο ενός κοινού παππά «μια προσωπική, υπηρεσιακή υπόθεση του κληρικού…». Ο π. Νικηφόρος ανέκαθεν ήταν ο δεύτερος τη τάξη κληρικός μετά το δεσπότη. Όταν δεν θέσεις το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση, δεν θα το λύσεις ποτέ.
2. Δε στέκομαι σε ζητήματα ήθους και διαφάνειας περί των οικονομικών της μονής, αποδεχόμενος ότι κανείς, απ’ όποια θέση κι αν υπηρετεί, δεν θα διανοούνταν να καταχραστεί χρήματα του μοναστηριού μας. Οπότε ας αφεθούν απερίσπαστοι οι δημόσιοι λειτουργοί να κάνουν τους ελέγχους τους κι ας σταματήσουν μέχρι του τελικού πορίσματος οι κακοήθειες περί κακοδιαχείρισης, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
3. Χαίρομαι που «αναγνωρίζεις και εκτιμάς την πολυχρόνια προσφορά του π. Νικηφόρου στην Ιερά Μονή και γενικά στον χώρο της τοπικής Εκκλησίας» καθώς γράφεις. Πράγματι του αξίζει η αναγνώριση αυτή.
4. Η απόλυτη εξουσία που τυπικά σου ανήκει και φροντίζεις να μας υπενθυμίσεις στο σημείο 6 (ας όψονται οι αναχρονιστικοί εκκλησιαστικοί θεσμοί), δε σου εξασφαλίζει στις μέρες που ζούμε και που τίθενται όλα υπό αμφισβήτηση ούτε το αλάθητο ούτε δικαιώματα τοπικού δικτατορίσκου. Θα κρίνεσαι καθημερινά όπως όλοι μας.
5. Ο ηγούμενος δε στρατολόγησε κανένα για να δημιουργήσει «προσωπικούς οπαδούς» καθώς γράφεις, λες και πρόκειται περί ομάδας ποδοσφαίρου. Προσωπικά γνωρίζω αγανακτισμένους συμπολίτες μου, που αγωνιούν για το μέλλον της μονής που τόσα χρόνια αποτελούσε το αποκούμπι τους. Γιατί, τα πεπραγμένα σου αγαπητέ κάθε άλλο παρά τους καθησυχάζουν. Και συνεχώς ακούω ακόμη και στην Αθήνα που βρίσκομαι το «ήρθαν τ’ άγρια να διώξουν τα ήμερα».
6. Όπως και παρακάτω αναλύω διεξοδικότερα, ο σεβασμός και η υπακοή των υφισταμένων κερδίζονται, δεν επιβάλλονται.
7. Τώρα για το ηγουμενοσυμβούλιο. Εδώ που έφθασαν τα πράγματα ορθώς περιμένεις τα πορίσματα των οικονομικών ελέγχων. Ώστε να φύγει κάθε υποψία κακοδιαχείρισης από τους μοναχούς που μελλοντικά θα αναλάβουν την τύχη της μονής. Όμως τι να σου πω. Αυτή η ρήτρα του σημείου 14 που απαιτεί «την αποκατάσταση της εν υπακοή κανονικής σχέσης των εγκαταβιούντων μοναχών με τον Επίσκοπο» με προβλημάτισε σφόδρα. Μάλλον θα τη χρησιμοποιήσεις ως όχημα για να φρακάρεις επ’ αόριστον την επίσημη δημιουργία και αναγνώριση ενός ηγουμενοσυμβουλίου, παρότι θα υπάρχουν οι προϋποθέσεις. Έτσι δεν είναι;
8. Το ότι ο ηγούμενος αναγκάστηκε να προσφύγει στο συμβούλιο της επικρατείας καταλαβαίνω πως σε ανησύχησε, φοβούμενος πιθανότατη δικαίωσή του. Το ίδιο όμως δεν έκαναν και παλιοί μητροπολίτες προκειμένου να μπορέσουν να επιστρέψουν στις μητροπόλεις τους; Ή ο αείμνηστος π. Σκορδάς από τη Ν. Σμύρνη; Όταν δε βρίσκεις το δίκιο σου στα εκκλησιαστικά δικαστήρια, λογικό είναι να απευθύνεσαι σ’ αυτά της πολιτείας ως τα πλέον αδέκαστα.
9. Η υπερβολική προσήλωση σε τυπικές δογματικές λεπτομέρειες για την παράλειψη να σου ζητήσει ορισμό κατηχητή για τον ινδό ή γιατί ο κουτλουμουσιώτης μοναχός είχε βεβαίωση κι όχι απολυτήριο, πιστεύω πως δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Προσπαθείς να παρασύρεις όλους μας να δούμε το δέντρο, χάνοντας το δάσος.
10. Στο σημείο 25 προσάπτεις στον ηγούμενο κατοχή κελιού στο Άγιον Όρος δίχως να σε ενημερώσει. Μα και να έχει οργανώσει καθώς λες διάδοχη κατάσταση, γιατί παραπονείσαι που δεν σ’ ενημερώνει; Εσύ θα ενημέρωνες τους διώκτες σου; Δε λες που υπάρχει και το μέρος αυτό για καταφύγιο των κυνηγημένων…
11. Ειλικρινά διαβάζοντας την επιβληθείσα ποινή που χαρακτήρισες ως «ελαφρά» μ’ έπιασαν τα γέλια, «ελαφρά ποινή της τριακονθήμερης αργίας από κάθε ιεροπραξία, με έκπτωση από το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη, χωρίς στέρηση του μισθού του και την άρση της αδείας της πνευματικής πατρότητος». Το μόνο που μένει να μας εξηγήσεις τώρα είναι, τι θα περιλάμβανε η βαριά ποινή. Μήπως κρέμασμα από το καμπαναριό;
Το ξέρεις δεσπότη πως υπάρχουν και ανθρώποι απροσκύνητοι; Ανθρώποι που η μεγαλοσύνη τους δε μετριέται με οφίκια και αξιώματα αλλά με τις αρετές τους και μόνο αυτές; Ανθρώποι που δε χωράνε κάτω από το ράσο σας; Κάποιοι τέτοιοι «ξελάσπωναν» την πατρίδα ανά τους αιώνες. Τα τσιράκια, οι κόλακες και οι ρουφιάνοι υπήρχαν και θα υπάρχουν, για να κάνουν τους αγώνες τους πιο δύσκολους και ενδοξότερους.
Ένα μήνα αργία, υποβιβασμό σε πρεσβύτερο και άρση αδείας πνευματικής πατρότητος! Κανονικός πνευματικός ευνουχισμός δηλαδή. Όμως ελαφρός. Επειδή δεν πήρε άδεια να πάει στο Άγιον Όρος!! Αυτό κι αν συνιστά κατάχρηση εξουσίας…
Και γιατί δεν πήρε άδεια αλήθεια; Φταίει μόνο η ασυνέπεια του αρχιμανδρίτη; Μήπως φταίει κυρίως, ένας προϊστάμενος που το μόνο που ξέρει είναι να τρομοκρατεί και μόνο μέσω του φόβου να επιβάλλει το θέλημά του; Μήπως; Μάλλον επιμένεις στους τύπους για ν’ ανακαλύπτεις παραπτώματα και να τους έχεις στο χέρι. Έπρεπε ο αρχιμανδρίτης να πάρει προηγουμένως άδεια για να κάνει το αυτονόητο. Να πάει στην πανήγυρη του Ι. Ναού του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, μετοχίου της Ι. Μονής!!!
