🥀 76 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την Εύρεση των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Εφραίμ ...

 

☆ Η εύρεση των μαρτυρικών λειψάνων του Αγίου Εφραίμ έγινε στις 3 Ιανουαρίου 1950 μ.Χ.

«Σκάψε εκεί και θα βρεις αυτό που ζητάς».

Για αρκετό καιρό, η Μακαρία ένιωθε μια "πληροφορία" στην ψυχή της ότι στο Όρος των Αμώμων υπήρχε ένας άγιος άνθρωπος...

Η εντολή: Συχνά ένιωθε μια εσωτερική φωνή να της υποδεικνύει ένα συγκεκριμένο σημείο στην αυλή του μοναστηριού, λέγοντάς της: «Σκάψε εκεί και θα βρεις αυτό που ζητάς».

Η ανακάλυψη (3 Ιανουαρίου 1950): 

Μετά από πολλή προσευχή, έβαλε έναν εργάτη να σκάψει στο σημείο που ήταν το παλιό τζάκι του μοναστηριού. Σε βάθος περίπου 1,70 μέτρων, βρέθηκε το άφθαρτο σκήνωμα ενός άνδρα που ευωδίαζε.

Η Εμφάνιση του Αγίου.

Την ίδια ημέρα, ο Άγιος εμφανίστηκε στην Μοναχή Μακαρία στον ύπνο της (ή σε όραμα, σύμφωνα με την παράδοση) και της αποκάλυψε το όνομά του: Εφραίμ. Της διηγήθηκε το μαρτύριό του από τους Οθωμανούς το 1426, το οποίο κράτησε μήνες και τελείωσε με τον θάνατό του πάνω σε ένα δέντρο μουριάς (που σώζεται μέχρι σήμερα).

Γιατί η φράση "Σκάψε εδώ" είναι σημαντική;

Η φράση αυτή συμβολίζει την υπακοή και την πνευματική διαίσθηση. Για τη Μοναχή Μακαρία, δεν ήταν απλώς μια οδηγία για ανασκαφή, αλλά η απάντηση στις προσευχές της να μάθει ποιος ήταν ο "ένοικος" εκείνου του ιερού χώρου πριν καταστραφεί.

Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών!

    |η επιμέλεια της ανάρτησης από τη Φίλη του Αγίου, Έλση Γκαβοπούλου

" Να μην ανησυχεί. Εγώ θα την περιμένω"

 

 Αυτές είναι έξι φιλενάδες αυτό που λέμε κολλητές και συνήθιζαν (προ κορωνοϊού) να φεύγουν για Σαββατοκύριακο σε διάφορους προορισμούς ανεμελιάς.

Τώρα "κάνουν ένα τσιγάρο", όπως μου είπε η μία εξ 'αυτών κάθε απόγευμα σε ομαδική βιντεοκλήση. 

Εκεί λένε τα νέα τους και -με όση αισιοδοξία τους απομένει- σχεδιάζουν τις εξορμήσεις τους εν ευθέτω χρόνω.

Ένα απόγευμα λοιπόν στο άσχετο η μία τους λέει πως είδε στον ύπνο της έναν καλόγερο ψηλό, με το καλυμμαύχι του και της είπε χαμογελώντας να πει στην φίλη της (δίχως να της πει σε ποιά φίλη) να μην ανησυχεί γιατί αυτός είναι πάντα εκεί και την περιμένει.

Την κοίταξαν παραξενεμένες όλες πλην της μιας η οποία έβαλε τα κλάματα....

Όταν συνήλθε κάπως, τους είπε πως είχε λογισμό καθώς δεν μπορούσε (λόγω της απαγόρευσης μετακίνησης σε άλλον νομό) να επισκεφθεί το μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ με τον οποίο έχει μια ιδιαίτερη σχέση και πηγαίνει συχνά για προσκύνημα.

Να σημειώσουμε πως δεν είχε εξομολογηθεί τον ανήσυχο λογισμό της πουθενά.

Και να που τώρα ο Άγιος της απάντησε μέσω της φιλενάδας της, με τον γλυκό και σπλαχνικό τρόπο που σε καθησυχάζει ένας δικός σου άνθρωπος, ένας φίλος που σε νοιάζεται και δεν θέλει να ανησυχείς πως μπορεί να χαθείτε.

