🥀 76 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την Εύρεση των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Εφραίμ ...

 

☆ Η εύρεση των μαρτυρικών λειψάνων του Αγίου Εφραίμ έγινε στις 3 Ιανουαρίου 1950 μ.Χ.

«Σκάψε εκεί και θα βρεις αυτό που ζητάς».

Για αρκετό καιρό, η Μακαρία ένιωθε μια "πληροφορία" στην ψυχή της ότι στο Όρος των Αμώμων υπήρχε ένας άγιος άνθρωπος...

Η εντολή: Συχνά ένιωθε μια εσωτερική φωνή να της υποδεικνύει ένα συγκεκριμένο σημείο στην αυλή του μοναστηριού, λέγοντάς της: «Σκάψε εκεί και θα βρεις αυτό που ζητάς».

Η ανακάλυψη (3 Ιανουαρίου 1950): 

Μετά από πολλή προσευχή, έβαλε έναν εργάτη να σκάψει στο σημείο που ήταν το παλιό τζάκι του μοναστηριού. Σε βάθος περίπου 1,70 μέτρων, βρέθηκε το άφθαρτο σκήνωμα ενός άνδρα που ευωδίαζε.

Η Εμφάνιση του Αγίου.

Την ίδια ημέρα, ο Άγιος εμφανίστηκε στην Μοναχή Μακαρία στον ύπνο της (ή σε όραμα, σύμφωνα με την παράδοση) και της αποκάλυψε το όνομά του: Εφραίμ. Της διηγήθηκε το μαρτύριό του από τους Οθωμανούς το 1426, το οποίο κράτησε μήνες και τελείωσε με τον θάνατό του πάνω σε ένα δέντρο μουριάς (που σώζεται μέχρι σήμερα).

Γιατί η φράση "Σκάψε εδώ" είναι σημαντική;

Η φράση αυτή συμβολίζει την υπακοή και την πνευματική διαίσθηση. Για τη Μοναχή Μακαρία, δεν ήταν απλώς μια οδηγία για ανασκαφή, αλλά η απάντηση στις προσευχές της να μάθει ποιος ήταν ο "ένοικος" εκείνου του ιερού χώρου πριν καταστραφεί.

Άγιε του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών!

    |η επιμέλεια της ανάρτησης από τη Φίλη του Αγίου, Έλση Γκαβοπούλου

☆ Όταν σε κυνηγούν οι Άγιοι... |Άγιος Γεδεών ο Καρακαλληνός (30 Δεκεμβρίου 1818)

  ... Την προτελευταία ημέρα του έτους 1818, 

στις 30 Δεκεμβρίου, 

ο μοναχός της Μονής Καρακάλλου Γεδεών...

   ~ Γράφει η ευεργετημένη από τον Άγιο, Έφη Σταυρίδου |εκ των "συν αυτώ"|

♡ Δες τι γίνεται άμα,

αντί να κυνηγάς εσύ τους Αγίους του Θεού, 

σε κυνηγάνε αυτοί...

Άγιος Γεδεών ο Καρακαλληνός, 

ο φίλος μας 

ο ευωδιαστός, 

ο γρήγορος,  

ο αγαπημένος!

Και, πού και πού, αναρωτιέσαι 

"γιατί εμένα" 

αλλά μετά σε ισιώνει ο Άγιος 

και σκέφτεσαι "γιατί όχι εμένα"... 

Τέτοιος που είμαι, 

παγκοινιά Αγίων 

χρειάζεται για να σωθώ.

Μεγάλη η ευθύνη τελικά 

να σε κάνει φίλο του ένας Άγιος.  

Να σε περιμένει στη γειτονιά του στον Παράδεισο,

 κι εσύ να ξέρεις ότι οφείλεις να πας!

Μεγάλη τιμή να σε κυνηγάει ένας Άγιος. 

Και εσύ το μόνο που μπορείς να ψελλίσεις, 

με φόβο και συναίσθηση της μικρότητάς σου, 

είναι το 

"Αγαπημένε μου Άγιε, 

καλέ μου φίλε, 

μη μ'αφήνεις να σ' αφήνω".

|η φωτογραφία που ακολουθεί

είναι από την πανηγυρική αγρυπνία 

που τελείται το βράδυ της παραμονής

στον Άγιο Νικόλαο Πορταριάς...

...Όπου τέθηκαν σε προσκύνηση 

οι σιαγόνες του Αγίου Γεδεών, 

οι πρώτες που δοκίμασαν τα μαρτύρια 

του τούρκου ηγεμόνα Βελή...

Είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε 

από πρώτο χέρι

πως τα τίμια λείψανά 

του μέχρι πρότινος παντελώς αγνώστου, 

για εμάς, 

αγίου

έχουν σχεδόν μόνιμα μια υπερκόσμια ευωδία...

Την ευλογία σου, Άγιε του Θεού!!!|

☆  ☆  ☆

|ακολουθεί η συνεισφορά στην ανάρτησή μας

από την επίσης εκ των "συν αυτώ", Σοφία Καλογήρου

                                        Οσιομάρτυς Γεδεών παναοίδημε

         πρέσβυν ακοίμητον

         Χριστώ σε προσάγομεν

         ρυσθήναι εκ κινδύνων

          τας ψυχάς ημών

     Την προτελευταία ημέρα του έτους 1818, 

στις 30 Δεκεμβρίου, 

ο μοναχός της Μονής Καρακάλλου Γεδεών,

 ερχόμενος για τον λόγο αυτό στον Τύρναβο,

 ομολόγησε ενώπιον των Οθωμανών ηγεμόνων της Λάρισας, 

την μεγάλη αγάπη του για τον Δεσπότη Χριστό

 προσβάλλοντας την πίστη τους.

      Ο ηγεμόνας των Οθωμανών Βελής, 

για να τον κάνει να σταματήσει, 

διέταξε και του έβγαλαν όλα τα δόντια.

     Στην επιμονή του μοναχού να ομολογεί Χριστό,

 του απέκοψαν σταδιακά και τα τέσερα άκρα 

και τον έσερναν στους δρόμους του Τυρνάβου 

και εν τέλει, με πέλεκυ  τον αποκεφάλισαν. 

      Οι ευσεβείς Χριστιανοί 

έθαψαν τα μαρτυρικά λείψανα  

στον ναό των Αγίων Αποστόλων, 

στον Τύρναβο, όπου βρίσκεται ο τάφος του...

                                                           

Επίσης εκεί θησαυρίζεται και η Τιμία Κάρα του... 

                 ΚΑΙ ΜΙΑ,  ΕΚ ΒΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ

( όπου είναι εγκατεστημένος χρόνια τώρα, 

ο Άγιος Γέροντας μας Κύριλλος )  

ΕΜΠΟΝΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ:

    Την εικόνα αυτή του Αγίου Γεδεών, 

σαν τέτοια ημέρα, το έτος 2011, 

γυρίζοντας από το προσκύνημά μας στον Άγιο,

 στον ναό του και τόπο του μαρτυρίου του, 

στον Τύρναβο Λαρίσης, 

την πήγαμε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, 

στον αλησμόνητο Άγιο Γέροντά μας ΚΥΡΙΛΛΟ,

 που νοσηλευόταν εκεί ήδη, από τις 3 Νοεμβρίου.

      Την ασπάσθηκε με συγκίνηση 

και έκτοτε ο Άγιος Γεδεών, 

παρέα με τους Αγίους Δαυίδ και Ιάκωβο, 

παρέμενε δίπλα του στο κομοδίνο, 

συντροφιά και ενίσχυση στο αγώνα του Γέροντα,

 μέχρι την αναχώρησή του.

ΑΓΙΕ ΓΕΔΕΩΝ 

ΚΑΙ ΑΓΙΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΥΡΙΛΛΕ 

ΠΡΕΣΒΕΥΣΑΤΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ 

ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΠΟΤΕ...

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, 

ΠΟΥ Η ΣΤΕΝΗ ΟΔΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΣΤΕΝΗ...

|πρωτοδημοσιεύσαμε σαν σήμερα το 2023.-

   

✨ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ ΣΤΗ ΝΕΑ ΛΑΡΝΑΚΑ...!!! |Ιστορικά βίντεο και στιγμιότυπα για τις επόμενες γενεές...

* Δείτε κι αυτό:

[Το  Ιερό Σκήνωμα του ΑΓΙΟΥ 

την χρονιά της επανακομιδής του το 1965.

Στην φωτογραφια το λείψανο του αγίου Σάββα 

πάνω σε γόνδολα, σε ένα κανάλι της Βενετιάς. 

Στον δρόμο της επιστροφής από τα ξένα στο Σπίτι του...

