♡ Σώσαι θέλων τον κόσμον, ο των όλων κοσμήτωρ, πρός τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε·

 

...και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, 

δι' ημάς εφάνη καθ' ημάς άνθρωπος·

ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας, 

ως Θεός ακούει·

Αλληλούϊα...

   |πιάσ' το αδερφέ μου αυτό το μικρό απόσπασμα των Χαιρετισμών της Μάνας Παναγιάς μας και ανάλυσέ το μέσα σου λέξη - λέξη...

   Ίσως έτσι να Φανεί και σε σένα αυτεπάγγελτος "ο των όλων Κοσμήτωρ"...

     ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ...

    |από τον αμΦοτερο(α)δέξιο & τους συν αυτώ...

* Οι Χαιρετισμοί της Μάνας Παναγιάς... |Από τον (άγιο) Γέροντα Εφραίμ Αριζόνας

☆ Δεν θα θέλαμε να ακούσουμε κάποτε

πως χαιρετάει την Μάνα Παναγιά

ένας Άγιος άνθρωπος του Θεου;

Να η ευκαιρία...

~ μας έστειλε η εκ των "συν αυτώ", συγγραφέας και εικονογράφος, Πέγκυ Φούρκα

☆ "...Προς το τέλος των χαιρετισμών σηκώνει το ακουστικό ο γέροντας και απαντά από την άλλη άκρη της Αθήνας: "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε"...

Θα σας πω για τη δεύτερη φορά που συνομίλησα με τον Άγιο Πορφύριο.

Είχε αρρωστήσει ο γέροντάς μας, είχε πάθει μια καρδιακή προσβολή κι εμείς, παιδάκια που ήμασταν, νομίζαμε ότι θα πεθάνει.

Μας έπιασε το αλλοίμονο ότι θα πεθάνει ο γέροντας και τι θα κάνουμε εμείς τώρα μόνοι μας που είμαστε στην έρημο και είμαστε μικροί.

Ο πιο μεγάλος ήμουνα εγώ, ηλικία 23 ετών, οι υπόλοιποι ήταν από κει και κάτω.

 Ήμασταν κάπου  20 μοναχοί τότε. 

Μου έδωσαν το τηλέφωνο του γέροντα -έβγαινα Θεσσαλονίκη εγώ για κάτι δουλειές και βρήκα στο δρόμο κάποιον μόναχο που ήταν μαθητής του και μου λέει θα σου δώσω το τηλέφωνο του γέροντα να τον πάρεις τηλέφωνο να του μιλήσεις.

"Πάρτον", μου λέει, 

"η ώρα 5:00 το πρωί, τέτοιες ώρες απαντά το τηλέφωνο".

 Πράγματι πήρα τηλέφωνο η ώρα 5:00 το πρωί χτυπούσε χτυπούσε δεν απαντούσε.

 Είχα και την έννοια μήπως κάνω κανένα λάθος 5:00 η ώρα το πρωί και ξυπνήσω κανέναν άνθρωπο άλλον και μας βρίσει στο τηλέφωνο.

Χτύπαγε το τηλέφωνο, δεν απαντούσε  κανένας.

Τι να κάνω τώρα;

Λέω θα διαβάσω τους χαιρετισμούς της Παναγίας και θα τον πάρω τηλέφωνο. 

Θα κάνω προσευχή για να μιλήσουμε.

Διάβασα τους χαιρετισμούς και όταν έφτασα στον τελευταίο στίχο άρχισα και πάταγα το κουμπί.

 Μάλιστα δεν περίμενα να τελειώσω τους χαιρετισμούς αλλά ταυτόχρονα πάταγα και τα πλήκτρα κι έλεγα και τους χαιρετισμούς. 

Λοιπόν προς το τέλος των χαιρετισμών σηκώνει το ακουστικό ο γέροντας και απαντά από την άλλη άκρη της Αθήνας:

 "Χαίρε νύμφη ανύμφευτε". 

Είπε στο τηλέφωνο αυτά που έλεγα εγώ στην προσευχή μου!

Λέει μετά 

"ποιος είναι;". 

Είπα, είμαι ο πάτερ Αθανάσιος από το Άγιο Όρος. 

Λέει, 

"τι θέλεις;".

Του λέω, 

έχουμε ένα πρόβλημα, ο γέροντας μας είναι άρρωστος και μου περιέγραψε επακριβώς την κατάσταση του γέροντα.

 Όλα τα συμπτώματα που είχε, το τι έπαθε και το τι έπρεπε να κάνουμε.

 Όλα στο τηλέφωνο.

Μετά τον επισκέφθηκα αρκετές φορές και είχαμε γνωριμία.

π. Αθανάσιος Μητρ. Λεμεσού

|εμείς από τον Σπύρο Νίκα

✨ "...Εγώ λοιπόν είμαι διάβολος, και με έστειλε ο μεγαλύτερός μου να δουλεύω σε τούτον τον καπετάνιο και να τον φυλάω για να τον βρω καμίαν ημέρα που να μη διαβάζει τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, να τον βάλω στη κόλαση. Και έχω τώρα 14 χρόνια που τον φυλάω, και δεν βρήκα καμίαν ημέρα που να μη διαβάζει το ‘‘Ἄγγελος πρωτοστάτης’’...

 

|Μήπως καταλάβουμε επιτέλους

πόσο σωτήριο είναι να δίνουμε

- καθημερινά όμως -

8 λεπτάκια από την ταλαίπωρη ζωή μας

για να λέμε για χάρη της Παναγιάς Μάνας μας

τους Χαιρετισμούς της...|

  ✨ Θέλοντας ο πανάγαθος Θεός να σώσει 

(τον αρχιληστή) 

για την ευλάβεια που είχε στη Θεοτόκο

έστειλε ένα άγιο ασκητή, 

τον οποίον άμα είδαν οι κλέφτες τον έπιασαν.

Τους λέει ο ασκητής:

«Σας παρακαλώ, να με πάτε στον καπετάνιο σας, 

διότι έχω να σας πω λόγο για το καλό σας».

Τον πήγαν στον καπετάνιο και του λέει: 

«Κράξε μου όλα τα παλληκάρια να έλθουν 

να σας πω ένα λόγο».

Τους κράζει ο καπετάνιος και ήλθαν.

Λέει ο ασκητής:

«Δεν έχεις άλλον;».

«Έχω», λέει,

«ένα μάγειρο».

Του λέει τότε ο ασκητής:

«Κράξε τον να έλθει».

Και άμα ήλθε, 

δεν μπορούσε να δει τον ασκητή ο μάγειρος,

αλλά γύριζε το πρόσωπό του σε άλλο μέρος.

Τότε του λέει ο ασκητής:

«Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ 

σε προστάζω να μου ειπείς ποιος είσαι

και ποιος σε έστειλε και τι κάνεις εδώ που κάθεσαι;».

Αποκρίθηκε ο μάγειρος και λέει:

«Εγώ είμαι ψεύτης και πάντοτε το ψέμα λέω, 

αλλά τώρα, επειδή με έδεσες με το όνομα του Χριστού, 

δεν μπορώ παρά να ειπώ την αλήθεια.

Εγώ λοιπόν είμαι διάβολος,

και με έστειλε ο μεγαλύτερός μου 

να δουλεύω σε τούτον τον καπετάνιο

και να τον φυλάω 

για να τον βρω καμίαν ημέρα 

που να μη διαβάζει τους Χαιρετισμούς της Παναγίας, 

να τον βάλω στη κόλαση.

Και έχω τώρα 14 χρόνια που τον φυλάω, 

και δεν βρήκα καμίαν ημέρα 

που να μη διαβάζει το ‘‘Ἄγγελος πρωτοστάτης’’».

Τότε λέει ο ασκητής:

«Σε προστάζω στο όνομα της Αγίας Τριάδος 

να γίνεις άφαντος 

και πλέον να μη πειράξεις τους χριστιανούς».

Και αμέσως έγινε άφαντος ο διάβολος σαν καπνός.

Τότε δίδαξε ο ασκητής τους κλέφτες

και άλλοι έγιναν καλόγηροι 

και άλλοι πανδρεύτηκαν 

και έκαμαν καλά έργα και σώθηκαν.

Για τούτο σας συμβουλεύω όλους,

άνδρες και γυναίκες, 

να μάθετε το ‘‘Ἄγγελος πρωτοστάτης’’,

να το λέτε στη προσευχή σας...

Άγγελος πρωτοστάτης, 

ουρανόθεν επέμφθη, 

ειπείν τή Θεοτόκω το χαίρε· (τρις)

και συν τή ασωμάτω φωνή, 

σωματούμενόν Σε θεωρών, Κύριε, 

εξίστατο, καί ίστατο, 

κραυγάζων πρός Αυτήν τοιαύτα·

Χαίρε, δι' ης η χαρά εκλάμψει·

χαίρε, δι' ης η αρά εκλείψει.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις·

χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς·

χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·

χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον·

χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε, δι' ης νεουργείται η κτίσις·

χαίρε, δι' ής βρεφουργείται ο Κτίστης.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

|από το βιβλίο "Αμαρτωλών σωτηρία"

πηγή