"Είναι ξεκάθαρο! Χωρίς τη βοήθεια του Θεού δεν πρόκειται ποτέ να ξεφύγεις..." |ΕΡΩ TV: ΕΡώτημα: "Υπάρχει διέξοδος για τους νέους μας απ' την μάστιγα των ναρκωτικών;" - Μέρος Β'...

Συγκλονιστικές μαρτυρίες δύο πρώην χρηστών

για το πώς κατάφεραν να ξεφύγουν

από αυτό το θανατηφόρο ταξίδι

που δεν έχει γυρισμό...

πηγή: ΕΡΩ ΤV

Υπάρχει κάποιο όφελος για την Ελλάδα, πέντε χρόνια μετά την «Συμφωνία» των Πρεσπών;

Γράφει ο Θεοφάνης Μαλκίδης 

Πέντε χρόνια μετά τη «Συμφωνία» οι προηγούμενοι, οι τωρινοί και οι επόμενοι, όσοι έχουν υπογράψει, κυρώσει, ψηφίσει, σιωπήσει(….) , νομίζουν ότι ξεμπέρδεψαν με τη Μακεδονία, όμως η αλήθεια είναι ο «λόγος ο δυνατός, μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» όπως γράφει ο Γιάννης Ρίτσος.
Η συμπλήρωση πέντε ετών από υπογραφή της λεγόμενης «Συμφωνίας» για τη Μακεδονία, έδειξε ότι οποιαδήποτε πράξη, παρά τη θέληση του λαού, οποιαδήποτε πράξη της «ηγεσίας» ερήμην του λαού, νομοτελειακά θα εξαφανιστεί. 
Ειδικότερα κάθε πράξη εναντίον των συμφερόντων του Ελληνισμού, πράξη που επιβραβεύτηκε με τη σιωπή και τη
συναίνεση όλων, καταλήγει στη λήθη της ιστορίας όσων την υπέγραψαν, την επικύρωσαν αλλά και όσων σιώπησαν. Είναι η ίδια η ιστορική διαδρομή και πορεία του ελληνικού λαού που δείχνει το αντίθετο για όσους υποστηρίζουν ότι η «Συμφωνία» δεν ακυρώνεται. Για όσους μας είπαν ότι είναι για το καλό μας να παραδοθεί η Μακεδονία στους σφετεριστές, πως 140 χώρες αναγνωρίζουν τα Σκόπια ως «Μακεδονία» άρα πρέπει και εμείς να κάνουμε το ίδιο αφού έτσι θα συνεχίσουν να την ονομάζουν, πως η προσωρινή ονομασία πΓΔΜ περιλαμβάνει ήδη τον όρο Μακεδονία, άρα τους έχουμε αναγνωρίσει ήδη.
Είναι οι ίδιοι που μας είπαν ότι τα Σκόπια εάν θα άλλαζαν το Σύνταγμά τους (κάτι που δεν έγινε ), θα σταματούσε ο
αλυτρωτισμός, ενώ σιωπούν για τις εκατοντάδες παραβιάσεις της «Συμφωνίας», παραβιάσεις οι οποίες συνιστούν αιτία και λόγο ακύρωσης.

Εν ολίγοις λίγοι, «μοιραίοι και άβουλοι αντάμα», όπως γράφει ο Βάρναλης, αποδέχθηκαν δια της υπογραφής, ψήφου και δια της σιωπής, όνομα κράτους «Βόρεια Μακεδονία, εθνότητα και γλώσσα μακεδονική», έγινε είσοδος στο ΝΑΤΟ και θα γίνει και στην ΕΕ με μονομερή απόσυρση του δικαιώματος που έχει η Ελλάδα στην αρνησικυρία (βέτο)».
Παράλληλα έγινε παράδοση των εμπορικών σημάτων σε επιτροπή ειδικών, έρμαιο ουσιαστικά στις διαθέσεις των Σκοπιανών, παραχωρήθηκε πρόσβαση στη θάλασσα, λιμάνια και αεροδρόμια, διεθνή σήματα MK και MKD , δηλαδή Μακεδονία, με εξαίρεση τις πινακίδες των αυτοκινήτων….
Έχει τεθεί η αλλαγή των σχολικών βιβλίων πάλι σε διαπραγμάτευση με επιτροπή ειδικών, έχει γίνει πρόνοια να
υπάρχει απαγόρευση της «ερμηνείας» του όρου Μακεδονία, της κληρονομιάς της ακόμα και για τα αρχαία χρόνια (άρθρο 7, παρ 5), απαγόρευση να μας ενοχλούν «αρχαιολογικά τεχνουργήματα» σε χρήση (π.χ, δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το Αστέρι της Βεργίνας, αλλά μπορούν να το χρησιμοποιούν με μικρές διαφορές όπως συνεχίζει να συμβαίνει), απαγόρευση να ζητάμε να αφαιρέσουν αγάλματα ή μνημεία που αναπαριστούν αρχαίους Μακεδόνες,
εκτός και εάν βάζουν μια ταμπελίτσα στην άκρη με ένα συγκεχυμένο μήνυμα…..
Επίσης υπάρχει απαγόρευση οι Έλληνες κάτοικοι της Μακεδονίας να ονομάζονται Μακεδόνες (ο πρώην πρωθυπουργός, νυν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο διάγγελμά του μας αποκάλεσε «Ελληνο-μακεδόνες»), αποθάρρυνση να χρησιμοποιούμε τον όρο «Μακεδονία» για το σήμερα, απέφυγαν να γράψουν τον όρο αυτόν και χρησιμοποιούν τον όρο «Βόρεια περιοχή της Ελλάδας», όρος ασαφής και παραπλανητικός διότι και
η Θράκη και η Ήπειρος στην Βόρεια περιοχή της Ελλάδας βρίσκονται.

