✔ Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται...

Θα το βάλουμε βαθιά 

μέσα στο μυαλουδάκι μας ποτέ;

[Μήπως να το εκτυπώσουμε 

και να το βάλουμε κάπου 

που να το βλέπουμε όλη την ώρα; 

Λέω μήπως...]

Σηκώνετε βαριές θλίψεις; 

Λυπάμαι γι’ αυτό και σας συμπονάω.

 

Άλλη βοήθεια δεν υπάρχει,
παρά μόνο η υπομονή 

και η ελπίδα στο έλεος του Θεού. 

Όλα από το Θεό προέρχονται ή παραχωρούνται. 

Και για όλα πρέπει να Τον ευγνωμονούμε,
όχι μόνο για τα ευχάριστα, 

αλλά και για τα δυσάρεστα. 

Γιατί κι αυτά στην ωφέλειά μας αποσκοπούν:
στην κάθαρση, 

στην απόκτηση και στερέωση καλών έξεων,
στη μνήμη και επίκληση του Κυρίου.

Μη βαρυγγομάτε, λοιπόν.
Κάντε υπομονή στις σκοτεινές ημέρες.
Θα έρθουν και φωτεινές.


~ Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου,
«Χειραγωγία στην πνευματική ζωή», 

Ι. Μ. Παρακλήτου

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 7/5/2020.

Έλα όμως που από τότε δεν υπήρξε χρονιά 

που να μην το χρειαστούμε...

☆ Μην το ψάχνεις παραπάνω, αδερΦέ. Κι όμως, ακόμα κι αυτές οι ψυχούλες έχουν θλίψεις... |η καρτούλα μας εμπνευσμένη από μια ακόμα εύστοχη ρήση του αγαπημένου μας πλέον Αγίου Μάρκου του Ασκητή...

(άτακτοι ως συνήθως, 

εφόσον άλλος Μάρκος γιορτάζει σήμερα 

και μάλιστα και Απόστολος και Ευαγγελιστής...

Όπως και να΄χει, να σας χαιρόμαστε!)

✨ "Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή, δε θα κουράζεστε, δε θα ταράζεστε, δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα! Το φόρεμα ούτε λυπάται, ούτε κρυώνει, ούτε κουράζεται...|Το χάρισμα της ευχής

     [Αλήθεια, εμείς δεν θα θέλαμε να μιλάμε μυστικά 

στο αυτί του Βασιλέα των όλων; ]

      |δες πόσο εύκολα και όμορΦα μάς το ξεδιαλύνει ο Άγιος ΑμΦ...

Παιδιά μου, 

έλεγε ο Όσιος Γέροντας ΑμΦιλόχιος Μακρής,

θα παρακαλέσω τον Κύριο 

να σας δώσει το χάρισμα της ευχής.

Δεν έχω άλλο δώρο πιο πολύτιμο, να σας δώσω.

Ο Χριστός να κατοικήσει στις καρδιές σας.

Να γίνετε θρόνοι Κυρίου, δια της ευχής...

Δια της ευχής θα κερδίσετε το παν.

Καθαρίζεται ο άνθρωπος, 

λαμπρύνεται, 

αγιάζεται...

Θα προσευχηθώ να ζείτε και να αναπνέετε 

τον καθαρό αυτόν αέρα της προσευχής 

του Ιησού Χριστού.

Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια 

και να ανεβαίνουν οι προσευχές σας 

στο θρόνο του Θεού.

Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή, 

δε θα κουράζεστε, 

δε θα ταράζεστε,

δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, 

διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα.

Το φόρεμα ούτε λυπάται, 

ούτε κρυώνει, 

ούτε κουράζεται...

Η Νοερά προσευχή αφομοιώνει, 

συνδέει, 

αγιάζει.

Όταν στη ψυχή ανάψει η πυρκαϊά της ευχής 

όλα τα ξηρά καίγονται 

και εξαφανίζονται.

Η νοερά προσευχή είναι η βάση της τελειότητος.

Η πρώτη βαθμίδα της πνευματικής ανυψώσεως 

είναι η νοερά προσευχή.

Αυτή γέμισε τον Παράδεισο 

από τόσους αγίους ανθρώπους.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού 

και αγιασμού από τη νοερά προσευχή.

Καλοί είναι και οι ψαλμοί 

(οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), 

αλλ’ αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε 

και να συγκινούμε τον κόσμο.

Αυτοί που ψάλλουν, μοιάζουν με ανθρώπους, 

που βρίσκονται έξω από το παλάτι του Βασιλέως 

και φωνάζουν διάφορα άσματα 

για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους.

Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και από αυτά, 

αφού γίνονται για το πρόσωπό του, 

αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο 

τους μυστικούς της αυλής του, 

αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του...

Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα 

μυστικά στο αυτί του...

