... ενώ στο θάνατο

 

   |πρώτη δημοσίευση στις 9/12/2020. 

Δες το ανώνυμο σχόλιο από τότε...

    

Θα έδινα όλη τη ζωή που μου απομένει ...

 Στὸ στρατόπεδο νά τί γίνεται:
κάθεσαι σὲ μιὰ γωνιὰ
καὶ λὲς στὸν ἑαυτό σου:
«Κύριε εἶμαι γῆ καὶ σποδός,
πάρε τὴν ψυχή μου!».

Τότε ἡ ψυχὴ ὑψώνεται
στὰ οὐράνια 

καὶ ἀντικρύζεις τὸ Θεὸ πρόσωπο πρὸς πρόσωπο.

Ὅμως δὲν τὸ ἀντέχεις καὶ λές: 

«Δὲν εἶμαι ἀκόμα ἕτοιμος,
ἄφησέ με νὰ κατέβω πάλι».

Μὲ δυὸ λόγια
θὰ ἔδινα ὅλη τὴ ζωὴ
ποὺ μοῦ ἀπομένει
γιὰ μιὰ ὥρα στὸ Νταχάου!

|Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

☆ "Oι Χριστιανοί με ευαίσθητες ψυχές και καθαρές συνειδήσεις επιβάλλουν οι ίδιοι στον εαυτό τους ένα επιτίμιο βαρύτερο από αυτό που θα επέβαλλε η Εκκλησία... |Αύριο, ξημερώνοντας 15 Δεκεμβρίου γιορτάζουμε, εκτός απο τους Αγίους Προπάτορες, τον Άγιο Ελευθέριο και τη μανούλα του Ανθία και τον Άγιο Πάρδο... Εμείς "οι καλοί Χριστιανοί" εννοείται πως οϋτε που τον είδαμε, ούτε που τον ξέρουμε! Δες να μάθεις και να πάθεις...

 

Ο άγιος Πάρδος ( 15 Δεκεμβρίου) ήλθε κάποτε στην Ιεριχώ ως οδηγός κάρου. 

Άφησε τα μουλάρια του μπροστά σε ένα πανδοχείο και μπήκε μέσα. 

Εκείνη τη στιγμή, ένα παιδί έπεσε κάτω από ένα μουλάρι, και το μουλάρι ποδοπάτησε το παιδί με τις οπλές του και το σκότωσε. 

Όταν ο Πάρδος είδε το καταματωμένο και νεκρό παιδί, σκοτωμένο από το δικό του μουλάρι, συντρίφθηκε τόσο πολύ, που αισθάνθηκε τον εαυτό του υπεύθυνο για το θάνατο του παιδιού. 

Και αυτός ο ευσυνείδητος άνθρωπος επέβαλε στον εαυτό του το πιο βαρύ επιτίμιο.

 Εγκατέλειψε το επάγγελμά του, εγκατέλειψε τον κόσμο και, αν και σχετικά νέος, αποσύρθηκε στη σκληρή έρημο, όπου αφιέρωσε τη ζωή του σε σκληρούς ασκητικούς αγώνες, με σωματική και πνευματική εργασία και μετάνοια. 

Με πολλά δάκρυα πρόσφερε τη μετάνοιά του στον Θεό για τον φόνο του παιδιού.

Ήθελε να πληρώσει με τη δική του ζωή για τη ζωή του παιδιού αυτού και προσευχόταν στον Θεό να πραγματοποιηθεί αυτό με κάποιο τρόπο!

 Προκάλεσε ένα λιοντάρι για να τον κατασπαράξει, αλλά αυτό έφυγε από κοντά του. 

Ξάπλωσε στο στενό μονοπάτι απ’ όπου περνούσε το λιοντάρι, για να τον σκοτώσει, αλλά το λιοντάρι πήδηξε από πάνω του και δεν τον άγγιξε. 

Βλέποντας, λοιπόν, ότι ήταν θέλημα του Θεού να ζήσει και να μην χαθεί, βρήκε την ειρήνη μέσα του. 

Ωστόσο παρέμεινε μέχρι το θάνατό του ένας βαθιά μετανοημένος άνθρωπος. 

Δεν είναι αυτή μια ευαίσθητη, φιλάνθρωπη και θεοσεβούμενη ψυχή; 

Δεν είναι αυτή η εκλεπτυσμένη και οξυμμένη συνείδηση ενός αληθινού χριστιανού;

      "Ο Πρόλογος της Αχρίδας"

  Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

  |εμείς από τον π.Παντελεήμονα Κρούσκο

Την ώρα του πνιγμού

 

'✔ 'Η νίκη στο μελλοντικό πόλεμο εξαρτάται από τη μετάνοια...' |Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

    

   

   |αναδημοσίευση από τότε που το πρωτοδιαβάσαμε και απορήσαμε.

Μέχρι σήμερα το πρωί που πραγματικά πίναμε τον καφέ μας και πληροφορηθήκαμε πως ... το Ισραήλ χτύπησε το Ιράν. 

Η Τεχεράνη μιλάει ήδη για τεράστια αντίποινα...

Ο Άγιος Γέροντας Νείλος είχε φροντίσει, από τότε (εμείς κάπου μέσα στο 2017 εμβρόντητοι το πληροφορηθήκαμε), να μην πιαστούμε ούτε αδιάβαστοι, ούτε και στον ύπνο.