Η Ελλάδα είναι αποδεκτό ότι ανάλωσε τα διπλωματικά της όπλα για να εξασφαλίσει μία σύνθετη ονομασία, προκειμένου να διακρίνεται η ελληνική Μακεδονία από το γειτονικό κράτος και να καταστεί σαφές ότι το τελευταίο δεν εκπροσωπεί το ιστορικό και γεωγραφικό μέγεθος της Μακεδονίας ως συνόλου.
Σε αντάλλαγμα, αποδέχθηκε την παραχώρηση του ονόματός της και έτσι η «Συμφωνία» καθίσταται ετεροβαρής, λεόντειος και δυσμενής για την ελληνική πλευρά με την αναγνώριση μακεδονικής ιθαγένειας και γλώσσας. Επιπλέον η εθνική ιδεολογία των γειτόνων, δηλαδή ο «Μακεδονισμός» στηρίζεται και ενισχύεται μέσω της αναγνώρισης αυτής, γεγονός το οποίο εγκυμονεί σοβαρά προβλήματα για την Ελλάδα. Αυτό το είδαμε και με την πρόσφατη υπόθεση του «Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας» στη Φλώρινα.
Είναι περιττό να επαναλάβουμε την προπαγάνδα ότι η «Συμφωνία» ήταν και παραμένει μονόδρομος, τη στιγμή που στην πράξη η «Συμφωνία» για τη Μακεδονία και κυρώθηκε ερήμην μας, έχει καταργηθεί ουσιαστικά και τυπικά από τα Σκόπια με τις εκατοντάδες παραβιάσεις. Παραβιάσεις οι οποίες επαναλαμβάνουμε και θα επαναλαμβάνουμε συνεχώς, συνιστούν σύμφωνα με το διεθνές, διπλωματικό και προξενικό δίκαιο ικανή αιτία ακύρωσης της «Συμφωνίας».

Δε χρειάζεται να αναφέρουμε και άλλα «επιχειρήματα» για τη «Συμφωνία» η οποία αναμφισβήτητα ήταν και παραμένει μία τομή στην νεώτερη ελληνική ιστορία και πολιτική, για το πως επιβλήθηκε, τι τελικώς εξυπηρέτησε, εάν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον, ποιο είναι το όφελος για την Ελλάδα.
Δεν υπήρχε, ούτε υπάρχει μονόδρομος όπως επισήμαινε η Ελλαδική ρητορική της παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας, αλλά υπάρχουν λύσεις που υπαγορεύονται από τα εθνικά συμφέροντα, τα οποία με την αποκαλούμενη «Συμφωνία», είναι βέβαιο ότι παραδίδονται στους σφετεριστές, στους καπηλευτές, στους παραχαράκτες.
Είναι επίσης βέβαιο ότι η «Συμφωνία» προώθησε και συνεχίζει να το πράττει ερήμην του ελληνικού λαού, την απώλεια της αποκλειστικής όπως έχουμε το δικαίωμα χρήσης και της διαχείρισης του Ελληνικού ηθικού, ιστορικού, γεωγραφικού, πολιτικού, διπλωματικού, οικονομικού και γεωπολιτικού όρου Μακεδονία.
Η σιωπή, η συναίνεση, η αδιαφορία για τη «Συμφωνία» για τη Μακεδονία, για το εθνικό συμφέρον σε ΓΗ, ΑΕΡΑ και ΘΑΛΑΣΣΑ αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας για το μέλλον, για τη συνέχεια και για την υπεράσπιση του Ελληνισμού. 
Κάθε υποχώρηση στην έτσι και αλλιώς προβληματική για ουσιαστικά και τυπικά ζητήματα «Συμφωνία» που έχει ουσιαστικά καταργηθεί από τα Σκόπια, αποτελεί «πρόσκληση» και για τους γνωστούς εισβολείς εξ΄Ανατολών, οι οποίοι πίσω από την υποταγή και την ταπείνωση που κρύβει η «Συμφωνία», ετοιμάζονται για τον Έβρο, το Αιγαίο και την Κύπρο, απειλώντας τον Ελληνισμό, αμφισβητώντας την επιβίωσή μας και το μέλλον μας, με την
ελλαδική παθητική στάση και υποχωρητικότητα να ενισχύει την πολιτική αυτή.

