☆ Όταν σε κυνηγούν οι Άγιοι... |Άγιος Γεδεών ο Καρακαλληνός (30 Δεκεμβρίου 1818)

  ... Την προτελευταία ημέρα του έτους 1818, 

στις 30 Δεκεμβρίου, 

ο μοναχός της Μονής Καρακάλλου Γεδεών...

   ~ Γράφει η ευεργετημένη από τον Άγιο, Έφη Σταυρίδου |εκ των "συν αυτώ"|

♡ Δες τι γίνεται άμα,

αντί να κυνηγάς εσύ τους Αγίους του Θεού, 

σε κυνηγάνε αυτοί...

Άγιος Γεδεών ο Καρακαλληνός, 

ο φίλος μας 

ο ευωδιαστός, 

ο γρήγορος,  

ο αγαπημένος!

Και, πού και πού, αναρωτιέσαι 

"γιατί εμένα" 

αλλά μετά σε ισιώνει ο Άγιος 

και σκέφτεσαι "γιατί όχι εμένα"... 

Τέτοιος που είμαι, 

παγκοινιά Αγίων 

χρειάζεται για να σωθώ.

Μεγάλη η ευθύνη τελικά 

να σε κάνει φίλο του ένας Άγιος.  

Να σε περιμένει στη γειτονιά του στον Παράδεισο,

 κι εσύ να ξέρεις ότι οφείλεις να πας!

Μεγάλη τιμή να σε κυνηγάει ένας Άγιος. 

Και εσύ το μόνο που μπορείς να ψελλίσεις, 

με φόβο και συναίσθηση της μικρότητάς σου, 

είναι το 

"Αγαπημένε μου Άγιε, 

καλέ μου φίλε, 

μη μ'αφήνεις να σ' αφήνω".

|η φωτογραφία που ακολουθεί

είναι από την πανηγυρική αγρυπνία 

που τελείται το βράδυ της παραμονής

στον Άγιο Νικόλαο Πορταριάς...

...Όπου τέθηκαν σε προσκύνηση 

οι σιαγόνες του Αγίου Γεδεών, 

οι πρώτες που δοκίμασαν τα μαρτύρια 

του τούρκου ηγεμόνα Βελή...

Είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε 

από πρώτο χέρι

πως τα τίμια λείψανά 

του μέχρι πρότινος παντελώς αγνώστου, 

για εμάς, 

αγίου

έχουν σχεδόν μόνιμα μια υπερκόσμια ευωδία...

Την ευλογία σου, Άγιε του Θεού!!!|

☆  ☆  ☆

|ακολουθεί η συνεισφορά στην ανάρτησή μας

από την επίσης εκ των "συν αυτώ", Σοφία Καλογήρου

                                        Οσιομάρτυς Γεδεών παναοίδημε

         πρέσβυν ακοίμητον

         Χριστώ σε προσάγομεν

         ρυσθήναι εκ κινδύνων

          τας ψυχάς ημών

     Την προτελευταία ημέρα του έτους 1818, 

στις 30 Δεκεμβρίου, 

ο μοναχός της Μονής Καρακάλλου Γεδεών,

 ερχόμενος για τον λόγο αυτό στον Τύρναβο,

 ομολόγησε ενώπιον των Οθωμανών ηγεμόνων της Λάρισας, 

την μεγάλη αγάπη του για τον Δεσπότη Χριστό

 προσβάλλοντας την πίστη τους.

      Ο ηγεμόνας των Οθωμανών Βελής, 

για να τον κάνει να σταματήσει, 

διέταξε και του έβγαλαν όλα τα δόντια.

     Στην επιμονή του μοναχού να ομολογεί Χριστό,

 του απέκοψαν σταδιακά και τα τέσερα άκρα 

και τον έσερναν στους δρόμους του Τυρνάβου 

και εν τέλει, με πέλεκυ  τον αποκεφάλισαν. 

