«Μόνο οἱ θεολόγοι καί οἱ γυμναστές δέν κάνουν ἰδιαίτερα…»

«Μαύρο» χρήμα στα δημόσια σχολεία

του ΔΗΜΗΤΡΗ Η. ΚΟΥΝΙΑ
5.000 και πλέον καθηγητές δημοσίων σχολείων εκτιμάται ότι παραδίδουν παρανόμως ιδιαίτερα μαθήματα

Πρόσφατη έρευνα της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος σε τρία λύκεια της Περιφέρειας έδειξε ότι το 40% των μαθητών της Γ’ Λυκείου επιλέγει ή εξαναγκάζεται να επιλέξει τα ιδιαίτερα.

40 ώρες την εβδομάδα x 40 ευρώ την ώρα x 40 εβδομάδες x 40 καθηγητές/νομό x 51 νομούς = 130.560.000 ευρώ. Η μαθηματική αυτή πράξη δεν είναι η απόδοση ενός εργαζόμενου σε μια επιχείρηση, αλλά η επίσημη εκτίμηση «μαύρου» χρήματος που χάνει, κατά μέσο όρο, το Ελληνικό Δημόσιο κάθε χρόνο από τους διορισμένους καθηγητές που παράλληλα παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα παρανόμως.

Η επισήμανση αυτή ανήκει στο γενικό γραμματέα της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος κ. Μιχάλη Γράβα, ο οποίος τη μετέφερε στην υπουργό Παιδείας κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, σε πρόσφατη συνάντησή τους, μαζί με στοιχεία από όλη την επικράτεια, που αποδεικνύουν ότι μεγάλος αριθμός καθηγητών των δημόσιων σχολείων παρανομούν κατ’ εξακολούθηση.

«Αποτυπώνει πεντακάθαρα ποια είναι η πραγματική παραπαιδεία και ποιος την ασκεί, δηλαδή κυρίως καθηγητές του Δημοσίου που συστηματικά και καθημερινά, χρόνια τώρα, παραβαίνουν το νόμο 1566/85 της Ελληνικής Πολιτείας, φοροδιαφεύγοντας ασύστολα και παραμένοντας ατιμώρητοι από την υπηρεσία τους, αλλά και άλλα μη πιστοποιημένα άτομα, που προβάλλονται σαν “εκπαιδευτικοί”», παρατηρεί στα «Επίκαιρα» ο κ. Γράβας. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το νόμο 1566/85 για την Εκπαίδευση, και συγκεκριμένα στα άρθρα 13 και 14 αναφέρεται πως «απαγορεύεται η παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων από δασκάλους του Δημοσίου και οι παραβάσεις επισύρουν φυλάκιση μέχρι τριών ετών, ενώ συνιστούν πειθαρχικό αδίκημα, για το οποίο μπορεί να επιβληθεί και η ποινή της οριστικής παύσης από την εργασία».

Οι φροντιστές ζήτησαν από την υπουργό όχι μόνο να διερευνηθεί κάθε υπόθεση, αλλά να ελεγχθεί και το Ε9 όλων των καταγγελλόμενων καθηγητών.

«Οι παραπάνω υπολογισμοί έρχονται να επαληθεύσουν πανηγυρικά όσα λέμε χρόνια τώρα, τόσο για την έκταση όσο και για το μέγεθος της εκπαιδευτικής παραοικονομίας στην Ελλάδα», προσθέτει ο κ. Γράβας και επισημαίνει ότι το πιο σημαντικό είναι το ηθικό κομμάτι της υπόθεσης, «που κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά στην κοινωνία μας, δείχνοντας στον νέο το δρόμο της συναλλαγής και γενικότερα τον πλάγιο τρόπο». Ο ίδιος, μάλιστα, υπογραμμίζει ότι «πλάθονται ελαστικές συνειδήσεις, ενώ ταυτοχρόνως καταρρακώνεται η εικόνα και το κύρος του Έλληνα εκπαιδευτικού». Γι’ αυτούς τους λόγους δηλώνει ότι «θα προασπίσουμε την επαγγελματική μας οντότητα με κάθε νόμιμο τρόπο και ότι κάθε υπόθεση, που πέφτει στην αντίληψή μας, θα παίρνει τo δρόμο της Δικαιοσύνης», ενώ ζητά από την κυβέρνηση «να εφαρμόσει το νόμο στο ακέραιο». Απευθύνεται, επίσης, στους γονείς και τους καλεί «να επιλέγουν για τις ανάγκες τους μόνο κάθε νόμιμη δραστηριότητα και να εμπιστεύονται τους ειδικούς».

«Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε το κάθε μορφής πάρεργο ως κοινωνία, όταν η Πολιτεία αδρανεί, για να έχουν οι νέοι περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης και να αποδυναμώνονται όσοι “έξυπνοι” συμπολίτες μας κερδοσκοπούν και φοροδιαφεύγουν καθημερινά, ζητώντας από όλους εμάς να πληρώνουμε το μισθό τους», καταλήγει.
Νούμερα που προκαλούν και η αδιέξοδη εισαγγελική έρευνα

Ο αριθμός των εκπαιδευτικών του Δημοσίου που παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα, με εξασφαλισμένη πελατεία απ’ τα σχολεία τους και «μαύρο» μισθό, συνεχώς αυξάνεται.

Η αγανάκτηση των καθηγητών – φροντιστών φαίνεται δικαιολογημένη, καθώς ο αριθμός των εκπαιδευτικών του Δημοσίου, που παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα με εξασφαλισμένη πελατεία απ’ τα σχολεία τους και «μαύρο» μισθό, συνεχώς αυξάνεται. Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ομοσπονδίας των Φροντιστών και με βάση επίσημες καταγγελίες από όλη την Ελλάδα, ο αριθμός αυτής της κατηγορίας των εκπαιδευτικών ανερχόταν το 2000 στους 500, ενώ σήμερα υπολογίζεται στους 5.000. Ενδεικτικό είναι ότι έρευνα της ΟΕΦΕ, πριν από ενάμιση χρόνο σε τρία λύκεια της περιφέρειας, έδειξε πως το 40% των μαθητών της Γ’ Λυκείου επιλέγει ή εξαναγκάζεται να επιλέξει τα ιδιαίτερα, ενώ πολλοί από αυτούς παρακολουθούν ιδιαίτερα από τους καθηγητές του σχολείου τους έχοντας ως κριτήριο την ευνοϊκή βαθμολογική μεταχείριση. Και βέβαια, όλα αυτά με το αζημίωτο! Σύμφωνα με πληροφορίες, η «ταρίφα» ξεκινά από τα 30 και φτάνει μέχρι και τα 80 ευρώ την ώρα. «Μόνο οι θεολόγοι και οι γυμναστές δεν κάνουν ιδιαίτερα…» σχολιάζει με νόημα ο κ. Γράβας. Ορισμένοι είναι και προκλητικοί, αφού βάζουν ακόμα και αγγελίες σε εφημερίδες.

Η εκτεταμένη διερεύνηση του φακέλου «παραπαιδεία από καθηγητές του Δημοσίου» ξεκίνησε το 2006, όταν ο τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γιώργος Σανιδάς, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία του ινστιτούτου της ΓΣΕΕ για τις δαπάνες των ελληνικών νοικοκυριών για την παραπαιδεία, διέταξε προκαταρκτική έρευνα σε όλη τη χώρα. Παρήγγειλε προκαταρκτικές έρευνες στους διευθύνοντες της εισαγγελίας εφετών, ώστε να διαπιστωθεί εάν κατά παράβαση του νόμου καθηγητές δημόσιων λυκείων παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές της Β’ και της Γ’ Λυκείου. Έξι χρόνια πριν, το 2000, η ΟΕΦΕ είχε καταθέσει στο υπουργείο Παιδείας 500 ονόματα διορισμένων εκπαιδευτικών, που ακολουθούσαν αυτή την πρακτική. Από τότε έγιναν εκατοντάδες ΕΔΕ αναφορικά με το θέμα, όμως η υπόθεση κατέληξε στο αρχείο.

Πριν από μία εβδομάδα, η Ομοσπονδία των Φροντιστών κατέθεσε εκ νέου στην υπουργό Παιδείας κυρία Άννα Διαμαντοπούλου το σχετικό φάκελο με όλες τις πρόσφατες υποθέσεις και τα ονόματα καθηγητών του δημόσιου σχολείου από όλη την επικράτεια που έχουν καταγγελθεί ότι παραδίδουν παρανόμως ιδιαίτερα μαθήματα. Οι φροντιστές, μάλιστα, ζήτησαν από την κυρία Διαμαντοπούλου όχι μόνο να διερευνηθεί κάθε υπόθεση, αλλά να ελεγχθεί και το Ε9 όλων των καταγγελλόμενων καθηγητών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η υπουργός Παιδείας δεσμεύτηκε να «λύσει» αυτό το γόρδιο δεσμό και να προωθήσει το σχετικό φάκελο στο υπουργείο Οικονομικών για να αναλάβει δράση η ΥΠΕΕ (πρώην ΣΔΟΕ).
Περιστατικά της ντροπής

Στο «φάκελο της ντροπής» περιέχονται πολλές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, όπου κανείς μπορεί να διακρίνει την κατάσταση σήψης, στην οποία έχει φτάσει η ελληνική κοινωνία. Το πιο χαρακτηριστικό που αναφέρεται είναι ένα γεγονός που συνέβη στον Βόλο το Μάιο του 2007. Σύμφωνα με την εφημερίδα Ταχυδρόμος του Βόλου ένας 62χρονος καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης συνελήφθη επ’ αυτοφώρω με την κατηγορία της διδασκαλίας ιδιαίτερων μαθημάτων στο σπίτι του. Μάλιστα, όπως περιγράφει η εφημερίδα, κατά την επιχείρηση της αστυνομίας, ο καθηγητής αρνήθηκε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού του, ενώ έκρυψε τους δύο μαθητές, στους οποίους εκείνη την ώρα παρέδιδε μαθήματα, στην ντουλάπα! Κατά τη σύλληψή του, αλλά και την προανακριτική κατάθεση που έδωσε στους αστυνομικούς, ο καθηγητής ανέφερε ότι βοηθούσε τους μαθητές αφιλοκερδώς και ότι τον είχαν επισκεφθεί για να του δώσουν γλυκά. Στο «φάκελο» αναφέρονται επίσης και καταγγελίες με λίστα ονομάτων, τις υπογράφουν ιδιοκτήτες έξι φροντιστηρίων της Λέσβου, οι οποίοι δηλώνουν αγανακτισμένοι από τον αθέμιτο ανταγωνισμό που υφίστανται απ’ τους καθηγητές του Δημοσίου.

