Εστία Πατερικών Μελετών: Ημερίδα για την "ηλεκτρονική διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα" - Ομιλία του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Σαράντη Σαράντου

 

ΗΜΕΡΙΔΑ 31-3-2011

Ἠλεκτρονική Διακυβέρνηση καί

Ἀνθρώπινα Δικαιώματα.

Θεολογική Προσέγγιση

τῆς ἠλεκτρονικῆς Διακυβερνήσεως

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου.

Ἠλεκτρονική διακυβέρνηση: μιά νέα μορφή διακυβερνήσεως ὁλόκληρης τῆς οἰκουμένης. Ἡ Νέα Τάξη πραγμάτων ὕπουλα καλύπτει κάτω ἀπό τή νεότευκτη αὐτή ὁρολογία τήν παγκόσμια κυριαρχία τῆς Νέας Ἐποχῆς. Στό «Προσχέδιο Νόμου γιά τήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση» ἐντάσσεται καί συνεχίζεται ἡ γραμμή τῶν Νόμων: 1599/1986 περί ΕΚΑΜ, 2472/1997 περί συνθήκης Schengen, 3655/2008 περί ΑΜΚΑ.

Ἡ κυρωθεῖσα καί στή χώρα μας συνθήκη Schengen, πού ἀποτελεῖται ἀπό ἐκτεταμένο κείμενο διακοσίων περίπου σελίδων καί καταγράφει μέ κάθε λεπτομέρεια τίς ἀπαιτήσεις τῆς Νέας Ἐπο­χῆς, ἐπιστρατεύει τίς πιό σύγχρονες ἐφαρμογές τῆς ἠλεκτρονι­κῆς τε­χνολογίας, ὥστε ἔχοντας στήν ὑπηρεσία της τίς πάσης φύσεως πληροφορίες τῶν πολιτῶν - εὐαίσθητες καί μή εὐαί­σθη­τες - νά τούς σκλαβώνει στό «χῶρο Schengen» χωρίς τήν παραμικρή δυνατότητα διαφυγῆς.

Τά δημοκρατικά πολιτεύματα πού μέχρι τώρα κυριαρχοῦν στά πολιτισμένα κράτη, ἀποδεικνύουν τήν ἐπίδραση τῆς χριστια­­νικῆς νοοτροπίας, πού θέλει οἱ ἄνθρωποι νά ζοῦν μέ ἐλευθερία. Ὁ ἄνθρωπος μέσα στή χριστιανική κοινωνία ἀπολαμβάνει τήν τιμή πού τοῦ ἀξίζει ὡς εἰκόνα Θεοῦ πού πορεύεται στό καθ’ ὁμοίωσιν.

Σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ» (Γεν. 1, 26). Κλασσική εἶναι ἡ ἑρμηνεία τοῦ... ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ: «ἡ ἔκφρασι «καθ’ εἰκόνα» φανερώνει τό νοερό καί τό αὐτεξούσιο, ἡ δέ ἔκφρασι «καθ’ ὁμοίωσιν» φανερώνει τήν ὁμοίωσι κατά τό δυνατόν πρός τήν ἀρετή».¹ Γι’ αὐτό ὁ Μ. Βασίλειος ἐπισημαίνει: «Ἄνθρωπος εἶ, μόνον τῶν ζῴων θεόπλαστον»² καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης ἀναφωνεῖ: «Τό μέγα τοῦτο καί τίμιον χρῆμα (πρᾶγμα) ὁ ἄνθρωπος»³. Καί σέ ἄλλο σημεῖο ἐξηγεῖ ὁ ἴδιος: «Ὁ Θεός κατά τή φύσι Του εἶναι κάθε τι πού εἶναι δυνατόν νά συλλάβωμε μέ τή διάνοια ὡς ἀγαθόν· ἤ μᾶλλον εὑρισκόμενος πέρα ἀπό κάθε ἀγαθό πού νοεῖται καί καταλαμβάνεται, δέν κτίζει γιά τίποτε ἄλλο τήν ἀνθρώπινη ζωή παρά γιά τό ὅτι εἶναι ἀγαθός.... Τό τέλειο εἶδος τῆς ἀγαθότητος ἔγκειται σέ τοῦτο, ὅτι καί παρήγαγε τόν ἄνθρωπο στή γένεσι ἀπό τό μή ὄν (δηλαδή ἀπό τήν ἀνυπαρξία), καί ἀνεδεῆ τῶν ἀγαθῶν τόν κατέστησε (δηλαδή χωρίς νά στερῆται κάποιου πράγματος, πλούσιο σέ ἀγαθά)... Πράγματι, ἄν τό θεῖον εἶναι πλήρωμα τῶν ἀγαθῶν, ἐκείνου δέ εἶναι εἰκόνα ὁ ἄνθρωπος, ἄρα ἡ εἰκόνα ἔχει τήν ὁμοιότητα πρός τό ἀρχέτυπο κατά τό ὅτι εἶναι πλήρης παντός ἀγαθοῦ»⁴. Τόσο μανικός καί ὑπερφυής εἶναι ὁ ἔρωτας τοῦ Θεοῦ γιά τόν ἄνθρωπο, ὅπως τονίζει ὁ ἱερός Καβάσιλας⁵.

Ἀλλά καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἀποφαίνεται κατηγορημα­τικῶς: «Ἔ δ ε ι χεθῆναι τό ἀγαθόν καί ὁδεῦσαι, ὡς πλείονα εἶναι τά εὐεργετούμενα (τοῦτο γάρ τῆς ἄκρας ἦν ἀγαθότητος)».⁶ Δηλαδή ἔπρεπε νά διασκορπισθῇ τό ἀγαθόν καί νά ἐξαπλωθῇ, ὥστε νά γίνουν περισσότερα τά εὐεργετούμενα –διότι αὐτό ἀποτελεῖ ἀπόδειξι τῆς ἀπείρου ἀγαθότητος. Καί συνεχίζει ὁ ἴδιος ἅγιος: «Ἔτσι ἐννόησε καί δημιούργησε τό νοητό κόσμο (τούς ἀγγέλους), τόν ὁρατό κόσμο καί τέλος τόν ἄνθρωπο ἀπό ὁρατή καί ἀόρατη φύσι. Τόν ἔστησε στή γῆ ὡς δεύτερο κόσμο, μεγάλο μέσα στή μακαριότητά του, ὡς ἄλλον ἄγγελο, ὡς μικτό προσκυνητή, φύλακα τῆς ὁρατῆς κτίσεως καί ἱερουργό τῆς ἀοράτου, βασιλέα τῶν εὑρισκομένων στή γῆ καί κυβερνώμενο ταυτοχρόνως ἀπό τόν οὐρανό, ἐπίγειο καί οὐράνιο, προσωρινό καί ἀθάνατο, ὁρατό καί ἐννοούμενο, εὑρισκομένο στό μέσον μεταξύ ταπεινότητος καί μεγαλείου τόν ἴδιον πνεῦμα καί σάρκα!... Ὄν τό ὁποῖο διαμένει μέν στή γῆ, ἀλλά μεταβαίνει σ’ ἄλλο κόσμο, καί ὡς τέλος τοῦ μυστηρίου γίνεται θεός (ὁ ἄνθρωπος) ἀπό τήν ἐπιθυμία του πρός Αὐτόν (τόν Θεόν)».⁷ Γι’ αὐτό ἀκριβῶς ἀναφωνεῖ μέ θαυμασμό ὁ ἱερός Χρυσόστομος: «Μηδέν λοιπόν μικρόν φαντασθῇς περί τοῦ ζώου τούτου τοῦ λογικοῦ, ἀλλ’ ἐννοῶν τῆς τιμῆς τό μέγεθος, καί τήν περί αὐτό εὔνοιαν τοῦ Δεσπότου, ἐκπλήττου τήν ἄφατον αὐτοῦ φιλανθρωπίαν».⁸ Νά μή φαντασθῇς λοιπόν, λέγει, τίποτε τό ἀσήμαντο γι’ αὐτό τό λογικό ζῶο (δηλαδή τόν ἄνθρωπο), ἀλλά κατανοώντας τήν ὑπερβολική τιμή καί τήν ἀγάπη τοῦ Δεσπότου γι’ αὐτό, νά ἐκπλήτττεσαι μέ τήν ἀνέκφραστη φιλανθρωπία Του.

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας λέγουν ὅτι δέν φθάνει νά γεννηθῇ κάποιος βιολογικά γιά νά ὀνομασθῇ ἄνθρωπος, ἀλλά πρέπει νά ἔχῃ μέσα του τό Ἅγιον Πνεῦμα. Πράγματι, ἡ σχέσι μεταξύ τῆς ψυχῆς καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ὅπως ἡ σχέσι μεταξύ σώματος καί ψυχῆς. Ἀναφέρει ὁ ἱερός Χρυσόστομος αὐτό τό χαρακτηριστικό παράδειγμα, λέγοντας ὅτι, ὅπως τό σῶμα νεκρώνεται τότε, ὅταν τό ἐγκαταλείψῃ ἡ ψυχή του στερημένο ἀπό τήν ἐνέργειά της, «ἔτσι καί ἡ ψυχή τότε νεκρώνεται, ὅταν τήν ἀφήσῃ ἔρημη ἀπό τήν ἐνέργειά Του τό Πνεῦμα τό Ἅγιον».⁹ Ὅταν λοιπόν ὁ ἄνθρωπος παύῃ νά εἶναι δεκτικός τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ὁποία οἰκειώνεται μέ τήν ἀρετή, τότε χάνει τήν ὁμοίωσι, καί τό λογικό δημιούργημα πού πλάσθηκε «κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν» Θεοῦ κατατάσσεται στή θέσι τῶν ἀνοήτων κτηνῶν (πρβλ. Ψαλμ. 48,13). «Τοῦτο γάρ ἄνθρωπος, ὅταν ἀρετήν μετίῃ»,¹⁰ ὁρίζει τό χρυσοῦν στόμα τῆς Ἐκκλησίας. Δηλαδή: Αὐτό σημαίνει ἄνθρωπος, ὅταν καταγίνεται κανείς στήν ἀρετή. Καί συνεχίζει: «Βεβαίως τό νά ἔχῃ κανείς τήν μορφή τοῦ ἀνθρώπου καί μάτια καί μύτη καί στόμα καί μάγουλα καί τά ὑπόλοιπα μέλη, αὐτό δέν ἀποδεικνύει τόν ἄνθρω­πο, διότι αὐτά εἶναι μέλη τοῦ σώματος. Θά μπορούσαμε νά καλέσωμε ἄνθρωπο ἀκριβῶς ἐκεῖνον πού διασώζει τήν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου. Καί τί εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου; Τό λογικό του... Τό νά εἶναι ἐνάρετος, καί τό νά ἀποφεύγῃ τά κακά καί τό νά νικᾷ τά παράλογα πάθη του, τό νά ἐκτελῇ πιστά τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, αὐτό εἶναι ἄνθρωπος».¹¹

Ὅπως ἐξηγεῖ ὁ ἴδιος ἅγιος, ὁ ἄνθρωπος εἶναι κύριος τοῦ ἑαυτοῦ του καί τῶν ἀποφάσεών του, ἐπειδή ἔχει τό προνόμοιο τοῦ «ἄρχειν». «Ἐλεύθεροι καί προαιρέσεως ἔσμεν κύριοι».¹² Εἴμεθα ἐλεύθεροι καί κυρίαρχοι στή θέλησί μας. «Καί στόν Θεόν – τονίζει μέ ἔμφασι ὁ Μ. Βασίλειος - δέν ἀρέσει ὅ,τι γίνεται ἐξ ἀνάγκης, ἀλλ’ αὐτό πού ἐπιτυγχάνεται μέ τήν ἀρετή. Ἡ δέ ἀρετή ἐπιτυγχάνεται μέ τήν ἐλεύθερη βούλησι καί ὄχι μέ τόν ἐξαναγκασμό. Ἡ ἐλεύθερη βούλησι ἔχει ἐξαρτηθεῖ ἀπό τά «ἐφ’ ἡμῖν». Τό δέ «ἐφ’ ἡμῖν» δηλαδή τά ὅσα ἐξαρτῶνται ἀπό τή θέλησι τοῦ ἀνθρώπου- εἶναι τό αὐτεξούσιον.¹³

Ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο δέν εἶναι μόνον ἡ λογική, δηλαδή ἡ δυνατότης γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ, ἀλλά καί ἡ ἐλευθερία ἐκλογῆς. Ἔτσι κατανοεῖται, γιατί ὁ ἱερός Καβάσιλας ταυτίζει τό αὐτεξούσιο τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο. «Τ α ὐ τ ό ν γάρ ἐστιν εἰπεῖν ἀπολέσαι τό αὐτεξούσιον καί ἀπολέσαι τόν ἄνθρωπον».¹⁴ Δηλαδή, εἶναι ἀκριβῶς τό ἴδιο νά λέμε ὅτι χάνεται τό αὐτεξούσιο καί ὅτι χάνεται ὁ ἄνθρωπος. Ὁ δέ μέγας Μάξιμος συμπεραίνει: «Ἄνελε γάρ ἡμῶν τό αὐτεξούσιον, καί οὔτε εἰκών Θεοῦ ἐσόμεθα, οὔτε ψυχή λογική καί νοερά, καί τῷ ὄντι φθαρήσεται ἡ φύσις, οὐκ οὖσα ὅπερ ἔδει αὐτήν εἶναι».¹⁵ Ἀφαίρεσέ μας δηλαδή τό αὐτεξούσιο, καί οὔτε εἰκόνα τοῦ Θεοῦ θά εἴμεθα, οὔτε ψυχή λογική καί νοερή, καί πραγματικά θά καταστραφῇ ἡ φύσι μας, ἐπειδή δέν εἶναι αὐτό πού ἔπρεπε νά εἶναι.