Το αίτημα του Ελληνικού λαού για τη Μακεδονία, παραμένει η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων με όρους σεβασμού στην ιστορία και την αλήθεια, την εθνική αξιοπρέπεια, τη συνέχεια και το μέλλον μας ως έθνους.
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες συνεχίζουν τον αγώνα για την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη.

πηγή 

"...Αίφνης μες στην καταχνιά και ερημιά του κόσμου συμβαίνει κάτι, μια φεγγοβολή, μοσχοβόλημα Μαρτίου και μαρτυρίου...Μια κηδεία, το ξόδι ενός παλληκαριού, μια πολύτεκνη και καλλίτεκνη οικογένεια, ένας ιερέας και μια μάνα, να αποχαιρετούν τον γιο τους, τον Κυπριανό Παπαϊωάννου... | Γράφει ο Δάσκαλος, Δημήτρης Νατσιός

«Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα»

Δημήτριος Νατσιός

Πριν από 25 περίπου χρόνια, στην Κύπρο, σε κάποιο σηµείο της «νεκρής ζώνης», πέφτει νεκρός από σφαίρες άνανδρων Τούρκων ένα 26χρονο παλληκάρι, ο Σολωµός Σπύρου Σολωµός.

Σκαρφάλωνε άοπλος στον ιστό, για να κατεβάσει το κατοχικό σύµβολο του ψεύδους και του αίµατος: την «τουρκοκυπριακή σηµαία».

Εκεί τον βρήκε το βόλι…

Και το ηρωικό ελληνόπουλο – πού είχε ίδιο και το όνοµα και το επίθετο µε τον ποιητή πού έγραψε τον «Ύµνο στην Ελευθερία»! – πέρασε ελεύθερα στην αθανασία!

Πήγαν μετά από μέρες στον πατέρα του ήρωα, για να του προσφέρουν οικονομική ενίσχυση, εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων.

Αρνιόταν πεισματικά, όντας φτωχός μα περήφανος.

Πείστηκε, όταν του είπαν πως δεν έπρεπε να προσβάλει τους εκπροσώπους του ελληνικού λαού, γιατί ήθελαν μόνο να τιμήσουν τον ήρωα γιο τους.

Μόλις πήρε την επιταγή, την κατέθεσε αμέσως στο Ταμείο Άμυνας της Κύπρου.

Όταν τον ρώτησαν, γιατί το έκανε, απάντησε ο λεβεντόγερος.

«Τι νόμισαν, ότι θα έτρωγα εγώ από το αίμα του παιδιού μου;»

Φαντάζεστε να πήγαιναν στον Πιερή Αυξεντίου με μια επιταγή και του λέγαν:

«Αυτά είναι για τη θυσία του γιού σου;

Θα τους σκότωνε!».

“Θα πάρω μιαν ανηφοριά

θα πάρω σκαλοπάτια

να βρω τα μονοπάτια

που παν στη λευτεριά”.

Είναι στίχοι του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του μαθητή του Ελληνικού Γυμνασίου της Πάφου, τον οποίο κρέμασαν οι Άγγλοι στις 14 Μαρτίου του 1957.

Στο άκουσμα του θανάτου, της δολοφονίας του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ο σπουδαίος Δωδεκανήσιος λογοτέχνης Φώτης Βαρέλης, έγραψε ένα εξαίσιο ποίημα, το οποίο ο ραδιοσταθμός της Λευκωσίας το μετέδωσε τότε ως δημοτικό κυπριακό τραγούδι.

Πήγαν οι Άγγλοι, πριν από την θυσία, να δελεάσουν την μάνα του μ’ ένα τεράστιο ποσό, για να πιέσει το γιο της να προδώσει.

Απάντησε αγέρωχα η Ρωμιά, Ελληνίδα μάνα:

«Εγώ δεν εγέννησα παιδί να το λαλούν προδότη

χαλάλι της πατρίδας μου το αίμα του παιδιού μου».