Το πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο, βέβαια, είναι οι πρακτικές που ακολουθούν οι εν λόγω καθηγητές. Ορισμένοι από αυτούς, επειδή δεν προλαβαίνουν απ’ τα πολλά μαθήματα που έχουν, βάζουν ιδιαίτερα τα μεσάνυχτα! Σύμφωνα με την Ομοσπονδία των Φροντιστών, καθηγητής μαθηματικός λυκείου της Μυτιλήνης προέτρεπε τους μαθητές του σε κατάληψη για να προγραμματίσει καλύτερα τα ιδιαίτερά του! Στο «Φάκελο» αναφέρεται και περιστατικό όπου σε σπίτι καθηγητή Φυσικής που έκανε ιδιαίτερα έγινε έφοδος της ΥΠΕΕ (πρώην ΣΔΟΕ). Βέβαια και ο καθηγητής και οι «δασκαλεμένοι» μαθητές δήλωσαν ότι πρόκειται για δωρεάν βοήθεια και δεν υπήρξαν συνέπειες. Επιπλέον, αναφέρονται περιπτώσεις καθηγητών, οι οποίοι ζήτησαν και πήραν μετάθεση από σχολείο, γιατί βρήκαν «κορεσμένη» την αγορά απ’ τους προϋπάρχοντες σε αυτό εκπαιδευτικούς, αλλά και εκπαιδευτικών του Δημοσίου που αναγκάστηκαν να μην κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σε δικό τους χώρο, αλλά να μετακινούνται από σπίτι σε σπίτι, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο να συλληφθούν.

Η ΟΕΦΕ αναφέρει, επίσης, ότι παρατηρείται και το εξής φαινόμενο: Ένας καθηγητής να μπαίνει στην τάξη και τις πρώτες εβδομάδες να δίνει τον καλύτερό του εαυτό, μέχρις ότου «κλείσουν» τα ιδιαίτερα, οπότε το «φανταστικό» μάθημα να σταματά και να το διαδέχεται μια τυπική διαδικασία, ώσπου να ολοκληρωθεί η σχολική χρονιά. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι σε ορισμένα γυμνάσια έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο της «κλίκας» καθηγητών διαφορετικών ειδικοτήτων, που συνεργάζονται στέλνοντας ο ένας στον άλλο ιδιαίτερα. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις που καθηγητές τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοπάρει ιδιαίτερο. Σε δημοσίευμα επαρχιακής εφημερίδας αναφέρεται ότι σε ένα γυμνάσιο υπήρξε το φαινόμενο ανοιχτής ρήξης –ήρθαν «στα χέρια»– ανάμεσα σε καθηγητές συναδέλφους του ίδιου σχολείου για το μοίρασμα της «πίτας» των ιδιαίτερων μαθημάτων!

Η πλέον νοσηρή φαντασία δεν μπορεί να ξεπεράσει την πραγματικότητα έτσι όπως περιγράφεται από την Ομοσπονδία των Φροντιστών: Μητέρα μαθητή της Β’ Λυκείου από ένα νησί του Αιγαίου, όταν απευθύνθηκε σε καθηγητή του σχολείου για να του ζητήσει να παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα στο παιδί της, έλαβε την ακόλουθη απάντηση: «Λυπάμαι πολύ, αλλά αργήσατε να μου το πείτε. Ήδη έχω κλείσει γι’ αυτή τη χρονιά με 30 ώρες την εβδομάδα».
Δικαστήρια

Υπάρχουν, βέβαια, και οι περιπτώσεις όπου η Δικαιοσύνη παρενέβη. Πρόσφατα κλήθηκε να απολογηθεί ως κατηγορούμενος για «υπόθαλψη εγκληματιών» ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου και 26 καθηγητές Μέσης Εκπαίδευσης, που φέρονται βάσει του ίδιου κατηγορητηρίου να παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα. Παράλληλα, το 2007 ένας καθηγητής στη Φλώρινα τιμωρήθηκε με φυλάκιση 6 μηνών, γιατί όντας δημόσιος υπάλληλος, παρέβη τις διατάξεις του νόμου 1566/85, παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα στους μαθητές. Το ίδιο συνέβη και το 2008 σε καθηγητή στην Κοζάνη, στον οποίο επεβλήθη και παύση 3 μηνών με πλήρη στέρηση των αποδοχών. Επιπλέον, πρόσφατα, σε καθηγητή που έκανε ιδιαίτερα η εφορία επέβαλε πρόστιμο 14.000 ευρώ.
Εύη Χριστοφιλοπούλου (υφυπουργός Παιδείας)
«Στόχος η πάταξη της εισφοροδιαφυγής και της παραπαιδείας»
«Η πρακτική των ιδιαίτερων μαθημάτων είναι μια κοινωνική πραγματικότητα, ένα φαινόμενο που συμβαίνει κατά κόρον στη χώρα μας και στο οποίο δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια, ως μη γνωρίζοντες. Οφείλουμε, ως υπουργείο Παιδείας αλλά και ως κυβέρνηση συνολικά, να το αντιμετωπίσουμε, διότι αποτελεί διπλή πληγή για το εκπαιδευτικό μας σύστημα αλλά και για την οικονομία της χώρας και τα οικονομικά της ελληνικής οικογένειας. Η αντιμετώπιση της παραπαιδείας αποτελεί κεντρικό ζήτημα στην ατζέντα του υπουργείου Παιδείας. Εάν θέλουμε να έχουμε ένα πλήρες και άρτιο σύστημα Δημόσιας Εκπαίδευσης, τότε οφείλουμε να μετατρέψουμε το σχολείο –το νέο ολοήμερο σχολείο– σε ένα κύτταρο παροχής γνώσης και υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης, ώστε κάθε εξωσχολική ενισχυτική διδασκαλία να είναι περιττή. Υπάρχει όμως και μια οικονομική διάσταση. Στη βαθύτατη δημοσιονομική κρίση που περνά η χώρα μας, κάθε οικονομική δραστηριότητα που κινείται έξω από τα όρια της οικονομικής και φορολογικής νομιμότητας δεν πρέπει να είναι αποδεκτή. Οι προσπάθειες που καταβάλλει το υπουργείο Οικονομικών για την αντιμετώπιση της παραοικονομίας και της αφορολόγητης οικονομικής δραστηριότητας αποτυπώνονται ξεκάθαρα στο νέο φορολογικό σύστημα. Ταυτόχρονα όμως, τα ιδιαίτερα μαθήματα αποτελούν οικονομική πληγή για τον προϋπολογισμό κάθε νοικοκυριού. Ο στόχος λοιπόν είναι διπλός. Πάταξη αφενός της εισφοροδιαφυγής, για κάθε οικονομική δραστηριότητα, αλλά και πάταξη της παραπαιδείας. Έτσι, καταπολεμούμε την παραπαιδεία, ενισχύοντας την Παιδεία».
Μιχάλης Αμοιραδάκης (πρόεδρος Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος)
«Δεν είναι δυνατό ο οποιοσδήποτε νόμιμος επαγγελματικός κλάδος να αφήνεται από την Πολιτεία να πλήττεται από παράνομες δραστηριότητες. Είναι το αυτονόητο, είναι το στοιχειώδες. Και αυτό αφορά όλους τους Έλληνες. Από τη στιγμή που υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο μας δίνει άδεια, λειτουργούμε νόμιμα, πληρώνουμε. Δεν είναι δυνατό δίπλα μας να αφήνονται παράνομες δραστηριότητες, οι οποίες οδηγούν σε απειλή της δουλειάς μας».
Δημήτρης Γκίνης (αντιπρόεδρος ΟΛΜΕ)
«Εμείς δεν καλύπτουμε κανέναν απολύτως καθηγητή του Δημοσίου που μπαίνει σε αυτή τη διαδικασία. Εμείς πάντα ακούμε διάφορα για καταγγελίες, αλλά όταν έρχεται η ώρα να ζητήσουμε στοιχεία ποτέ κανείς δεν μας δίνει τίποτα. Δεν έχουμε στα χέρια μας τέτοια στοιχεία. Δημιουργούν μια κακή εικόνα και, όταν θα έρθει η ώρα για τα στοιχεία, αυτά δεν εμφανίζονται. Σε περίπτωση που αποδειχθεί κάποιο τέτοιο γεγονός, χωρίς καμία κουβέντα, το καταδικάζουμε».
Πηγή:http://m-epikaira.gr

Κύπρος - Σοβαρά προβλήματα στα σχολεία από τις νέες τεχνολογίες. Αντί μάθημα παρακολουθούν ταινίες

ΟΤΑΝ το υπουργείο Παιδείας καλούσε τα σχολεία να εντάξουν τις νέες τεχνολογίες στη μαθησιακή διαδικασία, προφανώς δεν υπονοούσε τη χρήση των κινητών τηλεφώνων και των συσκευών playstation portable (γνωστές και ως ΡSΡ) κατά τη διάρκεια του μαθήματος από τους μαθητές. Παρόλα αυτά, φαίνεται πως η χρήση των συσκευών αυτών είναι ευρέως διαδεδομένη στους εφήβους, οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν στο έπακρο τις δυνατότητες που τους προσφέρουν ακόμα και την ώρα που ο καθηγητής παραδίδει Μαθηματικά ή Ιστορία.
Κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των εκπαιδευτικών, οι μαθητές ανοίγουν τα κινητά και τα ΡSΡ τους και μετατρέπουν τις αίθουσες διδασκαλίας σε αίθουσες… προβολών. Όπως οι ίδιοι παραδέχονται, βλέπουν ταινίες, ακούνε τραγούδια, ανταλλάσσουν μηνύματα και παίζουν παιχνίδια κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας. Υποστηρίζουν πως ο λόγος που κάνουν οτιδήποτε άλλο από το να παρακολουθούν το μάθημα, είναι γιατί βαριούνται στην τάξη ή πολύ απλά δεν τους αρέσει το μάθημα, ενώ το πιο «δυνατό» τους επιχείρημα είναι ότι το απόγευμα θα πάνε στο φροντιστήριο, οπόταν στο σχολείο αισθάνονται πιο χαλαροί.
Αποκαλούπτουν δε, ότι η πιο καλή «κρυψώνα» για το ΡSΡ είναι μια μεγάλη κασετίνα, την οποίαν ανοίγουν, τοποθετούν μπροστά τη συσκευή και παρακολουθούν ανενόχλητοι την ταινία που θέλουν.
«Ο αυτοπεριορισμός και ο αυτοέλεγχος είναι ζητούμενο της εκπαίδευσης», τονίζει από την πλευρά της η πρόεδρος των καθηγητών, Ελένη Σεμελίδου. Υποδεικνύει ότι «βεβαίως και οι μαθητές δεν πρέπει να χρησιμοποιούν κινητά και ΡSΡ την ώρα του μαθήματος» και συγχρόνως τους καλεί «να μας απαλλάξουν από τη διαδικασία να τους τιμωρούμε για τέτοιου είδους ζητήματα». Τονίζει ότι την ώρα του μαθήματος τα παιδιά πρέπει να είναι συγκεντρωμένα και πως μπορούν να ασχοληθούν με αυτά που νομίζουν χρήσιμα στις ελεύθερες τους ώρες. Και προσθέτει: «Το πόσο μικρό ή μεγάλο είναι το πρόβλημα δεν ξέρω, όμως συχνά μας αναγκάζουν να κάνουμε τους ντέτεκτιβ». Η ίδια διερωτάται τέλος, πώς θα φαινόταν στους μαθητές το αντίστροφο. Δηλαδή οι καθηγητές να μην ασχολούνται με το μάθημα αλλά με τα κινητά τους τηλέφωνα. «Είναι ένδειξη σεβασμού», καταλήγει.«ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» - 17/03/2010

