– Απ’ τη Σμύρνη έρχεστε; Δε δεχόμαστε πρόσφυγες... (Διδώ Σωτηρίου – Οι πρόσφυγες)

Διδώ Σωτηρίου [Οι πρόσφυγες] 
ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ Ε΄- Στ΄ΔΗΜ σ.101

«Αρχίσαμε να βαδίζουμε πιασμένοι απ’ το χέρι, κοντά ο ένας στον άλλον, χαμένοι, μουδιασμένοι, δισταχτικοί, σαν να ’μαστε τυφλοί και δεν ξέραμε πού θα μας φέρει το κάθε βήμα που αποτολμούσαμε. Γυρεύαμε ξενοδοχείο στο λιμάνι για ν’ ακουμπήσουμε και να περιμένουμε τους δικούς μας. Όπου κι αν ρωτούσαμε, παίρναμε την ίδια στερεότυπη απόκριση:

– Απ’ τη Σμύρνη έρχεστε; Δε δεχόμαστε πρόσφυγες.

– Μα, θα σας πληρώσουμε καλά, ανθρώποι του Θεού, έλεγε η θεία Ερμιόνη.

Εκείνοι επέμεναν στην άρνησή τους:

– Τι θέλαμε, τι γυρεύαμε να ’ρθούμε σε τούτον τον αφιλόξενο τόπο, έλεγε η κυρία Ελβίρα. Τι θέλαμε, τι γυρεύαμε να χωριστούμε από τους άντρες μας!

Στο τέλος βρέθηκε ένας αναγκεμένος* ξενοδόχος και μας έδωσε ένα σκοτεινό, άθλιο δωμάτιο με έξι κρεβάτια. Για πότε γινήκαμε πραγματικοί πρόσφυγες δεν το καταλάβαμε. Μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα όλος ο κόσμος αναποδογύρισε. Βαπόρια φτάναν το ένα πίσω από τ’ άλλο και ξεφόρτωναν κόσμο, έναν κόσμο ξεκουρντισμένο, αλλόκοτο, άρρωστο, συφοριασμένο, λες κι έβγαινε από φρενοκομεία, από νοσοκομεία, από νεκροταφεία. Έπηξαν οι δρόμοι, τα λιμάνια, οι εκκλησίες, τα σκολειά, οι δημόσιοι χώροι. Στα πεζοδρόμια γεννιόνταν παιδιά και πέθαιναν γέροι.

Ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι βρεθήκανε ξαφνικά έξω από την προγονική τους γη. Παράτησαν σκοτωμένα παιδιά και γονιούς άταφους. Παράτησαν περιουσίες, τον καρπό στα δέντρα, το φαΐ στη φουφού*, τη σοδειά στην αποθήκη, το κομπόδεμα στο συρτάρι, τα πορτρέτα των προγόνων στους τοίχους. Και βάλθηκαν να τρέχουν, να φεύγουν κυνηγημένοι απ’ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Και λογίζονταν τυχεροί που αντάλλαξαν το έχει τους*, την πατρίδα τους, το παρελθόν τους με μια στάλα σιγουριά… Άρπαξαν βάρκες, καΐκια, σχεδίες, βαπόρια και πέρασαν τη θάλασσα σ’ έναν ομαδικό, φοβερό ξενιτεμό. Κοιμήθηκαν αποβραδίς νοικοκυραίοι στον τόπο τους και ξύπνησαν φυγάδες, θαλασσοπόροι, άστεγοι, άποροι, αλήτες και ζητιάνοι στα λιμάνια του Πειραιά, της Σαλονίκης, της Καβάλας, του Βόλου, της Πάτρας.

Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπάρκαραν στο φλούδι της Ελλάδας*, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!». Πού ν’ ακουμπήσουν οι πρόσφυγες; Τι να σκεφτούν; Τι να ξεχάσουν; Τι να πράξουν; Πού να δουλέψουν; Πώς να ζήσουν;

Τρέμαν ακόμα από το φόβο. Τα μάτια τους ήταν κόκκινα απ’ το αιμάτινο ποτάμι της κόλασης που διάβηκαν. Και σαν πάτησαν σε στέρεο έδαφος, μετρήθηκαν να δουν πόσοι φτάσανε και πόσοι λείπουν. Κι οι ζωντανοί δεν το πιστεύανε, μόνο άπλωναν τα χέρια τους στο κορμί τους και το ψάχνανε, για να βεβαιωθούνε πως δεν ήταν βρικόλακες. Και ψάχναν και για την ψυχή τους, να δουν αν ήταν στη θέση της. Μ’ αυτή ήταν άφαντη. Είχε μείνει πίσω στην πατρίδα, κοντά στους αγαπημένους νεκρούς και στους αιχμαλώτους, κοντά στα σπιτάκια, στα χωράφια, στις δουλειές και στα καζάντια…*

Μικροί μεγάλοι στριμωχνόμαστε στις παραλίες αποβλακωμένοι, άβουλοι, με μια έμμονη ιδέα ο καθένας, κι άλλος με μια άνοια αποκρουστική. Οι πιο τυχεροί ξεδίναν, γιατί κλαίγανε και βρίζανε και μούγκριζαν από πόνο…….

– Πώς κάνουν έτσι οι άνθρωποι! Τι τους έπιασε και το χάσαν πάλι το τσερβέλο*;

—————————————————————————–

Το 1922 έγινε η Μικρασιατική καταστροφή. Ένας ολόκληρος κόσμος, ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, διωγμένος από τους Τούρκους εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Το κείμενο αποτελείται από τμήματα, παρμένα από το μυθιστόρημα Μέσα στις φλόγες. Στο βιβλίο αυτό, με αφορμή την ιστορία μιας οικογένειας, γίνεται αναφορά στους Έλληνες της Μικράς Ασίας, στις τραγικές στιγμές που πέρασαν όταν ξεριζώθηκαν, καθώς και στις αφάνταστες δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην Ελλάδα, έως ότου ξαναφτιάξουν τη ζωή τους.

Κώστας Μπακατσής, δάσκαλος

πηγή

Στέφανος Γανωτής

Ρόδα είναι και γυρίζει...

~ Πρωτοδημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2018

Μήπως να συνέλθουμε κάποια στιγμή;

(by Φανή Παππού)

* Βανδάλισαν Αγία Τράπεζα σε εξωκλήσι χωριού στην Κορινθία

Άγνωστοι βανδάλισαν Αγία Τράπεζα σε εξωκλήσι χωριού της Κορίνθου.

Βλέπω το ηλεκτρονικό δημοσίευμα.

Σκέφτομαι ότι ίσως και να είναι ψεύτικο, αν και έχει φωτογραφία.

Κοιτάω τα δυο site που βγαίνουν πρώτα στο google στη συγκεκριμένη αναζήτηση. 
Τοπικά site (εδώ και εδώ).

Για ποιο λόγο να ανεβάσουν κάτι τόσο ψεύτικο;

Σκέφτομαι να κάνω ανάρτηση.

Αν κάνω, κάποιοι θα αρχίσουν να βρίζουν συλλήβδην όλους τους μετανάστες.

Κάποιοι θα πουν ότι έγινε από Έλληνες ιερόσυλους και ενοχοποιούμε μετανάστες.

Κάποιοι ότι είναι προβοκάτσια ειδικού σχεδιασμού.

Κανείς δεν θα μπορεί να αποδείξει τίποτε.

Θα αρχίσει, παρόλα αυτά, καταιγισμός από σχόλια που μάλλον δεν θα περιέχουν μόνον κόσμιες τοποθετήσεις, αλλά και άσχημες ύβρεις εναντίον καθενός που δεν συμφωνεί με την -αναπόδεικτη- γνώμη μας.


Κάποιοι θα βρουν έπειτα την ευκαιρία να με κατηγορήσουν ότι δημιουργώ αναρτήσεις μίσους, απανθρωπιάς, ξενοφοβίας και φονταμενταλισμού.