Απλώς περιμέναμε να συμβεί.

Ο Θεός θα βάλει το χέρι Του. 

Εμείς και οι οικογένειές μας μόνιμα κρατημένοι

από το Φουστάνι  της Παναγιάς Μάνας μας...

|Τίτλος ανάρτησης και εικόνα από τον Σπύρο Κοντογούρη

* [Λέγαμε τέτοιες μέρες πέρυσι...]

"αμΦ." αντί ΥΓ:

Και βάλε και κάπου πίσω-πίσω στο μυαλό σου 

κι αυτό που ακολουθεί.

Και αν δεν το χρειάζεσαι, 

πέτα το ως μια ακόμα κινδυνολογία.

Και χρέωσέ το μας.

Αλλά μην παραξενεύεσαι όπως εμείς,

όταν ακούσαμε "Ιράν"

και αναρωτηθήκαμε που κολλάει

μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστίνης...

Γιατί όσοι γνωρίζουν σχετικά τα γεωστρατηγικά

ισχυρίζονται πως πίσω από τη Χαμάς, 

 είναι κυρίως το Ιράν.

Οι Εβραίοι τα λένε, όχι εμείς (εδώ δες).

Και πως η Χαμάς ευχαριστεί επισήμως την Ουκρανία, 

που τους τροφοδοτεί με όπλα.

(...που την Ουκρανία μεταξύ λίγων "εκλεκτών" ακόμα, 

δεν παραλείψαμε να την προμηθέψουμε, 

από τα πολλά όπλα που δεν έχουμε, 

κι εμείς...

Και το κουβάρι συνεχίζεται...)

Μακάρι παρ΄όλα αυτά 

να κάνουνε για όλα λάθος.

Και γι΄αυτό να μην τα λένε "τα κανάλια".

Και μακάρι να μην πρόκειται για τα τωρινά, 

που ξεκίνησαν να συμβαίνουν από κάτω μας...

Και ν΄αποδειχθούν όλα ένα τεράστιο ψέμα!

Ο Θεός να βάλει το χέρι Του!

Και μεις τη μετάνοιά μας...

''Θα πίνετε το καφεδάκι σας, 

και θα ακούσετε 

ότι το Ισραήλ βομβάρδισε 

το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. 

Τότε αρχίζουν τα μεγάλα γεγονότα..."

~ Όσιος γέροντας Θεόδωρος-Νείλος 

από το Αγιοφάραγγο της Κρήτης

|Τα είπε λίγο καιρό 

πριν κοιμηθεί,

 τη Μεγάλη Πέμπτη του 2016...|

(αν δεν τον γνωρίζεις,

δες εδώ για τι τεράστια μορφή μιλάμε...)

|τα τελευταία τα υποκλέψαμε από την "συν αυτώ", Αθηνά

(Προς επιβεβαίωση των συνταρακτικών 

ειπομένων και γραφέντων,

τα λέγαμε και τα γράφαμε στις 10/10/2023...

Στο απόσπασμα των 44'' 

από την ομιλία του αγαπητού μας

 Μητροπολίτη Μόρφου 

(από τις 22 Μαϊου 2019...) 

που ακολουθεί,

δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφισβήτησης.

Τα συμπεράσματα δικά σας.-)

 

|το απόσπασμα του εκ των "συν αυτώ", Γεωργίου Μπέλεση, το δανειστήκαμε από τον Τρελογιάννη...

   

☆ "Περισσότερο αξίζει μιά σταγόνα προσευχής, από μιά θάλασσα απελπισίας..." |Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς [69 χρόνια από την κοίμησή του: 5.3.1956 - 5.3.2025]

 

~ κλικ πάνω στην εικόνα 

για να δείτε όλες τις "αμΦ." αναρτήσεις μας 

για τον σήμερα εορτάζοντα άγιο...

* Από τη Γέννηση στην Ανάσταση

[...] Τὰ τρία δῶρα συμβολίζουν ἐπίσης 

την καρτερία καὶ τὸ ἀμετάβλητο. 

Ὁ χρυσὸς παραμένει χρυσός, 

τὸ λιβάνι παραμένει λιβάνι 

καὶ τὸ μύρο παραμένει μύρο...

...Κανένα ἀπ’ αὐτὰ δὲ χάνει τὴν ἰδιότητά του ὅσα χρόνια κι ἂν περάσουν. 

Μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια ὁ χρυσὸς ἐξακολουθεῖ νὰ λάμπει, τὸ λιβάνι νὰ καίει καὶ τὸ μύρο διατηρεῖ τὸ ἄρωμά του. 

Δεν θὰ μποροῦσαν νὰ βρεθοῦν ἄλλα πιὸ ἀντιπροσωπευτικὰ ἀντικείμενα στὴ γῆ ποὺ νὰ συμβολίζουν τόσο πιστὰ την ἐπίγεια ἀποστολὴ τοῦ Χριστοῦ ἢ νὰ δείχνουν πιὸ καθαρὰ καὶ ἐκφραστικὰ τὸν αἰώνιο χαρακτήρα τοῦ ἔργου Του στὴ γῆ, καθὼς καὶ ὅλες τις πνευματικές καὶ ἠθικές ἀξίες ποὺ ἔφερε ἀπὸ τον οὐρανὸ στὸν κόσμο. 

