"– Δος το μου, πάτερ, να το δω και θα σου το δώσω πάλι..."

 

☆ Την 3η Μαρτίου του έτους 2006, 

έγινε η Ανακομιδή του ιερού Σκηνώματος του Γέροντος Βησσαρίωνος, 

Ιερομονάχου της Ιεράς Μονής Αγάθωνος.

Τότε το σώμα του Γέροντος, 

το οποίο παρέμεινε για 15 ολόκληρα έτη στον τάφο, 

βρέθηκε άφθαρτο, 

αδιάλυτο και ευωδιάζον...

"Στην Αγιοκατάταξη του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου προχώρησε στις 14 Ιουνίου 2022 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου...

|δες αν θες εδώ τις αναρτήσεις μας 

για τον Όσιο που γιορτάζουμε σήμερα!

Όρεξη να΄χεις...

☆ Υποδοχή ιερού λειψάνου του Αγίου Καλλινίκου Εδέσσης και ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου στους Αγίους Πάντες Καλλιθέας...

 

 

    Η ενορία των Αγίων Πάντων Καλλιθέας υποδέχεται σήμερα, Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2026, στις 17:30, το Ιερό Λείψανο του εν Αγίοις Πατρός ημών Καλλινίκου, Μητροπολίτου Εδέσσης, το οποίο θα κομίσει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος. 

Ακολούθως, θα τελεστεί αρχιερατικός εσπερινός.

Την επόμενη μέρα και ενώ θα ευρίσκεται στον ναό το ιερό λείψανο του Αγίου Καλλινίκου, θα τελεστεί όρθρος και αρχιερατική θεία λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου.

Στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια από τη θεμελίωση του Ιερού Ναού Αγίων Πάντων Καλλιθέας, το απόγευμα της Κυριακής, 11ης Ιανουαρίου, θα πραγματοποιηθεί ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου με θέμα: «Ο Άγιος Καλλίνικος Εδέσσης ο Θαυματουργός». 

Η ομιλία είναι βασισμένη στη βιωματική εμπειρία του Σεβασμιωτάτου με τον Άγιο Εδέσσης, που εκοιμήθη το 1984.

Το ιερό λείψανο του Αγίου Καλλινίκου θα αναχωρήσει μετά το πέρας της ομιλίας.

Υπενθυμίζεται ότι η ενορία των Αγίων Πάντων πραγματοποιεί όλο το χρόνο εορταστικές εκδηλώσεις με βάση τους βίους νεοφανών Αγίων, αποδίδοντας τιμή σε όσο το δυνατόν περισσότερους Αγίους αυτού και του περασμένου αιώνα...

   

 |επιμέλεια ανάρτησης: Ευγενία Ντ.

✨ Ο Όσιος Δαυίδ έρχεται στο Μαρούσι! |Προγραμμάτισε το! Δεν χάνεται...

 

Στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά Αμαρουσίου

|μας ενημέρωσε η εορτάζουσα Jo από την Αγγλία...

✔ Την χεῖρά σου την ἁψαμένην...

 

Το χέρι σου εκείνο, 

που άγγιξε την ολοκάθαρη κεφαλή του Δεσπότη.

Και με το οποίο 

Αυτόν με το δάκτυλό σου κατέδειξες σε εμάς, 

ύψωσέ το υπέρ ημών, Βαπτιστή, 

επειδή παρρησία έχεις πολλή. 

Διότι και ως μεγαλύτερος των Προφητών όλων 

από Εκείνον έχεις αναγνωριστεί. 

Και τα μάτια σου πάλι, 

τα οποία το Πανάγιο Πνεύμα είδαν 

να έχει κατέλθει με μορφή περιστεριού, 

στρέψε τα προς τα άνω, 

προς Εκείνον, Βαπτιστή, 

παρακαλώντας για χάρη μας [τη θεία] συγχώρηση. 

Και έλα, στάσου ανάμεσά μας, 

επιβεβαιώνοντας τον ύμνο [αυτόν ως αληθή] 

και προεξάρχοντας στην πανήγυρη.

Άγιε του Θεού Ιωάννη, πρέσβευε υπέρ ημών...

    |Το δεξί χέρι του Τιμίου Προδρόμου!!! 

Ναι, είναι αυτό το χέρι που άγγιξε 

και βάΦτισε τον Σωτήρα όλης της Πλάσης... 

Αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους...

 

[Δεν είναι απολύτως συγκλονιστικό, 

που υπάρχει ακόμα 2000 τόσα χρόνια μετά;]

☆ Πες μας, Χρυσόστομε, γιατί μᾶς ἄφησε ὁ Θεός τα ἱερά Λείψανα τῶν Ἁγίων;

Μᾶς ἄφησε ὁ Θεὸς τὰ ἱερὰ Λείψανα τῶν Ἁγίων, 

γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὸ ζῆλο ἐκείνων 

καὶ γιὰ νὰ μᾶς χαρίσει ἕνα λιμάνι 

καὶ μιὰ δυνατὴ παρηγοριὰ 

στὶς θλίψεις ποὺ συνέχεια μᾶς βρίσκουν.

Γι᾿ αὐτὸ παρακαλῶ ὅλους σας, 

εἴτε εἶναι κάποιος λυπημένος, 

εἴτε ἄρρωστος 

ἢ ἀδικεῖται 

ἢ ἀντιμετωπίζει ὁποιαδήποτε ἄλλη θλίψη τῆς ζωῆς, 

ἢ βρίσκεται σὲ βάθος ἁμαρτιῶν, 

ἄς ἔρχεται ἐδῶ μὲ πίστη 

καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἀποβάλει, 

θὰ φεύγει μὲ πολλὴ χαρὰ 

καὶ μὲ ἀνακουφισμένη τὴ συνείδηση, 

καὶ μόνο ποὺ θὰ βλέπει τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου...

~ Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

(Πατρολογία Migne PG. 50, 595-596)

|Γιάννης Τσιτλακίδης

Το δεξί χέρι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου το οποίο έχει σχήμα ευλογίας (διακρίνονται το δέρμα και τα νεύρα) αποθησαυρίζεται στην Ιερά Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους

(Κοιμήθηκε το 407 Μ.Χ. 14 Σεπτεμβρίου ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε ηλικία 60 ετών.)

✨ Τα πρώτα θαύματα του Αγίου Νικολάου, του Νεομάρτυρα εκ Χίου (♰ 31 Οκτωβρίου 1754) |Δες σε αυτό το θαυμαστό γεγονός της ίασης της ταλαιπωρημένης κοπέλας, πόσο καθοριστικά λειτούργησαν τα ιερά λείψανα του Αγίου...

 

       |επιμέλεια ανάρτησης: Ένα Παιδί Ένας Άνθρωπος (εκ των "συν αυτώ")

 ·

Στον καιρό που μαρτύρησε ο Άγιος Νικόλαος (ο Χιοπολίτης)

 ζούσε μια σεμνή και κόσμια γυναίκα 

που λεγόταν Σμαράγδα. 

Αυτή κινδύνευε να αποθάνει από ένα φοβερό 

και αθεράπευτο πάθος. 

Το πάθος της συνέβη από την ακόλουθη περίσταση.

 

Είχε ένα αγόρι που έμενε στην ξενητιά, 

το οποίο πέθανε πάνω στο άνθος της ηλικίας του. 

Όταν λοιπόν έμαθε αυτή τη θλιβερή είδηση για τον γιο της, 

τόσο αμέτρητα λυπήθηκε, 

ώστε έπαθε μία ασυνήθιστη αρρώστια. 

Έπαυσε η φυσική ρήση του αίματος της από τα καταμήνια 

και το αίμα που εμποδιζόταν από τους φυσικούς πόρους 

έβγαινε από το στόμα της... 

Και ήταν τόσο πολύ που γέμιζε ολόκληρη λεκάνη, 

όπως έλεγε η ίδια.

 

Κάλεσε λοιπόν τους γιατρούς, 

οι οποίοι αν και έκαναν ό,τι μπορούσαν 

δεν κατώρθωσαν να την θεραπεύσουν. 

Τότε κατέφυγε στη χάρη των θαυματουργών Αγίων Αναργύρων. 

Έφερε τα ιερά τους λείψανα και της έψαλλαν αγιασμό, 

αλλά δεν είδε καμιά θεραπεία, 

ούτε ένιωσε την παραμικρή παρηγοριά.

 

Έπειτα κάλεσε και την χαριτόβρυτη κάρα 

της Οσίας Ματρώνας της Χιοπολίτισσας, 

αλλά δεν ευδόκησεν ο Θεός να θεραπευθεί ούτε με αυτή, 

γιατί, όπως έδειξαν αργότερα τα πράγματα, 

ήθελε να δοξάσει τον νέον Μάρτυρα Νικόλαον. 

Εν τω μεταξύ όμως η ασθένεια χειροτέρευε 

και απειλούσε με θάνατο την δυστυχισμένη γυναίκα, 

η οποία απελπίστηκε από κάθε βοήθεια.

 

Εκείνες τις ημέρες όμως 

ετελείωσε το μαρτυρικό του αγώνα ο θείος Νικόλαος 

και σε κάθε μέρος λεγόταν οι διηγήσεις για τα μαρτύρια του 

και ακουόταν τα θαύματα που είχε κάνει. 

Τότε με πολλήν ευλάβεια και μεγάλη πίστη 

επικαλέστηκε τον Άγιο για την υγεία της 

και σαν την αιμορροούσα γυναίκα της ευαγγελικής ιστορίας 

έλεγε στον άνδρα της:

- Αλεξανδρή, (αυτό ήταν το όνομά του), 

κάμε ό,τι μπορείς για να πάρομε κάτι 

από το μαρτυρικό λείψανο του Αγίου Νικολάου 

και ελπίζω ότι θα μου γίνει θαυμάσιος ιατρός.

 

Και ω του θαύματος, αδελφοί, έτσι και έγινε. 

Γιατί αφού φρόντισε 

και βρήκε κάτι λίγο από το λείψανο του Αγίου 

και το προσκύνησε και το ασπάσθηκε η ασθενής, 

θεραπεύθηκε αμέσως δοξάζοντας τον Θεό και τον Άγιο.

 

Τα πρώτα θαύματα του Αγίου Νικολάου 

του Νεομάρτυρα εκ Χίου, 

του Χιοπολίτη (+31 Οκτωβρίου 1754)

https://syndesmosklchi.blogspot.com/2019/10/blog-post.html

♰ Σε κλίμα συγκίνησης η Aνακομιδή των λειψάνων του Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού! Σαν σήμερα το 2021... (ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ)

~ Η Βατοπαιδινή Αδελφότητα σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης, την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2021, τέλεσε την ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, πνευματικού γεννήτορος και ποδηγέτη της Αδελφότητος και νέου κτήτορος της Μονής, 12 έτη από την εις Κύριον εκδημία του...

      

* Κεχριμπάρι η κάρα του γέροντα!!!

Την απάντηση στις κατηγορίες εις βάρος του την έδωσε ο Ουρανός λοιπόν!!!

Μόνο δοχεία της Χάριτος του Παναγίου Πνεύματος έχουν κεχριμπαρένια κάρα!

Την ευχή του ...

(Το σχόλιο από τον Κωνσταντίνο Σύμπουρα)

Για περισσότερα παρακολουθήστε ΕΔΩ ...

♰ Φίλε Άγιε Θωμά... |Η Τίμια Κάρα του Αποστόλου Θωμά, στο Ιερό Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο...

 

"Φίλε Άγιε Θωμά έμπνευσε όσους δειλιάζουν, φοβούνται, διχάζονται και δεν τολμούν." 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ξεγελά, δεν ψευτοπαραρηγορεί, δεν κανακεύει.

Είναι ζωντανή, ρωμαλέα και δυνατή.

Δεν αποδιώχνει τον περίεργο Θωμά που προκαλεί.

Τον αφήνει ελεύθερα να ψάξει, να ερευνήσει, να πεισθεί.

Η Ορθοδοξία είναι αγιογραφική και παραδοσιακή.

Ο πλούτος της είναι η πενία.

 Δεν τρομοκρατεί και απειλεί τα αγαπητά παιδιά της. 

Ξέρει τι έχει και τι θέλει.

Ποτέ δεν ζητά καρπούς από εκεί που δεν έσπειρε.

 Έχει κατανόηση, υπομονή, ανοχή και αγάπη.

 Έλα να δείς.

 Μελέτησε και απόρριψε.

Ο Θωμάς σε παρακινεί.

Η «απιστία» τον έφερε σε μεγάλη πίστη. Τώρα είναι ασφαλής, χαριτωμένος, χαρούμενος και ευχαριστημένος.

Η απιστία είναι νόσημα, τάφος, πόνος και φόβος.

Νομίζει κανείς ότι έτσι είναι ελεύθερος, όμως κάτι του λείπει.

Έχει ένα διχασμό.

Δεν έχει την αληθινή χαρά. 

Η εκκλησιαστική απλότητα χαρίζει βοήθεια στις ψυχές.

 Διώχνει τις κακίες και μόνο έτσι χαίρεται ο άνθρωπος πραγματικά.

Η πίστη είναι απλή και η απιστία σύνθετη. Η θέρμη της πίστεώς μας θα προβληματίσει τους άπιστους.

Μία ακέραια πίστη συγκινεί τους πάντες.

Η απλότητά της έλκει.

 Ο Θωμάς μας πηγαίνει αδελφικά στην πηγή της πίστεως.

Τελικά δεν ήταν καθόλου άπιστος, αλλά αρκετά πιστός.

Τον ευχαριστούμε που μας προωθεί στην πηγή για να ξεδιψάσουμε.

Φίλε Άγιε Θωμά, έμπνευσε όσους δειλιάζουν, φοβούνται, διχάζονται και δεν τολμούν...

    |Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

     (από τον Σπύρο Νίκα)

   ~ συμπληρώνει η Μαρία-Χριστίνα Γεωργάτου

...Η προσκύνησή της, 

έστω και πίσω από μία οθόνη, 

ας μας κρατήσει σε καρδιακή, 

ολοήμερη επαφή με τον Διδάσκαλο του Αποστόλου 

και περισσότερο σήμερα, 

Ημέρα του Κυρίου μας.

 

|η πηγή της ανάρτησης από εδώ:

La sainte relique du crâne de Saint Thomas, 

que nous avons eu la bénédiction de vénérer 

au grand Monastère de Saint Jean le Théologien de Patmos, 

où elle est précieusement conservée.

Dominique Lesuisse

☆ Το άφθαρτο χέρι της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής |Την γιορτάζουμε αύριο 22 Ιουλίου (κάποιο γνωστό μας ζευγάρι ιδιαιτέρως! Για 24η Φορά...)

 |ένας "δικός μας" παΠπούλης που την αγαπάει και την τιμάει ιδιαιτέρως, μας είπε:

"Πρώτη στο Σταυρό,

πρώτη στον τάφο,

πρώτη στην Ανάσταση...

Ο Χριστός πρωτοεμφανίστηκε σε άνθρωπο

και διάλεξε την Αγία...

Να μας σκεπάζει η πρωτιά της..."

Στην Ιερά Μονή της Σιμωνόπετρας φυλάσσεται και το λείψανο του αριστερού χεριού της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής.

Απόγευμα στο αρχονταρίκι της μονής Σιμωνόπετρας, ο αρχοντάρης διηγείται περί του αγίου λειψάνου σε ομάδα προσκυνητών.

- Το χέρι είναι άφθαρτο, με όλο του το δέρμα και τους τένοντες. 

Διατηρείται σε φυσική θερμοκρασία ζωντανού σώματος και ευωδιάζει. 

Μάλιστα εξαιτίας των θαυμάτων της, η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή θεωρείται και δεύτερος κτήτορας της Σιμωνόπετρας.

- Λένε, πάτερ, πως όσοι το ασπάζονται διαπιστώνουν ότι είναι θερμό.
- Ναι, είναι αλήθεια. Όσοι το ασπάζονται με ευλάβεια και πίστη διαπιστώνουν τη φυσική θερμότητα ζωντανού σώματος.

Χαμογελούμε λίγο αμήχανοι. 

«Και τι γίνεται, πάτερ, αν το ασπαστείς και δεν είναι θερμό», ρωτά κάποιος.
- Να σας πω... Κάποιος προσκυνητής το ασπάστηκε, αλλά δεν το ένοιωσε θερμό, ενώ όλοι οι φίλοι του το ένοιωθαν θερμό. Τότε αυτός έπεσε σε κατάθλιψη, ήταν σκεφτικός όλη την ώρα, και τελικά μάς το αποκάλυψε και ζήτησε τη βοήθειά μας. 

Ο γέροντας τού συνέστησε να εξομολογηθεί, να προσευχηθεί στην Αγία Μαρία τη Μαγδαληνή, και να ξαναπροσκυνήσει το ιερό της λείψανο την άλλη μέρα. 

Πράγμα που έγινε. 

Την άλλη μέρα, ο προσκυνητής, αφού εξομολογήθηκε, ασπάστηκε το χέρι της και ένοιωσε μεγάλη θερμότητα και ευωδία να εξέρχεται του λειψάνου. 

Ευχαριστούσε δε μετά δακρύων. 

Μετά δακρύων!

- Ποιά λέτε να ήταν η αιτία, πάτερ;
- Τι να σας πω! 

Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή απωθείται από τις σαρκικές αμαρτίες. 

Σαρκικοί άνθρωποι με πορνείες, μοιχείες και τα τέτοια, αναδίδουν πνευματική δυσωδία που η Αγία την αποστρέφεται. 

Ίσως ήθελε να δείξει τη δυσαρέσκειά της και την αποστροφή της.

«Πω, πω, πάτερ, να σ’ αποστρέφεται ακόμα και το λείψανο για τις σαρκικές σου αμαρτίες!» λέει κάποιος.

- Αύριο που θα προσκυνήσετε μετά τη θεία λειτουργία, παρατηρήστε μία μικρή πληγή στην πάνω πλευρά του χεριού. Σα να λείπει ένα μικρό κομμάτι. Οι ρώσοι μοναχοί στις αρχές του εικοστού αιώνα, που είχε πολλούς τότε το Άγιον Όρος, το είχαν σε μεγάλη ευλάβεια. Κάποιοι από αυτούς, όπως το ασπάζονταν, το δάγκαναν κρυφά και έκοβαν ένα μικρό κομματάκι, μια ακίδα, για ευλογία. Το έκρυβαν στο στόμα τους. Μέχρι να τους πάρουν είδηση οι μοναχοί τότε της μονής, είχε γίνει μια μικρή πληγή.

Την άλλη μέρα το πρωί τα ιερά λείψανα της μονής εκτίθενται προς προσκύνηση.
Ο φίλος μου που συνταξιδεύουμε είναι πρώτος. 

Το ασπάζεται και τινάζεται. 

Έρχομαι δεύτερος. 

Προσκυνώ. 

Ο φίλος μου με κοιτάζει με μεγάλα εκστατικά λαμπερά μάτια.
«Πω,πω,τι κάψιμο ήταν αυτό! Μ’ έκαψε τα χείλη! Τό’ νοιωσες; Καίει τα χείλη! Τό’ νοιωσες;» μού λέει με έξαψη.

πηγή

|εμείς από εδώ

✨ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ 100 συν 1 χρόνους μετά... |1924 - 2025...

 

ΔΙΗΓΗΣΗ...

1924, 

Προκόπι Καππαδοκίας Μικρᾶς Ἀσίας 

2 χρόνια μετὰ τὴν καταστροφὴ 

στὴν ἐπίσημη ἀνταλλαγή των πληθυσμών

Ἑλλάδος-Τουρκίας...

 ...πῆραν τὸ Ἱερὸ Λείψανο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Ρώσου, 

ἄλλα κειμήλια τῆς Ἐκκλησίας 

καὶ λιγοστὰ πρὸσωπικά τοὺς εἴδη 

καὶ ξεκίνησαν γιὰ τὸ δρόμο τῆς ξενιτειᾶς...

✨

Ἀπὸ τὴν Καισάρεια στὴ Μερσίνα...

Ἀπὸ τὸ λιμάνι τῆς Μερσίνας 

μὲ τὸ πλοῖο «Βασίλειος Δεστούνης» 

ποὺ ναυλώθηκε μὲ ἔξοδα τῆς οἰκίας Παπαδοπούλου, 

μεταφέρεται στὴν Χαλκίδα.

Ὅταν ἦρθαν οἱ κάτοικοι τοῦ Προκοπίου στὴν Ἑλλάδα 

καὶ ἀποβιβάστηκαν στὴν Χαλκίδα 

φέρνοντας μαζὶ καὶ τὸ ἄφθαρτο σκήνωμα τοῦ Ὁσίου Ἰωάννου, 

τὸ σκήνωμα τοποθετήθηκε 

στὸν κοιμητηριακὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου στὴν Χαλκίδα 

(στὴν δεξιὰ πλευρά, 

ἐκεῖ ποὺ σήμερα βρίσκεται μαρμάρινο προσκυνητάρι μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Ὁσίου).

Οἱ Προκοπιανοὶ μοιράστηκαν 

στὴν Χαλκίδα,

 στὸ Μακρυμάλι 

καὶ στὸ Νέο Προκόπι (Ἀχμέταγα).

Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ζοῦσαν στὸ Νέο Προκόπι,

ἤθελαν νὰ ἔχουν ἐκεῖ τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου 

καὶ (ἴσως ἐπειδὴ ἦταν πιὸ δυναμικοὶ)

ὀργάνωσαν τὴν «ἀπαγωγή» του. 

Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ 

μέσα στὸν περιφραγμένο περίβολο τοῦ νεκροταφεῖου 

βρισκόταν τὸ σπίτι τοῦ νεκροθάφτη 

- ἄλλοι καιροί. 

Οἱ νέοι λοιπὸν 

ποὺ ἦρθαν μὲ ἅμαξα 

νὰ κλέψουν τὴν λάρνακα μὲ τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου, 

περίμεναν τὸ βράδυ νὰ ἀκουστεῖ σφύριγμα πλοίου 

(πολλὲς φορὲς τὸ σφύριγμα τῶν διερχόμενων πλοίων 

ἀκούγεται μέχρι τὸν Ἀη Γιάννη 

ὅταν ὁ ἀέρας εἶναι εὐνοϊκός.

Ἐκείνη τὴν ἐποχὴ 

χωρὶς τὶς πολυκατοικίες γιὰ ἠχοφράκτες 

μᾶλλον ἦταν πιὸ συνηθισμένο).

Ὅταν ἀκούστηκε τὸ σφύριγμα, 

μετὰ ἀπὸ κάποια ὥρα, 

χτύπησαν τὴν πόρτα τοῦ νεκροθάφτη,

 προσποιούμενοι τοὺς Ρώσους ναυτικούς, 

ποὺ μόλις ἔπιασαν λιμάνι 

καὶ ξέροντας πὼς στὴν Χαλκίδα 

ὑπάρχει λείψανο συμπατριώτη τους Ἁγίου 

ἤθελαν νὰ προσκυνήσουν 

γιατί τὴν ἑπόμενη νωρὶς θὰ ἔφευγαν.

Ὁ νεκροθάφτης τους πίστεψε 

καὶ ξεκλείδωσε 

καὶ τοὺς ἄνοιξε τὴν ἐκκλησία.

Τότε τὸν ἔδεσαν 

καὶ φόρτωσαν τὴν λάρνακα μὲ τὸ λείψανο στὴν ἅμαξα 

καὶ ἔφυγαν γιὰ τὸ Προκόπι.

Ὅταν τὴν ἄλλη μέρα ἀποκαλύφθηκε ἡ κλοπή,

 θεωρήθηκε ὅτι ἀφοῦ ὁ Ἅγιος δὲν τὴν ἐμπόδισε, 

συγκατένευσε.

Ἔτσι τὸ σκήνωμα παρέμεινε μόνιμα στὸ Προκόπι, 

ἀρχικὰ στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου 

καὶ ἔπειτα στὸν νεοανεγερθέντα προσκυνηματικὸ Ναὸ 

τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου του Ρώσσου...

[Αὐτὰ ἀπὸ τὶς διηγήσεις τῶν Προκοπιέων προπατόρων μου, 

ἀπὸ τὴν μάνα μου, 

Χρήστου καὶ Μαγδαληνής...]

Φωτεινή Παπαδοπούλου

✨     ✨     ✨

    

 

Προκόπι Εύβοιας...

Διπλός εορτασμός 100 χρόνια προσφυγιάς 

και 55 χρόνια 

από τα εγκαίνια του Ιερού Ναού 

του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου!

Από την περυσινή (30/9/2024) 

Λιτάνευση 

του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου!

Να έχουμε την ευχή και την ευλογία του...

 Θεοδώρα Αθανασούλη

|εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Φιλιππία Βενετσάνου