"Εγώ θα είμαι εδώ και θα περιμένω" είπε. 

Το θυμάμαι καλά, διαβεβαίωνε η φίλη και καμμιά τους δεν είχε όρεξη για άλλες άσχετες κουβέντες. 

Όλα είχαν γεμίσει μια γλυκιά -προσπελάσιμη από την συντροφιά- αγιοσύνη...

Επειδή όλα είναι ένα θαύμα: 

Αυτό που ζεις αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι, αυτό που έζησες και σε συγκλόνισε, αυτό που θα ζήσεις αύριο!

 ΕΛΕΝΑ

Άγιος Εφραίμ, ένας κατ’ εξοχήν σταυρωμένος Άγιος. Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1384, ημέρα του Τιμίου Σταυρού...

Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα του Τιμίου Σταυρού.

Από μικρό παιδί άρχισε να "σταυρώνεται" η ζωή του...

Σε νεαρή ηλικία μένει ορφανός από πατέρα, ενώ αργότερα αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι του, για να γλιτώσει από το παιδομάζωμα, καταλήγοντας στην Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο όρος των Αμώμων.

14 Σεπτεμβρίου έμελλε να αρχίσει και το μαρτύριό του.

Κράτησε για 8 μήνες και ετελειώθη με τον πιο μαρτυρικό τρόπο... κρεμασμένος ανάποδα σε δέντρο μουριάς, διαπεράστηκε με αναμμένο ξύλο στην κοιλιακή χώρα.

Όμως, το τέλος του Σταυρού του δεν σήμαινε και το τέλος του Αγίου μας.

Κι όπως κάθε σταύρωση οδηγεί στην Ανάσταση, έτσι και για τον Άγιό μας ήρθε η στιγμή της Ανάστασης και της Δόξας του.

Σήμερα, ο Άγιος "της αστραπής" σπεύδει σε βοήθεια κάθε σταυρωμένου ανθρώπου σε κάθε γωνιά της οικουμένης.

Στη ζωή του ο κάθε ένας κουβαλά τον δικό του Σταυρό.

Μα όσο βαρύς και να είναι, ο Άγιός μας είναι πάντοτε παρών για να μας υπενθυμίζει:

Μεγάλος Σταυρός ...

ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!

Χρόνια πολλά σε όλους!
Με τη δύναμη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας και την Ευχή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ!

Ιερός Ναός Αγίου Εφραίμ εν Κύπρω

{εμείς από τους "Φίλους Ιεράς Μονής Παναγίας Αμασγούς"}

"Ο θάλαμος της εντατικής μύριζε μύρο, γέμισε από Φως και βλέπω τον Άγιο Εφραίμ, ο οποίος ήταν θεόρατος να μου λέει "τώρα θα αναλάβω εγώ" !!!

|πρωτοδημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2019...

☆ Ο θαυμαστός τρόπος με τον οποίο ο Άγιος Εφραίμ Νέας Μάκρης και ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς «πήγαν» στην (αγία) Γερόντισσα Μακρίνα...

      |(Θεό)τρελα πράγματα! 

Σε όσους όμως ευλογημένους έχουν γνωρίζει έστω και λίγο τον κ.Μανώλη, δεν κάνουν τόσο μεγάλη εντύπωση...|

Ο Εμμανουήλ Καπετανάκης (πρ. Διευθ. Δημοτικής Εκπαιδεύσεως) αφηγείται προσωπικές εμπειρίες του κοντά στην μακαριστή Γερόντισσα Μακρίνα, Ηγουμένη της Ι. Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Βόλου. 

Η (αγία) Γερόντισσα Μακρίνα εκοιμήθη 4 Ιουνίου 1995...

«Η Γερόντισσα είχε πάρα πολύ δυνατή προσευχή! 

Δηλαδή η προσευχή της Γερόντισσας τρυπούσε τον ουρανό, τρυπούσε πέτρες! 

Μια μέρα με φωνάζει και μου λέει: 

“θέλω μία χάρη από σένα”. 

Εγώ λέω 

“Γερόντισσα ότι θέλετε ευχαρίστως. 