Ἔφερε τὴν ἀλήθεια, τὴν προσευχή, τὴν ἀθανασία.

Μὲ ποιὸ ἄλλο ἀντικείμενο στὴ γῆ, ἐκτός ἀπὸ τὸ χρυσό, θὰ μποροῦσε νὰ συμβολιστεῖ καλύτερα ἡ ἀλήθεια; 

Ὅ,τι καὶ νὰ κάνεις στὸ χρυσό, αὐτὸς θὰ ἐξακολουθεῖ νὰ λάμπει.

Μὲ ποιὸ ἄλλο ἀντικείμενο θὰ μποροῦσε νὰ συμβολιστεῖ καλύτερα ἡ προσευχὴ ἂν ὄχι μὲ τὸ λιβάνι; 

Ὅπως ὁ καπνὸς ἀπὸ τὸ λιβάνι γεμίζει τὴν ἐκκλησιὰ ὁλόκληρη, ἔτσι γεμίζει κι ἡ προσευχὴ ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου. 

Ὅπως ὁ καπνὸς ἀνεβαίνει ψηλά, ἔτσι ἀνεβάζει ἡ προσευχὴ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου στὸν Θεό. «Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου», λέει ὁ Ψαλμωδὸς (Ψαλμ. ρμα΄ 2). 

Εἶναι γεγονὸς πὼς κι ἄλλα πράγματα βγάζουν καπνό, μὰ κανένας καπνὸς δὲν ἐμπνέει τὴν ψυχὴ γιὰ προσευχή.

Ποιὸ ἄλλο ἐπίγειο ἀντικείμενο θὰ μποροῦσε νὰ συμβολίσει καλύτερα τὴν ἀθανασία ἀπὸ τὸ μύρο; 

Ἡ θνητότητα ἀποπνέει δυσωδία, ἐνῶ ἡ ἀθανασία ἔχει μία διαρκή εὐωδία.

Οἱ μάγοι ἀπὸ την Ἀνατολὴ συμβόλισαν ἔτσι ἔστω κι ἀνεπίγνωστα ὁλόκληρη τὴ χριστιανικὴ πίστη. 

Ξεκίνησαν ἀπὸ τὴν Ἁγία Τριάδα κι ἔφτασαν ὡς τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴν ἀθανασία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καὶ τῶν πιστῶν Του. 

Δὲν εἶναι ἁπλοὶ προσκυνητές, μὰ πραγματικοὶ προφῆτες. 

Προφῆτες τόσο τῆς χριστιανικῆς πίστης ὅσο καὶ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἔργου τοῦ Χριστοῦ. 

Ἀπὸ μόνοι τους, μὲ τὴ δική τους ἀντίληψη καὶ γνώση, δὲν θὰ τὰ ἤξεραν ὅλα αὐτά. 

Ἦταν ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ποὺ τοὺς ἔστειλε στὴ Βηθλεὲμ καὶ τοὺς ἔδωσε τὸ παράξενο αὐτὸ ἄστρο νὰ τοὺς ὁδηγεῖ.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, 

«Θεός ἐπί γῆς, ἄνθρωπος ἐν Οὐρανῶ», 
Ὁμιλίες Α΄. 

Εμείς από εδώ

✨ Οι Άγιοι αρχάγγελοι και οι ασώματες δυνάμεις των ουρανών...

 

Η Αγία Γραφή δίνει σαφή και ακράδαντα μαρτυρία ότι οι άγγελοι ακαταπαύστως επικοινωνούν με τούτο τον κόσμο.

Η Ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μάς διδάσκει τα ονόματα των επτά αρχηγών των αγγελικών δυνάμεων:

 

Μιχαήλ,

Γαβριήλ,

Ραφαήλ,

Ουριήλ,

Σαλαθιήλ,

Ιεγουδιήλ και

Βαραχιήλ

(Ενίοτε συμπληρώνεται και ένας όγδοος,

ο Ιερεμιήλ).

 

«Μιχαήλ» στην Εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «ποιός είναι όμοιος με τον Θεό;» (τις ως ο Θεός ημών;). 

Ο άγιος Αρχάγγελος Μιχαήλ απεικονίστηκε ήδη από τους πρώτους χριστιανούς ως στρατηγός, ο οποίος κρατάει στο δεξί χέρι του δόρυ, με το οποίο επιτίθεται στον Εωσφόρο, τον Σατανά, και στο αριστερό του χέρι κρατά ένα πράσινο κλαδί φοίνικα. 

Στην κορυφή του δόρατος υπάρχει μια λινή κορδέλα με κόκκινο σταυρό. 

Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως ο φρουρός της Ορθοδόξου πίστεως, ο οποίος μάχεται κατά των αιρέσεων.

 

«Γαβριήλ» σημαίνει «Άνθρωπος του Θεού», η «ισχύς του Θεού». Είναι ο αγγελιαφόρος των μυστηρίων του Θεού, ιδιαιτέρως δε της Ενσαρκώσεως του Θεού και όλων των σχετικών με αυτήν μυστηρίων. Απεικονίζεται συνήθως κρατώντας στο δεξί χέρι του φανάρι με φωτισμένη λαμπάδα και στο αριστερό του χέρι έναν καθρέφτη από πράσινο ίασπη. Ο καθρέφτης σηματοδοτεί τη σοφία του Θεού ως ένα κρυμμένο μυστήριο.