Δεν είναι σωστό να περιμένεις τον άλλον στη γωνία και με το πρώτο του λάθος να επιτίθεσαι για να τον πλήξεις παντοιοτρόπως. Μεταξύ ισοδύναμων παικτών αυτό μαρτυρά μνησικακία, τάσεις ρεβανσισμού. Από τον ισχυρό προς τον αδύναμο θα το χαρακτήριζα άνανδρο και κομπλεξικό. Μου θυμίζει τη συμπεριφορά αμόρφωτων καραβανάδων στο στρατό, που μη μπορώντας να μας αντιμετωπίσουν με επιχειρήματα, μας εξανάγκαζαν να σιωπούμε, στηριζόμενοι στις δύο ή τρεις «σαρδέλες» που είχαν στα μανίκια τους και τους έδιναν το δικαίωμα να τιμωρούν.
Και τα πνευματικοπαίδια του; Τα σκέφτηκες; Σου αρκεί όμως που εκδικήθηκες τον εν δυνάμει ανταγωνιστή. Γιατί έτσι τον βλέπεις. Κι ας μην το ομολογείς. Γιατί ποτέ σου δε θα καταλάβεις το λόγο που οι περισσότεροι Λευκαδίτες ήθελαν αυτόν κεφαλή τους κι όχι τον κάθε αλεξιπτωτιστή. Μόνο ένας Ιωσήφ Χαλκιολάκης μπορούσε να σταθεί αντ’ αυτού, δίχως κανενός δυσαρέσκεια στη Λευκάδα. Όμως έστω κι έτσι αν στεκόσουν στο ύψος σου μια μέρα όλοι θα σ’ αγαπούσαν.
Θυμήσου αυτό που τώρα σου γράφω. Αν καταφέρεις κι ο Νικηφόρος εγκαταλείψει το νησί με τους μοναχούς του, πολλοί συμπατριώτες μου δε θα στο συγχωρέσουν ποτέ. Μέχρι να τελευτήσεις θάσαι ξένο σώμα γι αυτούς. Αν αυτό δεν σ’ ενοχλεί τότε προχώρα. Ο δρόμος που άνοιξες υπόσχεται εκατέρωθεν συγκινήσεις.
Και τώρα κάποιες εύλογες ερωτήσεις:
• Εσένα ποιος μπορεί να σε τιμωρήσει για τα όποια κακώς πεπραγμένα σου, ώστε να σου δοθεί η ευκαιρία να ανανήψεις; Και μην μου πεις η Ι. Σύνοδος. Πρέπει να πέσει κανείς σε επίπεδο Παντελεήμονα, να περάσουν αρκετά χρόνια και με την αρωγή πολιτικών δικαστηρίων, ίσως τιμωρήσουν. Συνεπώς, κρίμα που βλέπω να απομακρύνονται από εσένα οι ευεργετικές επιπτώσεις μιας ελαφράς τιμωρίας, αφού κανείς δεν εξουσιοδοτείται να σου τη δώσει.
• Εμένα πώς μπορείς να με οδηγήσεις στην ανάνηψη με αυτά που σου προσάπτω αφού δεν σου «ανήκω»; Η σκοταδιστική ποινή του αφορισμού είναι πλέον αναχρονιστική (ή μήπως όχι;).
• Εσύ σε ποιον θα κάνεις την ΥΠΑΚΟΗ που γράφεις στο φιρμάνι σου δυο-τρεις φορές με κεφαλαία γράμματα; Αν π.χ. σου ζητούσαμε τοπικό δημοψήφισμα για το αν θα μείνεις μητροπολίτης ή αν πρέπει να παραιτηθείς θα το δεχόσουνα; Έτσι για να «πιάσεις» τον παλμό της κοινωνίας; Κι αν π.χ. σε απέρριπταν (μια υπόθεση εργασίας κάνω) θα έκανες άραγε ΥΠΑΚΟΗ στη θέληση της πλειοψηφίας, παραιτούμενος απ’ την ισόβια θέση σου; Δύσκολα μάλλον σου έβαλα…
Το να επιμένεις στην αρετή αυτή κατά περίπτωση κι επειδή έτσι σε βολεύει, καθιστά το λόγο σου ανούσιο. Η υπακοή δεν είναι κάτι που επιβάλλεται. Για να σε υπακούσει ο άλλος πρέπει να σε εμπιστευθεί. Και την εμπιστοσύνη του πρέπει να την κερδίσεις. Δε θα σε εμπιστευθεί βέβαια επειδή μια μικρότατη ομάδα ανθρώπων σε έχρησε (καλώς ή κακώς) ισόβιο προϊστάμενο. Θα σε εμπιστευθεί μόνο με τη στάση σου απέναντί του. Μια τέτοια στάση πρέπει αδιαλείπτως να εμπνέει προς το καλό και το αγαθό. Πρέπει να παρακινεί και να αναγνωρίζει-ανταμείβει κάθε καλή προσπάθεια. Πρέπει να λειτουργεί με ενσυναίσθηση, ικανότητα δηλαδή κατανόησης της θέσης του άλλου. Δίνοντάς του τον απαραίτητο «ζωτικό χώρο» προόδου κι ανάπτυξης, μέσα από τις αδυναμίες και τα σφάλματά του. Πρέπει να συγχωρεί, να μεγαθυμεί. Μακριά από ακρότητες και τιμωρίες σαν αυτές που διάβασα στο Δελτίο Τύπου της Μητροπόλεως.
Αν είχες την ευλογία να μεγαλώσεις κι εσύ δικά σου παιδιά θα διαπίστωνες πόσο απόλυτα ταιριάζουν τα παραπάνω στην ανατροφή που οφείλομε να τους δώσουμε. Δεν απαιτείς υποταγή, εμπνέεις την ορθοπραξία. Δεν απειλείς, πείθεις. Δεν τιμωρείς, δηλώνεις λυπημένος και απαγοητευμένος στο παιδί, κάνοντας συνάμα την αυτοκριτική σου. Δύσκολα πράγματα για όλους μας. Κυρίως ο εγωϊσμός, μας κρατά μακριά από τον καλό μας εαυτό.
• Τέλος έρχομαι στο πλέον βασανιστικό ερώτημα. Ποιος φταίει;
Φταίει που ο π. Νικηφόρος δε συμφιλιώθηκε ποτέ με την ήττα; Φταίει που εσύ δεν του συγχώρεσες τη συμμετοχή; Φταίει η ανυπακοή του όπως διατείνεσαι ή ο τρόπος σου που τον εξωθεί σε αυτή; Φταίει η έπαρση που απέκτησες μετά την εκλογή σου και η απαίτηση πλήρους υποταγής στο θέλημά σου ή η ξαφνική διάθεση της μισής Λευκάδας να σε υποσκάψει και απαξιώσει στην πράξη;
Σίγουρα δέσποτα ποτέ δε φταίει μόνο η μια πλευρά. Άπαντες έχουν μερίδιο στην ευθύνη για οτιδήποτε έκτροπα έχουν συμβεί. Όμως δεν είναι ακόμη αργά. Εσύ που είσαι ο ισχυρός κρίκος οφείλεις να επιδιώξεις τη συνεννόηση και την καταλαγή πάση θυσία. Ο κύκλος των αντεγκλίσεων πρέπει να κλείσει το συντομότερο. Μην παίζεις με την αξιοπρέπεια των υφισταμένων σου. Κανείς δε θα σου ζητήσει συγχωροχάρτι. Μήτε να το απαιτήσεις για να δώσεις συγχώρεση. Συγχωρεθείτε όλοι μεταξύ σας κι ανοίξτε νέα σελίδα στις σχέσεις σας.
Και δες πιο χαλαρά την αποστολή σου. Δεν είσαι ο θεόσταλτος χαριτόβρυτος προφήτης, πατέρας όλων μας, που για χάρη σου ζούμε και αναπνέομε. Δεν είμαστε, μα ούτε κι αισθανόμαστε παιδιά σου. Αυτή την ξύλινη, τυποποιημένη γλώσσα που κληρονομήσατε από τους προκατόχους σας καιρός να την αλλάξετε. Να πιάσετε τον παλμό της κοινωνίας και να μιλήσετε σε διαφορετικά μήκη κύματος. Ειδάλλως σε λίγα χρόνια θα μείνουν οι εκκλησιές αδειανές. Και τότε θα είναι αργά για μετάνοια.
Λυπάμαι ειλικρινά που σε στεναχώρησα. Δε γινόταν αλλιώς όμως.
Καλό Φθινόπωρο.
Καλά ξεμπερδέματα.
Στη διάθεσή σου.
Γιώργος Αντ. Κτενάς
Ηλιούπολη 30 Σεπτέμβρη 2010    
Πηγή: http://www.kolivas.de/?p=44263
Αναδημοσίευση από: http://exagorefsis.blogspot.com/2010/10/blog-post_182.html

Ψήφισμα κληρικῶν τῆς ῾Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος:στέκονται στό πλευρό τοῦ Μητροπολίτου τους καί ζητοῦν εἰρήνευση τῆς τοπικῆς ᾿Εκκλησίας


Σήμερα Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010 οι κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης, Πρεσβύτεροι και Διάκονοι, συγκεντρωθήκαμε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελιστρίας Λευκάδος για την προγραμματισμένη από καιρού, 10η κατά σειράν, Σύναξή μας.
Εξ αφορμής θλιβερών γεγονότων, τα οποία εσημειώθησαν κατά τις ημέρες αυτές στον χώρο της τοπικής μας Εκκλησίας, με αίσθημα ευθύνης απευθυνόμαστε προς τον ευσεβή λαό του Θεού, για να εκφράσουμε τα κάτωθι:
1)  Στην Εκκλησία υφίσταται κανονική τάξη, την οποία όλα ανεξαιρέτως τα μέλη Της, κληρικοί και λαϊκοί, οφείλουμε να σεβόμαστε.
2)  Ήλιος φωτεινός που φωτίζει το στερέωμα της Εκκλησίας είναι ο ίδιος ο Αρχηγός και τελειωτής Της, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Αστέρες φωτεινοί είναι οι Άγιοί μας, που όμως από τον Θεό αντλούν τό φως τους.
Εκείνον οφείλουμε όλοι να ακολουθούμε, χωρίς να προσκολλώμεθα σέ ανθρώπους ατελείς, όπως όλοι μας. Κάθε Χριστιανός, κληρικός καί λαϊκός, στην πορεία της ζωής του είναι δυνατόν να σφάλει. Μόνος ασφαλής οδηγός είναι η Κεφαλή της Αγίας μας Εκκλησίας, ο Χριστός.
3)  Ορατό σημείο ενότητος της κάθε τοπικής Εκκλησίας είναι ο Επίσκοπός Της, πνευματικός πατέρας όλων των μελών Της. Σε αυτόν χρωστούμε όλοι ανεξαιρέτως σεβασμό και υπακοή. Αυτονομούμενος από τον οικείο Ποιμενάρχη του, ο Χριστιανός αποκόπτεται και από το Σώμα της Εκκλησίας, αφού «όπου ο Επίσκοπος, εκεί και η Εκκλησία».
Όλοι οι Ιερείς τελούμε τα ιερά μυστήρια εξ ονόματός του και με τη δική του άδεια· γι’ αυτό και μνημονεύουμε το όνομά του σε κάθε Θεία Λειτουργία. Στον Επίσκοπο και μόνον εμπιστεύεται κάθε φορά η Αγία και Ιερά Σύνοδος, κινουμένη από το Άγιο Πνεύμα, το πηδάλιο του πλοίου κάθε τοπικής Εκκλησίας, αποβλέποντας στα χαρίσματα και την ποιμαντική του σύνεση.
4)  Σε κάθε περίπτωση, δεν αρμόζουν σε Χριστιανούς ο φανατισμός και οι αγοραίες εκδηλώσεις κατά του πνευματικού τους πατέρα και μάλιστα χωρίς να έχουν πληροφορηθεί την αλήθεια από όλες τις πλευρές της.
5)  Καλούμε μετά από αυτά όλους και όλες να ειρηνεύουν και να προσεύχονται για τους ποιμένες τους, για όλους μας: για τη σωτηρία της ψυχής μας και την ευστάθεια στον γεμάτο πειρασμούς δρόμο της ιερατικής μας διακονίας.
Ιδιαίτερη αδελφική έκκληση κάνουμε προς τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Φανερωμένης και συλλειτουργό μας π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα, να προβληματισθεί, να αναλογισθεί την ευθύνη του ως κληρικού, έναντι του Θεού και της Αγίας Του Εκκλησίας, αλλά καί έναντι των ψυχών πού σκανδαλίζονται και να συνετισθεί, ώστε το πλοίο της Τοπικής μας Εκκλησίας να προσπεράσει τα κύματα.
 
Λευκάδα, 30 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ
Ιερεύς π. Ευάγγελος Αρώνης
Πρωτοπρεσβύτερος

ἀναρτήθηε:Δευτέρα, 04 Οκτώβριος 2010 

Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

Η Μητρόπολη Λευκάδος για τον Ηγούμενο της Ι.Μ. Φανερωμένης Νικηφόρο


«Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Θεόφιλος ουδέποτε θέλησε ούτε και τώρα επιθυμεί –παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει- να «διώξει» ή να «εξαναγκάσει σε φυγή» τον ιερομόναχο π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα, ηγούμενο της Ι. Μονής Φανερωμένης και την περί αυτόν συνοδεία, πέραν των άλλων, διότι αναγνωρίζει και εκτιμά την πολυχρόνια προσφορά του στην Ιερά Μονή και γενικά στον χώρο της τοπικής Εκκλησίας», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος για την υπόθεση του Ηγουμένου της Ι.Μ. Φανερωμένης Νικηφόρου Ασπρογέρακα.
Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής: Λόγω του θορύβου που προκλήθηκε τις τελευταίες ημέρες στους κόλπους της τοπικής μας Εκκλησίας, με αφορμή μια προσωπική, υπηρεσιακή υπόθεση του κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, π. Νικηφόρου Ασπρογέρακα, εφημερίου του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σπανοχωρίου Λευκάδος και ηγουμένου της Ιεράς Μονής Φανερωμένης Λευκάδος, επιθυμούμε να διευκρινίσουμε τα εξής:
1) Επί μία διετία, από της εκλογής και ενθρονίσεως του συμπατριώτου μας (από τον Κάλαμο Λευκάδος), Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου συντηρείται μία ατμόσφαιρα ψιθύρων και υπόκωφης εντάσεως μεταξύ των μελών της τοπικής μας Εκκλησίας, που σκοπό έχει να τραυματίσει την ενότητά της και να πλήξει το κύρος του πνευματικού μας πατέρα, τον οποίον η Αγία και Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εν Αγίω Πνεύματι ανέδειξε, για να ποιμάνει τον λαό του Θεού, που παροικεί στη Λευκάδα και στην Ιθάκη.
2) Το απαράδεκτο αυτό κλίμα υποδαυλίζεται με τη διασπορά ανυπόστατων φημών και δήθεν «ειδήσεων» γύρω από τον τρόπο λειτουργίας της Ιεράς Μητροπόλεως, θίγοντας με τρόπο ψευδή και αήθη ανύπαρκτα ζητήματα ήθους, διαφάνειας κ.ά. Η πηγή και ο τρόπος αναπαραγωγής αυτών των δήθεν «ειδήσεων» είναι, βεβαίως, γνωστά και στους αποδέκτες της (παρα)πληροφόρησης και στην Ιερά Μητρόπολη, που έχει έγκυρη γνώση πάντων.
3) Η Ιερά Μητρόπολη και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας προσωπικά επέλεξε καθ’  όλο αυτό το μακρό διάστημα την οδό της σιωπής και της καρτερίας, παρόλο που κάθε εβδομάδα σχεδόν ελάμβανε αφορμές από δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, αναρτήσεις σε ιστολόγια, ενέργειες μεμονωμένων προσώπων ή από πράξεις και συμπεριφορές προσώπων που διεκδικούσαν και διεκδικούν μέχρι σήμερα να εκφράζουν την τοπική Εκκλησία μόνοι αυτοί –και πάντως επ’ ουδενί ο Επίσκοπος, η ορατή κεφαλή Της κατά την Εκκλησιολογία και τους ιερούς Κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και τους Νόμους της Ελληνικής Πολιτείας. Η σιωπή όμως αυτή εξελήφθη, φαίνεται, ως αδυναμία, αντί να εκτιμηθεί ως στάση σώφρων και συνετή, που σκοπό είχε να οικοδομήσει και να μην σκανδαλίσει τους πιστούς, τραυματίζοντας το Σώμα της Εκκλησίας με αχρείαστες εντάσεις.
4) Κυρίαρχη «είδηση» σε αυτό το όργιο παραπληροφόρησης, «είδηση» που ανησυχεί τις συνειδήσεις των πιστών Λευκαδίων, ήταν ότι: «Ο Μητροπολίτης Θεόφιλος διώχνει από το μοναστήρι της Φανερωμένης τον ηγούμενο Νικηφόρο». Κάθε φορά που ο Μητροπολίτης επιχειρεί να ασκήσει τις νόμιμες και κανονικές αρμοδιότητές του επί της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, ένα ολόκληρο δίκτυο τηλεφωνημάτων, αναρτήσεων σε ιστοτόπους κτλ. οργανώνεται για να αναστατώσει φιλήσυχους, κατά τα άλλα, ανθρώπους, παρουσιάζοντας το άσπρο, μαύρο. Η πραγματικότητα είναι όμως διαφορετική!
5) Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόφιλος ουδέποτε θέλησε ούτε και τώρα επιθυμεί –παρά τα όσα έχουν μεσολαβήσει- να «διώξει» ή να «εξαναγκάσει σε φυγή» τον ιερομόναχο π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα, ηγούμενο της Ι. Μονής Φανερωμένης και την περί αυτόν συνοδεία, πέραν των άλλων, διότι αναγνωρίζει και εκτιμά την πολυχρόνια προσφορά του στην Ιερά Μονή και γενικά στον χώρο της τοπικής Εκκλησίας.
6) Εκείνο που είναι υποχρεωμένος από τους ιερούς κανόνες και την κείμενη νομοθεσία να απαιτεί είναι να γίνεται σεβαστός ο θεσμός και ο ρόλος του Επισκόπου στον χώρο της Εκκλησίας, χωρίς να παρεμποδίζεται στην άσκηση των νόμιμων και κανονικών αρμοδιοτήτων του. Όπως είναι γνωστό, η Ορθόδοξη Εκκλησία διέπεται πρωτίστως από το Κανονικό της Δίκαιο που θεσπίζει την ιεραρχική της δομή. Δεν λειτουργεί όπως οι κομματικοί μηχανισμοί ή οι εταιρείες, όπου ο καθένας έχει ένα μερίδιο εξουσίας, ιδιοκτησίας ή επιρροής. «Εις τύπον και τόπον Χριστού», ορατή κεφαλή Της, ίσταται ο Επίσκοπος. Ακολουθούν ιεραρχικά οι πρεσβύτεροι, έγγαμοι και άγαμοι, δηλαδή μοναχοί και οικογενειάρχες, οι οποίοι οφείλουν να είναι συναρμοσμένοι με τον Επίσκοπο «ως χορδαί κιθάρα», υπακούοντας εις αυτόν.
7) Δεν μπορεί ο κάθε κληρικός ή μοναχός να δημιουργεί προσωπικούς οπαδούς, αντί πιστά μέλη του Σώματος του Χριστού. Δεν μπορεί να δείχνει, αντί τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, το δικό του δάχτυλο. Δεν μπορεί αντί να οικοδομεί την Εκκλησία ως πιστεύουσα, λατρεύουσα και ζώσα κοινότητα πιστών εν Χριστώ να δημιουργεί τη δική του ομάδα ή σέχτα αφοσιωμένων και κατευθυνόμενων οπαδών. Διαφορετικά, δε μιλάμε για Εκκλησία Ορθόδοξη, αλλά για προτεσταντικές παραφυάδες. Ακριβώς η υπακοή στον Επίσκοπο –όπως και εκείνος με την σειρά του  υπακούει στην Ιερά Σύνοδο- διασφαλίζει την ενότητα με το Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, η οποία είναι μία και αδιαίρετος.
8) Από τον κανόνα αυτόν δεν εξαιρούνται οι Ιερές Μονές, οι ιερομόναχοι και οι μοναχοί. Κάθε ηγούμενος Μονής είναι ιερομόναχος, φέρει δηλαδή εκτός από το μοναχικό σχήμα και τον ιερατικό βαθμό του Πρεσβυτέρου. Όπως και οι λοιποί μοναχοί, επέλεξε να ακολουθήσει την οδό της μοναχικής αφοσιώσεως για τη θέωση και τον αγιασμό του, δίνοντας τις τρεις μοναχικές υποσχέσεις ενώπιον Θεού και ανθρώπων κατά την μοναχική του κουρά: παρθενία, ακτημοσύνη, ΥΠΑΚΟΗ. Αντίστοιχα, οι υπόλοιποι πιστοί επιλέγουν να αγιασθούν μέσω του ευλογημένου γάμου, χωρίς να υστερούν απολύτως σε τίποτε. Ακόμη και στις Σταυροπηγιακές Ι. Μονές, αυτές δηλ. που δεν υπάγονται στην κανονική δικαιοδοσία του επιχωρίου Επισκόπου, η αδελφότητα δεν είναι ακέφαλη, αλλά ως Επίσκοπο έχει τον Πατριάρχη ή την Ι. Σύνοδο, ακριβώς διότι χωρίς Επίσκοπο δεν υφίσταται κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία. «Όπου ο Επίσκοπος, εκεί και η Εκκλησία».
