"Μα τι είχατε, γέροντα, στην τσάντα σας;"

Ενας καλος γιατρος χειρουργος, εξομολογουμενος στον γεροντα Προκοπιο Μερτύρη του ειπε οτι εχει αποκαλυψεις απο τον Θεό καθε φορα που πηγαίνει να χειρουργησει και ετσι εχει σωσει παρα πολλες ψυχες.

Συγκεκριμενα ελεγε οτι τον υπνωτιζει η γυναικα του, ερχεται σε επαφη με το Θειο και της αποκαλυπτει λεπτομερειες σχετικα με την επικείμενη επεμβαση.

Ο γερων του επεσημανε οτι αυτη ειναι δαιμονικη και οχι Θεϊκη εμπειρια και οτι πρεπει να σταματήσει να κανει αυτο το πράγμα.

Εκείνος επεμενε οτι του λεει παντα σωστα και καλα πραγματα, σωζει ανθρώπους και αρα ειναι απο τον Θεο. Ο γερων τοτε του ζητησε την αδεια να του αποδείξει το λαθος του.

Του ειπε...

"Οταν η γυναίκα σου σε υπνωτισει και αρχίσει τις ερωτησεις....θα ειμαι και γω εκει...και θα ηχογραφησουμε οτι ειπωθει! Συμφωνείς;"

Συμφώνησε...

Η διαδικασία ξεκινησε...τον υπνωτισε...και λεγει ο γερων στη γυναικα του.

"Ρωτησε, τι εχω μεσα στο τσαντακι που κρατω."

Και η απάντηση...

"'Ενα πετραχείλι,

Ένα Σταυρό,

Ένα....

μια....

50 μετρα μακρυά....

100 μετρα μακρυα....

200 μετρα μακρυα...

300 μετρα μακρυα...
Εφευγε...λεγοντας αγριεμενα την αποσταση και η φωνη ακουγοταν απο μακρυα.

Ωσπου χαθηκε η επικοινωνια...

Οταν συνηλθε ο γιατρος ακουσε την κασέτα και ρωτησε τον γεροντα...

"Μα τι είχατε, γέροντα, στην τσάντα σας;"

Και ο γέροντας απηντησε...

"Τα προηγιασμένα δώρα, παιδί μου!

Το σώμα και το αίμα του Χριστού μας..."

ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ

(ΔΙΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ)

Ouranopolitis

Η βεβαιότητα της εμπειρίας...

~ Μη θαρρείς πως είναι ψωμί και κρασί...

«Μη θαρρείς πως είναι ψωμί και κρασί. 

Δεν αποβάλλο­νται, όπως οι άλλες τροφές. 

Όπως το κερί, στην επαφή με τη φωτιά, γίνεται όλο ένα μαζί της, έτσι κι εδώ, ενώνονται τα μυστήρια μ’ όλη την ύπαρξή μας. 

Δεν μεταλαμβάνετε από άνθρωπο, αλλά απ’ τη λαβίδα των Σεραφείμ. 

Τα χείλη μας ρουφάνε το σωτήριο Αίμα απ’ την άχραντη πλευρά Του». 

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

(π. Παντελεήμων Κρούσκος)

* "συν αυτώ" ΥΓ:

Όλη η ουσία της εδώ "ζωής" σε 5 προτάσεις...

* Όταν σκέφτεστε να πάτε στη Θεία Λειτουργία τις εργάσιμες ημέρες ...

 

«Βάλτε όλα τα καλά έργα του κόσμου ενάντια σε μια Θεία κοινωνία, 

και είναι σαν μια κηλίδα σκόνης δίπλα σε ένα βουνό.

 Όταν σκέφτεστε να πάτε στη Θεία Λειτουργία τις εργάσιμες ημέρες, 

είναι μια ώθηση της χάρης που θέλει ο Θεός να σας δώσει.  

Ακολουθήστε το. "

Έκανα κι εγώ το λάθος κι έλεγα: «Όσοι είστε έτοιμοι, ελάτε να κοινωνήσετε»

 

Όταν ήμουν στο Μαχαιρά,

έκανα κι εγώ το λάθος κι έλεγα:

«Όσοι είστε έτοιμοι, ελάτε να κοινωνήσετε».

