☆ Χάθηκε πριν προλάβει να δει τον Χριστό να κλαίει γι΄αυτόν...

  

   |Μην σπεύσεις να πεις πως, αφού μιλάει για τον Ιούδα, δεν μας αΦορά.

    Νομίζεις...

   Ξεχνάς, αδερΦέ μου, τις αμέτρητες φορές που' χουμε προδώσει τον Χριστό μας; 

   Και με φιλί μάλιστα...|

✔ Νέος, ωραίος, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, με λαμπρές σπουδές και υψηλόβαθμος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού! Ο “Γιώργος» της εποχής του ήταν αυτό που σήμερα στη σύγχρονη πραγματικότητα θα λέγαμε "το απόλυτο success story"... |«Και κυπελλούχος και άγιος! Γίνεται; Ε ναι, γίνεται!!!»

 

               |γράΦει ο δάσκαλος Κωστής Παπαναστασίου

   · Ο Άγιος Γεώργιος είναι ίσως από τις πιο παρεξηγημένες μορφές, αν επιλέξουμε να μείνουμε επιφανειακά μόνο στην κλασική εικόνα με το λευκό άλογο και τον δράκο.

Αν το καλοσκεφτείς, ο “Γιώργος» της εποχής του ήταν αυτό που σήμερα στη σύγχρονη πραγματικότητα θα λέγαμε "το απόλυτο success story".

Νέος, ωραίος, γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, με λαμπρές σπουδές και υψηλόβαθμος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού.

Είχε την καριέρα, τα χρήματα, τη δόξα, την κοινωνική καταξίωση. 

Ήταν, με σύγχρονους όρους, ένας απόλυτος «κυπελλούχος» της ζωής.

Και κάπου εδώ, έρχεται η μεγάλη ανατροπή που χτυπάει κατευθείαν στο κέντρο της δικής μας κουλτούρας...

Σε μια εποχή σαν τη σημερινή, που ο ναρκισσισμός μοιάζει να έχει γίνει η νέα μας θρησκεία, που μετράμε την αξία μας με τα likes, την ατσαλάκωτη εικόνα στις οθόνες και την επιβεβαίωση του "φαίνεσθαι", ο Γεώργιος κάνει το αδιανόητο: τα πετάει όλα.

Δεν εγκλωβίζεται στο αυτοαναφορικό του «εγώ».

Δεν λατρεύει το είδωλό του στον καθρέφτη της εξουσίας.

Αντίθετα, μοιράζει την τεράστια περιουσία του στους φτωχούς, απελευθερώνει τους δούλους του και στέκεται όρθιος απέναντι στην παντοδυναμία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Για όλους εμάς, τους συχνά απογοητευμένους, που βλέπουμε γύρω μας αδικία, παραλογισμό και μια κοινωνία που μοιάζει να χάνει τα αντανακλαστικά της, ενώ μουρμουράμε κυνικά «έλα μωρέ, όλα σάπια είναι, τι μπορώ να αλλάξω εγώ μόνος μου;», η στάση του είναι ένα ηχηρό ταρακούνημα.

Μας υπενθυμίζει πως η πραγματική δύναμη της ψυχής δεν κρύβεται στη βολή του καναπέ ή στην ασφαλή κριτική του πληκτρολογίου, αλλά στην αλληλεγγύη και στο θάρρος να αντισταθείς, έστω και μόνος, απέναντι στο άδικο.

Για εκείνους δε, που έχουν χάσει την ελπίδα τους στον άνθρωπο και θεωρούν την καλοσύνη αδυναμία, ο βίος του φωνάζει πως η αγάπη δεν είναι ένα ρομαντικό, παθητικό παραμύθι.

Είναι πράξη ριζοσπαστική. 

Είναι το να δίνεις από το υστέρημα ή το περίσσευμά σου στους ευάλωτους. 

Είναι η απόφαση να θυσιάσεις τα κεκτημένα σου για να γίνεις ασπίδα για τον Άλλον.

Τον πραγματικό δράκο ο άγιος,  δεν τον σκότωσε με το δόρυ, αλλά με την αγάπη και την αυταπάρνησή του.

Ο δικός μας αληθινός και αχόρταγος δράκος, είναι ο… εγωισμός, η απάθειά μας, η έπαρση και η ψευδαίσθηση πως η ευτυχία βρίσκεται μόνο στην πάρτη μας και στις γεμάτες τσέπες…

Γίνεται, λοιπόν, να είσαι μέσα στη ζωή, επιτυχημένος, «κυπελλούχος», να έχεις κατακτήσει κορυφές και ταυτόχρονα να κρατάς την ψυχή σου καθαρή, γεμάτη φως και αλληλεγγύη;

        Ε ναι, γίνεται ρε φίλε!!!

Αρκεί το κύπελλο της όποιας επιτυχίας σου να μην το κρατάς σφιχτά μόνο για σένα, αλλά να το αφήνεις να ξεχειλίζει για να ξεδιψάσουν και οι γύρω σου.

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες/ουσες, με αληθινό φως και ουσιαστική ενσυναίσθηση!

    

                 ━━━━━━━━━ ✧ ✦ ✧ ━━━━━━━━━

      |"αμΦ." ΥΓ:

   Αν μας επιτρέπεται μια και μόνη προσθήκη σ΄αυτό το εξαιρετικό κείμενο.

 Όλ΄αυτά εκείνος ο "Γιώργης" τα εμπνεύστηκε, τα σχεδίασε και τα έπραξε θέτοντας μπροστά του τον Απόλυτο Στόχο, την Απόλυτη Καταξίωση, που είναι ο Χριστός.

  Χωρίς Αυτόν κανένα success story, δεν γίνεται να παραμείνει τέτοιο, ούτε καν σε τούτη τη ρημάδα τη ζωή.

  Πόσω μάλλον στην Αιωνιότητα, στην οποία "οι επιτυχημένοι" θα είναι μόνιμα μαζί Του...

   

                               ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

📍  Η τελευταία εικόνα είναι του 1930, οικογενειακό κειμήλιο … από παππού Γιώργη Μαλακό εκ Τσιπίδου.

     |εκλάπη από την αγαπημένη μας "συν αυτώ" εορτάζουσα, Γεωργία Μελανίτη...

☆ "Πόσος χρόνος πιστεύεις ότι σου μένει, έως ότου κλείσεις κι εσύ τα μάτια σου μία για πάντα; Αλήθεια, το έχεις ποτέ σκεφτεί;

                               

☆ Είμαι έτοιμος; Εσύ; Είσαι έτοιμος/η;

"Είστε ΕΤΟΙΜΟΙ;" που θα'λεγε κι ο Σάκης...

  Χθες έφυγαν, έτσι ξαφνικά, 2 υπέροχοι Άνθρωποι. 

Ένας 13χρονος Άγγελος, ο Παναγιώτης - Αντώνιος 

κι ένας σπάνιος οικογενειάρχης, ο Μιχάλης. 

Κι εγώ σκέφτομαι πως θα φτιάξω νέες αποθήκες που να χωρούν όλα τα υπάρχοντά μου, όπως την πάτησε ενας πλούσιος που εκείνο το βράδυ πέρασε να τον πάρει μια για πάντα ο Αρχάγγελος.

  Λες και μου'χει υπογράψει κανείς κάποιο συμβόλαιο που να λέει πως θα ζήσω άλλα 500 χρόνια...

  Επιτέλους να ξυπνήσω.

Και ν'αλλάξω μυαλά ΤΩΡΑ!

Να ξεκινήσω ν'ανέχομαι και να συγχωράω ΤΩΡΑ!

  Να πάω να εξομολογηθώ ΣΗΜΕΡΑ!

  Να τρέξω να κοινωνήσω, όχι την επόμενη Κυριακή, αλλά στην πρώτη Προηγιασμένη που έχει η ενορία μου!

  Να αγκαλιάσω τους αγαπημένους μου ΤΩΡΑ κι όχι όταν έρθουν τα γενέθλιά τους!

ΤΩΡΑ να τους τηλεφωνήσω!

ΤΩΡΑ να τους φιλήσω!

ΤΩΡΑ να τους αγαπήσω!

 Όχι αυριο! 

ΤΩΡΑ...

Αμάν πια!

 

   (Συγχώρα με για τον τόνο της ανάρτησης, αδερφέ!

  Τα λέω σε σένα για να τ'ακούσω εγώ πρώτος.

  Αλλά άσε με εμένα να παραμιλάω.

 Τον Άγιο Γέροντα Εφραίμ άκου, που έφυγε πανηγυρικά σαν σήμερα για τον Χριστό...)

                                  ☆   ☆   ☆

                           Είσαι έτοιμος γι’ αυτό σου το ταξίδι;

          |Φεύγουμε, σου λέω! Το΄χεις καταλάβει;|

...Μία ώρα;

Μία μέρα;

Μία εβδομάδα;

Ένας μήνας;

Πέντε χρόνια;

Ίσως πενήντα;

Όπως για όλους, 

έτσι έρχεται και για εσένα η στιγμή αυτή.

Είσαι έτοιμος; 

Είσαι έτοιμος να αφήσεις αυτόν τον κόσμο;

Είσαι έτοιμος γι’ αυτό σου το ταξίδι;

Μία απλή εκδρομή πάει κανείς 

και φροντίζει να πάρει μαζί του ένα σωρό αποσκευές.

Για τη στιγμή αυτή,για το πιό σημαντικό ταξίδι της ζωής σου είσαι έτοιμος;

‘’Εγώ δεν τα σκέφτομαι αυτά’’, 

ίσως βιαστείς να μου απαντήσεις..

Κακώς…

Κακώς δεν τα σκέφτεσαι…

Γιατί ο θάνατος ξέρεις, 

είναι το πιο σίγουρο πράγμα στη ζωή...

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα,

 Άγιον Όρος

(30 Μαρτίου 2023 +)

~ από τον Annas Ntaras

"αμφ." ΥΓ:

Τώρα ξέρεις 

ποιανού είναι αυτή

 η απέραντη αγκαλιά... 

Καλού κακού...

 

° Δυστυχώς αυτή η καρτούλα κολλάει παντού, ρε φίλε. Και πάντα... Προς όλες τις κατευθύνσεις... Γι'αυτό και την ανεβάζουμε εδώ και χρόνια. Γιατί όταν έρθει η ώρα να...

 

...να σταματήσουν να σε χειροκροτούν οι άνθρωποι, 

που μέχρι χθες σε επευφημούσαν, 

τότε θα μείνεις μόνος 

- ολομόναχος με το ΕΓΩ σου. 

Το νου σου, ψυχή μου! 

Μακρυά από τα μεγάλα και βαρύγδουπα ΕΓΩ.

Σκοτώνουν στ'αλήθεια.

Άσε που σε φέρνουν στο φαρισαϊκό θόλωμα του νου...

Μείνε στην ασφάλεια και στην ξεγνοιασιά του ΕΜΕΙΣ...

Ναι, ψυχή μου;

 |επώνυμα πλέον: σ.Β.Γ.

☆ Το νου μας...

 

☆ Καίει η άτιμη! Και ζεματάει...

|Το νου μας στη μνήμη, 

που εμείς θα αφήσουμε 

σε αυτούς που έρχονται...

|"αμΦ." ΥΓ:

Και πως έρχεται και κάθεται αυτή η καρτούλα μας,

όποτε και να την ανεβάσουμε όμως, ε;

✔ Μπορεί να γεννήθηκες μέσα στην Εκκλησία, να βαφτίστηκες στο όνομά της, να μεγάλωσες στους κόλπους της, να υπηρέτησες τα άγιά της, να παντρεύτηκες και να κηδευτείς μέσα στους τοίχους της και όμως να χαθείς... Καλοί χριστιανοί δεν είναι οι άψογοι, αλλά εκείνοι που πέφτουν, σηκώνονται, εξομολογούνται με συντριβή, και κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του επειδή γνωρίζουν βαθιά την αναξιότητά τους και γι’ αυτό ακριβώς έχουν ανάγκη τον Θεό...

 

 

|γράΦει ο ΑρχμΧριστοδουλος

... Γιατί δεν σώζει η εγγύτητα στον ιερό χώρο,

αλλά η ένωση με τον Χριστό.

Οι Πατέρες είναι ξεκάθαροι: 

η Εκκλησία δεν είναι καταΦύγιο συνήθειας, 

αλλά τόπος μεταμορφώσεως.

Δεν είναι θρησκευτικό πλαίσιο, 

αλλά Σώμα Χριστού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως

«πολλοί είναι μέσα στην Εκκλησία, 

αλλά λίγοι είναι μέσα στον Χριστό».

Και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι

η σωτηρία δεν είναι τυπική συμμετοχή, 

αλλά υπαρξιακή αλλοίωση του ανθρώπου.

Δεν σώζει η θρησκευτικότητα.

