✔ Δεν θα ησυχάσει σε κανένα τόπο... |Μια (ακόμα) Φοβερή κουβέντα από τον Άγιό μας Εφραίμ τον Σύρο...

   

     ☆ ΜορΦάρα... 

Ανήκει στη θαυμαστή χορεία των μεγάλων και θεοφόρων Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας· είναι σύγχρονος του Μεγάλου Βασιλείου, Επισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, και άλλων μεγάλων Πατέρων!

Θα'πρεπε τουλάχιστον, κάπου μέσα στο ατελείωτο σκρολάρισμά μας, να διαβάσουμε λίγο από το έργο του...

Μια τέτοια μικρή προσπάθεια κάναμε κι εμείς από χθες που γιόρταζε...

✔ «Μη συνηθίζεις να ηττάσαι στον πνευματικό πόλεμο, γιατί η συνήθεια γίνεται δεύτερη φύση στον άνθρωπο... Σε ό,τι κανείς έχει ηττηθεί, σ’ αυτό και έχει υποδουλωθεί...» |Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

  Μία βαθειά ψυχολογική αλλά και πνευματική παρατήρηση κάνει με τη φράση του ο Μέγας Όσιος Εφραίμ ο Σύρος. 

Μία παρατήρηση που την αλήθεια της τη διαπιστώνουμε όλοι στην καθημερινότητά μας: ποιος αμφιβάλλει για τη δύναμη της συνήθειας; 

Ό,τι κάναμε μία φορά και το επαναλάβαμε έπειτα, είναι δύσκολο να το σταματήσουμε. 

Τόσο που η επανάληψή του που μας έγινε συνήθεια καταστάθηκε τελικώς δεύτερη φύση μας – η προσπάθεια να σταματήσουμε μία συνήθειά μας βιώνεται συχνά ως... ξεριζωμός!

  Κι εδώ αναδεικνύεται η σημασία της συνήθειας στον πνευματικό πόλεμο, τον αγώνα δηλαδή του πιστού ανθρώπου να πορεύεται κατά το θέλημα του Θεού και όχι κατά το δικό του αμαρτωλό θέλημα: 

αν ο πιστός είναι χαλαρωμένος πνευματικά και ηττάται διαρκώς ή πολύ συχνά στη χριστιανική του πορεία – δεν μιλάμε για μία ήττα περιστασιακή που υφίσταται σε όλους και έχει γρήγορη μετάνοια -, τότε δυστυχώς η συνήθεια της ήττας του τον κάνει να βρίσκεται σχεδόν μόνιμα σε αντίθεση προς τον Θεό, που θα πει ότι τα πάθη και οι αδυναμίες του τον έχουν υποδουλώσει, όπως το δηλώνει και ο λόγος του αποστόλου: 

«Σε ό,τι κανείς έχει ηττηθεί, σ’ αυτό και έχει υποδουλωθεί». 

Συμβαίνει κάτι παρόμοιο με το ξερίζωμα ενός φυτού: 

όσο είναι μικρό εύκολα ξεριζώνεται, όσο βγάζει ρίζες βαθειές και μεγαλώνει, τα πράγματα δυσκολεύουν μέχρι πλήρους αδυναμίας. 

Οπότε καταλαβαίνει κανείς την αξία του λόγου του οσίου Εφραίμ: 

μη συνηθίζεις την πτώση στην αμαρτία σου, γιατί όταν θελήσεις να την ξεπεράσεις θα δυσκολευτείς απεριόριστα – είναι σαν να πολεμάς πια τον βαθύτερο εαυτό σου!

Από την άλλη όμως υπάρχει το θετικό στοιχείο: όταν κανείς επιμένει στο θέλημα του Θεού, έστω και διά της βίας, τότε η συνήθεια της επιμονής και της υπομονής του αυτής τον κάνει να νικά τον εαυτό του, οπότε η πνευματική του ζωή γίνεται διαρκώς και ευκολότερη. 

Μπορεί ο πονηρός διάβολος, κατά θεία παραχώρηση, να πολεμά περισσότερο έναν τέτοιο χριστιανό, όμως και η χάρη του Θεού τον ενισχύει αντιστοίχως, συνεπικουρούμενη από την αυτοκυριαρχία πια του χριστιανού – η συνήθεια της θετικής προς τον Θεό πορείας του καθιστά τη χριστιανοσύνη του πορεία από δόξης εις δόξαν, μία άνοδο δηλαδή χωρίς σταματημό.