 

«Ραφαήλ» σημαίνει «Θεία θεραπεία» ή «Θεός ο θεραπευτής» (Τωβίτ 3, 17 και 12, 15). Ο Ραφαήλ απεικονίζεται να οδηγεί με το δεξί χέρι του τον Τωβίτ (ο οποίος κρατάει ένα ψάρι αλιευμένο στον Τίγρη ποταμό) και με το αριστερό μία αλαβάστρινη ιατρική θήκη.

 

«Ουριήλ» σημαίνει «Πυρ του Θεού», ή «Φως του Θεού» (Γ΄ Έσδρας 3,1 και 5,20). Απεικονίζεται να κρατάει ένα σπαθί κατά των Περσών στο δεξί χέρι του και μια πύρινη φλόγα στο αριστερό,

 

«Σαλαθιήλ» σημαίνει «πρεσβευτής προς τον Θεό» (Γ΄ Έσδρας 5, 16), Απεικονίζεται με χαμηλωμένο το πρόσωπο και τα μάτια του, κρατώντας τα χέρια του στο στήθος σε στάση προσευχής.

 

«Ιεγουδιήλ» σημαίνει «αυτός που δοξάζει τον Θεό». Απεικονίζεται με χρυσό στεφάνι στο δεξί του χέρι και τριπλό μαστίγιο στο αριστερό.

 

«Βαραχιήλ» σημαίνει «Ευλογία του Θεού». Απεικονίζεται να κρατά στο χέρι του λευκό τριαντάφυλλο κοντά στο στήθος του.

 

«Ιερεμήλ» σημαίνει «εξύμνηση του Θεού». Τιμάται ως εμπνευστής υψηλών σκέψεων, που ανυψώνουν τον άνθρωπο προς τον Θεό (Γ΄ Έσδρας 4, 36).

 

Απολυτίκιο Αγίων Αρχαγγέλων 

Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας·

Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.

 

~Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 

Χρόνια Πολλά στην Πολεμική μας Αεροπορία!

|επιμέλεια ανάρτησης: Κωνσταντίνα Δελή 

(εκ των μελών της messenger ομάδας μας, Προσευχής & Δράσεων, 

"ΚΟΙΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ"...)

☆ Η Ευρώπη είναι ο θάνατος και ο Χριστός Η ΖΩΗ... |Τι λοιπόν επιθυμείτε; Να είστε με το μέρος της Ευρώπης ή με το μέρος του Χριστού; Επιθυμείτε να είστε με το θάνατο ή με τη ζωή; Αναρωτιέστε; Αποφασίστε.-

 

 

Όλες οι λάμπες στην πλατεία έσβησαν. 

Τι φοβερό σκοτάδι! 

Ο αδελφός βάζει το μαχαίρι 

στο στήθος του αδελφού 

θεωρώντας τον εχθρό του. 

Αρνιέται ο πατέρας τον γιο του 

και ο γιος αρνιέται τον πατέρα. 

Ο λύκος στον λύκο είναι πιο πιστός φίλος 

απ’ ό,τι είναι ο άνθρωπος στον άνθρωπο.

 

Αδελφοί μου, δεν το βλέπετε όλοι; 

Δεν αισθανόσαστε το σκοτάδι 

και το έγκλημα της αντιχριστιανικής Ευρώπης; 

Τι λοιπόν επιθυμείτε; 

Να είστε με το μέρος της Ευρώπης 

ή με το μέρος του Χριστού; 

Επιθυμείτε να είστε με το θάνατο 

ή με τη ζωή;

 Αναρωτιέστε; 

Αποφασίστε. 

Ή θάνατος ή Ζωή. 

Αυτή την ερώτηση έθεσε ο Μωϋσής στον λαό του

 (Δευτ. 30:15-20). 

Εμείς την θέτουμε σε σας. 

Καλό είναι να θυμόσαστε 

πως η Ευρώπη είναι ο θάνατος 

και ο Χριστός η ζωή. 

Επιλέξτε την ζωή, 

για να ζήσετε 

και για να κερδίσετε την αιώνια βασιλεία. 

Αμήν.

 

|Από το βιβλίο: 

Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος, 

"Μέσα από το παράθυρο της φυλακής. 

Μηνύματα στο λαό”

πηγή

 ☆ Συμπληρωματικά μαζί με το κείμενο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς που διαβάσαμε

κι ένα σημερινό που αποτυπώνει γλαφυρά κατά την γνώμη μας την σημερινή κατάσταση.

(Μας το έστειλε ο φίλος, Jim Dalakouras)

~ γράφει ο κ.Argirios Pagartanis

Γιατί με κοροϊδεύεις;

Δε με θες σ' αυτή την παγκόσμια παρέα;

Αφού το μήνυμα που (υποστηρίζεις πως) προσπαθείς να στείλεις είναι ότι στον κόσμο, και ειδικά στον αθλητισμό, όλοι χωράνε. 

Όλοι. 

Και άσπροι και μαύροι και κίτρινοι, και ψηλοί και κοντοί, και χοντροί και αδύνατοι, και straight και gay.

Εμένα γιατί με κοροϊδεύεις; 

Γιατί προσβάλλεις τη θρησκεία μου, αυτό που πιστεύω;

Δεν έχω δικαίωμα να πιστεύω κάπου; 

Εσύ (υποτίθεται πως) πρέπει πρώτος να το υπερασπίζεσαι αυτό. 

