● Πάρ΄το απόΦαση, άνθρωπέ μου...

 

|από την "συν αυτώ", Ανδρομάχη Μητσοκάπα Μουτάφη

☆ "...Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως και μετά θα αφεθή στον Θεό. Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι που δεν γίνεται ανθρωπίνως... Σε όσα δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μια ευχή ή με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό· και αυτό είναι μια μυστική προσευχή... |Άγιος Παΐσιος

 

Πράγματα που γίνονται από τους ανθρώπους να μην τα ζητάμε από τον Θεό. 

Να ταπεινωνόμαστε στους ανθρώπους και να ζητάμε την βοήθειά τους.

Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως και μετά θα αφεθή στον Θεό. 

Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι που δεν γίνεται ανθρωπίνως. 

Σε πολλές περιπτώσεις που επιμένει ο άνθρωπος να βοηθήση, βλέπω ότι είναι από ενέργεια του πειρασμού, για να τον αχρηστέψη.

Εγώ, όταν βλέπω ότι δεν βοηθιέται μια κατάσταση ανθρωπίνως λίγο πολύ καταλαβαίνω μέχρι ποιο σημείο μπορεί να βοηθήση ο άνθρωπος και από ποιο σημείο και μετά πρέπει να τ ̓ αφήση στον Θεό –, τότε υψώνω τα χέρια στον Θεό, ανάβω και δυο λαμπάδες, αφήνω το πρόβλημα στον Θεό και αμέσως τακτοποιείται.

Ο Θεός ξέρει ότι δεν το κάνω από τεμπελιά.

Γι ̓ αυτό, όταν μας ζητούν βοήθεια, πρέπει να διακρίνουμε και να βοηθούμε σε όσα μπορούμε. 

Σε όσα όμως δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μια ευχή η με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό· και αυτό είναι μια μυστική προσευχή.

|Από το βιβλίο του Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου (νυν οσίου Παϊσίου), «Πνευματική Αφύπνιση, Λόγοι β’», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ιωάννης Θεολόγος ο Ευαγγελιστής», Σουρωτή Θεσσαλονίκης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) pemptousia.gr

✔ ...Του Θεού είναι...

 

♡ Τίποτα δεν ελκύει τόσο το έλεος του Θεού ...

Τίποτε δὲν ἑλκύει τόσο τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ,
ὅσο τὸ νὰ ἀγαποῦμε τοὺς ἐχθρούς μας
καὶ νὰ εὐεργετοῦμε ἐκείνους ποὺ μᾶς βλάπτουν.

Ὅταν κάποιος σοῦ κάνει κακό,
μὴν κοιτάξεις πρὸς αὐτόν,
ἀλλὰ πρὸς τὸν δαίμονα 

ποὺ τὸν ὑποκινεῖ νὰ τὸ κάνει,
καὶ ὅλη τὴν ὀργή σου ξέχυσέ την πρὸς ἐκεῖνον,
ἐνῶ αὐτὸν ποὺ ὑποκινεῖται
ἀπὸ τὸν δαίμονα
νὰ τὸν σπλαχνιστεῖς...

Ἐὰν αὐτὰ δὲν τὰ κατορθώσουμε,
ἄσκοπα καὶ ἀνώφελα ἤρθαμε στὸν κόσμο,
μᾶλλον δὲ καὶ γιὰ τὸ κακό.-

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

(Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον
Ὁμιλία ΠΔ΄, PG 59, 458)

✔ Χρειάζεται σχόλιο;

 

|εκλάπη από τον νεοεισελθών στο κατα(μ)Φύγιό μας, κ.Θωμά Παπαθεοδώρου

✦ Χρυσό παιδί γεννήθηκε απο λαμπρό πατέρα, σε πολιτεία ένδοξη με χριστιανή μητέρα. Ήταν στην Αντιόχεια τον τέταρτο αιώνα να 'ρθει στον κόσμο ο Άγιος με το Χρυσό το στόμα... |Ευχαριστώ θέλω να πω, λόγια δε βρίσκω όμως, όσο μικρός είμαι εγώ, τόσο φτωχός κι ο λόγος... Συγγνώμη πάλι να σου πω... Σε γνώρισα απόψε! Να σε γνωρίσουνε πολλοί την ευλογία δώσε...