᾿Επανάσταση στήν ᾿Εκπαίδευση;-Τό σχολεῖο τοῦ αὔριο εἶναι ψηφιακό

6/02/2010

Αλλάζουν πλήρως όλα τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών, γράφονται καινούργια βιβλία, περικόπτεται η διδακτέα ύλη ακόμη και στο 50% σε Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, ξεκινά η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων, εισάγονται οι τελευταίου τύπου υποδομές WiFi (ασύρματα δίκτυα) στα σχολεία και πολλαπλασιάζονται οι ώρες διδασκαλίας ξένων γλωσσών και πληροφορικής.
Το μεταρρυθμιστικό σχέδιο για τη ριζική αλλαγή του σημερινού τύπου σχολείου, σε ένα σύγχρονο «ιντερνετικό»-»ψηφιακό σχολείο», εγκρίθηκε προ ημερών από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, κι ανακοινώνεται μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, από την υπ. Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου, την υφυπουργό Εύη Χριστοφιλοπούλου, και τον γεν. γραμματέα κ. Βασίλη Κουλαϊδή, που εργάζονται αυτή τη στιγμή για τις τελευταίες λεπτομέρειες.
Η πρώτη πιλοτική εφαρμογή του «νέου σχολείου» ξεκινά τον ερχόμενο Σεπτέμβρη 2010 και θα αφορά 100 με 150 ολοήμερα δημοτικά σχολεία, αλλά και νηπιαγωγεία.
Η επέκταση των αλλαγών θα γίνει σταδιακά τα επόμενα χρόνια σε Γυμνάσιο και Λύκειο, με ένα χρονοδιάγραμμα πλήρους εφαρμογής εντός 5-7 ετών.Το υπ. Παιδείας αποφάσισε τελικά να αξιοποιήσει τη σημαντική δουλειά του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ), υπό τον καθηγητή κ. Γιώργο Μπαμπινιώτη, στο πόρισμα του οποίου βασίζεται η μεταρρύθμιση για το νέο σχολείο.

«Εχουμε σε πλήρη εξέλιξη και θα παρουσιάσουμε το συνολικό σχέδιο για την αλλαγή που αφορά το νέο σχολείο και ξεκινά από το Νηπιαγωγείο, συνεχίζει στο Δημοτικό, πάει στο Γυμνάσιο και σημαίνει αλλαγή αναλυτικών προγραμμάτων, τα οποία πρέπει να αλλάξουν μετά από σαράντα χρόνια», λέει η κ. Αννα Διαμαντοπούλου, συμπληρώνοντας:
Αυτονομία
«Νέος τρόπος διοίκησης του σχολείου και αυτόνομης ή, πιο σωστά, αυτοδιοίκητης λειτουργίας. Τα σχολεία δεν μπορεί να είναι ομοιόμορφα. Πρέπει να υπάρχει μια αίσθηση λογικής προσαρμογής στο περιβάλλον που ζει το κάθε σχολείο. Χρειάζεται προφανώς ένα σχέδιο που θα φέρει τα σχολεία μας όλα και χωρίς εξαιρέσεις στην ψηφιακή εποχή. Χρειάζεται ένα νέο σύστημα συνεχούς αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, των σχολείων, των εκπαιδευτικών.
Χρειάζεται ένας νέος τρόπος επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που πρέπει να είναι συνεχής, που πρέπει να ανταποκρίνεται στις εξελίξεις της παιδαγωγικής επιστήμης, αλλά και της τεχνολογίας. Και αυτό σημαίνει και για τους εκπαιδευτικούς νέες επιλογές για το πώς και το πότε θα γίνεται αυτή η επιμόρφωση».
ΚΟΒΟΝΤΑΙ «ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ» ΚΕΦΑΛΑΙΑ: Νέα αναλυτικά προγράμματα και μισή η διδακτέα ύλη
Hδη το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ετοιμάζει νέα βιβλία με ύλη που μειώνεται μέχρι και στο μισό της σημερινής. Τα Μαθηματικά, η Χημεία, η Φυσική, η Βιολογία, η Πληροφορική και η Γεωγραφία είναι τα πρώτα μαθήματα που έχουν μπει στο μικροσκόπιο του δραστικού περιορισμού της «άχρηστης ύλης» σε Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο. Στην πιλοτική εφαρμογή του Σεπτεμβρίου θα χρησιμοποιηθούν τα παλαιά βιβλία, αλλά και μέρος του νέου υλικού που θα έχει προλάβει να τυπωθεί.
Η ύλη που... φεύγει αφορά κεφάλαια επουσιώδη, δυσνόητα για το γνωστικό επίπεδο των μαθητών της συγκεκριμένης ηλικίας ή αλληλοεπικαλυπτόμενα με άλλα τμήματα ύλης σε άλλες τάξεις ή/και σε άλλα μαθήματα.
Ζητείται λοιπόν να περιοριστεί δραστικά ο όγκος της ύλης σε ένα επαρκές σώμα γνώσεων με στόχο την ουσιαστικότερη και σε βάθος κατανόησή της, και να ενοποιηθούν σε ομάδες τα ομοειδή γνωστικά αντικείμενα της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (π.χ. επιστήμες στο Δημοτικό, φυσική, χημεία, βιολογία στο Γυμνάσιο).
Πρωτοβουλία στο μαθητή
Τα νέα ΑΠΣ θα δίνουν τη δυνατότητα στον μαθητή... να αφήνει τη σάκα του στο σχολείο. Γεγονός που σημαίνει ότι σχεδόν το σύνολο της προετοιμασίας των μαθητών για την επόμενη μέρα θα γίνεται στο σχολείο.
Σύμφωνα με τους ιθύνοντες του υπουργείου Παιδείας, θα δοθεί τέλος στην από έδρας μονομερή παράδοση του μαθήματος και θα επιχειρηθεί να προωθηθεί όσο γίνεται περισσότερο η αυτενέργεια και η πρωτοβουλία του μαθητή.
Ο μαθητής θα είναι αυτός που θα κατευθύνει τη μάθηση κι όχι ο δάσκαλος. Στην ουσία θα μιλάμε για νέες παιδαγωγικές μεθόδους.
Το πιθανότερο είναι στα νέα ΑΠΣ να υπάρχουν υποχρεωτικά κι επιλεγόμενα μαθήματα σε όλες τις βαθμίδες, καθώς και ζώνες πολιτισμού και καινοτομιών. Τα επιλεγόμενα και οι ζώνες θα καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της μάθησης.
Στόχος θα είναι επίσης:
α) Να εξασφαλίζουν ομαλές μεταβάσεις από τη μία βαθμίδα στην άλλη, με βάση μία ενιαία φιλοσοφία, η οποία λαμβάνει υπόψη και τη σχέση του Λυκείου με την Τριτοβάθμια και με τη Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
β) Να υποστηρίζουν την πολλαπλότητα των πηγών μάθησης και να προωθούν ενεργητικές, συμμετοχικές, διαλογικές, διερευνητικές - ανακαλυπτικές και αυτοκατευθυνόμενες μορφές μάθησης.
γ) Να προβλέπουν την αξιοποίηση των ποικίλων πηγών πληροφοριών (Διαδίκτυο, ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες, βιβλιοθήκες κ.ά.)
Ψηφιακή η τάξη: Πίνακας που... μιλάει στους μαθητές και το βιβλίο στην πρίζα
Μια «σούπερ» ηλεκτρονική τάξη, με τον πίνακα να... μιλάει στους μαθητές, τον δάσκαλο να παραδίδει με το κομπιούτερ και το βιβλίο να είναι στην... πρίζα, έρχεται από την ερχόμενη σχολική χρονιά σε πλήθος σχολείων της χώρας. Το υπ. Παιδείας και ειδικότερα ο γενικός γραμματέας κ. Β. Κουλαϊδής που έχει αναλάβει την ευθύνη, «στρώνει» το έδαφος για τη ριζική αλλαγή της εικόνας της τάξης του 2011.
Ετοιμάζονται νέα Αναλυτικά προγράμματα, ψηφιοποιείται το βιβλίο και επιμορφώνονται στις νέες τεχνολογίες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές.
Εχουν αποσταλεί στους εκπαιδευτικούς ερωτηματολόγια που αφορούν την ηλεκτρονική και ιντερνετική κάλυψη των σχολείων τους, καθώς και το πώς μπορεί να υποστηριχθεί η ψηφιακή τάξη ανά περιοχή.
Ηδη, το δίκτυο του e-school, από τα τέλη του περασμένου μήνα λειτουργεί σε πλήρη ανάπτυξη στο σύνολο των σχολείων όλων των βαθμίδων. Παράλληλα, όπως πρόσφατα δήλωσε στη Βουλή η υπουργός Παιδείας κ. Α. Διαμαντοπούλου, θα λειτουργεί και το e-university. Αυτά τα δύο μεγάλα δίκτυα θα συνενωθούν και θα παρέχουν στους νέους πολύτιμες εκπαιδευτικές πληροφορίες.
Για την ψηφιακή σύγκλιση του σχολείου προβλέπεται αναβάθμιση στις υπάρχουσες ψηφιακές υποδομές (υπολογιστές, ηλεκτρονικοί μαυροπίνακες, διαδραστικοί πίνακες και ψηφιοποίηση του υλικού), νέες υποδομές WiFi (ασύρματης επικοινωνίας) και δικτύου που θα παρέχουν τη δυνατότητα υποστήριξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο σχολείο, και όπου αλλού βρίσκεται ο μαθητής.
Παρεμβάσεις
Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει προχωρήσει στη δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού και ηλεκτρονικών βιβλίων. Μέχρι να μπορέσει όμως αυτή η προσπάθεια να «ανθήσει» πλήρως στα σχολεία, γίνονται παρεμβάσεις στο πρόγραμμα σπουδών, ώστε να μπορεί να δεχτεί τις ψηφιακές αλλαγές πολύ γρήγορα.
Αυτό που επιδιώκουν οι καθηγητές του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που εργάζονται πάνω στη συγκεκριμένη ψηφιακή ένταξη των μαθητών, είναι στο να αναπτύξουν τα παιδιά «ικανότητες-κλειδιά» για δημιουργικότητα (βασικό στοιχείο που αξιολογείται και σε διεθνείς διαγωνισμούς, όπως ο διαγωνισμός PISA).
Αξιολόγηση
Η αρχή της αξιολόγησης θα γίνει από τα ίδια τα σχολεία πρώτα και στη συνέχεια θα προχωρήσει στον εκπαιδευτικό. Οσονούπω αποφασίζεται εάν αυτό το πρώτο βήμα θα είναι προαιρετικό ή υποχρεωτικό. Ξεκινά λοιπόν τον Σεπτέμβρη, ούτως ή άλλως, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων, που θα διέπει μελλοντικά όλο το εκπαιδευτικό σύστημα, με συνεχείς διορθωτικές παρεμβάσεις για δραστική μείωση των προβλημάτων και για την εξασφάλιση ποιότητας στην Εκπαίδευση. Θα δημιουργηθεί ένας ανεξάρτητος φορέας αξιολόγησης του συστήματος, στελεχωμένος από ειδικούς επιστήμονες και έμπειρους εκπαιδευτικούς, και η αρχή θα γίνει κατά σχολικές μονάδες, νομό, περιφέρεια, πανελλαδικά.
Η γνώση εκσυγχρονίζεται: Επιμορφωτικά σεμινάρια για 120.000 εκπαιδευτικούς
Χωρίς την προώθηση της μαζικής επιμόρφωσης των χιλιάδων εκπαιδευτικών που καθημερινά μπαίνουν στις τάξεις δεν μπορεί να σταθεί και να προχωρήσει καμιά μεταρρύθμιση στο σχολείο. Στόχος είναι να έχουν περάσει και οι 120.000 υπηρετούντες εκπαιδευτικοί, μέσα σε μία τριετία, από τα σεμινάρια «εκσυγχρονισμού της γνώσης». Θα υπάρξει ένας φορέας επιμόρφωσης, ο ΟΕΠΕΚ, που θα διαμορφώνει τα επιμορφωτικά προγράμματα και θα παρακολουθεί την πρόοδό τους.
Θα συνεργάζεται με τα πανεπιστήμια που θα τον τροφοδοτούν με το υλικό της επιμόρφωσης, αλλά και με επιμορφωτές (έχει υπολογιστεί ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 25.000 επιμορφωτές για την ανάπτυξη των προγραμμάτων). Προτείνεται μάλιστα για τον λόγο αυτό και η συγκρότηση σώματος επιμορφωτών με πιστοποίηση, όπως επίσης η ίδρυση ειδικού φορέα (Σχολής επιμορφωτών).
Η επιμόρφωση θα διακρίνεται στην α) εισαγωγική (διάρκεια ενός έτους) με δημιουργία του θεσμού του μέντορα, β) περιοδική (ενδοσχολική, εντός και εκτός Ελλάδας, με χορήγηση αδειών στους εκπαιδευτικούς), καθώς και την εξ αποστάσεως παρακολούθηση μαθημάτων.
ΣΤΟΧΟΣ: 8 προσόντα θα έχουν οι αυριανοί μαθητές
- Τα καινούργια προγράμματα στοχεύουν στην ανάπτυξη οκτώ βασικών προσόντων:
- Σωστή ικανότητα επικοινωνίας στη μητρική γλώσσα.
- Ικανότητα επικοινωνίας σε ξένες γλώσσες [η αξιοποίηση τόσο ποσοτικών όσο και ποιοτικών μεθόδων αξιολόγησης (π.χ. φάκελος-portfolio μαθητή, ευρωπαϊκό portfolio γλωσσών) που λειτουργούν ανατροφοδοτικά σε σχέση με την επίτευξη μαθησιακών διδακτικών στόχων και τη βελτίωση της εκπαιδευτικής πράξης].
- Μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στην επιστήμη και την τεχνολογία.
- Ψηφιακή ικανότητα.
- Ανεπτυγμένη αντίληψη ώστε ο μαθητής να γνωρίζει μόνος του πού θα βρίσκει και πώς τη μάθηση [η δημιουργία συνθηκών που παρέχουν σε κάθε άτομο τη δυνατότητα της διά βίου μάθησης («μαθαίνω πώς να μαθαίνω», αυτοκατευθυνόμενη μάθηση, επίλυση προβλημάτων)].
- Ικανότητα του ενεργού και υπεύθυνου πολίτη.
- Ανάπτυξη της ικανότητας για την ανάληψη πρωτοβουλιών σε όλους τους τομείς.
- Ανάπτυξη πολιτισμικής συνείδησης (η διατήρηση της εθνικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας, αλλά και προετοιμασία του νέου ανθρώπου για την κοινωνία του Ευρωπαίου πολίτη).
Α. Διαμαντοπούλου
«Στο τέλος της επόμενης χρονιάς θα έχουμε ένα από τα ισχυρότερα δίκτυα υποδομών στην υπηρεσία των Ελλήνων μαθητών. Η Ελλάδα είναι 25η στις είκοσι επτά χώρες όσον αφορά τη χρήση της τεχνολογίας στο μάθημα και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η ψηφιακή τάξη που προωθούμε δεν σημαίνει να βάλουμε κομπιούτερ στα σχολεία. Σημαίνει μια αλλαγή της προσέγγισης, όπου τα νέα εργαλεία, η νέα τεχνολογία χρησι μοποιείται οριζόντια, για να διδαχθούν όλα τα μαθήματα».
Πηγή: Έθνος (ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ)
Διαδίκτυο:http://anagogi.blogspot.com