Τι χάρη θέλετε;” 

Μου λέει: 

“έχω μία πάρα πολύ μεγάλη ευλάβεια στον Άγιο Εφραίμ της Νέας Μάκρης. 

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω 

(μου μιλούσε στον πληθυντικό), 

θέλω ένα τεμάχιο Αγίου Λειψάνου”. 

Λέω: 

“είναι πάρα πολύ δύσκολο. 

Έχω την μητέρα μου τόσα χρόνια 

από το ‘84 μέχρι το ‘92, 

που έγινε αυτή η ιστορία (αρρώστησε η μητέρα του) 

8 χρόνια στο σπίτι, 

όπως την ξέρετε, 

δεν έχω πάει 8 χρόνια στη Γερόντισσα.

 Συνδέομαι με τη Γερόντισσα Μακαρία της Νέας Μάκρης 

και μετά από 8 χρόνια να πάω να της πω 

«ένα τεμάχιο λειψάνων να το πάω στην Πορταριά;». 

Και μου λέει: 

“σας παρακαλώ πάρα πολύ”. 

Λέω: 

“εντάξει Γερόντισσα ευχαρίστως. 

Κάντε ευχούλα 

κι εγώ θα το βρω το λείψανο να σας το φέρω. 

Δι’ ευχών σας, όχι με τις πλάτες τις δικές μου”. 

Μου λέει: 

“θέλω και κάτι άλλο”.

 Λέω “κι άλλο;”

 “Βέβαια” μου λέει. 

“Το άλλο που θέλετε, τί είναι;” 

Λέει: 

“ευλαβούμαι πάρα πολύ τον Άγιο Νικόλαο το Πλανά. 

Θα ήθελα, μου λέει, 

κι άλλο ένα τεμάχιο του Αγίου Νικολάου του Πλανά 

και να τα φέρετε για τα δύο μαζί”. 

Λέω: 

“Γερόντισσα είναι πάρα πολύ δύσκολο

διότι η λάρνακα από πληροφορίες που έχω,

είναι κλειδωμένη με 9 κλειδιά με επιτροπή.

 Οπότε πού να τους βρω τους εννιά 

να τους παρακαλέσω να ανοίξουμε τη λάρνακα, 

να πάρουμε το λείψανο και να σας το φέρω;”. 

Μου λέει 

“σας παρακαλώ πάρα πολύ, κάντε αγάπη”.

 Λέω 

“εγώ κάνω αγάπη και εσείς κάντε ευχή”. 

Και λέω από μέσα μου 

“άμα τα βρείτε εσείς, θα είναι ένα πολύ μεγάλο θαύμα”.

Κατεβαίνω στην Αθήνα την εποχή εκείνη 

και μία Τρίτη απόγευμα με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε 

“ο κύριος Καπετανάκης;”. 

Λέω “ο ίδιος”. 

Μου λέει “είστε πολύ τυχερός”. 

Λέω “γιατί;”.  

 “Ελάτε να σας δώσουμε το λείψανο του Αγίου Εφραίμ”.

 Χωρίς να έχω καμία επικοινωνία με τη Γερόντισσα (Μακαρία). 

Μου δίνει τη διεύθυνση που το είχανε φέρει σ’ ένα σπίτι. 

Πήγα στο σπίτι, 

πήρα το λείψανο, 

το φέρνω εδώ, 

το βάζω μέσα,

λαμπάδα, λιβάνι... 

Μου λέει η Μαρία 

“τι έγινε;”. 

Λέω: 

“το δι’ ευχών Μαρία, νάτο. 

“Κάναμε πολύ κόπο για να έρθει το λείψανο;” 

Λέει: “όχι”. 

Λέω: 

“η Γερόντισσα Μακρίνα!”. 

Αυτό έγινε ημέρα Τρίτη. 

Την Πέμπτη δέχομαι άλλο ένα τηλέφωνο.

“Ο κύριος Καπετανάκης;” 

Λέω “βέβαια”. 

Μου λέει 

“στο τάδε σημείο, στο τάδε σπίτι

σας έχουμε φέρει λείψανο του Αγίου Νικολάου του Πλανά.

Ελάτε να το πάρετε”. 

Τα έχασα... 