 

|γράΦει η εκ των "συν αυτώ" (γνωστή τοις πάσι πλέον), Ελένη Ζεάκη

               

                  ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

 

Χρυσό παιδί γεννήθηκε

απο λαμπρό πατέρα,

σε πολιτεία ένδοξη

με χριστιανή μητέρα

 

Ήταν στην Αντιόχεια

τον τέταρτο αιώνα

να 'ρθει στον κόσμο

ο Άγιος με το Χρυσό το στόμα

 

Ο Ιωάννης ορφανός

μένει με μάνα μόνος

κι αντί κακού για αυτόν καλό

ήτανε τούτου όμως

 

Η Ανθούσα τον εδίδαξε

πίστη και σωφροσύνη,

των φιλοσόφων διδαχές

ένας σοφός του δίνει

 

Λιβάνιο τον έλεγαν

τυχαίο ήταν ίσως,

τέτοια Ουράνια οσμή

στους Λόγους του τη βρίσκω!

 

Διδάχθηκε τους Έλληνες

τους φιλοσόφους όλους,

μα την αλήθεια έψαχνε

μες στους δικούς τους λόγους

 

Και δεν την έβρισκε εκεί

και έτσι αποφασίζει

στην έρημο να οδηγηθεί,

αλήθεια να ζητήσει

 

Για έξι χρόνια κάθεται

στα γόνατα, στην πείνα,

κι αφού το σώμα ασθενεί,

του λέει πίσω γύρνα

 

Παίρνει το σήμα απ' Το Θεό

την ερημιά αφήνει,

στην Αντιόχεια γυρνά

πρεσβύτερος θα γίνει

 

--------

 

Άμεσος λόγος και απλός,

λάβα καυτή ηφαιστείου

του Ιωάννη η φωνή

έκρηξη Λόγου Θείου !

 

Ο Πρόδρομος διάδοχο

άξιο έχει τώρα

για να συντρίψει της ψευτιάς

και του άδικου την ψώρα !

 

Να σβήνει μέσα στις καρδιές

κάθε αμφιβολία,

να γίνεται το λίπασμα

ν' ανθίσει Η Ευχαριστία !

 

Και Πατριάρχης γίνεται

για όλα αυτά

στην Πόλη,

νόμιζαν θα υπηρετεί

την εξουσία όλη...

 

Έλα που δε λογάριασαν

τι 'χε ο Χριστός διαλέξει,

νόμιζαν πως θα ερχότανε

στων κοσμικών τη θέση

 

Εκείνος ζούσε ασκητικά

φτωχό καλογεράκι

κι είχε ορμή και δύναμη

και μάτια σαν γεράκι

 

Έβλεπε πόσο άδικα

και άνισα φερόταν

και το λαό να διακόνει

δίκαια αυτός χαιρόταν

 

Μα αυτό δεν άρεσε πολύ

στην αυτοκρατορία

"Τι κάνει ετούτος ξεπουλά,

χρυσάφια με αξία"!

 

Τα μετατρέπει σ' άσυλα,

νοσοκομεία στήνει,

κάθε φτωχό κι ανήμπορο

με την αγάπη ντύνει

 

Το ποίμνιο του λαχταρά

να έχει κοινωνία

με Την Αλήθεια Του Θεού

στη Θεία Λειτουργία

 

Απλοποιεί τα λόγια της

θέλει να συμμετέχουν,

κοντύτερα Τον Κύριο

στη νόηση να έχουν

 

Δέχεται περιφρόνηση

στου παλατιού τη μέση

και είναι μέγα σκάνδαλο

που στο λαό αρέσει

 

Η Ευδοξία θα φερθεί

ίδια με τη Σαλώμη,

τον Ιωάννη φυλακή

να δει έχει τη γνώμη

 

Και συγκαλεί επίσκοπους

Ιούδες να πειστούνε,

στης πλανεμένης της καρδιάς

τα σχέδια να μπούνε

 

Χατίρι δεν της χάλασαν

για την απαίτηση της.

