"Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;" ~ Μαρκούδης-Σκοπετέας στην Πειραϊκή Εκκλησία

Παρουσίαση των “Δάκρυ στο Εγώ” και “Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;” του Νώντα Σκοπετέα

Το Σάββατο 18 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα σας καλούμε στο αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής Παναγίας της Χρυσοπηγής στο Πολυδένδρι Αττικής, στην παρουσίαση των βιβλίων: “Δάκρυ στο Εγώ” και “Πόσα χωράνε σε ένα Αμήν;”, του Νώντα Σκοπετέα , συγγραφέα και παραγωγού του Εκκλησιαστικού Ραδιοφώνου , τα οποία εκδόθηκαν από την Ορθόδοξη Ιεραποστολική Συναλληλία «Πρόμαχος Ορθοδοξίας» .
Στην παρουσίαση θα συνομιλήσουν , ο Ηγούμενος της Ι.Μ.Παναγίας της Χρυσοπηγής και συγγραφέας π.Εφραίμ Παναούσης, ο π.Σπυρίδων Βασιλάκος, Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού «Βοιωτική Εκκλησία» και συγγραφέας , ο Αριστομένης Φλουράκης συγγραφέας και πρόεδρος του Προμάχου Ορθοδοξίας και ο Νώντας Σκοπετέας.
Αποσπάσματα των βιβλίων θα αναγνώσουν μέλη της θεατρικής ομάδας "από καρδιάς" της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής.

Διοργανωτής: εκδόσεις Χρυσοπηγή

(Μας έστειλε Αγγελικη Ποδογυρου)

"Πόσα χωράνε σε ένα αμήν;;" - Νέο βιβλίο του Νώντα Σκοπετέα από τον Πρόμαχο Ορθοδοξίας...

Με αγάπη Χριστού και αληθινή συγκίνηση κρατάμε στα χέρια μας ένα νέο βιβλίο γραμμένο και βγαλμένο μέσα απ την ψυχή μας ! 

Ο τίτλος του :
Πόσα χωρᾶνε σὲ ἕνα Ἀμήν;

Ἱστορίες καὶ πρόσωπα τῆς μόνης Ἀλήθειας
ἀπὸ τὸ ἀχειροποίητο προσκυνητάρι τῆς ψυχῆς...

Μετά το Δάκρυ στο Εγώ άλλο ένα ταξίδι στον ευλογημένο ενιαυτό των Ορθοδόξων Χριστιανών. Σαν συνέχεια, με τους ήρωες από το συναξάρι της πλαϊνής μας πόρτας και το αχειροποίητο προσκυνητάρι της ψυχής...
Ὅλα τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὴν παρούσα ἔκδοση ( όπως συμβαίνει άλλωστε και με όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις) τοῦ βιβλιου θὰ διατεθοῦν γιὰ τὶς Ἱερα-

ποστολικὲς Δράσεις τῆς Ὀρθόδοξης Συναλληλίας "ΠΡΟΜΑΧΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ" καὶ κυρίως γιὰ τὴν ΔΩΡΕΑΝ ἔντυπη διάδοση τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὅπου καρδιὰ ὀρθόδοξη χτυπᾶ...
www.promachos.gr

Πρόλογος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.Κοσμά. 

Επίλογος από τον π. Σπυρίδωνα Βασιλάκο.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ
ΤΗΛ 211.21.40.888 - 69.80.15.20.79
email: info@promachos.gr

Για εκείνους που θα θελήσουν να το προμηθευτούν πιο σύντομα ας το αναζητήσουν στα βιβλιοπωλεία Πολιτεία και Φιλοκαλία της Αθήνας .