      Οι ευσεβείς Χριστιανοί 

έθαψαν τα μαρτυρικά λείψανα  

στον ναό των Αγίων Αποστόλων, 

στον Τύρναβο, όπου βρίσκεται ο τάφος του...

                                                           

Επίσης εκεί θησαυρίζεται και η Τιμία Κάρα του... 

                 ΚΑΙ ΜΙΑ,  ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ

( όπου είναι εγκατεστημένος χρόνια τώρα, 

ο Άγιος Γέροντας μας Κύριλλος )  

ΕΜΠΟΝΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ:

    Την εικόνα αυτή του Αγίου Γεδεών, 

σαν τέτοια ημέρα, το έτος 2011, 

γυρίζοντας από το προσκύνημά μας στον Άγιο,

 στον ναό του και τόπο του μαρτυρίου του, 

στον Τύρναβο Λαρίσης, 

την πήγαμε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, 

στον αλησμόνητο Άγιο Γέροντά μας ΚΥΡΙΛΛΟ,

 που νοσηλευόταν εκεί ήδη, από τις 3 Νοεμβρίου.

      Την ασπάσθηκε με συγκίνηση 

και έκτοτε ο Άγιος Γεδεών, 

παρέα με τους Αγίους Δαυίδ και Ιάκωβο, 

παρέμενε δίπλα του στο κομοδίνο, 

συντροφιά και ενίσχυση στο αγώνα του Γέροντα,

 μέχρι την αναχώρησή του.

ΑΓΙΕ ΓΕΔΕΩΝ 

ΚΑΙ ΑΓΙΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΥΡΙΛΛΕ 

ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ 

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΠΟΤΕ...

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, 

ΠΟΥ Η ΣΤΕΝΗ ΟΔΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΣΤΕΝΗ...

|πρωτοδημοσιεύσαμε σαν σήμερα το 2023.-

   

✔ Noμίζουμε πως θα ζήσουμε και θα γεράσουμε και θα μετανοήσουμε... |Άκου ψυχή μου τον (αγιασμένο) πατέρα μας Κύριλλο...

 

✔ «Πρόσεξε!», του λέει ο Άγιος Ιάκωβος, «πρόσεξε γιατί ο διάβολος δεν σε χωνεύει και θέλει να σου βγάλει το μάτι...»

 Μια διήγηση από την Ι.Μ. του Οσίου Δαυίδ για την επίθεση του πονηρού στον Γέροντα Κύριλλο

Ο Γέροντας Γαβριήλ μας διηγείται πώς ο Γέροντας Κύριλλος έχασε το μάτι του από διαβολική ενέργεια:

       "  ... Ένα πρωινό πήγε να πάρει ευχή απ’ τον Άγιο Ιάκωβο για να πάει στο διακόνημά  του.

«Πρόσεξε!», του λέει ο Αγιος Ιάκωβος, 

«πρόσεξε γιατί ο διάβολος δεν σε χωνεύει και θέλει να σου βγάλει το μάτι»,

 «τι έκανα», λέει, «και δεν με χωνεύει;»,

«δεν ξέρω τι έκανες, πρόσεξε!»

     Εκείνη την ημέρα το διακόνημά του ήταν να κόβει ξύλα με το τσεκούρι, για τη θέρμανση της Μονής.

     Πρόσεχε, αλλά στο τελευταίο ξύλο και στην τελευταία τσεκουριά, όπως χτύπησε με το τσεκούρι, πετάχτηκε ένα κομμάτι ξύλου και πήγε στο δεξί του μάτι.

    Πόνος φρικτός...

   Εκείνη την ώρα έχασε την όρασή του, πήγε στον Άγιο Γέροντα Ιάκωβο

 «τι έγινε», του λέει, «στο ‘βγαλε το μάτι ο διάβολος;»

....«μου το ‘βγαλε»..