Όταν πέθανε ο Πάπας που δεν έλαβε υπ' όψιν του τον Άγιο,

 εκείνος εμφανίστηκε και πάλι στον διάδοχό του...]

Μόνο στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ γίνονται αυτά.

Δες τα πόδια του Αγίου πόσο ζωντανά είναι!

(Για να συνειδητοποιήσουμε το απίστευτο θαύμα, ας σημειώσουμε απλά "πόσο πρόσφατα" εκοιμήθη ο Άγιος Σάββας ... το 532 μ.Χ!)

Το Ιερό Σκήνωμα του ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ να ζωντανεύει, να κτυπά το τζάμι της Λάρνακας, να κάνει φασαρία, να τρομοκρατεί του Λατίνους γιατί ήθελε να γυρίσει στο σπίτι του στα Ιεροσόλυμα για να βρίσκεται κοντά στα παιδιά του, τους Ορθοδόξους προσκυνητές των ΑΓΙΩΝ ΤΟΠΩΝ, να τους ευλογεί και να τους βοηθάει με την παρρησία του.

ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ!

Και μόνο το χρονικό της επανακομιδής του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου από την Εσπερία το 1965 αποτελεί ένα ξεχωριστό Συναξάρι της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ...

{Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 5.12.17

Εμείς κάθε τέτοια μέρα θα το αναρτούμε!

Ξανά και ξανά...}

✨ Δες τα εδώ όλα!

Για να καταλάβεις μια και καλή,

τι εστί "Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος"...

☆ Άφθαρτα τα χέρια του Αγίου Πορφυρίου κατά την μυστική ανακομιδή των Αγίων λειψάνων του…

 * Ο γέρων Ακάκιος, πνευματικό παιδί του Αγίου Πορφυρίου, βεβαιώνει ότι κατά την μυστική εκταφή του σκηνώματος του Αγίου Πορφυρίου, τα χέρια του βρέθηκαν άφθαρτα...

Δες το αναλυτικά:

~ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΚΤΑΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ! ΑΦΘΑΡΤΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ! Βίντεο...

   Μυστικά ήθελε, από μεγίστη ταπείνωση, να γίνει η κηδεία του ο Όσιος Γέροντας Πορφύριος, μυστικά ήθελε να είναι και τα λείψανά του, για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

   Πράγματι η κηδεία του έγινε μυστικά, με λίγους πατέρες που τον διακονούσαν εκεί στα ασκητικά Καυσοκαλύβια (στο κάτω, νότιο μέρος) του Αγίου Όρους στις 2 Δεκεμβρίου 1991 μ.Χ. (νέο), βάζοντάς τον σε έναν απλό καλογερικό τάφο, που κοσμούσαν λίγες πέτρες και ένας ξύλινος σταυρός...

   Κατά την τάξη των Καυσοκαλυβίων, έπρεπε όμως μετά τρία χρόνια να γίνει εκταφή, ανακομιδή όπως λέγεται, των λειψάνων του, η οποία και πράγματι έγινε επίσης μυστικά, σε ανύποπτο χρόνο, για να μην αντιληφθεί κανείς που θα είναι τα άγια οστά του, τα οποία πέρασαν τόσες δοκιμασίες, ταλαιπωρίες και ασθένειες.

  Η ανακομιδή μάλιστα φέρεται να έγινε έναν μήνα πριν συμπληρωθούν τα τρία χρόνια, στις 3 Νοεμβρίου 1994 μ.Χ., (ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Γεωργίου) ώστε να επιτευχθεί η μυστικότητα. Σύμφωνα δε με κάποιες μαρτυρίες, τα ιερά λείψανα του Οσίου Πορφυρίου έχουν πια ταφεί σε απόρρητο μέρος στο παρακείμενο δάσος των Καυσοκαλυβίων, σε τόπο που μόνο ένας - δυο πατέρες γνωρίζουν!

ΤΑ ΑΦΘΑΡΤΑ ΧΕΡΙΑ

   Πόσο όμως μπορεί να κρυφτεί ο λύχνος κάτω από το μόδι; Πόσο μπορεί ένας τόσο, μα τόσο μεγάλος Άγιος, με χαρίσματα απίστευτα, συγκλονιστικά, να παραμένει "κρυμμένος", ενώ η κοινωνία έχει τόση ανάγκη από ένα τέτοιο μεγάλο θείο αποκούμπι και παρηγοριά;

   Όταν μάλιστα, όπως ομολογεί εδώ και χρόνια, ένας από τους μοναχούς που ήταν συνεχώς δίπλα του στις τελευταίες του ώρες, ο Γέροντας Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης, τα χέρια του Αγίου Πορφυρίου βγήκαν παντελώς άφθαρτα από τον τάφο! Γιατί με αυτά τα χέρια ευλογούσε! Με αυτά τα χέρια θεράπευε! Με αυτά τα χέρια έδινε τους θησαυρούς της αγάπης και της παρηγοριάς του, "ανασταίνοντας" την ζωή των ανθρώπων!