Ἐάν ἡ δημιουργία ἐκ τοῦ μή ὄντος εἰς τό εἶναι, εἶναι ἔργο τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀναγωγή ἐκ τῆς ὕλης εἰς τό πνεῦμα εἶναι ἔργο τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτή ἡ ἐλεύθερη ἀνύψωσι τῆς ὑλικῆς δημιουργίας σέ πνευματική βασιλεία εἶναι τό ἐσχατολογικό σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Πρόκειται γιά δεύτερη δημιουργία, ὄχι βεβαίως ἐκ τοῦ μηδενός, διότι δέν εἶναι δημιουργία οὐσίας, ἀλλά ἀναδημιουργία ἀπό ὕλη σέ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἡ δεύτερη εἶναι ἔργο τοῦ ἀνθρώπου, «Ἐγώ οὐσίαν εἰργασάμην, σύ καλλώπισον τήν προαίρεσιν, λέγει χαρακτηριστικά ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος. Ἐγώ λέγει, δημιούργησα τήν οὐσία, ἐσύ στόλισε τήν προαίρεσι.¹⁶ Γι’ αὐτό ἀκριβῶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, παρ’ ὅλο πού ἦταν καί θέλημα τοῦ Θεοῦ, δέν ἦταν ἕνα τετελεσμένο γεγονός. Μεσολαβοῦσε τό θέλημα τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἀπόφασι βρισκόταν στήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ὁποία εἶναι θεῖο δῶρο. Ὁλόκληρο τό ἐσχατολογικό σχέδιο τοῦ Θεοῦ ἔμενε στό χέρι τοῦ ἀνθρώπου καί στήν πρόθεσί του. Ἁπλῶς κλήθηκε νά τό πραγματοποιήσῃ».¹⁷

Ἡ θεανθρωπολογία τῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς τονίζει ὄτι τό ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου ἀντιστοιχεῖ πρός τή μοναδικότητα τῆς προσωπικότητάς του. Ἡ Παλαιά Διαθήκη ἀναφέρει ὄχι μόνο τά ὀνόματα τῶν πρωτοπλάστων, τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας ὡς μοναδικῶν προσωπικοτήτων, ἀρχόντων τοῦ παραδείσου ἀλλά καί πάρα πολλά ἄλλα ὀνόματα, πού συναπαρτίζουν τήν κοινωνία τῶν «κατά χάριν θεουμένων» πού κοινωνοῦν μέ τόν ἀληθινό Θεό καί χαριτώνονται ἐν αὐτῇ τῇ θεοκοινωνίᾳ μετ’ Αὐτοῦ.

Ἀλλά καί οἱ ἀσθενέστεροι ἤ πίπτοντες στήν ἁμαρτία, ἀλλά μή ἀφιστάμενοι, μή ἀρνούμενοι Αὐτόν, δέχονται τήν ἀγαθή πρόνοιά Του, τή μεγαλειώδη Ἀγάπη Του καί τά σπλάγχνα τῶν οἰκτιρμῶν Του. Ἅπαντες οἱ ἀναφερόμενοι στήν Παλαιά Διαθήκη εἶναι ἐπώνυμοι. Καί οἱ καλοί καί οἱ λιγότερο καλοί καί οἱ ἁμαρτήσαντες τυγχάνουν τοῦ ἀμετρήτου θείου ἐλέους, ἐφόσον ἐξακολουθοῦν νά Τόν ἀναγνωρίζουν ὡς Πατέρα δημιουργό καί προστρέχουν τελικά νά τύχουν τῆς ἀπείρου συγγνώμης Του. Ξεχωριστό παράδειγμα ὁ προφητάναξ Δαυίδ, πού ἄν καί ὑπέπεσε σέ διπλό βαρύ ὀλίσθημα στήν ἁμαρτία, καταξιώθηκε ἀσύλληπτα ὅλη ἡ ζωή του ἀπό τόν Πανάγαθο Θεό, μετά ἀπό τήν ὑποδειγματική του μετάνοια. Εἶναι ὑπόδειγμα μετανοίας, δηλαδή ἀποδοχῆς τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ μετά ἀπό τήν πτώση. Ποτέ ὁ Θεός Πατέρας δέν στάθηκε μικρόψυχος καί μικροπρεπής πρός τό δημιούργημά Του, ἀλλά πάντοτε ἡ μεγαλοσύνη Του ἄνοιγε δρόμους προσβάσιμους, διακριτικούς καί σωτήριους γιά τά παιδιά Του.

Παρά ταῦτα, μολονότι οἰκειοθελῶς ὁ ἄνθρωπος, ἡ κορωνίδα τῆς δημιουργίας ἔχασε τό θεόσδοτο δῶρο τῆς ἐλευθερίας πού ἀπολάμβανε ἐντός τοῦ Παραδείσου, σαρκωθείς ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, κατέρχεται ἐπί τῆς γῆς καί ξαναχαρίζει τό δῶρο Του στόν πεσόντα ἄνθρωπο. Θά μποροῦσε ἡ βουλή τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ νά συμμορφώσει διαφορετικά τόν πεσόντα ἄνθρωπο μέ τρόπους σωφρονιστικούς ἄνωθεν ἐπιβαλλόμενους στούς ἀποστάτες τῆς θείας ἀγάπης. Ὅμως προτίμησε νά σταυρωθεῖ ὁ ἴδιος παρά νά σταυρώσει τό παιδί Του. Ἔτσι διατηρεῖται πάνω καί μέσα ἀκόμα καί στόν πεσόντα Ἀδάμ ἡ ἀρχετυπική ἐλευθερία, μαζί μέ τήν προσφορά τῆς θυσίας Του, ἀλλά καί τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Ἐάν ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός μετήρχετο ἄλλον τρόπο, ἐκτός τῆς προσωπικῆς Του σταυρώσεως καί καθόδου Του εἰς ᾍδου, πρός σωφρονισμό τοῦ ἀλλοτριωθέντος πλάσματός Του, θά μεταλλασσόταν ὁριστικά καί σέ βάθος ὁλόκληρη ἡ προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως ὁ Κύριος προσέλαβε πάνω στήν Παντέλεια καί Πανακήρατη θεϊκή προσωπικότητά Του ὁλόκληρο τό τραῦμα, τίς πληγές, τά κατάγματα καί τή μόλυνση ἀπό τήν παντοειδῆ ἁμαρτία, γιά νά μή θιγεῖ, γιά νά μή τραυματισθεῖ μέ καμιά ἐπί πλέον ριψοκίνδυνη ἐπέμβαση τό κατ’ εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου, ἀλληλοπεριχω­ρημένο μέ τή θεόσδοτη ἐλευθερία Του.

Στήν Καινή Διαθήκη πρυτανεύει ἡ ταπείνωση, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐλευθερία, ἡ συγχωρητικότητα τοῦ Κυρίου μας πρός ὅλα τά πλάσματά Του. Κορυφώνεται ἡ ἐν ἐλευθερίᾳ ἀγάπη Του μέ τή θυσιαστική προσφορά Του πρός τό ἀνθρώπινο γένος.

Ἅπαντες οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων πουθενά καί ποτέ δέν ἐχρησιμοποίησαν τή βία, τόν πειθαναγκασμό καί τήν ἔστω παιδαγωγική παρακολούθηση γιά συλλογή πιστῶν ἤ ὀπαδῶν. Στίς συνειδήσεις τῶν ἱεροκηρύκων Ἀποστόλων καί Πατέρων εἶχε χαραχθεῖ βαθειά ὁ λόγος τοῦ Κυρίου: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν …».

Ἡ συνθήκη Schengen, καί οἱ σημερινές προεκτάσεις της μέ κορύφωση τό προσχέδιο νόμου περί ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως μαζί μέ τίς κυβερνητικές ἐξαγγελίες γιά τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη, μεταστρέφουν τή χριστιανική νοοτροπία περί ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώ­που. Ἐφ’ ὅσον ὁ κάθε ἄνθρωπος a priori θεωρεῖ­ται ὕποπτος, πρέπει νά δημιουργηθεῖ ἕνας αὐστηρός μηχανισμός πού θά ἐλέγχει ὅλες τίς πράξεις του καί ὅλες τίς δραστηριότητές του καί ἔτσι τόν ὑποβιβάζει στό ἐπίπεδο τοῦ ζωϊκοῦ-βιολογικοῦ ὄντος.

Τό προσχέδιο νόμου ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως θεσμο­θετεῖ θεωρητικά, νομικά (μέ νόμο περί ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως) καί κοινωνικά πρακτικά (μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη) νέα ἄποψη περί ἀνθρώπου. Τόν θεωρεῖ ὡς μιά μονάδα ἤ ἀριθμό, ἐξάρτημα τοῦ παγκοσμίου κράτους, ἄγνωστο μεταξύ ἀγνώστων, ἀπρόσωπη νομοτελειακή μηχανή διαφεντευομένη ὄχι ἀπό τόν πανάγαθο καί παντοδύναμο Θεό, ἀλλά ἀπό τούς γνωστούς ἄγνωστους ἐξουσιαστές πού πασχίζουν ἀκόμα καί μέ φονικούς πολέμους νά ἐντάξουν στήν παγκόσμια διακυβέρνηση πάντα τά ἔθνη.

Αὐτό πού συμβαίνει τώρα μέ τήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση εἶναι τό μεγαλύτερο φακέλωμα ὅλων τῶν ἀνθρώπων στήν παγκόσμια ἱστορία. Θά καταγράφεται καί δέν θά διαγράφεται καμιά κατάθεση, καμιά ἀνάληψη, κανένα ἔσοδο ἤ ἔξοδο, καμιά συναλλαγή μέ κάθε φορέα καί κάθε ἄτομο. Ὅποιοι ἀρνηθοῦν τήν κάρτα, θά ἀποκλεισθοῦν ἀπό τίς διάφορες συναλλαγές. Ἀλλά καί ὅσοι θά ἔχουν τήν κάρτα, θά ἔχουν ὅλη τους τή ζωή προσβάσιμη στόν ὁποιονδήποτε, ἀφοῦ πλέον οἱ χάκερς καί ὄχι μόνο, μποροῦν νά σπάζουν κωδικούς καί νά μαθαίνουν τά πάντα, ἀκόμα καί τά ἐλάχιστα ἔσοδά μας, ἀφοῦ ἡ οἰκονομική δῆθεν κρίση θά φτωχύνει ἔτι πλέον καί τούς πιό φτωχούς ἀπό μᾶς. Τά πάντα θά εἶναι γνωστά καί ἐλεγχόμενα στήν ἐξουσία. Ἤδη ἔχουμε πικρότατη ἐμπειρία τῆς συ­μπε­ρι­φορᾶς τῆς ἑλληνικῆς ἐξουσίας πρός τούς Ἕλληνες πολῖτες.

Διαστρέφεται ἡ ἱστορία τοῦ Ἕλληνα, πολυβολοῦνται τά ἱερά σύμβολά του, φοβερίζονται οἱ ἐκπαιδευτικοί του, ἀκυρώνονται οἱ ἐθνικές ἑορτές πού εἶναι ἄρρηκτα δεμένες μέ τίς ἑορτές τῆς Ἐκκλησίας. Χλευάζονται τά ὄργανα τῆς τάξεως, ὀνειδίζονται οἱ γιατροί. Φράσεις ὅπως «μαζί τά φάγαμε» δηλώνουν ἄνωθεν τό ἀλλότριο ἦθος πού ἐπιχειροῦν νά κολλήσουν πάνω μας καί μέσα μας, σ’ ὅλες τίς κοινωνικές τάξεις προκαλώντας ἔντονα σέ ὅλα τά ἐπίπεδα τή φιλοτιμία καί ἀξιοπρέπεια τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καί ὅμως ὁ λαός μας, παρά τά δεινά πού ὑφίσταται, ἀντιστέκεται μέ καρτερία καί ἀξιοπρεπῆ πόνο ἔναντι τοῦ κυνικοῦ λεονταρισμοῦ τῶν ἐξουσιαστῶν.

Ὅταν ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση μέ ἀφεντικά τούς ξένους κυβερνῆτες τῆς Εὐρώπης ἤ τῆς Ἀμερικῆς ἤ ἄλλους, τί θά συμβεῖ; Δικαιολογημένα στίς περισσότερες ἱστο­σελίδες χαρακτηρίζεται ὡς ἠλεκτρονική φυλακή. Καί τό πιό περίεργο εἶναι ὅτι μᾶς ζητεῖται ἡ συγκατάθεσή μας. Ἑκουσίως νά δεχθοῦμε νά δώσουμε τή θεόσδοτη ἐλευθερία μας στούς ρυθμιστές, διορθώνω, ἐξουσιαστές τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως. Ἡ ἀποδοχή τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἀπό τόν καθένα μας θά σημαίνει τήν θεληματική ἔξοδό μας ἀπό τή ζείδωρη ἐλευθερία τοῦ Θεοῦ καί τόν αὐτοεγκλεισμό μας στή στυγνή ἠλεκτρονική τυραννία.