    Πήγε, μ’ ένα αυτοκίνητο  που υπήρχε εκείνη την εποχή σε όλα αυτά τα χωριά, στις Ροβιές ,όπου υπήρχε μια Αγροτική γιατρός.     

Του είπε «τι μπορώ να σου κάνω εγώ, θα πας αύριο στη Χαλκίδα».

    Δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τους πόνους, όταν ξημέρωνε αποκοιμήθηκε λιγάκι κι όταν ξύπνησε , είδε ότι είχε μόνο 10 λεπτά να φτάσει μέχρι τις Ροβιές, απ’ όπου θα έπαιρνε το λεωφορείο για τη Χαλκίδα.

   Όπως ήταν, πήρε ευχή απ’ τον Άγιο Ιάκωβο και το ‘βαλε στα πόδια.

    Εδώ με τ’ αυτοκίνητο, αδελφοί μου, για να φτάσεις απ’ το Μοναστήρι στις Ροβιές θέλεις τουλάχιστον 20 λεπτά.

 Μέσα από μονοπάτια, παρόλο που δεν έκανε, ούτε καν αεράκι να πηγαίνει στο μάτι του, αυτό το πληγωμένο, πρόφθασε, με τη Χάρη των Αγίων και την ευχή του γέροντά του, την ώρα που έβαζε μπροστά στη μηχανή ο οδηγός, ανέβηκε στο λεωφορείο.

 Χρειάστηκε  2 ώρες και πλέον να πάει στη Χαλκίδα με αυτό το ταλαιπωρημένο μάτι.

 Πήγε στους γιατρούς, «τραυματικό καταρράκτη» του είπανε, «πρέπει να κάνεις επέμβαση».

     Κάτι ενέσεις, μας έλεγε, μεγάλες που προκαλούσαν φρικτούς πόνους. Δάγκωνε τα σεντόνια για να μη φωνάξει από τους πόνους.

     Περνούσαν οι μέρες, έβλεπε ότι οι άλλοι ασθενείς που είχαν κάνει καταρράκτη φυσιολογικό βγαίνανε από την Κλινική.

     Οι μέρες περνούσαν κι εκείνος παρέμενε «γιατρέ μου», είπε στο γιατρό, «γιατί εγώ παραμένω έτσι;» «διότι», του λέει, «το μάτι σου έχει ακόμα αιμάτωμα κι αν δεν απορροφηθεί θα υποστείς και δεύτερη διαδικασία».

 Με το άκουσμα αυτό σήκωσε τα χέρια ψηλά, είπε

    «Άγιέ μου Δαυίδ..» και αδελφοί μου - τα διηγείτο ο ίδιος, τα έζησε - ,  

ΒΛΕΠΕΙ ΟΛΟΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΑΥΙΔ ,αυτόν τον Άγιο γέροντα, 

γονατιστό μπροστά στο κρεβάτι του, με υψωμένα τα χέρια, 

τρεμάμενα και να δέεται στον Κύριο της Δόξης, στον Παντοκράτορα Θεό,

   να δέεται για την ίαση του δούλου του, του θεράποντά του, του πατρός Κυρίλλου.

   Από κείνη την ώρα, αδελφοί μου, το αιμάτωμα απορροφήθηκε και εξήλθε του Νοσοκομείου...."

Απομανητοφωνημένο απόσπασμα από το κήρυγμα του Ηγουμένου της Μονής Οσίου Δαυίδ , Γέροντος Γαβριήλ, κατά τον Εσπερινό των Αγίων Αθανασίου και Κυρίλλου, που έγινε στο ομώνυμο παρεκκλήσι της Μονής.

☆ (άγιος) ΓΕΡΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΣ |ΜΕΡΟΣ 5

    

    |Έχεις καιρό να κλάψεις;

Όχι από στενοχώρια, 

αλλά από συγκίνηση, 

χαρά και ελπίδα...