Εσύ που (απ' ότι καταλαβαίνω) δεν πιστεύεις. 

Δικαίωμά σου. 

Γούστο σου. 

Επιλογή σου. 

Μπράβο. 

Προχώρα. 

Ωραίος. 

Εμένα, που πιστεύω, 

γιατί με κοροϊδεύεις μέσα στη μούρη μου;

Μήπως θέλεις να στείλεις το μήνυμα ότι, στον σύγχρονο κόσμο, που εξελίσσεται, οι θρησκείες είναι κάτι ξεπερασμένο; 

Και οφείλουμε να γυρίσουμε σελίδα;

Θα το δεχόμουν, σαν μήνυμα, έστω κι αν διαφωνώ κάθετα. 

Μπορεί να μην ήταν ούτε ο τόπος, ούτε η στιγμή, για να στείλεις ένα τέτοιο μήνυμα. 

Αλλά το καταλαβαίνω ότι η πρόκληση είναι μεγάλη. Παγκόσμια τηλεθέαση, γαρ. 

Μεγάλο το κοινό για να τους πεις αυτό που θέλεις.

Θα το κατάπινα, που λες, αν μαζί μ' εμένα, που φοράω σταυρό στο λαιμό μου και πιστεύω στο Χριστό (χωρίς να είμαι θρησκόληπτος) έκανες την απόπειρα να κοροϊδέψεις, να σατιρίσεις και άλλους που πιστεύουν, σε άλλα πράγματα.

Αν για παράδειγμα μετά την παρωδία του Μυστικού Δείπνου μου' δειχνες έναν κοκκινογένη κύριο με τουρμπάνι να χαϊδεύει μια γάτα στον κόρφο του, μπροστά από ένα βουνό πιλάφι και 70 χανουμάκια μπροστά του να του χορεύουν χορό της κοιλιάς.

Ή έναν παχύσαρκο κύριο που στέκεται οκλαδόν με τα χέρια στα γόνατα να τεντώνεται και να σηκώνεται για να ξεπιαστεί.

Ή μια κυρία με έξι χέρια να κρατάει σε καθένα απ' αυτά κάτι διαφορετικό, που συμβολίζει τον αθλητισμό: 

Μια σφαίρα, ένα ακόντιο, έναν κρίκο, τέτοια.

Έτσι θα το έστελνες πιο globally το μήνυμα, ότι οι θρησκείες, παιδιά, είναι κάτι παλιό, καιρός να πάμε παρακάτω.

Δεν το έκανες.

Και τώρα θα κάνω μια αυθαιρεσία: 

Θα σου πω εγώ γιατί δεν το έκανες, αν το σκέφτηκες. 

Γιατί δεν θέλεις να περάσεις υπόλοιπη τη ζωή σου μέσα στον φόβο ότι θα σε κόψουν κομματάκια. 

Γιατί, αν το' χες σκεφτεί και παρουσιάσει πουθενά, θα τις έκοβαν αυτές τις "σκηνές", αλλιώς θα είχαμε ομαδικές αποχωρήσεις από τους Αγώνες. 

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για έλλειψη σεβασμού προς τη θρησκεία τους.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στους μουσουλμάνους, αλλά και στους βουδιστές και στους ινδοϊστές.

Θα σου γράψω, λοιπόν, γιατί νομίζω ότι με κορόιδεψες. 

Γιατί ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ. 

Έτσι αισθάνθηκες. 

Ότι μπορείς να με κοροϊδέψεις και δεν τρέχει τίποτα.

Διότι μετά από αιώνες αιματοκυλίσματος στο όνομα του Χριστού και της "πίστεως της Αγίας", μετά από αιώνες πολέμων, σφαγών και θηριωδιών, ο χριστιανός έχει γίνει ο πιο ανεκτικός πιστός του πλανήτη.

Αναφέρομαι γενικά, σκέφτομαι την πλήρη εικόνα, όχι τις (πολύ μικρές, σε σχέση με τον πληθυσμό) εξαιρέσεις.

Κι αυτή η ανεκτικότητα, που προσπαθεί όσο δεν έχει προσπαθήσει ποτέ στα 2.000 ύπαρξης του χριστιανισμού, να τείνει προς το "Αγαπάτε Αλλήλους", το βασικό μήνυμα που έστειλε ο Ιησούς, εκλαμβάνεται ως αδυναμία.

Πού καταλήγουμε, λοιπόν; 

Σ' αυτό που υποτίθεται ότι στιγματίζεις: 

Το bullying.

Μου έκανες bullying σε παγκόσμιο κοινό. 

Επειδή ένιωσες ότι μπορούσες. 

Κι επειδή με θεώρησες αδύναμο να αντιδράσω.

Έγινες ίδιος, αν όχι χειρότερος, μ' αυτούς που κατηγορείς. 

Έστειλες (σ' εμένα, αλλά και σ' όσους ενοχλήθηκαν) το αντίθετο μήνυμα απ' αυτό που υποτίθεται πως εξέφραζε η γιορτή των 180 εκ. ευρώ. 

Δεν χωράνε όλοι, φίλε. 

Εσένα δεν σε θέλουμε. 

Σε κοροϊδεύουμε.

Αυτό κατάλαβα εγώ, με το φτωχό μυαλό μου.

Κράξτε ελεύθερα.