Και δεν γέννησε τέτοιο παιδί, γέννησε ήρωα…

Και του έγραψαν και τραγούδι.

Παραθέτω κάποιους στίχους:

«…Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.

Μπαίνει κι η Πρώτη η άταχτη και η Τρίτη που διαβάζει,

Μπαίνει κι η Πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.

– Παρόντες όλοι;

– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.

– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος, και με φωνή που τρέμει:

– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.

– Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,

αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει

να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.

– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,

στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,

συ μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι,

και του σχολειού μας σήμερα, Δευτέρα Παρουσία.

Τα’ πε κι απλώθηκε σιωπή πα στα κλαμένα νιάτα,

Που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,

Έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο».

Αυτό το αριστούργημα περιεχόταν στο παλιό – προ του 2006 – βιβλίο Γλώσσας της Στ΄ Δημοτικού, στο γ΄ τεύχος.

Δεν άρεσε στα κνώδαλα του πολυπολιτισμού, στους προσκυνημένους νενέκους του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, το έκριναν προφανώς ως εθνικιστικό!

Για ήρωες θα μιλάμε τώρα;

Αυτά είναι παρωχημένα, στερεότυπα.

Αίματα, κόκκαλα και θάνατοι για την Πατρίδα, τρομάζουν τα παιδιά – έτσι μου είπε κάποιος ανεπρόκοπος σχολικός σύμβουλος κάποτε, όταν αντίκρισε τα καμιά 15αριά κάδρα ηρώων, που έχω αναρτημένα πάντοτε στην τάξη μου!

Ενώ οι «συνταγές μαγειρικής» τα γαληνεύουν.

Και καταντήσαμε, να διδάσκουμε στην Στ’ Δημοτικού, τον ηρωισμό μέσω ενός κειμένου με τίτλο «η … Σόνια η γάτα»!

Αχ, δυστυχισμένη πατρίδα!

«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες», έγραφε κάποτε στους τοίχους των σπιτιών η αδάμαστη εκείνη γενιά των Ελλήνων της Κύπρου.

Σήμερα «τρώγωμεν» την Ελλάδα… «δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα». (Κ. Βάρναλης).

Το άρθρο θα μπορούσε να τελειώσει εδώ.

Όμως όχι, η ιστορία του Γένους δεν ξαποσταίνει.

Αίφνης μες στην καταχνιά και ερημιά του κόσμου συμβαίνει κάτι, μια φεγγοβολή, μοσχοβόλημα Μαρτίου και μαρτυρίου, που σε κάνει να λες ζει η αθάνατη Ρωμιοσύνη.

Μια κηδεία, το ξόδι ενός παλληκαριού, μια πολύτεκνη και καλλίτεκνη οικογένεια, ένας ιερέας και μια μάνα, να αποχαιρετούν τον γιο τους, τον Κυπριανό Παπαϊωάννου.

Και να βλέπεις στα πρόσωπα την ατράνταχτη βεβαιότητα «ουκ έστιν ώδε», την ελπίδα της αναστάσεως.

Και πάλι η Κύπρος να δασκαλεύει το τρικυμισμένο Γένος:

«Κουράγιο, μικροκόρη μας, που μας εγίνης μάνα

Ύμνος και Θρήνος της ζωής κι ανάστασης καμπάνα». (Ρίτσος).

Είδαμε μια φωτογραφία, λουσμένη στο χαροποιόν πένθος.

Ανάστασης καμπάνα.

Να την μεγεθύνουν οι δάσκαλοι, να την δείξουν στους μαθητές τους.

Κι αν διαμαρτυρηθούν τα σκοτάδια της αθεϊας, να τους θυμήσουν τον Επιτάφιο, του Θεανθρώπου το ξόδι, που το συνοδεύουν πολλές οικογένειες με τα παιδιά τους.

Την Μεγάλη Παρασκευή δεν θρηνούμε για τον Χριστό, κλαίμε για την κατάντια μας, του γένους των βροτών και χαιρόμαστε για την Ανάσταση που έρχεται.

Αυτή είναι η χαρμολύπη της αγίας μας εκκλησίας.

Θυμήθηκα ένα γράμμα από τότε τα μεγάλα χρόνια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.

Από το ίδιο προζύμι είναι πλασμένη και η οικογένεια του Κυπριανού.

Έγραφε ο ήρωας Ανδρέας Παναγίδης:

«Σεβαστέ μου πατέρα ήταν γραφτό της μοίρα μας να υποστούμε τον μοιραίον χωρισμό.