Διαβάζοντας προσεκτικά τό προσχέδιο Νόμου γιά τήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, πού δόθηκε σέ διαβούλευση ἀπό τόν Ὑπουργό Ἐσωτερικῶν καί Ἠλεκτρονικῆς Διακυβέρνησης παρατη­ροῦμε τά κάτωθι:

Ἀποτελεῖται ἀπό 30 ἄρθρα μέσα στά ὁποῖα πουθενά δέν ὑπάρχει ἡ ὀνομασία τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Ἐξυπακούεται μέ αὐτή τήν παράλειψη ὅτι ἀφομοιώνεται καί τελικά ἐξαφανίζεται ὄχι μόνο τό ὄνομα ἀλλά καί ἡ ὑπόσταση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, μέ τόν τοῖς πᾶσι γνωστό μακραίωνα πολιτισμό του καί τήν ἀνά τήν οἰκουμένη λάμπουσα ἑλληνορθόδοξη παράδοση.

Ἄν λάβουμε ὑπ’ ὄψη μας τήν πρωθυπουργική ἐξαγγε­λία ὅτι χρειαζόμαστε μιά παγκόσμια διακυβέρνηση καί γρήγορα, (we need a global governance and fast), ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι τά σχέδια τῆς Κυβέρνησης εἶναι νά γίνουμε ἀπό τά πρῶτα ἐντασ­σό­μενα κράτη στό διαμορφούμενο παγκόσμιο κράτος.

Στήν ἀρχή κάποιων ἄρθρων ὑπάρχει ἡ φράση «Μέ τήν ἐπιφύλαξη εἰδικότερων ρυθμίσεων ὁ νόμος αὐτός ἐφαρμόζεται». Αὐτό σημαίνει ὅτι δέν δεσμεύεται ἡ κυβέρνηση νά μή προσθέσει ἄρθρα πού θά περιορίζουν ἔτι πλέον τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου, ἀπο­σκοπώντας στήν πλήρη παρακολούθησή του.

Ὅπως εἶναι συντεταγμένο τό προσχέδιο, τό ὅλο πλαίσιο τίθεται σέ προαιρετική βάση. Μέ ἄλλα λόγια, ἄν αὐτό παρουσιάζει κάποια πλεονεκτήματα, κάποιοι ἰδιῶτες πού δέν θά θέλουν νά σχετίζονται μέ τό δυσώνυμο ἀριθμό, πού ὑποψιαζόμαστε ὅτι κάποια στιγμή θά προστεθεῖ στήν Κάρτα, ἄν δέν ὑπάρχει ἤδη, θά βρίσκονται σέ μή ἀνταγωνι­στική πρός τούς ἄλλους θέση καί δέν θά ὑφίστανται ἰσότιμη μεταχείρηση. Ἀκόμα καί ἄν τούς μεταχειρίζονται σάν ἀντιρρησίες συνείδησης, ἡ διαφορά θά ὑφίσταται. Κατά συνέπεια τό ὅλο σύστημα, γιά νά τηροῦνται οἱ «κανόνες εὐγενοῦς ἀνταγωνισμοῦ» δέν πρέπει νά περιέχει ἐμφανῶς ἤ ἀφανῶς στοιχεῖα πού προσβάλλουν τή θρησκευτική συνείδηση κανενός, τή στιγμή μάλιστα πού ὑπάρχει μεγάλη ἄνεση στήν ἐπιλογή ἀριθμῶν (πλήν τοῦ 666).

Γιά νά λειτουργήσει αὐτή ἡ ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, θά πρέπει ὁ κάθε πολίτης, κάθε ἄνθρωπος ἴσως στήν ἀρχή προαιρετικά, πολύ σύντομα ὅμως ὑποχρεωτικά νά παραλάβει τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Τό μικροτσίπ τῆς κάρτας μέ τή μεγάλη χωρητικότητα πολλῶν πληροφοριῶν καί τή δυνατότητά του νά διασυνδέεται μέ ὅλους τούς φορεῖς καί μέ ὅλες τίς δημόσιες ὑπηρεσίες, θά «ἐξυπηρε­τεῖ» τόν πολίτη στίς σχέσεις του καί στίς ἀνάγκες του μέ τόν δημόσιο τομέα, τίς τράπεζες καί πολλούς ἄλλους φορεῖς. Κατά τίς δύο διαβουλεύσεις πού ἔδωσε στό διαδίκτυο ἡ Κυβέρνηση, γιά τήν «Κάρτα τοῦ Πολίτη» καί γιά τό «προσχέδιο νόμου περί ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης», δέν ἔδωσε κανένα τεχνικό χαρακτηριστικό τῆς Κάρτας καί τοῦ μικροτσίπ. Ἑπομένως μόνο ὑποθέσεις μποροῦμε νά κάνουμε. Μπορεῖ τό μικτροτσίπ νά εἶναι τῆς τεχνολογίας RFID. Δέν ἔχουμε διαβεβαίωση ὅτι δέν θά εἰσαχθεῖ ὁποτε­δήποτε ὁ δυσώνυμος ἀριθμός 666.

Ὁ ἀριθμός αὐτός εἶναι δυσώνυμος ὄντως γιά μᾶς, ἀφοῦ ἡ θεόπνευστη Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη μᾶς προειδοποιεῖ γιά τήν ἔλευση τοῦ Ἀντιχρίστου καί γιά τήν κωδικοποίηση τοῦ ὀνόματός του πού ἀντιστοιχεῖ στό 666, ἀριθμό τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐμεῖς ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοί δέν ἐπιθυμοῦμε αὐτό τό ἔγγραφο πού θά εἶναι μοναδικό γιά ὅλες τίς συναλλαγές μας νά εἶναι σφραγισμένο μέ τόν κωδικό τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Εἶναι γνωστό μάλιστα ἀπό τήν ἱστορία, ὅτι ὅσους λαούς κατακτοῦσαν οἱ Ἑβραῖοι τούς ἐπέβαλαν νά πληρώνουν ὡς φόρο ὑποτελείας τό ποσό τῶν 666 ταλάντων¹⁸ χρυσοῦ. Ὁ μακαριστός Γέροντας π. Ἐπιφάνειος Θεοδωρόπουλος εἶχε ἀπερίφρα­στα ἀποφανθεῖ, ὅτι καί ἄν ἀκόμα ἡ τότε προτεινόμενη ἠλεκτρονική ταυτότητα δέν ἦταν σφραγισμένη μέ τό 666 θά ποῦμε καί πάλι ὄχι καί μυριάκις ὄχι σ’ αὐτήν τήν ταυτότητα πού ἀντιστοιχεῖ μέ τή σημερινή Κάρτα τοῦ Πολίτη, ἀφοῦ ἐντάσσει τόν ἄνθρωπο στήν παγκόσμια ἠλεκτρονική φυλακή.

Ποτέ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος δέν ἦταν ἀρνητική στή χρήση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Ὅλες οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων, τῶν Ἱερῶν Μο­νῶν καί τῶν Ἐνοριῶν χρησιμοποιοῦν τά ἀγαθά αὐτῆς τῆς τεχνολογίας. Εἴμαστε ὅμως ἐντελῶς ἀντίθετοι στήν ἠλεκτρονική διακυβέρνηση, ὅπως αὐτή ὀργανώνεται σήμερα γιά νά ἐντάξει ὅλους μας, κληρικούς καί λαϊκούς, μοναχούς καί μοναχές στό ἀντίχριστο παγκόσμιο κράτος· ἀντίθετοι στή κατάλυση τοῦ θεόσδοτου δώρου τῆς ἐλευ­θερίας μας.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει ἀνοίξει τά χαρτιά της πάνω σ’ αὐτό τό μεγάλο θέμα πού τίθεται μπροστά μας. Στίς Ἱερές Συνόδους οἱ πιό πνευματικοί ἀπό τούς πατέρες δέν βιάζονταν νά ἀποφανθοῦν. Οἱ νεώτεροι πού γνώριζαν τό πνευματικό βάθος καί τή σοφία τῶν πρεσβυτέρων Ἱεραρχῶν τούς παρώτρυναν νά μιλήσουν. Ἐκεῖνοι σιωποῦσαν γιατί ἡ διάκριση τῆς σιω­πῆς καί τῆς ἐν Χριστῷ ταπεινώσεως τούς ὑπαγόρευε νά ἀναμείνουν ἀμεσότερη τήν ἀποκάλυψη τοῦ θείου Φωτισμοῦ. Ἀλλά καί στό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο ἔχουμε θαυμάσει τό μεγαλεῖο τῆς σιωπῆς τοῦ Ἰησοῦ μπροστά στόν ὁδοστρωτήρα τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας τοῦ Πιλάτου. Δέν θά μποροῦσε ὁ Κύριος νά κονιορτοποιήσει ὅλες τίς ἐναντίον Του συκοφαντίες καί νά ἀντιτάξει λεγεῶνες οὐρανίων δυνάμεων πρός τέλεια προστασία Του; Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα! Διά τῆς σιωπῆς, τοῦ μαρτυρίου Του καί τοῦ Θεϊκοῦ Του θανάτου ἐπάτησε τό θάνατο καί Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν συνανέστησε ὁλόκληρο τό γένος τῶν ἀνθρώπων. Μένει σέ μᾶς νά γίνουμε καλοί δέκτες τοῦ δικοῦ Του ἤθους μπροστά στά μεγάλα προσβλήματα πού μᾶς τίθενται. Ἀπό τήν ἀρχή αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνος, ἀπό τήν ἀρχή αὐτῆς τῆς κρίσεως πού μέ βία μᾶς ἐπιβάλλεται προτείναμε σ’ ὅλους τούς ἀδελφούς καί ἀδελφές νά κάνουμε χρήση τοῦ ἱεροῦ κομποσχοινίου καί λέγοντας τήν εὐχή τοῦ Χριστοῦ νά ἀποκτήσουμε ἀντοχές καί ἀδαμάντινες ἐν Χριστῷ ὑπομονές σάν αὐτές ὅλων τῶν καταξιωμένων Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀκριβῶς τό ἴδιο ζητοῦσε ἀπ’ ὅλους μας ὁ σύγχρονος θεοφώτιστος ἅγιος, πατήρ Παΐσιος. Λέει χαρακτηριστικά: «Γιά μᾶς εἶναι μιά μεγάλη εὐκαιρία, εἶναι πανηγύρι οἱ δυσκολίες, τό μαρτύριο. Νά εἶστε μέ τόν Χριστό, νά ζῆτε σύμφωνα μέ τίς ἐντολές Του καί νά προσεύχεσθε, γιά νά ἔχετε θεῖες δυνάμεις καί νά μπορέσετε ἀντιμετωπίσετε τίς δυσκολίες. Νά ἀφήσετε τά πάθη, γιά νά ἔρθει ἡ θεία Χάρις. Αὐτό πού θά βοηθήσει πολύ εἶναι νά μπεῖ μέσα μας ἡ καλή ἀνησυχία: ποῦ βρισκόμαστε, τί θά συναντήσουμε γιά νά λάβουμε τά μέτρα μας καί νά ἑτοιμασθοῦμε. Ἡ ζωή μας νά εἶναι πιό μετρημένη. Νά ζοῦμε πιό πνευματικά. Νά εἴμαστε πιό ἀγαπημένοι, νά βοηθοῦμε τούς πονεμένους, τούς φτωχούς μέ ἀγάπη, μέ πόνο, μέ καλωσύνη. Νά προσευχόμαστε νά βγοῦν καλοί ἄνθρωποι».

Πολλοί καθημερινά σχεδόν μᾶς ἐρωτοῦν: Μά τί θά κάνουμε, ἄν δέν πάρουμε τήν κάρτα τοῦ πολίτη, πῶς θά ζήσουμε καί μεῖς καί τά παιδιά μας; Ἡ ταπεινή μας ἀπάντηση εἶναι: Ἔχουμε ἀκόμα καιρό. Κάθε μέρα πού περνάει μέσα στά προβλήματα καί τίς ἀγωνίες τῆς κρίσεως, νά εἶναι μιά μοναδική ἁγία, τελεία, εἰρηνική, εἰ δυνατόν ἀναμάρτητη, γεμάτη ἐργασία, διακονία, φιλαδελφία καί προσευχή καί μέσα στόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς ἡμῶν θά δείξει, θά μιλήσει, θά θαυματουργήσει ὁ Κύριος. Ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία μας εἶναι γεμάτη μέ λαμπρά θαύματα καί μαρτυρίου καί μαρτυρίας καί νίκης τοῦ Ἐσφαγμένου Ἀρνίου.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάνθη περί τῆς Ἁγιότητος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου σαράντα χρόνια μετά τήν κοίμησή Του. Ἀπό τό 1920 μέχρι τό 1960, ὅλο αὐτό τό χρονικό διάστημα, ἡ ἀσυγκράτητη ἔκφραση εὐλαβείας τοῦ χριστεπωνύμου λαοῦ ἔγινε φανερή μέ ἀνέγερση περικαλεστάτων ναῶν καί ἱερῶν εἰκόνων. Ὅλα αὐτά ἦταν ἐκτός Ἐκκλησίας;

Σαράντα καί πλέον Μητροπολῖτες, ἑξήντα χιλιάδες πολῖτες πού ἔχουν ὑπογράψει ἤδη στό διαδίκτυο καί πόσοι ἄλλοι ἀκόμα, ἔχουν πλέον πεισθεῖ γιά τή σοβαρότητα τοῦ θέματος ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως καί Κάρτας Πολίτη.