☆ Ευλογημένοι είναι εκείνοι, που σ'αυτή την ζωή αγάπησαν τον Χριστό και έμαθαν να επικαλούνται το Όνομά Του μέρα και νύχτα...

 

 

...μαζί με την ανάσα 

και τον χτύπο της καρδιάς τους.

Πάνω από την άβυσσο 

θα γνωρίσουν 

ποιον πρέπει να καλέσουν για βοήθεια.

Θα ξέρουν ποιό όνομα να επικαλεστούν. 

Θα ξέρουν από ποιο άκρο ιματίου να πιαστούν.

Εκείνοι θα βρίσκονται πραγματικά 

εκτός κινδύνου,

θα καλύπτονται κάτω από τις φτερούγες 

του αγαπημένου τους Κυρίου...

 

|Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

|εμείς από την Πολυξένη Γιαννακοπούλου

*Δεν έχουμε απολύτως καμιά δουλειά να ασχοληθούμε με τα λάθη των άλλων...

Η χριστιανική πίστη μας, απαγορεύει να είμαστε "κατάσκοποι" των αμαρτιών των άλλων, και επιτάσσει να είμαστε αυστηροί και αμείλικτοι κριτές, των δικών μας αμαρτιών....

Ο ασθενής που βρίσκεται στο νοσοκομείο μεριμνά για τη δική του ασθένεια, και δεν έχει ούτε τη βούληση, ούτε το χρόνο, να ελέγξει τους άλλους ασθενείς, ή να χλευάσει την ασθένειά τους...

~ Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Εμείς από Δημητρης Ροδης

"συν αυτώ" ΥΓ:
Ας το παλέψουμε, έστω μόνο για σήμερα! 
Που είναι η γιορτή του...

|Πρωτοδημοσιεύσαμε σαν σήμερα το 2019... 

☆ Ανάσταση (ακόμα και...) στο Νταχάου

Κάθε Θεία Λειτουργία της Ανάστασης είναι ξεχωριστή, ωστόσο αυτή που έγινε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου είναι μοναδική. Το κολαστήριο που δημιούργησαν οι Ναζί στο Νταχάου, λίγο έξω από το Μόναχο, δέχθηκε τους πρώτους κρατούμενους- πολιτικούς αντιπάλους αρχικώς του Αδόλφου Χίτλερ το 1933 και μέχρι το 1945 , πάνω από 200.000 κρατούμενοι μεταφέρθηκαν εκεί.
 

Αμέτρητοι πέθαναν στο στρατόπεδο, ενώ εκατοντάδες αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν στα πειράματα των Ναζί που διεξάγονταν από τον Δρ Σίγκμουντ Ράσερ.
 

Όταν οι κρατούμενοι έφταναν στο στρατόπεδο με τη μακάβρια επιγραφή στην πύλη του «Η Εργασία Απελευθερώνει» ξυλοκοπούνταν βάναυσα, κουρεύονταν και όλα τους τα προσωπικά αντικείμενα λεηλατούνταν από τους φρουρούς. Οι τιμωρίες για διάφορες παραβάσεις τούς περίμεναν κάθε στιγμή της διαβίωσής τους εκεί και περιλάμβαναν κρέμασμα σε γάντζους για ώρες, σε αρκετό ύψος, ώστε τα πόδια τους να μην αγγίζουν το έδαφος, χτυπήματα, μαστίγωμα και απομόνωση για μέρες σε δωμάτια, ενώ όποιος έχει επισκεφθεί το στρατόπεδο μπορεί να κατανοήσει πως πέθαναν τόσοι πολλοί κρατούμενοι από το κρύο, αφού υποχρεωνόταν σε συνεχή καταμέτρηση, η οποία πάντοτε έβγαινε λανθασμένη.
 

Στις 28 Απριλίου 1945 στο στρατόπεδο εισήλθε ο στρατός των ΗΠΑ και λίγες μέρες μετά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στο Νταχάου γιόρτασαν μία άλλη, μία συγκλονιστική Ανάσταση.
 

Ο κρατούμενος Gleb Rahr από τη Λετονία, δίνει τη δική του μαρτυρία: «… Φυσικά, είχα διαρκώς επίγνωση του γεγονότος ότι αυτά τα γεγονότα εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας. Αλλά πώς θα μπορούσαμε να το ζήσουμε, έξω από τις σιωπηλές, ατομικές προσευχές μας; Ένας συγκρατούμενος και επικεφαλής διερμηνέας της Διεθνούς Επιτροπής των Αιχμαλώτων, ο Μπόρις Φ., με επισκέφθηκε στη μολυσμένη από τύφο μονάδα μου,το «Μπλοκ 27» -για να με ενημερώσει ότι ήταν σε εξέλιξη προσπάθειες, σε συνεννόηση με Εθνικές Επιτροπές Αιχμαλώτων από τη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, για να πραγματοποιηθεί Ορθόδοξη Λειτουργία για την ημέρα του Πάσχα στις 6 Μαΐου (23 Απριλίου με το παλαιό ημερολόγιο).