Ας ευχαριστήσουμε όλοι τον Θεόν και ας γίνη το θέλημα Του.

Ίσως ο Θεός με αγάπησε από τώρα και θέλει να με πάρη κοντά Του.

Αργά ή γρήγορα θα δώσουμε την ψυχή μας στον Θεό, γιατί όχι τώρα;…».

Αυτό το γράμμα, αυτή η προσευχή έχει πολλές υπογραφές.

Υπογραφές γραμμένες με αίμα και όχι με μελάνι.

Του Μάρκου,

του Παύλου,

του Γρηγόρη,

του Ευαγόρα,

του Τάσου,

του Σολωμού.

Ο Κυπριανός,

ο καταδρομέας, με τον πράσινο μπερέ,

ο φοιτητής της Νομικής,

το αγνό παιδί,

έβαλε,

δικαιούται, και την υπογραφή του…

Θα μπορούσε να πάει και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας

ή ο πρωθυπουργός στην Κύπρο

για να τιμήσουν το παλληκάρι.

(Δεν γράφω να συμπροσευχηθούν,

γιατί αυτό δεν το κατανοούν.

Καλύτερα όμως, θα ήταν η παρουσία τους

το μόνο πένθος εν μέσω αναστάσιμης ελπίδος).

Ως Χριστιανός Ορθόδοξος

και Έλληνας δάσκαλος

μόνο μια ευχή και προσευχή:

Καλόν παράδεισο, αδελφέ μας…

| μας έστειλε η εκ των "συν αυτώ", Despina Giannakovitou

Τρέιλερ Εκπομπής ΕΡΩτημα με θέμα "Η μάστιγα των Ναρκωτικών σήμερα στους Νέους" |με τον Άρη Σερβετάλη

ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 21:00 Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ Α΄ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ 

«ΕΡΩτημα» ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Συμμετέχει ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης!

* Άκου: Δες πρώτα το υπέροχο τρέιλερ της αποψινής εκπομπής των νέων της "Ενωμένης Ρωμιοσύνης"

με πρωταγωνιστή τον Άρη μας...

Κι έπειτα πάτησε πάνω στο παρακάτω 

για να δεις ολόκληρη την εκπομπή...

|Τι λες;

Δεν αξίζει τον κόπο να κλείσουμε για λίγη ώρα τις υπόλοιπες οθόνες μας και να παρακολουθήσουμε όλοι μαζί την εκπομπή απόψε το βράδυ; 

       Αν συμφωνείς, στις 9 ακριβώς, κάνε κλικ ΕΔΩ...

   ~ Με αγάπη ρωμαίικη, "αμφ."

" Ένας εύκολος τρόπος για να ζήσεις τον Παράδεισο από αυτή τη ζωή... |Όταν μιλάει ο ίδιος ο Όσιος Πορφύριος...

πηγή

~ Στην πρώτη εκπομπή «ΕΡΩτημα» συζητούμε με μια υπερπολύτεκνη οικογένεια 8 παιδιών... |ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ

... Μπήκαμε στο σπίτι τους και μιλήσαμε για τις χαρές και τις δυσκολίες μιας τόσο μεγάλης οικογένειας, την καθημερινότητά τους, το βίωμα της παρουσίας του Θεού και της θαυματουργικής επέμβασής Του.

Μαριάννα, υπερπολύτεκνη μητέρα 8 παιδιών:

«Είχαμε μεγάλη δυσκολία στην τεκνοποιία»

«Ήμουν αδιάφορη με την Εκκλησία»

«Όλα τα παιδιά έχουν έρθει με προσευχή»

«Όλο το εγώ σου πάει πίσω»

«Προτεραιότητα μου είναι τα παιδιά»

«Λατρεύω τα παιδιά μου. 

Κι αν ο Θεός με αξίωνε να κάνω κι άλλα θα τα δεχόμουνα με πολλή χαρά...»

Στη συνέχεια συναντάμε τον ηθοποιό Κώστα Αποστολάκη, ο οποίος έκανε μια μεγάλη μεταστροφή στη ζωή του. 

Μας μιλά για το θέατρο και την ηθοποιία, τις αιτίες της αλλαγής στάσης ζωής και τον ιδιαίτερο πνευματικό αγώνα που απαιτεί η εποχή μας! 

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΔΩ...

«Τό ἦθος τῶν Ἑλλήνων τό 1940» |Κωνσταντῖνος Γανωτής & «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη»...Τήν ερχόμενη Τρίτη 25 Ὀκτωβρίου 2022 στις 19:00

 

Ἡ «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη» καί ὁ ἱερός ναός Ἁγίου Ἐλευθερίου Ἀχαρνῶν τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, σᾶς προσκαλοῦν σέ ὁμιλία μέ θέμα: 

«Τό ἦθος τῶν Ἑλλήνων τό 1940». 