Χωρίς μάλλον να σκέφτονται καν τι ακριβώς γράφουν.

Λέω ας μην γράψω τίποτε...

Μα, αν δεν κάνω την ανάρτηση, μέσα μου δεν θα είμαι ήσυχος.

Μια Αγία Τράπεζα βανδαλίστηκε.

Μια Ακόμη Αγία Τράπεζα. 

Μέσα σε λίγες εβδομάδες.
Δεν δικαιούμαι να αποδώσω ευθύνες σε κάποιον και δεν θα το κάνω.

Δικαιούμαι όμως, θαρρώ, να εκφράσω την θλίψη, την αποστροφή αλλά και τον θυμό μου για μια ακόμη βεβήλωση ιερού χώρου.Δικαιούμαι, θαρρώ, να παρατηρήσω κάτι, τουλάχιστον οξύμωρο.
Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υποστηρικτών κάθε (υπαρκτού ή φαντασιακού) δικαιώματος και ελευθερίας, δεν θα καταδικάσουν -για μια ακόμη φορά- το γεγονός ότι ένας ιερός τόπος για τους ορθοδόξους χριστιανούς βεβηλώθηκε. Δεν θα βγάλουν πιθανότατα "αχνιά".

Δικαιούμαι, θαρρώ, να ονομάσω τέτοιους ανθρώπους "κήρυκες επιλεκτικής ελευθερίας".

Δικαιούμαι, ακόμη θαρρώ, να σάς καλέσω σε προβληματισμό για το τι θα συμβαίνει στην Πατρίδα μας, όσο τέτοιοι "κήρυκες" κατέχουν επιτελικές θέσεις λειτουργίας του κράτους και καθοδήγησης της κοινής γνώμης...

Και τέλος, δικαιούμαι, θαρρώ, να σάς ζητήσω να σχολιάζετε σεβόμενοι κάθε άλλη προσωπικότητα, κάθε αντίθετη άποψη αλλά και την μικρή προσπάθεια που κάνω για υγιή διάλογο σε σημαντικά θέματα.

Καλό απόγευμα και σάς ευχαριστώ προκαταβολικά.

Δαμιανός Τσάγκας

Όταν τρώνε, δεν μιλάνε... (Άκουσέ τον!)

Καίριο ολιγόλεπτο βίντεο για το μεταναστευτικό του καθηγητή, Ιωάννη Μάζη... (το καλύτερο που έχουμε ακούσει τον τελευταίο καιρό!)

πηγή 

* Μας έστειλε ο Δημήτρης Μπιρμπίλης

"Πως πρέπει ο Χριστιανός να αντιμετωπίζει τούς πρόσφυγες;" ~ Αρχ. Σάββας Αγ...

* Η Απομαγνητοφώνηση της ομιλίας από τον Δημήτρη Ρόδη για το αδερφικό Ορθόδοξο ιστολόγιο "Πνεύματος κοινωνία", εδώ...

Και η πελώρια απορία είναι, γιατί; Ποιος λογαριάζεται αφεντικό και τον υπακούνε τυφλά;

...Οταν στα ελληνικά (ακόμα) νησιά ο αριθμός των εισβολέων ξεπερνάει για κάποιο διάστημα τον αριθμό των μόνιμων κατοίκων, τότε ναυλώνονται πλοία «της γραμμής» (με χρήματα του λεηλατημένου από τη φορολόγηση πολίτη) για να μεταφερθούν οι εισβολείς στην «ενδοχώρα». 
Με ταχύτητα απίστευτη ετοιμάζονται οικισμοί, που παρόμοιους δεν γνώρισε ποτέ η εμπειρία Ελλήνων σεισμοπαθών, πυροπαθών, πλημμυροπαθών. 
Και η πελώρια απορία είναι, γιατί; 
Γιατί τόση εξευτελιστική χαμέρπεια σε αυτό το κράτος, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση, όποιος κι αν εισπράττει τη χαμέρπεια. 
Ποιος λογαριάζεται αφεντικό και τον υπακούνε τυφλά, τόσο η «πρώτη φορά Αριστερά» όσο και η «προοδευτική» στον μηδενισμό της Δεξιά;...