Πηγαίνω φέρνω το λείψανο, 

τα βάλαμε δίπλα δίπλα και παίρνω τηλέφωνο τον Παπαδημητρίου. 

Τον Ευάγγελο, ανιψιό του εκδότη Αλεξάνδρου Παπαδημητρίου 

και του λέω, το και το.

Και μου λέει 

“άκουσε να δεις, εφόσον ήρθαν οι Άγιοι, 

θα πάμε δι’ ευχών και πανηγυρικά”. 

Παίρνει τη γυναίκα του, 

παίρνει και μία Γεωργία, 

η οποία ήταν πολύ γνωστή στην Πορταριά 

και πήγαμε οι τέσσερις μας πανηγυρικά. 

Μας περίμεναν με εξαπτέρυγα, 

με θυμιάματα και και…

Η χαρά δε της Γερόντισσας Μακρίνας ήταν απερίγραπτη. 

Διότι τα ήθελε 

με όλη της την καρδιά αυτά τα λείψανα. 

Και οι Άγιοι ήρθανε

χωρίς να κάνω καμία ενέργεια 

και χωρίς να κάνω κανένα κόπο. 

Το λυπηρό είναι 

ότι όταν έγινε η εκφορά του λειψάνου της στην κηδεία, 

είχαν αφήσει ανοιχτή την πόρτα του κελιού 

και της τα κλέψανε. 

Και λέω, 

τόσο πολύ είναι το χριστιανικό συναίσθημα 

σε ορισμένους ανθρώπους που θέλουν 

και αυτή τη στιγμή να εκμεταλλευτούν;»

|Youtube: Η Γερόντισσα Μακρίνα της Ι. Μονής Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς-Βόλου! (dromokirix)

|εμείς από τη Φιλιππία Βενετσάνου

[δείτε αν θέλετε κι αυτό...

" –Σ’ ευχαριστώ πολύ! Ονομάζομαι Ε φ ρ α ί μ ..." |ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΦΡΑΙΜ (1384–1426) |Το θαυμαστό ιστορικό της ευρέσεως...

«Ήταν βράδυ, διάβαζα τον Εσπερινό. 

Ήμουν ακόμη μόνη σ’ αυτόν τον άγιο τόπο, που μ’ έφερε ο Κύριος να Τον υπηρετήσω. 

Και, ξαφνικά, ακούω βήματα που ξεκινούσαν από το βάθος του τάφου και τα οποία προχωρούσαν στην αυλή και έφταναν στην πόρτα της Εκκλησίας. 

Τα βήματά του, τόσο ακούγονταν δυνατά και σταθερά, ώστε ένιωσα μέσα μου ότι ήταν άνθρωπος με δυνατό χαρακτήρα. 

Είναι αλήθεια ότι ήταν η μοναδική φορά που φοβήθηκα. 

Αισθάνθηκα το αίμα μου να μουδιάζει στο κεφάλι μου και, από το φόβο μου, ούτε που γύριζα πίσω μου να δω.«

»Τότε, γύρισα και τον είδα· 

Ήταν ψηλός στο ανάστημα, με μάτια μικρά στρογγυλά, με ελαφρές ρυτίδες στην άκρη. 

Τα γένια του έφθαναν και κάλυπταν το λαιμό και, κάπως, εδώ κι εκεί, με χάρη διχάζονταν στα πλάγια και μπροστά, λίγο σγουρά, χρώματος μαύρου. 

Ήταν με όλη τη μοναχική αμφίεση· στο αριστερό του χέρι υπήρχε φως υπέρλαμπρο και το δεξί του χέρι ευλογούσε.«

»Η ψυχή μου γέμισε από αγαλλίαση και χαρά ανεκλάλητη. 

Πήρα θάρρος και δύναμη. 

Ο φόβος εξαφανίστηκε. 

Τον ένιωσα δικό μου άνθρωπο και του είπα·
–Συγχώρεσέ με! 

Αύριο, μόλις ξημερώσει ο Θεός τη μέρα, θα σε περιποιηθώ!…

»Κι αμέσως έγινε άφαντος και συνέχισα τον Εσπερινό μου με ειρήνη. 

