~ Tον Όρθρο τον κάνουμε για τους πιστούς...

 

ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Φιλιππία Βενετσάνου  ·

✨ Η Θεία Λειτουργία που έγινε σε λιγότερο από 2 λεπτά... |Συγκλονιστικό!!!

 

 

Στα κάτεργα της Σιβηρίας, 

οι κατάδικοι Ιερείς και Ιερομόναχοι δούλευαν

από το χάραμα μέχρι τη νύχτα στα δάση, 

κόβοντας τεράστιους κορμούς δέντρων 

μέσα σε πολικές θερμοκρασίες. 

Η παραμικρή κίνηση που θύμιζε προσευχή 

τιμωρούνταν με απομόνωση 

στο «κελλί του πάγου», 

όπου ο θάνατος ήταν σχεδόν βέβαιος.

 

Ο Επίσκοπος Βίκτωρ, 

ένας γέροντας με αλύγιστο φρόνημα, 

είχε καταφέρει να κρύψει μέσα στο σκισμένο του ράσο 

ένα μικρό κομμάτι ψωμί 

και μερικές σταγόνες χυμό από μούρα 

που είχαν μαζέψει κρυφά οι κατάδικοι το καλοκαίρι.

Ένα πρωί, 

την ώρα του διαλείμματος για το ελάχιστο φαγητό, 

οι ιερείς συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Επίσκοπο. 

Οι άλλοι κατάδικοι, ακόμα και οι ποινικοί, 

σχημάτισαν έναν ανθρώπινο τοίχο γύρω τους 

για να τους κρύψουν από τα μάτια των φρουρών.

 

Δεν υπήρχαν βιβλία, 

δεν υπήρχαν κεριά. 

Ο Επίσκοπος άρχισε να ψιθυρίζει 

τις ευχές της Θείας Λειτουργίας από στήθους, 

με απίστευτη ταχύτητα, 

αλλά και κατάνυξη.

 

Σε λιγότερο από δύο λεπτά, 

η Λειτουργία είχε ολοκληρωθεί. 

Ο Επίσκοπος μετέδωσε στους ιερείς 

 «Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού».

 

Εκείνη τη στιγμή, ένας από τους ιερείς 

ένιωσε μια τέτοια πνευματική αγαλλίαση, 

που ξέχασε ότι ήταν παγωμένος 

και πεινασμένος. 

Τα μάτια τους γέμισαν δάκρυα, 

όχι από λύπη, 

αλλά από χαρά.

 

Ένας φρουρός πλησίασε υποψιασμένος. 

"Τι κάνετε εκεί μαζεμένοι;" 

ούρλιαξε.

Ο Επίσκοπος Βίκτωρ 

τον κοίταξε στα μάτια με μια γαλήνη 

που τρόμαξε τον στρατιώτη. 

"Τρώμε το ψωμί μας, σύντροφε," 

απάντησε ήρεμα. 

Ο φρουρός, 

αν και είδε ότι κάτι παράξενο συνέβαινε, 

δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη 

και απομακρύνθηκε.

 

Αυτοί οι άνθρωποι δίδασκαν 

πως η Εκκλησία δεν είναι οι τοίχοι 

και τα χρυσά άμφια, 

αλλά η καρδιά του ανθρώπου 

που φλέγεται από αγάπη για τον Χριστό. 

Ακόμα και μέσα στην κόλαση του Γκουλάγκ,

 η Θεία Λειτουργία μπορούσε να τελεστεί 

πάνω σε έναν κορμό δέντρου 

ή στα χέρια ενός μελλοθάνατου.

 

Οι «Άγιοι Κατάδικοι» έδειξαν 

ότι η ελευθερία 

δεν είναι το να μπορείς να πας όπου θέλεις, 

αλλά το να μην μπορεί κανείς 

να σου κλέψει την ειρήνη της ψυχής σου.

 

- Από το βιβλίο 

«Άγιοι κατάδικοι Ρώσοι Ιερομάρτυρες και Ομολογητές»

[Ιωάννης Τζήμας]

|εμείς από τη MarjiBlu MariaTito

(αν το θες, παράγγειλέ το εδώ...)

|κι αν κάποιες ψυχές θέλουν κάτι παραπάνω 

απ΄αυτό το καταπληκτικό βιβλίο...