«Πειράματα στην Εκπαίδευση με την απουσία της Παιδείας»-Πρωτ. π. Βασιλείου Βολουδάκη

http://kapodistrias.info/2009-04-28-12-50-32/154-2010-01-17-09-20-17

http://www.agnikolaos.gr/index.html

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΠΑΙΔΕΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ;

του Πρωτ. π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη

Τι είδους Παιδεία θέλουμε άραγε;

Στο άκουσμα της λέξεως «Παιδεία» ο νους των περισσοτέρων ανθρώπων τρέχει στα μαθητικά χρόνια και στις πολυετείς σχολικές και πανεπιστημιακές σπουδές.

Έτσι, εκείνοι που έχουν αφήσει πίσω τους τη μαθητική και τη φοιτητική ηλικία κατά κανόνα δεν ασχολούνται πλέον με το θέμα, παρεκτός και αν έχουν παιδιά που σπουδάζουν, οπότε ενδιαφέρονται, σχεδόν αποκλειστικά, για τα χρήματα που είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν, έως ότου τα παιδιά τους αποκτήσουν το πολυπόθητο εισιτήριο για το Πανεπιστήμιο!

Η γενικευμένη αδιαφορία των πολιτών για την Παιδεία οφείλεται εν πολλοίς και στους ακαδημαϊκούς διδασκάλους, οι οποίοι, ενώ καλούνται από τους εκάστοτε κυβερνώντες να αποφανθούν ως «Συμβούλιο σοφών»(!) για το κατά πως πρέπει να οργανωθή η Εθνική μας Παιδεία, αυτοί, αντί να πυροδοτήσουν μια σειρά ερωτημάτων που θα οδηγήσουν στη διερεύνηση της καρδιάς του προβλήματος, προτάσσουν τα μαθησιακά θέματα και εξαντλούνται στο ανακάτεμα της διδακτέας ύλης, στην υπόδειξη νέων διδακτικών βιβλίων —το ίδιο ή και περισσότερο προβληματικών από τα προηγούμενα— και στην αναγωγή του ασύλου των εκπαιδευτηρίων σε μείζον και πρωταρχικό θέμα, απολύτως απαραίτητου για μια σωστή και βαθειά εκπαίδευση, ενώ στην ουσία το «άσυλο» είναι προσβολή για τη δημοκρατία, αφού η ύπαρξή του υπονοεί ότι ο ελεύθερος λόγος διώκεται στην πατρίδα μας!

Δεν ακούσαμε ποτέ από τις “σοφές αυτές κεφαλές” ότι Παιδεία δεν είναι μόνο το Σχολείο και ότι δεν περιορίζεται ούτε εξαντλείται στα σπουδαστήρια, αλλά αφορά σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες και είναι, τελικά, η Παιδεία αυτή που προσδιορίζει το είδος του ανθρώπου που θέλουμε να αναδείξουμε.

Δεν ακούσαμε ποτέ ότι Παιδεία είναι η αγωγή που πρέπει να λαμβάνουν οι μικρότεροι από τους μεγαλυτέρους και, συνεπώς, αυτή δεν πρέπει να αρχίζη από το νηπιαγωγείο αλλά από τους παππούδες και τις γιαγιάδες, αφού το επαινετό παράδειγμα είναι εκείνο που κυρίως συντελεί στο να καρποφορή η αγωγή, πράγμα που επαληθεύει και η ομολογία του εκφραστού του μηδενιστικού νεοαθεϊσμού της Δύσεως, Γάλλου φιλοσόφου Jean Paul Sarte:
«Οδηγήθηκα στην απιστία, όχι από την σύγκρουση των δογμάτων, αλλά από την αδιαφορία του παππού μου και της γιαγιάς μου» («Οι λέξεις»)!

Δεν ακούσαμε ποτέ να ειπούν οι «σοφοί» ότι δεν μπορεί να υπάρξη Παιδεία όταν το περιβάλλον –έμψυχο και άψυχο– δεν εμπνέει σεβασμό και ευταξία, ούτε ακούσαμε να μας λένε πως η γενικευμένη και χρυσοπληρωμένη τηλεοπτική αλητεία, όχι μόνο έχει ακυρώσει τις όποιες προσπάθειες για σωστή αγωγή των νεωτέρων, αλλά, έχει κατεβάσει και το επίπεδο των υποτιθεμένων φυλάκων της Παιδείας, δηλαδή των πολιτευομένων, ώστε κατά καιρούς να ακούγονται από επίσημα χείλη απίστευτες φράσεις, όπως η ανατριχιαστική ότι «τα μπουζουξίδικα είναι πολιτιστικά κέντρα»!