(ολόκληρο το άρθρο «Διασκεδάζουμε όλοι στην κηδεία», του Χρήστου Γιανναρά, εδώ)

* Το είδαμε στο προφίλ του KonstaDinou Papaioannou

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΤΟ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜΟΝ 1 ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Claymont, Delaware 19793

USA

www.professors-PhDs.com

    Mail: IHAHellas@gmail.com

November 13,   2019

Προς

τους Προέδρους της Ελληνικής και Κυπριακής Δημοκρατίας 
τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος 
τους Υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδος & Κύπρου
την Ηγεσία της Εκκλησίας Ελλάδος & Κύπρου

Κοιν:
τους Αρχηγούς Πολιτικών κομμάτων Ελλάδος & Κύπρου
τα μέλη των Κοινοβουλίων Ελλάδος & Κύπρου
τους Ευρωβουλευτές Ελλάδος & Κύπρου
τα ΜΜΕ Ελλάδος & Κύπρου
τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου...

"Αναμένουμε την υπεύθυνη ανταπόκριση της κυβέρνησης στο μέγιστο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας. 
Καλούμε τον Ελληνικό λαό σε συνεχή επαγρύπνηση και δράσεις,προτού τα αποτελέσματα του φαινομένου γίνουν μη αναστρέψιμα. 
'Οσοι συμφωνούν με την επιστολή μας, καλούνται να προσθέσουν την υπογραφή τους, στέλνοντας στο IHAHellas@gmail.com επώνυμο, όνομα, επάγγελμα, πόλη και χώρα διαμονής.
[στα Ελληνικά, με τόνους, όχι κεφαλαία]."

Δείτε ολόκληρη την επίσημη πρόσκληση συλλογής υπογραφών του ΙΗΑ:

 https://professors-phds.com/2019/11/10/19011/

Πηγή: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Πρέπει να πιέσουμε!
Αν την συγκεκριμένη στιγμή αυτός είναι ο τρόπος,
αυτόν θα ακολουθήσουμε. Θα υπογράψουμε!

Η δική μας απάντηση, στον "βομβαρδισμό" αυτών των ημερών από παντού, έρχεται από τον Καναδά...

~ Απαραίτητη επισήμανση "αμφοτεροδέξιου":

...Και σε αυτό που ακολουθεί, 

           όπου βλέπετε "Καναδά", 

                        βάλτε "Ελλάδα"...

   (Άλλο σεβασμός και αγάπη για τον όποιο συνάνθρωπο και άλλο αυτό το έγκλημα, που συντελείται αυτόν τον καιρό στα μέρη μας. Μην τα μπερδεύουμε πλέον. Είναι ξεχωριστά πράγματα. Και μην πείτε, εκλεγμένοι μας, πως δεν γίνεται αυτό που διακηρύττουν με σαφήνεια προς κάθε κατεύθυνση οι Καναδοί ή είναι πολύ αργά πια για μας.  Κοινός νους να υπάρχει, η θέληση και η αγάπη για την Πατρίδα μας. Ούτε είναι πολύ μακριά ο Καναδάς από την Ελλάδα. Τρία γράμματα διαφορά είναι.  Κι ένας τόνος...)            

* Η απάντηση του Δημάρχου Μόντρεαλ στους Μουσουλμάνους, που ζήτησαν να βγει το χοιρινό απ’ τα σχολικά κυλικεία''
Ο Δήμαρχος του Μόντρεαλ στο προάστιο της Dorval έχει απορρίψει το αίτημα των Μουσουλμάνων, και ο γραμματέας της πόλης έστειλε ένα σημείωμα σε όλους τους εξηγώντας το γιατί.

«Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβετε ότι πρέπει να προσαρμοστείτε στον Καναδά και στο Κεμπέκ, τα έθιμα, τις παραδόσεις του και τον τρόπο ζωής του, επειδή εσείς το επιλέξατε για να μεταναστεύσετε.

Οι Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να ενσωματωθούν και να μάθουν να ζουν στο Κεμπέκ. Πρέπει να κατανοήσουν ότι αυτοί πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο ζωής και όχι οι Καναδοί που τόσο γενναιόδωρα τους υποδέχτηκαν.

Μουσουλμάνοι πρέπει να καταλάβετε ότι οι Καναδοί δεν είναι ούτε ρατσιστές ούτε ξενοφοβικοί. Ο Καναδάς έχει δεχθεί πολλούς μετανάστες πριν από εσάς τους μουσουλμάνους, (ενώ σ’εσάς αυτό δεν ισχύει, δεδομένου ότι οι μουσουλμανικές χώρες δεν αποδέχονται μη-μουσουλμάνους μετανάστες).

Ακριβώς όπως και τα άλλα έθνη, οι Καναδοί δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την ταυτότητά τους ή την κουλτούρα τους.

Ο Καναδάς είναι μια χώρα φιλόξενη και είναι οι κάτοικοι που σας υποδέχονται και εγώ επίσης.

Τέλος, θα πρέπει να καταλάβετε ότι στον Καναδά (Κεμπέκ) με τις χριστιανικές ρίζες του, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, οι εκκλησίες και θρησκευτικές γιορτές, θα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν.

Ο δήμος του Dorval είχε το δικαίωμα να αρνηθεί κάθε παραχώρηση προς το Ισλάμ και τη Σαρία.

Για τους Μουσουλμάνους οι οποίοι διαφωνούν με την εκκοσμίκευση και δεν αισθάνονται άνετα στον Καναδά, υπάρχουν 57 όμορφες μουσουλμανικές χώρες στον κόσμο, οι περισσότερες από αυτές αραιοκατοικημένες και έτοιμες να τους υποδεχθούν με ανοιχτές αγκάλες και με όπλα , σύμφωνα με τον απάνθρωπο τρόπο της Σαρία.

Αν φύγατε από τη χώρα σας για τον Καναδά, και όχι για άλλες μουσουλμανικές χώρες, είναι επειδή έχετε σκεφτεί ότι η ζωή είναι καλύτερη στον Καναδά .

Εμείς λοιπόν δεν θα σας αφήσουμε να σύρετε τον Καναδά μέχρι το επίπεδο των εν λόγω 57 χωρών.

Θέσετε στον εαυτό σας αυτή την ερώτηση, μόνο μία φορά:

Γιατί είναι καλύτερα εδώ στον Καναδά, από το μέρος απο όπου έρχεστε; 

«Η καντίνα με το χοιρινό στο μενού», είναι μέσα στην απάντηση.

Εάν ήρθατε στον Καναδά με την ιδέα ότι θα μας εκτοπίσετε με την επέκτασή σας και τελικά θα αναλάβετε τη χώρα, θα πρέπει να πακετάρετε τα πράγματά σας και να πάτε πίσω τώρα, στη χώρα από όπου ήρθατε. 

Δεν υπάρχει χώρος για εσάς και τις ιδέες σας στην χώρα μας……

ΦΥΓΕΤΕ ΤΩΡΑ!».

(Από την Irene E., εκ των "συν αυτώ"...)

ΥΓ:

Ο "βομβαρδισμός" που λέγαμε...

Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης παρουσιάζει την Ελλάδα ως «παράδεισο» για τους μετανάστες...

* Και αν θες, μια δική μας σχετική πρόσφατη ανάρτηση:

Βάλε τη Σημαία στη θέση της!