☆ "Το πρώτο που έβαλες μέσα σου..."

Η αλλαγή της χρονιάς από μόνη της 

δεν είναι σαν στιγμή κάτι το ιδιαίτερο.

Παίρνει όμως μεγαλειώδη αξία, 

όταν συνειδητοποιείς 

πως το πρώτο που έβαλες στο στόμα σου 

(και από εκεί κατέβηκε σε όλο σου το είναι...),

είναι και το σημαντικότερο 

που υπάρχει σε αυτήν την ζωή...

Υπάρχει καλύτερο ξεκίνημα για μια χρονιά;

Έλα, έτσι ξεκινήσαμε και φέτος!

Κι έτσι θα πορευτούμε.

Μέχρι να μας βρει το τέλος,

που στην πραγματικότητα θα΄ναι Η Αρχή.

Έλα, πάμε...

                                                                                                         |"αμφ."

✔ Ξέρεις, κάνουμε ένα πάρτι το πρωί των Χριστουγέννων... Το πάρτι γενεθλίων του Χριστού μας, του δικού σου και δικού μας Χριστού: γίνεται στις εκκλησιές μας και ονομάζεται Θεία Λειτουργία! Είσαι καλεσμένος, κι εσύ κι όλος ο κόσμος, ακόμη κι εκείνοι που «δεν πιστεύουν»« στο Χριστό ή που «δεν πιστεύουν» στην πίστη και στην αγάπη... Είναι νυχτερινή αύριο (ξεκινά πολύ νωρίς πριν ξημερώσει), γιατί κατά την παράδοση, νύχτα γεννήθηκε ο Χριστός. Και είναι πανέμορφη Φάση... |«ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ»

Ζεις τη μελαγχολία των γιορτών; 

Έλα μαζί μας!!

Ζεις τη μελαγχολία των γιορτών; Έλα μαζί μας!

Επιμέλεια-Τονισμοί: Σοφία Ντρέκου

Είναι πασίγνωστο πως, τώρα τις γιορτές, άλλοι γιορτάζουν κι άλλοι βασανίζονται. Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο περίοδος χαράς αλλά και μέρες κατάθλιψης.

Δυο είναι οι αιτίες, που πολλοί δε μπορούν να γιορτάσουν, αλλά νιώθουν τη λεγόμενη «μελαγχολία των Χριστουγέννων», που συχνά γίνεται απελπιστική.

Η μία αιτία είναι η μοναξιά. Μόνος αισθάνεται εκείνος που δε νιώθει να τον αγαπούν. Τις πιο πολλές φορές νομίζω πως είναι κι ο ίδιος υπεύθυνος, ή έστω συνυπεύθυνος, για τα αόρατα τείχη που τον χωρίζουν από τους γύρω του. Ο ίδιος τους αγαπά; Αυτή είναι η ερώτηση που πρέπει να κάνει στον εαυτό του.

Ας ξέρει πως είναι Χριστούγεννα, δηλαδή η γέννηση του Χριστού, κι Εκείνος δίδαξε πως αληθινή αγάπη είναι να συγχωρούμε και ν' αγαπάμε κι εκείνους που μας έχουν κάνει ή συνεχίζουν να μας κάνουν κακό, ακόμα κι αν δε μετανιώσουν ποτέ γι' αυτό, ακόμα κι αν παραμένουν κακοί.

Βέβαια η συγχώρηση χρειάζεται αγώνα ενάντια στον εαυτό μας και στα συναισθήματά μας, καθώς και πολλή προσευχή. Αλλά είναι το πρώτο βήμα για να πλησιάσουμε σ' Αυτόν και να γιατρέψουμε όχι μόνο τη μοναξιά, μα και κάθε πληγή που μας κάνει να πονάμε.

Η δεύτερη αιτία για τη μελαγχολία των Χριστουγέννων είναι πως - ρουφηγμένοι από τα σύγχρονα έθιμα της Δύσης, που δεν ξέρει πια την παράδοσή της - όλο και περισσότερο συνδέουμε τα Χριστούγεννα μόνο με στολίδια, δώρα και διασκέδαση. Ή έστω, με τη συντροφιά και τις ευχές ανθρώπων, με τους οποίους είμαστε δεμένοι συναισθηματικά. Αν αυτά μας λείπουν, την έχουμε βαμμένη, και μάλιστα πολύ άσχημα.

Στην αληθινή μορφή των Χριστουγέννων, δεν είναι δυνατόν να είσαι μόνος. Δεν είσαι ποτέ μόνος, γιατί ΟΛΟΙ οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουν μαζί σου!

Ξέρεις, κάνουμε ένα πάρτι το πρωί των Χριστουγέννων: γίνεται στις εκκλησιές μας και ονομάζεται θεία λειτουργία! Είσαι καλεσμένος, κι εσύ κι όλος ο κόσμος, ακόμη κι εκείνοι που «δεν πιστεύουν»« στο Χριστό ή που «δεν πιστεύουν» στην πίστη και στην αγάπη!

Το Σπήλαιο της Γέννησης, όπως είναι σήμερα

Ξύπνα λοιπόν το πρωί, κατά τις 6 ή 7 το καλύτερο, ετοιμάσου κι έλα στην πιο κοντινή εκκλησία που θα συναντήσεις. 

Α, μερικές εκκλησιές λειτουργούν απόψε, παραμονή Χριστουγέννων - πάρε κανένα τηλέφωνο ή μπες στο Ίντερνετ και μάθε. 

Πάντως, η εκκλησία της περιοχής σου (της ενορίας σου - θυμάσαι αυτή τη λέξη;) σίγουρα λειτουργεί αύριο πρωί πρωί. 

Θα ξεκινά κατά τις 5 ή 6 το πρωί και θα τελειώνει κατά τις 8 ή 9.

Υπάρχουν και τόποι όπου η λειτουργία τελειώνει ακόμα νωρίτερα. 

Είναι νυχτερινή αύριο, γιατί, κατά την παράδοση, νύχτα γεννήθηκε ο Χριστός. 

Και είναι πανέμορφη φάση.

Αν λοιπόν δεν είσαι μόνος, που το εύχομαι, πάρε τους δικούς σου κι ελάτε στη λειτουργία. 

ΕΚΕΙ γεννιέται ο Χριστός, ξέρεις, όχι στα ρεβεγιόν, στα μπουζούκια, στα κλαμπς ή στα πάρτι! 

Αν δεν θέλουν να 'ρθουν, έλα μόνος σου, άναψε κεράκι για όλους, κάνε μια προσευχή για όλους. 

Αλλά, αν είσαι μόνος, πάλι έλα και ενώσου με όλους εμάς, που, Θεού θέλοντος, θα είμαστε εκεί! 

Στο πάρτι γενεθλίων του Χριστού μας, του δικού σου και δικού μας Χριστού!

Στάσου δίπλα μας, παρακολούθησε τη λειτουργία, ευχήσου χρόνια πολλά σε όλους, και θα δεις πόση αγάπη θα νιώσεις. 

Και θα πρότεινα και να μεταλάβεις (αν βέβαια είσαι ορθόδοξος χριστιανός).

Κανονικά θα πρέπει να ετοιμαστούμε πνευματικά για να συμμετέχουμε στη θεία μετάληψη. 

Ξέρεις, 40 μέρες τώρα είχαμε σαρακοστή (μια χαρούμενη σαρακοστή, τελείως διαφορετική από τη Μεγάλη Σαρακοστή του Πάσχα - που κι εκείνη έχει στο βάθος χαρά, γιατί οδηγεί στην Ανάσταση). 

Πολλοί νήστεψαν, πολλοί και εξομολογήθηκαν.

Ξέρεις πόσο σπουδαία είναι αυτά; 

Αλλά κι αν δεν τα έχεις κάνει, ίσως είναι σωστό και μάλιστα αναγκαίο να μεταλάβεις, αλλά, μετά, θα έλεγα οπωσδήποτε να περιμένεις, να μιλήσεις με τον παπά και να του πεις: δε νήστεψα, δεν ετοιμάστηκα πνευματικά, αλλά μετάλαβα, για να έρθω πιο κοντά σε όλους και στο Χριστό.

Και κάνε μια κουβέντα μαζί του. 

Πιστεύω πως, με τη χάρη του Χριστού 

(που σε περιμένει, ξέρεις, να γιορτάσεις μαζί Του), 

θ' αλλάξει η ζωή σου!

Σου κάνω δώρο, με πολλές ευχές και μεγάλη αγάπη, μέσα απ' την καρδιά μου, και τα παρακάτω βίντεο.

ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, αδελφέ μου, αδελφή μου. 

Με το Χριστό στην καρδιά, η μοναξιά και κάθε πόνος φεύγει. 

Ένας μεγάλος σύγχρονος άγιος, ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής της Πάτμου: 

«Αγάπησε τον Ένα, για να σε αγαπήσουν όλοι. Θα σε αγαπούν όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και τα ζώα, διότι βγαίνοντας η Θεία Χάρη προς τα έξω ηλεκτρίζει και μαγνητίζει ό,τι βρει μπροστά της. 

Αλλά όχι μόνο θα σε αγαπούν, θα σε σέβονται κιόλας, διότι στο πρόσωπο το δικό σου θα εικονίζεται το αγνό παρθενικό πρόσωπο εκείνου που θ’ αγαπάς και θα λατρεύεις».

ΒΙΝΤΕΟ: «Χριστός Γεννάται - Μυστήριον Ξένον - Μεγάλυνον» 

Από τους εκλεκτότερους σωτηριωδέστερους ύμνους! ♪♫★♥*☆¨´`'*°☆☆

ΒΙΝΤΕΟ: Το στιχηρό των Αίνων των Χριστουγέννων, «Ευφραίνεσθε δίκαιοι»από τη συναυλία με τίτλο: «Τα Χριστούγεννα του κυρ' Αλέξανδρου», που έγινε στις 22-12-2008 από τη Χορωδία και Ορχήστρα Παραδοσιακής Μουσικής «Παύλος Βλαστός».

Πάντα ★Καλά Χριστούγεννα!★ στο Θείον Φως Της Γεννήσεώς Του!

Επιμέλεια-Τονισμοί: Σοφία Ντρέκου/Αέναη επΑνάσταση

Δείτε και... 

• Η πρωτοχρονιά ενός αναρχικού...
• π. Νικόλαος Χατζηνικολάου: Διαφορετική προσέγγιση στο πνεύμα των εορτών
• Γιάννης ο Βλογημένος, διήγημα του Φώτη Κόντογλου, διαβάζει ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος.
• π. Νικόλαος Μεσογαίας - Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες
• Το άγνωστο μήνυμα των Χριστουγέννων: να γίνεις θεός!
• Ο Χριστός· και ο Μίσα!
• Ο Άγιος της συγχώρεσης… Ο Άφθορος Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου

☆ "...Η μνημόνευση του δεν ήταν σαν τη δική μας, εγώ νόμιζα πως είχε κάποια άμεση, ζωντανή επαφή, ότι κάποιος τον έβλεπε και συνομιλούσε και έλεγε αυτά που μνημόνευε. Όταν σήκωνε το βλέμμα του, έβλεπε, τι έβλεπε δεν ξέρω...

 

Διηγείται ο πρεσβύτερος Χρήστος Αθανασιάδης για τον Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη.

Όταν κάναμε το πρώτο Συλλείτουργο, 

δεν θα το ξεχάσω ποτέ, 

γιατί έζησα ορισμενες στιγμές συγκλονιστικές. 

Φόβου να πω; 

Ναι, 

θυμάμαι πως έτρεμα 

και ειδικά, 

όταν κάναμε τη Μεγάλη Είσοδο. 

Πήρα εγώ το δισκάριο 

και ο άγιος το δισκοπότηρο, 

τότε ήμουν 27 ετών. 

Δεν τον είδα να περπατάει, 

ένας αέρας θαρρείς τον προωθούσε 

και κάναμε την Είσοδο. 

Εγώ μπήκα στο Ιερό 

και γύρισα να δω πως μνημονεύει. 

Τότε τον είδα να κλαίει. 

Η μνημόνευση του δεν ήταν σαν τη δική μας,

εγώ νόμιζα πως είχε κάποια άμεση, 

ζωντανή επαφή, 

ότι κάποιος τον έβλεπε και συνομιλούσε 

και έλεγε αυτά που μνημόνευε. 

Όταν σήκωνε το βλέμμα του, 

έβλεπε, 

τι έβλεπε δεν ξέρω...                                                          

Ήταν εν ζωή άγιος, 

αυτός ο άνθρωπος...

  |εμείς από τη Μαίρη ΖαΦείρη

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης: Επισκέψεις αγίων και ο υπέροχος ήχος των συνομιλιών τους!

*Μια θαυμαστή διήγηση για έναν μεγάλο άγιο των ημερών μας τον Όσιο Γεώργιο Καρσλίδη. Τις πρεσβείες του Αγίου να έχουμε.

Μία γυναίκα, όταν για πρώτη φορά επισκέφθηκε τον όσιο, τη ρώτησε:

– Πώς σε λένε;

– Αυγή, απάντησε.

– Όχι, ποιο είναι το βαφτιστικό σου όνομα; Δεν σε λένε Αυγή, Εύα σε βάφτισαν.

Η κόρη της γυναίκας αυτής πήγε μία φορά στο μοναστήρι και ο όσιος λειτουργούσε.

Ξαφνικά μέσα στο Ιερό Βήμα ακούστηκε ένας θόρυβος από πατήματα.

Ο ψάλτης έκανε νόημα στο εκκλησίασμα να γονατίσουν λέγοντας το «Κύριε ελέησον».
Από το Ιερό ακουγόταν ένας υπέροχος ήχος, ως να κελαηδούσαν πολλά πουλιά μαζί.

Ό ψάλτης έκανε πάλι νόημα να συνεχίσουν το «Κύριε ελέησον».
Περίπου δεκαπέντε λεπτά κράτησε αυτό και μετά ακούστηκε ένας θόρυβος ότι έφυγαν όσοι ήταν εκεί.

Όταν έφυγαν, ο όσιος άρχισε να ψάλλει τα τροπάρια των αγίων, που ήταν στο Ιερό κι έτσι κατάλαβαν οι λίγοι εκκλησιαζόμενοι ποιους αγίους είχε υποδεχθεί.

Ο ψάλτης τον ρώτησε:

– Γέροντα, βλέπω είχες επισκέπτες…

– Ναι, πολλούς είχα και δεν είχα μέρος πού να τους βάλω.

– Τον άγιο Παντελεήμονα τον είχες;

– Εκείνον τον βάλαμε σε μία γωνία, τον στριμώξαμε, δεν υπήρχε χώρος.

Από το βιβλίο του Μοναχού Μωυσή Αγιορείτη, ο “Όσιος Γεώργιος της Δράμας (1901-1959)”, έκδοση Ιεράς Μονής Αναλήψεως του Σωτήρος, Ταξιάρχες (Σίψα), Δράμα.

πηγή: pemptousia

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ο Όσιος Γεώργιος της Δράμας – Ο Άγιος των πτωχών και των πονεμένων» ΔΕΙΤΕ: ⇒    ΕΔΩ

{Μας έστειλε ο Κώστας Δουρβετάκης}

"Kάθε φορά πού ένας άνθρωπος πάει σε εκκλησία για να προσευχηθεί, είτε μέρα είναι είτε νύχτα, τα βήματά του μετριούνται από τούς Aγίους Aγγέλους, για να μετατραπούν σε ουράνιο μισθό την ημέρα της Κρίσεως..."

("αμΦ.": Το΄ξερες;)

Κάποτε τον Άγιο Νήφων (Επίσκοπος Κωνσταντιανής της κατ’ Αλεξάνδρειαν) τον βασάνισε ο εξής λογισμός:

«Μήπως, αντί να τρέχω στους ναούς, είναι καλύτερα να κάθομαι σ’ ένα μέρος και να ζητάω το έλεος του Θεού;».

Δεν άργησε ο φιλάνθρωπος Θεός να του αποκαλύψει, ότι κάθε φορά πού ένας άνθρωπος πάει σε εκκλησία για να προσευχηθεί, είτε μέρα είναι είτε νύχτα, τα βήματά του μετριούνται από τούς αγίους αγγέλους, για να μετατραπούν σε ουράνιο μισθό την ημέρα της Κρίσεως.

Είπε πάλι: Ο Θεός δεν κρίνει τον χριστιανό, επειδή αμαρτάνει, αλλά επειδή δεν μετανοεί. Γιατί το να αμαρτάνει κανείς και να μετανοεί είναι ανθρώπινο, ενώ το να μη μετανοεί είναι γνώρισμα του διαβόλου και των δαιμόνων του. Επειδή δεν ζούμε συνεχώς στη μετάνοια γι΄ αυτό θα κριθούμε...

|by Γιαννης Τσιτλακίδης

~ Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 26 Σεπτ 2016

✔ Ξέφραγο αμπέλι...

Χριστιανός

χωρίς εκκλησιασμό, 

χωρίς προσευχή, 

χωρίς εξομολόγηση, 

χωρίς Θεία Κοινωνία, 

είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, 

όπου ανά πάσαν στιγμήν 

η πόρτα είναι ανοιχτή να μπούν μέσα οι κλέφτες, 

δηλαδή οι δαίμονες, να το αλωνίσουν...

∽ Παπα - Χαράλαμπος Διονυσιάτης

Γιάννης Τσιτλακίδης

~ Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018

☆ Γιατί δεν πρέπει να λείπουμε από την Αγία Εκ­κλη­σία του Θεού...

 

Κάθε Χρι­στια­νός πρέ­πει να συ­χνά­ζει 

στην Αγία Εκ­κλη­σία του Θεού 

και να μην απου­σιά­ζει από την αγία σύ­να­ξη 

που τε­λεί­ται μέσα στον Ναό: 

α) διό­τι μέσα στην Εκ­κλη­σία 

βρί­σκον­ται Άγιοι Άγ­γε­λοι 

και κάθε φορά κα­τα­γρά­φουν 

αυ­τούς που ει­σέρ­χον­ται, 

τους πα­ρου­σιά­ζουν στον Θεό 

και δέ­ον­ται γι' αυ­τούς και 

β) διό­τι μέσα στον Ναό εί­ναι πα­ρού­σα αο­ρά­τως 

η Χά­ρις του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος πάν­το­τε, 

με ιδιαί­τε­ρο όμως τρό­πο, 

κατά την ώρα της αγί­ας συ­νά­ξε­ως 

και κα­θέ­ναν από τους πα­ρόν­τες τον με­τα­βάλ­λει, 

τον με­τα­μορ­φώ­νει 

και πραγ­μα­τι­κά τον ανα­πλά­θει προς το Θεϊ­κό­τε­ρο...

       ~ Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

  |από τον π.Βασίλειο Τσιμούρη

♡ Φθάνει να είσαι μέσα στην Εκκλησία...

Η Εκκλησία είναι όπως το καράβι. 

Άλλος κοιμάται, άλλος χαζεύει. 

Αυτό τραβά το δρόμο του. 

Άλλος πάλι αγωνίζεται, παλεύει πάνω με τα κύματα...

Όλοι μαζί προχωρούν. 

Φθάνει να είσαι μέσα στην Εκκλησία. 

Γι’ αυτό να φροντίζετε να είστε πάντα στις ακολουθίες. 

Να μη λείπετε...

~ Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου

[Δημητρης Ροδης]

|πρωτοδημοσιεύσαμε σαν σήμερα το 2021...

Προηγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ τοῦ Σιμωνοπετρίτου (1934 – 9 Μαΐου 2019)

 

Σαν σήμερα, στις 9 Μαΐου 2019
ο Γέροντας Αιμιλιανός άρχισε να ζει την όντως Ζωή...

* Στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου τὰ σώματα τῶν μοναχῶν

δὲν σκληραίνονται οὔτε παγώνουν, ἀλλά διατηροῦν τὸ χρῶμα, ποὺ εἶχαν ἐν τῇ ζωῇ, εἶναι χαρμονῆς θέαμα νὰ φύγης στὴν ἐκκλησία, ἢ στὸ σκαμνάκι προσευχόμενος, ἢ στὸ πατάκι γονατιστός, σὰν τὸν Ἅγιο Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους Ἁγίους, ποὺ ἔφυγαν σὲ παρόμοιες στιγμές.

Ἐπίσης, εἶναι πολὺ ὡραῖα νὰ φύγωμε γιὰ τὴν ἄλλη ζωή, τὴν ὥρα ποὺ δουλεύομε

καὶ εἴμαστε κουρασμένοι καὶ ἱδρωμένοι ἀπὸ τὸ διακόνημά μας, ἢ τὴν ὥρα ποὺ γυρίζομε ἀπὸ μιὰ συζήτησι, στὴν ὁποία εἴπαμε τὸ «ναὶ» στὸν ἀδελφό μας καὶ δείξαμε ἔτσι τὸν σεβασμό μας στὴν θεοπλάστη εἰκόνα τοῦ μεγάλου Θεοῦ. Μακάρι νὰ μᾶς πάρη ὁ Θεὸς σὲ τέτοιες στιγμές.

Προηγουμένου Ἀρχιμανδρίτου Αἰμιλιανοῦ τοῦ Σιμωνοπετρίτου

(1934 – 9 Μαΐου 2019)

Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία, Τεῦχος 311, 17 Φεβρουαρίου 2019

- ἀφιέρωμα «Τὸ μυστήριο τοῦ Θανάτου»

(το κείμενο από την Georgia Pappa)

πηγή

"Μα τι είχατε, γέροντα, στην τσάντα σας;"

Ενας καλος γιατρος χειρουργος, εξομολογουμενος στον γεροντα Προκοπιο Μερτύρη του ειπε οτι εχει αποκαλυψεις απο τον Θεό καθε φορα που πηγαίνει να χειρουργησει και ετσι εχει σωσει παρα πολλες ψυχες.

Συγκεκριμενα ελεγε οτι τον υπνωτιζει η γυναικα του, ερχεται σε επαφη με το Θειο και της αποκαλυπτει λεπτομερειες σχετικα με την επικείμενη επεμβαση.

Ο γερων του επεσημανε οτι αυτη ειναι δαιμονικη και οχι Θεϊκη εμπειρια και οτι πρεπει να σταματήσει να κανει αυτο το πράγμα.

Εκείνος επεμενε οτι του λεει παντα σωστα και καλα πραγματα, σωζει ανθρώπους και αρα ειναι απο τον Θεο. Ο γερων τοτε του ζητησε την αδεια να του αποδείξει το λαθος του.

Του ειπε...

"Οταν η γυναίκα σου σε υπνωτισει και αρχίσει τις ερωτησεις....θα ειμαι και γω εκει...και θα ηχογραφησουμε οτι ειπωθει! Συμφωνείς;"

Συμφώνησε...

Η διαδικασία ξεκινησε...τον υπνωτισε...και λεγει ο γερων στη γυναικα του.

"Ρωτησε, τι εχω μεσα στο τσαντακι που κρατω."

Και η απάντηση...

"'Ενα πετραχείλι,

Ένα Σταυρό,

Ένα....

μια....

50 μετρα μακρυά....

100 μετρα μακρυα....

200 μετρα μακρυα...

300 μετρα μακρυα...
Εφευγε...λεγοντας αγριεμενα την αποσταση και η φωνη ακουγοταν απο μακρυα.

Ωσπου χαθηκε η επικοινωνια...

Οταν συνηλθε ο γιατρος ακουσε την κασέτα και ρωτησε τον γεροντα...

"Μα τι είχατε, γέροντα, στην τσάντα σας;"

Και ο γέροντας απηντησε...

"Τα προηγιασμένα δώρα, παιδί μου!

Το σώμα και το αίμα του Χριστού μας..."

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ

(ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ)

Ouranopolitis