Όλοι τους είχαν πλανευτεί

και τάχθηκαν μαζί της

 

Και συγκαλούνε σύνοδο

παράνομη, στα κρύφια.

"Δρυός " την είπαν

ήτανε ίδια με κείνους, τρύπια...

 

Και τον καταδικάζουνε

χωρίς απολογία,

στέλνουν στον αυτοκράτορα

την ετυμηγορία

 

Και στην απόφαση αυτή

ο Αρκάδιος τι κάνει;

Τη γνώμη της γυναίκας του

ακούει και του φτάνει!

 

----------

 

Στην εξορία στέλνεται

δίχως κανείς ν' ακούσει,

το κρίμα αυτό Ο Κύριος

θα τους το φανερώσει

 

Γίνεται δυνατός σεισμός

φαίνεται η οργή Του,

η ένοχη αυτοκράτειρα

θα νιώσει Τη Βουλή Του!

 

Έντρομη δίνει διαταγή

να τονε φέρουν πίσω,

σε γράμμα ανακοινώνει του

"εγώ θα σε γυρίσω"...

 

Προσποιητά η έχιδνα

ντύνεται περιστέρι.

Χαρά μεγάλη στο λαό

η επιστροφή θα φέρει!

 

Δεν κράτησε όμως πολύ,

το ένδυμα της πάει!

Άγαλμα τηνε κάνουνε

δόξα λαού να πάρει

 

Μπροστά εις την Αγιά Σοφιά

άγαλμα θα της φτιάξουν,

με μουσικές και με χορούς

θα το εγκαινιάσουν

 

Βλέποντας ο Χρυσόστομος

τέτοια ειδολωλατρεία,

λέει πως είναι

προσβολή για την Ορθοδοξία!

 

Δημόσια απ'τον άμβωνα

βγάζει τα άπλυτα τους

και του Προδρόμου αθιβολή

φέρνει για τη βρωμιά τους

 

---------

 

Θίχτηκαν κι εξοργίστηκαν

και τον περιορίζουν,

μέσα στο Αρχιεπισκοπικό

σπίτι τον φυλακίζουν

 

Οι επίσκοποι που τον μισούν

μπήκαν γι' αυτό στη μέση

κι οι ευγενείς φοβήθηκαν

άλλη να πάρουν θέση

 

Και ορφανεύει ο λαός

χωρίς εκείνον μένει,

κάνει κι αυτός υπακοή

ώσπου ο Θεός το Θέλει

 

Προσεύχεται με το λαό

στο θρόνο βρήκαν λύση,

τρεις μήνες κύλησαν χωρίς

καθόλου να μιλήσει

 

Έρχεται Μέγα Σάββατο

έχει καθήκον βλέπει,

χιλιάδες κατηχούμενοι

να βαπτιστούνε πρέπει

 

Χωρίς να πάρει άδεια

κανέναν δε ρωτάει,

Τον Κύριο ενδύεται

και τ' άμφια φοράει

 

Και κατεβαίνει στο ναό

αρχίζει Ακολουθία,

άγρια θηρία γίνονται

στην αυτοκρατορία!

 

Στέλνουν στρατιά καταμεσής

για να τόνε συλλάβουν,

μα αντιδράει ο λαός

γι' αυτό που παν΄ να κάνουν

 

Οι ασεβής τους σφάζουνε,

αίμα παντού γεμίζει,

το Άγια ρίχνουν βέβηλα,

το σκότος τους ορίζει

 

Οριστικά να εξοριστεί

δύο Ιουνίου ήταν,

στο τετρακόσια τέσσερα

ιστορικά γραφτήκαν

 

Πλήθος λαού αμέτρητοι

να τονε χαιρετήσουν,

περιμέναν με δάκρυα

που θα τον αντικρίσουν

 

Έκανε με πραότητα

μια προσευχή και λέει

"Σας ευλογώ και σας ζητώ

να μείνετε ενωμένοι "

 

-------

 

Στο χάος παραδόθηκε

σφαγές χιλιάδων γίναν,

κάηκε η Αγιά Σοφιά,

μεγάλο κρίμα είχαν

 