Όσιος ΑμΦιλόχιος Μακρής 
(Μας το έστειλε ο Κώστας Καρατζογιάννης)

✔ Πετάμε το ελαφρύτερο φορτίο και φορτωνόμαστε το πιο βαρύ...

 

πηγή

* Τι λες άνθρωπε;

Πηγή κειμένου

✔ Τι είναι ο Γέροντας;

Ὁ Γέροντας

δὲν κυνηγοῦσε τὰ πνευματικοπαίδια,

οὔτε ἔψαχνε νὰ τὰ βρεῖ,

ἐκεῖνα τὸν ζητοῦσαν

καὶ ἐκεῖνος ἀνταποκρινόταν. 

 

Ἔλεγε,

«Τί εἶναι Γέροντας; Ἕνα σκαμνί,

πατᾶς καὶ φτάνεις στὸν Θεό.

Τοῦ δίνεις μιὰ κλωτσιὰ καὶ

μένεις κρατημένος ἀπὸ τὸν Θεό».

 

Καὶ ἔτσι δὲν εἶναι ἐκεῖνος

ποὺ κρατοῦσε τὰ παιδιὰ ἀλλὰ ἐκεῖνος

ποὺ τοὺς ἔδινε τὴ δυνατότητα

νὰ κρατιοῦνται ἀπὸ τὸν Θεό.

 

Αὐτὸ ἦταν τὸ πνεῦμα τῆς ἐλευθερίας του.

Δὲν ξεχώριζε τὰ παιδιά του

ἀλλὰ τοὺς βοηθοῦσε ὁ καθένας

νὰ βρεῖ τὸν δρόμο του

ἀρκεῖ νὰ εἶναι κοντὰ στὸν Θεὸ

χαρούμενος καὶ εὐτυχισμένος.

 

Δὲν προέτρεπε νὰ γίνεις μοναχός,

δὲν ἀπέτρεπε νὰ παντρευτεῖς,

μόνο βοηθοῦσε.

 

Πράγματι δὲν μᾶς ἔβλεπε σὰν παιδάκια

ἀλλὰ σὰν ὑποψήφιους Ἁγίους.

 

Στέφανου Δημόπουλου

Βιογραφικὸ Γέροντα Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου

περιοδικό Πειραϊκὴ Ἐκκλησία 

Τεῦχος 337, Ἰούνιος 2021

* Κάν΄το εικόνα...

Όταν κάποιοι μας διαμόρφωσαν το παρελθόν μας ...

Να αγιάσεις κρυφά...

Να αγιάσεις κρυφά!

-Τι να σας πω αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα. Έτσι να την έχουμε φυλαχτό. 

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο….

Ήρθε νωρίς στο μοναστήρι.

Τελειώναμε τη Λειτουργία και καθίσαμε στο αρχονταρίκι. 

Παππούλης πολλών χρονών με ψυχή παιδιού.

Τον ήξερα από την προηγούμενη φορά και κάναμε αστείο με την ηλικία του.

-Πόσο χρονών είσαι γέροντα;

-Πόσο χρονών με κάνετε;

Και όλοι πέφταμε έξω, γιατί ο γέροντας δεν φαινότανε καθόλου ογδόντα τόσο.

Και δώσ' του να γελάει σαν μικρό παιδί.

Είδε νέα παιδιά. 

Να πηγαίνετε σχολείο, έλεγε.

Εγώ δεν πήγα σχολείο. Από μικρός στο χωριό χωρίς σχολείο χωρίς γράμματα. Βρέθηκα μικρό παιδί στο Όρος. Και εκεί ήτανε σαν τον παράδεισο.

Κι ο γέροντας της καλύβας μου έλεγε:

-Διάβασε την ακολουθία, μα εγώ δεν ήξερα γράμματα. Και μου λέει, έλα να σε μάθω. Από τότε έμαθα να διαβάζω και να γράφω.

-Και πόσα χρόνια έχεις στο Όρος, γέροντα.

Και ο γέροντας γελώντας μου είπε:

-Έμαθα να διαβάζω και να γράφω, όχι και να μετράω. Και να πάλι τα γέλια..

-Πες μας γέροντα κάτι για μας. Να για όλους μας, τα νέα τα παιδιά και μας τους καλογήρους.

-Τι να σας πω … αγράμματος άνθρωπος, έλεγε ο παππούς.

-Κάτι για τη ζωή μας. Μια φράση μονάχα. Έτσι να την έχουμε φυλαχτό.

Σοβάρεψε. Πήρε ύφος επίσημο.

-Να αγιάσεις κρυφά…, είπε και έγειρε σκεφτικός στο τσιμισίρι ραβδί του.

Σιωπή, κανείς δεν ξαναμίλησε. 

Μέχρι που γυρίσαμε στο κελί, άλλη κουβέντα δεν είχαμε στο νου και την καρδιά μας από τις λέξεις του γέροντα.

Τι σημαίνει ν΄αγιάσεις κρυφά σε έναν κόσμο, που μονάχα φαίνεται και δεν είναι.

π. Εφραίμ Παναούσης

(εμείς από τον Βασίλειο Δημητριάδη)

✔ To νου σου! Ακόμα και τα πνευματικά μπορούν να σε παγιδέψουν...

 Γνωρίζει ο Θεός αυτά τα οποία έχεις ανάγκη και φροντίζει για σένα. 

Ο Θεός σε έφερε εκεί που σε έφερε, ο Θεός σε φωτίζει, σε καθοδηγεί. 

Γιατί λοιπόν πέφτεις σε μέριμνα ακόμα και στα πνευματικά ζητήματα;

Ενώ δηλαδή νομίζεις ότι τάχα ασχολείσαι με πνευματικά θέματα και έχεις πνευματικά ενδιαφέροντα και έχεις πνευματικά ερωτήματα και έχεις πνευματικές απορίες και θέλεις να σου εξηγούν και θέλεις να σου πουν και να μάθεις, τελικά περιπλέκεσαι, τελικά μπαίνεις σε μέριμνα και σε φροντίδα.

Εγώ θα έλεγα και περισσότερο και από αυτό. 

Δεν είναι απλώς ότι μπαίνει κανείς σε κάποιες φροντίδες, αλλά παγιδεύεται από τον ίδιο τον εαυτό του, από τον εγωισμό του.

Ο άνθρωπος παιδεύεται συνέχεια από αυτήν την τάση που έχει, να θέλει να είναι κάτι. 
Και σε όποιο σκαλοπάτι κι αν βρεθεί πάλι εκεί ξαναγυρίζει.

Ας πούμε, πρόκοψε κανείς κάπως πνευματικά και επομένως έχει επικοινωνία με πνευματικούς ανθρώπους και ρωτάει κτλ. 
Αλλά και εκεί πάλι θέλει να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους ότι κάτι είναι. 
Γι’ αυτό και ασχολείται τόσο πολύ και απασχολείται μ’ αυτά. 

Όχι από θείο ζήλο, αλλά από υπερηφάνεια.

Παγιδεύεται από την ιδέα που έχει για τον εαυτό του, επειδή έμαθε τάχα πολλά, και το παίζει πλέον παράγων εκκλησιαστικός και αρχίζει να λέγει αδιακρίτως την άποψή του, να μιλά με θράσος, να πράττει αυτόβουλα και αλαζονικά.

 
Παγιδεύεται μέσα στην φιλαυτία του και εκεί μέσα χάνει πλέον τον βαθύ νόημα των γνώσεων που έχει αποκομίσει από τους γέροντες που συζήτησε, τα βιβλία που διάβασε, τις απαντήσεις που έλαβε.

Όλα λοιπόν εκείνα τα πνευματικά ζητήματα που τον απασχολούσαν έχουν μπει πλέον στην άκρη και τώρα απλά τα χρησιμοποιεί για να δεσπόζει στο κέντρο η μέριμνα της ανάδειξης του «εγώ» του...

Από το βιβλίο: Αββάς Βαρσανούφιος, Ερμηνεία Πατερικών κειμένων

Εμείς από εδώ

* Γιατί η φωνή της ψυχής είναι πάντα ψίθυρος ...

|πρώτη δημοσίευση 15/5/2019

...Μυστικό...

 

* Όσοι νομίζουν ότι είναι δυστυχία να χάνεις παιδιά ...

... και με την ευκαιρία να ευχηθούμε 

στον πιο διάσημο "πάτερ Αντώνιο" της Ελλάδας

 να αρχίσει ξανά 

να "κάνει χρήση ξένων πραγμάτων"

 σαν να είναι τόσο, 

  μα τόσο δικά του ...

|λέγαμε και γράφαμε τέτοιες μέρες το 2019.

Που να ξέραμε...

 

Για τίποτα να μην έχετε άγχος ...

* Τη φωτογραφία από τις Ροβιές
μας έστειλε ο Δημήτρης Σαμπαζιώτης.
Το κείμενο δανειστήκαμε
από τον "τοίχο" του Κωνσταντίνου Σύμπουρα.

|από τις πρώτες καρτούλες μας.

Δημιουργήθηκε και πρωτοαναρτήθηκε στις 16/10/2019.

Η μόνη προσευχή που ακούει γρήγορα ο Θεός

Γόνατα βαθουλωμένα από τις μετάνοιες!

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα
(εμείς από Λαμπρινή Παπαποστόλου)

Τον άνθρωπο που αγαπάς ...

 

Κι όταν ...

 

Από την αγάπη ...

 

Οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ ...