✔️Ως αντίδωρο για τις προσευχές όλων σας για τον π.Ευσέβιο. Είπαμε: Πλέον δεν τις ζητούμε! Τις επαιτούμε...

 

|Αλλά όχι όπως θέλουμε εμείς. 

Αλλ΄όπως θέλεις Εσύ...

Αυτό ευχόμαστε όλοι μας.-

[ "αμΦ." ΥΓ:

Ω, ρε ξύλο 

που έχω να φάω 

(ότ)αν ξυπνήσεις...

Χαλάλι... ]

2017. Όταν ο (άγιος) Γέροντας Εφραίμ, ενώ βρισκόταν σε Απόδειπνο στον Άγιο Αντώνιο στην Αριζόνα, αποκαθιστούσε βλάβη σε αεροπλάνο που έπεφτε στο Ισραήλ...

~ Ακούστε το συγκλονιστικό θαύμα από τον π. Ανδρέα, όπως ο ίδιος το έζησε! ( από το 4΄45'' και μετά...)

πηγή: Το Περιβόλι του Αγίου Λαζάρου

(εμείς Δεκέμβρη του ΄21 από Faith Wings)

♡ Σαν σήμερα πριν από 11 χρόνια ακριβώς... Τρελό; [Mεγάλωσε ο αμΦοτεροδεξιάκος και έγινε ολόκληρο "παιδί"...

   

    |Δεχόμαστε ευχές! Και για να χωρέσετε όλες και όλοι στο πανηγύρι μας, κλείσαμε για σας για αύριο βράδυ ολόκληρο Ηρώδειο.  Κάποιες φήμες που ακούγονται πως κάποιος Χριστιανός νέος και ελπιδοΦόρος καλλιτέχνης (κάποιος Σταμάτης, λέει...) το έκλεισε πριν από μας, κρίνονται αναληθείς...|

(Αθώο και αγαπητικό καλαμπουράκι ένεκα της γιορτής μας! Αγαπάμε Σταμάτη! Όλοι πλέον το ξέρουνε. Ακόμα και οι πανάρχαιες πέτρες του Ηρωδείου...)

 ...Να τονε χαίρεστε λοιπόν όσοι τον αγαπάτε! Και τον αμΦοτεροδεξιούλη και τον Σταμάτη...Να μας ζήσουνε και οι 2! Να'ναι πάντα καλά! Μαζί μακάρι και στον Παράδεισο! 

Μαζί στον Ουρανό όπως και στη γη!

Με όλους και όλες τους "συναυτούς"...]

  ☆ "συν αυτώ" ΥΓ:

Πέραν των άλλων απίθανων αγίων,

σήμερα ημέρα του Ευγνώμονος Ληστού!

Τυχαίο;

☆ Κι έγινε αυτό το κούτσικο ιστολογιάκι ένα καταΦύγιο για πολλούς, όπως αποδεικνύει ο χρόνος, "ασώτους", για πολύ περισσότερα "καθάρματα" και για λίγους και εκλεκτούς ισορροπημένους...

Που ξέχασε ("εξεπίτηδες" που λέγαμε όταν είμασταν παιδιά) να βάλει πόρτες και όρια (16000 αναρτήσεις μετρούσε πέρυσι σαν σήμερα, οι οποίες γινήκανε σήμερα 17000...)

  Δεν ξέρουμε τι λέτε εσείς, πάντως από μας 17000 αναρτήσεις δεν μπορεί να βγήκαν. 

Κάτι άλλο πρέπει να συμβαίνει. 

Αυτό είναι τελείως τρελό!

 Ή μάλλον για την ακρίβεια θεότρελο...

 Και πολλές ακόμα  απορίες έχουμε βλέποντας και συνειδητοποιώντας όλο αυτό, που μας Φαίνεται τελείως ξένο.

  Όπως...

Σε ποιον πλανήτη γίνονται αυτά;

      και

Τι Θεός είσαι Εσύ, που μας περιλαμβάνεις και μας τα ρεμάλια στα σχέδιά Σου;

   Δεν μπορεί να βγει κάτι άλλο απόψε από μας, παρά το...

    ...Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν!!!

      |η πρώτη πρώτη ανάρτησή μας που εξηγούμε, τι στο καλό σημαίνει αυτή η πρωτοΦανής λέξη, εδώ...

☆ "Πιστοί στο ετήσιο ραντεβού ευγνωμοσύνης! Αν ψάξετε τις αναρτήσεις πριν 6 χρόνια, τέτοια μέρα, παρακινούσατε κόσμο να προσευχηθεί...

 

~ Του Αγίου Ευθυμίου σήμερα.

 Ας πούμε κι ας καταγράψουμε, 

προς Δόξαν Θεού, 

κάτι χαρούμενο και ευχαριστιακό.

Απ΄όλους όσους νομίζουμε πως έχουμε,

Ο Μόνος που πράγματι έχει, 

γι΄αυτό και μπορεί και χαρίζει 

επί δικαίους και αδίκους 

είναι ο Θεός.

Και σε Αυτόν μόνο αξίζει 

η Δόξα 

και η Τιμή 

και η Προσκύνηση.

Να πούμε λοιπόν ένα μόνο

από εκείνα που οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε,

εκτός κι αν εμείς 

(που τα απολαμβάνουμε, 

έστω κι αν δεν τα αξίζουμε,)

φιλοτιμούμαστε που & που 

και σας κάνουμε κοινωνούς 

στα ασύλληπτα δώρα και στις συνεχείς "αυξήσεις",

που μας χαρίζει απλόχερα ο Παντελεήμων Θεός.