  Η μυστικότητα των λειψάνων ίσχυε σίγουρα και είχε νόημα πριν την επίσημη αγιοκατάταξη του Αγίου Πορφυρίου. Θα ισχύσει όμως και για μετά; Δηλαδή για τώρα, αφού το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον έχει ήδη ανακηρύξει Άγιο της Ορθοδοξίας από τις 27-11-2013 μ.Χ. (δείτε εδώ);

   Γιατί η Ελλάδα περιμένει τα άφθαρτα χέρια του Αγίου Πορφυρίου να την ευλογήσουν, να την στηρίξουν, να την οδηγήσουν και πάλι στο ταπεινό, ορθόδοξο μονοπάτι της μεγάλης και συγχωρετικής αγκαλιάς του Χριστού και την απαστράπτουσα μητρική και προστατευτική Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου! Και ιδίως η νεολαία. Τα σχολεία, τα παιδιά που τόσο αγαπούσε και για τα παραστρατήματα των οποίων έλεγε ξεκάθαρα πως εμείς φταίμε! Συμβουλεύοντας πρώτα να αλλάξουμε ζωή εμείς και έπειτα, παρακαλώντας γονατιστοί τον Θεό, θα αλλάξουν και αυτά...

   ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ

|εμείς από τον Κωνσταντίνο Σύμπουρα.

~ Με τις πρεσβείες του Πρωτόκλητου ... |αντίδωρο για Ανδριάννα - Ανδρέα (και την καλύτερη Βασιλεία του κόσμου...)

                          |αντί ενός ακόμα "Χρόνια πολλά" στους εορτάζοντες...

Το αδιάφθορο δεξί πόδι του Αγίου Ανδρέα!!!

Με ιδιαιτέρως εμΦανή την τρύπα από το καρΦί του χιαστί Σταυρού του... 

Αὐτὸ ποὺ κίνησε πρῶτο 

στὸ "ἀκολούθει μοι"!!, 

(όπως σοφά σχολίασε η εκ των "συν αυτώ", Γιωργία Αντωνοπούλου...)

Γεννήθηκε 

περί το 5 με 10 μ.Χ. 

και το μαρτύριο του, 

η κοίμηση του έγινε 

περί το 60 μ.Χ....

Γιαννης Τζημας

* Αν δεν σου φτάνουν και θες να μάθεις ακόμα περισσότερα για τον Άγιο Πολιούχο της Πάτρας μας, άκουσε κάποιον που τον έχει σπουδάσει για χρόνια...

Ο Πρωτόκλητος μαθητής και μιμητής του πάθους ...

 

✨ "Μα πόσα κιλά κολώνια ρίξανε πάνω του; Κοντεύει να σπάσει η μύτη μας από την ένταση αυτού του αρώματος..." |Η άρρητη ευωδία του ιερού λειψάνου του αγίου Ανδρέα στο Άγιον Όρος...

 

Στα τέλη του 19ου αιώνα ιδρύθηκε από τους Ρώσους, στις Καρυές του Αγίου Όρους, η Ιερά Σκήτη του Αγίου Ανδρέα, του Πρωτοκλήτου!

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε ως δώρο στην νεοϊδρυθείσα Σκήτη το άγιο μέτωπο του αγίου Ανδρέα, πολύτιμο θησαύρισμα της Ορθοδοξίας!

Το δέρμα του Αγίου υπάρχει επάνω στο άγιο λείψανο σαν να είναι μέτωπο ζωντανού ανθρώπου!

Αξιώθηκα να το προσκυνήσω δεκάδες φορές και η ευωδία του ήταν άρρητη!

Τα παλαιότερα χρόνια ζούσε στην Σκήτη ο μακαριστός π. Ανδρέας, ένας πρώην βιομήχανος, που ενώ ήταν μοναχός μόνο πέντε ετών, είχε πολύ μεγάλη χάρη!