Ἀπό κεῖ καί πέρα ὁ καθένας μας ἔχει τήν προσωπική του εὐθύνη γιά τήν ἐπιλογή του. Κάθε ἀρνάκι κρέμεται ἀπό τό ποδαράκι του, λέγει χαρακτηριστικά ὁ λαός μας.

Ἡ εὐθύνη μας πάντως καί ὡς Ἑλλήνων καί ὡς ὀρθοδόξων εἶναι ἀσύλληπτη, ἄν ἀναλογισθοῦμε, ὅτι ἡ ἀπόφασή μας, καί ἡ προσωπική καί ἡ συλλογική θά ἐπηρεάσει καί ὅλους τούς ἄλλους λαούς πού καί αὐτοί μέ τή σειρά τους ἐκβιάζονται νά ἐγκλωβισθοῦν στήν παγκόσμια ἠλεκτρονική φυλακή.

Προσωπικά ἰλιγγιῶ ὅταν σκέπτομαι, ὅτι ὑποχωρώντας στίς πιέσεις τῆς παγκόσμιας τυραννίας, ἀφήνουμε ἀνυπεράσπιστα τά παιδιά μας καί τίς ἐπερχόμενες γενιές στά δίχτυα τῶν ἐξουσιαστῶν τῆς παγκόσμιας ἠλεκτρονικῆς κυβέρνησης, τῆς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς.

Ὁ Κύριος νά βοηθήσει ὅλους μας, δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, νά πάρουμε τήν πιό διακριτική ἐν Χριστῷ ἀπόφαση καί γιά μᾶς καί γιά τά παιδιά μας.

… Τελειώνουμε καταστέφοντας τόν λόγο μας μέ τά πάνχρυσα λόγια τοῦ πατρός Παϊσίου:

«Ὁ Καλός Θεός ὅλα θά τά οἰκονομήσει μέ τόν καλύτερο τρόπο, ἀλλά χρειάζεται πολύ ὑπομονή καί προσοχή, γιατί πολλές φορές, μέ τό νά βιάζονται οἱ ἄνθρωποι νά ξεμπλέξουν τά κουβάρια, τά μπλέκουν περισσότερο. Ὁ Θεός μέ ὑπομονή τά ξεμπλέκει. Δέν θά πάει πολύ αὐτή ἡ κατάσταση. Θά πάρει σκούπα ὁ Θεός! Κατά τό 1860, ἐπειδή ὑπῆρχε στό Ἅγιο Ὅρος πολύς τουρκικός στρατός, γιά ἕνα διάστημα δέν εἶχε μείνει στή Μονή Ἰβήρων κανένας μοναχός. Εἶχαν φύγει οἱ Πατέρες, ἄλλοι μέ τά ἅγια Λείψανα, ἄλλοι γιά νά βοηθήσουν στήν Ἐπανάσταση. Ἐρχόταν στό Μοναστήρι μόνο ἕνας μοναχός ἀπό μακρυά πού ἄναβε τά κανδήλια καί σκούπιζε. Μέσα καί ἔξω ἀπό τό μοναστήρι ἦταν τουρκικός στρατός καί αὐτός ὁ καημένος σκούπιζε καί ἔλεγε: «Παναγία μου, τί θά γίνει μέ αὐτήν τήν κατάσταση;». Μιά φορά πού προσευχόταν μέ πόνο στήν Παναγία βλέπει νά τόν πλησιάζει μιά γυναίκα - ἦταν ἡ Παναγία – πού ἔλαμπε καί τό πρόσωπό της ἀκτινοβολοῦσε. Τοῦ παίρνει τή σκούπα ἀπό τά χέρια καί τοῦ λέει: «Ἐσύ δέν ξέρεις νά σκουπίζεις καλά. Ἐγώ θά σκουπίσω». Καί ἄρχισε νά σκουπίζει. Ὕστερα ἐξαφα­νίστηκε μέσα στό Ἱερό. Σέ τρεῖς μέρες ἔφυγαν ὅλοι οἱ Τοῦρκοι. Τούς ἔδιωξε ἡ Παναγία.

1 ΕΠΕ 1, 210

2 PG 31, 212

3 PG 44, 132

4 ΕΠΕ 5, 121. Πρβλ. ΕΠΕ 7, 499 ὅπου ὁ ἴδιος Πατήρ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀνθρώπινη φύσι «δέν προχώρησε λίγο λίγο στήν τελειότητα ὅπως καί τά ἄλλα ὄντα, ἀλλά ἀπό τή στιγμή τῆς ὑπάρξεως της συμπληρώθηκε μέ τήν τελειότητα΄ διότι δημιουργήθηκε, λέγει, ὁ ἄνθρωπος «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καί ὁμοίωσιν». Αὐτό δείχνει τό ἀκρότατο ἀγαθό καί τό τελειότατο. Διότι τί ἀνωτέρω μπορεῖ νά βρεθῇ ἀπό τήν ὁμοίωσι μέ τόν Θεό;

5 ΕΠΕΦ 22, 273, 515

6 ΕΠΕ 5, 48

7 ἔ.ἀ.,σ.53-55

8 ΕΠΕ 2, 254

9 ΕΠΕ 21, 151-153

10 ΕΠΕ 2,704

11 ἔ.ἀ.,σ.705

12ΕΠΕ 33, 321. Πρβλ. Θεοδότου Ἀγκύρας, PG 77, 1381 Ὁ ἱ. Χρυσόστομος ἔχει ἀναπτύξει διεξοδικά τό θέμα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου σέ δύο πραγματεῖες του:

α) «Ἐκ ῥαθυμίας ἡ κακία καί ἀπό σπουδῆς ἡ ἀρετή, καί οὐδέν οὔτε οἱ πονηροί ἄνθρωποι, οὔτε αὐτός ὁ διάβολος τόν νήφοντα παραβλάψαι δύνανται», ΕΠΕ 31, 98-133.

β) «Τόν ἑαυτόν μή ἀδικοῦντα οὐδείς παραβλάψαι δύναται», ΕΠΕ 31, 496-563.

Ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος ὁρίζει ὅτι: «Τοῦτο γάρ ἡ ὄντως αὐτεξουσιότης, τό μή ὑφ’ ἑτέρου τινός τῷ οἱῳδήποτε τρόπῳ δεσπόζεσθαι». Δήλαδή, αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἡ ἀληθινή αὐτεξουσιότης, τό νά μήν ἐξουσιάζεται κανείς ἀπό ὁποιονδήποτε ἄλλον καί μέ ὁποινδήποτε τρόπο (ΕΠΕΦ 19Γ, 445). Ἐπίσης πρβλ. Ἁγ. Νεκταρίου, Περί ἐπιμελείας ψυχῆς, Ὁμιλία β΄, Περί τοῦ ἀπαραβίαστου τοῦ αὐτεξουσίου, Ἀθῆναι, σ. 16.

13 ΕΠΕ 7, 111. Πρβλ. ΕΠΕ 7, 180, ὄπου ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης ἀποφαίνεται: «Ἀδέσποτον γάρ ἡ ἀρετή καί ἑκούσιον καί πάσης ἀνάγκης ἐλεύθερον». Ἐδῶ ἀκριβῶς φαίνεται ἡ ἀξία τῆς αὐτεξουσίου κινήσεως -ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἴδιος ἄγιος- «διότι ἔχοντας ἐκεῖνος ὁ δερμάτινος χιτών ὅλες ἐκεῖνες τίς ἰδιότητες ὅσες εἶχε ὅταν περιέκλειε τήν ἄλογη φύσι, τή φιληδονία, τό θυμό, τή γαστριμαργία, τήν ἀπληστία καί τά ὄμοια, ἀνοίγει δρόμο στήν ἀνθρωπίνη προαίρεσι καί γίνεται πεδίο τῆς ροπῆς καί πρός τά δύο,τῆς ἀρετῆς καί τῆς κακίας (ΕΠΕ 10, 185-187). Βλ. ἐπίσης καί ΕΠΕΦ 19Γ, 442 κ.ἑ., ὅπου ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος ἀναπτύσσσει αὐτό τό θέμα. Ὁ δέ ἱερός Χρυσόστομος διευκρινίζει γιατί ὁ Χριστός δέν μετέβαλε μέ ἐξαναγκασμό σέ σώφρονα καί ἀγαθό τόν Ἰούδα΄ ἀλλά θέλοντας νά διορθώσῃ τή γνώμη καί προαίρεσι τοῦ ἀθλίου μαθητοῦ Του, «οὐδέν, οὐ μικρόν, ἤ μέγα ἐνέλιπεν, ὁ δέ (Ἰούδας) ἑ κ ώ ν ἔμεινεν ἀδιόρθωτος». Δηλαδή: τίποτε, οὔτε μικρό, οὔτε μεγάλο παρέλειψε, ἀλλ’ ὅμως ὁ Ἰούδας παρέμεινε μέ τή θέλησί του ἀδιόρθωτος (Βλ. ΕΠΕ 14, 335-337΄ 35, 569-573). Ὑπό τήν ἄποψι τοῦ ὅτι μποροῦσε ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου νά συντελέσῃ πλήρως στή μετοχή καί κοινωνία του μέ τόν Θεό, ὁ ἅγιος Γρήγόριος Νύσσης λέγει ὅτι «ἰσόθεόν ἐστι τό αὐτεξούσιον» (ΕΠΕ 10, 182).

14 PG 150, 638C

15 ΕΠΕΦ 14ΣΤ,204

16 ΕΠΕ 23, 402

17 «Ἡ εὐθύνη τῆς ἐπιλογῆς μας» ἐκδ. Ἱερόν Κελλίον ἁγ. Νικολάου Μπουραζέρη Ἅγιον Ὅρος σελ. 212-213.

18 Τό τάλαντο εἶναι μονάδα μέτρησης τῆς μάζας πού χρησιμοποιεῖτο κατά τήν ἀρχαιότητα ἀπό πολλούς λαούς τῆς Μεσοποταμίας καί τῆς Μεσογείου. Οἱ ὑποδιαιρέσεις του, ὅταν ἀναφέρονταν σέ πολύτιμα μέταλλα, λειτουργοῦσαν καί ὡς νομίσματα. Συνήθως ἕνα τάλαντο ἰσοδυναμοῦσε μέ τό βάρος τοῦ νεροῦ πού χωρᾶ σέ ἕνα τυποποιημένο ἀμφορέα. Αὐτό ποίκιλλε ἀπό λαό σέ λαό. Κατά προσέγγιση ἕνα ἑλληνικό («ἀττικό») τάλαντο ἰσοδυναμοῦσε μέ 26 σημερινά χιλιόγραμμα, ἕνα αἰγυπτιακό μέ 27, ἕνα βαβυλωνιακό μέ 30,3 καί ἕνα ρωμαϊκό μέ 32,3. Οἱ Ἑβραῖοι χρησιμοποιοῦσαν τό βαβυλωνιακό τάλαντο, ἀλλά ἀργότερα τό ἀναθεώρησαν - τό βαρύ τάλαντο τῆς ἐποχῆς τῆς Καινῆς Διαθήκης θά ζύγιζε σήμερα 58,9 χιλιόγραμμα.
(Η απομαγνητοφώνηση  της ομιλίας του π.Σαράντη  Σαράντου  την έκανε το αδελφικό μας ιστολόγιο "Αναβάσεις" ) 

Αναρτήθηκε από ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ στις 9:27 μ.μ.

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

Ἡ “Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν” ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν διοργανώνει  τὴν  Πέμπτη  31 Μαρτίου  2011 καὶ ὥρα 15:00-18:00 , ἡμερίδα  μὲ θέμα τὴν  “Ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα” , στὴν αἴθουσα AULA τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν.

• Τί  εἶναι τελικὰ ἡ “ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση” καὶ γιατί πρέπει  νὰ ἔχει παγκόσμιο χαρακτήρα;
•Τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα  κινδυνεύουν ἀπὸ τὶς ἐφαρμογὲς τῆς “ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης”;
•Γιατί ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ  πρόσωπο  πλασμένο κατ᾽ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πρέπει  νὰ γίνει ἀριθμοποιημένο  “τεμάχιο” ;
•Εἶναι ἀπαραίτητο τὸ  θεόσδοτο δῶρο τῆς ἐλευθερίας;
•Πῶς  ἡ ἀνθρώπινη σοφία  ἀπὸ  ὑπηρέτης  τῆς κοινωνίας μεταμορφώνεται σὲ ὄργανο  τοῦ  παγκόσμιου  ὁλοκληρωτισμοῦ.
• Ἡ κάρτα τοῦ πολίτου: Ἀπειλὴ ἢ ἐξυπηρέτηση;
•Εἶναι βάσιμες οἱ  Ὀρθόδοξες Ἀντιρρήσεις;

.            Τὰ παραπάνω ἐρωτήματα ἀποτελοῦν ἕνα μικρὸ μόνο δεῖγμα ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν κρισίμων  ἀποριῶν καὶ ἐρωτημάτων  ποὺ  δημιουργοῦνται  ὄχι μόνο στὸν Ἑλληνικὸ  λαὸ ἀλλὰ καὶ σὲ  κάθε λαὸ  ποὺ δέχεται  ἤδη  τὴν  ἀσφυκτικὴ παρουσία  τῆς  “παγκόσμιας ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης”.
.      Εἶναι  πρωτοφανὴς  ὁ  “παγκόσμιος συντονισμὸς”  κυβερνήσεων  καὶ  διεθνῶν ὀργανισμῶν  πρὸς τὴν κατεύθυνση  τῆς δημιουργίας  μιᾶς  “παγκόσμιας κυβέρνησης”,   ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς ὁποίας  θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ἡ  “παγκόσμια ἠλεκτρονικὴ διακυβέρνηση”.
.       Στὴν  ἡμερίδα αὐτὴ  οἱ συμμετέχοντες ὁμιλητές  θὰ δώσουν ἀπαντήσεις τόσο στὰ παραπάνω ἐρωτήματα , ὅσο καὶ σὲ  πλῆθος ἄλλων ποὺ προκύπτουν  ἀπὸ τὴν  ἀναγκαστικὴ ἐπιβολή,  τοῦ κατὰ τὰ φαινόμενα  ὁλοκληρωτικοῦ  καὶ  ἀντιχριστιανικοῦ καὶ ἀπάνθρωπου συστήματος  τῆς  “ἠλεκτρονικῆς  διακυβέρνησης”, μία ἐφαρμογὴ τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτου.