Τό θέμα θά ἀναπτύξει ὁ φιλόλογος – ἱστορικός Κωνσταντῖνος Γανωτής. 

Ἡ ἐκδήλωση θά πραγματοποιηθεῖ τήν Τρίτη 25 Ὀκτωβρίου 2022 καί ὥρα 19:00.

πηγή

~ Η απάντησή μας σε κάθε Ερντογάν, που θέλει να μας φοβίσει... |δες τα videos!!!

Άγιον Όρος: Ξεχωριστές στιγμές με τον π. Ιωσήφ στη Βίγλα (κελλί Αγίου Μηνά) – Φωτογραφίες και βίντεο...

   

ΠΗΓΗ

|εμείς από την ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

Ο Άγιος Πορφύριος μας ευλόγησε και εξαφανίστηκε...

Μαρτυρία της Γερόντισσας Μάρθας, Καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου (Φυρρά) Σαντορίνης. 

Από το βιβλίο «Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες - Διηγήσεις - Νουθεσίες)», των εκδόσεων της Ενωμένης Ρωμηοσύνης

πηγή

Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον Γέροντος Λουκᾶ Φιλοθεΐτου ...

Πληροφορηθήκαμε τήν εἰς Κύριον ἐκδημία τοῦ Γέροντος Λουκᾶ Φιλοθεΐτου. Χρυσορρήμων, γνωστός σέ ὅλους γιά τήν πληθώρα τῶν ὁμιλιῶν  πού ἔχει πραγματοποιήσει, μέ λόγο πάντοτε ὀρθόδοξο καί ἀληθινό.

Ὁ Θεός νά ἀναπαύσει τήν ψυχή του!

Καλό παράδεισο Γερο-Λουκᾶ !

Παραθέτουμε παρακάτω μιά ὁμιλία πού εἶχε πραγματοποιήσει στήν ἐκδήλωση πού συνδιοργανώσαν ἡ Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη καί ὁ Ἱερός Ναός Ἁγίου Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Νέας Μάκρης μέ Θέμα: «Οἱ δοκιμασίες μας καθρεπτίζουν ὅλους» στίς 3-11-2018

Δεῖτε παρακάτω τήν ὁμιλία...

Στήν ὁμιλία του ὁ π. Λουκᾶς σημείωσε ἐπιγραμματικά τά ἑξῆς:

“Ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος νὰ ζεῖ μὲ τὸν Ἀχώρητο. Ὁ διάβολος ἀπ’ τὴν ἄλλη κάνει ὅ,τι μπορεῖ γιὰ νὰ μᾶς χωρίσει ἀπ’ τὸν Θεὸ Πατέρα μας. Ὁ Χριστὸς ἔγινε ἄνθρωπος, ὥστε νὰ μᾶς ἀνοίξει τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς πρὸς τὸν Πατέρα μας, ἀφοῦ ἐμεῖς τὸν εἴχαμε χάσει καὶ ἀδυνατούσαμε νὰ τὸν ξαναβροῦμε”. 

“Ὁ ἄνθρωπος νικᾷ τὸν ἑαυτό του μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν νηστεία. Ὅταν αὐτὲς γίνονται κατὰ τὸ ὑγιὲς φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας ὁδηγοῦν τὸν πιστὸ ἀπὸ τὴν πράξη στὴν θεωρία(τοῦ Θεοῦ)”. 

“Εὔκολα κρίνουμε καὶ κατακρίνουμε τοὺς ἄλλους. Ἐμεῖς, ὅμως, ποὺ βρισκόμαστε; Ἄραγε σὲ τί κατάσταση; Βλέπουμε τὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας; Γνωρίζει ἄραγε κανεὶς ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ θὰ βρεθοῦμε τὴν ὥρα τῆς Κρίσεως; Ἄς συμμαζέψουμε, λοιπόν, καλύτερα τὸν ἑαυτό μας”. 