Μάλιστα κάποτε με είχε ρωτήσει αν είμαι εκπαιδευτικός και όταν τον ρώτησα πώς το γνωρίζει μου είπε:

" Πρόσεξε παιδί μου γιατί αν χάσεις το ένα από τα εκατό πρόβατα, θα δώσεις μεγάλη απολογία στον Θεό "!

Ο π. Ανδρέας λοιπόν είχε πάει στην Σκήτη ως λαϊκός για να δει τα δύο παιδιά του που ήταν εκεί μοναχοί.

Συγκλονισμένος από την ευωδία του αγίου λειψάνου, εγκατέλειψε τα εγκόσμια και έγινε μοναχός της Σκήτης!

Σε μία συζήτηση που είχαμε για την χάρη του αγίου λειψάνου, μας είπε ότι ίσως ο Χριστός είχε ακουμπήσει με την παλάμη του τον άγιο Απόστολο, σε κάποια στιγμή αδιαθεσίας και έμεινε επάνω στο άγιο λείψανο του μετώπου του αυτή η διπλή χάρη!

Ο π. Ανδρέας λοιπόν, όταν πήγαιναν στην Σκήτη οι προσκυνητές, τους οδηγούσε πρώτα να προσκυνήσουν το άγιο λείψανο!

Τουλάχιστον δέκα φορές είδα το παρακάτω θαύμα.

Μερικοί από τους προσκυνητές δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την άρρητη ευωδία του, σε αντίθεση με τους περισσότερους που την αντιλαμβάνονταν!

Τότε ο ευλογημένος π. Ανδρέας τους καλούσε να ξαναπροσκυνήσουν, λέγοντας τρεις φορές την ευχή του Ιησού Χριστού:

" Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με "!

Μετά από αυτό αντιλαμβάνονταν κι αυτοί την ευωδία του Αγίου και ακολουθούσαν συγκινητικές στιγμές!

Μάλιστα μια φορά που ήμασταν με τον γιο μου, ήταν δύο νέοι οι οποίοι είπαν ψέματα στον Παππούλη ότι τάχα αισθάνθηκαν την ευωδία, αλλά ο πατήρ Ανδρέας τους κατάλαβε με την χάρη του Θεού και τους είπε:

" Ελάτε εδώ σας παρακαλώ και προσκυνήστε με επαφή των χειλέων το άγιο λείψανο", λέγοντας συγχρόνως την ευχή!

Οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν συγκλονιστικές!

Οι δυο νέοι έχοντας γευθεί και αυτοί πλέον την θεία χάρη γονάτισαν κλαίγοντας!

Ο δε Παππούλης τους είπε:

" Τι έχετε να πείτε τώρα ";

Επίσης μας είχε πει ότι οι Ρώσοι μοναχοί είχαν φύγει το 1917, για να βοηθήσουν τον Τσάρο και να πολεμήσουν εναντίων των Μπολσεβίκων! Μετά από πολλά χρόνια, το 1975, ήρθαν από την Ρωσία και πήραν όλα τα χρυσά και πολύτιμα αντικείμενα που υπήρχαν στην Σκήτη!

Η Παναγία, όπως μας είπε, βλέποντας την δίψα τους για τον χρυσό, τους "τύφλωσε" και δεν πήραν τον αληθινό "χρυσό'", που ήταν το άγιο λείψανο του αγίου Ανδρέα...

Μιλτιάδης Τσεσμετζής - Εκπαιδευτικός

~ Σχόλιο "επιβεβαίωσης" από τον κ. Pasxalhs Xaifralas:

"Ακριβώς είναι όπως το λες, αδερφέ Μίλτο.

Το ίδιο ζήσαμε και εμείς όταν πήγαμε στο Άγιον όρος. 

9 άτομα το 1998...

Πηγαίνοντας για πρώτη φορά να προσκυνήσουμε στην Σκήτη του Άγιου Ανδρέα ένας παππούλης μας περίμενε έξω. 

Και αφου μας ρώτησε από πού είμαστε, μας είπε ελάτε να προσκυνήσετε μέσα.

Μπαίνοντας μέσα στο ναό, δεξιά και αριστερά έχει μεγάλες εικόνες. Αμέσως πήγαμε να τις προσκυνήσουμε..

Πριν όμως ακουμπήσουμε τα χείλια μας στις εικόνες ο παππούλης αμέσως φώναξε: 

"Ώπα ώπα!! Περιμένετε. Πρώτα το μέλι!"

Δεν καταλάβαμε τι εννοούσε "πρώτα το μέλι!"