Ὁμιλητές:

•Ἀρχιμανδρίτης Σαράντης Σαράντος (Θεολόγος – Φιλόλογος):

“Θεολογικὴ προσέγγιση τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβερνήσεως”

• Χρῆστος Παπασωτηρίου (Δικηγόρος παρ᾽ Ἀρείῳ Πάγῳ):

“Κάρτα τοῦ Πολίτη. Τὸ ἀπόλυτο μέσο στερήσεως τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας”

• Φώτιος Φωτεινάκης (Καθηγητής  τῆς πληροφορικῆς Δ.Ε , BSc Μικροηλεκτρονικὴ καὶ ἐπεξεργασία πληροφοριῶν):

“Ἠλεκτρονικὴ  διακυβέρνηση: ἡ  ἠλεκτρονικὴ δικτατορία τῆς κυβερνητικῆς”

• Στάθης Ἀδαμόπουλος (Οἰκονομολόγος):

“Κάρτα τοῦ Πολίτη: ἀπαραίτητη, περιττὴ ἢ ἐπικίνδυνη;”

ž• Συντονίζει ὁ δημοσιογράφος καὶ ἐκδότης τοῦ περιοδικοῦ “Ρεσάλτο”  Θύμιος Παπανικολάου.

ΠΗΓΗ: http://orthodox-watch.blogspot.com

Δημόσια Διαβούλευση γιά τήν βέλτιστη ἀξιοποίηση τῆς Κάρτας Πολίτη-᾿Επιστολή Γιάννη Ραγκούσης ( ῾Υπουργοῦ ᾿Εσωτερικῶν, ᾿Αποκέντρωσης καί ᾿Ηλεκτρονικῆς Διακυβέρνησης)

Σχόλιο ᾿Οδυσσέως: Δημοσιεύουμε τήν παρακάτω ἀνάρτηση μέ τήν ἐπιστολή τοῦ κ. ῾Υπουργοῦ, ἀλλά παράλληλα διατηροῦμε τίς ἐπιφυλάξεις μας σέ πολλά σημεῖα της. Τό θέμα δέν εἶναι νά πειστοῦμε πόσο καλή εἶναι ἡ κάρτα  καί  ἀλλά τελικά νά μᾶς τήν δώσουν,  ἐπειδή θά διευκολυνθοῦμε, ἀλλά νά μᾶς δώσουν μιά ἐναλλακτική δυνατότητα  σέ μᾶς πού δέν τήν θέλουμε νά μήν τήν πάρουμε. ῎Ηδη οἱ ὑπογραφές πού συλλέγονται μέσω τοῦ ᾿Ορθοδόξου Παρατηρητηρίου ἀγγίζουν τίς 24 χιλιάδες. ῎Ας ὑπογράψουμε ὅσο τό δυνατόν περισσότεροι. Μόνο ἔτσι θά εἰσακουστεῖ ἡ φωνή διαμαρτυρίας μας.

Φίλες και φίλοι,

Πριν από αρκετά χρόνια, η σημαντική προσπάθειά μας για τη δημιουργία Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) σε όλην τη χώρα απλοποίησε και επιτάχυνε σε σημαντικό βαθμό τις συναλλαγές του πολίτη με τη Δημόσια Διοίκηση, δεν μπόρεσε όμως να εξαλείψει χρόνιες παθογένειες. Η ταλαιπωρία της αναζήτησης δικαιολογητικών, η καθυστέρηση απόκρισης σε αιτήματα του πολίτη, αν και μειώθηκαν σε σημαντικό βαθμό, εξακολουθούν να υφίστανται, ενώ οι κάτοικοι απομακρυσμένων νησιωτικών και ορεινών περιοχών της χώρας μας συνεχίζουν να βιώνουν τη δυσκολία προσπέλασης κάποιων υπηρεσιών του Δημοσίου. Παράλληλα, φαινόμενα πλαστοπροσωπίας (όπως η κλοπή ταυτότητας, η χρήση ταυτότητας ή στοιχείων ταυτότητας τρίτων προσώπων) παρατηρούνται όλο και πιο συχνά, κυρίως  στην οικονομική ζωή.

Η Κάρτα Πολίτη που σχεδιάζουμε και θέτουμε σε διαβούλευση δεν υποκαθιστά απλά το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας. Αποτελεί κρίσιμο μέσο για την αποτελεσματικότερη, φιλικότερη και ασφαλέστερη εξυπηρέτηση των πολιτών από τη Δημόσια Διοίκηση. Η Κάρτα Πολίτη θα αποτελέσει ένα βασικό όχημα για τη ταχύτατη μετάβαση στη νέα μετά-ΚΕΠ εποχή, για τη μετάβαση στην ψηφιακή Δημόσια Διοίκηση. Η καθιέρωση της Κάρτας θα διευκολύνει την ευρύτατη ανάπτυξη υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για κάθε πολίτη της χώρας και θα συμβάλλει αποφασιστικά στη βελτίωση της ταχύτητας και της ασφάλειας των υπηρεσιών που παρέχονται στον πολίτη-δημότη, τον πολίτη-ασφαλισμένο, τον πολίτη-φορολογούμενο, τον πολίτη-αγρότη, τον πολίτη-φοιτητή κ.λπ.

Ταυτόχρονα, η Κάρτα Πολίτη αναμένεται να αποτελέσει κίνητρο προς τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας για την ανάπτυξη νέων, σύγχρονων, καινοτομικού χαρακτήρα υπηρεσιών, προς όφελος των πολιτών – κατόχων της Κάρτας Πολίτη, όπως έχει δείξει η διεθνής εμπειρία στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε πληθώρα άλλων χωρών.

Γνωρίζουμε τις ευαισθησίες και τις επιφυλάξεις που ήδη έχουν εκφραστεί από πολίτες και φορείς. Γνώμονας μας στο σχεδιασμό, τη διαμόρφωση και την υλοποίηση της Κάρτας Πολίτη είναι η απαρέγκλιτη προσήλωσή μας στην προστασία των δικαιωμάτων, των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας των πολιτών.

Στο πλαίσιο αυτό, σας καλούμε να συμμετάσχετε στη δημόσια συζήτηση για την Κάρτα Πολίτη, διατυπώνοντας απόψεις και προτάσεις για την ειδικότερη διαμόρφωση και τη χρήση της, προτείνοντας επίσης νέες ιδέες και καινοτόμες υπηρεσίες που μπορούν να παρέχονται από φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα προς τους πολίτες, για τη βέλτιστη αξιοποίηση της Κάρτας Πολίτη.

Ευελπιστούμε ότι η κατάθεση των προτάσεών σας θα συμβάλει στη διαμόρφωση μιας Κάρτας Πολίτη που θα αξιοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό οι πολίτες και στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου πλαισίου παροχής φιλικών και ασφαλών ηλεκτρονικών υπηρεσιών από το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, χρήσιμων για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, με σεβασμό στην προστασία των δικαιωμάτων τους

Στο πλαίσιο αυτό, θα παρακαλούσαμε να μας υποβάλετε τις προτάσεις σας μέχρι την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου.

Σας ευχαριστούμε για τη συμμετοχή και τη συνεργασία.

Γιάννης Ραγκούσης

Υπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης

Πηγή:http://www.opengov.gr

῾O e- ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ στόν ὁποῖο μᾶς εἰσάγει ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη (video)

«ΟΧΙ» ΣΤΟΝ ΕΠΕΛΑΥΝΟΝΤΑ ΠΡΟΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΚΑΡΤΩΝ (ἀπό τό περιοδικό:"῾Ο Σωτήρ")

ΠΡΟΠΟΜΠΟΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ;

Σχόλιον «Χριστιανικῆς  Βιβλιογραφίας»: Ὑπὸ τὸν ἀνωτέρω τίτλο δημοσιεύεται στὸ τρέχον τεῦχος τοῦ «Σωτῆρος» μιὰ σημαντικὴ κατάθεση σφαιρικοῦ καὶ τεκμηριωμένου προβληματισμοῦ γύρω ἀπὸ τὸ ἐπίκαιρο καὶ φλέγον θέμα τῶν διαφόρων Καρτῶν (τοῦ Πολίτου, τῶν Ἀστυνομικῶν, τῶν Φορολογικῶν Συναλλαγῶν). Εἶναι πολλοὶ καὶ ἀδιάσειστοι οἱ λόγοι ποὺ συνηγοροῦν ὅτι μὲ τὶς ἔτσι ἢ ἀλλιῶς ὀνομαζόμενες ἢ χρησιμοποιούμενες Κάρτες ὑπονομεύονται ἢ φαλκιδεύονται τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα καὶ οἱ ἀτομικὲς ἐλευθερίες. Πρόκειται γιὰ δημοκρατικοφανεῖς καὶ «δικαιολογημένες» (!) μεθοδεύσεις φασιστικοῦ τύπου, ποὺ μέσα στὴν ἀντάρα καὶ στὴν ἀναμπουμπούλα τῆς λεγομένης οἰκονομικῆς κρίσεως πᾶνε νὰ περάσουν ἀπαρατήρητες. Τὸ ΟΧΙ τοῦ 1940 μπροστὰ στὶς λόγχες τοῦ φασισμοῦ ἀποτελεῖ ἕνα ἱστορικὸ ἐθνικὸ ὁρόσημο ἀλλὰ καὶ μιὰ ἀδιαπραγμάτευτη καὶ τηλαυγῆ παρακαταθήκη. Ὅποιος γνωρίζει τὸ παρελθόν, μπορεῖ νὰ διαχειριστεῖ τὸ παρόν καὶ νὰ κερδίσει τὸ μέλλον.