Ύστερα διερωτιώμουν μέσα μου κι έλεγα:

«Μα τι λες του κόσμου; Δηλαδή όλοι αυτοί που θα έρθουν να κοινωνήσουν, θα 'χουν την εντύπωση ότι είναι έτοιμοι;

Ή εσύ εαυτέ μου ταλαίπωρε, που λειτούργησες και κοινώνησες και είναι να κοινωνήσεις και τον κόσμο, ήσουν έτοιμος ;

Κι είχες, ας πούμε, σταμπαρισμένα τα διαβατήριά σου για να πας να λειτουργήσεις και να σταθείς ενώπιον του Θεού

και να κοινωνήσεις εσύ

και να κοινωνήσεις και τους ανθρώπους;

Έχεις την εντύπωση ότι είσαι έτοιμος;».

 

Κανονικά έπρεπε να πω

«Όσοι νομίζετε ότι είστε έτοιμοι, να μην έρθετε να κοινωνήσετε!

Να έρθετε να κοινωνήσετε όσοι νομίζετε ότι είστε ανάξιοι

να κοινωνήσετε!»

Όσοι μέσα στην καρδιά σας αισθάνεστε

ότι δεν είμαι άξιος να κοινωνήσω

αλλά ελπίζω στο έλεος και την αγάπη

του Θεού.

Και προσέρχομαι να κοινωνήσω

ως ο τελώνης, ως ο άσωτος, ως η πόρνη,

ως η αιμορροούσα, ως όλοι αυτοί οι οποίοι ήταν για πέταμα!

Αν είσαι έτσι κι αν έτσι πιστεύεις

κι αν έτσι αισθάνεσαι, έλα να κοινωνήσεις!

 

Αν πας να κοινωνήσεις γιατί είσαι έτοιμος και εξέτασες τον εαυτό σου και λες:

«Είμαι έτοιμος, εντάξει! έχω όλα τα "προσόντα" για τη Θεία Κοινωνία σήμερα »,

νομίζω δεν θα είναι θετική η κοινωνία σου με το Θεό...

~ Λεμεσού π.Αθανάσιος

 

(από π. Ευγένιο Καρακωνσταντάκη)

 

Η ρετσινιά της Μεταλαβιάς

Ήρθε η εποχή

που γίνεται λόγος

για την "ρετσινιά" της Μεταλαβιάς,

που ο εκκλησιασμός

αμαυρώνει το ιστορικό σου

και καταγράφεται στο ποινικό μητρώο της γειτονιάς,

που κι αν ακόμα θεραπευτείς

επειδή τόλμησες να ασθενήσεις

αυτό δεν έχει σημασία

για τους αιμοδιψείς θεατές

του "Κολοσσαίου" της λογικής.

«Ζυγίστηκες, μετρήθηκες και βρέθηκες λειψός».

Μην απορείς
γιατί ο άλλος

αλλάζει πεζοδρόμιο

σαν σε αντικρίσει από μακριά!

Είσαι ένοχος

γιατί είσαι φορέας του Υιού του Θεού,

και γι΄ αυτό είσαι τόσο επικίνδυνος.

Ο Θεός να μας δίνει δύναμη και φωτισμό!

 

π. Ιωάννης Παπαδημητρίου

~ ΥΓ "αμφ. & των συν αυτώ":

Τιμή μας ...

Θεία Κοινωνία: Τι να καταλάβουν οι Ευρωπαίοι από Ορθόδοξο πνεύμα;

Χειμαρρώδης, ως συνήθως ...
π. Ευάγγελος Παπανικολάου

Ο τάδε ψάλτης, ιερέας, δεσπότης αρρώστησαν!

Διαβάζω εδώ και καιρό
τόοοοοσα σχετικά με τον τρόπο
της Θείας Μετάληψης-Κοινωνίας
και τα διαβάζω όλα με
πολύ κατανόηση και αρκετή συμπάθεια.