“Ὁ θάνατος δὲν σταματάει, ἐφημερεύει! Πὼς θὰ γλυτώσουμε ἀπὸ τὸν θάνατο; Μὲ τὴν ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ τὴν μετάνοια. Ποὺ θὰ γίνει αὐτό; Στὸν πνευματικό. Ἀφοῦ ἐξομολογηθεῖ ὁ ἄνθρωπος τὶς ἁμαρτίες του στὸν πνευματικό, ἔπειτα θὰ τὰ βάλλει μὲ τὰ πάθη του. Στὰ πάθη μας φαίνεται ὁ ἑαυτός μας, σὲ τί κατάσταση βρισκόμαστε δηλαδή. Ὀφείλουμε, λοιπόν, νὰ τὰ βάλλουμε μὲ τὰ πάθη μας, ἄν θέλουμε νὰ ἔχουμε τὴν βοήθεια τοῦ Χριστοῦ. Ἄν ἀρνηθοῦμε τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀποδεικνύουμε ὅτι λατρεύουμε τὸν ἄνθρωπο, δηλ. τὸν ἑαυτό μας. Γι’ αὐτὸ καὶ συμβαίνει νὰ πηγαίνουμε στὸν πνευματικὸ λέγοντάς του τὰ ἴδια ἁμαρτήματα μὲ λίγο μόνο παρηλλαγμένα λόγια. Διότι κατὰ βάθος ἀγαπᾶμε ἀκόμη τὸν ἑαυτό μας, τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο”. 

“Ὅποιος κάνει σὲ τούτη τὴν ζωή ὅ,τι θέλει, ἐκεῖνοι (οἱ ἐχθροί του, ὁρατοὶ καὶ ἀόρατοι), ποὺ βρίσκονταν πίσω ἀπὸ τὸ θέλημά του, τὴν ὥρα τοῦ θανάτου θὰ τὸν κάνουν ὅ,τι θέλουν. Γι’ αὐτὸ πρέπει νὰ σπεύσουμε ΤΩΡΑ στὴν ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας. Σὲ ἀντίθετη περίπτωση θὰ ντρεπόμαστε αἰωνίως”. 

“Πολλοὶ προσπαθοῦμε νὰ καταφέρουμε κάτι μὲ τὴν λογική. Ἡ ἐνανθρώπηση, ὅμως, τοῦ Χριστοῦ, ἡ Σταύρωση, ἡ Ἀνάστασή Του κτλ. εἶναι γεγονότα ὑπὲρ τὸν ἀνθρώπινο λόγο. Μόνο, ὅμως, μαθαίνοντας καὶ ὄχι παθαίνοντας (δηλ. ἄν δὲν παλεύουμε μὲ τὰ πάθη μας) δὲν καταφέρνουμε τίποτα. Ὁ Θεὸς εἶναι Ἀλήθεια καὶ θέλει καὶ ἀπὸ ἐμᾶς ἀλήθεια, ὥστε νὰ μᾶς μεταδώσει τὴν δική Του Ἀλήθεια”. 

“Οἱ θλίψεις, οἱ δοκιμασίες μᾶς προσγειώνουν, μᾶς ταπεινώνουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου. Ὅλοι οἱ Ἅγιοι αὐτὸν τὸν δρόμο βάδισαν. Οἱ φρόνιμοι διαλέγουν τὴν λύπη καὶ τοὺς μένει στὸ τέλος ἡ χαρά. Οἱ μὴ φρόνιμοι διαλέγουν τὴν χαρὰ, ἀλλὰ στὸ τέλος τοὺς μένει ἡ λύπη. Ἐὰν δὲν ἐπιλέξουμε τὸν δρόμο τῶν κόπων, τῶν θλίψεων καὶ τῶν πόνων, δὲν θὰ λάβουμε τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ. Κανεὶς δὲν γίνεται οἰκεῖος μὲ τὸν Θεό, ἐὰν δὲν πονέσει. Ὅποιος ἀγαπάει τὸν Θεό, ὅπως τοῦ ἁρμόζει, συναντᾶται μαζί Του στὸν Σταυρό! Καὶ τότε ὁ ἀναστὰς Κύριος θὰ τοῦ δώσει τὴν δική του Ἀνάσταση”!

enromiosini

πηγή

~ Από τη μοναδική φορά που κάποιοι εκ των "συν αυτώ" τον είδαμε και πήραμε την ευχή του π.Λουκά, σε μια εκδήλωση της "Ενωμένης Ρωμιοσύνης", στις 7 Νοε 2021 στη Μονή Κλειστών...

Η ιδιαίτερα δουλεμένη πνευματικότητά του ξεχώριζε από μακρυά, ακόμα και για μας τους αδαείς...