Μέρες πολλές περπάτησε,

στην Κουκουσώ τον πήγαν,

σε τόπο αφιλόξενο

τον άφησαν και φύγαν

 

Παρόλο που ήταν ασθενής

από εκεί ποιμένει,

επιστολές ενθάρρυνσης

σε επισκόπους στέλνει

 

Και στην Κωνσταντινούπολη

επιστολές θα στείλει,

να δυναμώσει το λαό

και τους ποιμένες θέλει

 

Τ' άγρια βράχια γίνονται

θάλασσα Θείου Λόγου

και κύματα σ' όλη τη γη

φτάνουν του Χρυσοστόμου!

 

--------

 

Ψάχνουν να βρουν χειρότερο

τόπο για να τον στείλουν,

οι τρεις χρονιές στην Κουκουσώ

δε θα τον καταστείλουν...

 

Τρεις μήνες ποδαρόδρομο,

Θεέ μου πως το μπορούσαν!

Τον οδηγούσαν έφιπποι

και τον κακοποιούσαν!

 

Στα Κόμανα κατέρρευσε

χωρίς να τους μιλήσει,

αδύνατο να σηκωθεί,

ούτε να γονατίσει...

 

Βλέπουν μια εκκλησιά κοντά

και μέσα τον πετάνε,

το τέλος στα μαρτύρια

φαίνεται τώρα θα' ναι

 

Ο Ιερέας του Ναού

τρέχει, τον κοινωνάει

Μέρα Του Τίμιου Σταυρού

στον ουρανό θα πάει!

 

------------

 

Τριάντα χρόνια πέρασαν

στην Πόλη να επιστρέψει,

στο θρόνο του Αρκάδιου

έγινε άλλη στέψη

 

Τώρα ο Θεοδόσιος

διάδοχος τους ήταν,

δόση Ελέους Του Θεού

για την ψυχή τους βρήκαν

 

Ζητά να βρουν τον τάφο του

δεν γνώριζαν ακόμη.

Με συντριβή στον Άγιο

ζητά γι' αυτούς συγγνώμη

 

Στο κέντρο της Αγιά Σοφιάς

τόνε τοποθετούνε

λέει "ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΑΔΕΛΦΟΙ "

και όλοι τον ακούνε !!

-------

 

Προτίμησε τον θάνατο

δεν έκανε εκπτώσεις.

Δόξασε Τον Τριαδικό Θεό

με χίλιες ταπεινώσεις...

 

Το έργο που παρέδωσε

τεράστια έχει αξία,

στο βίο του εκφράζεται

όλη η Ορθοδοξία!

 

Πόσοι τονε μιμήθηκαν

Ο Κύριος γνωρίζει!

Σίγουρα τον Νεκτάριο

τον Άγιο θυμίζει!

 

Τις εξορίες του Λουκά

του Αγίου στη Ρωσία

και Την Αγάπη Στο Χριστό

που είχε η Παναγία

 

Ευχαριστώ

θέλω να πω,

λόγια δε βρίσκω όμως,

όσο μικρός είμαι εγώ,

τόσο φτωχός κι ο λόγος...

 

Συγγνώμη πάλι να σου πω...

Σε γνώρισα απόψε!

Να σε γνωρίσουνε πολλοί

την ευλογία δώσε...

 ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 

[Ο Ιερός Χρυσόστομος κοιμήθηκε την 14η Σεπτεμβρίου 407μχ.,

  αλλά λόγω εορτής της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

 μετατέθηκε η εορτή της μνήμης του την 13η Νοεμβρίου.

 Επίσης την 15η Δεκεμβρίου 

εορτάζουμε την χειροτονία του σε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, 

την 27η Ιανουαρίου την ανακομιδή των λειψάνων του, 

αλλά η μνήμη του εορτάζεται και την 30η Ιανουαρίου 

μαζί με τον Μέγα Βασίλειο 

και τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. 

Και τέλος την 26η Φεβρουαρίου 

εορτάζουμε την μνήμη της χειροτονίας του σε πρεσβύτερο.-]

✔ Έκανε μαρτυρική πορεία 700 χιλιομέτρων, άρρωστος και βασανισμένος σε υψόμετρο πάνω από 1000 μέτρα (!)

  |Ένας αλλιώτικος "μαραθώνιος" από τον σημερινό...
Όχι όμως προς την καταξίωση, αλλά προς τον θάνατο...|

Η μαρτυρική πορεία και το τέλος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Βασανιζόμαστε τον περισσότερο χρόνο της ζωής μας πασχίζοντας να αρέσουμε στους άλλους, κι αυτό μας οδηγεί σε επίγεια κόλαση. Στον αντίποδα κάποιοι βασανίζονται οδυνηρά για να αρέσουν στον Θεό, έστω κι αν αυτό στοιχίζει την καθημερινή τους ηρεμία ή ακόμη και την ζωή τους. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι ανάμεσα στους δεύτερους.

Ο διδάκτωρ Θεολογίας Αθ. Μουστάκης αναφέρεται στο θαρραλέο κήρυγμά του, στα βάσανα και στις τελευταίες μέρες του.

* Τα παράπονα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου για την συμπεριφορά των πιστών στον ναό και την αδιαφορία τους ...

* Δες πόσο σημερινός είναι ο λόγος του!

Μήπως κάπου (ή και παντού...) μας αφορά;

|εκ των "συν αυτώ" ...

   "Σήμερα ὅλοι σᾶς ἔχετε μεγάλη χαρά. 

Μόνον ἐγὼ ἔχω ἀπέραντη λύπη. 

Κι αὐτό, γιατί ὅταν ἀναλογισθῶ πῶς ὅταν περάση ἡ ἑορτὴ καὶ αὐτὸ τὸ πλῆθος πάλι θὰ ἐξαφανισθῇ, καίγομαι καὶ λυποῦμαι κατάκαρδα. 

Τόσα παιδιὰ γέννησε ἢ Ἐκκλησία καὶ ὅμως δὲν τὰ βλέπη γιὰ νὰ τὰ ἀπόλαυση σὲ κάθε σύναξι, ἀλλὰ μόνον ὅταν ὑπάρχη κάποια μεγάλη ἑορτή... 

Πόση ἄγαλλίασίς πνευματική, πόση χαρά, πόση δόξα γιὰ τὸν Θεό, πόση ὠφέλεια γιὰ τὶς ψὺχὲς θὰ ὑπῆρχε, ἂν σὲ κάθε σύναξι βλέπαμε νὰ εἶναι γεμάτη ἢ ἐκκλησία: 

Τί μπορῶ, γιὰ πές μου, νὰ σὲ διδάξω γιὰ ὅλα τὰ ἀναγκαία τῆς πίστεως, ὅταν ἔρχεσαι στὴν ἐκκλησία μία ἢ δὺὸ φὸρὲς τὸν χρόνο; 

Γιὰ τὴν ψυχή, γιὰ τὸ σῶμα, γιὰ τὴν ἀθανασία, γιὰ τὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, γιὰ τὴν κόλασι, γιὰ τὴν γέεννα, γιὰ τὴν μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴν συγχώρησι, γιὰ τὴν μετάνοια, γιὰ τὸ βάπτισμα, γιὰ τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν, γι' αὐτὴ τὴν δημιουργία, τὴν οὐράνια καὶ τὴν ἐπίγεια, γιὰ τὴν φύσι των ἄγγέλών, γιὰ τὴν κακουργία τῶν δαιμόνων, γιὰ τὰ τεχνάσματα τοῦ διαβόλου, γιὰ τὸν τρόπο ζωῆς τῶν Χριστιανῶν, γιὰ τὰ δόγματα, γιὰ τὴν ὀρθὴ πίστη, γιὰ τὶς διεφθαρμένες αἱρέσεις;» (Λόγος εἰς τὸ ἅγιον Βάπτισμα). 

Παραπονεῖται γιὰ τὴν ἀδιαφορία τῶν Χριστιανῶν γιὰ τὰ πνευματικά. 