Όσο υπάρχουν τέτοιοι αγιασμένοι Άνθρωποι του Θεού, 

όπως ο αγαπημένος μας πατέρας Κύριλλος,

και όσο εμείς ακολουθούμε πιστά όσα μας παρέδωσαν,

δεν έχουμε καμία δικαιολογία να φοβόμαστε οτιδήποτε ή οποιουσδήποτε ...

  (Αιώνια ευγνωμοσύνη!

Ξέρεις Εσύ...)

  Δες και θα καταλάβεις!

  |Μια ακόμα παραγωγή της Ιεράς Μονής Οσιου Δαυίδ...

✨ Μα επιτέλους! Τι κάνει όλους αυτούς τους ανθρώπους από παντού, να τρέχουν με λαχτάρα στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ;

 

✨ Πλήθος κόσμου προσέτρεξε και φέτος 

από χθες το βράδυ 

στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ, 

για την γιορτή του Οσίου.

      Τι κάνει όλους αυτούς τους ανθρώπους 

από όλα τα μέρη, 

να τρέχουν με λαχτάρα εκεί;  

Όσοι γνωρίζουμε,

 μία απάντηση έχουμε: 

Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ!

  3 Άγιοι 

και μία αδελφότητα με τον Γέροντά της, 

μιλούν στις καρδιές όλων μας.

Το  βιώνεις...

Δεν χρειάζονται λόγια.

   Ευχαριστούμε για όλα!

        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

|από την "αμΦοτεροδέξια", ΣοΦία Καλογήρου...

✔ "Δεν θέλω να΄χεις τίποτα μέσα σου για κανέναν... |Το λες και ΠροΦητικό...

... Να μη μας βρει ο θάνατος

κι έχουμε κάτι στην καρδιά μας για αδελφό ... "

~ Μακαριστός άγιος Γέροντας Κύριλλος,

Ηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ.

|Δημοσιεύτηκε από την (από τότε αγαπημένη μας) Sofia Kalogirou την 1/2/2022...

{Μια ακόμα απόδειξη πως οι Άγιοί μας

μάς προετοιμάζουν χρόνια

πριν γίνουν κάποια γεγονότα στη ζωή μας...

Έτσι μόνο, όσοι έχουν καλή διάθεση και καλό λογισμό

και έχοντας "παραμάσχαλα" την τόσο σκανδαλώδη βοήθεια

των αγαπημένων τους Αγίων,

γίνεται μπορετό να διαχειριστούν

τις όποιες δύσκολες καταστάσεις

συναπαντήσουν στη ζωή τους...

|από τον "αμΦ." & τους "συν αυτώ"... }

✨ Η Αδαμαντία Αλατάρη, πολύτεκνη μητέρα, εκπαιδευτικός και συγγραφέας του παιδικού βιβλίου «Ο μικρός και μεγάλος Κύριλλος» μοιράζεται μαζί μας κάποιες από τις αναμνήσεις της από τον άγιο αυτό γέροντα ο οποίος...

 ...αξιώθηκε  να λάβει μεγάλα χαρίσματα, 

αλλά με μεγάλη ταπείνωση τα έκρυβε.

 

 Ο γέροντας Κύριλλος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ της Ευβοίας 

είναι μια μεγάλη πνευματική μορφή της εποχής μας!

Δεν διστάζουμε να πούμε 

πως πρόκειται για έναν ακόμα νέο Άγιο της Εύβοιας...

Την ευχαριστούμε θερμά για την ζεστή φιλοξενία στο σπίτι της 

καθώς και τον σύζυγό της Χαρίλαο Αλατάρη.

 

Η Αδαμαντία Αλατάρη εργάστηκε ως δασκάλα  

σε δημόσιο Ελληνικό δημοτικό σχολείο. 

Μετά τις σπουδές της στη Ράλλειο Παιδαγωγική Ακαδημία Πειραιά 

έκανε μεταπτυχιακό στην Γενική Παιδαγωγική και στην ψυχολογία. 