Το πρωί, μετά την ακολουθία του Όρθρου, πήρα τ’ αγιασμένα οστά και τα καθάρισα από τα χώματα, τα έπλυνα καθαρά, και τ’ απόθεσα στο Ιερό σε μια παλιά θυρίδα, αφού άναψα κι ένα καντηλάκι.«

»Το βράδυ της ίδιας μέρας, βλέπω στον ύπνο μου τον όσιο Άνθρωπο του Θεού, όρθιο μέσα στην Εκκλησία, αριστερά όμως και κοντά στον Άγιο μια περίλαμπρη, ωραιότατη εικόνα του Αγίου, που την κρατούσε με το ένα του χέρι αγκαλιασμένη. 

Ήταν από παλαιό ασήμι σφυρηλατημένη και με το χέρι εργασμένη. 

Δίπλα του, βρισκόταν ένα μανουάλι κι εγώ του έβαλα μια λαμπάδα αναμμένη από καθαρό κερί.

»Και τότε άκουσα την φωνή του να μου λέγει:
– Σ’ ευχαριστώ πολύ! Ονομάζομαι Ε φ ρ α ί μ !

»Πέρασε αρκετός καιρός και είχα μέσα μου απορία για τούτο το περιστατικό. 

Μια μέρα, μετά το τέλος του Εσπερινού, καθώς άπλωσα το χέρι μου για να κλείσω την πόρτα της Εκκλησίας, ακούω τρία κτυπήματα σαν από κεχριμπαρένιο κομπολόι. 

Κατάλαβα ότι ήταν ο Άγιος. 

Μπήκα στο Ιερό, διότι εκεί είχα τοποθετημένα τα άγια του λείψανα, άναψα ένα κεράκι και προσκύνησα.«

»Αλλά, τι να πω και τι να λαλήσω για την ουράνια εκείνη ευωδία που ανέπεμπαν τα λείψανά του!

 Χείμαρρος πραγματικός, πλημμύρισε όλο μου το είναι! 

Αισθάνθηκα μέσα μου τον Παράδεισο! 

Μα και την ταπεινότητά μου μέσα σ’ αυτό το μεγαλείο!...».

ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ
ΜΑΚΑΡΙΑ ΔΕΣΥΠΡΗ
(1911–1999)

[ Διαβάστε τη συνέχεια του συγκλονιστικού κειμένου από το ιστολόγιο 

«Το Ειλητάριον»· 

https://toeilhtarion.blogspot.com/2019/05/blog-post_5.html

Ο άγιος οσιομάρτυς Εφραίμ, ο νεοφανής και θαυματουργός άγιος των χαλεπών ημερών μας, να ενισχύει και να σκεπάζει τις καρδιές μας, τη ζωή και τον αγώνα όλων! 

Βοήθειά μας και καταφυγή μας, η μεγάλη, θαυμαστή και πατρική πρεσβεία του!... ]

~ από την Ελένη Τζαλλα

"Με χειρούργησε ο άγιος Εφραίμ στο δωμάτιό μου! Ήταν ίδιος όπως στην εικόνα, ψηλός με εκφραστικά μάτια και με λευκή φλόγα στο χέρι Του..." |Το α(μ)Φιέρωμά μας στον αγαπημένο Άγιο όλων μας ξεκίνησε! Όρεξη να΄χεις... Μέχρι το βράδυ...

 ~ Οφείλουμε άπειρες ευχαριστίες στον Μιχαήλ Μαντάλα, ο οποίος δέχτηκε μετά από παράκλησή μας να μας εμπιστευτεί την απίστευτη θαυματουργική θεραπεία του από τον Άγιο. 

Πέρυσι σαν σήμερα το δημοσιεύσαμε για πρώτη φορά προς Δόξαν Θεού και του Αγίου του...

                                                   |"αμΦ."

Σήμερα ξημέρωσε μια μεγάλη μέρα. 

Έχει θεραπεύσει χιλιάδες, 

ανάμεσα τους και εμένα, 

ολοζώντανα με την παρουσία του 

και χωρίς να φοβηθω καθόλου.

Ήταν πριν μερικά χρόνια, 

παραμονή της εορτής Του, 

όπου βρέθηκα με φίλο στο μοναστήρι του 

(δεν θα έλεγα τυχαία). 