Ελ. Γιαμαρέλλου: «Θα προσπαθήσω να κοινωνήσω την πρώτη Κυριακή»

Η Καθηγήτρια Λοιμωξιολογίας Ελένη Γιαμαρέλλου,
για την επαναλειτουργία των σχολείων,
το υπερφλεγμονώδες σύνδρομο στα παιδιά
και τη Θεία Κοινωνία,
στο Live News με τον Νίκο Ευαγγελάτο (MEGA, 29/4/2020)

* Κανείς δεν μπορεί να μας εμποδίσει την Κοινωνία με Εκείνον

Αυτές τις ημέρες, που βρισκόμαστε, λόγω των συνθηκών, μακριά από το Ποτήριο της Ζωής, ας θυμηθούμε τα λόγια του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη.

“Αν και μυστηριακά δεν μπορούμε να δεχθούμε τον Κύριό μας περισσότερο από μία φορά την ημέρα, όμως πνευματικά και νοερά μπορούμε να Τον δεχόμαστε κάθε ώρα και κάθε στιγμή διά μέσου της εργασίας όλων των αρετών και των εντολών και ιδιαιτέρως με την θεία προσευχή και μάλιστα τη νοερά.

Επειδή και ο Κύριος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στις αγίες του εντολές, και όποιος κάνει μία αρετή ή εντολή, δέχεται αμέσως μέσα στην ψυχή του και τον Κύριο που είναι κρυμμένος μέσα σ᾿ αυτές, ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα κατοικήσει μαζί με τον Πατέρα του μέσα σ᾿ εκείνον που θα φυλάξει τις εντολές του λέγοντας: «Εάν κάποιος με αγαπά θα τηρήσει και τον λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει και θα έλθουμε προς αυτόν και θα κατοικήσουμε σε αυτόν» (Ιω. ιδ’ 23).

Η κοινωνία αυτή και η ένωση δεν μπορεί να μας αφαιρεθεί από κανένα κτίσμα, παρά μόνο από την αδιαφορία μας ή από κάποιο άλλο σφάλμα μας. Και μερικές φορές αυτή η Κοινωνία είναι τόσο καρποφόρα και τόσο ευάρεστη στον Θεό, όσο ίσως δεν είναι πολλές άλλες μυστηριώδεις κοινωνίες από την έλλειψη εκείνων που τις δέχονται. Λοιπόν, όσες φορές έχεις την διάθεση και ετοιμασθείς για μία παρόμοια κοινωνία, θα βρείς πρόθυμο και έτοιμο τον Υιό του Θεού, μόνος του να σε τρέφει πνευματικά με τα ίδια του τα χέρια.

Για να ετοιμασθείς λοιπόν για την νοερή αυτή κοινωνία, κάνε ως εξής: 

Στρέψε το νού σου στον Θεό και βλέποντας με ένα σύντομο βλέμμα από το ένα μέρος τις αμαρτίες σου και από το άλλο τον Θεό, λυπήσου για την βλάβη που του προξένησες και με κάθε ταπείνωση και πίστη παρακάλεσε τον να καταδεχθεί να έλθει στην ταπεινή σου ψυχή με νέα χάρη για να την ιατρεύσει και να την δυναμώσει κατά των εχθρών.

Ή όταν πρόκειται να ασκηθείς και να σκληραγωγηθείς εναντίον κάποιας επιθυμίας σου η για να κάνεις κάποια νέα πράξη αρετής η για να φυλάξεις κάποια εντολή, κάνε όλο αυτό με σκοπό να ετοιμάσεις την καρδιά σου για τον Θεό που πάντα σου την ζητεί. Και κατόπιν στρέφοντας την προσοχή σου σ᾿ Αυτόν, φώναξέ τον με επιθυμία μεγάλη να έλθει με την χάρη του να σε ιατρεύσει και να σε ελευθερώσει απὸ τους εχθρούς, για να έχει αυτὸς μόνος την καρδιά σου στην εξουσία του.