9) Η Ιερά Μονή Φανερωμένης όμως δεν είναι Σταυροπήγιο, για να μην ελέγχεται από τον οικείο Επίσκοπο. Υπάγεται στην κανονική αρμοδιότητά του. Οι μοναχοί της οφείλουν να μνημονεύουν το όνομά του στις ι. ακολουθίες, να λαμβάνουν την ευλογία και την έγκρισή του για την εισδοχή δοκίμων μοναχών ή την τέλεση κάθε μοναχικής κουράς, να λαμβάνουν την ευλογία και την άδεια του Επισκόπου για την εκλογή νέου Ηγουμένου και ηγουμενοσυμβούλων, να αιτούνται και να λαμβάνουν την κεκανονισμένη άδεια απουσίας, έστω και προφορικά και, τέλος, να δέχονται τον έλεγχο νομιμότητος της οικονομικής διαχειρίσεως.
10) Ακόμη μεγαλύτερη υποχρέωση υπακοής στον Επίσκοπο (και διοικητικής φύσεως, όχι μόνο πνευματικής) έχουν οι ιερομόναχοι που είναι διορισμένοι σε εφημεριακές θέσεις, όπως είναι ο π. Νικηφόρος Ασπρογέρακας διορισμένος στον Ενοριακό Ιερό Ναό Ταξιαρχών Σπανοχωρίου (από τον οποίο έχει αποσπασθεί στην Ι. Μονή Φανερωμένης), προκειμένου να μπορεί να μισθοδοτείται κάθε μήνα από το Ελληνικό Δημόσιο, όπως κατά κανόνα και οι λοιποί κληρικοί της Εκκλησίας της Ελλάδος.
11) Από τις πρώτες ημέρες της ενθρονίσεώς του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας συνάντησε ένα εχθρικό κλίμα, ακόμη και μέσα στους χώρους της Ιεράς Μονής, το οποίο συντηρούσαν και πρόσωπα άσχετα με την αδελφότητα αυτής, με προσωπικές φραστικές επιθέσεις στον Επίσκοπο και σε άλλους κληρικούς. Αντίθετα, οι απλοί μοναχοί δεν μισθοδοτούνται.
12)  Πριν ακόμη ενημερωθεί για τα θέματα της Ιεράς μας Μητροπόλεως, ο Σεβασμιώτατος αντιμετώπισε την επίμονη και εκβιαστική απαίτηση του ηγουμένου της Ι. Μονής, π. Νικηφόρου και των περί αυτόν τεσσάρων αδελφών της Ι. Μονής να προωθηθεί άμεσα στην Ιερά Σύνοδο προς έγκρισιν Κανονισμός της Ι. Μονής, τον οποίον είχαν συντάξει και να διεξαχθούν εκλογές για την ανάδειξή του ιδίου ως ισοβίου Ηγουμένου και ηγουμενοσυμβούλων εκ των εγκαταβιούντων μοναχών.
Ο Σεβασμιώτατος ουδέποτε αρνήθηκε να συζητήσει θέμα Κανονισμού και εκλογών, μέχρι και σήμερα. Το ζήτημα πάντως δεν μπορεί να τίθεται με εκβιαστικό και πραξικοπηματικό τρόπο και πάντως, όχι πριν ολοκληρωθεί ο έλεγχος της οικονομικής διαχειρίσεως της Ι. Μονής τα τελευταία χρόνια από ορκωτούς ελεγκτές. Άλλωστε, ως προσφάτως αναλαβών το ποιμαντορικό του έργο, είχε υποχρέωση να γνωρίζει την οικονομική κατάσταση όλων των Ι. Μονών και Ι. Ναών της Επαρχίας του.
Η αποστολή Επιθεωρητών ζητήθηκε από την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως και για το Νομικό Πρόσωπο της Ι. Μητροπόλεως, για άλλους Ι. Ναούς και για την Ι. Μονή Καθαρών Ιθάκης, προκειμένου να μη δοθεί επ’ ουδενί η εντύπωση ότι ο νέος Επίσκοπος προτίθεται να καλύψει οποιαδήποτε παρανομία ή παρατυπία.
13) Ο έλεγχος από την Οικονομική Επιθεώρηση της Ι. Συνόδου ολοκληρώθηκε τον παρελθόντα Φεβρουάριο και τα πορίσματα, τα οποία αναφέρουν σειρά παρανομιών και παρατυπιών, έχουν διαβιβασθεί ήδη στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Λευκάδος για να διερευνήσει την ύπαρξη τυχόν ποινικών ευθυνών, καθώς και στο Ελεγκτικό Συνέδριο, για να διαπιστώσει μήπως τυχόν υπάρχουν οικονομικά ποσά προς καταλογισμό σε πρόσωπα.
Αυτά, χωρίς την πρόθεση να στιγματισθεί κάποιος, αλλά προκειμένου να διερευνηθεί εις βάθος η αλήθεια, με την ελπίδα ότι πράγματι δεν υφίσταται το παραμικρό ζήτημα στην οικονομική διαχείριση της Ι. Μονής Φανερωμένης και να συνεχιστεί πλέον το έργο απρόσκοπτα..
14) Άλλη ανακρίβεια που διαδίδεται είναι ότι «ο Δεσπότης θέλει να βάλει χέρι στο παγκάρι της Μονής και γι’ αυτό αφαιρεί τη διαχείριση από τον Ηγούμενο και διορίζει εγγάμους ιερείς στην Επιτροπή». Όμως ο νέος Μητροπολίτης δε θέλησε να αλλάξει τίποτε απολύτως στον τρόπο διοίκησης και διαχείρισης της Ι. Μονής. Αντιθέτως, επιθυμεί η Μονή να εξακολουθήσει να διοικείται όπως ακριβώς επί είκοσι χρόνια, με Μητροπολίτη τον μακαριστό π. Νικηφόρο και ηγούμενο τον π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα, μέχρι την ολοκλήρωση των ελέγχων αφ’ ενός και την αποκατάσταση της εν υπακοή κανονικής σχέσης των εγκαταβιούντων μοναχών με τον Επίσκοπο αφ’ ετέρου.
15) Πώς δηλαδή; Με Ηγούμενο και Πρόεδρο του Ηγουμενοσυμβουλίου – Διαχειριστικής Επιτροπής τον π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα και μέλη δύο εγγάμους ιερείς, όπως είχε συγκροτηθεί η Επιτροπή τον Ιανουάριο του 1990 με Πράξη του αειμνήστου Μητροπολίτου Νικηφόρου.
Όταν τον παρελθόντα Φεβρουάριο παραιτήθηκαν οι δύο εν λόγω ιερείς –ο ένας λόγω γήρατος και για λόγους υγείας και ο έτερος, διότι ουδέποτε εκλήθησαν να είναι παρόντες στην καταμέτρηση των εσόδων της Μονής και να έχει κλειδί του κυτίου, παρά την περί του αντιθέτου εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου κ. Θεοφίλου- ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τους αντικατέστησε με δύο άλλους εγγάμους ιερείς. Όρισε ακόμη να κλειδώνουν τα παγκάρια της Μονής με τρία διαφορετικά κλειδιά, όπως είχε δώσει εντολή ενάμιση χρόνο πριν για όλους ανεξαιρέτως τους Ι. Ναούς, χωρίς να εφαρμοσθεί το μέτρο αυτό μέχρι τότε στη μεγαλύτερη οικονομική διαχείριση της μητροπολιτικής μας περιφερείας, την της Ι. Μονής Φανερωμένης.