Κι ένα στοιχείο που συντελεί στην αδιάκοπη καλή συνήθεια του «γενηθήτω το θέλημά Σου» και όχι στην επιπόλαιη χαλαρή αντιμετώπιση της πνευματικής ζωής είναι η υπενθύμιση ότι στην πνευματική αυτή ζωή διαλείμματα και στάσεις δεν υπάρχουν – ή προχωρεί κανείς μαζί με τον Χριστό ή 

Τον εγκαταλείπει και αρχινά την κατρακύλα ως δέσμιος του πονηρού. 

Ο λόγος του Ίδιου ακούγεται με τον πιο ηχηρό τρόπο και επιβεβαιώνεται καθημερινά από κάθε πιστό: 

«όποιος δεν είναι μαζί Μου είναι εναντίον Μου 

και όποιος δεν μαζεύει μαζί Μου σκορπίζει».

Και το παρήγορο βεβαίως στοιχείο: 

ακόμη και στη μεγαλύτερη κακή συνήθεια υπάρχει ελπίδα, όταν ο άνθρωπος μετανοήσει με την καρδιά του. 

Τότε αν ζητήσει τη βοήθεια του Θεού με πόνο και πόθο, τότε η δύναμη Εκείνου θα επιτελέσει το ακατόρθωτο: 

ο άνθρωπος θα απεμπλακεί από το κακό στρεφόμενος προς το Αγαθό. 

Διότι «τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά στον Θεό».-

π.Γεώργιος Δορμπαράκης

✔ Αλίμονο σε σένα ψυχή , διότι δεν ανέχεσαι μια μικρή θλίψη...

   Αλίμονο σε σένα ψυχή, 

διότι δεν ανέχεσαι μια μικρή θλίψη, 

που σου προξενεί ο αδελφός σου 

ή έναν αυστηρό λόγο,

αλλά αμέσως προχωρείς σε λογομαχία και
σε αντίδραση 

και χάνεις το στεφάνι της υπομονής και της πραότητας 

και καταδικάζεσαι αιώνια μαζί με τους μνησίκακους...

Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

|από τον π.Γεώργιο - Προσκυνητή

☆ "Και μη κατακρίνειν τον αδερφόν μου..." |Από την Ευχή του Οσίου Εφραίμ του Σύρου, σήμερα που τον γιορτάζουμε...

|Μακάρι να την λέγαμε κάθε μέρα 

και όχι μόνο την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής...

Και σιγά σιγά, 

μέρα με τη μέρα, 

να την εφαρμόζαμε κιόλας...

[ πατώντας πάνω στην αρχική μας φωτογραφία 

θα διαβάσεις μια πολύ όμορφη ανάλυση της ευχής του Οσίου 

από τον Πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν (†) ]

~ τον παπα Χρήστο μας τον έστειλε ο μικρός Σπυράκος...

✔ Ὅταν σοῦ λέει ὁ ἐχθρός, ''Χάθηκες, δέν μπορεῖς πιά νά σωθεῖς'', ἐσύ πές του... |από τον τεράστιο Όσιο Ἐφραίμ τον Σῦρο, που γιορτάζουμε σήμερα...

     |εξ΄ου και το ολοήμερο α(μ)Φιέρωμά" μας σ΄εκείνον, που ήδη ξεκίνησε...

...''Ἐγώ ἔχω Θεό εὔσπλαγχο καί μακρόθυμο, 

γι΄ αὐτό καί δέν ἀπελπίζομαι γιά τή σωτηρία μου..." 

~ Όσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος

|από τον "συν αυτώ", Σπύρο Κοντογούρη

☆ "Από τη αργολογία... στη Δοξολογία..." |Μια εκπληκτική ανάλυση στο "πνεύμα αργολογίας μη μοι δως" του τεράστιου Αγίου Εφραίμ του Σύρου...

       ✔ Επειδή ήρθε η ώρα να σωπάσουμε για λίγο καιρό

(με το συμπάθιο που λένε και στα χωριά μας, 

να το βουλώσουμε, κατά το επιθετικότερον).

Κι επειδή για μας τους φαφλατάδες 

αυτό το άθλημα είναι ιδιαιτέρως δύσκολο...

Και πριν βρεθούν βέβαια κάποιοι να πουν:

"Έλα μωρέ τώρα. Ποια αργολογία και κουραφέξαλα... 

Αυτό είναι το θέμα μας τώρα; 

Τι μας λέει αυτός τώρα;

(Και μας έχει πρήξει και ο άλλος 

που τα κοινοποιεί συνέχεια...)"