Κατὰ διαστήματα στὴν πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου μας μερικὲς ἐνέργειες δίνουν τὴν ἐντύπωση ὅτι δὲν εἶναι τυχαῖες καὶ μεμονωμένες ἀλλὰ ἀποτελοῦν σταδιακὴ ἐφαρμογὴ συγκεκριμένου σχεδίου.
Τί σχεδίου; Σχεδίου ἐπιβολῆς ἑνὸς συστήματος ἐλέγχου τῶν πάντων. Ἕνα τέτοιο σύστημα προωθεῖται μὲ τὴ λεγoμένη «Κάρτα τοῦ Πολίτη», ποὺ θὰ κληθοῦμε νὰ παραλάβομε τὸ 2011. Μὲ αὐτὴ τὴν ἠλεκτρονικὴ Κάρτα δημιουργεῖται ἡ ὑποδομὴ γιὰ τὸν πλήρη ἔλεγχο μελλοντικά τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν.
Ἂν ὅμως αὐτὸ εἶναι ἀνησυχητικὸ καὶ ἐπικίνδυνο, ὅσον ἀφορᾶ στὸ θέμα τῶν παραβιάσεων τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς, ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο ἀνησυχητικότερο καὶ πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνο. Αὐτὸ εἶναι ὁ σχεδιασμὸς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν νὰ ὑποχρεώσει τοὺς πολίτες νὰ παραλάβουν καὶ μία ἄλλη κάρτα ποὺ θὰ τοὺς διευκολύνει, λένε, στὴ συγκέντρωση τῶν ἀποδείξεων στὶς οἰκονομικές τους συναλλαγές. Εἶχε γίνει σχετικὴ ἀνακοίνωση στὰ τέλη τοῦ περασμένου Μαΐου. Εἴχαμε μάλιστα γράψει καὶ ἐμεῖς γιὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ σχετικὸ σχόλιο στὸ περιοδικό μας («Ὁ Σωτήρ», τεῦχος 2004/1 Ἰουλίου 2010, σελ. 301-302).
Ἀνακοινώθηκε δηλαδὴ τότε ὅτι μεταξὺ τῶν λύσεων, ποὺ ἐξετάζονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο γιὰ τὸν τρόπο ὑποβολῆς τῶν ἀποδείξεων στὶς Ἐφορίες προκειμένου νὰ δικαιολογηθεῖ ἡ ἔκπτωση τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος, εἶναι καὶ ἡ προμήθεια μίας εἰδικῆς Κάρτας μὲ γραμμωτὸ Κώδικα (bar code). Μὲ τὴν βοήθεια αὐτῆς τῆς κάρτας θὰ ἐνημερώνεται κατ᾽ εὐθείαν τὸ σύστημα ΤΑΞΙΣ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν γιὰ τὸ ὕψος καὶ τὸ εἶδος τῆς κάθε συναλλαγῆς καὶ ἔτσι, ἔλεγαν, δὲν θὰ χρειάζεται στὸ τέλος τοῦ ἔτους νὰ καταγράφει ὁ καθένας μία-μία τὶς τυχὸν ἀποδείξεις του στὴν φορολογική του δήλωση.
Σὲ ποιό πρότυπο κωδικοποιήσεως θὰ βασίζεται αὐτὴ ἡ κάρτα; Θὰ βασίζεται, λένε, στὸ σύστημα ΕΑΝ-13, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἔκδοση τοῦ συστήματος UPC ποὺ ἐφαρμόζεται στὴν Ἀμερική.
Ἐδῶ ἀκριβῶς ὅμως, στὸ συγκεκριμένο σύστημα, βρίσκεται τὸ πρόβλημα. Διότι αὐτὸ τὸ σύστημα περιέχει στὴν ἴδια τὴν δομή του τὸν ἀριθμὸ 666, δηλαδὴ τὸν ἀριθμὸ τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅπως αὐτὸς ἔχει προφητευθεῖ στὸ 130 κεφάλαιο, στίχοι 16 ἕως 18, τοῦ ἱεροῦ βιβλίου τῆς «Ἀποκαλύψεως». (Οἱ δύο ἰσόπαχες γραμμὲς στὴν ἀρχή, στὸ μέσον καὶ στὸ τέλος τοῦ κώδικα ἀντιστοιχοῦν στὸν ἀριθμὸ 6, καὶ ἑπομένως σὲ κάθε χρήση αὐτοῦ τοῦ κώδικα περιέχεται ὁ ἀριθμὸς 666). Καὶ περιέχεται πράγματι, ἀφοῦ αὐτὸ τὸ παραδέχεται καὶ ὁ ἴδιος ὁ δημιουργός του κώδικα UPC (ΕΑΝ-13). Γιὰ ὅσους τυχὸν ἀμφιβάλλουν, σημειώνουμε ἐδῶ τὴν ἱστοσελίδα του γιὰ νὰ βεβαιωθοῦν: http://www.laurerupc.com. (Δεῖτε τὴν ἑνότητα 6 στὸ: Have a question?).
Στὸ σημεῖο μάλιστα τῆς «Ἀποκαλύψεως» πoὺ ἀναφέραμε (ιγ´ 16-18), προφητεύεται ὅτι ἡ χρήση τοῦ ἀριθμοῦ 666 θὰ γίνεται γιὰ τὶς οἰκονομικὲς συναλλαγὲς «ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ … καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξϛ´»· ὥστε νὰ μὴ μπορεῖ κανεὶς νὰ πουλήσει ἢ νὰ ἀγοράσει παρὰ μόνο ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὸ χάραγμα, δηλαδὴ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸ τοῦ ὀνόματός του … καὶ ὁ ἀριθμός του εἶναι 666.
Αὐτὰ ἰσχύουν μὲ βάση ὅσα εἶχαν ἀνακοινωθεῖ τὸν περασμένο Μάιο. Ὅμως στὶς 28 τοῦ περασμένου Σεπτεμβρίου, μετὰ ἀπὸ συνάντησή του μὲ τὸ προεδρεῖο τῆς Ἑνώσεως Ἑλληνικῶν Τραπεζῶν, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Γ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε ὅτι πλέον προωθεῖται ἡ χρήση ἠλεκτρονικῆς χρεωστικῆς κάρτας.
Ποιά ἀκριβῶς μορφὴ θὰ ἔχει αὐτὴ ἡ κάρτα καὶ ἂν θὰ ὑπάρχει ἐπιπρόσθετα καὶ σ᾽ αὐτὴ γραμμωτὸς κώδικας (bar code) ὁ Ὑπουργὸς δὲν θέλησε νὰ τὸ διευκρινίσει. Δήλωσε ὅτι θὰ «εἶναι ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖο εἶναι μᾶλλον καλύτερο ἀπὸ τὸ σύστημα μὲ τὸ barcode» καὶ τόνισε ὅτι τὸ ὅλο θέμα εἶναι ὑπὸ μελέτη. Συμπλήρωσε ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ κάτι φοβερό: Τὸ σύστημα αὐτό, εἶπε, «εἶναι ἕνας τρόπος νὰ ἐξοικειωθεῖ ὁ πολίτης μὲ τὴ λογικὴ τῆς χρεωστικῆς κάρτας, γιατί ἔτσι περνᾶμε ὅλο καὶ περισσότερο στὴ μὴ χρήση μετρητῶν, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ὀικονομικὸ σύστημα».
Αὐτὴ ἡ δήλωση εἶναι πολὺ ἀνησυχητική. Ἂν μάλιστα συνυπολογιστεῖ ὅτι μὲ τὸ ἄρθρο 20 τοῦ νόμου 3842 τοῦ 2010 ὑποχρεώνονται οἱ πολίτες τὶς ἀγορὲς ἄνω τῶν 1.500 εὐρὼ νὰ τὶς πραγματοποιοῦν ὄχι μὲ ρευστὸ χρῆμα ἄλλα μὲ κάρτες ἡ μέσῳ τραπεζικοῦ λογαριασμοῦ, τότε ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι βρισκόμαστε μόλις ἕνα βῆμα πρὶν ἀπὸ τὴν κατάργηση τοῦ χρήματος Καὶ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς oiκονομικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τύπου Ἀντιχρίστου, ὅπου – ἐὰν μάλιστα τελικὰ χρησιμοποιηθεῖ καὶ ὁ ραβδωτὸς κώδικας- δὲν θὰ μπορεῖ κάποιος νὰ πουλήσει ἢ νὰ ἀγοράσει παρὰ μόνο ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὸ χάραγμα, δηλαδὴ τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸ τοῦ ὀνόματός του: «ἵνα μή τὶς δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα», τὸ χξϛ´(666)! Καί μὲ τὸ μέτρο λοιπὸν αὐτὸ ὁδεύουμε σὲ σταδιακὴ κατάργηση τοῦ χρήματος καί καθιέρωση μόνο ἠλεκτρονικοῦ τρόπου συναλλαγῶν, πράγμα ποὺ τὸ βεβαίωσε καί ὁ Ὑπουργος Οἰκονομικῶν στὶς παραπάνω δηλώσεις του, λέγοντας ὅτι «συνδυάζεται τὸ μέτρο αὐτὸ μὲ ὅλες τὶς ρυθμίσεις ποὺ ἔχει τὸ νέο φορολογικὸ πλαίσιο γιὰ τὴν χρήση ὅλο καί λιγότερων μετρητῶν στὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία».
Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, γιατί αὐτὸ τὸ μέτρο «εἶναι ἀπαραίτητο γιὰ τὸ ἑλληνικὸ οἰκονομικὸ σύστημα»; Τί τὸ τόσο ἰδιαίτερο ἔχει ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία, ὥστε εἰδικὰ γι᾽ αὐτή, καὶ μόνο γι᾽ αὐτή, νὰ εἶναι ἀπαραίτητος αὐτὸς ὁ τρόπος; Γιατί καθιερώνετε τέτοιο σύστημα ποὺ δὲν ὑπάρχει σὲ καμία ἄλλη χώρα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως; Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε σὲ ἐρώτηση τοῦ εὐρωβουλευτῆ κ. Κώστα Πουπάκη ὁ ἁρμόδιος Ἐπίτροπος Φορολογίας καὶ Τελωνειακῆς Ἑνώσεως, Ἐλέγχου καὶ Καταπολεμήσεως τῆς ἀπάτης κ. Algirdas Semeta: «Ἡ Ἐπιτροπή, εἶπε, δὲν γνωρίζει τὴν ὕπαρξη παρομοίων συστημάτων σὲ κράτη – μέλη βάσει τῶν ὁποίων συγκεντρώνονται δεδομένα, γενικά, κατὰ τὴν ἀγορὰ προϊόντων ἢ ὑπηρεσιῶν μέσῳ ἀτομικῆς ἠλεκτρονικῆς κάρτας». Σημείωσε μάλιστα ἀκόμη ὅτι «ἡ χρήση ἀτομικῶν καρτῶν μὲ γραμμωτὸ κωδικὸ συνεπάγεται τὴν ἐπεξεργασία τῶν προσωπικῶν δεδομένων τῶν πελατῶν», πράγμα πού, ὅπως εἶπε, πρέπει νὰ γίνεται μὲ βάση τὴν σχετικὴ ὁδηγία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, γιὰ νὰ μὴ ὑπάρξει κίνδυνος παραβιάσεως «τοῦ θεμελιώδους δικαιώματος τῆς προστασίας τῶν προσωπικῶν δεδομένων».

Τί συμβαίνει ἐπιτέλους στὴν Ἑλλάδα; Καὶ τελικὰ μήπως ὅλη αὐτὴ ἡ περίφημη οἰκονομικὴ κρίση δὲν εἶναι παρὰ σχεδιασμένο τέχνασμα γιὰ νὰ καταπτοηθεῖ ὁ λαὸς μας (αὐτὸς ὁ λαὸς ποὺ παρουσίαζε τὴν μεγαλύτερη ἀντίσταση παγκοσμίως στὰ ἠλεκτρονικὰ δεσμὰ) καὶ νὰ ὑποχρεωθεῖ νὰ ὑποταχθεῖ στὴν ἐπερχόμενη παγκόσμια δικτατορία;
Πῶς ἀλλιῶς νὰ ἐξηγήσει κανεὶς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑλλάδα σπρώχθηκε στὸ χεῖλος τοῦ οἰκονομικοῦ γκρεμοῦ, παρ᾽ ὅλο πού, μὲ βάση τὰ στοιχεῖα τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου (ΔΝΤ) , ὅπως ἀποκάλυψε ὁ δημοσιογράφος Γιῶργος Δελαστὶκ στὴν ἐφημερίδα «Ἔθνος», τὸ ἐξωτερικό της χρέος ἀνέρχεται στὸ 163% τοῦ Ἀκαθάριστου Ἐθνικοῦ Προϊόντος της (ΑΕΠ), τὴν στιγμὴ ποὺ καί τῆς ἴδιας τῆς Γερμανίας τὸ χρέος ἀνέρχεται στὸ 161%, τῆς Γαλλίας στὸ 190,6%, τῆς Δανίας στὸ 197%, τῆς Ἑλβετίας στὸ 276,5%, τοῦ Βελγίου στὸ 275,6%, τῆς Ὁλλανδίας στὸ 310,5% καί τῆς Ἀγγλίας στὸ 431 % τοῦ ΑΕΠ της; Ὑπάρχει ἄλλη ἐξήγηση γι᾽ αὐτὸ τὸ φαινόμενο;
Θὰ προχωρήσει λοιπὸν παρ᾽ ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνηση σὲ μιὰ τέτοια ἐνέργεια ἀνερμήνευτη καὶ ἀπαράδεκτη, ποὺ ἀποτελεῖ προστάδιο τῆς κυριαρχίας τοῦ Ἀντιχρίστου; Δὲν θὰ θέλαμε οὔτε νὰ τὸ διανοηθοῦμε!
Μέχρι τὴν στιγμὴ ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς δὲν ἔχει γνωστοποιηθεῖ ἡ ἀκριβὴς μορφὴ τῶν σχεδιαζομένων συστημάτων. Γι᾽ αὐτὸ καὶ τὰ ἐρωτήματα εἶναι πολλὰ καὶ βασανιστικά: Θὰ ὑπάρχει τελικὰ ἢ ὄχι ραβδωτὸς κώδικας μὲ τὸ 666 στὴ νέα κάρτα; Καί, ἂν ὑπάρχει, θὰ δεχθοῦμε οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ παραλάβουμε μιὰ τέτοια προσωπική μας κάρτα (ἕνα εἶδος ταυτότητας), στὴν ὁποία ἔχει ἀποτυπωθεῖ ὁ ἀριθμός τοῦ Ἀντιχρίστου; Σ᾽ αὐτὴ τὴν περίπτωση δὲν πρόκειται μόνο γιὰ τὸν κίνδυνο ἐλέγχου τῶν πάντων, ποὺ ἔχουν τὰ παρόμοια συστήματα (ὅπως καὶ ἡ λεγόμενη «Κάρτα τοῦ Πολίτη»), ἀλλὰ γιὰ κάτι πoλὺ σοβαρότερο: Στὸν ραβδωτὸ κώδικα ὑπάρχει ὁ ἄριθμος 666! Ἡ «Κάρτα τοῦ Πολίτη» εἶναι μὲν ἐπικίνδυνη ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχο τῶν προσωπικῶν μας στοιχείων, δὲν ἔχει ὅμως τὸν ἀριθμὸ 666 καὶ δὲν χρησιμοποιεῖται γιὰ οἰκονομικὲς συναλλαγές. Ἐνῶ ἡ κάρτα, γιὰ τὴν ὁποία μιλᾶμε, λειτoυργεῖ ἀκριβῶς μὲ βάση τὸν κώδικα ποὺ περιέχει τὸν ἀριθμὸ τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὶς οἰκονομικὲς δοσοληψίες, πράγμα ὅμως ποὺ προσβάλλει καίρια τὴν ἴδια τὴν πίστη μας!
Μὲ τὸν ἴδιο κώδικα εἶναι σεσημασμένα ἀπὸ χρόνια καὶ τὰ περισσότερα πρoϊόντα ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ ἐμπόριο. Ὅμως εἶναι ἄλλο πράγμα νὰ ὑπάρχει ὁ ἄριθμος πάνω σὲ ἕνα προϊὸν καὶ ἄλλο νὰ βρίσκεται σὲ προσωπική μας κάρτα. Αὐτὸ τὸ δεύτερο ἀποτελεῖ ἕνα προστάδιο πραγματοποιήσεως τῆς προφητείας τῆς «Ἀποκαλύψεως», ποὺ κάνει λόγο γιὰ προσωπικὸ ἄριθμο τοποθετημένο στὸ χέρι ἡ στὸ μέτωπο, χωρὶς τὸν ὁποῖο θὰ εἶναι ἀδύνατη κάθε οἰκονομική μας συναλλαγή.