Υπήρχαν ορθόδοξοι ιερείς, διάκονοι και μια ομάδα μοναχών από το Άγιο Όρος μεταξύ των κρατουμένων. Αλλά δεν υπήρχαν άμφια, καθόλου βιβλία, ούτε εικόνες, κεριά, πρόσφορα ή κρασί. Οι προσπάθειες για να τα βρούμε αυτά από τη ρωσική εκκλησία στο Μόναχο απέτυχαν, καθώς οι Αμερικανοί απλά δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν κανέναν από αυτή την ενορία στην κατεστραμμένη πόλη. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένα από τα προβλήματα θα μπορούσαν να επιλυθούν. Οι περίπου τετρακόσιοι καθολικοί ιερείς που κρατούνταν στο Νταχάου είχαν την άδεια να παραμείνουν μαζί σε ένα στρατώνα και να τελούν τη Θ. Λειτουργία κάθε πρωί πριν ξεκινήσει η δουλειά. Έτσι, μας πρόσφεραν στους Ορθόδοξους τη χρήση της αίθουσας προσευχής τους στο «Μπλοκ 26», η οποία ήταν ακριβώς απέναντι στο δρόμο από το δικό μου «Μπλοκ».
 

Το εκκλησάκι ήταν γυμνό, εκτός από ένα ξύλινο τραπέζι και μια εικόνα της Παναγίας Czenstochowa που κρεμόταν στον τοίχο πάνω από το τραπέζι, μια εικόνα που προερχόταν από την Κωνσταντινούπολη και αργότερα ήρθε στο Belz στη Γαλικία, όπου στη συνέχεια την πήρε από τους Ορθόδοξους ένας Πολωνός βασιλιάς. Όταν ο ρωσικός στρατός έδιωξε τα στρατεύματα του Ναπολέοντα από την Czenstochowa, ο ηγούμενος της Μονής Czenstochowa έδωσε ένα αντίγραφο της εικόνας στον Τσάρο Αλέξανδρο Α’, ο οποίος το τοποθέτησε στον καθεδρικό ναό Καζάν στην Αγία Πετρούπολη, όπου ετιμάτο μέχρι την κατάληψη της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους.
 

Μια δημιουργική λύση στο πρόβλημα των αμφίων βρέθηκε επίσης. Από το νοσοκομείο της πρώην SS-φρουράς μας πήραμε καινούρια λινά υφάσματα. Όταν ράψαμε μεταξύ τους κατά μήκος δύο πετσέτες, σχηματίστηκε ένα πετραχήλι και όταν ράφτηκαν στα άκρα τους προέκυψε ένα Οράριο. Οι κόκκινοι σταυροί που προορίζονταν αρχικά για να φορεθούν από το ιατρικό προσωπικό των φρουρών SS, τέθηκαν στις πετσέτες-άμφια.
 

Την Κυριακή του Πάσχα που ήταν την 6η Μαΐου (23 Απριλίου σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο) -που συνέπεσε με την εορτή του Αγίου Γεωργίου- Σέρβοι, Έλληνες και Ρώσοι συγκεντρώθηκαν στο στρατώνα των καθολικών ιερέων.
 

Σε ολόκληρη την ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν υπήρξε πιθανώς ποτέ μια Λειτουργία του Πάσχα, όπως αυτή στο Νταχάου το 1945. Έλληνες και Σέρβοι ιερείς μαζί με ένα Σέρβο διάκονο, που φορούσαν τα αυτοσχέδια «άμφια» πάνω από τις ριγέ μπλε και γκρι στολές κρατουμένων. Στη συνέχεια, άρχισαν να ψάλλουν, εναλλάξ από τα ελληνικά στα σλαβικά, και στη συνέχεια πάλι πίσω στα ελληνικά. Ο κανόνας του Πάσχα, τα Πασχάλια στιχηρά, η Ομιλία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ψάλθηκαν όλα από μνήμης!
 

Δεκαοκτώ Ορθόδοξοι ιερείς και ένας διάκονος -περισσότεροι από τους οποίους ήταν Σέρβοι συμμετείχαν σε αυτή την αξέχαστη Λειτουργία. Όπως ο άρρωστος άνθρωπος που τον είχαν κατεβάσει από τη στέγη ενός σπιτιού και τον τοποθέτησαν μπροστά στα πόδια του Χριστού, έτσι και ο Έλληνας Αρχιμανδρίτης Μελέτιος διακομίστηκε σε ένα φορείο μέσα στο παρεκκλήσι, όπου παρέμεινε προσευχόμενος κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας.

Παρόντες ήταν ο άγιος Επίσκοπος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ο οποίος μεταφέρθηκε από το Νταχάου το Δεκέμβριο του 1944.
 

Σύμφωνα με μαρτυρίες παρών ήταν ο π. Δαμασκηνός Χατζόπουλος (1913-1977), μετέπειτα Μητροπολίτης Τριφυλίας και Ολυμπίας (1950-1957) και Δημητριάδος και Αλμυρού (1957-1968). Ο π. Δαμασκηνός συνελήφθη για την κοινωνική του δράση στην Μητρόπολη Κορινθίας το 1942 και μεταφέρθηκε στην Ιταλία και στο Νταχάου, όπου υπέστη φρικτά βασανιστήρια.
 