Έχει ασχοληθεί με την αγιογραφία. 

Οι εμπειρίες της από την πολυτεκνική ζωή 

αλλά και το σχολείο την ενέπνευσαν να γράψει παιδικά βιβλία 

που αγαπήθηκαν πολύ από γονείς και παιδιά.

 

Το βιβλίο της «Τα βήματά μου στους Αγίους Τόπους» 

(εκδόσεις Άθως) βραβεύθηκε από την Μητρόπολη.

 

━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

 

▶️ Εγγραφείτε στο κανάλι "Άθως" για περισσότερα βίντεο:   

/ @athospublications  

✨ Όταν ήταν να γράψει τον βίο της Αγίας Μαρίνας... |Ποιος θα πίστευε πως η Αγία Μαρίνα είναι στην πραγματικότητα ένα κορίτσι, που στις μέρες μας μόλις θα είχε τελειώσει το Γυμνάσιο;

Η Αγία Μαρίνα μας...

Ένα 15χρονο κοριτσάκι, 

που θα επικαλούνται οι πάντες 

μέχρι της συντελείας του αιώνος...

[το α(μ)Φιέρωμά μας, 

το΄χεις καταλάβει ήδη,

άρχισε από απόψε...

Όλες οι αυριανές αναρτήσεις μας

στη χάρη της...]

Διάβασε ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος στο αρχαίο κείμενο ότι ήταν η Αγία Μαρίνα, 15 ετών...

Σκέφτηκε: "θα γράψω στον νεοελληνικό βίο της ότι ήταν 17..."

Πήγε η κοπέλα που δούλευε σπίτι του στην αγορά της Αθήνας να ψωνίσει.

Την πλησίασε μια κοπελίτσα με κοτσιδάκια και της είπε:

"Εσύ δεν δουλεύεις στον κ. Παναγόπουλο; 

Να του πεις ότι είμαι η Μαρίνα από το Θησείο (*)

και είμαι 15 ετών και όχι 17 !"

______________

(*) Στο Θησείο, ως γνωστόν, βρίσκεται ο παλαιός ιστορικός ναός της αγίας Μαρίνας, μεγάλο προσκύνημα για τους Αθηναίους.

Πηγή: Βιογραφικό σημείωμα Δημητρίου Παναγοπούλου, Θωμά Τσονάκα, Πάτραι 1985, σελ. 18-20 και σε ψηφιακή μορφή εδώ σελ. 11.

* Τέτοιες μέρες το 2020, 

όταν κάναμε αυτήν την ανάρτηση 

και την ανεβάσαμε στο fb, 

η αγαπημένη μας Πηνελόπη Κώνστα 

- η οποία λίγο καιρό αργότερα 

αναχώρησε στον ουρανό για να συναντήσει 

την Αγία Προστάτιδά της 

και όλους τους υπόλοιπους αγαπημένους της -

σχολίαζε:

 

"Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη, 

Aγαπημένε μου Σταύρο ...

 Γιορτάζει η Προστάτιδά μας, 

η Αγαπημένη μας Αγία Μαρίνα...!!! 

Όταν γεννηθήκαμε η δίδυμή μου αδελφούλα, 

η Μαρίνα μου και εγώ,

η μανούλα μας μάς ακούμπησε 

μπροστά στην θαυματουργή Εικόνα της Αγίας Μαρίνας...

Εκεί στη σπηλιά Της 

στην Εκκλησιά Της στο Θησείο...

Η δίδυμή μου είχε γεννηθεί μόνο 1800 γρ...

και κινδύνευε.η ζωή της....!!..

Η Αγία Μαρίνα όμως....

Προστάτις των παιδιών έκανε το θαύμα Της....!!!

Την αγαπώ πάρα πολύ την Αγία Μαρίνα...

Να μάς προστατεύει όλους 

και κυρίως τα παιδιά όλων μας...

Την ευλογία Της να έχουμε...