Συνεπῶς: Ἂν ἡ σχεδιαζόμενη κάρτα ἔχει ραβδωτὸ κώδικα (bar code) μὲ τὸ 666, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτη. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ἔχει bar code ἀλλὰ εἶναι ἠλεκτρονικὴ χρεωστικὴ κάρτα, καί πάλι εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνη, διότι ὁδηγεῖ σὲ τρόπο συναλλαγῆς παρόμοιο μὲ τὸν προφητευόμενο γιὰ τὴν περίοδο κυριαρχίας τοῦ Ἀντιχρίστου. Τὸ θέμα εἶναι ἔτσι καὶ ἀλλιῶς πoλὺ σοβαρὸ καὶ δικαίως οἱ πιστοὶ ἀναμένουμε καὶ τὴν ἄμεση καί ἀποφασιστικὴ παρέμβαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὅπως ἐπίσης καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καὶ ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν φορέων. Περιμένουμε καὶ τὴν ἀντίδραση τῆς ἴδιας τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, δεδομένου ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι καὶ ἐθνικό!

Ἑβδομήντα χρόνια συμπληρώθηκαν ἐφέτος ἀπὸ τὴ μεγάλη ἡμέρα ποὺ ἡ Ἑλλάδα ἀντέταξε τὸ ἀνυποχώρητο ΟΧΙ στὸ φασιστικὸ τέρας καὶ ἄλλαξε τὴν πορεία τοῦ πολέμου. Στὴν ἱερὴ ἐπέτειο αὐτῆς τῆς ἡρωικῆς ἡμέρας ἂς εἶναι ἀποφασισμένος καὶ ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς νὰ ἀντιτάξει, ἂν ἀπαιτηθεῖ, ἕνα δεύτερο ἀνυποχώρητο ΟΧΙ στὸν ἐπερχόμενο νέο ἐφιαλτικὸ φασισμὸ τῆς πρὸ τοῦ Ἀντιχρίστου ἐποχῆς.

ΠΗΓΗ: περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ», τεῦχ. 2010/1.11.2010
Στοιχειοθεσία: «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη εἶναι θέμα μόνο πολιτικό ἤ καί Θεολογικό-Ποιμαντικό; Τοῦ ᾿Αρχιμ. Σαράντη Σαράντου

Κάποιοι ἐκ τῶν ἀγαπητῶν ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν μέ ἐπικρίνουν γιατί ἀσχολήθηκα μέ τό θέμα: «Κάρτα τοῦ Πολίτη».  Ἰσχυρίζονται ὅτι δέν εἶναι θέμα ἐκκλησιαστικό ἤ θεολογικό.  Λέγουν ὅτι εἶναι θέμα τῆς Πολιτείας καί ὅτι ἐμεῖς οἱ κληρικοί δέν ἐπιτρέπεται νά ἀσχολούμαστε μέ ἀλλότριες, πολιτικές ἁρμοδιότητες τίς ὁποῖες ἔχει μόνο ἡ κυβέρνηση, ἡ ἐξουσία. 

Ἀρχικά αἰσθανόμαστε τήν ἐν Χριστῷ πνευματική ὑποχρέωση νά παραθέσουμε ἕνα πολύ ἐνδεικτικό κείμενο βγαλμένο ἀπό τά ἅγια χείλη τοῦ θεοφώτιστου γέροντος π. Παϊσίου.

«Παλιά ἄν ἕνας εὐλαβής ἀσχολεῖτο μέ τήν κατάσταση στόν κόσμο, δέν πρέπει νά ἦταν καλά· ἦταν γιά κλείσιμο στόν Πύργο (ψηλό ὀχυρωματικό οἰκοδόμημα τῶν μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὅρους, πού χρησίμευε γιά τήν ἀπόκρουση τῶν πειρατῶν).  Σήμερα ἀντίθετα, ἄν ἕνας εὐλαβής δέν ἐνδιαφέρεται καί δέν πονάει γιά τήν κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στόν κόσμο, εἶναι γιά κλείσιμο στόν Πύργο.  Γιατί τότε αὐτοί πού κυβερνοῦσαν εἶχαν Θεό μέσα τους, ἐνῶ σήμερα πολλοί ἀπό αὐτούς πού κυβερνοῦν δέν πιστεύουν.  Εἶναι πολλοί τώρα ἐκεῖνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία.

Τό νά ἐνδιαφέρεται κανείς τώρα καί νά ἀνησυχῆ γιά τήν κατάσταση στήν ὁποία βρίσκεται τό ἔθνος μας εἶναι ὁμολογία, γιατί ἡ Πολιτεία τά βάζει μέ τόν θεῖο νόμο.  Ψηφίζει νόμους ἐνάντιους στόν νόμο τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι καί μερικοί ἀδιάφοροι πού οὔτε στόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας πιστεύουν οὔτε Ἔθνος παραδέχονται καί γιά νά ἔχουν τό χουζούρι τους, λένε «ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει νά μήν ἐνδιαφέρεσαι γιά τά πράγματα τοῦ κόσμου»,  καί ἔτσι ἀδιαφο­ροῦν!  Ἀλλά ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἄλλο ἐννοοῦσε.  Τότε τά εἰδωλολατρικά ἔθνη εἶχαν ἐξουσία.  Μερικοί ξέκοψαν ἀπό τό κράτος καί πίστεψαν στόν Χριστό.  Ἔλεγε λοιπόν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος σ’ αὐτούς «ἐσεῖς μήν ἀσχολῆσθε μέ τά πράγματα τοῦ κόσμου», γιά νά ξεχωρίζουν ἀπό τον κόσμο, γιατί ὅλος ὁ κόσμος ἦταν εἰδωλολατρικός.  Ἀπό τήν στιγμή ὅμως πού ἀνέλαβε τήν ἐξουσία ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἐπικράτησε ὁ Χριστιανισμός, δημιουργήθηκε σιγά-σιγά ἡ μεγάλη χριστιανική παράδοση μέ τίς Ἐκκλησίες, τά μοναστήρια, τήν τέχνη, τό τυπικό τῆς λατρείας κ.λπ.  Ἔχουμε λοιπόν εὐθύνη νά τά διατηρήσουμε ὅλα αὐτά καί νά μήν ἀφήσουμε τούς ἐχθρούς τῆς Ἐκκλησίας νά τά διαλύσουν.  Ἔχω ἀκούσει καί Πνευματικούς νά λένε: «Ἐσεῖς μήν ἀσχολῆσθε μ’ αὐτά»!  Ἄν εἶχαν μεγάλη ἁγιότητα καί ἔφθαναν μέ τήν προσευχή σέ τέτοια κατάσταση, πού νά μήν τούς ἐνδιαφέρη τίποτε, νά τούς φιλοῦσα καί τά πόδια.  Ἀλλά τώρα ἀδιαφοροῦν, γιατί θέλουν νά τά ἔχουν καλά μέ ὅλους καί νά καλοπερνοῦν.

Ἡ ἀδιαφορία δέν ἐπιτρέπεται οὔτε στούς κοσμικούς πόσο μᾶλλον στούς πνευματικούς ἀνθρώπους.  Ἕνας ἄνθρωπος τίμιος, πνευματικός, δέν πρέπει νά κάνη τίποτε μέ ἀδιαφορία, «Ἐπικατά­ρατος ὁ ποιῶν τά ἔργα Κυρίου ἀμελῶς», λέει ὁ Προφήτης Ἰερε­μίας» (Λόγοι Β΄ Πνευματική ἀφύπνιση σελ. 22,23).

Ὅλα ὅσα ἀνωτέρω παραθέσαμε εὐλαβούμενοι τήν ἱερά μνήμη τοῦ ἁγίου γέροντος π. Παϊσίου δέν ἀποτελοῦν ἀπόψεις του μόνο καί θεωρίες, ἀλλά καθημερινή ἀγωνιστική προσπάθειά του καί γιά νά ἐκπληρώνει μέ ἀκρίβεια τά πνευματικά μοναχικά του ἐν Χριστῷ καθήκοντα, ἀλλά καί γιά νά καθοδηγεῖ ὑπεύθυνα, ἔμπονα καί μέ φόβο Θεοῦ τό σύγχρονο ἀλλοτριωμένο ἄνθρωπο.

Ἐπειδή τό θέμα εἶναι σημαντικό θέλω νά δώσω ὁρισμένες ἐξηγήσεις:

Ταπεινῶς καί εἰλικρινῶς φρονῶ, ὅτι δέν εἶμαι ἀπό ἐκεί­νους πού ξέρουν τά πάντα.  Ὡς κληρικός καί βέβαια δέν θά πρέπει γιά κάθε θέμα νά διατυπώνω ὁπωσδήποτε ἄποψη καί μάλιστα αὐθεντικῷ τῷ τρόπῳ.

Ὅσον ἀφορᾷ στό θέμα «Κάρτα τοῦ Πολίτη», ὄντως τό θέμα πρωτίστως ἔχει πολιτικές διαστάσεις.  Ἔχει ὅμως καί θεολογι­κές διαστάσεις μέ ἀπορρέουσες ποιμαντικές εὐθῦνες.

 Ἡ Τετάρτη ἐν Χαλκηδόνι Οἰ­κουμενική Σύνοδος τῶν 630 Ἁγίων Πατέρων κατεδίκασε ὁριστικά τό Μονοφυσιτισμό.  Καθόρισε ὅτι τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι τέλειος Θεός, ὅπως ὁ Θεός Πατέρας καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, θείας φύσεως καί αὐτό.  Τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος μέ ἑνωμένες τίς δύο φύσεις ἀχωρίστως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως σέ ἕνα πρόσωπο, τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας. 

Ἔτσι καί ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, βαπτισμένοι μέ τό μόνο ἀληθινό Βάπτισμα τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί μυρωμένοι μέ τό Ἅγιο Χρῖσμα, μέ τά Χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἔχουμε τήν ἀνθρώπινη φύση καί μέσῳ τῶν ἁγίων προαναφερθέντων μυστηρίων ἀποκτᾶμε τήν ἐν Χριστῷ ἁγία ζωή. Ἀενάως χριστοποιούμαστε διά τῶν ἁγίων Μυστηρίων Βαπτίσματος, Χρίσματος καί θείας Κοινωνίας, τῆς ὁποίας ἀμέσως μετά τήν Βάπτισή μας μετέχουμε οἱ βαπτισθέντες.

Ἑπομένως καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ζωῆς μας ὀφείλουμε νά ἀγωνιζόμαστε.  Πρέπει νά γινόμαστε ὅλο καί πιό ἄξια τέκνα τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν, χωρίς νά πάψουμε νά εἴμαστε καί πολῖ­τες αὐτοῦ τοῦ παρόντος γήινου κόσμου.  «Ζῷον μικτόν» μᾶς ὀνομά­ζει ἡ θεόπνευστη Λατρεία μας συνεχίζοντας τήν ἁγιοπατερική ὀρ­θόδοξη θεολογία.

Μονοφυσίτες λοιπόν δέν εἴμαστε.  Κάθε ὀρθόδοξος χριστια­νός εἶναι καί πολίτης πολιτογραφημένος σέ μιά ὀργανωμένη συντε­ταγμένη πολιτεία καί πολίτης τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.  Ἡ ἐπί γῆς συμπεριφορά μας ὡς ὀρθοδόξων χριστιανῶν δέν ἀποκλείει τή συμμετοχή μας σ’ ὁλόκληρο τό γίγνεσθαι τῆς ζωῆς ὡς πολιτῶν.  Ὁ Κύριός μας δέν εἶχε μιά ἐξωκοσμική μονοφυσιτική συμπεριφορά. 

Ἐμεῖς λοιπόν οἱ ἐφημέριοι πῶς βλέπουμε τούς πιστούς μας; Τούς βλέπουμε, τούς ἁγιάζουμε καί τούς μεταλαμβάνουμε μόνο ὡς πολῖτες τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν;  Δέν τούς βλέπουμε ἑνιαίους, ὁλόκληρους, ὡς ἀκέραιες προσωπικότητες πού ζοῦν τώρα, ἐδῶ μαζί μας, ὅπως καί ἐμεῖς;  Παράλληλα ὅμως πορεύονται πρός τήν αἰώνια ζωή τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

Ὁ Κύριός μας καταδέχτηκε καί ἦρθε στή γῆ μας.  Ἔγινε ἀληθινός ἄνθρωπος.  Πολιτογραφήθηκε, ἔλαβαν μέρος οἱ γονεῖς τοῦ Κυρίου μας στήν ἀπογραφή.  Πλήρωσε ἀδιαμαρτύρητα φορολογία στό κράτος, ὅ­ταν τοῦ ζητήθηκε.  Θά μποροῦσε νά πεῖ: Ἐγώ δέν πληρώνω, εἶμαι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί Θεός.  Ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά καταξιώσει ὁλόκληρο τό φάσμα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.  Ἐμεῖς λοι­πόν τούς πιστούς μας δέν τούς βλέπουμε ὡς ἀέρινες πνευματικές ὑπάρ­ξεις. Ἀπευθυνόμαστε στήν ἀόριστη ἰδεολογία τους, στή φιλοσοφία τους ἤ σέ ὅλο τό φάσμα τῆς ζωῆς τους;  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔχει λόγο, ἔχει εὐθύνη, ἔχει εὐχές ἁγιαστικές, κυρίως τά μυστήρια.  Ἀπευθύνεται σ’ ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο καί τόν ψυχοσωματικό καί τόν πνευματικό.  Δέν ξεχωρίζει κανένα ἄνθρωπο μέχρι καί τό ἐπίγειο τέλος του, καί πέρα ἀπ’ αὐτό.  Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας δέν ἐτέλεσε ποτέ ξεχωριστή ἐπικήδεια ἀκολουθία γιά τούς καλούς καί εὐσεβεῖς ὀρθοδόξους χριστιανούς, καί ἄλλη διαφοροποιημένη, γιά τούς ὀλιγότερο εὐσεβεῖς καί λιγότερο συνειδητοποιημένους χριστιανούς.