Από τα τρία κλειδιά, το ένα θα κρατάει ο π. Νικηφόρος Ασπρογέρακας ως Ηγούμενος και Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής και τα άλλα δύο θα τα κατέχουν τα λοιπά μέλη της Επιτροπής. Για να καταμετρηθεί, λοιπόν, το προϊόν του κυτίου, θα πρέπει να συναντιώνται και τα 3 μέλη της Επιτροπής, φέροντας από κοινού την ευθύνη, ώστε να μη δημιουργούνται υπόνοιες κακοδιαχείρισης για κανέναν εξ αυτών. Ακολούθως, να συντάσσεται πρακτικό καταμετρήσεως και να κατατίθεται το ποσόν σε τραπεζικό λογαριασμό, επ’ ονόματι της Ιεράς Μονής, κάτι που δε συμβαίνει σήμερα, όπως ακριβώς γίνεται σε όλα τα ιερά προσκυνήματα (λ.χ. Ιερά Μονή Οσίου Γερασίμου του εν Κεφαλληνία).
16) Να τονίσουμε ακόμη ότι ασφαλώς και θα πρέπει η Ιερά Μονή να συνεχίζει με αμείωτη ένταση την φιλανθρωπική της προσφορά προς τους έχοντες ανάγκη, οι οποίοι όμως θα υπογράφουν και τις αναγκαίες αποδείξεις πληρωμής, διότι τα χρηματικά βοηθήματα που χορηγούνται από τις Ι. Μονές ή τους Ι. Ναούς είναι χρήματα δημόσια, δεν προέρχονται από την τσέπη κανενός (ειδικά οι μοναχοί δεν δικαιούνται να έχουν ατομική περιουσία), αλλά τα ιερά αυτά καθιδρύματα ως Ν.Π.Δ.Δ. υπάγονται στις διατάξεις «περί δημοσίου λογιστικού».
17) Κάθε λογικός και σώφρων άνθρωπος, χωρίς παρωπίδες, δε βλέπει ότι έτσι διασφαλίζεται η διαφάνεια στην καταγραφή των πραγματικών εσόδων; Δεν είναι διασφάλιση για τον ίδιο τον Ηγούμενο και τους αδελφούς της Μονής η ύπαρξη κλειδιών των παγκαρίων σε ανθρώπους εκτός της Ι. Μονής, ώστε να μη βρεθεί κάποιος κακοπροαίρετος να τους κατηγορήσει;
Και, τελοσπάντων, δεν είναι καλό για τον πιστό λαό της Λευκάδος και των γύρω περιοχών, που ενισχύει με τον οβολό του και στολίζει το μοναστήρι της Κυράς και πολιούχου του νησιού, Παναγίας της Φανερωμένης, το σημαντικότερο και ιερότερο προσκύνημα των απανταχού Λευκαδίων, να γνωρίζει πόσα ακριβώς είναι τα έσοδα και πώς διατίθενται; Διαφάνεια, λοιπόν, επιδιώκει ο Επίσκοπος, χωρίς να αναμειγνύεται στα οικονομικά της Ι. Μονής, και τίποτε περισσότερο!
18) Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψεύδος από το ότι «κάθε χρόνο η Μονή δίνει δεκάδες χιλιάδες ευρώ στο Δεσπότη» -διότι δυστυχώς ακούγεται και αυτό. Όπως όλοι οι ενοριακοί Ι. Ναοί και οι Ι. Μονές κάθε Ι. Μητροπόλεως, ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνατότητες, έτσι και η Ιερά Μονή Φανερωμένης προσφέρει τα ανάλογα χρηματικά ποσά για το πνευματικό και το κοινωνικό έργο της Ι. Μητροπόλεως (Κατασκηνώσεις, Σχολή Βυζαντινής Μουσικής κτλ.), λαμβάνοντας πάντοτε τις νόμιμες αποδείξεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ι. Μητροπόλεως και ποτέ δεν συναλλάσσεται με τον Επίσκοπο προσωπικά –πολλώ δε μάλλον, «κάτω από το τραπέζι».
Κάθε αντίθετος ισχυρισμός είναι κοινή συκοφαντία! Τα χρήματα δε αυτά δεν αποδίδονται από την τσέπη κανενός μοναχού (αφού ως ακτήμονες δεν πρέπει να έχουν ατομική περιουσία), αλλά από το Ταμείο της Ι. Μονής, το οποίο ο πιστός λαός ενισχύει από το υστέρημά του, ακριβώς για να γίνεται έργο κοινωφελές και να επιστρέφουν έτσι σε αυτόν!
19)  Αντί της υπακοής όμως προς τον Επίσκοπο και της συνεννόησης, ο Ηγούμενος και τέσσερις ακόμη εκ των εννέα αδελφών της Ι. Μονής διεξήγαγαν μέσα στην παρελθούσα Μεγάλη Τεσσαρακοστή εκλογές για την ανάδειξη αιρετού Ηγουμένου και ηγουμενοσυμβουλίου, παρά την –προσωρινώς, όπως εξηγήσαμε- αντίθετη εντολή του Μητροπολίτου και χωρίς να έχει ανακληθεί ο διορισμός των μελών της προηγούμενης Επιτροπής – Ηγουμενοσυμβουλίου, ούτε να έχει παραιτηθεί ο Ηγούμενος από την προεδρία αυτής.
Εμφανίζεται έτσι ένα δήθεν εκλεγμένο «ηγουμενοσυμβούλιο» ως το νόμιμο όργανο διοικήσεως της Ι. Μονής. Ας είναι όμως γνωστό σε όλους ότι το μόνο όργανο που αναγνωρίζει –άχρι καιρού- η Ιερά Μητρόπολη ως νόμιμο και κανονικό για τη διοίκηση της Ι. Μονής είναι η τριμελής Επιτροπή, που έχει Πρόεδρό της τον ιερομόναχο π. Νικηφόρο Ασπρογέρακα, Ηγούμενο της Μονής και μέλη τους Αιδεσιμολογιωτάτους: Πρωτοπρεσβύτερο π. Ευάγγελο Αρώνη, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ι. Μητροπόλεως και Οικονόμο π. Πανογιώργο Κτενά.
Μάλιστα, ο Ηγούμενος προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας επιχειρώντας να αναγνωρισθούν οι πράξεις του «ηγουμενοσυμβουλίου», αν και γνωρίζει ότι η Εκκλησία δε διοικείται μόνο βάσει των Νόμων της Πολιτείας. Ο Μητροπολίτης όμως, καίτοι προκλήθηκε, δεν έδωσε συνέχεια στην υπόθεση.
20) Είχε προηγηθεί, ως γνωστόν, τον Μάιο 2009, δημόσια ομιλία του ιερομονάχου π. Νικηφόρου Ασπρογέρακα από την Ωραία Πύλη του Καθολικού της Ι. Μονής, εν ώρα Θείας Λειτουργίας, ενώπιον του εκκλησιάσματος και του τοπικού τηλεοπτικού σταθμού, διά της οποίας παρακινούσε κατ’ ουσίαν τον ευσεβή λαό σε εχθροπάθεια και στάση κατά του Επισκόπου και πνευματικού του πατέρα. Παρά την εκτροπή αυτή, καίτοι ήταν ανεπαρκέστατες οι εξηγήσεις που έδωσε ο Ηγούμενος, ο Επίσκοπος δεν έδωσε περαιτέρω συνέχεια, ομονοών χάριν της Εκκλησίας.