Νώντας Σκοπετέας

"ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ" τῆς Σοφίας Κιόρογλου

Μικρό ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ

Μαρτυρία της κυρίας Μαρίνας Τσιγαρίδη

Με την Κυρία Μαρίνα Τσιγαρίδη γνωρίστηκαμε το 2010 στην εκδρομή που διοργάνωσε η Ενορία Αγίου Διονύσου με την ευλογία του αείμνηστου πνευματικού μας πατέρα Μάρκου Μανώλη. 
Σε τηλεφωνική μας συνέντευξη μου διηγήθηκε το εξής συγκλονιστικό περιστατικό που αναφέρουμε σε αυτό το βιβλίο ως επίρρωση των θαυμάτων που επιτελούνται καθημερινά στην Αγία Γη. Όπως λοιπόν μας διηγείται τον Μάρτιο του 2010 επισκέφτηκε με τον σύζυγο της, μέσα στα πλαίσια της προσκυνηματικής εκδρομής, το Θεομητορικό μνήμα που βρίσκεται στην Γεθσημανή. 
Εκεί αφού προσκύνησε την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας, κάθησε σε ένα στασίδι που βρίσκεται στα αριστερά της εικόνας. Και τι να δει...
Ξαφνικά, η Ιεροσολυμίτισσα άρχισε να κλαίει. 
Η κυρία Μαρίνα νόμισε ότι ήταν ιδέα της γι’ αυτό πλησίασε πιο κοντά και τι να δει...
Τα δάκρυα της Παναγίας μας έτρεχαν ποτάμι. Βρύση αστέρευτη το κλάμα της. Ταράχθηκε... 
Μα τι θέλει να μου πει, αναρωτήθηκε η κυρία Μαρίνα. 
Γιατί είναι τόσο λυπημένη και τα μάτια της θλιμμένα; 
Μήπως θα συμβεί κάτι; 
Όταν γύρισε στην Αθήνα τα κακά μαντάτα δεν άργησαν να έρθουν. 
Μετά από δύο μήνες, η εγγονή της η Ελευθερία διαμετακομίστηκε στο νοσοκομείο όπου διαγνώστηκε με λευχαιμία. 

Αλλά τα θαύματα που επιτέλεσε η Παναγία μας σε αυτή την γυναίκα και την εγγονή της δεν τελείωσαν. 
Όταν η Ελευθερία μας νοσηλευόταν στο Ελπίδα, όπου έμεινε 3 ολόκληρα χρόνια γιατί η κατάσταση της επιδεινωνόταν συνεχώς, παρουσιάστηκε η Παναγία μας σε όραμα στην κόρη της και της είπε: 
«Tην Ελευθερία θα την πάρω στην αγκαλιά μου». 
Εκείνη αναστατώθηκε γιατί νόμισε ότι η Ελευθερία θα έφευγε για τον ουρανό. 
Όμως, εκεί στο νοσοκομείο, έκλεισε ξανά τα μάτια της και ξαναβλέπει την Παναγία μας και της λέει ξανά ότι την Ελευθερία θα την πάρει στην αγκαλιά της να την θεραπεύσει. 
Ξύπνησε απορημένη η μάνα και διηγήθηκε στην Κυρία Μαρίνα μας το όνειρο που η κόρη της είχε δει. 
Το θαύμα δεν άργησε να συμβεί. 

Μια γιατρός κατέφθασε στο Ελπίδα και ρώτησε αν υπάρχει ένα κοριτσάκι με τα χαρακτηριστικά της Ελευθερίας. 
Αυτήν την γιατρό, όπως μας διηγείται η κα Μαρίνα, διάλεξε η Παναγία μας, για να θεραπεύσει την Ελευθερία μας, η οποία σώθηκε με την βοήθεια αυτής της γιατρού που η Παναγία μας είχε επιλέξει για την θεραπεία της μικρούλας. 
Μια πολύ ευλαβής και πιστή γυναίκα που είχε τους χαιρετισμούς και το ψαλτήρι στο χέρι. 
Αυτό είναι ένα από τα δεκάδες θαύματα που έχουν συμβεί και που έχουμε σταχυολογήσει για αυτή την έκδοση.

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/07/blog-post_824.html

"− Εγώ έσωσα το γιο σου. – Ποιός είσαι εσύ, του είπε η μητέρα μου. – Εγώ είμαι ο Όσιος Ονούφριος και γιορτάζω σήμερα..."

...Πολλά θαύματα έχουν επιτελεστεί σε προσκυνητές οι οποίοι εμπλέκονταν σε δικαστικές υποθέσεις και με την χάρη του Αγίου απαλλάχθηκαν από κατηγορίες και πολλά προβλήματα. Ένα προσφιλές μας άτομο, είχε έναν πολύ μεγάλο πειρασμό. Προσευχόταν στον Άγιο Ονούφριο να βρεθεί λύση. 

Δεν πέρασε μια μέρα και θαυματουργικά της τηλεφώνησε μια γνωστή της από την επαρχία που μόλις είχε επικοινωνήσει με κάποια μοναχή από την Αγία Γη, η οποία μόλις πληροφορήθηκε τι συνέβαινε όχι απλά της υπέδειξε τον τρόπο για να λυθεί το πρόβλημα αλλά της έδωσε και απάντηση όσον αφορούσε τα κίνητρα του ατόμου που της προκαλούσε τον πειρασμό.

 Το πρόβλημα όπως καταλαβαίνετε εξαφανίστηκε και το άτομο που ταλαιπωρούσε την κοπέλα σταμάτησε να την ενοχλεί. Άλλοι αδελφοί μας που δεν εγνώριζαν τον Άγιο, τον είδαν στον ύπνο τους  και από τότε τον ευλαβούνται πολύ. Ο κ. Αναστάσιος Σούκουλης από την Κορινθία διηγείται τα εξής :

-  Ήμουν μικρό παιδάκι. Πήγαινα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου και μία ημέρα έμεινα στο σπίτι με τον παππού μου. Οι γονείς μου, έμεναν στα κτήματά μας, μακριά από το χωριό, ήταν καλοκαίρι και θέριζαν. Όταν το πρωί ξύπνησα, ο παππούς μου είχε φύγει, για να κουβαλήσει με τα ζώα τα δέματα από τα χωράφια, και είχε κλειδώσει την πόρτα του σπιτιού μας. Επειδή δεν είχα άλλο τρόπο να βγω έξω από το σπίτι προσπάθησα να κατεβώ από το παράθυρο, χωρίς να σκεφθώ ότι κάτω ήταν γκρεμός. Γλύστρισα και έπεσα στο κενό. Τότε αισθάνθηκα ότι κάποιος με κράτησε και πέφτοντας απαλά έμεινα σε ένα βράχο, χωρίς να πάθω τίποτε.

Εκείνη την νύκτα παρουσιάστηκε στην μητέρα μου, ενώ κοιμόταν στα κτήματά μας, ένας παππούλης και της είπε:

− Εγώ έσωσα το γιο σου.

– Ποιός είσαι εσύ, του είπε η μητέρα μου.

– Εγώ είμαι ο Όσιος Ονούφριος και γιορτάζω σήμερα.

Το όνομά του, ο Όσιος, το είπε τρεις φορές, διότι η μητέρα μου ήταν αγράμματη, για να μην το ξεχάσει. Αμέσως ξύπνησε τον πατέρα μου, του διηγήθηκε το όνειρο που είδε και επειδή ανησύχησαν ξεκίνησαν για το χωριό. Όταν έφθασαν στο σπίτι με ρώτησαν, τι μου συνέβη. Εγώ είπα το γεγονός, χωρίς να γνωρίζω το όνειρο της μητέρας μου. Κατόπιν πήγαν στον ψάλτη του χωριού και έπειτα στην Εκκλησία για να μάθουν για τον Όσιο, επειδή πρώτη φορά άκουγαν τέτοιο όνομα. Είδαν ότι εκείνη την ήμερα, 12 Ιουνίου, ήταν η μνήμη του Οσίου Ονουφρίου. Όταν είδε η μητέρα μου την εικόνα του Οσίου Ονουφρίου είπε ότι ήταν ακριβώς όπως τον είδε στον ύπνο της. Με τη μακριά γενειάδα, χωρίς ράσα, έχοντας πολλές τρίχες στο σώμα του, ασκητικότατος παππούλης.

Αλλά και η Ηγουμένη της μονής του Αγίου Ονουφρίου στην Ακελδαμά διηγείται μια προσωπική της εμπειρία:

Όταν το 2013 κοιμήθηκε από καρκίνο η μοναχή Σεραφείμα, 46 ετών, που είχα μαζί μου, δεξί μου χέρι, και η μοναδική καλογριά o Θεός με παρηγόρησε μέσω ενός κάκτου! Όταν άφησε την τελευταία της πνοή, παρατήρησα στη μονή μας έναν κάκτο. Άνθιζε σπάνια. Είδα να βγάζει ένα πανέμορφο λουλούδι,λευκό με κίτρινες ανταύγειες,το οποίο άνοιγε στις 8 η ώρα το βράδυ και το πρωί στις 5 έκλεινε και δεν ξαναάνοιγε. Έσβηνε,…πέθαινε! Είπα, τότε με το μυαλό μου: Μα τόσο ωραίο άνθος ποιός το βλέπει και το χαίρεται εκείνη την ώρα; Σχεδόν κανείς.