Ἀντιλαμβανόμαστε τώρα ὅτι μπαίνουμε σέ μιά νέα περίοδο παγκοσμιοποίησης.  Ὁ πρωθυπουργός μας στεντορίως διακηρύσσει στή μητρική του γλῶσσα:  We need a global Government and fast.  Στά Ἑλληνικά αὐτό σημαίνει χρειαζόμαστε μιά παγκόσμια κυβέρ­νηση καί γρήγορα.  Τοῦτο λέγεται ἀφοῦ ἔχουμε ἤδη ὅλοι μας ὡς πολῖτες σφυροκοπηθεῖ ἀνηλεῶς στά οἰκονομικά.  Τά 20% καί πλέον τῶν συμπολιτῶν μας ἔχουν χάσει τίς θέσεις ἐργασίας τους καί κινδυνεύουν νά χάσουν ἄμεσα τίς ἐλάχιστες οἰκονομίες τους πού ἀντιστοιχοῦν στόν ἄρτο τόν ἐπιούσιο ὀλίγων ἡμερῶν ἤ ἑβδομάδων, τό πολύ μηνῶν.  Ἐπίσης κινδυνεύουμε ὅλοι μας νά μείνουμε ἄστεγοι μή πληρώνοντας τίς δόσεις τῶν δανείων μας.  Οἱ εἰδήσεις τῆς τηλεο­ράσεως σπέρνουν τόν πανικό νέων πιό σκληρῶν μέτρων.  Ἡ ἀνηθι­κότητα στήν TV ὀργιάζει, ἐκμαυλίζοντας μικρούς καί μεγάλους.  Ἀποκορύφωμα τῆς αἰσχρότητας ἡ γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ἀναγνώριση ὡς νόμιμου τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων.  Τό Δημόσιο ἔδωσε (πούλησε) τά δεδομένα τῆς ἀπογραφῆς τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων σέ Ἀμερικανική ἑταιρεία.  Γιατί;  Καταργεῖται ἡ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας καθι­στάμενο προαιρετικό (δηλαδή ἀνύπαρκτο).  Γιατί;  Μεταλλάσ­σεται τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν σέ μάθημα θρησκειολογίας.  Γιατί;  Στά Ἑλληνικά σχολεῖα τῆς ἀλλοδαπῆς δέν ἀποσπῶνται Ἕλ­ληνες καθηγητές.  Γιατί;  Ἡ ἀπάντηση εἶναι: Because we need a glo­bal government and fast.  Ὁ ἔχων ἁπλῶς κοινόν νοῦν καί ἀπροκατά­ληπτο, μή κομματικοποιημένο δηλαδή, ἀμέσως ἀντιλαμβάνεται κάτι περίεργο.  Τί εἴδους παγκόσμια κυβέρνηση θέλουμε;  Καί γρήγορα γιατί;  Μέ ποιές διαδικασίες καταργεῖται ξαφνικά ἡ Ἑλληνική κυ­βέρ­νηση καί τό Ἑλληνικό Σύνταγμα; 

Ὁ ἐφημέριος, ὁ πνευματικός πατέρας μπορεῖ νά πεῖ, ὅτι αὐτά εἶναι θέματα μόνο πολιτικῆς;  Πολῖτες αὐτοῦ τοῦ ἔνδοξου ὑπερτρισχιλιετοῦς ἔθνους δέν εἴμαστε;  Δέν μᾶς νοιάζει ἡ τύχη μας;  Ἀμέσως παραδιδόμαστε;  Ποῦ παραδιδόμαστε;  Καί γιά νά παρα­δοθοῦμε, θά πρέπει νά ἁλυσσοδεθοῦμε μέσα στήν ἠλεκτρονική φυ­λακή τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη;  Νά βάλουμε τήν ὑπογραφή μας καί νά πληρώσουμε καί 5 €.  Δέν θά πρέπει νά ἀνησυχήσουμε, μήπως καί αὐτή ἡ global government εἶναι τό κράτος τοῦ ἀντιχρί­στου; Καί ἄν ἀκόμη τή λέξη «ἀντιχρίστου» δέν τήν ἐκλάβουμε ὡς τωρινό πρόσωπο ὑπαρκτό, δέν σημαίνει σέ σχέση μέ ὅλους τούς παραπάνω κυβερνητικούς «προγραμματισμούς», «ἐξαγγελίες», ὅτι τό παρόν Ἑλληνικό κράτος ἀντιχριστοποιεῖται καί ἑπομένως πανέτοιμο, ἀντιχριστοποιημένο ἑτοιμάζεται νά εἰσαχθεῖ στό παγκόσμιο κράτος and fast;

Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη θά εἶναι ὁ τέλειος ἐξευτελισμός μας.  Πρίν παραδοθοῦμε ὁλοκληρωτικά, ἄς κάνουμε τόν μικρό ἔστω ἀγῶνα μας … καί ἔχει ὁ Θεός. 

Ἄν ὀλιγωρήσουμε σέ τόσο δύσκολους καιρούς, θά ἀποδεί­ξουμε ὡς ποιμένες ὅτι ἔχουμε σύν τοῖς ἄλλοις ἰσοπεδωθεῖ σέ μιά μονοφυσιτική ἀτομικιστική φανταστική εὐδαιμονία, ἤ ὅτι ἔχουμε παθητικά παραδοθεῖ στή Νέα Τάξη πραγμάτων τῆς ἀντίχριστης Ν. Ἐποχῆς.

Ὑπάρχουν ἀκόμη καί κάποιοι ἀδελφοί πού λένε μᾶλλον ἀπό θέσεως ἰσχύος, ὀλίγον ὑπεροπτικά: Ἐγώ δέν φοβᾶμαι τίποτα.  Ἄς μέ φακελλώσουν.  Ἐγώ δέν ἔχω νά κρύψω κάτι ὕποπτο, κάτι ἔνοχο, κάποια ἀτασθαλία.  Ὅμως ὡς ὑπεύθυνοι ποιμένες (ὅσο εἴμαστε ὑπεύθυνοι ὁ καθένας) δέν θά πρέπει νά σκεφτόμαστε μόνο τόν ἑαυτό μας, ἀλλά καί τούς ἄλλους.  Ἄς σκεφθοῦμε τό ἑξῆς: Ἄν τώρα πού ἀκόμα δέν ἔχουμε εἰσαχθεῖ στήν global government διά τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης στό παγκόσμιο κράτος καί γίνεται τέτοια καταστροφή καί ἐξαθλίωση στά οἰκονομικά ὅλων μας, καί ὄχι μόνο, μποροῦμε νά φαντασθοῦμε σέ τί μεγαλύτερη κλίμακα θά εἶναι αὐτή ἡ καταστροφή, ἡ ἀπάτη καί τό «φακέλλωμα», ὅταν πιά θά εἴμαστε  ἤδη ἐντός τῆς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη στό χέρι ἤ μετά ἀπό λίγο μέ τσιπάκι ἐμφυτευμένο στό χέρι ἤ στό μέτωπο;

Ἄς μή κάνουμε ἐκτενῆ λόγο γιά τό δυσώνυμο ἀριθμό τοῦ ἀντιχρίστου, τό 666 γιατί ἔχουν ἀκουσθεῖ πολλά καθόλου ἀτεκμηρίωτα  γι’ αὐτόν.  Ἄν στό μικροτσίπ τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη ἀπό τήν ἀρχή ὑπάρχει ὁ 666 ἀσφαλῶς καί θά μολύνει, θά ἐπιβαρύνει πνευματικά τήν προσωπικότητα τοῦ παραλήπτη τῆς κάρτας ὡς ἀριθμός καί σύμβολο τοῦ ἀντιχρίστου.  Ὅπως ὁ Σταυρός μέ τήν ἄκτιστη Χάρη Του ἁγιάζει, τό ἀντίθετο συμβαίνει μέ τό δυσώνυμο.  Ἄν δέν ὑπάρχει ὁ δυσώνυμος ἐξ ἀρχῆς, ποιός ποιούς, θά μπορεῖ πιά νά ἐμπιστευθεῖ μετά ἀπό τόση πολεμική καί τόση ἐχθρότητα πού εἰσπράττει ὁ πολίτης ἀπό τήν ἐξουσία;

Ἄς καταλήξουμε: Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη δέν εἶναι τό σφράγισμα, δέν εἶναι τό χάραγμα.  Κατά τόν ἅγιο Γέροντα Παΐσιο εἶναι πτώση.  Εἶναι πτώση διότι ἤδη θά ἔχουμε ἀφήσει τά πράγματα νά κυλήσουν μέχρι λίγο πρό τοῦ σφραγίσματος, παρά πέντε πρό τοῦ χαράγματος.

Εἶναι πανεύκολο ξαφνικά καί πάλι νά δοθεῖ μιά κυβερνητική ἐντολή ἤ Ἑλληνική ἤ «global», ἐκεῖ πού φθάσαμε καί νά ἀποκολληθεῖ τό περίφημο τσιπάκι ἀπό τήν Κάρτα, - ἡ ὁποία σημειωτέον δέν ἔχει καμιά ἠλεκτρονική ἤ ἄλλη σημασία – καί νά ἐμφυτευθεῖ - καταπληκτικός ὁ ὅρος ἐμφυτευθεῖ, μέ global προδιαγραφές ἴσως - καί νά ἐμφυτευθεῖ ὑποδορίως στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο.

Ὁ π. Παΐσιος, εἶχε προβλέψει: «Μετά ἀπό τήν Κάρτα καί τήν ταυτότητα, τό φακέλλωμα, γιά νά προχωρήσουν πονηρά στό σφράγισμα θά λένε συνέχεια στήν τηλεόραση, ὅτι πῆρε κάποιος τήν κάρτα τοῦ δείνα, καί τοῦ σήκωσε τά χρήματα ἀπό τήν τράπεζα.  Ἀπό τήν ἄλλη μεριά θά διαφημίζουν τό τέλειο σύστημα, τό σφράγισμα στό χέρι ἤ στό μέτωπο μέ ἀκτῖνες λέϊζερ, πού δέν θά διακρίνεται ἐξωτερικά, μέ τό 666 τό ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου. 

Δυστυχῶς καί πάλι ὁρισμένοι γνωστικοί θά φασκιώνουν τά πνευματικά τους τέκνα σάν τά μωρά, δῆθεν γιά νά μή στενοχωροῦνται·  δέν πειράζει αὐτό, δέν εἶναι τίποτα, ἀρκεῖ ἐσωτερικά νά πιστεύετε!  Καί ἐνῷ βλέπουμε τόν Ἀπόστολο Πέτρο πού ἐξωτερικά ἀρνήθηκε τό Χριστό, καί ἦτο ἄρνησις, αὐτοί ἀρνοῦνται τό ἅγιο σφράγισμα τοῦ Χριστοῦ πού τούς δόθηκε στό ἅγιο Βάπτισμα».

Καί ἄν ἀκόμη δέν χαθοῦν σκόπιμα κάποιες κάρτες, ὥστε νά φθάσει νά γίνει μεγάλο θέμα στήν τηλεόραση, εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ μεγάλοι ἄνθρωποι εὔκολα ξεχνοῦν καί καθημερινά θά γίνεται στό σπίτι μεγάλος χαμός, μεγάλος πανικός γιά τό ποῦ ἄφησα τήν κάρτα μου καί δέν μπορῶ νά τήν βρῶ.

Πάντως αὐτή τή στιγμή κανένα Εὐρωπαϊκό κράτος δέν προετοιμάζεται πυρετωδῶς γιά τήν global government καί γιά τήν Κάρτα Πολίτη.  Θά εἶναι ἄδικο νά γίνουν ὅλα αὐτά πρῶτα στή χώρα μας.  Ἄς δείξει τουλάχιστον ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση διά τοῦ κοινοβουλίου της κάποια δημοκρατική εὐαισθησία, ἄν σῴζεται κάπου κάποια ἀρχαιοελληνικοῦ τύπου δημοκρατική εὐαισθησία γιά τήν τιμή τῶν ὅπλων τῆς δημοκρατίας.

Ἡ Ε.Ε. ἄς μιλήσει καθαρά: Καταπατῶνται κατάφωρα τά ἀνθρώπινα δικαιώματα μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη ἤ ὄχι;

Ἡ ἐν Χριστῷ ποιμαντική μας συνείδηση ἀναμένει σαφῆ τοποθέτηση.

Πηγή:Αναβάσεις

σημ. οι υπογραμμίσεις με έντονη γραφή δεν είναι δικές μας (Αναβάσεις) αλλά από τον συντάκτη του κειμένου.