Ή και θυμούμενος τις προσευχές της κοινωνίας των μυστηρίων, που προαναφέρθηκαν, πες με καρδιά που είναι αναμμένη: «Πότε, Κύριέ μου, να σε δεχθώ άλλη μία φορά; Πότε; Πότε; κλπ». Και αν θελήσεις να κοινωνήσεις πνευματικά με ακόμη καλύτερο τρόπο, διεύθυνε και βάλε από το προηγούμενο βράδυ όλες τις σκληραγωγίες και τις πράξεις των αρετών και κάθε καλό έργο που σκέπτεσαι να κάνεις στο σκοπό αυτό, δηλαδή στο να δεχθείς πνευματικά τον Κύριό σου. Και το πρωί καθώς θα ξημερώνει, σκέψου, τι καλό! Τι ευτυχία! Τι μακαριότητα υπάρχει στην ψυχή εκείνη που επάξια μεταλαμβάνει μυστηριακά το πανάγιο Μυστήριο της Ευχαριστίας! Διότι με αυτό αποκτούνται πάλι οι αρετές που έχουν χαθεί, και πάλι η ψυχή επιστρέφει στην προηγούμενη ωραιότητά της και γίνεται μέτοχος αυτή των μισθών του πάθους του Υιού του Θεού. Και από την μυστηριώδη κοινωνία πέρασε στην μυστική κοινωνία και σκεπτόμενος ότι νοερά τα ίδια αγαθά απολαμβάνεις με την μυστηριακή κοινωνία, φρόντισε να ανάψεις την καρδιά σου μια μεγάλη επιθυμία να τον δεχθείς νοερά και πνευματικά και αφού χορτάσεις από την επιθυμία αυτή γύρισε προς τον Κύριό σου και πες: «Επειδή, Κύριέ μου, δεν μπορώ μυστηριωδώς να σε δεχθώ την ημέρα αυτή, κάνε εσύ, που είσαι η αγαθότητα και η άκτιστη δύναμη, να σε δεχθώ επάξια τώρα πνευματικά και κάθε ώρα και κάθε ημέρα δίνοντάς μου νέα δύναμη και χάρη εναντίον όλων μου των εχθρών, και μάλιστα εναντίον εκείνου του πάθους του εχθρού στο οποίο εναντιώνομαι και κάνω πόλεμο με την βοήθειά σου”.

Από τον Αόρατο Πόλεμο του Αγίου Νικοδήμου

Εμείς από Χριστιανική Φοιτητική Δράση

* Κοινώνησε η "μισή" Ελλάδα τον Δεκαπενταύγουστο, αλλά ...

Κοινώνησε η «μισή» Ελλάδα τον Δεκαπενταύγουστο αλλά ο κόσμος θα παραμείνει ο ίδιος, διότι ο Χριστός θέλει να ενεργήσει, αλλά εμείς δεν τον αφήνουμε. Βλέπουμε κόσμο να κοινωνάει τον Χριστό στις μεγάλες εορτές αλλά 365 μέρες είναι απών από τη λατρεία και την πνευματική ζωή.

Για να μην αναλύσουμε το άλλο τραγικό που πολλοί γονείς κοινωνούν τα παιδιά τους (προφανώς για να μην πάθουν κανένα κακό, έτσι πιστεύουν) και οι ίδιοι δεν μεταλαμβάνουν ποτέ.

Προσεγγίζουμε τα Άγια όπως πάμε στη γιορτή του μελιού και του κρασιού. Πάμε στη Θεία Κοινωνία χωρίς πνευματική προετοιμασία, με αποτέλεσμα να βάζουμε τον Χριστό μέσα μας με αμετανόητη και ακάθαρτη καρδιά κάτι που δυστυχώς αποτελεί ύβρη.

Κάθε Θεία μετάληψη χωρίς ευλογία πνευματικού σκοτίζει τον άνθρωπο όπως η βλασφημία.  Έχει δυστυχώς παγιωθεί η πεποίθηση ότι η προετοιμασία για τη Θεία Κοινωνία είναι αποκλειστικά το τι θα φάμε το προηγούμενο βράδυ κάτι που δείχνει πόσο σκοτάδι και αδιαφορία έχουμε για τα Θεία Πράγματα. Είναι τρομερό !