− Γιατί ο Θεός το δημιούργησε άραγε;

− Γιατί του έδωσε τόση ομορφιά; Για ποιόν;

− Σκέφτηκα πάλι: Δικά Του είναι τα πάντα!

Ο,τι θέλει κάνει, και όλα τα εκλεκτά τα παίρνει

εκεί ψηλά στην τελειότητα!

Πήρα τόση παρηγορία με τη σκέψη ότι , η Σεραφείμα μου ήταν άνθος εκλεκτό και σπάνιο, πολύτιμο, και η θέση του ήταν να είναι πιο νωρίς στον Παράδεισό Του!”

Ο Άγιος Ονούφριος -

Ποίημα Σοφία Κιόρογλου

Ένας παλιός ερημίτης ήρθε στην πόρτα να με καλοσωρίσει

Με μακριά μαλλιά και γένια, να εισέλθω στο σπήλαιο νεύμα μου κάνει•

Αίφνης σαν από λήθαργο ξυπνώ, το στήθος ξέχασε επίπλαστες αλγηδόνες

Εβδομήντα χρόνια στην έρημο και μοναδικός επισκέπτης ο Άγγελος" μου λέει

Σαν μπαίνω στο μοναστήρι του ασκητή της ερήμου,

Τα μάτια μου αποστάγματα δροσιάς εκχύνουν,

Υποδοχή σε σπήλαιο και στέμματος Χάριτος ακτινοβολία

Κοσμεί την λευκή του ασκητή της ερήμου κόμη

Πριν του πω ότι πεινώ, σαν μάννα εξ' ουρανού ένας

άγγελος μας φέρνει μετάληψη και αντίδωρο, στης

Ακελδαμά το τραπέζι μας επιδαψιλεύειτης λογικής

υπέρβαση το τι συμβαίνει, ο ερημίτης φως ουράνιο

εκπέμπει χρυσών ακτίνων στέφανον,

πάνω από το έδαφος ανεβαίνει.

Δάκρυ στο εγώ...(βίντεο)

( Νώντα Σκοπετέα) 

Από μικρό παιδί νόμιζε πως είχε ταλέντο . 

Και αγωνιούσε να το καταλάβουνε κι οι άλλοι. 

Απ το σχολείο , έγινε αυτή η αγωνία σαν μια εμμονή , που πολύ αργότερα κατάλαβε το δυσθεράπευτο μέγεθός της . 

Και έτσι ξεκίνησε να τραγουδά και να πατάει τα άσπρα τα μαύρα και …τα πράσινα του κλειδοκύμβαλου και να ρουφάει αξεδίψαστα τα χειροκροτήματα , που ο αχός τους έγινε σκιά του και ρούχο του . 

Πίσω από μικρόφωνα, ένιωθε πως η φωνή του έπαιρνε μια αλλιώτικη ένταση και τρυπούσε τοίχους , σκοτάδια , σώματα, ψυχές και ουρανό .

Στιχάκια και μουσικές πάνω σε τυλιγμένες ταινίες των εξήντα λεπτών , μέσα σε κουτιά που απ έξω τους έγραφε με πολύχρωμα μελάνια για το ταλέντο του , που έπρεπε να αναγνωριστεί επιτέλους …. 

Είχε φτάσει ήδη τα είκοσι και κάτι . 
Το χειροκρότημα έγινε αυτοσκοπός , τα όνειρα μονοδιάστατα , μα πάντα περιέργως τότε ασπρόμαυρα . 

Φίλοι του σχεδόν μόνο όσοι μπορούσαν να καταλάβουν το μέγεθος του ταλάντου του . Αδιάφοροι σχεδόν του ήταν όσοι αδυνατούσαν να το συλλάβουν . 

Ιδίως , όσοι δεν του αποκρίνονταν , έστω και αποφατικά για δαύτο. 
Μικρόφωνα , ραδιοσταθμοί , συνεντεύξεις με μεγάλα ονόματα , γεμάτες θέσεις , λόγια μεγάλα , λόγια ψεύτικα …

Κι έφτασαν σχεδόν τα τριάντα … Και εκείνο το τάλαντο , ακόμα στην τσέπη του θαμμένο, στο μανδήλιον του Εγώ του …Εκεί μέσα, ανεξίτηλα γυαλιστερό μα απολλαπλασίαστο…

Δεν κατάλαβε ποτέ του στ΄αλήθεια , πως το μικρόφωνο γίνηκε δεξί αναλόγι, οι μεγάκυκλοι ευλογημένο καταφύγι και ουράνιο ραδιοκύμα και τα στιχάκια μνήμες ενός ξεχασμένου αμνησίκακου και συγγνωμικού Πατέρα . Έφτασε σαράντα τριώ χρονώ για να νιώσει βαθιά του , πως σκοπός τούτου του πρόσκαιρου κόσμου , είναι να βγάλεις από την τσέπη το δοσμένο τάλαντό σου και αγιασμένο κάποτε να το επιστρέψεις κερδισμένο σε Εκείνον που στο χάρισε !

Δέκα και βάλε χρόνια τώρα , σε μετερίζια πνευματικά νυχοπατώντας , δεν μπήκε ποτές του μέσα σε αδιέξοδες «αυλές» σε σχήμα κυκλικό . 

Ήθελε μια θάλασσα απέραντη δίπλα, να μπορείς να φεύγεις και να σώζεσαι , απ τις παγίδες και τις επίνοιες του εχθρού και μια λεμονίτσα να χαιδεύεις πότε –πότε τα φύλλα της για να μυρώνεσαι .

Τόσα πάλι χρόνια , άκουγε φίλους κι αδελφούς να τον ρωτούν , γιατί δεν βγαίνουν σε βιβλία αυτά που η αθλία ψυχή του γράφει , να τα διαβάσουν και άνθρωποι «αρχαίοι» , που θα΄ λεγε κι ο Κυρ Φώτης, αμύητοι στης τεχνολογίας την πολύβουη την μοναξιά .

Γιατί πάσχιζε να βρει στο διάβα του , αλισάχνη και αγλαόκαρπες λεμονιές, και συναλλήλους αδελφούς που το Ωσαννά πέμπουν συνεχώς όχι σε έναν Ερχόμενο Χριστό Εργοδότη …

Τον λεμονανθό και την θάλασσα μπορεί να τα οσφραίνεται αυτός ο ταλαίπωρος με έναν Χριστό που φτάνει στην Ιερουσαλήμ –ψυχή του , μονάχα ως Ζωοδότης …

Να ταν προσευχή όλο αυτό , που ακούστηκε εκεί πάνω και έστειλε ο Κύριος των ταλάντων συνοδίτες τους Βαστάζους της Κυρίας Θεοτόκου και τον Πρόμαχό τους , να ξεκινήσουν τα βιβλία;

Πρόμαχος Ορθοδοξίας …
Σειρά αλισάχνη …

Όλα τα έσοδα , εκεί που ευωδιάζει ο Χριστός μας . 

Στον πόνο , στην ανάγκη και στην δίψα για το Φως Του !

Παράκληση προς συναμαρτωλούς αδελφούς για προσευχή, να ευαρεστηθεί Εκείνος και μόνο !

Χριστός Ανέστη !Καλό Παράδεισο!

Πάσχα 2019

Υγ: Φυσικά και είναι ευλογημένο , κάποιοι να βιοπορίζονται , μιλώντας και γράφοντας για Εκείνον. 

Η αναφορά στο κείμενο έχει να κάνει με όσους , φευ ! αυτό το θεωρούν πρωτεύον , παραγκωνίζοντας την Ουσία και το Φως…

Κεντρική διάθεση :Πρόμαχος Ορθοδοξιας
Τηλεφ,Παραγγελιών:6986 22 59 27
www.promachos.gr

Νώντας Σκοπετέας 

* "συν αυτώ" ΥΓ:

Μας το έστειλε ο Νώντας το βιβλίο του.

Ως άνιση ανταπόδοση αγάπης.

Ένα εμείς, μια κούτα εκείνος και οι "συν αυτώ"...

Και το ένα καλύτερο από τ΄άλλο!

Τι ανταποδώσωμεν;

Αιγαίου Αύρα - Εκπομπή : ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΗ - Μικές Κουλιάς

Πόσοι ἀπὸ τοὺς συμπροσκυνητές, φίλους, μοναχούς, πατέρες, ἀσκητὲς καὶ ἀνθρώπους τῆς διπλανῆς πόρτας ποὺ τοὺς νομίζεις μακριὰ πάνω σὲ κάποια βουνά, μέσα σὲ σπήλαια ζῆσαν καὶ ζοῦν τὸ θαῦμα τῆς πίστεώς μας!
Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν φαντάζεσαι ὅτι μπορεῖς νὰ τοὺς συναντήσεις μέσα σὲ αὐτὴ καὶ ἀνυποψίαστη καθημερινότητα τῶν πόλεων καὶ ποὺ ξαφνικὰ τοὺς συναντᾶς σὲ κάποιο σπίτι, νοσοκομεῖο, ἀεροπλάνο ἢ τοὺς γνώρισες σὲ κάποιο κοινωνικὸ δίκτυο μόλις τοὺς μίλησες γιὰ Χριστό.
Κι ὅμως αὐτοὶ οἱ ἀπαρατήρητοι ἄνθρωποι ἔζησαν συγκλονιστικὲς στιγμὲς τῆς καθόδου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ αὐτοῦ τοῦ ὑπερφυοῦς, τοῦ ὑπερλόγου σημείου!
Μὲ τὴν χάρη τοῦ Παναγίου Δωρεοδότη Θεοῦ, ὁ ἁπλὸς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ βιώνει συνεχῶς αὐτὸ τὸ ἀσύλληπτο θαῦμα μέσα στὸν χῶρο τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας σὰν ἐκείνους τοὺς Ἁγίους Μαθητὲς καὶ Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ μας! Στην σημερινη μας εκπομπη αγαπημενοι μου φιλοι Θα έχουμε την χαρά να σας παρουσιασουμε ένα μέρος του έργου της φιλης κ αδελφης μας Σοφίας Κιορόγλου.
Το βιβλίο της με τίτλο:
" ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΈΣ ΔΙΑΔΡΟΜΈΣ ΣΤΗΝ ΑΓΊΑ ΓΗ" καθως κ δυο ιστοριες προσκυνητων απο το υπό έκδοση βιβλίο της που θα κλυκλοφορησει το πασχα με τίτλο :
ΜΥΣΤΙΚΆ ΒΙΏΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΊΑ ΓΗ.
Ενα πολυμερές έργο του πρόμαχου Ορθοδοξίας.του οποιου Όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις διατίθενται στην Εσωτερική και Εξωτερική ιεραποστολή.
Η Σοφια Κιορογλου προσκυνήτρια και αυτή του Παναγίου Τάφου βιώνει πολλά τετοια θαύματα που της αλλάζουν την ζωή ο Ίδιος ο Κύριος.

Στο δάσος της Σιμωνόπετρας, λέγοντας τους Χαιρετισμούς, φάνηκε ένας από τους Αόρατους...

...Μετά την τράπεζα και την προσκύνηση του ζεστού χεριού της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής μα και όλων των τιμίων λειψάνων της Σίμωνος,  δεχόμαστε ακόμα ένα υπέροχο και απρόσμενο  δώρο ! 

Ο Μοναχός Ι. μαζί με τον γνωστό μας δόκιμο Β. μας καλούν να ανέβουμε  με το αγροτικό αυτοκίνητο την Μονής στο δάσος για ξενάγηση και προσευχή ! 

Το χρέος της φιλοξενίας και της απροσωπόληπτης αγάπης είναι μπολιασμένο σε όλους τους Σιμωνοπετρίτες ανεξαιρέτως, από τον Γέροντα Αιμιλιανό μας και τον άξιο διάδοχό του τον πραότατο Ελισσαίο!

Διαδρομή απίστευτη ξεκινά ! 

Μέχρι πρότινος νομίζαμε ότι η Σιμωνόπετρα ακουμπάει στα σύννεφα , ότι δεν έχει πιο ψηλά από αυτό !

Κι όμως,  ανεβαίνουμε επί μισή ώρα περίπου και δεν σταματά το ακόμα ψηλότερα ! 

Ούτε χορταίνει η ψυχή να εγκολπώνεται όλα αυτά τα θαυμάσια του Αγίου Σοφού  Ποιητή, μα και των ανθρώπων τις ευλογημένες παρεμβάσεις ! 

Πλούσια βλάστηση ,φράγματα για αποταμίευση νερού , καστανιές σε υπεραφθονία, ίχνη λατόμων της Μονής, ζαρκάδια που περνούν ατάραχα από μπροστά μας ! 

Παραμυθένια ατμόσφαιρα …παραμυθητική!  

Ο Β. οδηγεί και ο πάτερ Ι. όλο μας μιλά , πότε υποδεικνύοντάς μας τα ιδιαιτέρως  αξιοθέατα, μα και θυμούμενος, όσα συνεχώς την ευαίσθητη ψυχή του κινούν !

-Εδώ έρχομαι παιδιά και αγαλλιάζει , ηρεμεί το μέσα μου , γαληνεύει !

Ιδίως στης άνοιξης τα απογεύματα ..Να, από εδώ πάει για το αγνανταριό μας ! Αν και όλο αυτό ένα τεράστιο αγνανταριό είναι ! Από εδώ πάμε στο εκκλησάκι του Αη Δημήτρη μας ! Ερχόμαστε ανήμερα των Ταξιαρχών με το δικό σας το ημερολόγιο το νέο και κάνουμε όλοι οι Πατέρες την τελευταία σύναξη εδώ πάνω με αρτοκλασία . 

Είναι πολύ ωραία μιας και μετά αρχίζει το χιόνι και είναι δύσκολα να έρθεις εδώ πάνω κάποιες μέρες ! 

Που λέτε , φτάνω  εδώ , παίρνω το ραβδί  μου και περπατώ ! 

Λέω το απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς που πόσο πολύ αγαπώ ! 

Όσο κρατά ο περίπατός μου ! 

Ήμουν κάποια στιγμή εδώ μόνος ! 

Ναι , Άνοιξη νομίζω ήταν και έλεγα συνέχεια τους Χαιρετισμούς στην Παναγία μας ! 

Τι τεράστια δύναμη που έχει αυτή η προσευχή αδελφοί μου ! 

Όπως προχωρούσα μου ήρθε ένας λογισμός για τους κρυφούς ασκητές! 

Λέω: 

"Θεέ μου δια πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου, να με αξίωνες και εμένα να έβλεπα έναν από αυτούς τους τόσο διαλεχτούς σου ! "

Και συνέχιζα να περπατώ λέγοντας τις στάσεις με τα χαίρε και τα αλληλούια ! 

Θα τους είχα πει ήδη έξι –επτά φορές , όταν αντικρίζω απέναντί μου στα είκοσι περίπου μέτρα  σχεδόν,  έναν γέροντα πάλλευκο με τρίχινο ράσο !  

~ Ευλογείτε Γέροντα του φώναξα ! 

Έκανε μια μικρή υπόκλιση και δεν είπε τίποτα !  

Εγώ σκίρτησα στην θέα του γιατί όπως καταλαβαίνετε, εδώ πάνω δεν είναι και το πιο πολυσύχναστο μέρος του κόσμου αφενός και αφετέρου ήταν και το κρυφό αίτημά μου προς τον Κύριο ! 

Έσκυψα και εγώ το κεφάλι μου και έμεινα για ελάχιστα έτσι, δείχνοντάς του τον σεβασμό μου!  

Μόλις το σήκωσα εκείνος ήταν άφαντος:

Κοιτάζω γύρω, πουθενά ! 

Βιαστικά τρέχω σχεδόν σε εκείνο το σημείο που πριν στεκόταν και έκθαμβος τον βλέπω να προχωρά στο βάθος με το ραβδί του αργά -αργά!  

Και ένα ζαρκάδι αδελφοί μου, τόσο γρήγορα δεν θα μπορούσε να φτάσει σε μηδέν χρόνο σε εκείνο το σημείο που φάνηκε ! 

Τον έβλεπα σαστισμένο να προχωρά ώσπου χάθηκε από το οπτικό  μου πεδίο...

του Νώντα Σκοπετέα 

(Απόσπασμα από Ημερολόγιο Όρους 2018, κεφάλαιο 10, με τίτλο :Όσο ανασαίνω θα διψώ!)

* Από την Sofia Kioroglou  και τον Πρόμαχο Ορθοδοξίας.