Αφού μας διέκοψε και δεν μας άφησε να φιλήσουμε τις εικόνες, πήγαμε και εμείς όπου πήγαινε και αυτός για να προσκυνήσουμε και να φιλήσουμε "πρώτα το μέλι".

Είχαμε περιέργεια να δούμε τι είναι αυτό το μέλι!

Και φτάνοντας προς το τέμπλο μπροστά, είχε ένα ομοίωμα μεταλλικού κεφαλιού το οποίο είχε ένα άνοιγμα στο μέτωπο και όποιος προσκυνούσε ακουμπούσε τα χείλη πάνω στο λείψανο.

"Αυτό είναι το μέλι παιδιά", μας είπε ο μοναχός!

Λοιπόν ένας ένας κάντε το σταυρό σας και προσκυνήστε!

Είναι λείψανο από το μέτωπο του πρωτοκλήτου μαθητού του Χριστού, του Αγίου Ανδρέα".

Η εκκλησία όλη να ευωδιάζει ένα γλυκό άρωμα, μα τόσο δυνατός σε ένταση.

Που εγώ είπα μέσα μου όταν πλησίασα και προσκύνησα το λείψανο: 

"Μα πόσα κιλά κολώνια έριξε πάνω σε αυτό, κοντεύει να σπάσει η μύτη μας από την ένταση του αρώματος". 

Έτσι νόμιζα ο άθλιος. 

Ότι ο μοναχός έριξε πολλά κιλά αρώματος πάνω στο λείψανο.

Αφού το προσκυνήσαμε και οι 9.

Ο καλοσυνάτος καλόγερος μας ρώτησε: 

"Αισθανθήκατε κάτι;"

Και εγώ μέσα μου είπα 

"Εμ! αφού έριξες ένα κουβά άρωμα επάνω στο λείψανο είναι δυνατόν να μην το καταλάβουμε; Και έξω από την εκκλησία ευωδιάζει το συγκεκριμένο άρωμα!"

Όλη η παρέα είπε 

"Ναι πάτερ, ευωδιάζει ένα σπάνιο γλυκό άρωμα από το κεφάλι του Αγίου Ανδρέα..."

Εκτός από τον ξάδερφό μου τον Μάριο ο οποίος είπε: 

"εγώ γέροντα δεν μύρισα τίποτα, ούτε αισθάνομαι κάποιο άρωμα ή κάποια ευωδιά".

Αμέσως πετάγομαι εγώ και του λέω: 

"Δεν είναι δυνατόν να μην αισθάνεσαι την έντονη μυρωδιά του αρώματος. Σίγουρα είσαι κρυωμένος με βουλωμένη τη μύτη σου".

"Όχι Πασχάλη", μου λέει. 

"Ούτε κρυωμένος είμαι, ούτε βουλωμένος είμαι".

Αυτό το διάλογο τον άκουσε και ο καλόγερος και είπε: 

"Έλα Μάριε ξαναπροσκύνα το λείψανο".

Κάνει τον σταυρό του ο Μάριος, σκύβει και ξανά προσκυνάει για δεύτερη φορά το λείψανο. 

Με παρατεταμένο το κεφάλι και τα χείλη στο λείψανο.

Σηκώνει το κεφάλι και λέει: 

"Τίποτα γέροντα, δεν αισθάνομαι καμία ευωδιά".

Και οι 8 του λέγαμε: 

"Μα είναι δυνατόν να μην αισθάνεσαι τόσο έντονη μυρωδιά;"

Και του λέει ο μοναχός για τρίτη φορά 

"Ας προσευχηθούμε παιδί μου. Κάνε το σταυρό σου και ξαναπροσκύνα..."

Την ώρα που προσκυνούσε ο Μάριος, ο παπούλης έβγαλε από την τσέπη του το κομποσκοίνι και ψέλλισε μία προσευχή. 

Αφού έσκυψε και προσκύνησε ο Μάριος, σηκώνει το κεφάλι του.

Τα μάτια του Μάριου έγιναν βρύσες και ξεφώνισε: 

"ΠΩ ΠΩ ΤΙ ΕΥΩΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ!!!"

Τότε εγώ μέσα μου ντράπηκα:

"Ήμαρτον θεέ μου, συγχώρα με. Που η απιστία μου και ο χαλασμένος μου λογισμός μου έλεγαν πως είναι κολώνια που θα έριχνε ο καλόγερος..."