Είχε ανακύψει ξαφνικά ένα θέμα υγείας 

με αρκετές πέτρες στους νεφρούς 

που μου προκάλεσαν πυρετό, 

αιμορραγία και μεγάλη αδυναμία. 

Άρχισα να κιτρινίζω. 

Ο συγχωρεμένος κ. Κωσταρελος, 

ένας σπουδαίος ιατρός του τόπου μας 

είχε ανησυχήσει.

Το ίδιο βράδυ ο Άγιος εμφανίστηκε στο δωμάτιο μου. 

Κυριολεκτικά με χειρούργησε. 

Κουνούσα μόνο τα μάτια μου 

και άκουγα τις πέτρες στο χειρουργικό δισκάκι 

που είχε μαζί Του. 

Είχε πράο πρόσωπο 

και ήταν ίδιος όπως στην εικόνα, 

ψηλός με εκφραστικά μάτια 

και με λευκή φλόγα στο χέρι Του. 

Είχα γιατρευτεί σωματικά.

Εκεί, στο ξύπνημα αυτης της μέρας 

διαπίστωσα ότι δεν αρκεί μόνο η υγεία του σώματος.

Οι αιματολογικές εξετάσεις ήταν άριστες 

και οι πέτρες δεν υπήρχαν στον υπέρηχο. 

Αυτά τα γράφω ως μια δημόσια ευχαριστία στον Άγιο. 

Το θαύμα το έχω καταθέσει και στις μοναχές στο μοναστήρι.

Ειλικρινά δεν το άξιζα 

και δυστυχώς παραμένω ανάξιος 

χωρίς να ταπεινολογώ. 

Η Χάρη όμως του Κυρίου 

γνωρίζει καλύτερα από την φτωχή μας λογική.

Αν κατάφερα κάτι μέσα από αυτή την συγκλονιστική εμπειρία ήταν να αποκτήσω πνευματική πορεία, έστω με σκαμπανεβάσματα. 

Οι αναβάσεις του Θεού και οι πτώσεις δικές μου.

Να πιστεύουμε στον Θεό και στην δύναμη της πρεσβείας των Αγίων Του. 

Να προσευχόμαστε για τους ασθενείς συνανθρώπους μας και να αποκτήσουμε πνευματική ζωή...

|Μιχαήλ Μαντάλας

ΥΓ:

Στον Άγιο οφείλω και το πτυχίο μου. 

Το βασικό πτυχίο ήταν διπλό. 

Στο δεύτερο κύριο μάθημα, 

την θεωρία των διεθνών σχέσεων 

και την εφαρμογή της σε διάφορες περιπτώσεις 

με βάση και το δίκαιο του πολέμου, 

όταν πήγα στην εξεταστική και διάβασα τα ερωτήματα με έπιασαν τα γέλια. 

Κυριολεκτικά δεν ήξερα να απαντήσω τίποτα. 

Είχα και κακή σχέση με την συγκεκριμένη καθηγήτρια... 

Ευτυχώς, είχε κάνει παράκληση η μάνα μου

και το δωμάτιο στην φοιτητική εστία μύρισε λιβάνι.

 Συγκάτοικοι και συμφοιτητές είχαν απορήσει από την μυρωδιά και ρωτούσαν. 

Εγώ αυτά τότε δεν τα πίστευα, γελούσα κιόλας. 

Όταν πήγα στην αίθουσα να γράψω είπα στον εαυτό μου: "Γράψε ότι σου κατεβάσει η κούτρα και καλή επιστροφή στην Ελλάδα".

 (Οι Άγγλοι δε χαρίζονται εύκολα). 

Ο τίτλος θα υποβιβαζοταν σε δίπλωμα. 

Τελικά δεν ήξερα τι έγραφα, 

σε τέλειο γραφικό χαρακτήρα και αρίστευσα.

 Μάλλον κάποιος άλλος πήρε άριστα για εμένα...

☆ "Ένας Άγιος που “κοιμόταν” για πάνω από 500 έτη και αίφνης αυτοαποκαλύπτεται και τριγυρνά ανάμεσά μας σαν να μη πέθανε ποτέ...