 

   Τι θ΄ακούσουμε, 

ανάμεσα σε όσα καταπληκτικά θα μας πει 

ο παπα Σπύρος μας;

Πως, όσο θεραπεύεται ο άνθρωπος, 

θα θεραπευτεί και ο λόγος του.

Πως υπάρχουν κάποιοι ελάχιστοι, 

που δεν μίλησαν πολύ στη ζωή τους, 

δεν έγραψαν τίποτα.

Όμως μιλάει και λέει πολλά ο τρόπος της ζωής τους.

Ενώ εμείς μιλάμε συνέχεια, 

αλλά ο τρόπος της ζωής μας δεν έχει βγάλει άχνα. 

Δεν λέει τίποτα.

Και θα συνειδητοποιήσουμε 

ο καθένας μας ακούγοντας τον πως...

"εγώ δεν σιώπησα ποτέ, δεν σιώπησε ο λογισμός μου ποτέ. 

Δεν γύρισα ποτέ να πω στο πάθος μου 

ή στην εμπάθειά μου εναντίον του άλλου:

"Ε, σκάσε πια. Βούλωσ'το μια φορά!"

Και ν'αφήσω λίγο σιωπή μέσα μου...

  Όλ΄αυτά φαντάζουν δύσκολα 

και ίσως ανεφάρμοστα,

αλλά δεν είναι.

Είναι εντελώς - τελείως απαραίτητα,

κυρίως για έναν και μόνο λόγο:

Γιατί όταν σταματάει να μιλάει ο άνθρωπος, 

μιλάει ο Θεός...

✔ Μια ευχή αποκαλύπτεται...

Ένας ταξιδιωτικός συγγραφέας βρίσκεται απρόσμενα μπροστά σε μια μεγάλη ανακάλυψη: 

Έναν αχαρτογράφητο οικισμό. 

Ενθουσιασμένος και γεμάτος περιέργεια αποφασίζει να τον εξερευνήσει με στόχο να εξιχνιάσει το μυστήριο, που φαίνεται να τον περιβάλλει.

 

Στους άγνωστους δρόμους, που ανοίγονται μπροστά του, συλλέγει νέες εμπειρίες, σκοντάφτει σε αναπάντεχες δυσκολίες, γνωρίζει διάφορους ανθρώπους, μα πάνω απ' όλα γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό.

 

Ένα νεανικό μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τα λόγια μιας αρχαίας προσευχής του 4ου μ.Χ. αιώνα, της προσευχής του αγίου Εφραίμ του Σύρου...

 

Από τους συγγραφείς: 

Χριστίνα Χατζηθανάση και Γιώργο Δανιά

 

Για παραγγελίες...

 

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση: Eκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα,

Τηλ. 210 – 52 38 305

Email: info@stamoulis.gr

https://www.stamoulis.gr

https://www.athospublications.gr

✨ Οσίου Εφραίμ του Σύρου |Ομιλία Γέροντος Γαβριήλ

Με την ευχή, η αγάπη του Θεού να μας βοηθήσει να έχουμε υπόδειγμα στην ζωή μας τους βίους των Αγίων μας και μεταξύ αυτών, των σήμερα εορταζομένων Αγίων, του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και του Οσίου Ισαάκ του Σύρου, που τα πρώτα χρόνια συνεόρταζαν, άρχισε το κήρυγμά του ο Γέροντας Γαβριήλ. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στους θαυμαστούς βίους των Αγίων και στην γνωριμία του Οσίου Εφραίμ με τον Αγιο Βασίλειο τον Μέγα. Με την ευκαιρία δε της τελέσεως του ετησίου μνημοσύνου του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, αναφέρθηκε στη μεγάλη του προσφορά στην Εκκλησία και στο ποίμνιο, λέγοντας χαρακτηριστικά "Αγάπησε την Εκκλησία και αγαπήθηκε από το ποίμνιο. Ηταν αγωνιστής Ιεράρχης!" Και πρόσθεσε - μεταξύ άλλων - το εξής περιστατικό λέγοντας: 《 ...Πολλές ψυχές έσωσε, αγαπητοί μου αδελφοί, και ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, του οποίου το μνημόσυνο τελούμε σήμερα, επί τη συμπληρώσει 13 ετών από της εκδημίας του. Ετσι ομολόγησε ο δαίμονας , όταν κάποτε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος διάβαζε έναν ταλαιπωρημένο άνθρωπο από δαιμόνια. Εκεί στον Αγιο Χαράλαμπο ήμασταν και επικαλείτο πολλούς Αγίους, μεταξύ των οποίων πήγε ν' αναφέρει τον Αγιο Χριστόδουλο,τον εν Πάτμω, εννοούσε...