Τέτοιες μέρες πέρυσι 

δεχτήκαμε από μια υπέροχη μανούλα,

με την οποία δεν γνωριζόμαστε 

και ποτέ μέχρι τότε 

δεν είχαμε επικοινωνήσει, 

το ακόλουθο μνμ:

Στο Ευαγγέλιο που ειπώθηκε 

χθες στις Εκκλησιές μας ακούσαμε 

πως από τους 10 που θεραπεύθηκαν 

από τα χέρια του Χριστού μας,

γύρισε μοναχά ο ένας να ευχαριστήσει

και να πέσει στα πόδια Του...

  Και η ευχαριστιακή διάθεση, 

απ΄ό,τι φαίνεται σε κάποιες διαλεχτές ψυχές, 

δεν σταματάει ποτέ.

   Το προχθεσινό μνμ είναι αυτό:

Οι δικές μας αστεράτες απορίες σε αυτή τη φάση είναι:

☆ Πως κάποιες ψυχούλες, βρε παιδί μου,

ξεχωρίζουν τόσο ξεκάθαρα πλέον 

από τις υπόλοιπες μικρόψυχες ψυχές μας

που δεν χωρούν κανέναν, 

πέραν βέβαια όσων έχουμε 

απόλυτη εξάρτηση και ανάγκη;

☆ Πως γίνεται οι δυσκολίες, 

τα προβλήματα, 

οι απώλειες, 

ακόμα και οι θάνατοι αγαπημένων

να εξαγνίζουν τις ψυχές 

όσων κατορθώνουν να χειρίζονται τα πάντα,

όσο κι αν πονάνε,

με την Ορθόδοξη θεώρηση

και προς Δόξαν του Αγίου Θεού;

☆ Μήπως αυτός δεν είναι 

ο ορισμός της περίφημης "αμφοτεροδεξιοσύνης" 

που έχει μπει απότομα, 

αλλά και γλυκά στη ζωή μας 

τα τελευταία 10 χρόνια;

☆ Πως γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι 

τόσο ευγνώμονες σε Θεό 

αλλά και σε ανθρώπους,

ακόμα κι αν δεν έχουν απολύτως 

καμιά υποχρέωση σε αυτούς τους τελευταίους;

☆ Και πως θα τα καταφέρουμε εμείς οι υπόλοιποι 

να τους μοιάσουμε;

         Στ΄ αλήθεια, ψάχνουμε απαντήσεις.

Αν έχεις καμιά πρόχειρη, μας λες.-

  ~ "αμΦ." ΥΓ:

 Η ευγνωμονούσα αυτή αναρτησούλα 

α(μ)Φιερωμένη σε όλους αυτούς 

που σταυρώνονται καθημερινά σε πόνους 

που μοιάζουν αφόρητοι, 

αλλά τελικά δεν είναι,

μόνο όμως αν τους δει κάποιους 

με αυτήν την υπέροχη αιώνια προοπτική...

[και σε μια Ευθυμία από μακριά,

που μαζί με τον Παππού

και τους" συν αυτώ" της,

μπήκε από πολύ μακριά με φόρα 

και αγάπη στη γειτονίτσα μας...]

   |το αναρτήσαμε πέρυσι για πρώτη φορά. 

Η ευγνωμοσύνη όμως προς τον Άγιο Θεό έχει σταματημό;

    |και λίγες μέρες πριν έφτασε στο γραφείο αυτό! Τυχαίο;

   (Αν σε ενδιαφέρει το ολοκαίνουριο βιβλίο, ζούληξε πάνω του...)

~ Ο κάθε άνθρωπος καλείται στην δική του εποχή να χρησιμοποιήσει ωφέλιμα τον χρόνο που έχει...

* Αφιερωμένο στην Popi Sta από την (κοντινή μας πλέον...) Αυστραλία, που θέλησε με τόσο θέρμη να μπει στην παρέα μας στο fb...

Γιατί μας συγκίνησε τόσο πολύ ο λόγος της! 

Κι ας μας ακούγεται φανερά υπερβολικός...

(Ποιος είπε πως "δεν πληρωνόμαστε";)

Δες τι απάντησε στην ερώτηση συμμετοχής που καλείται να απαντήσει, όποιος θέλει να μπει στην ομάδα μας στο fb:

" ~ Γιατί θέλεις να μπεις στην ομάδα μας; Απάντησε, μόνο αν θέλεις...

(Αν δεν είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός, μην μπεις καν στον κόπο...)

- Γιατί είμαι χριστιανή Ορθόδοξη, μένω στην Αυστραλία. Εκκλησία δεν πηγαίνω, αλλά προσεύχομαι σπίτι. Γιατί ό,τι γράφεται εδώ είναι σαν κατήχηση. Άξιος ο μισθός σας..."

(πρωτοδημοσιεύσαμε στις 29/6/2018)

☆ Respect, όπως θα΄λεγαν και τα πιτσιρίκια μας... |ΠΡΟΣΟΧΗ: "Στενάχωρη" ανάρτηση. Αν φορτώνεσαι εύκολα, μην μπεις...

|Όντως πάντως.

Είπαμε από χθες στο fb

πως για κάτι τέτοιες ψυχές 

δεν τα΄χουμε παρατήσει (ακόμα)...

πως για κάτι τέτοια ο  "αμφ."  

με όλα τα λάθη και τις ατέλειες,

χάριτι Θεού, 

μετράει ήδη 9 χρόνια 

και 15084, λέει, αναρτήσεις...

(Μάνα Παναγιά! Ιδέα δεν έχουμε πως...)

Αλλά υπήρξε και συνέχεια.

Κι έτσι είπαμε να μην σας το στερήσουμε.

Για όσες και όσους αντέχετε...

Δες και θα καταλάβεις...

ΥΓ:

Αυτός είναι ο "μισθός" μας, αδέρφια!

Και όπως βλέπετε, 

όχι απλώς πληρωνόμαστε,

αλλά "τα παίρνουμε χοντρά"...