Ἔρμηνεύών τὸ τοῦ Κυρίου «Ζητεῖτε πρῶτον τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὔτού καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὕμϊν» (Ματθαίου Στ, 33), ἀναφέρει: 

«Προσέξτε 

Μὴ ζητεῖτε, λέγει ὃ Κύριος, τὰ τοῦ παρόντος βίου διόλου». 

Ἐμεῖς ὅμως συνεχῶς αὐτὰ ζητοῦμε. 

Λέγει νὰ ἐπιζητεῖτε τὰ ἐπουράνια. 

Ἐμεῖς ὅμως οὔτε γιὰ λίγη ὥρα δὲν τὰ ἐπιζητοῦμε. 

Ἴσα-ἰσα ὅση μέριμνα ἐπιδεικνύουμε γιὰ τὰ βιωτικά, τόσην ὀλιγωρία καὶ ἀδιαφορία ἔχουμε γιὰ τὰ πνευματικά. 

Μᾶλλον δὲ ἢ ἀδιαφορία μας εἶναι πὸλὺ περισσότερη» 

(Ὁμιλία ΚΒ' εἰς τὸν Ματθαῖον). 

Εἶχε δὲ ὃ ἱερὸς Πὰτὴρ πρόβλημα μὲ τὸ ἄκροατήριόν του. 

'Ἄλλοτε συνωθοῦντο, ἄλλοτε ἔξηφανίζοντό. 

Κάποια μεγάλη Τεσσαρακοστὴ συνέβη τὸ ἕξης: 

Ἀρχίζει τὴν Καθαρὰ Δευτέρα την ἔρμηνείάν εἰς τὴν ἔξαήμερόν του Μωυσέως, τὶς ἐξ δηλαδὴ ἥμερες τῆς δημιουργίας. 

"Ὁμιλία πρώτη: «Χαίρω καὶ εὐφραίνομαι γιατί βλέπω νὰ στολίζεται ἢ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ πλῆθος τῶν παιδιῶν της. Σᾶς βλέπω ὅλους νὰ τρέχετε πρὸς τὸν νὰὸ μὲ πὸλλὴ τὴν χαράν». 

Ἔρχεται ἢ Καθαρὰ Τρίτη: 

«Εἶμαι γεμᾶτος σήμερα μὲ χὰρὰ μεγάλη, βλέποντας τὰ ἀγαπημένα σας πρόσωπα». 

Τὰ ϊδια καὶ τὴν Καθαρὰ Πέμπτη: 

«Βλέποντας, ἀγαπητοί, τὴν μεγάλη σας προθυμία στὸ νὰ συγκεντρώνεσθε στὴν σύναξί μας στὸν ναό, διακατέχομαι ἀπὸ μεγάλη χὰρὰ καὶ δὲν παύω νὰ δοξάζω τὸν φιλάνθρωπο Θὲὸ γιὰ τὴν προκοπή σας». 

Ἔρχεται ὅμως καὶ τὸ Σάββατο: 

«Θέλω νὰ ἀρχίσω τὴν συνηθισμένη μου διδασκαλία, ἀλλὰ διστάζω καὶ ὑποφέρω. Λίγο φύσηξεν ὃ διάβολος καὶ ξεχάσατε ὅλη τὴν προηγούμενη διδασκαλία καὶ τὴν καθημερινὴ παραίνεση. Τρέξατε οἵ πάντες στὴν σατανικὴ ἐκείνη πομπή, στὸν ἱππόδρομο. Βγάλατε ἀπὸ τὶς ψὺχὲς σᾶς τὴν σύνεση τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς καὶ πέσατε στὰ δίχτυα τοῦ διαβόλου. Κρῖμα στὰ τόσα κηρύγματα ». 

Ἄλλ' ὃ μέγας ρήτωρ, ὃ ἴσχνόφωνός ἅμα καὶ ἄγγελόφωνός ἐκφράζει καὶ ἄλλα παράπονα. 

Γνωρίζει καλῶς ὅτι: 

«Ὅπὼς γιὰ τὸ σῶμα ἀπαραίτητος εἶναι ἢ τροφή, 

ἔτσι καὶ γιὰ τὴν ψὺχὴ ἢ διδασκαλία τῶν θείων λογίων. 

Γι' αὐτὸ τρέχουμε στὴν καθημερινὴ σύναξη, ὥστε νὰ σᾶς ὠφελήσουμε. Γιατί ἂν ἔχεις κάποια κὰκὴ ἐπιθυμία θὰ τὴν κατάσβεσης καὶ μόνον ἂν δῇς τὴν ἐκκλησία. Καὶ ἂν ὀργίζεσαι μὲ εὐκολία θὰ νικήσης αὐτὸ τὸ θηρίο. Καὶ ἂν ἔχης ὁποιοδήποτε πάθος ποῦ σὲ πολιορκῇ εὔκολα θὰ νικήσης τὶς δυσκολίες καὶ θὰ φέρης γαλήνη καὶ εἰρήνη πὸλλὴ στὴν ψυχή σου» 

(πὲρὶ "Ὁμοουσίου λόγος'' ΙΑ'). 

Συνέβαιναν ὅμως διάφορα παράξενα πράγματα. 

Πολλοὶ ἀπὸ τὸὺς ἄκροατάς νύσταζαν, ἄλλοι δὲν πρόσεχαν ἢ πρόσεχαν ἄλλου. 

«Ἄλλα ξυπνῆστε καὶ ἀφῆστε την βαρυεστημάρα. Σᾶς κηρύττουμε ἔρμηνεύοντές την Ἅγιὰ Γραφή, καὶ σεῖς ἀντὶ νὰ προσέχετε παίρνετε τὰ μάτια σᾶς ἀπὸ μένα καὶ κοιτᾶτε προσεκτικὰ τὶς λαμπάδες καί τον νεωκόρο ποῦ τὶς ἀνάβει. Δὲν βλέπετε τίποτε τὸ παράξενο, οὔτε κάτι τὸ παράδοξο. Βλέπετε ἕνα ἄνθρωπο πὸὺ κάνη συνειθισμένα πράγματα. Καὶ ὅμως στρέφετε πρὸς τὰ ἐκεῖ τὰ πρόσωπα σας» (Λόγος Δ' εἰς τὴν Γένεσιν). 

Πολλοὶ βαρυόντουσαν τὰ συνεχῆ κηρύγματα. 

Πήγαιναν στὰ πρῶτα καὶ σιγά-σιγά ἀραίωναν: 

«Τί συμβαίνει; 

Ὅσὸ προχωροῦν οἵ ἑορτές,τόσον 

καὶ οἵ συγκεντρώσεις γίνονται ἀραιότερες. 

Ἄλλ'ας μὴ βαρυόμαστε ἐμεῖς οἵ παρόντες. 

Αὐτὲς οἵ συνάξεις γίνονται ἀραιότερες ὡς πρὸς τὸ πλῆθος, 

ἄλλ' ὄχι ὡς πρὸς τὴν προθυμία. 

Λιγότερες σὲ ἀριθμό, ἀλλ' ὄχι καὶ στὸν ἱερὸ πόθο» 

("Ὁμιλία πρὸς τὸὺς ἔγκαταλείψαντάς την σύναξιν τῆς Ἐκκλησίας). 

Οἵ δὲ Κωνσταντινουπολίτες ἦσαν λίαν εὐπαθεῖς καὶ στὶς καιρικὲς συνθῆκες. 

Καταπέλτης ὃ ἱερὸς Πατήρ: 

"Τί συμβαίνει λοιπόν; 

Ἔπρεπε ὅλη ἢ Πόλις νὰ εἶναι ἐδῶ, παροῦσα σήμερον. 

Καὶ ὅμως ἐλάχιστοι ἀπὸ τὸὺς πιστοὺς προσῆλθαν. 

Γιατί ἄραγε; 

Μήπως αἴτιον εἶναι ἢ λάσπη καὶ ἢ βροχή; 

Δὲν θέλω νὰ τὸ πιστέψω. 

Δὲν εἶναι ἢ λάσπη ἀλλ' ἢ ραθυμία σας καὶ ἢ πεσμένη σας προθυμία. 

Πῶς μποροῦν νὰ συγχωρηθοῦν αὐτοὶ ποῦ ἀπουσιάζουν, τὴν στὶγμὴ ποῦ αὐτοὶ οἵ μάρτυρες πὸὺ ἤλθαμε νὰ τιμήσουμε περιφρόνησαν καὶ αὐτὴ τὴν ἴδια τους τὴν ζωή; 

Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔμποδισθούν ἀπὸ τὴν λάσπη;» 

(Ὁμιλία ἐν τῇ παλαιὰ Πέτρᾳ). 

'Ἂς ἐπανέλθουμε ὅμως στὸ παράπονο τοῦ ἱεροῦ Πὰτρὸς γιὰ τὴν συμπεριφορὰ τῶν Χριστιανῶν μέσα στὸν ναό: 

«Ὅτὰν γίνεται προσευχή, νέοι καὶ γέροντες κάθονται ψυχροί, Ἀνάξιοι καὶ καθάρματα μᾶλλον παρὰ νέοι, καγχάζοντας, συνομιλοῦντες καὶ κοροϊδεύοντες ἀλλήλους, καθισμένοι στὰ γόνατα... 

Βλέπετε πόση κακία κατέχει τὴν οἰκουμένη... 

Βλέπω καὶ ἄλλους νὰ κουβεντιάζουν ὄρθιοι, ἐνῷ τελεῖται ἢ θεία Λειτουργία. 

Οἵ δὲ πῖὸ ἀνόητοι ἄπ'αυτούς, ὄχι μόνον τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς ἀλλὰ καὶ τὴν ὥρα ποῦ δέχονται τὴν εὔλογίάν του ἱερέως. 

Τί τόλμη, Θεέ μου, πότε θὰ ἔλθη ἢ σωτηρία; 

Πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ ἐξιλεώσουμε τὸν Θεό; 

Δὲν καταλαβαίνεις ὅτι συμπροσεύχεσαι μὲ ἀγγέλους; 

Μὲ αὐτοὺς συμψάλλεις, μὲ αὐτοὺς ὑμνεῖς καὶ στέκεσαι καὶ γελᾶς; 

Δὲν φοβᾶσαι τὸν Θεό;» (Ὁμιλία ΚΔ' εἰς τὰς Πράξεις). 

Ἄλλου δὲ γίνεται ὃ λόγος τοῦ τομώτερος μαχαίρας διστόμου: 

"Φοβοῦμαι μήπως ἀντὶ νὰ γίνετε ἄγγελοι (ὅπως ὃ Κύριος θέλει) γίνεσθε χοῖροι ἀπὸ χοιροστάσιο καὶ ϊπποι θηλυμανείς. Ὅλὰ ἔχουν χὰθῇ καὶ διαφθαρῇ. Καὶ ἢ ἐκκλησία δὲν διαφέρει σὲ τίποτε ἀπὸ συγκεντρωσι ὄνων καὶ καμήλων. Γυρνῶ ἐδῶ καὶ ἔκέί νὰ βρῶ πρόβατο καὶ δὲν μπορῶ νὰ δῶ. Ἔτσι κλωτσοῦν ὅλοι σὰν ἄλογα καὶ ἄγρια ὄνάριά καὶ γεμίζουν μὲ κοπριὰ αὐτὸν τὸν τόπο. 

Καὶ ἂν κανεὶς μποροῦσε νὰ δὴ καὶ νὰ ἄκούσή αὐτὰ ποῦ λέγονται σὲ κάθε σύναξι ἀπὸ ἄνδρες καὶ γυναῖκες θὰ δὴ ὅτι εἶναι πῖὸ ἀκάθαρτο καὶ ἀπὸ τὴν κοπριά. Γι' αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀλλάξετε αὐτὴ τὴν πονηρὴ συνήθεια ὥστε ἢ ἐκκλησία νὰ ἄποπνέή μύρο» (Ὁμιλία ΠΗ' εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον). 

Τοῦ ἡγουμένου τῆς Ι.Μ.Τατάρνης π.Δοσιθέου Κανέλλου 

-Πειραικὴ Ἐκκλησία 

π.Γεώργιος Κονισπολιάτης

πηγή

πρώτο δημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2021...