Με το που αναφέρει την λέξη "...Χριστοδούλου.." ,ωρύεται το δαιμόνιο και φωνάζει:

"Οχι ρε, αυτόν, αυτός με τα κηρύγματά του έφερε χιλιάδες ανθρώπους στην Εκκλησία κι έσωσε πολλές ψυχές..."

( Απόσπασμα από το κήρυγμα του Ηγουμένου της Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ Γέροντος Γαβριήλ , μετά την Θεία Λειτουργία , που μεταδόθηκε διαδικτυακώς από το Καθολικό της Μονής ,την 28/1/2021).

|ακολουθούν τα 11΄ της ομιλίας του...

Το βίντεο δημιουργήθηκε από την αγάπη μας προς τους Αγίους και τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν αποκλειστικά στους δημιουργούς του.

☆ Ένα μάλλον άγνωστο, αλλά απερίγραπτο, περιστατικό, όταν "συναντήθηκαν" με θαυμαστό τρόπο ο Μέγας Βασίλειος & ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος 3 χρόνους πριν κοιμηθεί... (τον γιορτάζει η Άγια Εκκλησία Του Χριστού μας στις 28 Ιανουαρίου...)

Ο Όσιος Εφραίμ 

και η στήλη πυρός...

Τον καιρό εκείνο, ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος (εκ Συρίας) βρίσκονταν στην έρημο και ησύχαζε. Σαν άκουσε για τα θαύματα του Αγίου Βασιλείου, παρεκάλεσε το Θεό να του αποκαλύψει τι και ποιος είναι ο Βασίλειος. 

Είδε τότε στήλη πυρός, η οποία υψωνόταν μέχρι του ουρανού και άκουσε φωνή που έλεγε:

“Εφραίμ, Εφραίμ, καθώς την πύρινη ταύτη στήλη, τοιούτος είναι ο Μέγας Βασίλειος”!!!

Τότε χωρίς καθόλου να αμελήσει, παρέλαβε μαζί του διερμηνέα που γνώριζε την Ελληνική και τη Συριακή γλώσσα και πήγε στην Καισαρεία.

Ήταν τότε η εορτή των Φώτων και μπαίνοντας στην Εκκλησία ο Όσιος Εφραίμ, είδε τον Άγιο Βασίλειο ενδεδυμένο λαμπρά και πολύτιμα άμφια, να τελεί με μεγάλη παρρησία τη Θεία Λειτουργία και κατηγόρησε τον εαυτό του και είπε προς τον διερμηνέα 

“Ματαίως κοπιάσαμε αδελφέ. 

Διότι αυτός, αν και εις τοιαύτη δόξα ευρίσκεται, δεν είναι καθώς τον είδα”...

Αυτά που έλεγε ο Όσιος Εφραίμ, τα πληροφορήθηκε ο Άγιος εκ Πνεύματος Αγίου και αφού κάλεσε ένα Διάκονο, του είπε να πάει στη δυτική θύρα της Εκκλησίας, θα βρει δύο Μοναχούς, τον ένα αγένειο ψηλό και λεπτόσαρκο, τον άλλο με μαύρη γενειάδα και να πει τότε στον αγένειο: 

“Να έλθεις στο Άγιο Βήμα, διότι σε καλεί ο πατήρ σου ο Αρχιεπίσκοπος”...

Πράγματι πήγε ο Διάκονος και αφού με το ζόρι διέσχισε το πλήθος, είπε προς τον Όσιο Εφραίμ τα λόγια του Βασιλείου. 

Τότε εκείνος δια του διερμηνέως απάντησε:

“Επλανήθεις αδελφέ, διότι εμείς είμαστε ξένοι και άγνωστοι. Πώς λοιπόν μας γνωρίζει ο Αρχιεπίσκοπος”;

Γύρισε ο Διάκονος πίσω στον Άγιο Δέσποτα και του τα ανέφερε, αλλά πάλι ο Άγιος τον έστειλε πίσω λέγοντάς του 

“πήγαινε και πες “Κύριε Εφραίμ, ελθέ στο Άγιον Βήμα, διότι σε καλεί ο Αρχιεπίσκοπος””.

Πήγε λοιπόν ο Διάκονος δεύτερη φορά και αφού ασπάσθηκε τα άκρα των ποδών του Οσίου του είπε τα λόγια του Αγίου Βασιλείου. 