Τελικά, για όλα φταίνε οι μετανάστες...;

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Η Δράση μας» το Μάιο του 2010 με τίτλο 
«Ξένος ἤμην…»: Ἐπὶ τὸν «τύπον τῶν ἥλων» σ’ ένα υπαρκτό πρόβλημα
Το αναδημοσιεύουμε με την ευκαιρία της
Παγκόσμιας ημέρας κατά του ρατσισμού (21 Μαρτίου)

Η ελληνική μετανάστευση

Ήταν περίπου 50 χρόνια πριν. Τότε που η πατρίδα μας έβγαινε φτωχή και καθημαγμένη από τις συμπληγάδες του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και του επακολουθήσαντος σπαραγμού. Αδύνατη, ατροφική και πολιτικά ασταθής, έφερε μόνο τις δάφνες του πρόσφατου ηρωικού μεγαλείου της και της τεράστιας προσφοράς της στην παγκόσμια ιστορία μέσα από την αντίστασή της στον φασιστικό άξονα.

Ήταν τότε που η πατρίδα μας δεν μπορούσε να συγκρατήσει και να συντηρήσει τους νέους της. Αυτούς, που μαζικά την εγκατέλειπαν αναζητώντας εργασία και ένα καλύτερο μέλλον στις αγορές της Ευρώπης, της Αμερικής και της Αυστραλίας. Η αναζήτηση εργατικών χεριών απ’ αυτές τις χώρες γέννησε τα μεταναστευτικά κύματα των Ελλήνων, τα οποία με τη σειρά τους δημιούργησαν τις εξωελλαδικές κοινότητες σ’ όλο τον κόσμο.

Η αρχή της αναστροφής

Από τότε μέχρι σήμερα πολλά πράγματα άλλαξαν. Ο άθεος κραταιός υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε απρόσμενα, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα επιβίωσης στους ανθρώπους, που για 70 ολόκληρα χρόνια προσπαθούσε να τους πείσει ότι ήταν ο επίγειος παράδεισος! Η Αμερική, το αντίπαλον δέος της ψυχροπολεμικής περιόδου, αναδύθηκε αυτόματα σε αμοραλιστική παγκόσμια υπερδύναμη, καθορίζουσα βίαια και χωρίς ίχνος δικαίου τις τύχες των λαών, σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα.

Η Ευρώπη συνασπίσθηκε πολιτικο-οικονομικά με ενιαίο ευρωπαϊκό σύνταγμα, ευρωπαϊκό κοινό δίκαιο, ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, και ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα. Μέσα από αυτές τις τεράστιες πολιτικο-οικονομικές μεταβολές φθάνουμε στο σήμερα. Με τη φτωχή πατρίδα μας να μετεξελίσσεται από χώρα εξαγωγής ανθρώπινου δυναμικού σε χώρα υποδοχής των πάσης γης οικονομικά απελπισμένων, που προσβλέπουν στην πατρίδα μας την επιβίωσή τους και ελπίζουν να οικοδομήσουν εδώ ένα καλύτερο αύριο.

Σ’ αυτή την ιστορική πορεία των τελευταίων 50 περίπου χρόνων υπάρχει μια ημερομηνία σταθμός. Μια ημερομηνία, που πριν ακόμα έλθει, άλλοι την προσέγγιζαν σαν απειλή και άλλοι σαν ελπίδα. Είναι το 1992. Οι κάπως μεγαλύτεροι θα θυμούνται πόσος λόγος, λόγος ελπίδας αλλά και λόγος φοβίας δεν εκφράσθηκε πριν από αυτήν την καθοριστική χρονιά. Τη χρονιά της υπογραφής της πλήρους εντάξεώς μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και τώρα, ύστερα από την ημερομηνία αυτή σταθμό, εύκολα κανείς μπορεί να αποτιμήσει ότι τόσο οι ελπίδες και άλλο τόσο και οι απειλές άρχισαν να εκπληρώνονται στην πατρίδα μας. Έγιναν τεράστια έργα. Ανέβηκε το βιοτικό επίπεδο. Γίναμε δελεαστική κοινωνία δυτικού τύπου, έτσι ώστε πολλοί να προσβλέπουν ότι εδώ θα οικοδομήσουν το καλύτερο γι’ αυτούς αύριο.