Και γι΄αυτό και η ευθύνη μας πλέον είναι τεράστια!

~ ΥΓ:

Αν τα κατάφερες να φτάσεις μέχρις εδώ,

σημαίνει πως μπορείς 

αντικρίζοντας όλα αυτά τα θαυμάσια του Θεού

αφενός να Τον δοξολογήσεις 

για όσα πλουσιοπάροχα μας χαρίζει

και αφετέρου να Τον θερμοπαρακαλέσεις 

για κάτι τέτοιες ψυχούλες

που περνούν τόσο αντρίκια τον Σταυρό 

που τους έχει εναποθέσει ο Πάνσοφος...

Συγχώρα μας για τα πολλά και τα στενάχωρα!

Αλλά πάλι, μια οικογένεια δεν είμαστε;

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!

ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ...

* Χρόνια καλά, Θάνο & Εύη! Συν Θεώ... |keep going.-

|για τη συνέχεια εδώ...

Δόξα τω Θεώ. Έχει ο Θεός. Πρώτα ο Θεός.

 

Δόξα τω Θεώ.

Έχει ο Θεός.

Πρώτα ο Θεός.

Αυτές οι τρεις φρασούλες,

εμπεριέχουν τόση φιλοσοφία και συγχρόνως

πολλή περισσότερη από όση περιέχουν όλα τα βιβλία

των Αρχαίων Φιλοσόφων μαζί.

Όταν τις χρησιμοποιεί κάποιος

στην καθημερινότητα του ενσυνείδητα,

είναι γιατί κατέχει τη βασική γνώση

για το δρόμο προς την ολοκλήρωση του.

Ξέρει πως κάθε μέρα είναι ένα δώρο.

Δεν έχει παράλογες προσδοκίες

και αρκείται πάντοτε σ' αυτά που του "δίνονται"

κινούμενος πνευματικά.

Ξέρει πως όλα "δανεικά" είναι.

Αποδέχεται με ωριμότητα, ότι κι αν του συμβεί.

Ξέρει πως όταν κάνει όνειρα,

θα κάνει ότι μπορεί,

αλλά δεν είναι απολύτως στο χέρι του

να γίνουν πραγματικότητα.

Αναφέροντας αυτές τις απλές φρασούλες απλόχερα,

μοιράζεται την επίγνωση του με τους άλλους.

Το να κάνεις όνειρα, δεν είναι κακό,

αλλά το να βασίζεις τη ζωή σου σε όνειρα ύλης

είναι αναμφίβολα μια μεγάλη κατάντια.

Είναι ένα μεγάλο "πάθος".

Και όταν λέει η παλιά και σοφή παροιμία

πως "όταν κάνουμε όνειρα ο Θεός γελά"

δεν εννοεί πως ο Θεός γελά

"κοροϊδευτικά" ή σαρκαστικά,

αλλά εννοεί πως "χαμογελά" κατά "μίαν έννοια".

Χαμογελά, διότι οποιαδήποτε έκβαση

κι αν έχει κάποια προσδοκία μας

πάντοτε είναι για το καλό μας,

δίνοντας μας "ευκαιρία" για άλλου είδους "νίκες".

* Αυτά για κάποιους που τολμούν να μηδενίζουν

τις παλιές Ελληνορθόδοξες φράσεις μας,

με ότι ανοησία τους κατέβει στην κεφάλα τους,

επειδή πούλησαν μερικά βιβλία

ή έχουν ένα κάποιο κοινό.

Καλημέρα μας.

Αδαής

"Πνευματικά Γενέθλια με τον Πατέρα μου, τον Άγιο Ιάκωβο..." |του Κωνσταντίνου Σύμπουρα

Αναζήτησα "να βγω" από τις ανατολικές θρησκείες που είχα μπλέξει...

Αντί για τον Θεό που αναζητούσα,

Με την απρόσωπη θέωση στο Είναι...

είχα μπλέξει με τους δαίμονες...

Ήξερα πλέον ότι οι ανατολικές θρησκείες

είναι λατρεία δαιμόνων...

Εκεί βρέθηκε ο π.Γεράσιμος Φωκάς

και μου είπε...

"Μου εδόθη να ξέρω ότι ο Γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης

είναι Άγιος εν ζωή στο 100%!

Φεύγεις Κώστα τώρα, όπως είσαι,

και πηγαίνεις να τον βρεις!

Μην πεις τίποτα άλλο...

Εκείνος θα σε καθοδηγήσει..."

Είχα 3 μερόνυχτα να κοιμηθώ με αυτά που βίωνα...μ' αυτά που έβλεπα επάνω μου...

Την άλλη μέρα το πρωί,

ανήμερα της Μεταμορφώσεως

ήμουν με τον Άγιο Ιάκωβο στον Όσιο Δαβίδ.

- Εκεί μπόρεσα να κοιμηθώ ...

- Εκεί ο Άγιος Ιάκωβος με καθοδήγησε...

- Εκεί γνώρισα την πηγή της αγάπης του π.Γεράσιμου Φωκά,

Τον Προσωπικό Θεό της Αγάπης, τον Χριστό!

- Εκεί ξεκίνησε η μετάνοια μου...

Στον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη!

|Κωνσταντίνος Σύμπουρας

~ "αμφ." ΥΓ:

Έχουμε την μεγάλη ευλογία να μπορούμε να επιβεβαιώσουμε όσα διαβάσατε,

έχοντάς τα ακούσει προσωπικά από τον ίδιο τον Κωνσταντίνο

(φυσικά με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες...)

όλα αυτά τα υπέρ φύσιν γεγονότα,

που έφεραν την απίστευτη διάσωσή του από τον Άγιο Ιάκωβο,

κυριολεκτικά από τα νύχια των δαιμόνων...

Εκείνες τις μέρες που σημάδεψαν,

αλλά και νοηματοδότησαν για πάντα τη ζωή του...

[Όσο για τον μετέπειτα Πνευματικό του π.Προκόπιο Μερτύρη,

όσα θα μάθουμε για εκείνον,

ακούγοντας την επικείμενη συνέντευξη του Κωνσταντίνου

και κάποιων ακόμα πνευματικών του αδερφών στη Σοφία Χατζή,

θα μας αφήσουν άναυδους,

δικαιολογώντας μας απόλυτα,

που τον έχουμε εντάξει μεταξύ και κάποιων λιγοστών άλλων

στην κατηγορία των "σχεδόν αγίων"...!

Οψόμεθα...]

"Καλησπέρα μπάρμπα. Το βιβλίο σου το΄χω πάρει μήνες και έχει έρθει μαζί μου μέχρι και στην Κωνσταντινούπολη...

~ Επιτέλους, μόλις το διάβασα! 

Στείλε, σε παρακαλώ, αυτά τα άνωθεν στον μπάρμπα!

"Καλησπέρα μπάρμπα.

Το βιβλίο σου το΄χω πάρει μήνες και έχει έρθει μαζί μου μέχρι και στην Κωνσταντινούπολη, μα δεν είχα βρει τον κατάλληλο χρόνο με τον εαυτό μου για να κάτσω να το διαβάσω. 

Σήμερα όμως κάτι μέσα μου έψαξε και το βρήκε. 

Το διάβασα όλο μονορούφι 

και παρόλο που υπήρχαν οι λέξεις, 

γιέ μου και παλήκαρε προς τον Σταύρο, 

είχα κολλήσει στην καρέκλα μου 

σαν όλα αυτά τa΄λεγες σε μένα, 

σαν να τα λέγαμε εμείς, 

συζητούσαμε χωρίς να΄σαι εκεί. 

Πήγα στην πλατεία με τον πλάτανο στο χωριό σου, 

είδα τα αγαπημένα σου εικονίσματα 

και την Εκκλησία σου. 

Τον αγριεμένο σου φουστανελά καπετάν Μιχάλη!

Θα κρατήσω βαθιά μέσα μου την προτροπή της μάνας σου: 

Γίνε ο κος Τίποτας και από την καρδιά μου 

σου εύχομαι να’ χεις σαν έρθει η ώρα: 

Δυό φτεριές δρόμο...

Επίσης όταν κοιτώ την Εύβοια 

πλέον θα σε σκέπτομαι και θα κάνω ευχή για σένα. 

Μένω απέναντί σου!

Στη φωτογραφία που σου στέλνω, 

είμαστε όλοι μαζί.

εσύ, εγώ και το νησί σου απέναντι...

Σ΄ευχαριστώ που μας μιλάς τόσο άμεσα και αυθεντικά!

~ Μαρία Κασαμπαλάκου (περήφανη μητέρα του Αυγερινού - συγγραφέας)

~ επί του πιεστηρίου:

Μιλήσαμε μόλις στο τηλέφωνο με τον μπάρμπα μας και του μεταφέραμε τα λεγόμενα της Μαρίας...

Τα δέχτηκε με χαρά και λίγο ντροπή...

Η "απομαγνητοφώνηση":

"Βρε συ, 

πες στην κοπελίτσα πως σκεπάρνια σαν και του λόγου μου, 

θα΄πρεπε εκείνοι να διαβάζουνε τα δικά της γραφόμενα, 

ως θα΄πρεπε τέτοιων γραμματιζούμενων κι αξίων αθρώπων.

Πως χαίρουμαι ειλικρινά στα λόγια της, 

μόνον εντρέπομαι και λίγο.

Γιατί δεν νιώθω πως έκαμα κάτι.

Μ΄αφού στ΄αλήθεια δεν έκαμα κάτι.

Σεις τα ακούσατε, τα πήρατε, τα συμμαζέψατε,

τα χρωματίσατε, τα τυπώσατε και τα παρουσιάσατε κιόλα.

Του λόγου μόνον να χαίρομαι σαν παππούκας για το δικό σας το παιδί.

Και να σας μαλώνω και καμιά βολά

σαν γνήσιος παππούς που σας αγαπά,

έτσι για να συνέρχεσθε.

Να της πεις τα σεβάσματά μου.

Και τα φιλιά μου τα γέρικα στον γιόκα της τον Αυγερινό.

[του΄πα για τα βιβλία σου, Μαρία].

Θα τον χωρέσω στις προσευχές μου...

Μόνιμα.

Κι αυτόν και την μάνα του.

Άιντε, σε φιλώ και σένανε κι όλους τους δικούς.

Καλήν αντάμωσιν!

Ανέστη Χριστός, βρε!

    ~ ο μπάρμπας σας.-

~ Όταν παίρνεις το πτυχίο σου με άριστα και η αίθουσα τελετών «σείεται» από τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες των 9(!!!) παιδιών σου... | Αλεξάνδρα Χοροζίδου – Τσανακτσίδου

Η Αλεξάνδρα Χοροζίδου – Τσανακτσίδου παρέλαβε το πτυχίο της με άριστα, από το Τμήμα της Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η αίθουσα τελετών «σείστηκε» από τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες των εννιά παιδιών της, που έβλεπαν, γεμάτα περηφάνια, τη μητέρα τους να πετυχαίνει ακόμη έναν στόχο της...

[...Έδωσα το μήνυμά μου για τη δύναμη της μητρότητας, του θηλασμού, και για τις επόμενες σπουδές μου στο coaching...

Αλεξάνδρα Χοροζίδου Τσανακτσίδου

"Για κάτι τέτοιες ψυχούλες, που ζουν στον κόσμο, μας κρατάει ο Θεός"...|& το λάθος μας

 Θεωρούμε πως όλα αυτά τα χρόνια, που έχει δημιουργηθεί η ομάδα μας στο fb, έχουμε διαπράξει (πέραν όλων των άλλων, φανερών ή μη) κι ένα ακόμα λάθος, το οποίο αργήσαμε χαρακτηριστικά να το συνειδητοποιήσουμε.

Επειδή έχουμε δει ένα προς ένα όλα τα αιτήματα, όσων θέλησαν να γίνουν μέλος στο καταφύγιό μας,

οφείλουμε να ομολογήσουμε πως δεν τα κάνουμε όλα αποδεκτά.

Κυκλοφορούν ευρέως και Χριστιανοί "της ταυτότητας", όπως και άθεοι, αλλά με μένος σε ό,τι Ορθόδοξο, που δημιουργούν θέματα και διχόνοιες όπου τους επιτραπεί να πλησιάσουν...

Ή και μη Ορθόδοξοι. 

Όταν βλέπουμε τέτοιες εικόνες στα προφίλ 

...υποπτευόμαστε αμέσως τι μας περιμένει, οπότε "πολύ δημοκρατικά", απορρίπτονται αμέσως.

Εντούτοις, το λάθος μας είναι ξεκάθαρα πλέον πως όσα εξαιρετικά έχουν περάσει από μπροστά μας, τα έχουμε αφήσει μαζί με όλα τα υπόλοιπα να χαθούν μέσα στον ατελείωτο ηλεκτρονικό κάδο του αχανούς διαδυκτίου...

Θέλοντας να επανορθώσουμε, έστω και τώρα, αποφασίσαμε να δημοσιοποιούμε στην αγάπη σας, εκείνα τουλάχιστον που "βγάζουν μάτια" και είναι κρίμα να κάνουν πέρασμα μόνο από τα πρεσβυωπικά δικά μας.

Όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας (τα μπράβο του κόσμου άλλωστε ποτέ δεν μας έλειψαν), αλλά για να χαρείτε μαζί μας στην διαπίστωση πως "υπάρχει πολύ όμορφος κόσμος εκεί έξω" και πως "για κάτι τέτοιες ψυχούλες, που ζουν στον κόσμο, μας κρατάει ο Θεός"...

Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση είναι το παρακάτω υπέροχο μήνυμα που μας έγραψε η άγνωστη μέχρι χθες και από σήμερα "συν αυτώ", Μπέττυ Λ.

Θερμές ευχαριστίες!

                        ~ εκ των "συν αυτώ"

* "Η Εκκλησία μας είναι ζωντανή. Συνάντησα γνωστούς και άγνωστους Αγίους. Χωρίς αυτούς ή θα είχα πεθάνει, ή θα είχα τρελαθεί..." Η δημόσια εξομολόγηση του Μιχάλη Μάλαμα & "Τα Μυστήρια" - με το Γέροντα Νίκωνα

[Όταν πριν δέκα χρόνια αποφάσισα να μπω σε αυτόν τον χώρο επικοινωνίας,

με συμβούλεψε ένας από τους καλύτερους φίλους μου:

- Πρόσεξε μην γράφεις πολλά πολλά, μην εκτίθεσαι.

Έγραψα για πολλούς ανθρώπους που γνώρισα.

Κάποια στιγμή αποφάσισα να γράψω κάτι και για μένα.

Δεν βάζω τίτλο.

Τον αφήνω για σας.]

Νεοδιορισμένος το 1984 στην Νικήσιανη Καβάλας,

επέλεξα να μείνω στη πρωτεύουσα του νομού.

Είναι αλήθεια ότι στην αρχή περνούσα κάπως δύσκολα, λόγω έλλειψης φίλων και συναναστροφών.

Μια μέρα ένας καλός παιδικός φίλος με προσκάλεσε να γνωρίσω κάποιον συνάδελφο τον οποίο εκθείαζε συνεχώς.

--------------

Ο Αντώνης.

--------------

Δεκαπέντε χρόνια περίπου μεγαλύτερος μου, καθηγητής Γαλλικών και Αγγλικών σε γυμνάσιο.

Διορίστηκε σε μεγάλη ηλικία, και επέλεξε να μένει σε δωμάτιο ενός ξενοδοχείου της Καβάλας.

Έζησε αρκετά χρόνια στο Παρίσι.

Όταν επέστρεψε άνοιξε μια σχολή Ζεν στην Θεσσαλονίκη.

Την έκλεισε, αποφασίζοντας να ζήσει ασκητικά στο δωμάτιο του ξενοδοχείου.

Με τις πρώτες κουβέντες που ανταλλάξαμε, κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα πολύ ξεχωριστό άτομο.

Συνδύαζε τεράστιες γνώσεις φιλοσοφίας , θεολογίας, είχε βαρύνουσα γνώμη επί παντός επιστητού, και εξαιρετικά πρωτότυπο χιούμορ.

Στην αρχή οι συναντήσεις μας ήταν πολύ αραιές.

Σχεδόν πάντα στην ρεσεψιόν του ξενοδοχείου.

Αργότερα όταν μετακόμισα στην Ελευθερούπολη. σχεδόν καθημερινές.

Πίστευε ότι όλες οι θρησκείες η καθεμία με τον τρόπο της πιστεύουν στον ίδιο Θεό.

Σε κάθε θρησκεία, υπάρχουν άνθρωποι που πλησίασαν την υπερβατική θεότητα.

Τέτοιους θεωρούσε τον Κρισναμούρτι, τον Παΐσιο και πολλούς άλλους.

---------

ΖΕΝ

---------

Κάποια μέρα με πρότεινε να ασχοληθώ με τον διαλογισμό Ζεν.

Δεν χρειάστηκε να επιμείνει.

Έψαχνα μέσα από το άδειασμα του διαλογισμού, να γνωρίσω τον υπερβατικό Θεό, ένα μικρό λιθαράκι του οποίου ήμουν κι εγώ.

Τους πρώτους μήνες ένιωθα υπέροχα.

Άλλοτε διαλογιζόμασταν μαζί και άλλοτε μόνος σε ένα δωμάτιο του σπιτιού μου.

Απέκτησα τρομερή αυτοπεποίθηση,και μια τάση να μένω όσο γίνεται περισσότερο στη αναζήτηση του εσωτερικού εαυτού μου.

Σιγά σιγά όμως άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα παράξενα πράγματα.

Αρχικά αραιά, την ώρα της αυτοσυγκέντρωσης ακουγόταν κάθε τόσο παράξενα τριξίματα στο ταβάνι.

Ενημέρωσα τον Αντώνη και με συμβούλεψε να μην δίνω σημασία επειδή πρόκειται για κατώτερα πνεύματα που επιδιώκουν μα με αποτρέψουν από τον σκοπό μου.

Με τον καιρό αυτά τα τριξίματα και κάτι ακούσματα σαν βήματα στο ταβάνι πολλαπλασιάζονταν.

Εκείνο τον καιρό ερχόταν η συχωρεμένη η αδελφή μου να με δει,

καθόταν πέντε λεπτά

και έφευγε γιατί όπως μου έλεγε κάτι την έπνιγε.

Ένα βράδυ καθόμουν με παρέα στο διπλανό δωμάτιο

και εκεί που ακούγαμε μουσική.

άρχισε να βγάζει το κασετόφωνο μια ομιλία σε μια άγνωστη γλώσσα,

και ταυτόχρονα τα κρυστάλλινα ποτήρια μέσα στο σκρίνιο να χτυπούν μεταξύ τους κάνοντας μια μεγάλη ταλάντωση ,χωρίς να σπάζουν.

Τον ίδιο καιρό αρχικά την ώρα της άσκησης και αργότερα όλη την μέρα ένιωθα ένα πνίξιμο στον λαιμό.

Έκανα εξετάσεις για θυρεοειδή επισκέφτηκα ΩΡΛ και δεν μου βρήκαν τίποτα το παθολογικό.

Ταυτόχρονα άρχισα να έχω διάφορους αρνητικούς λογισμούς για πρόσωπα που αγαπούσα,

που μόνον φυσιολογικοί δεν ήταν.

Ο Αντώνης ενημερωνόταν για όλα αυτά. Διαισθάνθηκε ότι σιγά σιγά άρχισα να τον αμφισβητώ.

Μια μέρα μου λέει.

-Κοίταξε ,βλέπω ότι έχεις κάποια προβλήματα. Ένας φίλος έφτιαξε μια ομάδα στην εκκλησία της Πεντηκοστής.

Θα τον προτείνω να σε δεχτεί.

--------------------------------

Πεντηκοστιανός

---------------------------------

Άρχισαν να μαζεύονται στο σπίτι μου και να αναλύουν το Ευαγγέλιο.

Λίγες βδομάδες αργότερα βαπτίστηκα μέλος της ομάδας στις αλάνες της Νέας Ηρακλείτσας Καβάλας.

Ο Αντώνης που με προέτρεψε μου δήλωσε ότι ο ίδιος δεν είναι ακόμη έτοιμος να βαπτιστεί.

Λίγες μέρες μετά μου δήλωσαν ότι θα γίνει επίσημη υποδοχή μου ταυτόχρονα με προσευχή για να γλωσσολαλήσω.

Προς τιμή μου θα βρεθεί και ένας Αυστραλός πάστορας.

Έφτασε η μεγάλη μέρα.

Μαζευτήκαμε καμιά τριανταριά άτομα στην αίθουσα δεξιώσεων του ξενοδοχείου ,

Ο Αντώνης απών.

Με συμβούλεψαν να επαναλαμβάνω με τον δικό μου ρυθμό την λέξη" Αλληλούια ".

Άρχισαν όλοι ταυτόχρονα.

Είχα πριν μήνες διαβάσει ένα βιβλίο για την ευχή των Ορθοδόξων μοναχών.

Επαναλάμβανα την λέξη Αλληλούια μα από μέσα μου έλεγα την ευχή ,σκεπτόμενος "Θεέ μου αν είναι καλό ας γλωσσολαλήσω"

Μετά από ένα εικοσάλεπτο, κάποιος στο βάθος, άρχισε να μιλάει μια παράξενη γλώσσα.

Όταν σταμάτησε, κάποιος άλλος ερμήνευσε αυτά που έλεγε ο προηγούμενος:

- Ο Κύριος ειδοποίησε ότι ο αδελφός μας ο Μιχάλης θα γλωσσολαλήσει!!!

Πέρασαν περίπου δύο ώρες και δεν έγινε τίποτα. Σταμάτησαν κάποια στιγμή. Ο πάστορας με αγκάλιασε και με παρηγόρησε ότι σίγουρα θα τα καταφέρω την επόμενη φορά.

------------------------

Ο Άγιος Παΐσιος.

------------------------

Πολλές φορές ο Αντώνης μου ανέφερε για την γνωριμία του με τον γερο Παΐσιο.

Πήγα στο ξενοδοχείο και τον βρήκα με παρέα.

-Αντώνη αποφάσισα να πάω στον γερο Παΐσιο μπας και βρω άκρη.

- Να πας.

Να του δώσεις χαιρετίσματα από τον Αντώνη τον -----.

Και επειδή δεν σου έχω εμπιστοσύνη

μόλις σου πει οτιδήποτε να το γράψεις και να μου το φέρεις ακριβώς όπως σου το είπε.

Την επόμενη μέρα ταξίδεψα στο Άγιο Όρος.

Ο γέροντας γεμάτος χαμόγελο, ήταν ολόκληρος μια τεράστια αγκαλιά.

Μιλήσαμε.

Φεύγοντας του λέω:

-Γέροντα ξέχασα να σας πω ότι έχετε χαιρετισμούς από τον Αντώνη τον ---------.

Αμέσως άλλαξε το ύφος του.

-Τι δουλειά έχεις παιδί μου μ' αυτόν τον σατανιστή;; 'Εκανες σατανικά πράγματα μαζί του;;

-Όχι γέροντα.

Ακόμη δεν είχα καταλάβει ο αφελής.

Επέστρεψα και έτρεξα αμέσως στο ξενοδοχείο.

Καθόταν με τέσσερις φίλους.

Του έδωσα το χαρτί με τα λόγια του γέροντα.

Σηκώθηκε εκνευρισμένος έσκισε επιδεικτικά το χαρτί λέγοντας.

-Κάτι ήξερα και δεν ήθελα να έχω σχέση με τα βρωμοράσα.

Έφυγα.

Απέφευγα να τον συναντήσω .

Πολλά χρόνια μετά ο φίλος που μου τον σύστησε με πήρε τηλέφωνο

να με πληροφορήσει ότι ο Αντώνης πέθανε.

Είχε σταματήσει να παίρνει τα φάρμακα για την καρδιά,

τα αντικατέστησε με κάτι ομοιοπαθητικά

και τον βρήκαν νεκρό στο κρεβάτι του.

Πήρα λίγα λουλούδια και φύγαμε για το κοιμητήριο της Θ΄έρμης Θεσσαλονίκης.

Ελπίζω από καρδίας να πρόλαβε να πει ένα "Κύριε Ελέησον"

Εύχομαι ο καλός Θεός να τον κρίνει με επιείκεια όπως και όλους μας.

Αποφάσισα να τα γράψω όλα αυτά για τρεις λόγους:

1. Είμαι σε μια ηλικία που δεν με ενδιαφέρει πλέον η υστεροφημία μου.

2.Βλέπω ότι πολλοί φίλοι έχουν άγνοια του τι σημαίνει Αίρεση.

3. Αν το διαβάσει κάποιος με παρόμοια μπλεξίματα, να μην απογοητευτεί .Υπάρχει λύση.

1989.

-----------------------

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ (1)

-----------------------

Μου μίλησαν για τον π. Βασίλη Καραγκιαούρη.

Τον επισκέφτηκα .

Από την πρώτη στιγμή δίχως να γνωρίζει το παρελθόν μου ,άρχισε να μου διαβάζει ευχές μπρος στην θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης.

(Το τι γινόταν κάτω από το πετραχήλι δεν θα το περιγράψω.)

Μετά από δέκα περίπου μέρες όταν ήδη άρχισα να νοιώθω καλύτερα

μου ανακοίνωσε ότι πρέπει να προετοιμαστώ και την επόμενη Κυριακή να κοινωνήσω.

Ήρθε η Κυριακή ,

μπήκα γεμάτος χαρά στην ουρά,

άνοιξα το στόμα και μόλις κατάπια τη Θεία Κοινωνία..... αισθάνθηκα κρύο ιδρώτα από την κορυφή ως τα νύχια και χάθηκαν τα πάντα από μπροστά μου....

Συνήλθα έπειτα από μισή περίπου ώρα.

Απ' ότι μου είπαν ,ο παπάς έτρεξε,

άφησε το Άγιο Δισκοπότηρο στην Αγία Τράπεζα ,

και ζήτησε από δύο παρευρισκόμενους να με κρατάνε συνέχεια σε ένα στασίδι.

Είχα χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον και έτρεμα σαν το ψάρι.....

Χρειάστηκε να εξομολογηθώ και να λάβω το Άγιο Χρίσμα .

Στην ουσία ξανά βαπτίστηκα Ορθόδοξος.

Τότε μόνον μπόρεσα να πλησιάσω την Θεία Κοινωνία

----------------------

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ (2)

----------------------

Βέβαια το ταξίδι της επιστροφής κράτησε τόσο περίπου καιρό όσο και το αρχικό .

Στο Άγιο Όρος λένε ότι αυτά τα πράγματα μπαίνουν με το τσουβάλι και βγαίνουν με το βελόνι.

Απευθύνθηκα στον π. Φίλιππο Αβραμίδη στην Ι Μ Αγίου Παντελεήμονος Χρυσοκάστρου.

Αυτός με ξαναβάπτισε στην κυριολεξία δίνοντας μου το Χρίσμα.

Με παρέπεμψε στον πατέρα Ευσέβιο Ταρσίδη στον ναό του Α.Νικολάου Ελευθερούπολης.

Για 40 μέρες κάθε απόγευμα κλειδωνόμασταν στον Ναό για εξορκισμούς.

Σήμερα είναι ιερομόναχος στο Μπουραζέρι στο Α.Όρος.

Πριν λίγα χρόνια τον συναντήσαμε με δύο φίλους τυχαία στη Δάφνη.

-Πάτερ είναι αλήθεια αυτά που μας λέει για τους εξορκισμούς ο Μιχάλης;;

-Για σαράντα μέρες δεν έτρωγα λάδι. Κάθε φορά που κλειδωνόμασταν δεν ήξερα αν θα βγω ζωντανός.

Παράλληλα επισκεπτόμουν τον π.Αναστάσιο στον Δαφνώνα της Ξάνθης.

Σε κάποιες από τις αρχικές επισκέψεις, την ώρα που με διάβαζε,

ένιωθα μια οντότητα να γελάει σπαρταριστά μέσα στον λαιμό μου..

Τελικά ο π. Αναστάσιος έφυγε από τον Δαφνώνα και λειτουργούσε σε ένα μοναστηράκι της Ξάνθης.