   ~ Πηνελόπη Κ.

|Αυτή η ανάρτηση μόνιμα στη μνήμη της Πηνελόπης 

(που δεν γνωρίσαμε ποτέ από κοντά...)

 

~ "αμΦ." ΥΓ:

Επ΄ευκαιρία, να ζητήσουμε πέραν των άλλων 

& τη συνδρομή ενός άλλου "κρυφού" Αγίου, 

του γνωστού-άγνωστου, 

π. Κυρίλλου Γεραντώνη 

της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαυίδ.

Αγαπούσε ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα, 

όπως ο ίδιος μας είχε κάποτε εκμυστηρευθεί, 

ήταν η Αγία προστάτις της μανούλας του.

(η Αγιογραφία της στο αριστερό κλίτος 

του Καθολικού της Μονής γράφει 

"δαπάναις Ιερομονάχου Κυρίλλου"...)

Τώρα βρίσκεται εδώ & λίγα χρόνια δίπλα τους...

Και στη μανούλα του Μαρίνα και στην Αγία της...

Αιώνια ευγνώμονες στην χάρη της, 

εφόσον Εκείνη σαν μια μικρή Μανούλα  

μας μεγάλωσε στο "σπίτι της", 

στη Νέα Φιλαδέλφεια...

(ετοιμαζόμαστε να πάμε στην αγρυπνία της...)

Αλλά και στη χάρη του Αγίου Γέροντα,

γιατί σαν σήμερα το 2008 

στη γιορτή της αγαπημένης του Αγίας,

ο Άγιος Γέροντας Κύριλλος 

δρομολόγησε στο "δικό του σπίτι"

σε κάποια "δικιά μας οικογένεια"...

με έναν πολύ φυσικό τρόπο, 

μέσα από τον απλό λόγο του, 

την ευχή του 

και την απόλυτη εμπιστοσύνη του στη δύναμη, 

που ο Χριστός μας χαρίζει 

στους Αγίους Γεροντάδες του, 

Δαυίδ και Ιάκωβο, 

μια θαυμαστή έκβαση, 

που επρόκειτο, όπως αποδείχτηκε 

να γίνει μια πολύ όμορφη πραγματικότητα 

που φέτος έγινε 16 χρονών... 

Τίποτα λιγότερο από αιώνια ευγνωμοσύνη...

...πες...

 

|από την Ιωάννα Καρυστινού

✨ “Ένα κλικ είναι, να πάρω ανάποδες...” |Στα γόνατα για τον Βασίλη, το παιδί του αγίου Γέροντα Κυρίλλου...

 

Λένε την έκφραση: 

«Ένα κλικ είναι, να πάρω ανάποδες». 

Αυτό όμως το ''κλικ'' είναι εγωϊσμός. 

Με το μέλι πιάνεις πιό πολλές μύγες, 

παρά με το ξύδι. 

Με τη γλυκιά γλώσσα πάντοτε...

♰Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος Μονής Οσίου Δαβίδ.

πηγή

~

* Όλοι μας αναγνωρίζουμε 

πως το ιδανικό είναι 

αυτό που μας λέει 

ο αγιασμένος Γεροντούλης μας Κύριλλος.

👉 σημερινή "αμΦ." συμπλήρωση:

Μέσα από τα βάθη της ψυχής μας τον παρακαλούμε, 

μέρες που μόλις μπήκε το 2025 

και η οικογένεια του Βασίλη

("παιδί του π.Κυρίλλου είναι",

όπως οι ίδιοι λένε...)

από τα Χριστούγεννα φλέγονται

να μάθουν που βρίσκεται το παιδί τους...

"Να πάρει ανάποδες" 

o αγιασμένος ♰ Γέροντας Κύριλλος, 

ο και σήμερα και πάντοτε 

Ηγούμενος της Μονής του Οσίου Δαβίδ...

...Και να δείξει που βρίσκεται ο Βασίλης! 

Και αν τον έχει πάρει μαζί του στον Ουρανό 

δίπλα στον Κύριο των πάντων

"με γλυκιά γλώσσα" να το Φανερώσει στην οικογένειά του,

η οποία με ανακούφιση θα πει 

αυτό που δύσκολα λέγεται σε τέτοιες περιστάσεις:

"Να΄ναι βλογημένο, άγιε Γέροντα"...

|κι εμείς την δουλειά μας...

Στα γόνατα για τον Βασίλη...

[Αλλά το πιο δύνατο και το πιο κατάλληλο

αυτό που η αγαπημένη μας Σοφία Κ. λέει:

Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο...]

(δες, αν θες, τώρα τα υπόλοιπα...)

|Μυριζόμαστε εντούτοις, 

πως εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμούλες,

εδώ το΄χεις το "αλλά".

Μοιράσου το μαζί μας...

Αν θες.

Όχι, πως θα σε βοηθήσουμε σε τίποτα εμείς.

Αλλά και μόνο που θα το βγάλεις λίγο προς τα έξω,

μήπως μπορέσει από μόνο του να σου δώσει μια ανάσα.

Αυτό και μόνο.

~ εκ των "συν αυτώ"...

* Και 2 υπέροχα "συν αυτώ" fb σχόλια 

από την πρώτη δημοσίευση της ανάρτησης 

τέτοιες μέρες το 2022 

|για να σε βοηθήσουμε να το σκεφτείς...|

~ Aggeliki Vasileiadou :

Στη ζωή πρέπει να "προβληματίζεις" 

τους ανθρώπους με τον τρόπο σου, 

όχι να τους δημιουργείς προβλήματα.

Τίποτα μα τίποτα 

δεν καταφέρνει ο άνθρωπος με το άγριο. 

Η συγχωρεμενη η γιαγιακα μου έλεγε...

"Με τη γλυκιά κουβέντα 

και ο λύκος θα ημερεψει"

Δεν το λες εύκολο! Το αντίθετο!

Η φωτιά για να ανάψει, 

θέλει να ρίχνεις και να ρίχνεις...

Έτσι και αυτό το κλικ, 

μέχρι να γίνει κάποιος μπουρλότο. 

Όταν είναι λοιπόν η ώρα να γίνω μπουρλότο, 

λέω μέσα μου...

"Αγγελική, σκέψου Τον Χριστό!

Αφού λες ότι Τον αγαπάς, να Του μοιάσεις! 

Εκείνος δεν έφταιξε σε τίποτα και πέρασε τόσα! 

Εσύ φταις!"

Ύστερα σκέφτομαι όλα τα καλά που μου έκανε ο άνθρωπος 

που με στενοχώρησε και μαλακώνει η καρδιά μου.

 Θυμάμαι μόνο το καλό!

Όσες φορές μπήκα στη διαδικασία να λογομαχησω,

 κατέληξα να θυμώσω πιο πολύ με τον εαυτό μου!

Οι άνθρωποι διψάνε για Αγάπη!

Μόλις νιώσουν την Αγάπη, 

λίγο λίγο, κάτι γίνεται! 

Πολλές φορές θα χρειαστεί να περιμένεις χροοονια ολόκληρα! 

Αλλά η Αγάπη πάντα νικάει! 

Ο εγωισμός φεύγει με τα χρόνια...

Πνίγει τον άνθρωπο! 

Τον δηλητηριάζει. 

Η Αγάπη είναι το μέλι! 

Βέβαια πάντα υπάρχει ο κίνδυνος 

να βρεθεί και καμιά μέλισσα να σε τσιμπήσει...

Όλα έχουν το ρίσκο τους!

 

~ Βασιλικη Εμβαλωμενου:

Ο εγωισμος είναι το συστατικό 

εκείνο που χαλάει όλες τις συνταγές... 

Και περισσότερο χαλάει τη συνταγή 

για μια καθαρή και θεαρεστη συνείδηση.

Όσες φορές με έχει τσιγκλισει αυτό το "κλικ",

 αυτομάτως μπαίνω σε διαδικασία αυτοκριτικής.

Θα το δουλέψω όσο μπορώ, 

μέχρι να βρω τη πολυπόθητη δικαιολογία του άλλου για τη συμπεριφορά του... 

Αν έχω φταιξει 

και σε όποιο βαθμό έχω φταιξει,

θα ζητήσω ειλικρινά συγνώμη.

Για όσα όμως δεν ευθύνομαι ... 

τότε το πρόβλημα μάλλον πρέπει να το λύσει 

αυτός που το κρατάει "ζωντανό "

και καλοσυντηρημενο σε πολύ ξύδι...

☆ "Και εκείνη αναρωτιόταν συγκινημένη, πώς γινόταν να ξέρει ο Γέροντας Κύριλλος, που την έβλεπε για πρώτη φορά , την ιδιαίτερη ευλάβεια που είχε στην Παναγία την Γοργοϋπήκοο, στην οποία καθημερινά προσευχόταν και έκανε παράκληση...

 

Η Παναγία η Γοργοϋπήκοος

              να τρέχει,

             να προφτάνει,

               ν' ακούει τις προσευχές σας,

       της απάντησε ο Γέροντας... 

       "Την ευχή του Χριστού και της Παναγίας μας"", 

        ήταν τα λόγια που έβγαιναν από το στόμα και την καρδιά του Γέροντα Κυρίλλου, σε όποιον ζητούσε την ευχή του.

      Ετσι, όλοι όσοι είμασταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, (τον Ιανουάριο 2012), όπου νοσηλεύονταν ο μακαριστός Άγιος Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ και άξιος διάδοχος του Οσίου Ιακώβου, εκπλαγήκαμε, όταν ακούσαμε τον Γέροντα να λέει στην Αγγελική Τσ., που τον επισκέφθηκε για πρώτη φορά και ζήτησε την ευχή του: 

    "Την ευχή της Παναγίας μας της Γοργουπηκόου, η Παναγία η Γοργουπήκοος να τρέχει, να προφθάνει, να ακούει τις προσευχές σας". 

    Βλέποντας και την Αγγελική να βάζει τα κλάμματα και να ασπάζεται με δάκρυα, συνεχώς , το χέρι του Γέροντα, της ζητήσαμε να μας πει , τί συνέβαινε. 

    Αλλά και εκείνη αναρωτιόταν συγκινημένη, πώς γινόταν να ξέρει ο Γέροντας , που την έβλεπε για πρώτη φορά , την ιδιαίτερη ευλάβεια που είχε στην Παναγία την Γοργοϋπήκοο, στην οποία καθημερινά προσευχόταν και έκανε παράκληση και πώς ήταν δυνατόν ο Γέροντας να της επαναλάβει τα λόγια που η ίδια είχε πει στην προσευχή της, πριν ξεκινήσει από το σπίτι της!     

     Όπως δε μας είπε εκ των υστέρων η Αγγελική, αντιμετώπιζε ένα μεγάλο πρόβλημα και ακούγοντας ότι ο Άγιος Γέροντας ήταν στο νοσοκομείο της πόλης της προσέτρεξε  να τον γνωρίσει και να ζητήσει την ευχή του.

    Και ο Γέροντας ακούγοντας τη σκέψη της και την καρδιά της δεν την άφησε παραπονεμένη.

      Το παραπάνω περιστατικό, που το καταγράφω ως αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς , είναι ένα από τα  πολλά θαυμαστά που ζήσαμε δίπλα τον Άγιο Γέροντα , κατά την πολύμηνη νοσηλεία του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας...

         Sofia kalogirou

☆ Ας έχουμε τις πρεσβείες της Παναγίας μας της Γοργοϋπηκόου και τις ευχές του Αγίου Γέροντος Κυρίλλου...