 

     [αντιγράφουμε από το θαυμάσιο ιστολόγιο "Προσκυνητής" του π.Γεωργίου Κονισπολιάτη]

 "Η γερόντισσα Μακαρία Δεσύπρη (+1999) είναι μια οσιακή μορφή της Ορθοδοξίας με παγκόσμια ήδη ακτινοβολία. Είναι εκείνη η μοναχή που το 1950 με θαυμαστό τρόπο της απεκαλύφθη το μαρτυρικό σκήνωμα του ιερομόναχου Εφραίμ, που υπέστη 8μηνο βασανιστήριο από τους Τούρκους και εξέπνευσε στη μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του όρους των Αμώμων Αττικής (σημερινή Νέα Μάκρη) στα 1426. 

Η οσία γερόντισσα, κοσμημένη με το προορατικό, διορατικό και ιαματικό χάρισμα, ήδη οδεύει προς την επίσημη αγιοκατάταξή της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατόπιν σχετικής αιτήσεως του οικείου Μητροπολίτη Κυρίλλου. 

Ευχόμαστε την ταχεία ολοκλήρωση της τυπικής αυτής διαδικασίας, καθότι η αγιότητα της Μακαρίας είναι εγνωσμένη μέσα από αναρίθμητες μαρτυρίες πιστών.

Διαβάζοντας ο γράφων πρόσφατα το βιβλίο για τη ζωή της (έκδοση της Ι. Μονής) στάθηκε σε ένα θαυμαστό περιστατικό.

 Ενόσω η γερόντισσα συναρμολογούσε τα μαρτυρικά οστά του μεγαλομάρτυρος Εφραίμ, κατά τη δική της μαρτυρία και άλλων παρισταμένων, εξήρχετο αίμα από τα οστά του Αγίου! 

Ένα λείψανο που ήταν θαμμένο και άγνωστο στα αττικά χώματα για πάνω από μισή χιλιετία, είναι ολοζώντανο! 

Και μάλιστα αναβλύζει και σταγόνες του αγιασμένου αίματός του, το οποίο χύθηκε για τον Χριστό δια χειρών απίστων και βλασφήμων Αγαρηνών.

 Η αναφορά μου στο συγκεκριμένο θαύμα δεν έγινε τυχαία.

 Θυμήθηκα τα χρόνια του κορωνοϊού, τότε που υπήρχε έντονη βλασφημία κατά της Θείας Κοινωνίας από πιστούς χριστιανούς και από απίστους. 

Οι δεύτεροι διότι τη θεωρούσαν πηγή μετάδοσης ασθενειών και οι πρώτοι επειδή αμφισβητούσαν το γεγονός πως είναι όντως το σώμα και αίμα του Χριστού. 

Η πλάνη αυτή φυσικά δεν ανήκει μόνο στα χρόνια της πανδημίας, αλλά φαίνεται να είναι διαχρονική μάστιγα στις συνειδήσεις ακόμη και ευλαβών χριστιανών, ακόμη και ιερωμένων.

 Σκεπτόμενος λοιπόν τη θαυμαστή αιμοβλυσία των οστών του μεγαλομάρτυρος Εφραίμ της Νέας Μάκρης...

αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον παντοδύναμο Θεό μας να μεταβάλλει το κρασί και το ψωμί στο ίδιο του το Σώμα και Αίμα, τη στιγμή που από ξερή και νενεκρωμένη ύλη, όπως είναι τα ανθρώπινα οστά, μπορεί να αναπαράξει το αίμα του ιδίου σώματος, εν προκειμένω του οσιομάρτυρος Εφραίμ! 

Τίς Θεός μέγας ως ο Θεός ημών!!!

 Πριν κλείσω το παρόν, θα ήθελα να αναφερθώ στη θαυμαστή γεύση της αθανασίας που αφήνει η αγία Ορθοδοξία μας, κραυγάζοντας τοιουτοτρόπως περί της μοναδικότητας και αληθείας της.

 Διαβάζοντας τη θαυμαστή ανεύρεση των λειψάνων και την καθημερινή θαυματουργική επέμβαση του Αγίου και της οσίας Μακαρίας στις ζωές των ανθρώπων, χάνεις κυριολεκτικά τον προσανατολισμό των σωματικών και πνευματικών σου αισθήσεων ανάμεσα στο τώρα και στο επέκεινα, στο νυν και στην αιωνιότητα. 