Λίγα χρόνια μετά, τον βρήκαν αποκεφαλισμένο και καμένο μέσα στο σπίτι του.

Η αρχική επιθετικότητα, μετατράπηκε σιγά σιγά σε δάκρυα ευγνωμοσύνης και κατόπιν σε γοερό κλάμα κάτω από το πετραχήλι.

Έτσι απελευθερώθηκα οριστικά από τον τύραννο δαίμονα που είχα επιτρέψει να μπει μέσα μου.

Έγιναν ευχέλαια στο σπίτι και οι θόρυβοι εξαφανίστηκαν.

Κάθε φορά που ακούω από φίλους την λέξη "παπαδαριό", τρελαίνομαι.

Η Εκκλησία μας είναι ζωντανή.

Συνάντησα γνωστούς και άγνωστους Αγίους.

Χωρίς αυτούς ή θα είχα πεθάνει, ή θα είχα τρελαθεί...

(Πριν λίγα χρόνια έπεσε στα χέρια μου αυτό το βίντεο όπου ο Γέροντας Νίκων, της Νέας Σκήτης τότε, αναφέρεται στην δική του γνωριμία με τον Αντώνη...)

Μιχάλης Μάλαμας

* Για να πάρετε μια γεύση. Λίγα μονάχα από τα αξιοσημείωτα σχόλια που έγιναν πάνω στην fb ανάρτηση του κ.Μάλαμα και το βίντεο που ακολουθεί...

~ Κ.Κ.Α:

Φοβερή διήγηση!!!

~ Ελένη Κ.

Σας ευχαριστούμε που μοιραστήκατε όλη σας την διαδρομή μέχρι να γνωρίσετε την ορθοδοξία.

~ Ε.Π:

Σαν τον Klaus Kenneth η ιστορία σας, λιγο απαλότερη, αλλα ευτυχως η ιδια κατάληξη στον Αληθινό Θεό!!!

~ Α.Γ:

Η συγκεκριμένη βιωματική σας εμπειρία που όντως είναι ανατριχιαστική και πιστευτή μόνον από ανθρώπους που βρέθηκαν υπό το καθεστώς παρόμοιων καταστάσεων. Και όντως έχετε την ευλογία του Θεού μας, διότι σας προστάτεψε και βγήκατε αλώβητος από τον όλεθρο...άλλοι δεν τα καταφέρνουν...τους παρασύρει στον θάνατο...

~ Χ,Β:

Ανατρίχιασα βρε Μιχάλη!!!

~ Β.Μ:

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Είναι πολύ σημαντικό να μιλάμε και για τα δύσκολα και περίεργα μονοπατια που περάσαμε για να μάθουμε όσοι που δεν ξέρουμε. Εγώ δεν γνώριζα ότι ο διαλογισμός είναι τόσο επικίνδυνος.

Σας ευχαριστώ απο καρδιάς!

~ P.M:

Είμαι μέλος του ΔΣ της Σχολής Γονέων Κατερίνης... 

Ο π. Νίκων με έκανε ουσιαστικά Ορθόδοξο...

~ Α,Μ:

Κάποια στιγμή, δάσκαλε, σε ένα μεσημεριανό μάθημα ενισχυτικής μας είχες εξιστορήσει την ιστορία σου απ' έξω απ' εξω... 

Ακόμα θυμάμαι με τι προσοχή σε ακούγαμε..

Η Παναγιά μαζί σου!

~ K. K.

Σε καταλαβαίνω απόλυτα αδελφέ μου Μιχάλη. Και εγώ πήρα για δεύτερη φορά το Ιερό Χρίσμα όταν ο Κύριος με επέλεξε και θαυματουργικά με έβγαλε από την πνευματική μου τυφλωση μου έδειξε την αλήθεια και άμεσα εγκατέλειψα τον εωσφορικο κύκλο που βρισκόμουν ο οποίος κυβερνά όλο τον κόσμο, λόγω του ανωτάτου βαθμού που έφερα 33ος, και τα όσα εγνωριζα με πολέμησαν με όλα τα μέσα, έχασαι πάντα τα υλικά κέρδισα όμως στην ψυχή. Με κτύπησαν και με απόκρυφα μέσα.

Ο Χριστός με θαύμα έβγαλε δαιμόνιο από την γυναίκα μου...

 Όλη η ανθρωπότητα κυβερνάται και υποφέρει από τον πρόδρομο του Αντιχρίστου που είναι η μασονία...

~ Α.Κ.Γ:

Ευχαριστουμε πολυ γι αυτην την δημόσια εξομολογηση. Ολοι εχουμε αναγκη απο στήριξη της πιστης μας κ ολοι δεχόμαστε τις επιθέσεις του αντικειμενου. Ανηκετε στους τυχερούς που βιωσαν την αγαπη του θεου εμπειρικα κ την εμπειρία της αληθινης μετανοιας. Ευχεσθε κ υπερ ημων. Αδελφος υπ'αδελφου βοηθουμενος ως πολις οχυρα. Ολο και περισσοτερο να γευεσθε την αγαπη του Θεου και σεις και η οικογενεια σας

~ Κ.Σ:

Μιχαλη, η Παναγιά μαζι σου παντα αδερφε!

Η μαρτυρία σου εύχομαι να βοηθήσει ψυχές!

Θα πω μόνο ότι άκουσα....

" Σε ελέησε πολύ ο Χριστός μας!!!

Άλλους δεν τους αφήνει να φύγουνε εύκολα...

Αφήνει αναπηρίες... κουσούρια!!"

~ Ε.Κ:

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς!

Και καλήν απολογίαν την επί του φοβερού βήματος του Χριστού, αιτησώμεθα. Καλή Ανάσταση Μιχαήλ!