Αφού, λοιπόν, οι θεωρούμενοι σοφοί του αιώνος τούτου δεν αποφασίζουν να ανοίξουν μια εις βάθος συζήτηση ώστε να καταδειχθούν οι πραγματικές διαστάσεις της Παιδείας αλλά και οι βαθύτερες πληγές της, θα επιχειρήσουμε εμείς οι άσοφοι αυτό το τόλμημα, γιατί η Πατρίδα μας δεν έχει άλλα περιθώρια αναμονής, αλλά κατεπείγουσα ανάγκη εισαγωγής της στην πνευματική «Εντατική» και «ουκ έχει τον βοηθούντα».

Σαν «άσοφοι» κατά κόσμον, δεν έχουμε να επιδείξουμε «στροφάς λόγων», ούτε θα επιχειρήσουμε να εμπλακούμε σε λύσεις παραπλανητικών αινιγμάτων. Θα αφήσουμε μόνο να εκφρασθή η «λογική» μας, γιατί η ανεπηρέαστη από «τα στοιχεία του κόσμου» λογική, είναι, όχι μόνο η βάση για την επίλυση των επιγείων προβλημάτων, αλλά και η προϋπόθεση της θεολογίας.

* * *

Για να βάλουμε θεμέλια στη συζήτησή μας πρέπει οι ενστάσεις μας να φθάσουν βαθειά, μέχρι τις προθέσεις, τις σκοπιμότητες αλλά και την απραξία, την ανοχή, τη δειλία και την ευθύνη που έχουμε όλοι και, κυρίως, εκείνοι που τάχθηκαν να ρυθμίζουν, να κατευθύνουν και να παρακολουθούν την Αγωγή, δηλαδή την Παιδεία του λαού μας.

Όλα αυτά θα αναδυθούν πιό γρήγορα στην επιφάνεια αν σπεύσουμε να μεταθέσουμε το κέντρο βάρους του θέματός μας από την έννοια «Παιδεία» στην οντότητα «Άνθρωπος» και, με την αντικατάσταση των λέξεων αυτών στο θεματικό ερώτημα της Εισηγήσεώς μας, να διερωτηθούμε:

–Αλήθεια, τι είδους άνθρωπο θέλουμε να αναδείξουμε μέσα από τα αλλοπρόσαλλα και αλληλοσυγκρουόμενα Προγράμματα και τα σχέδιά μας για την Παιδεία; Ποιό “μοντέλο” ανθρώπου έχουμε επιλέξει, αφού, όπως όλα δείχνουν, απορρίψαμε, τελικά, τον Χριστό; Από ποιόν πήραμε την άδεια γι’ αυτήν την αντικατάσταση του Χριστού με ένα οποιοδήποτε άλλο “μοντέλο” και, με ποιά “φόντα” φιλοδοξούμε να συναγωνισθούμε και να ξεπεράσουμε με τις ιδέες μας Αυτόν που εξύψωσε τόσο πολύ τον άνθρωπο ώστε τον έκαμε «κατά χάριν Θεό»;

Ποιόν χαρακτήρα και ποιά συμπεριφορά θεωρούμε αντάξια του ανθρώπου; Ποιός είναι το πρότυπό μας; Ποιός άνθρωπος θα γίνη τώρα το πρότυπο της Παιδείας μας ή μάλλον, ποιός άνθρωπος θα γίνη Παιδεία μας; Ή μήπως δεν είναι Παιδεία η προβολή της τελειότητος αλλά η προβολή της σχετικότητος και του κούφιου εντυπωσιασμού;...

Αυτά τα ερωτήματα ζητούν επίμονα απάντηση γιατί το περί του ανθρώπου ερώτημα, που θέτουν, είναι και το κρισιμώτερο για το θέμα μας, αφού όλοι, νομίζω, συμφωνούμε, πως Παιδεία σημαίνει άνθρωπος, και ότι η Παιδεία «δια τον άνθρωπον εγένετο» και όχι ο άνθρωπος για την Παιδεία.

Καί όμως! Παρά την κρισιμότητα του ερωτήματος, όχι μόνο δεν το προτάσσουμε αλλά και το έχουμε εντελώς ξεχάσει, για να δικαιωθή ο σοφός θεολόγος που έγραψε ότι «η αιτία που δεν έχουμε απαντήσεις στα καίρια προβλήματά μας είναι ότι ξεχάσαμε τα ερωτήματα»!

Η Εκκλησία δεν μας μιμείται στη λήθη, αλλά από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια έθετε το ερώτημα «άνθρωπος» σαν απάντηση πρός όλους εκείνους που, επηρεασμένοι από την επηρμένη φιλοσοφία έβλεπαν την πίστη στον Θεό σαν μια ιδεολογία, άσχετη με την δημόσια ζωή των ανθρώπων, άσχετη και ανεξάρτητη από την προσωπική τους ζωή και, βεβαίως, εντελώς άσχετη με την Αγωγή και την Παιδεία τους.

Έτσι, όταν κάποιος φιλόσοφος πήγε να πειράξη έναν χριστιανό απολογητή, λέγοντάς του «δείξον μοι τον Θεόν σου», έλαβε αμέσως την απάντηση^· «δείξον μοι τον άνθρωπόν σου καγώ σοι δείξω τον Θεόν μου»! Με την απάντηση αυτή τον ανάγκασε να αναλογισθή το ήθος του ανθρώπου που διαμορφώνεται με την πίστη στον κάθε υποτιθέμενο Θεό και του εσήμανε ταυτόχρονα και την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των θεών ιδεολογία και του Θεού–Αιώνια Ζωή. Του εσήμανε το χάσμα μεταξύ της στοχαστικής χοϊκής θρησκευτικότητος, που δημιουργεί –στην καλύτερη περίπτωση– «ασόφους φιλοσόφους» και της ουρανοήθους πνευματικής ζωής, που αναδεικνύει αγίους.

Οι άνθρωποι, όμως, του κόσμου αδυνατούν να αξιολογήσουν αυτή την ειδοποιό διαφορά γιατί δεν ασχολούνται με την πραγματικότητα αλλά με την ιδεολογία. Ασχολούνται με αυτό που έχουν σαν επιδίωξή τους και αδιαφορούν για τις ολέθριες επιπτώσεις που έχουν οι θεωρίες τους στη ζωή των ανθρώπων και στη διαμόρφωση του ήθους τους, γιατί, κατά βάθος, δεν ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο, αλλά για την ιδεολογία περί ...φροντίδος του ανθρώπου!... Πως άλλωστε, είναι δυνατόν να ενδιαφερθή κανείς πραγματικά και εγκάρδια για τους ανθρώπους χωρίς τη σχέση με Αυτόν, που είναι «Ο μόνος Φιλάνθρωπος»;

Μάταια προσπαθεί η ιστορία να βοηθήση στην αλλαγή του τρόπου σκέψεώς μας. Καταγράφει με ακρίβεια τις ολέθριες επιπτώσεις των διαφόρων ιδεολογιών στην παγκόσμια ζωή. Φέρνει πολύ κοντά τον φακό της σε πρόσωπα και γεγονότα και αναπαριστά ανάγλυφα τα αδιέξοδα και την απόγνωση των ανθρώπων που ακολουθούν τους κατά καιρούς «πονηρούς ανθρώπους και γόητες», που, αφήνοντας πίσω τους αναρίθμητα θύματα, απογοητεύουν!

Στήν παιδαγωγική προσπάθεια της ιστορίας αντιδρούν με ακύρωση και διαστροφή της ιστορίας. Αλλοιώνουν τα ιστορικά γεγονότα, δηλαδή την πραγματικότητα, για να εμποδίσουν τους ανθρώπους να αντιληφθούν τον κίνδυνο που διατρέχουν αν ακολουθήσουν τις οδηγίες του κάθε αυτοσχέδιου αμοραλιστή.

Τους ποτίζουν με ψυχοναρκωτικά και τους βρωμίζουν τον εγκέφαλο με ασύστολες συκοφαντίες κατά της Παιδαγωγικής του Θεού, με την οποίαν, αυτήν και μόνην, έμεινε το Γένος μας όρθιο 2.000 χρόνια!

Διαθέτουν σε τηλεοπτικές εργολαβίες απίστευτα ποσά, σε χρόνια που, υποτίθεται, πως η πατρίδα μας έχει μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, για να διαμορφώσουν ανθρώπους του “πρωϊνού” και του “βραδινού καφέ”, της μεσημεριανής χυδαίας φτήνιας και της μεταμεσονύκτιας αποκτηνώσεως.

Το “ωραίο” είναι πως οι άνθρωποι του κόσμου, που πολιτεύονται μετά τον Καποδίστρια και μέχρι σήμερα, ενώ διαφεντεύουν κατ’ αποκλειστικότητα την προπαγάνδα και κατευθύνουν το πατρονάρισμα του λαού με τα Μ.Μ.Ε., ζητούν και τα “ρέστα”, λέγοντάς μας πως τους συκοφαντούμε όταν τους λέμε πως παραχαράσσουν και αλλοιώνουν την ιστορική πραγματικότητα για να παραπληροφορήσουν και να παραπλανήσουν τους ανθρώπους. Διαρρηγνύουν δε υποκριτικά τα ιμάτιά τους, όταν με στοιχεία τους αποδεικνύουμε ότι κυρίως με την τηλεόραση χειραγωγούν τον λαό και τον διαμορφώνουν σταδιακά από άνθρωπο σε πίθηκο, με όλα τα χαρακτηριστικά του πιθήκου και ιδίως με τον αλόγιστο μιμητισμό και την ηθική του.

Είναι χαρακτηριστικά και βεβαιωτικά των λόγων μου αυτά που είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του ένας μεγαλοεργολάβος του τηλεοπτικού αμοραλισμού. Στο ερώτημα: –«Έχετε κερδίσει το μεγαλύτερο ποσοστό των νεανικών κοινών. Με το χέρι στην καρδιά, θέλω να μου πείτε: πιστεύετε πως διαπαιδαγωγείτε ή παραπλανάτε τη νεολαία;», απάντησε με θεατρική “αθωότητα”: –«Ούτε τη διαπαιδαγωγούμε ούτε και την παραπλανάμε, εγώ δεν πιστεύω ότι η τηλεόραση έχει αυτό το ρόλο. Η άποψή μου είναι ότι η τηλεόραση είναι βασικά ψυχαγωγικό μέσο, δεν μπορεί να λειτουργήσει πατερναλιστικά και να καθοδηγήσει την κοινωνία. Καί αν το έκανε αυτό θα ήταν στρεβλό. Για φανταστείτε μια κοινωνία να εκπαιδεύεται και να καθοδηγείται από την τηλεόραση. Αλίμονό μας»!

Τι είδους, λοιπόν, Παιδεία ζητούμε, όταν δεν αγανακτούμε που μας εμπαίζουν κατάμουτρα με αυτόν τον κυνικό τρόπο, λές και υπάρχει άλλος, εκτός από την τηλεόραση, που “διδάσκει” επί 24ώρου βάσεως σ’ αυτόν τον τόπο; Πως –αφού δεν παίρνουμε είδηση για το κακό που μας γίνεται– να ζητήσουμε το λόγο για το ότι από ανθρώπους μας μεταβάλλουν μέρα με την ημέρα σε πιθήκους; Καί, ποιά Παιδεία μπορούμε να διεκδικήσουμε για ανθρωποειδείς “πιθήκους”, αφού ο αμοραλιστής “πιθηκάνθρωπος” μόνο την πανουργία αναγνωρίζει για Παιδεία του, δεδομένου ότι «Παιδεία χωριζομένη αρετής πανουργία εστι» και ο ανθρωποπίθηκος θεωρεί πια στις μέρες μας αρετή, μόνο την άλογη συμπεριφορά του;

Δεν ανησυχούμε για το πως εξελίσσεται ο νεοέλληνας; Άραγε, δεν ανησυχούμε επειδή μας μεταβάλλουν σε Ευρωπαίους πιθήκους, σε πιθήκους προοδευμένους, που έμαθαν πια να υπερασπίζονται τη συμπεριφορά τους με το μοναδικό επιχείρημα ότι όλοι οι “πολιτισμένοι” έτσι ζουν, αφού κατώρθωσαν να εξαπλώσουν αυτόν τον τρόπο ζωής, σαν λοιμική νόσο σε ολόκληρο τον ταλαίπωρο πλανήτη μας; Ή δεν ανησυχούμε πλέον γιατί κι’ εμείς «επί καθέδρα λοιμών εκαθίσαμε» και πολύ καλά και αναπαυτικά “θρονιαστήκαμε” στην λοιμική καθέδρα;

Όμως, τόσο καλά βολευτήκαμε σ’ αυτήν την ψυχοφθόρα καθέδρα, που η λοιμική νόσος άγγιξε ακόμα και τη θεολογία μας και αλλοίωσε τα φρονήματα των ιερέων και των αρχιερέων μας και δεν βλέπουν πουθενά κίνδυνο! Τά βλέπουν όλα αθώα και προοδευτικά!...

Δεν βλέπουν πουθενά πιθηκανθρώπους, ούτε συσχετίζουν τη συντονισμένη προσπάθεια όλων των Μ.Μ.Ε να νεκραναστήσουν στις μέρες μας την κονιορτοποιημένη από τη σύγχρονη επιστήμη της βιολογίας και γενετικής μυθιστορηματική θεωρία του Δαρβίνου, περί της τάχα εξελίξεως των ειδών, την οποία θεωρία ανατυπώνουν κατά χιλιάδες, μοιράζοντάς την δωρεάν με τις εφημερίδες που ελέγχουν την εξουσία! Μάλιστα, κάποιοι θεολόγοι είπαν και έγραψαν πρόσφατα πως, η θεωρία του Δαρβίνου δεν συγκρούεται καθόλου με την Αγία Γραφή!...

Άλλοι είπαν και έγραψαν πως όλες οι θρησκείες είναι συνταγές για την τελειοποίηση του ανθρώπου(!) και γι’ αυτό πρέπει όλοι να συνεννοηθούμε και να συνεργασθούμε για να πετύχουμε την ...παγκόσμια ειρήνη! Μάταια κραυγάζει ο Ντοστογιέφσκυ, γράφοντας στο «Ημερολόγιο ενός συγγραφέα» ότι «η σύγχρονη ειρήνη είναι παντού και πάντοτε πολύ πιό ολέθρια απ’ τον πόλεμο, σε σημείο που, τελικά, θα είναι ανήθικο να γίνεται κανένας πρωτεργάτης της. Τίποτα δεν θα υπάρχη για να το αγαπήσουμε, και τίποτα απολύτως που να αξίζη να το διατηρήσωμε»!

Εμείς, όμως, επιδιώκουμε να πρωτοστατήσουμε για μια τέτοιου είδους ειρήνη σε πείσμα και του Ντοστογιέφσκυ αλλά και αυτού του Ίδιου του Χριστού, του επαρχιώτη, του φανατικού, που είπε «μή νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην. Ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν»!

Εμείς θα τα διορθώσουμε όλα! Εμείς θα οδηγήσουμε τον κόσμο στην τελειότητα! Τι κι’ αν ο Χριστός ήταν Θεός; Ήταν, δεν είναι. Ήταν Θεός μέχρι να κάνη αλάθητο τον Ευρωπαίο πιθηκάνθρωπο. Τώρα πια ο Χριστός είναι ξεπερασμένος και Θεός είναι ο αλάθητος Ευρωπαίος!

Το “επαρχιωτάκι”, ο άγιος Πρωτομάρτυρας Στέφανος, απεκάλεσε τους Ισραηλίτες «προδότες και φονείς» του Κυρίου της Δόξης. Τους προσέβαλε, τους μείωσε την προσωπικότητά τους! Εμείς θα τον διορθώσουμε κι’ Αυτόν, γιατί σ’ ένα “πολιτισμένο” κόσμο δεν μπορούμε να αφήνουμε τέτοιες “σκιές” να μας ντροπιάζουν στα μάτια ...“πολιτισμένων” ανθρώπων που αιματοκυλίουν τον κόσμο για το καλό της ανθρωπότητος!

Εμείς ξεπλύναμε την ντροπή της Ορθοδοξίας από την ...αντιχριστιανική συμπεριφορά του αγίου Στεφάνου(!), γιατί ακολουθήσαμε τα βήματα και το παράδειγμα του «εν Χριστώ» Μεγάλου αδελφού της Ρώμης(!) και πήγαμε και μεις, με το κύρος της Πατριαρχικής μας στολής στη Συναγωγή των Εβραίων της Αμερικής, στη σπηλιά «των φονευσάντων τους προφήτας» και τον «Κύριον της Δόξης» και τους είπαμε ότι είμαστε αδέλφια και ότι δεν μας χωρίζει τίποτε ουσιαστικό! Με άλλα λόγια, δεν “τρέχει τίποτα”, αρκεί να τρέχη, από, όσο το δυνατόν, περισσότερες πηγές, ο “πακτωλός”!

Ούτε συζήτηση να πούμε μια κακή κουβέντα για τον Ευρωπαίο αλάθητον της Ρώμης! Αδυνατούμε και να τραυλίσουμε πως είναι αιρετικός. Πως άλλωστε να του το πούμε αυτό, αφού είναι τόσο μοναδικός, ώστε απήλλαξε τον Χριστό από τα επί γης καθήκοντά Του και τον έκαμε αντιπρόσωπό του μόνο «εν ουρανοίς»;

* * *

Με όλα αυτά που συμβαίνουν αποδεικνύεται ότι δεν μπορούμε να διαβάσουμε σωστά την ιστορία και γι’ αυτό, όχι μόνο δεν υπάρχει πνευματική πρόοδος της ανθρωπότητος –σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Ουρανίου κατασκευαστού του ανθρώπου– αλλά γίνεται συνεχής ανακύκλωση της ιστορίας εν «ετέρα μορφή».

Ο καλός αναγνώστης της ιστορίας και σύγχρονος άγιος, π. Ιουστίνος Πόποβιτς, μας διδάσκει με αδιάσειστα στοιχεία ότι μέσα σε όλα τα παγκόσμια γεγονότα κρύβεται η πάλη του διαβόλου εναντίον του Θεού. Η πάλη του διαβόλου για να κερδίση τον άνθρωπο και έπειτα να τον καταστρέψη.

Βασικό μέσο για να κάνη ο διάβολος δικόν του τον άνθρωπο, με τη συγκατάθεση του ανθρώπου, είναι η Παιδεία, γι’ αυτό η Παιδεία είναι πάντοτε το ζητούμενο, γιατί η Παιδεία είναι αυτή που διαμορφώνει οριστικά το ήθος κάθε ανθρώπου και του κάθε λαού.

Κοντολογίς, Παιδεία είναι η επιλογή του ήθους του ανθρώπου που θέλουμε να αναδείξουμε με την όλη δομή του Κράτους, και το ήθος αυτό καθορίζεται από τα πιστεύματά μας, από την πίστη και τον Θεό που ακολουθούμε ή από την αθεΐα που πρεσβεύουμε. Μετά την Παιδεία έρχεται η Εκπαίδευση. Έτσι, καταλαβαίνουμε πως δεν είναι συμπτωματικό ότι, από της δολοφονίας του Καποδίστρια μέχρι και σήμερα, δεν διορίσθηκε στην Πατρίδα μας ούτε ένας Υπουργός Παιδείας άνθρωπος αληθινά πιστός, που να θέτη ως πρότυπο του ανθρώπινου χαρακτήρα και μέτρο της αλήθειας του ανθρωπίνου προσώπου, το Πρόσωπο του Χριστού.

Πολλές μάχες έχουν δοθεί ανά τους αιώνες για την Παιδεία, για την διεκδίκηση του είδους του ανθρώπου που θα επικρατήση. Μάχες στην ουσία ίδιες, αλλά με διαφορετική έκφραση σε κάθε εποχή, πράγμα που αποδυναμώνει το μήνυμά τους σε μεταγενέστερες εποχές.

Μια μάχη, όμως, κρίσιμη –γιατί μας αφορά άμεσα– που έλκει μέν την καταγωγή της από τον Άρειο, αλλά πήρε συγκεκριμένη μορφή από τον 19ο αιώνα και κορυφώνεται ακόμη, είναι η μάχη του διαβόλου με το προσωπείο της Ευρώπης, αυτή τη νέα μορφή του φιδιού του Παραδείσου με τις οδηγίες για ...πρόοδο!.. Είναι, άραγε, τυχαίο ότι ο Χριστός αποκαλεί τους πολεμίους του Αληθινού Θεού “φίδια” και “γεννήματα φιδιών”;

Σ’ αυτήν τη μάχη, τον 19ο αιώνα βρέθηκε πρωταγωνιστής (με την κυριολεξία της η λέξη) ο Ντοστογιέφσκυ. Ο Ντοστογιέφσκυ πονάει την Ευρώπη και γι’ αυτό την καυτηριάζει με τον θερμοκαυστήρα της Ορθοδόξου πίστεως του λαού του, της Ρωσίας. Αυτό το κάνει, αφού έχει εμπειρικά βεβαιωθεί ότι η Αλήθεια δεν προσδιορίζεται από καμμιά ιδεολογία αλλά είναι Πρόσωπο. Το Πρόσωπο του Χριστού.

Η εμπειρική βεβαίωσή του δεν έγινε ανώδυνα. Έγινε με «πολυώδυνα βάσανα» και πρόγευση θανάτου και γι’ αυτό του δωρήθηκε η αυτογνωσία και η γνώση της ανθρώπινης ψυχής.

Τον πόθο του να γνωρίση τον εαυτό του και την ανθρώπινη ψυχή τον είχε από 18 ετών, όταν έγραφε στον αδελφό του Μιχαήλ:
«Ο άνθρωπος είναι μυστήριο. Άν προσπαθήσης να το ερμηνεύσεις στη διάρκεια όλης της ζωής σου, μην πεις ότι έχασες τον καιρό σου. Εγώ ασχολούμαι με το μυστήριο αυτό γιατί θέλω να είμαι άνθρωπος»! (Γράμμα από το 1839). Αυτά τα λόγια τα επαναλαμβάνει μέσα από ένα ήρωά του στον «Έφηβο»: «Γίνε άνθρωπος^· αυτό είναι που προέχει πάνω απ’ όλα» (χειρόγραφο υλικό από τον “Έφηβο”).

Αυτή η προτροπή «γίνε άνθρωπος» είναι ο πόθος για την Παιδεία. Είναι προτροπή Παιδείας, είναι προτροπή εξόδου από τα αδιέξοδα του μηδενισμού, τον οποίο βίωσε με απόλυτο τρόπο ο Ντοστογιέφσκυ και τον ξεπέρασε με το να γκρεμίση την αλήθεια είδωλο και να την αντικαταστήση με το Πρόσωπο Εκείνου που είναι η Μόνη Αλήθεια.

Ο Ντοστογιέφσκυ έδειξε με σαφήνεια ότι ο άνθρωπος δεν έχει πολλές επιλογές. Όχι γιατί δεν είναι αυτεξούσιος αλλά γιατί η Αλήθεια του ανθρώπου είναι μία. Το να γίνη ο άνθρωπος αληθινός γίνεται μόνο με ένα τρόπο, όχι με πολλούς. Γίνεται με το να αποκτήση το ήθος Αυτού που τον έπλασε, το ήθος του Χριστού, του μόνου Τελείου Θεού και Τελείου Ανθρώπου. Οι πολλές επιλογές είναι απόδειξη απουσίας της Αλήθειας, γιατί οι πολλές επιλογές σημαίνουν τροπή, πολλές αλλαγές και οι αλλαγές είναι απόδειξη ατελείας και αιτία της φθοράς.

Ο Ντοστογιέφσκυ απέδειξε στον Δυτικό κόσμο ότι οι “εκδοχές” για την πορεία της ανθρωπότητος είναι μόνο δύο. Γι’ αυτό γράφει στο υλικό του βιβλίου του «Δαιμονισμένοι» –όπως επισημαίνει ο Επίσκοπος Αθανάσιος Γιέβτιτς– ότι «για τους ανθρώπους η σωτηρία είναι ο Ευαγγελικός Θεάνθρωπος ή άλλως, θα έπρεπε να κάψουμε το Σύμπαν»!

Αυτή η προφητική ρήση του Ντοστογιέφσκυ γίνεται σήμερα πραγματικότητα και στην πατρίδα μας. Καίγεται το σύμπαν! Νέοι και μεγαλύτεροι, κυρίως, όμως, νέοι καταστρέφουν και καίνε τα πάντα. Είναι λογική συνέπεια της απουσίας του Θεού Λόγου, η αλογία, η παραφροσύνη, η απόγνωση, η καταστροφή!

Για τις συνέπειες αυτές είχε προειδοποιήσει ο Ντοστογιέφσκυ και με άλλα πολλά λόγια του, και, κυρίως, με τη φράση του «Άν δεν υπήρχε ο Θεός, θα επιτρέπονταν τα πάντα»!

Η Ευρώπη, όμως, όχι μόνο δεν αποδέχθηκε το μήνυμα, αλλά με μανία αυτοκαταστροφής απάντησε στον Ντοστογιέφσκυ με το στόμα του Sartre: «Ο Ντοστογιέφσκυ έχει γράψει πως “αν δεν υπήρχε ο Θεός, θα επιτρέπονταν τα πάντα”. Εδώ βρίσκεται η αφετηρία του υπαρξισμού μας. Πράγματι, τα πάντα επιτρέπονται αφού δεν υπάρχει Θεός»!

Η Δύση επέλεξε την δεύτερη εκδοχή, αφού απέρριψε τον «Ευαγγελικόν Θεάνθρωπον». Φρόντισε, ωστόσο, να αποκρύψη από τους ανθρώπους την καταστροφική συνέπεια της επιλογής της και επέλεξε ένα νέο μύθο, τον μύθο του ουμανισμού! Τον μηδενισμό –αυτόν συνεπάγεται η άρνηση του Θεού– τον εβάπτισε υπαρξισμό και τον υπαρξισμό, ανθρωπισμό!

Ο μύθος του “ανθρωπισμού” είναι ένα κατασκεύασμα του Sartre για να απαλύνη τις συνέπειες της επιλογής του να αρνηθή την ύπαρξη του Θεού. Του κλείνει στρουθοκαμηλικά τα μάτια για να νομίζη ότι θα αποφύγη την επικείμενη εξέλιξη, που είναι το να «καή το Σύμπαν» και ταυτόχρονα, παρουσιάζει στο αγελαίο πλήθος, ευπαράδεκτη και ακίνδυνη τη θεωρία του, αφού έτσι, με γεμάτα λαγνεία τα μάτια της ψυχής του ο Ευρωπαίος άνθρωπος, απορρίπτει με ευκολία τον Θεό για να κάνη ελεύθερα τα πάντα, που τώρα πια, χωρίς τον Θεό, επιτρέπονται!

Ο Ευρωπαίος άνθρωπος αγκάλιασε την ιδέα του υπαρξισμού και την έκανε πρακτική του γιατί τον βολεύει, αλλά δεν λογάριασε σωστά, γιατί δεν έκαμε τον κόπο να μάθη την ανθρώπινη ψυχή, και, για να γίνη άνθρωπος, αλλά και για να διαπιστώση ότι είναι πολύ επικίνδυνο να “παίζη” κανείς με την ανθρώπινη ψυχή, αψηφώντας τις οδηγίες του Δημιουργού της.

Δεν συλλογίσθηκε ο Ευρωπαίος άνθρωπος ότι ο παιδαγωγός που διάλεξε, ο Sartre, δεν είναι ο Ντοστογιέφσκυ, που βασανίσθηκε ψυχοσωματικά, και έμαθε, αλλά είναι ένα κλασσικό κακομαθημένο “βουτυρόπαιδο”, ένας “μπουρζουάς”, που πάντοτε επιλέγει να περνάη καλά, κοροϊδεύοντας τον εαυτό του να ξεπερνάη τις όποιες ενοχές του, πάλι με καλοπέραση! Δεν συλλογίσθηκε ο Ευρωπαίος άνθρωπος αυτά, γιατί δεν συνηθίζει να σκέπτεται αλλά μόνο να στοχάζεται, να επινοή και να απολαμβάνη.

Έτσι, έκανε τον άθεο υπαρξισμό τρόπο ζωής του και πρότυπο της Παιδείας του. Έκανε πρότυπο ανθρώπου, τον εξωραϊσμένο μηδενιστή του Sartre, που, ενώ δεν πιστεύει στον Θεό, δεν καίει και το Σύμπαν!

Αυτά οι Ευρωπαίοι «ελογίσαντο και επλανήθησαν». Αφού λογάριασαν χωρίς να γνωρίζουν την ανθρώπινη ψυχή και τους πνευματικούς νόμους, λογάριασαν μόνο με βάση τα “βουτυρόπαιδα” και τους “καλοπερασάκηδες” και δεν υπολόγισαν ότι υπάρχουν και εκείνοι που τραβούν στα άκρα τον μηδενισμό, όπως ακριβώς τον έζησε και τον περιέγραψε ο Ντοστογιέφσκυ: «Καίγοντας το Σύμπαν»!

* * *

Θα είχαμε πολλά ακόμη να ειπούμε για την ψυχολογική ατμόσφαιρα και γενικά το περιβάλλον της Δύσεως, μέσα στο οποίο διαμορφώνεται σταδιακά ο ιδιότυπος Φρανγκενστάϊν, το νέο ευρωπαϊκό πρότυπο ανθρώπου, αλλά ήδη μακρηγόρησα. Έπρεπε, όμως, να κάνουμε αυτήν την αναδρομή, γιατί μας αφορά άμεσα, αφού το νέο μοντέλλο ανθρώπου, που πασχίζουν να μας επιβάλλουν οι ιθύνοντες, κυρίως πολιτικοί αλλά και εκκλησιαστικοί, είναι το μοντέλλο του ευρωπαίου ανθρώπου, που περιγράψαμε. Το μοντέλλο του ανθρώπου που βγάζει τον Θεό από τη ζωή του και από τη δημόσια ζωή και κατόπιν περνάει θαυμάσια(!)...

Προσπαθούν όλοι, εδώ και 200 χρόνια μετά τον Καποδίστρια να χαθή το Πρόσωπο του Χριστού, από την πατρίδα μας, όπως χάθηκε πρό αιώνων στη Δύση. Προσπαθούν όλοι, με τη σύμπραξη ή, έστω, την ανοχή και την απραξία των μεγαλοτίτλων της Εκκλησίας!

Τι κι’ αν μας θυμίζη ο Ντοστογιέφσκυ ότι «χαμένο στη Δύση το Πρόσωπο του Χριστού, διαφυλάχθηκε με όλο το φως της καθαρότητός Του στην Ορθοδοξία»; Τι κι’ αν μας λύνη όλα μας τα προβλήματα, επαναλαμβάνοντάς μας πολλές φορές ότι αφού η Ορθοδοξία έχει το Πρόσωπο του Χριστού «τίποτε άλλο δεν μας χρειάζεται, διότι με τον Χριστό έχει το παν»; Εμείς μένουμε αναίσθητοι, σαν να μή συμβαίνη τίποτε στην πατρίδα μας. Διώχνουν τον Χριστό σαν τον χειρότερο κακούργο και μεις παρακολουθούμε σαν μαγνητισμένοι! «Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει»! Κανείς δεν διαμαρτύρεται, καμμιά φωνή βροντερή δεν ακούγεται, να φθάση ως τις εσχατιές της Πατρίδος μας και να βοήση: –Ποιός εξουσιοδότησε τους άρχοντες του τόπου μας να καταδιώξουν τον Χριστό από τη ζωή της Πατρίδος μας; –Ποιός τους εξουσιοδότησε να αποφασίσουν αυτοί μόνοι τους σε τι είδους άνθρωπο θα διαμορφωθή ο Έλληνας; –Που είναι οι Ποιμένες του λαού του Θεού να ειπούν το ΟΧΙ(!) στην πολιτική εξουσία, που απέκτησε το θράσος να εισβάλη στην περιοχή του Θεού, στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής και να ορίζη αυτή τα πιστεύματά μας και τον τρόπο που θα εκφράζεται το ήθος μας;

Κάποτε υπήρξαν ψυχές με ρωμαλαιότητα φρονήματος, εκφραστές του ήθους του Γένους μας, που αντιμετώπισαν με παρρησία, όχι πολιτικούς προθεσμίας αλλά αυτοκράτορες –κυριάρχους ζωής και θανάτου– όταν αυτοί θέλησαν να χλευάσουν την πίστη μας και το Άγιο Ευαγγέλιο. Τους προβάλλει ο Καβάφης στο ποίημά του «Ούκ έγνως» για να ντραπούμε:

«Για τες θρησκευτικές μας δοξασίες, ο κούφος Ιουλιανός είπεν “ανέγνων, έγνων κατέγνων”, τάχατες μας εκμηδένισε με το “κατέγνων” του, ο γελοιωδέστατος. Τέτοιες ξυπνάδες όμως πέραση δεν έχουνε σ’ εμάς τους χριστιανούς. “Ανέγνως, αλλ’ ούκ έγνως$ ει γάρ έγνως, ούκ αν κατέγνως” απαντήσαμεν αμέσως»!