Θέλουμε να ευλογήσει την αμαρτία μας και την αυτοδικαίωση στα λάθη της ζωής μας. Εκεί ο Χριστός δεν ενεργεί. Ο Κύριος ενεργεί μόνο όταν βρει στην καρδιά του ανθρώπου διαμάντια μετανοίας, τότε μόνο αρχίζουν οι αλλαγές και οι λεγόμενες καλές πνευματικές αλλοιώσεις.

Πώς ενεργεί η Θεία Κοινωνία στον άνθρωπο;

Πολύ απλά. Όταν ο άνθρωπος μεταλαμβάνει, κατακλύζεται η ύπαρξή του από τον Χριστό. Μπαίνει ο Χριστός μέσα στον άνθρωπο για να φωτίζει , να ενδυναμώσει και να τροφοδοτήσει τις καλλιεργημένες αρετές αλλά και από την άλλη να κατευνάσει τη θηριωδία των παθών, όταν φυσικά ο άνθρωπος αγωνίζεται. Αυτό δημιουργεί στον άνθρωπο την καλή αλλοίωση και έτσι αρχίζει το λεγόμενο πρώτο στάδιο της καθάρσεως ώστε ο άνθρωπος με πολύ αγώνα να πάει στον φωτισμό και την κατά Χάριν Θέωση που είναι τα δύο επόμενα στάδια όπου ο άνθρωπος ολοκληρώνεται εν Χριστώ.

Για να ενεργήσει λοιπόν η Θεία Κοινωνία μέσα στον άνθρωπο, ο άνθρωπος οφείλει να έχει θέση και στάση υποδοχής της χάριτος:

• να είναι βαπτισμένος Ορθόδοξος
• να έχει Ορθόδοξη γνώση, Ορθόδοξη ομολογία, σωστές δογματικές θέσεις (να πιστεύει στο Σύμβολο της Πίστεως, στην Αγία Γραφή και την Ιερά Πατερική παράδοση) 
• να κάνει αγώνα και άσκηση 
• να έχει πνευματικό, ώστε ο αγώνας να έχει την καρποφορία της ευλογημένης υπακοής.

Τότε ο άνθρωπος καλλιεργεί συνεχώς τη μετάνοια η οποία καλλιεργεί το «χωράφι» της καρδιάς του ανθρώπου και αρχίζουν σιγά σιγά να φυτρώνουν τα λουλούδια των αρετών και να ξεραίνονται τα αγκάθια των παθών. Η μάλλον για να ακριβολογούμε τα αγκάθια των παθών να μετατρέπονται σε τριαντάφυλλα αρετών διότι στην Ορθόδοξη θεραπευτική το πάθος (δηλαδή η εσωτερική ορμή και επιθυμία) δεν καταργείται αλλά μεταμορφώνεται και θεραπεύεται με τη σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Όπως λέμε απλά μεταξύ γιατρού και ασθενούς δηλαδή εξομολόγου και πνευματικού τέκνου .

Πάω να κοινωνήσω διότι το ένιωσα, διότι το θέλω, έτσι απλά συναισθηματικά δεν υπάρχει. Σαν να λέμε θα πάω στο Φαρμακείο διότι μου ήρθε να πάρω κορτιζόνη. Η Θεία Κοινωνία είναι φάρμακο αθανασίας, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Σε αυτή την σχέση και θεραπευτική δεν χωρούν συναισθηματισμοί και ρομαντισμοί αλλά μια εσωτερική και έμπρακτη κίνηση μετανοίας...

Όταν μεταλαβάνουμε χωρίς την ευλογία του πνευματικού και διάθεση μετανοίας όχι μόνο δεν ενεργεί ο Χριστός αλλά  παίρνουμε κατάκριμμα. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί ο Χριστός είναι κακός αλλά διότι εμείς προσεγγίζουμε τα Άγια όχι σαν προσκεκλημένοι Άγιοι αλλά σαν εμμένοντες δαίμονες και αντί να έχει για εμάς ευεργετικά αποτελέσματα έχει τα αντίθετα. Όπως όταν κλείσει το παράθυρο στον ήλιο δεν θα μπορέσει να φωτοσυνθέσει ένα λουλούδι, αλλά θα μαραθεί, όχι γιατί φταίει ο ήλιος ή το λουλούδι, αλλά διότι ο άνθρωπος έκανε την ανοησία να κλείσει το παράθυρο ή να μην το ανοίξει ποτέ.