Τότε ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος προσέφερε μετάνοια στο Διάκονο και είπε:

“Αληθώς στήλη πυρός είναι ο Μέγας Βασίλειος, αλλά τον παρακαλώ για να μιλήσουμε μόνοι μας στο σκευοφυλάκιο”.

Χάρισμα των γλωσσών

Όταν λοιπόν τέλειωσε η Θεία Λειτουργία, προσκάλεσε ο Άγιος Βασίλειος τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο και αφού τον ασπάσθηκε, συνομίλησε μαζί του για πνευματικά και θεία νοήματα και τον παρακάλεσε στο τέλος εάν έχει κάποιο ζήτημα κρυμμένο στην καρδιά του να το πει.

Τότε ο Όσιος Εφραίμ είπε δια του διερμηνέα:

“Μία χάρη ζητώ από την αρχιερωσύνη σου, δούλε του Θεού”.

“Ό,τι επιθυμείς ζήτησε, αποκρίθηκε ο Άγιος και Μέγας Βασίλειος, διότι πολλά σου οφείλω, για τον κόπο τον οποίο κατέβαλες για την ταπεινότητά μου”.

Είπε τότε ο Όσιος Εφραίμ:

“Γνωρίζω, Δέσποτα Άγιε, ότι εάν παρακαλέσεις για κάτι το Θεό, σου το προσφέρει. (!!!) Επιθυμώ λοιπόν να παρακαλέσεις να μιλήσω στα Ελληνικά, διότι καθόλου δε γνωρίζω τη γλώσσα αυτή τη δική σας”.

Και απάντησε ο Άγιος Βασίλειος:

“Υπέρ τη δύναμή μου είναι το αίτημά σου πάτερ Άγιε και της ερήμου καθηγητά. 

Αλλά επειδή εζήτησες τούτο μετά πίστεως, ας δεηθούμε και οι δύο στο Θεό και είναι σε Εκείνον δυνατό να πραγματοποιήσει την επιθυμία σου. 

Διότι, καθώς λέγει ο Προφήτης Δαβίδ, (ο Θεός το) θέλημα των φοβουμένων Αυτόν ποιήσει και της δεήσεως αυτών εισακούσεται και σώσει αυτούς”.

Αφού λοιπόν είπε αυτά, μαζί με το Όσιο Εφραίμ το Σύρο - που μιλούσε μέχρι τότε μόνο τη μητρική του γλώσσα, τα Συριακά - στάθηκαν για πολλή ώρα σε προσευχή και μόλις την τέλειωσαν, είπε ο Μέγας Βασίλειος μεγαλοφώνως:

“Η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος να είναι μαζί σου και λάλησε Ελληνικά”!!!

Και ευθύς ως είπε αυτό ο Άγιος, ο Αϊ Βασίλης, ω του θαύματος! 

Ανοίχθηκε το στόμα του Οσίου Εφραίμ και μίλησε Ελληνικά, όπως ακριβώς ο Άγιος Βασίλειος και όλοι οι Έλληνες Χριστιανοί!!! 

(σημ. Όχι όπως οι λεγόμενοι Πεντηκοστιανοί, που λαλούν άναρθρες και ακαταλαβίστικες κραυγές και ανύπαρκτες λέξεις οι καημένοι και ζουν σε βαρύτατη πλάνη, αφού ούτε καν καταλαβαίνουν αυτά που λενε ακόμη και οι ίδιοι, ούτε γνωρίζουν καμιά απολύτως “άλλη” γλώσσα, αφού και για να μάθουν τα απλά αγγλικά πηγαίνουν σε φροντιστήριο Ξένων Γλωσσών... 

Όμως Χάρισμα Γλωσσών, όπως φαίνεται και εδώ και στο βίο του Αγίου Χριστοφόρου και στο βίο των Αποστόλων, σημαίνει ότι δίνεται στον άνθρωπο, τον Ορθόδοξο Χριστιανό, τον εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας και δίνεται άλλη υπαρκτή γλώσσα τέλεια, όπως ακριβώς η μητρική γλώσσα και σε όλες της τις εκφάνσεις. 

Σκέψη, ομιλία, γραφή, συζήτηση, κατανόηση. 

Κάτι που είναι παντελώς άγνωστο και αδύνατο στις νεοπεντηκοστιανές αιρέσεις, που τα θύματά τους την ώρα της επήρειας του πονηρού πνεύματος, κράζουν ανύπαρκτα και ακαταλαβίστικα πράγματα)...

πηγή: http://noiazomai.tripod.com/AgiosBasileiosbios.html

|πρωτοαναρτήσαμε στις 27 Γενάρη 2017