Ο «εκπολιτισμός» μας

Απ’ την άλλη οι φωνές όλων αυτών που προειδοποιούσαν ότι στη νέα πραγματικότητα η δική μας συμβολή δεν θα έπρεπε να ήταν οικονομική, αλλά πολιτισμική. Όλοι αυτοί που έκρουαν τον κώδωνα της αφύπνισης σε ό,τι αφορά στην ιστορία μας, την παράδοσή μας και την ορθόδοξη πίστη μας, χαρακτηρίστηκαν γραφικοί και εκτός του πνεύματος της νέας εποχής. Γίναμε λοιπόν μοντέρνοι… ευρωπαίοι!

Σπεύσαμε να απεμπολήσουμε την εθνική μας ιστορία. Στερώντας έτσι πρότυπα ηρωισμού από τις νέες γενιές. Αρνηθήκαμε κάθε τι παραδοσιακό και υιοθετήσαμε πιθηκίζοντας ό,τι ξενόφερτο. Προβάλαμε νέα ήθη και μοντέρνο τρόπο ζωής.
Κλονίσαμε τον θεσμό της οικογένειας, νομοθετώντας την εύκολη διάλυσή του με το αυτόματο, το συναινετικό διαζύγιο και τον πολιτικό γάμο. Νομοθετήσαμε τις εκτρώσεις για να γίνουμε μέσα σε λίγα χρόνια έθνος που γερνάει και φθίνει. 
Χτυπήσαμε, περιθωριοποιήσαμε και χλευάσαμε ό,τι εκκλησιαστικό και αγιοπνευματικό υπήρχε σ’ αυτό τον τόπο σαν παρωχημένο και οπισθοδρομικό!

Φταίνε οι ξένοι;

Και τώρα αισθανθήκαμε ότι απειλούμαστε! Ότι κινδυνεύουμε! Ότι αφελληνιζόμαστε! Και βρήκαμε την εύκολη απενοχοποίησή μας. Φταίνε οι ξένοι. Οι μετανάστες. Αυτοί που έχουν άλλα ήθη και έθιμα. Έχουν άλλη θρησκεία. Άλλη κουλτούρα. Θα γίνουμε ξένοι στον ίδιο μας τον τόπο, είπαμε. Να τους διώξουμε λοιπόν. Αφού, πολλοί από μας, αρκετούς από αυτούς τους εκμεταλλευτήκαμε βάναυσα και άδικα. Αφού τους βάλαμε να δουλέψουν στα χωράφια μας, με πολύ φθηνά μεροκάματα. Αφού μας κάνουν όλες τις δουλειές χωρίς ασφάλεια σαν να ήταν δούλοι μας. Αφού τους βάλαμε στα σπίτια μας, σαν οικιακούς βοηθούς, σαν baby sitters και φύλακες των γερόντων γονέων μας, αρνούμαστε να τους χορηγήσουμε οτιδήποτε γιατί… κινδυνεύουμε σαν έθνος!

Αλλά δεν είναι υποκρισία μια τέτοια αντιμετώπιση; Και δεν εθελοτυφλούμε επικίνδυνα, αρνούμενοι να δούμε το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσουμε σωστά; 

Οι μουσουλμάνοι μετανάστες φταίνε που τα παιδιά μας δεν αναγνωρίζουν πλέον τα πρόσωπα του Χριστού και της Παναγίας; 

Οι Αλβανοί εθνικιστές φταίνε που εμείς απαλείψαμε από τα σχολικά βιβλία μας την εθνική μας ιστορία; 

Οι μετανάστες φταίνε που οι νεοέλληνες δεν γνωρίζουμε τη γλώσσα μας και επικοινωνούμε με greeklish; 

Οι Πακιστανοί ευθύνονται που οι Έλληνες δεν κάνουν παιδιά; 