Επίσης παρών ήταν ο Αρχιμανδρίτης Διονύσιος, ο οποίος μετά τον πόλεμο έγινε Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών. Ο π. Διονύσιος με καταγωγή από το Ανδραμμύτιο της Μικράς Ασίας, όπου οι δικοί δολοφονήθηκαν από τους δασκάλους των Ναζί, τους Κεμαλικούς, είχε συλληφθεί το 1942 επειδή έκρυψε και φρόντισε Άγγλους αξιωματικούς και στρατιώτες που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους Ναζί. Βασανίστηκε για να μην αποκαλύψει τα ονόματα όσων εμπλέκονταν στην αρωγή στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων και στη συνέχεια φυλακίστηκε για δεκαοχτώ μήνες στη Θεσσαλονίκη, στο στρατόπεδο Παύλου Μελά, πριν μεταφερθεί στο Νταχάου. Στη Θεσσαλονίκη του δόθηκε χάρη, αλλά την απέρριψε. Κατά τη διάρκεια των δύο χρόνων στο Νταχάου, βίωσε τη ναζιστική θηριωδία και υπέφερε πολύ. Τις εμπειρίες του τις κατέγραψε αργότερα στα βιβλία του, μεταξύ αυτών ήταν τακτικές πορείες στο εκτελεστικό απόσπασμα, όπου θα γλίτωνε την τελευταία στιγμή, εξευτελισμοί, και στη συνέχεια επιστροφή στην εξαθλίωση του μπλοκ των κρατουμένων. Μάλιστα, ο προσωπικός του γιατρός διηγείται ότι είχε στο σώμα του μια μακρά ουλή από πυρωμένο σίδερο.
 

Μετά την απελευθέρωση, ο π. Διονύσιος βοήθησε τους Συμμάχους να μετεγκαταστήσουν πρώην κρατουμένους του Νταχάου, ενώ πριν από το θάνατό του, επισκέφθηκε το Νταχάου και τέλεσε την πρώτη Ορθόδοξη Λειτουργία εκεί σε περίοδο ειρήνης.
 

Γράφοντας το 1949, ο π. Διονύσιος θυμήθηκε το Πάσχα του 1945 με τα εξής λόγια:
«…Στην ύπαιθρο, πίσω από την παράγκα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες και Σέρβοι είχαν συγκεντρωθεί. Στο κέντρο, οι δύο ιερείς, ο Σέρβος και ο Ἐλληνας. Δεν φορούν χρυσά άμφια. Δεν έχουν ακόμη ράσα. Δεν έχουν κεριά ούτε λειτουργικά βιβλία στα χέρια τους. Αλλά τώρα δεν χρειάζονται εξωτερικά, υλικά φώτα για να υμνήσουν τη χαρά. Οι ψυχές όλων είναι φλεγόμενες, κολυμπούν στο φως.
 

Ευλογημένος είναι ο Θεός μας. Η μικρή, χαρτόδετη Καινή Διαθήκη μου έχει έρθει στη δόξα της. Ψάλλουμε το «Χριστός Ανέστη» πολλές φορές, και η ηχώ του αντηχεί παντού και αγιάζει το μέρος.

Η Γερμανία του Χίτλερ, το τραγικό σύμβολο ενός κόσμου χωρίς Χριστό, δεν υπάρχει πια. Και ο ύμνος της ζωής της πίστης ανεβαίνει από όλες τις ψυχές, είναι η ζωή που προχωρά από τον καταπράσινο λόφο του Stein με πλεύση προς τον Εσταυρωμένο ».
 

Οι ιερείς που συμμετείχαν στο 1945 στην πασχαλινή Θ. Λειτουργία μνημονεύονται σε κάθε Θ. Λειτουργία που πραγματοποιείται στο παρεκκλήσι, μαζί με όλους τους Ορθόδοξους χριστιανούς που έχασαν τη ζωή τους «σε αυτό το μέρος, ή σε άλλο τόπο βασανιστηρίων».
 

Στις 29 Απριλίου 1995, στην πεντηκοστή επέτειο από την απελευθέρωση του Νταχάου εγκαινιάστηκε το Ρωσικό Ορθόδοξο παρεκκλήσι των κεκοιμημένων του Νταχάου, αφιερωμένο στην Ανάσταση του Χριστού. Στο παρεκκλήσι περιέχειται μια εικόνα με αγγέλους που ανοίγουν τις πύλες του στρατοπέδου συγκέντρωσης και ο Ίδιος ο Χριστός οδηγεί τους κρατούμενους προς την ελευθερία.

Θ. Μαλκίδης

(μας έστειλε ο Χρ. Αδαμόπουλος)

***

Αντί για υστερόγραφο

Οδός Μέρλιν 1943

Mein lieber Fritz,
άδικα περιμένεις.

Θα κουραστείς με μένα, δε λυγίζω
ό,τι και να μπου πεις
δε θα προδώσω
ό,τι και να σκαρφιστείς
δεν το φοβάμαι.
Μήτε το πάτημα της μπότας σου
στα δάχτυλά μου,
μήτε του τσιγάρου σου το σβήσιμο
στο μέτωπό μου,
κι αν πεις για το ντουφέκι
που εσύ τρέμεις μονάχα
στο άκουσμά του
διόλου δεν το φοβάμαι.

[...]

Εσύ που όλα τα ξέρεις
φαίνεται πως δεν το 'μαθες ακόμα
πως πάνε χρόνια τώρα
που πέθανε ο θάνατος
στην Ιερουσαλήμ.
Αντώνης Ζαχαρόπουλος, Χιονάνθρωποι

|το πρωτοδημοσιεύσαμε τον Απρίλη του '19