Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαμόγελο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα χαμόγελο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026

✔ Να χαμογελάμε και να ευχαριστούμε, μωρέ... |παπα Ανανίας Κουστένης.-



Κάποιοι ακόμα και σήμερα νομίζουμε πως για να είσαι Ορθόδοξος πρέπει να είσαι μόνιμα αυστηρός, μουτρωμένος, μετρημένος, σοβαρός (σοβαροφανής για την ακρίβεια)...

Και το κυριότερο; αγέλαστος...

"Τι λέτε μωρέ;", θα μας έλεγε αν μας άκουγε από καμιά μεριά ο παπα Ανανίας μας ο Κουστένης ο μακαριστός...


Άκουσε επειγόντως αυτήν την ομιλία!

Ή προγραμμάτισέ την για κάποια στιγμή που εσύ ξέρεις πως μπορείς με τα ακουστικάκια σου να την συνδιάσεις με κάτι που θα κάνεις μόνος και απερίσπαστος...


Κι αν είσαι γονιός, ένας λόγος παραπάνω...

Ή ακόμα περισσότερο...

Αν είσαι δάσκαλος ή φιλόλογος που μπαίνεις ώρες πολλές και μαθαίνεις τα παιδιά γράμματα (και του Θεού τα πράματα), ακόμα καλύτερα!

 Μωρέ και μαθηματικός και βιολόγος ή ακόμα και γυμναστής κι αν είσαι...

Κάποια απ'αυτές τις ξεχωριστές ιστορίες που θ'ακούσεις από τον παππούλη και σου' χαράχτηκε μέσα σου, κάπου θα μπορέσεις να την εντάξεις, να την χρησιμοποιήσεις για να ψυχαγωγήσεις τα παιδιά, χωρίς να πάρουν χαμπάρι πως τα διδάσκεις κιόλας...


Κι αν τολμήσεις να πεις:

"Εντάξει τώρα! Υπερβολές... Δεν είναι άλλωστε και κανένας Άγιος ο παπα Ανανίας σας πια, που τον παρουσιάζετε με τα γραπτά και τα οπτικοακουστικά του, ως "Ευαγγέλιο". Μέχρι πριν 4-5 χρόνια ζούσε..."

Τα ίδια θα'λεγε, τολμηρέ νέε μου, και ο Άγιος παπα Πορφύριος...

Ή ούτε αυτόν παραδέχεσαι;

 

   ΥΓ:

Και όσο για την αγιότητα του παπα Ανανία, εδώ είσαστε κι εδώ είμαστε...

Αλλά ακόμα και να είσαστε εσείς και να΄χουμε αναχωρήσει εμείς, και πάλι.

Μηδέν προ του τέλους... κακάριζε, που θα'λεγε ο (σχεδόν άγιος) παππουλάκος μας...

 

Κι αν δεν τα πιστεύεις όλα αυτά τα Φλύαρα και υπερβολικά, 

άκουσέ τον και θα καταλάβεις...

Για να μην πούμε κι άλλα...

Απλά απολαυστικός!!!



Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025

✔ Τι να περιγράψεις από όλα αυτά που ζήσαμε...;;; |Ιεραποστολή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στην ευλογημένη Κανάνγκα...




|γράΦει ο συνεπαρμένος Στάθης Κόλλιας...


👉 ...Σίγουρα δεν θα είσαι πια ο ίδιος. 


Νόμιζες ότι θα έκανες Ιεραποστολή 
και τελικά διαπιστώνεις...


...ότι η Ιεραποστολή γίνεται σε εσένα προσωπικά...


Ένας λαός που δεν έχει τίποτα 

και έχει τα πάντα... 



Μόλις γνωρίζουν τον Χριστό 

κολλάει το τελευταίο κομμάτι του παζλ 

και η ζωή τους γίνεται ακόμα πιό φωτεινή... 



Πρόσωπα λαμπερά που μέσα στη βρώμα, 

μοσχοβολούν αγάπη!



Χαμόγελα στη χαρά...

 


Χαμόγελα στη δυσκολία...




Χαμόγελα στην πείνα... 




Χαμόγελα ακόμα και στο θάνατο... 




Χαμόγελα παντού...



25 τρελοί "μουτόκε"  

(οι λευκοί στην τοπική διάλεκτο) 


άφησαν δουλειές... 




αφήφησαν τις δυσκολίες... 



μοίρασαν λίγη χαρά...

 


και πήραν στις αποσκευές τους πολύ αγάπη...



Να έχουμε επίγνωση 

πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε 

νερό... 


φαγητό...

 


στέγη...



Να ζούμε την κάθε μέρα 

με ευγνωμοσύνη στο Θεό 

για ό,τι έχουμε... 



και ό,τι μας δίνει...



Ίσως έτσι να νιώσουμε και εμείς 

λίγη από την δική τους χαρά...




|αν θες κι άλλα, δες το μικρό αυτό βιντεάκι, 
που επιχείρησε μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα
να μαζέψει στιγμές 10 γεμάτων ημερών...


|"αμΦ." ΥΓ:

Σαν να τα΄λεγε σωστά λοιπόν,

ο Παύλος Τριποδάκης


(π.Πέτρος πλέον)

όταν τα΄δειχνε 

με τον μοναδικά σκηνοθετικό του τρόπο

στην αποθεωτική 

(εκτός Ελλάδος...)

Kananga του...


("Έγκλημα κάνεις", αν δεν την έχεις δει!

Έχεις όμως μια ευκαιρία ακόμα!

Ζούληξε άΦοβα 

πάνω στην αποθεωτική αΦίσα της

και την βλέπεις αμέσως...)