Μπορεί κάποιοι να νομίζουν πως οι «σημάντορες» άνθρωποι έχουν σήμερα εκλείψει. Αυτό δεν το πιστεύουμε, θα φανούν!

Βλέπουμε, όμως με θλίψη, ότι οι κατέχοντες σημαντικές θέσεις, με χρέος να σταθούν ως πνευματικοί Πατέρες και κυματοθραύστες των «επαφριζόντων τας εαυτών αισχύνας αγρίων κυμάτων», λησμόνησαν την συστατική Αλήθεια της Ορθοδοξίας, ότι η Πολιτική είναι κλάδος της Ποιμαντικής και όχι παράλληλη με την Εκκλησία εξουσία. Λησμόνησαν αυτήν την Αλήθεια που διατήρησε το Γένος μας ευσεβές και αμιγώς Ορθόδοξο για 1830 χρόνια, μέσα σε άγριους αλλοφύλους λαούς, σκληρούς πολέμους και 400 χρόνια σκλαβιάς!

Λησμόνησαν οι Ποιμένες μας ότι η εποπτεία και ο έλεγχος της Πολιτικής είναι χρέος της Εκκλησίας, αφού η Εκκλησία είναι το περιέχον και όχι το περιεχόμενο του Κράτους των
Ορθοδόξων Ελλήνων. Τώρα, μετά τόσα χρόνια λησμονιάς, δείχνουν οι Ποιμένες παντελή αδυναμία αντιδράσεως και, επιπροσθέτως, εκπέμπουν καθησυχαστικές οδηγίες πρός τους αγωνιστάς, αδυνατούντες να αξιολογήσουν την κοσμοχαλασιά που γίνεται γύρω μας!

* * *

Θα κλείσω την εισήγησή μου με τα θεόσοφα λόγια του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς γιατί συνοψίζει σε πέντε αράδες την ουσία του θέματός μας:

«Η ιστορία αυτού του πλανήτου δεν γνωρίζει καλύτερον Θεόν από τον Χριστόν, ούτε καλύτερον άνθρωπον από τον Χριστόν. Ο Θεάνθρωπος απεκάλυψε ταυτοχρόνως και τελείως και τον Θεόν και τον άνθρωπον. Δια τούτο δεν υπάρχει Θεός άνευ του Θεανθρώπου, ούτε υπάρχει άνθρωπος εκτός του Θεανθρώπου. Ουσιαστικώς, ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι η Αλήθεια, όχι ως λέξις ούτε ως διδασκαλία ούτε ως συγκεκριμένη ενέργεια, αλλ’ ως υπερτελεία και αιωνίως ζώσα Θεανθρωπίνη Υπόστασις. Μόνο ως Θεανδρική Προσωπικότης Αυτός είναι και το μέτρον της Αληθείας»!

Αυτός ο Θεάνθρωπος πρέπει να ξαναγίνη η Παιδεία του Γένους μας. Αλλιώς, να είμαστε βέβαιοι, ότι «θα καή το Σύμπαν»!

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης
Πρωτοπρεσβύτερος

Αναρτήθηκε από :http://klassikoperiptosi.blogspot.com

Αποβολή λόγω... Facebook: Έδιωξαν μαθήτρια από σχολείο γιατί σχολίασε σε γκρουπ τη διευθύντρια!

12/02/2010


«Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια...», έτσι λεγόταν το γκρουπ που έφτιαξε στο Facebook και αναφερόταν στη διευθύντρια του σχολείου της, μια 14χρονη μαθήτρια του Γυμνασίου Χρυσοπηγής Χανίων. Το κορίτσι τιμωρήθηκε με οριστική αποβολή από το σχολείο λόγω... Facebook, όταν η διευθύντρια πληροφορήθηκε το γεγονός από μητέρα μαθητή.
Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που τιμωρείται μαθήτρια και αναγκάζεται να αλλάξει σχολείο εξαιτίας γκρουπ στον δημοφιλή ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης. Στο γκρουπ που είχε έφτιαξε η 14χρονη έγιναν μέλη περισσότερα από εκατό παιδιά και - όπως αναφερόταν- αιτία του «μίσους» προς την εκπαιδευτικό ήταν η αυστηρότητά της. «Δίνει συνέχεια αποβολές», έγραφαν. Μια μητέρα εντόπισε το γκρουπ και ενημέρωσε τη διευθύντρια. Προχθές Τρίτη ακολούθησε η συνεδρίαση του Συλλόγου Διδασκόντων του σχολείου και οι καθηγητές αποφάσισαν το παιδί «να αλλάξει σχολικό περιβάλλον». Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των συμμαθητών της κοπέλας που έφτιαξαν γκρουπ στο Facebook με το θέμα: «Θέλουμε τη συμμαθήτριά μας πίσω στη Χρυσοπηγή». Περιγράφοντας το γκρουπ τους γράφουν: «Μια ομάδα για όλους εμάς που πιστεύουμε ότι η θέση της είναι στη Χρυσοπηγή και θεωρούμε απίστευτα άδικο τον λόγο που την απέβαλαν!» Παρά το γεγονός ότι η 14χρονη ζήτησε συγγνώμη από τη διευθύντρια, εν τούτοις- επιβεβαιώνοντας εμμέσως αυτό που έγραφε η μαθήτρια για τις αποβολές- η απόφαση του Συλλόγου των καθηγητών ήταν «αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος».

Αποστάσεις από τους καθηγητές
Ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Χανίων Νίκος Βεστάκης δήλωσε ότι «σύμφωνα με τον νόμο, δεν μπορεί κανείς να αλλάξει την απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων. Η Διεύθυνση είναι υποχρεωμένη να εκτελέσει την απόφαση». Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων Βασίλης Παπαστάμος δήλωσε πως «παρότι η ΕΛΜΕ δεν έχει αρμοδιότητα για θέματα ποινολογίου μαθητών, θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει το μεγάλο έλλειμμα και το κενό που υπάρχει στους εκπαιδευτικούς, όσον αφορά τη γνώση για τον ψηφιακό κόσμο και την ψηφιακή κοινωνία στην οποία ζούμε. Η συγκεκριμένη τιμωρία δεν θα έπρεπε, κατά την προσωπική μου γνώμη, να επιβληθεί και δεν θα δινόταν αν οι εκπαιδευτικοί είχαν επιμορφωθεί επί της ουσίας και χρησιμοποιούσαν τις νέες τεχνολογίες».
ΕΧΟΥΝ ΑΓΝΟΙΑ
«Η απόφαση αναδεικνύει το μεγάλο έλλειμμα και το κενό που υπάρχει στους εκπαιδευτικούς για την ψηφιακή κοινωνία στην οποία ζούμε»
Πηγή: Τα Νέα ( Γιώργος Κώνστας)

Bookmark and Share
Αναρτήθηκε από Αναγωγή στις 7:16 π.μ.
Ετικέτες Εκπαίδευση
0 σχόλια:

Πηγή:http://anagogi.blogspot.com

Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-Σ. Πρωτονοτάριου: "Αντικαταστήσαμε το Πάτερ Ημών"

Σ. Πρωτονοτάριου: "Αντικαταστήσαμε το Πάτερ Ημών"

H Αυγή (31/1/2010) φιλοξενεί συνέντευξη της Στέλλας Πρωτονοταρίου στον Αλβανό blogger και δημοσιογράφο (Ελληνοαλβανός αυτοτιτλοφορείται) Νίκο Ago (στον ίδιο είχε παραχωρήσει συνέντευξη και η Άννα Διαμαντοπούλου στηρίζοντας τότε τις «πρωτοβουλίες» της Πρωτονοταρίου).

Για μια ακόμη φορά η Στέλλα Πρωτονοταρίου εμφανίζεται ως υποστηρίκτρια της πολυπολιτισμικής παιδείας και προκλητικά αναφέρεται, ανάμεσα στα άλλα, στην αντικατάσταση του «Πάτερ ημών» από ποίημα του Ρίτσου στο σχολείο της...

"Για να βοηθήσουμε μάλιστα πολλά μη ορθόδοξα παιδιά να νιώσουν ισότιμα με τους συμμαθητές στην ώρα της προσευχής, κι επειδή ζητούσαν επίμονα τη συμμετοχή τους σε αυτήν, αντικαταστήσαμε το Πάτερ ημών με το ποίημα του Ρίτσου το "Πρωινό άστρο". "

Ωραία τακτική κ. Στέλλα. Για να μη νιώθουν άβολα μερικά παιδιά ας αντικαταστήσουμε και την ελληνική σημαία με την αλβανική, ας βάλουμε στους τοίχους της τάξης αντί για την εικόνα του Χριστού τα σύμβολα του Ισλάμ κι ας αρχίσουμε να διδάσκουμε για την ένδοξη Οθωμανική αυτοκρατορία! Έλεος πια με τις ανοησίες των πολυπολιτισμικών παιδαγωγών. Και αυτά τα λέει «η δασκάλα με κεφαλαίο Δ» όπως τη χαρακτήρισε η Υπουργός Παιδείας προ ημερών.

Να σημειωθεί ότι η Πρωτονοταρίου είναι ήδη σήμερα διευθύντρια σε άλλο σχολείο της Γκράβας. Άρχισε και εκεί να εφαρμόζει πάλι τις πολυπολιτισμικές ανοησίες της;

Κάθε μέρα που περνάει γίνεται και πιο ξεκάθαρη η ανάγκη αντίδρασης σε όσα αντεθνικά και αντιχριστιανικά προωθούνται από το Υπουργείο Παιδείας μέσω των στελεχών του.

ΠΗΓΗ: