☆ Ν'ακούς και να μην χορταίνεις. Σου' χει τύχει; |Και που να΄ξερα τότε, πόσο τα χρειαζόμουνα αυτά τα παραδείγματα...

         |Αυτά λέγαμε πρόπερσυ... Σημερινή (24/3/2026) διαπίστωση:

✦ Και να ξέρεις και συ πως ακόμα και σήμερα που ζούμε μέσα σε τόση νοσηρότητα και ακαθαρσία, υπάρχουν ψυχές που ζουν σε αυτά τα μέτρα...
Και έχουμε την ευλογία, μέσα σε όλα αυτά που είμαστε μπλεγμένοι αυτόν τον καιρό, κάποιες απ΄αυτές να μας τις αποκαλύπτει ο καλός Θεός.-

 |Σε τι μέτρα είχαν φτάσει αυτοί οι άνθρωποι, ρε φίλε;

Γιατί άνθρωποι ήταν κι αυτοί...

Και μεις συνεχίζουμε να'μαστε για τα πανηγύρια... |

(Ν'ακούς και και να μην χορταίνεις.

 Σου' χει τύχει;)

ΥΓ:

Γιατί το κοινοποιώ ξανά;

Που ξέρω εγώ αν κάποιος ακούσει κάτι εκεί μέσα,

που το έχει ανάγκη αυτήν ακριβώς τη στιγμή; 

Και για να μην είμαι αυτή τη στιγμή ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που το ακούει.

Θέλω παρέα, έστω μια ή έναν ακόμα.

Γι'αυτό.- 

      ~ σ. Β. Γ

https://www.youtube.com/live/Fu1mKZ3y294?si=TmI0YOwWne-PvZdq

✔ Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης και Όσιος Κασσιανός ο Ρωμαίος |Δρόμοι παράλληλοι...

 

|η εμβληματική εικόνα του Προστάτη Αγίου μας Κασσιανού, 

που εορτάζει ημερολογιακώς απ΄ότι φαίνεται 

μόνο για μας αυτές τις μέρες!

Αφού η 29η Φεβρουαρίου δεν θα ξημερώσει ούτε φέτος...

|κι εδώ μια εικόνα του άλλου αγαπημένου εορτάζοντος σήμερα 

Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη, 

που τελείωσε ένα μήνα πριν 

(ένας Ιερομόναχος που τυχαίνει να γνωρίζουμε...)

και παραδόθηκε μαζί με μια ακόμα που έχετε μάλλον δει,

στο υπέροχο ζευγάρι που τις παρήγγειλε 

λίγες μέρες αργότερα...

29 Φεβρουαρίου

Τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν καὶ Ὁμολογητοῦ Ἰωάννου Κασσιανοῦ τοῦ Ῥωμαίου (†435).

Ἀπολυτίκιον.

Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τῆς σοφίας τὸν λόγον Πάτερ τοῖς ἔργοις σου, ἀσκητικῶς γεωργήσας ὡς οἰκονόμος πιστός, ἀρετῶν μυσταγωγεῖς τὰ κατορθώματα· σὺ γὰρ πράξας εὐσεβῶς, ἐκδιδάσκεις ἀκριβῶς, Κασσιανὲ θεοφόρε, καὶ τῷ Σωτῆρι πρεσβεύεις, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον.

Ἦχος α´. Χορὸς Ἀγγελικός.

Οἱ λόγοι σου σοφέ, οὐρανίου κασσίας, ὀσμὴν πνευματικήν, διαπνέουσι κόσμῳ· φιάλαι γὰρ ὤφθησαν, ἀρωμάτων ὡς γέγραπται, σιαγόνες σου, αἱ ἀναπτύσσουσι πᾶσι, τὰς ἐν Πνεύματι, πνευματικὰς ἀναβάσεις, Κασσιανὲ Ὅσιε.

Ἕτερον Κοντάκιον.

Ἦχος δ´. Ἐπεφάνης σήμερον.

Ἐν τῷ οἴκῳ Κύριος, τῆς ἐγκρατείας, ἀληθῶς σε ἔθετο, ὥσπερ ἀστέρα ἀπλανῆ, φωταγωγοῦντα τὰ πέρατα, πατὴρ ἡμῶν Κασσιανὲ Ὅσιε.

Μεγαλυνάριον.

Γνώσεως τῆς θύραθεν μετασχών, ὤφθης κεκρυμμένης, ἐπιστήμης μυσταγωγός, ἧς τὰς ἐπιδόσεις, λόγοις ἡμᾶς παιδεύεις, Κασσιανὲ θεόφρον, Πνεύματος σκήνωμα.

                           ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

Το απολυτίκιο του Οσίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη είναι σε Ήχο πλάγιο του α' ("Τον συνάναρχον Λόγον"):

«Προσευχῆς ἀενάου λαμπτὴρ νεόφωτε, Κατουνακίων οἰκῆτορ, Ἁγίου Ὄρους πυρσέ, ὁ φωτίσας ἀρετῶν σου τοῖς πυρσεύμασι πάντας, θειότατε Ἐφραίμ, καὶ εἰς ὕψος ἐπαρθεὶς θεώσεως ἀπαθείᾳ καὶ νήψει, μὴ διαλείπῃς Χριστὸν ἡμῖν καθιλεούμενος».

  Ευχόμαστε η Μάνα Παναγιά να μας έχει όλους στην αγκαλιά της!

Όπως ακριβώς ευχόταν ο Όσιος Πατέρας μας...

|σ.Β.Γ. ΥΓ:

Παρότι το καταΦύγιό μας

για τους λόγους 

που οι περισσότεροι καλά γνωρίζετε,

το διατηρούμε ουσιαστικά κλειστό,

δεν γινόταν σημερα μέρα που είναι 

να μην ανεβάσουμε στην αγάπη σας κάτι...

Κι επειδή είναι σίγουρο 

πως κάποιοι προσευχόμενοι μεταξύ σας

διψούν για νέα για μια συγκεκριμένη περίπτωση...

Δεν έχουμε να πούμε πολλά.

Από μόνο του βέβαια το γεγονός 

πως σήμερα διανύουμε την 24η μέρα από το ατύχημα

και είμαστε ακόμα ζωντανοί,

συνιστά ένα μεγάλο θαύμα!

Πως έχουμε εδώ και κάποιες μέρες

την ικανότητα να αναπνέουμε μόνοι μας,

χωρίς αναπνευστήρα, 

είναι ακόμα ένα θαύμα...

Το μεγαλύτερο βέβαια που περιμένουμε όλοι μας,

αν κι ο Πάνσοφος Θεός βέβαια θελήσει,

είναι να βγούμε σιγά σιγά από τη ΜΕΘ

και κυρίως να δούμε πως θα αντιδράσει 

ο ταλαιπωρημένος εγκέφαλός μας

όταν και εφόσον ξυπνήσουμε...

Εμείς στην αποψινή Θεία Λειτουργία 

δεν πάμε για να παρακαλέσουμε.

Προσερχόμαστε ευγνωμόνως να δοξολογήσουμε 

και να ευχαριστήσουμε

τον Θεό μας 

που είναι και Πατέρας 

και παραχωρεί  

και επιτρέπει

και θέλει

ό,τι είναι και καλό 

και συμΦέρον 

για τη σωτηρία των ψυχών όλων μας...

Οι ευχαριστίες από τη μεριά της οικογένειάς μας,

αλλά και των Πατέρων του αγιορείτικου κελλιού μας

για τις έμπονες και ένθερμες προσευχές όλων σας

δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια...

Μια μόνο κουβέντα:

Από τον Θεό να το βρείτε το όποιο καλό έχετε κάνει 

(και θα συνεχίσετε να κάνετε)

για τον μικρό μας αδερφό...

Τις ευχές και την προστασία 

και των 2 Οσίων Πατέρων μας,

που απόψε θα συνεορτάσουμε,

να έχετε όλοι σας.-

✔ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑΣ |ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ: ΤΑ 8 ΒΑΣΙΚΑ ΠΑΘΗ...

ΠΥΛΗ ΟΥΡΑΝΟΥ (Ι. Ν. Αγίου Τρύφωνα Καματερού)

✔ ΓΙΑΤΙ γεμίζει η ψυχή μας ΛΥΠΗ; |Πες μας Αββά Κασσιανέ...

   |Μπήκε και φέτος ο μήνας του Αγίου μας Κασσιανού, 

του πραγματικού και μόνου αμΦοτεροδέξιου!