21) Ομοίως έθεσε στο αρχείο, χωρίς να της δώσει συνέχεια, την υπόθεση της βαπτίσεως ενός Ινδού, Σιχ το θρήσκευμα, στην Ιερά Μονή Φανερωμένης, χωρίς να έχει ζητηθεί άδεια από τον Μητροπολίτη, όπως οι ι. κανόνες προβλέπουν, χωρίς να του ζητηθεί αυτός να ορίσει κατηχητή, όπως έχει δοθεί οδηγία σε ιερατική σύναξη και πράττουν και οι λοιποί κληρικοί, αλλά και χωρίς την σύμπραξη αναδόχου (νονού)!
22) Ομοίως δεν έδωσε συνέχεια στην υπόθεση παράτυπης και παράνομης εγγραφής μοναχού από την Ι. Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους στο μοναχολόγιο της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, χωρίς προηγουμένως να έχει ληφθεί απολυτήριο από την Ι. Μονή της μετανοίας του, παρά μόνο με μια απλή βεβαίωση!
23) Ομοίως, κωφεύοντας σε δημοσιεύματα φίλα προσκείμενης σήμερα προς την Ι. Μονή τοπικής εφημερίδας, δεν έδωσε συνέχεια στην υπόθεση υπεξαίρεσης χρημάτων από το Σωματείων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες «Η Ελπίδα», για την οποία κατηγορείται μοναχός της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, ταμίας τότε του Σωματείου, παρόλο που έλαβε παραπλανητική ενημέρωση από τον ίδιο ότι δεν υφίσταται ποινικό ζήτημα, ενώ η υπόθεση βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης ακόμη από τα αρμόδια ποινικά δικαστήρια.
24) Ομοίως δεν έδωσε συνέχεια σε δελτία τύπου και ενυπόγραφα δημοσιεύματα του νεοπαγούς Συλλόγου «Οι Φίλοι της Ιεράς Μονής Φανερωμένης Λευκάδος» ή μελών του, στρεφόμενα με διάφορες αφορμές κατά του Μητροπολίτου, διασπείροντας ψευδείς ειδήσεις ή εμφανίζοντας μονόπλευρα την αλήθεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η κατηγορία ότι ο Μητροπολίτης δεν έδωσε άδεια, παρά μόνο για δύο ημέρες, στον π. Νικηφόρο, για να συνοδέψει τριήμερη εκδρομή του Σωματείου στον περίπλου του Αγίου Όρους.
Εν πρώτοις, ο Ηγούμενος αρνείται κάθε σχέση με την σύσταση και τη λειτουργία του Σωματείου. Κατά δεύτερον, ο π. Νικηφόρος ζήτησε τότε εγγράφως (χωρίς να επικοινωνήσει ο ίδιος με τον Επίσκοπο) τριήμερο άδεια απουσίας για τη Θεσσαλονίκη, χωρίς να αναφέρει τίποτε περί συνοδείας της εκδρομής. Επρόκειτο όμως για ένα Σαββατοκύριακο που η Ι. Μητρόπολη αδυνατούσε να καλύψει τα κενά σε τέσσερις ακόμη ενορίες, όπου υπήρχαν πραγματικές λειτουργικές ανάγκες (μνημόσυνα κ.ά.) χωρίς να υπάρχει διαθέσιμος κληρικός. Γι’ αυτό, λοιπόν, του εδόθη άδεια μόνο δύο ημερών.
25)  Επίσης, δεν έδωσε συνέχεια, αν και θα ώφειλε, στο ζήτημα της κατοχής και επισκευής «Ιερού Κελλίου» (δηλ. ολοκλήρου οικήματος με κελλιά προς διαμονήν και ναό) στο Άγιον Όρος προς χρήσιν της συνοδείας του, χωρίς αυτό να ανήκει στην Ιερά Μονή Φανερωμένης και χωρίς να έχει ποτέ ενημερώσει την Ιερά Μητρόπολη ούτε σήμερα ούτε επί των ημερών του αοιδίμου Μητροπολίτου Νικηφόρου.
26)  Από τα παραπάνω συμπεραίνει, λοιπόν, κανείς ότι η απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου να επιβάλει στον ιερομόναχο Νικηφόρο Ασπρογέρακα την προβλεπόμενη ελαφρά ποινή της τριακονθήμερης αργίας από κάθε ιεροπραξία, με έκπτωση από το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη, χωρίς στέρηση του μισθού του και την άρση της αδείας της πνευματικής πατρότητος, ήταν η απόληξη μιας μακράς σειράς συμπεριφορών και ενεργειών του ως είρηται κληρικού, με τις οποίες εκφράζει σταθερά την αδιαφορία του προς τις υποδείξεις της προϊσταμένης του αρχής και καταφρονεί τον Επίσκοπο και πνευματικό του πατέρα, αλλά και την κανονική τάξη της Εκκλησίας. Αυτά είναι τα ελάχιστα που ιστορούνται, ενώ υπάρχει σειρά άλλων κανονικών παραπτωμάτων που δεν αναφέρονται στο παρόν.
27)  Ως γνωστόν, κάθε κληρικός ή μοναχός υπάγεται στη διοικητική, εκκλησιαστική και πνευματική δικαιοδοσία του επιχωρίου Μητροπολίτη. Προκειμένου, λοιπόν, κληρικός ή μοναχός να απουσιάσει εκτός της Μητροπολιτικής Περιφερείας στην οποία διακονεί, πρέπει να ζητήσει την κανονική άδεια, έγκριση και συγκατάθεση του οικείου Μητροπολίτη. Αυτό και πράττουν όλοι ανεξαιρέτως οι λοιποί κληρικοί μας.
28)  Ο ιερομόναχος Νικηφόρος Ασπρογέρακας, την 27η Αυγούστου 2010, εγκατέλειψε την εκκλησιαστική θέση του και μετέβη στο Άγιον Όρος κρυφά, δηλαδή χωρίς να το γνωρίζει, να συγκατατεθεί και να έχει δώσει την απαιτούμενη άδεια ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας. Μάλιστα, προ τριών ημερών είχαν συναντηθεί στην πανήγυρη του Ι. Ναού του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, μετοχίου της Μονής, όπου χοροστάτησε στον Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος, ενώ το προσωπικό τηλέφωνο του Επισκόπου μας παραμένει πάντοτε ανοιχτό και στη διάθεση όλων των κληρικών μας, μηδενός εξαιρουμένου. Η προβλεπόμενη άδεια όμως ουδέποτε εζητήθη.
29)  Όταν η αντικανονική ενέργειά του αυτή έγινε γνωστή, ο Μητροπολίτης τον εκάλεσε να δώσει εξηγήσεις. Αντί άλλης απαντήσεως, αντί να αναγνωρίσει το σφάλμα του και να ζητήσει την συγγνώμη, που αναμφιβόλως για μία ακόμη φορά θα του εδίδετο, ο π. Νικηφόρος Ασπρογέρακας απέστειλε (δεν καταδέχτηκε να παραδώσει αυτοπροσώπως!) τετρασέλιδη επιστολή με ύφος ανοίκειο, εκφράσεις απαράδεκτες και αναφορές ταπεινωτικές, απευθυνόμενες από πρεσβύτερο – υιό σε Επίσκοπο – πατέρα, όπου όμως και ομολογεί την αντικανονική του ενέργεια.