Και οι λαθρομεταναστευτικές θρησκευτικές μειονότητες ενέχονται στο ότι εκκλησιάζεται μόνο το 1% του ελληνικού πληθυσμού και παρακάτω;
Γιατί είναι αλήθεια, ήμασταν ανέτοιμοι να τους δεχθούμε στην πατρίδα μας. Όχι λόγω οικονομικής δυσπραγίας και αυξημένης ανεργίας. Όσο γιατί δεν είχαμε κάτι μεγάλο να τους δώσουμε. Δεν τους εντυπωσίασε ούτε το ήθος μας ούτε η πίστη μας, γιατί δεν τα είδαν βιούμενα και φυσικά δεν ενδιαφέρθηκαν να τα σπουδάσουν απ’ τα βιβλία της ιστορίας μας. Όπου αυτοί οι άνθρωποι συνάντησαν μορφές που τρέφονταν απ’ την εθνική και θρησκευτική παράδοση του τόπου μας αλλοιώθηκαν.

Δεν βρήκαν οι περισσότεροι αγάπη, εκμετάλλευση βρήκαν. 

Δεν βρήκαν πολλοί απ’ αυτούς συμπόνια, αδιαφορία βρήκαν. 

Δεν βρήκαν οι περισσότεροι αγίους· ανθρώπους που για την ύλη μεριμνούν συνάντησαν.

Και τώρα τι θα κάνουμε;

Με όλα αυτά επιθυμούμε να φωτίσουμε μια άλλη πτυχή του μεγάλου μεταναστευτικού προβλήματος που βαραίνει αποκλειστικά τον καθένα μας. Χωρίς υποκρισία να βάλουμε το δάκτυλο στον «τύπο των ήλων» της προσωπικής μας ευθύνης, και να μετανοήσουμε πριν είναι ήδη πολύ αργά. Να καταλάβουμε δηλαδή πως σε διαφορετική περίπτωση οι άνθρωποι αυτοί θα ήταν η ευκαιρία του Θεού στη ζωή μας. Γιατί δεν είναι τραγικό κάποιοι να πηγαίνουν στα πιο απόμακρα μέρη της γης για να κηρύξουν τον Χριστό και εμείς, όχι μόνο να αδυνατούμε να ελκύσουμε τους αλλόθρησκους μετανάστες στην ορθοδοξία, αλλά και να κινδυνεύουμε να αφομοιωθούμε από αυτούς; Πριν λοιπόν καταλογίσουμε την όποια απειλή του έθνους μας σ’ αυτούς, ας παραδεχθούμε τη δική μας μεγάλη ευθύνη. Και ας θελήσουμε να επιστρέψουμε στην πίστη την ορθόδοξη συνειδητά. Στα αγνά ελληνικά ήθη και τα έθιμά μας. Στη ζωή του Ευαγγελίου του Χριστού. Σ’ αυτήν που ενέπνευσε όλους αυτούς που αγωνίστηκαν και μάτωσαν για να φτιάξουν πατρίδα.

Μπροστά στο τέλος;

Γιατί οποιαδήποτε πολιτική, εθνική ή οικονομική πρόβλεψη για την πορεία του έθνους μας μπορεί να διαψευσθεί και να πέσει στο κενό. Ο λόγος όμως του Θεού δεν πρόκειται να διαψευστεί. Αυτός ήδη δικαιώνεται στο ταλαίπωρο έθνος μας. «Δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος, ἐλασσονοῦσι δέ φυλάς ἁμαρτίαι» (Παροιμ. ιδ΄ 34). Η εφαρμογή της δικαιοσύνης, ο σεβασμός του αγίου νόμου του Τριαδικού Θεού εξυψώνει και δοξάζει ένα έθνος, ενώ οι αμαρτίες μειώνουν και εξαφανίζουν ολόκληρες φυλές.

Και έχει εμπειρία της αλήθειας αυτών των λόγων το έθνος μας από τη δική του ιστορία…

ΑΤΤΙΚΟΣ