Ένας Άγιος που “κοιμόταν” για πάνω από 500 έτη και αίφνης αυτοαποκαλύπτεται και τριγυρνά ανάμεσά μας σαν να μη πέθανε ποτέ. 

Άραγε όμως θα μπορούσε να είναι ποτέ νεκρός κάποιος που είναι ενωμένος με την όντως ζωή, τον Χριστό (Ιω. 11:25-26) ;

  |Κ. Ν. Λάρισα, 5/7/2024   (Του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου).

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_16.html

* Άγιος Εφραίμ - Νυχτερινό Χειρουργείο...

 

Από το βιβλίο Οπτασίαι και Θαύματα 

του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ του Θαυματουργού _ 

Δ' Τόμος _ 

Έκδοσις Ιερά Μονή Ευαγγελισμού Θεοτόκου Όρος Αμώμων Αττικής.

Ακούστε το αληθινό περιστατικό:

PROPATOR - ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ - Περισσότερα βίντεο

"Εκείνη (η Μοναχή Μακαρία) τότε μου σήκωσε το σαγόνι, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: "Όχι, εσύ δεν θα πεθάνεις!"

"Το 1998 εισήχθηκα στο Ωνάσειο. 

Ήμουν 16 χρονών με καρδιακή ανεπάρκεια και ήδη ένα χειρουργείο. 

Οι γιατροί ήταν απαισιόδοξοι. 

Όταν βγήκα από εκεί έπρεπε να συνεχίσω τις εξετάσεις και μια επέμβαση ακόμα στο Λονδίνο. Μια βδομάδα πριν φύγω ήθελα να επισκεφθώ το Μοναστήρι του Αγίου Εφραίμ λόγω της φίλης της μαμάς μου που μου είχε πει διάφορα και μου είχε δώσει λαδάκι.

Όταν πήγα τότε, μια αδελφή με πήρε από το χέρι και με οδήγησε στο κελί της Μοναχής Ηγουμένης Μακαρίας η οποία τότε ήταν πολύ άρρωστη και δεν δεχόταν κόσμο. 

Θυμάμαι ότι από τα σκαλιά του κελιού της κάτι μύριζε υπέροχα αλλά τότε δεν ήξερα τι ήταν... 

Δεν μπορούσα να τα ανέβω χτυπούσε η καρδιά μου και φοβόμουν.

Τότε η μοναχή με άφησε και είπε ότι έπρεπε να πάω μόνη μου. 

Η Γερόντισσα Μακαρία άνοιξε την πόρτα, με έπιασε από το χέρι και με έβαλε να καθίσω σε μια καρέκλα. 

Έκλαιγα πραγματικά πολύ και με ρώτησε γιατί. Εγώ της είπα ότι θα πεθάνω.
Εκείνη τότε μου σήκωσε το σαγόνι, με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: 

''Όχι, εσύ δεν θα πεθάνεις.'' 

και εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι απίστευτο.

Παρ΄όλη την ηλικία της, την ώρα που μου έλεγε αυτά τα λόγια, το πρόσωπό της έγινε σαν 20χρονης και τα μάτια της σχεδόν λευκά, έλαμπαν. 

Έβγαλε από το λαιμό της το φυλαχτό του Αγίου που φορούσε (και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι μπλέχτηκε στο μαντήλι της), το πέρασε στον δικό μου λαιμό και μου είπε:
''Αυτό να μην το χάσεις ποτέ.'' 

Έπειτα με σταύρωσε με τα οστά του Αγίου Εφραίμ και έφυγα.

Ήταν η πιο σημαντική στιγμή της ζωής μου και η μεγαλύτερη τιμή που μου έγινε να τη γνωρίσω...

Πήγα στο Λονδίνο, έκανα εξετάσεις και η επέμβαση δεν χρειάστηκε."

Τσάντου Κατερίνα - Βόλος
ΙΘ' Τόμος βιβλίων του Αγίου Εφραίμ του Μεγαλομάρτυρος - Μοναστήρι Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Όρος Αμώμων
Νέας Μάκρης Αττικής

(by Αναστασία Σουσώνη)