30)  Οι εκκλησιαστικές ποινές, όπως η αργία, έχουν παιδαγωγικό και όχι εκδικητικό ή εξουθενωτικό χαρακτήρα. Σκοπό έχουν να βοηθήσουν τον πταίσαντα, κληρικό ή λαϊκό μέλος της Εκκλησίας, να οδηγηθεί στην οδό της μετανοίας και σε ανάνηψη, για να δεχθεί τη συγγνώμη και την αποκατάστασή του στο Σώμα της Εκκλησίας. Αυτό επιβάλλει η εκκλησιαστική συνείδηση ενός Ορθοδόξου Χριστιανού –και δη κληρικού- και ας είναι διαφορετική η οπτική του, αλλοτριωμένου από τον εγωισμό, «κόσμου».
31)  Αν οι άνθρωποι που διαμαρτυρήθηκαν με τρόπο τόσο ανοίκειο για ευσεβείς Χριστιανούς, έχοντες πραγματική σχέση με την Εκκλησία (όπως απειλές και προπηλακισμούς κατά κληρικών, ύβρεις, ρίψη αυγών κ.ά.) αγαπούν όντως τον π. Νικηφόρο και είναι αληθινοί φίλοι της περί αυτόν Αδελφότητος (διότι φίλοι της Μονής και της Παναγίας μας της Φανερωμένης, όπως και του Αγίου Όρουςδεν είναι μόνον οι των σωματείων, αλλά είναι όλον ανεξαιρέτως το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας της Λευκάδος, δίχως την ανάγκη πιστοποιήσεως των φρονημάτων του), ας τον βοηθήσουν να ακολουθήσει την μόνη εκκλησιαστικά ορθή οδό της ανανήψεως, της μετανοίας και της συμμορφώσεως προς όσα οι ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας μας υπαγορεύουν.
32)  Η αγάπη και η πατρική ανοχή του Επισκόπου μας είναι δεδομένη, όπως μέχρι τώρα έχει αποδείξει. Επιθυμεί να οικοδομήσει ψυχές με την παρουσία, τον λόγο, την στάση, το έργο του, αλλά και με την σιωπή του. Μίλησε τώρα, διότι εκ των πραγμάτων αναγκάσθηκε.
33)  Κανείς Επίσκοπος δεν επιθυμεί να λαμβάνει τέτοιου είδους μέτρα. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί όμως να ανεχθεί επί δύο και πλέον χρόνια να συμμετέχει στο παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, ειδικά για ζητήματα σχέσιν έχοντα με την μαρτυρία της Εκκλησίας στον τόπο μας, με την ευπρεπή παρουσία του μοναχισμού, με τις δοκιμαζόμενες συνειδήσεις των ανθρώπων.
34)  Και για να τελειώνουμε:
α. Μεταξύ της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης αφ’ ενός και αφ’ ετέρου του Ηγουμένου και της περί αυτόν Αδελφότητος της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, η οποία Ι. Μονή υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη, υφίστανται από καιρού διοικητικά και διαχειριστικά προβλήματα, και όχι προσωπικά, μεταξύ του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου και του ηγουμένου της Ι. Μονής π. Νικηφόρου Ασπρογέρακα, όπως ανεύθυνα ή σκόπιμα διαδίδεται. Τα διοικητικά – διαχειριστικά αυτά προβλήματα δεν έχουν ακόμη επιλυθεί και πάντως όχι με ευθύνη της Ιεράς Μητροπόλεως.
β. Πρόκειται για μία υπόθεση καθαρώς υπηρεσιακή και διοικητική, που δεν προσφέρεται ούτε για το διχασμό του πιστού λαού, που αλλιώς θέλει τους ποιμένες του, αλλά ούτε και για μικροπολιτική εκμετάλλευση από επιτηδείους.
γ. Κανείς –πρώτος ο Επίσκοπος- δεν «διώχνει» τον π. Νικηφόρο ούτε τον «κυνηγάει». Όσοι τον αγαπούν και σέβονται την μακροχρόνια προσφορά στην Εκκλησία της Λευκάδος, με τα δικά του χαρίσματα, οφείλουν να τον βοηθήσουν με αγάπη να σταθεί στο ύψος του, όπως πράττει και η Ιερά Μητρόπολις.
Έχουν χρέος να μην οδηγούνται σε πεζοδρομιακές κινήσεις, ενεργώντας δήθεν για λογαριασμό του και να τον στηρίξουν με την προσευχή τους στην τήρηση των τριών υποσχέσεων που έδωσε ενώπιον Θεού και ανθρώπων στην μοναχική του κουρά: παρθενία, ακτημοσύνη, ΥΠΑΚΟΗ στην Εκκλησία!
Αυτά, για να χειραγωγούνται πράγματι οι ψυχές εις Χριστόν και να μην παρασύρονται πιστοί και ανιδιοτελείς, πιστεύουμε, Χριστιανοί εις οδόν απωλείας, μακράν της Αγίας Μάνδρας του Χριστού, της Εκκλησίας μας.

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ



***

  ἡ ἀφορμή
Το blog μας ζήτησε πληροφορίες από δημοσιογραφικό ιστολόγιο της Λευκάδας και μας απέστειλαν το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα:
Καλησπέρα και ευχαριστούμε για την επικοινωνία,
περιμένουμε και εμείς την επίσημη ανακοίνωση της Μητροπόλεως την οποία και θα αναρτήσουμε. Οι πληροφορίες μας μιλούν για συσσωρευμένες καταστάσεις με τελευταία αυτή που ο ηγούμενος δεν πήρε άδεια από τον Μητροπολίτη για να μεταβεί στο Άγιον Όρος και ο Μητροπολίτης το έμαθε από site που είχε αναρτήσει την φωτογραφία του με σχετικό σχόλιο. Τα ακριβή αίτια θα περιγράφονται στην ανακοίνωση της Μητροπόλεως που θα μας σταλεί ελπίζουμε απόψε. Τα παραπάνω είναι απλώς πληροφορίες.
Ευχαριστούμε
***
ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΠΑΓΚΑΡΙ;
ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ
Σύμφωνα με πληροφορίες, που συνέλεξε το blog μας, με τη συνεργασία του δημοσιογραφικού  ιστολογίου www.mylefkada.gr, η κόντρα μεταξύ του Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου και του αρχιμανδρίτου πατρός Νικηφόρου Ασπρογέρακα, καλά κρατεί από τον καιρό της εκλογής του κ. Θεοφίλου σε Μητροπολίτη Λευκάδος & Ιθάκης. Επίσης, ο "χωρισμός" των πιστών σε δύο στρατόπεδα (υπέρ ή κατά αντιστοίχως των δύο εμπλεκομένων προσώπων), καθώς και πρόσφατο Ψήφισμα βάσει του οποίου ο ηγούμενος της μονής κηρύσσει την πλήρη αυτονομία του μοναστηριού και την μη υπαγωγή του στο διαχειριστικό (οικονομικό) έλεγχο της Ιεράς Μητροπόλεως, συσσώρευσαν μια σειρά προβλημάτων, έτσι που ήταν ζήτημα, πλέον, χρόνου να ανάψει η θρυαλλίς.
Πηγή:  http://exagorefsis.blogspot.com/
Τελευταία ανανέωση ( 28.09.10 )