Μας λέει ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας: Γι᾿ αυτό και ο ιερέας δεν τους προσκαλεί όλους. Αλλά, αφού πάρει στα χέρια του τον ζωοποιό άρτο και τον υψώσει, προσκαλεί μόνο τους αξίους να κοινωνήσουν. Και το φωνάζει: «Τὰ Ἅγια τοῖς Ἁγίοις».

Είναι σαν να λέγει: Να, αυτός είναι ο άρτος της ζωής. Ελάτε να μεταλάβετε. Όχι όμως όλοι: Αλλά μόνο όποιος είναι άγιος. Γιατί τα άγια επιτρέπονται μόνον στους αγίους. Αγίους εδώ δεν εννοεί τους τέλειους σε αρετή, αλλά και εκείνους που αγωνίζονται να φθάσουν σε κάποια βαθμίδα πιο ψηλή· έστω και αν δεν έφθασαν ακόμη. Γιατί και αυτοί που αγωνίζονται, δεν εμποδίζονται να μετέχουν των αγίων μυστηρίων. Για να αγιάζωνται. Και από αυτή την άποψη θεωρούνται και αυτοί άγιοι. Και η Εκκλησία λέγεται όλη αγία· και ο μακάριος απόστολος γράφοντας προς ολόκληρη χριστιανική κοινότητα λέγει: «Αδελφοί άγιοι, κλήσεως επουρανίου μέτοχοι» (Εβρ. 3,1). Άγιοι ονομάζονται οι πιστοί, επειδή κοινωνούν το σώμα και το αίμα του Αγίου, δηλαδή του Χριστού. Και είναι πράγματι μέλη του ιδίου σώματος. Σάρκα από τη σάρκα Του. Οστά από τα οστά Του.

Ο πνευματικός αυτό που κάνει αρχικά είναι να διαγνώσει αν ο άνθρωπος έχει μετάνοια και διάθεση αλλαγής. Αυτά είναι τα κλειδιά για να μπορέσει να αρχίσει η θεραπεία.

Μια τρομερή πλάνη στις μέρες μας που παίρνει και μορφή αιρέσεως είναι ότι τα σαρκικά δεν έχουν σημασία για τη Θεία Μετάληψη. Η απάντηση είναι πολύ απλή: Άρα ο Χριστός δεν έλαβε σώμα, άρα το σώμα δεν σώζεται , άρα δεν έχει σημασία. Οπότε ο Χριστός είναι μια αόρατη δύναμη ,δεν ενσαρκώθηκε και εμείς θα γίνουμε φαντάσματα. Τρομερή πλάνη αδέρφια. Να διχοτομούμε τον άνθρωπο, να θεωρούμε ότι μόνο η ψυχή μετέχει των Θείων ενεργειών και ότι το σώμα είναι σκουπίδι ή κουφάρι.

Η ψυχή αμαρτάνει με το σώμα. Το σώμα μετέχει στον αγιασμό του ανθρώπου (Ιερά λείψανα) άρα το τι κάνω με το σώμα έχει άμεση και τρομερή σημασία για τον καθαρισμό, τον φωτισμό και την κατά χάριν Θέωση του ανθρώπου.

Αν αποκλείσω το σώμα και το τι κάνει το σώμα τότε ή δεν το έπλασε ο Θεός είναι τελικά δεν είναι και τόσο Θεός για να το σώσει όπως έλεγε σε μια ομιλία του ο εξαιρετικός καθηγητής δογματικής π.Νικόλαος Λουδοβίκος.

Να καλλιεργούμε αγαπητοί μου την μετάνοια . . . Να κάνουμε υπακοή στον πνευματικό και να μελετούμε καθημερινά την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Να μην κάνουμε υπακοή στο ταγκαλάκι που μας υπαγορεύει τις δικές του ανοησίες και ας προχωρήσουμε με ανδρεία και σύνεση στον μεγάλο αγώνα και στις τρομερές μάχες πάντα με τη βοήθεια του Κυρίου μας. Καλή μετάνοια !

π. Σπυρίδων Σκουτής