Πρόθεση δική μας είναι αυτός ο μήνας να πλουτιστεί με τα λόγια και τις διδαχές αυτού του μεγάλου και αδικημένου Πατέρα της Εκκλησίας μας, που έζησε και μεγαλούργησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. με τον τρόπο που διατυμπανίζουμε από την πρώτη μέρα ίδρυσης αυτού του μικρού ιστολογίου, που είναι αΦιερωμένο στη χάρη και στη διδασκαλία του...

Σχεδόν καθημερινά λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να έχουμε κάτι δικό του του στις αναρτήσεις μας.

Μέχρι το τέλος του ΚουτσοΦλέβαρου...

Με χαρά θα δεχόμαστε και τις δικές σας προτάσεις!

Να τον χαιρόμαστε!

Και να μας χαίρεται κι Εκείνος...

(Τρομάρα μας...)

Απλά & Ορθόδοξα

✔ Γιατί η ψυχή μοιάζει με τη μυλόπετρα; |Δες τι αλήθειες ανακαλύπτει μέσα από την αναζήτησή του ο Προστάτης μας, Άγιος Κασσιανός! Ας τις αξιοποιήσουμε ο καθένας μας όπως νομίζει...

 

Ο Αββάς Κασσιανός ταξιδεύει στην έρημο της Αιγύπτου και συνομιλεί με τον Αββά Μωυσή και τον ρωτά γιατί η ψυχή μοιάζει με μυλόπετρα.

Αυτή την εσωτερική εργασία την καταλαβαίνουμε καλύτερα αν παρομοιάσουμε την ψυχή με μια μυλόπετρα, την οποία γυρίζει το ρεύμα του νερού συνεχώς γύρω από τον άξονά της, και η οποία ποτέ δεν σταματάει να γυρίζει ενόσω το νερό τρέχει. 

Αλλά ο μυλωνάς έχει τη δυνατότητα να αποφασίσει αν θα αλέσει σιτάρι, βρώμη ή ζιζάνια. 

Ο μύλος υποχρεώνεται να αλέσει ότι του ρίχνει ο μυλωνάς.

Το ίδιο συμβαίνει καί στην ψυχή του ανθρώπου. 

Μέσα στις δοκιμασίες της ζωής μπαίνει η ψυχή σε κίνηση από τους χειμάρρους των πειρασμών που την κατακλύζουν και δεν μπορεί πια να ελευθερωθεί από το ρεύμα των λογισμών. 

Η ίδια όμως η ψυχή, με τον αγώνα της και με την προσοχή της, φροντίζει για το είδος των λογισμών που πρέπει να δέχεται ή να απορρίπτει. 

Διότι, όπως είπαμε παραπάνω, εάν διαρκώς φέρνουμε στη μνήμη μας τις Θείες Γραφές και αν ανεβάζουμε το νου μας ψηλά, ώστε να ασχολείται με πνευματικά πράγματα και να επιθυμεί την τελειότητα και τη μέλλουσα μακαριότητα, επόμενο είναι ότι απ’ αυτή την πνευματική ενασχόληση

του νου μας, θα μας έρχονται και πνευματικοί λογισμοί. 

Και αυτοί οι λογισμοί θα κάνουν το νου να εντρυφά σε ότι είχε πριν μελετήσει. 

Αν όμως μας καταλάβει η οκνηρία και η απροσεξία, κι αν ξοδεύουμε τον καιρό μας σε άσκοπη φλυαρία ή αν μπλέξουμε στις μέριμνες τούτου του κόσμου και στις μάταιες επιθυμίες, τότε θα ξεφυτρώσουν ζιζάνια, τα οποία στη συνέχεια θα απλωθούν καταστρεπτικά στην καρδιά μας. 

Και τότε, όπως είπε ο Κύριος και Σωτήρας μας, εκεί όπου είναι ο θησαυρός των έργων μας και των επιδιώξεών μας, εκεί θα βρίσκεται και η καρδιά μας (Ματθ. 6, 21).

(ΑΒΒΑΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, “ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ”, ΤΟΜΟΣ Α, Εκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”)

πηγή

                      

|αν θες τους 2 τόμους του Αγίου Κασσιανού μας, 

ρίξε τη ματιά σου εδώ κι εδώ...

✨ Φως Χριστού φαίνει πάσι! Ήλθες εφάνης το Φως το απρόσιτον... |Γιορτάζουμε! |και σήμερα. Το -Φ- μας...

 

     

|Και δεχόμαστε ευχές!

Είπαμε: 

 

✨ Ιστολόγιο του Φωτός...

☆ Γιατί "αμΦοτεροδέξιος" ;


Μια Φορά κι έναν καιρό, 

που λένε οι νόνες στα παραμύθια 

ήντονε ένα παιδί.

Παιδί όχι στα χρόνια, μα στην ψυχή.

Κι ήθελε -λέει- η ψυχίτσα του 

να κάμει ένα μπλογκ.

Μα γίνονταινε τέτοια πράματα στα παραμύθια;

Ούλα γίνονταινε, 

άμα τ’ αποζητά η ψυχή τ’ ανθρώπου.

Και το ονομάτισε αμφοτεροδέξιο.

Τι ’ναι πάλι τούτο το πράμα;

Αυτό είναι που το ’χουνε 

όσοι δέχουνται και τα καλά και τ’ άσχημα 

με την ίδια σκέψη: 

πως όλα έρχουνται για το καλό μας, 

απ’ τον ουρανό σταλμένα, 

μόνο για το καλό.

Κι όλα τα προϋπαντάνε 

και τα καλωσορίζουνε 

σαν να ’ναι όλα καλά και άγια...


Πέρασαν χρόνοι και καιροί 

το μπλογκάκι από μια σταλιά παιδί 

εθέριεψε 

κι εμεγάλωσε 

κι απόχτησε Φίλους πολλούς.

Και ήρθαν όλα τα γράμματα της αλΦαβήτας 

να τον κάμουνε Φίλο.

Ήρθε η Αγάπη, 

ήρθε το Βάλσαμο στην καρδιά, 

η Γαλήνη στην ψυχή, 

η Δικαιοσύνη, 

η ... , 

η Καλοσύνη, 

της Μετάνοιας οι καρποί, 

η Νιότη Φουριόζα και πεταχτή 

και πήρανε όλα μερτικό στο μπλογκ.

Κι όταν πια κοντεύανε 

να τελειώσουνε τα γράμματα 

και το παιδί στην ψυχή 

ενόμιζε πως όλα ήντονε καλά, 

εφάνηκε από τη γωνιά σιγαλά 

να πορεύεται το ΕΓΩ.

Μα είχε μάσκα Φορεμένη για να νομίζουν όλοι 

πως τάχα κάτι κάνουν πνευματικό 

και να ξεγελαστούν.

Αντάριασε το παιδί στην ψυχή 

βλέποντας την παγίδα.

Και μ’ ένα «ἐλέησον» 

τίναξε από πάνω το λογισμό 

κι ευθύς επρόβαλε η Χάρη.

Μαζί της έσερνε κι ένα γράμμα, 

μοναχό.

Δίχως παρέας άλλης συλλαβή.

Το φ. 

Μικρό, μα με δύναμη μεγάλη.

Και του το ’δωκε συντροΦιά να το ’χει 

και να Φυσά Φ .... Φ .... 

κάθε φορά που το ΕΓΩ, 

επίμονο και ύπουλο 

Φανεί στην άκρη του μυαλού.

Από τότενες το φ, 

άγρυπνος Φρουρός του νου και της καρδιάς 

επήγε κι εκάθισε 

μέσα στη μέση του ονόματος.

Για να το βλέπει 

και να μην ξεχνιέται το παιδί.

Και κάθε φορά που χάνεται το ΕΓΩ, 

-μόνο τότε- 

το φ μεγαλώνει 

και γίνεται Φως Χριστού!

Πολλοί που το είδανε, 

νομίσανε πως τάχατες ο δημιουργός 

«παίζει εικαστικά με το λογότυπο».

Άλλοι πάλι σκέφτηκαν 

πως κάποιον φίλο του ήθελε να θυμίζει.

Κι άλλοι πολλά και διάφορα.

Εγώ όμως, 

που σαν παραμυθού όλο παραμύθια σκαρΦίζομαι, 

εσκέΦτηκα ετούτο εδωδά που έγραψα.

Και τώρα που το ξαναδιαβάζω, 

θαρρώ πως είναι το μόνο παραμύθι μου, 

που δεν είναι ψεύτικο.

Που είναι πέρα ως πέρα αληθινό.

|Η Μικρασιάτισσα γιαγιά της παρέας


✨ ΥΓ. "αμφοτεροδέξιου":
Μαζευτήκαμε τόσοι "συν αυτώ",
που ούτε να τους περιορίσουμε
οι παλιότεροι δεν βαστάμε.

Σαν τους "Ρουβίκωνες" ένα πράμα...
Και σκαρΦίζονται και παραμύθια,
που σα να ΄ναι κι αληθινά...

Να ευχαριστήσουμε την "Γιαγιά της παρέας",
που μπήκε στον κόπο (και το κάνει συχνά).

Χρόνια μας πολλά, λοιπόν!
Και πάντα α(μ)Φωτεινά και ευλογημένα.

 

|Ο Κωνσταντίνος Σύμπουρας

ήταν εκείνος που μας προέτρεψε 

να γίνουμε ιστολόγιο του Φωτός. 

Εξ΄ου και το τονισμένο Φ στο "αμΦοτεροδέξιος" 

και η ιστορία της "Γιαγιάκας" μας ...

Να τα λέμε αυτά...|

✨ Και μια σημαντική επισήμανση:

Και Φέτος έχουμε ήδη δει,

ο Θεός πρώτα,

 το πως θα γιορτάσουμε τη μνήμη 

του Προστάτη μας Αγίου Κασσιανού.

Όπως το συνηθίζουμε.

Πιθανότατα, με μια αγρυπνιούλα 

σε (αμΦ)ιδιωτικό -δικό μας- εκκλησάκι 

στα τέλη του μήνα.

Μαζί με έναν ακόμα αγαπημένο άγιο,

που γιορτάζουμε τα τελευταία χρόνια παραδίπλα

(στις 28 του Φλεβάρη, 

που πέφτει μάλιστα Φέτος 

και Παρασκευούλα...)

τον άγιο ΕΦραίμ τον Κατουνακιώτη...

|29 του μηνός Φεβρουαρίου, 

θα έχουμε ξανά , 

το 2028. 

Είτε ζούμε εδώ.

είτε Αλλού. 

Ο Θεός πρώτα...|

|την ανάρτηση αυτή, 

ελαΦριά "πειραγμένη" κάθε φορά,

την δημοσιεύουμε από το 2020.

 Και θα την δημοσιεύουμε ξανά και ξανά,

όσο ο Χριστός μας θέλει...

☆ Τίποτα άλλο.-

Από όλους εμάς τους γύρω γύρω 

από τον original αμΦοτεροδέξιο, 

τον (χωρίς περιττές παρενθέσεις) 

Άγιο Κασσιανό...

 

"...Αν περιμένουμε να φθάσουμε σε τέτοιο πνευματικό ύψος και καθαρότητα, ώστε να θεωρήσουμε τον εαυτό μας ως ικανό και άξιο τής μετοχής μάς στα Άγια Μυστήρια, τότε πραγματικά δεν θα ήμασταν σε θέση να κοινωνήσουμε ούτε μια φορά το χρόνο..."

(Δες τι λέει για την Θεία Κοινωνία ο δικός μας Άγιος. 
Αυτός είναι ο αμφοτεροδέξιος. 
Χωρίς παρενθέσεις...)

"Δεν πρέπει να απέχουμε από τη μετοχή μας στή Θεία Κοινωνία, μόνο και μόνο επειδή έχουμε έντονο το συναίσθημα της αμαρτωλότητάς μας.

Απεναντίας, θα πρέπει να προσερχόμαστε και να κοινωνούμε (πάντα με την σύμφωνη γνώμη του Πνευματικού μας) με περισσότερη λαχτάρα και δίψα, για να βρούμε σ' Αυτήν την υγεία τής ψυχής και την καθαρότητα τού πνεύματος. 
Πάντοτε όμως με ταπείνωση και πίστη και κρίνοντας συνεχώς τούς εαυτούς μας ως ανάξιους μιας τέτοιας Χάρης.

Στη Θεία Κοινωνία πρέπει να αναζητούμε μάλλον το φάρμακο για τις πληγές και τα τραύματά μάς.
Αν περιμένουμε να φθάσουμε σε τέτοιο πνευματικό ύψος και καθαρότητα, ώστε να θεωρήσουμε τον εαυτό μας ως ικανό και άξιο τής μετοχής μάς στα Άγια Μυστήρια, τότε πραγματικά δεν θα ήμασταν σε θέση να κοινωνήσουμε ούτε μια φορά το χρόνο..."

|Αγίου Κασσιανού 

«Συνομιλίες με τους Πατέρες της ερήμου»

πηγή

* Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα ...

                                               Φλεβάρης των φλεβών

Ο Αύγουστος του έκλεψε μια μέρα

την ύψωσε πανάκι σε μπρατσέρα

μια άλλη χρόνους τέσσερεις χαμένη

σαν άσωτη επιστρέφει, μα δε μένει.

Φλεβάρης των φλεβών κουτσό ποτάμι

κυλάει σαν παράπονο στο τζάμι

Σαββάτο των ψυχών κρυφά δακρύζει

στα σπίτια των αρχόντων φτερουγίζει

Refrain 

Μάρωνος και Νικηφόρου και Ανθούσης, Τελεσφόρου

Χαραλάμπους και Βλασσίου, Κασσιανού και Θαλασσίου

Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυχτίου

φέγγει απότομα και λιώνει, της Υπαπαντής το χιόνι...

Η νύχτα Φαρισαίου και Τελώνου

αθώος ξένου αίματος και φόνου

ανάβει της αγάπης τα λυχνάρια

και τα παλιά διαβάζει συναξάρια

Τρύφωνος και Παγκρατίου, ήλιος του μεσονυχτίου

φέγγει απότομα και λιώνει, της Υπαπαντής το χιόνι...

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός

|η φωτογραφία με το σπίτι του Αγίου μας Κασσιανού από εδώ...

✔ "Η κενοδοξία σκορπίζει τους καμάτους..."

Άγιος Κασσιανός
(ο λεγόμενος και "αμφοτεροδέξιος"):
"Η κενοδοξία είναι ένα σκαλοπάτι πριν την υπερηφάνεια.
Και είναι αυτή που σκορπίζει τους καμάτους..."
 (Πάνε στράφι θα λέγαμε απλά,
οι "πνευματικοί σου κόποι".

Και πότε γίνεται αυτό;
όταν κάνεις όλα αυτά για να σε δούνε οι άλλοι.
Για να πάρεις την δόξα από τους ανθρώπους...
 

"Πολύ δύσκολα βγαίνει ο άνθρωπος αβλαβής
από τους επαίνους των ανθρώπων!
Και πολύ δύσκολα τους αποκρούει..."Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

* "συν αυτώ" ΥΓ:

Πρέπει να παραβρεθείς κάπου το απόγευμα 

και μπορεί να σου ζητηθεί να πεις δυο λόγια.

Πας ν΄ακούσεις κάτι καλό. 

Βάζεις τα ακουστικά σου και πατάς
"π. Σάββας Αγιορείτης" (εγγύηση...)

Λες "θ΄ακούσω μια ομιλία του στην τύχη. 

Όποια να΄ναι". 

Και πέφτεις πάνω σε αυτήν:

"Τι λέει ο άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος (ο "δικός μας"...) 

για την κενοδοξία"

Τυχαίο.

Σίγουρα...

|πρωτοδημοσιεύτηκε στις 31/3/2019,

τη μέρα μιας παρουσίασης ...

~ If we remember that thief who, for a single confession, was taken into Paradise, we shall realize that... |St. John Cassian

If we remember that thief who, for a single confession, was taken into Paradise, we shall realize that it was not for the merit of the life he lived that he obtained so great blessedness, but that it was his by the gift of God, Who had mercy on him. 

Or let us think of David, the king, whose two such grievous and awful crimes were wiped away by one word of penitence. 

Neither here do we see that the merit of what he did was equal to obtaining pardon for such great offense, but the grace of God did the more abound when on the occasion of true penitence He did away with all that weight of sin for one single word of genuine confession. 

Again, when we consider the beginnings of man’s calling and salvation, which, as the Apostle tells us, is not of ourselves or of our words, but we are saved by the gift and grace of God, we shall be able clearly to perceive how the end of perfection is not “of him that willeth, nor of him that runneth, but of God Who showeth mercy,” Who makes us victors over our vices, although we have no merit at all of life or labors to weigh against them, nor does the effort of our will avail for us to reach the steep summit of righteousness, or to subdue the flesh which we are bound to use… 

For the outcome of all good flows from His grace, Who hath bestowed so great an eternity of bliss and such immeasurable glory, with manifold generosity, upon the weak will and the short life-work of man.

~ St. John Cassian, Institutes, Book XII, chap. xi

Για να πάψουμε επιτέλους να είμαστε...θεόκουφοι. Γιατί τα πράγματα είναι απλά.

Αυτό που εδώ και λίγα χρόνια προσπαθεί να μας πει, όσο γίνεται πιο διακριτικά, ο αμφοτεροδέξιος άγιός μας, ο άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος, είναι πως για ό,τι γίνεται στη ζωή του καθενός μας υπάρχει λόγος.
Λόγος σοβαρός και συνήθως ανεξιχνίαστος.

Αν κάτσουμε για λίγο ήσυχοι και σταματήσουμε να χτυπιόμαστε, μπορεί και να μάθουμε γιατί (σε) μας συνέβη.

Γιατί ο Θεός δεν συνηθίζει να κραυγάζει, αλλά είπαμε, του αρέσει να μιλάει με ψιθύρους.

Στο χέρι μας είναι να πάψουμε επιτέλους να είμαστε θεόκουφοι και να γίνουμε θεοακροατές των λόγων Του που μας ψιθυρίζει...

* Σημείωση:
Τα πνευματικά αυτιά ανοίγουν καλά μονάχα με τα 2 Μ...
- Με την Μετάνοια και 
- Με τα Μυστήρια της Εκκλησίας.

Τότε και μόνο ακούς τα πάντα.
("Στερεοφωνικά" και χωρίς παρεμβολές...)

Αποδεδειγμένο!

Δοκίμασέ το...

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Αν έχουμε όλοι μας συνεχώς το βλέμμα μας προς τα κάτω, πως να δούμε τι έρχεται "από επάνω";
Πάντα θα υπάρχει κάποιος δίπλα μας, που στρέφει το βλέμμα, το νου και την ψυχή του προς τα πάνω...

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν...

* Η προσκυνηματική εικόνα του Αγίου Κασσιανού, 

στον Iερό Ναό Αγίου Κασσιανού στην παλιά πόλη της Λευκωσίας...

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 2/4/2019

"Να πηγαίνετε στις πανηγύρεις των Αγίων, διότι εκείνη την ημέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι, είναι εκεί ...!!! Κι αν κάποιος είναι πολύ στενοχωρημένος, τον παίρνουνε αγκαλιά...

... Και επισκέπτονται χωριστά τον καθένα 

που είναι μέσα στο Ναό και εκκλησιάζεται. 

Κι αν κάποιος είναι πολύ στενοχωρημένος, 

τον παίρνουνε αγκαλιά 

και προσεύχονται και τον θεραπεύουν!"...

             |Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 

Ο πιστός λαός λέει: 

"Να πάμε στη χάρη τουΑγίου!". 

Σε αντίθεση, ο εχθρός της σωτηρίας μας, προτρέπει:

 " ...δεύτε καταπαύσωμεν πασάς τας εορτάς του Θεού από της γης". 

(73ος ψαλμός)

   |μας έστειλε η σήμερα συνεορτάζουσα με τον Άγιο Κασσιανό μας, Αφροδίτη Τσαμπά.

Μαζί τους βέβαια και ο αγαπημένος αδερφός μας, Δημήτριος Χατζηαποστόλου...