* Σε λιγότερα από πέντε λεπτά βίντεο συμπυκνωμένη η ρωμαίικη ταυτότητά μας! |Αποτυπώματα Τόπος, χρόνος, μνήμες - Κέντρο Πολιτισμού Χορεύρεσις

Ένα υπέροχο βίντεο μέσα στο οποίο ξεδιπλώνεται με μαεστρία η ομορφιά της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι αγαπητικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, η επαφή με τη φύση και την ύπαιθρο, ο μόχθος που μετατρέπεται σε χαρά! Αναδεικνύεται με ζηλευτή καλλιτεχνία ο σεβασμός των ανθρώπων προς τον συνάνθρωπο, την ρωμαίικη Παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα και την Πατρίδα!

|από την Ενωμένη Ρωμιοσύνη

"Ιησούν ή ...Βαραββάν; Το κριτήριο Της Αλήθειας και το πραιτώριο της λογικής στην πορεία για την ...ΣυνΑνάσταση". Με το Νώντα Σκοπετέα

 

Η Ενωμένη Ρωμηοσύνη Αγρινίου σας προσκαλεί στην διαδικτυακή ομιλία με τον Νομικό - Συγγραφέα και Παραγωγό του Εκκλησιαστικού Ραδιοφώνου κ. Νώντα Σκοπετέα, το Σάββατο 3 Απριλίου στις 20:00 μ.μ. με θέμα:

"Ιησούν ή ...Βαραββάν; Το κριτήριο Της Αλήθειας και το πραιτώριο της λογικής στην πορεία για την ...ΣυνΑνάσταση".

Μπορείτε να συνδεθείτε στην ομιλία ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο: https://us02web.zoom.us/j/87940929016?pwd=WTN3eHVsaFQ0Y05XMTdlOGw1anBydz09 Meeting ID: 879 4092 9016 Passcode: 1234 Ερωτήσεις στον ομιλητή μπορείτε να υποβάλλετε στον παρακάτω σύνδεσμο: https://forms.gle/U9rHtGNKicSBkBe7A Τέλος, η ομιλία θα προβληθεί ζωντανά στον παρακάτω σύνδεσμο: https://youtu.be/Kez3KV-EmXU

Συγκλονιστική αληθινή ιστορία για έναν σύγχρονο αγιορείτη μοναχό ασκητή. Διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος [Και τα ευχάριστα νέα για την πορεία της υγείας του...]

Συγκλονιστική αληθινή ιστορία διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος για έναν σύγχρονο αγιορείτη μοναχό ασκητή, που μετά από ένα εκπληκτικό θαύμα στη ζωή του εκπλήρωσε το τάμα του να ζήσει αυστηρά άκρως ασκητική ζωή φθάνοντας σε τελεία αυταπάρνηση αλλά και σε μεγάλα μέτρα αρετής και καταστάσεις Θεοπτείας!

πηγή: ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ

~ Παρεπιμπτόντως και μια σημαντική και πολύ ευχάριστη ενημέρωση, που μας ήρθε, για την κατάσταση της υγείας του π.Στεφάνου Αναγνωστοπούλου:

" Αγαπημένα μας, αδέλφια εν Κυρίω.

Οι προσευχές, όλων ημών, μάλλον, κίνησαν το Έλεος του Φιλάνθρωπου Θεού...!!!!

Ο γέροντας Στέφανος, σήμερα ανέπνευσε μόνος του, δίχως υποστήριξη για αρκετό διάστημα (20΄), έχει την αντίληψη του χώρου, τις αισθήσεις του...

Είναι θαυμαστή η εξέλιξη του!

Δεν το λέμε εμείς, αλλά ο θεράπων ιατρός.

Θα αποφασίσουν οι γιατροί, πότε θα μεταφερθεί σε Μ.Α.Φ (Μονάδα αυξημένης Φροντίδας).

Όπως αντιλαμβάνεστε θα χρειαστούν τις προσευχές μας για την επιστροφή τους σε κανονικούς ρυθμούς.

Η πρεσβυτέρα, είναι ήδη στο σπίτι της και η Εφραιμούλα... Ευχαριστούμε θερμά, όλους, για την αγάπη, το ενδιαφέρον και τις πύρινες προσευχές, που βομβάρδισαν τον Ουρανό...!!!

[Έχουμε όμως δρόμο ακόμα...

Ο Θεός μόνο γνωρίζει. Είμαστε όλοι στα χέρια Του...]

* Η αρχική ενημέρωση προχθές από πνευματικοπαίδι του.

Σήμερα το διασταυρώσαμε από έναν από τους γιατρούς που τον προσέχουν...

Μας λείπουν οι άνθρωποι...

Τα γυρίσματα αυτής της μικρού μήκους ταινίας πραγματοποιήθηκαν στο καφενείο του κ.Μανώλη Φορλίδα, στο χωριό Λαύκος του Πηλίου! 

Πρόκειται για το παλαιότερο καταγεγραμμένο καφενείο στην ελληνική επικράτεια, που λειτουργεί αδιαλείπτως από το 1785, με εξαίρεση την τρέχουσα περίοδο του κορωνοϊού...

πηγή: Νεότητα ΕΡΩ