Δεν σώζει η ευσέβεια χωρίς μετάνοια.

Δεν σώζει η εικόνα του «καλού πιστού»

όταν η καρδιά παραμένει αμετανόητη.

Άλλο ο θρησκευόμενος

και άλλο ο μετανοών.

Ο πρώτος τηρεί τύπους.

Ο δεύτερος σταυρώνει τον εαυτό του.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι

«όποιος γνώρισε την αμαρτία του, 

είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είδε αγγέλους».

Διότι η γνώση της πτώσεως γεννά ταπείνωση,

και η ταπείνωση ελκύει τη Χάρη.

Πολλοί έχουν σχέση με το σχήμα της πίστεως.

Λίγοι έχουν σχέση με τον Σταυρό.

Και όμως, ο Χριστός δεν μας κάλεσε

να Του μοιάζουμε εξωτερικά, 

αλλά να πεθάνουμε και να αναστηθούμε μαζί Του.

Καλοί χριστιανοί δεν είναι οι άψογοι,

αλλά εκείνοι που πέφτουν, 

σηκώνονται,

εξομολογούνται με συντριβή, 

και κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του 

επειδή γνωρίζουν βαθιά την αναξιότητά τους 

και γι’ αυτό ακριβώς έχουν ανάγκη τον Θεό.

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος το λέει ωμά:

Αν δεν κατοικεί ο Χριστός μέσα στην καρδιά, 

όλα τα άλλα μένουν σκιά.

Η σωτηρία δεν είναι θέμα παρουσίας στον ναό,

αλλά κατοίκησης του Χριστού στον άνθρωπο.

Όχι θέμα «πήγα»,

αλλά θέμα «μετανοώ».

Όχι θέμα «ανήκω»,

αλλά θέμα «ζω εν Χριστώ».

Ας μη μείνουμε στην Εκκλησία ως χώρο.

Ας φτάσουμε στον Χριστό ως ζωή.

Γιατί Εκκλησία χωρίς Χριστό γίνεται κενό,

ενώ Χριστός μέσα στην καρδιά

γίνεται σωτηρία...

✔ Τα παιδιά, οι άνθρωποι κάθε ηλικίας, δεν είναι μόνο σάρκα... Είναι και πνεύμα, ψυχή. Τι κάνουμε για αυτές τις ψυχές;

 

|γράΦει η Κατερίνα Κουτρούλη

Διαβάζω είδηση πως 11 άτομα επιτέθηκαν 

και χτύπησαν μέσα στην φυλακή τον 16χρονο, 

που σκότωσε τον 17χρονο Άγγελο. 

Κι από κάτω σχόλια 

"Καλά του έκανε" 

και διάφορα τέτοια. 

Τα άτομα που του επιτέθηκαν είναι 

από 15 ως 18 ετών.

Σε κανέναν δεν κάνει εντύπωση 

πως παιδιά από 15 ως 18 ετών είναι μέσα στην φυλακή. 

Κανένας δεν αναρωτιέται 

τι έχουμε κάνει στα παιδιά 

και καταλήγουν έτσι όπως καταλήγουν.

Τα παιδιά είναι ο καθρέφτης μας. 

Αυτά τα παιδιά κάποιος τα μεγάλωσε 

και τα "διαπαιδαγώγησε".

Όταν δούλευα στο βιβλιοπωλείο, 

είχε έρθει μια γυναίκα, 

που πίστευε πολύ στον Θεό 

και ήρθε με τα 3 της παιδιά 

να πάρουν βιβλία. 

Τα 2 της παιδιά στην εφηβεία 

και το τρίτο μικρότερο. 

Πήγαινε στο δημοτικό.

Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο, 

που φερόντουσαν μέσα στο μαγαζί,

 αλλά και από τον τρόπο 

που συζητούσαν με την μαμά τους, 

όσο αποφάσιζαν ποια βιβλία θα πάρουν. 

Ευγένεια και σοβαρότητα,

 ακόμη και από το μικρότερο παιδάκι.

Η εμφάνιση της μητέρας 

δεν ήταν αυτό που πολλοί θα σκεφτούν, 

θεούσα. 

Ήταν μια γυναίκα με όμορφο, 

μοντέρνο αλλά σεμνό ντύσιμο 

και το ίδιο και τα παιδιά. 

Περιποιημένα και μοντέρνα. 

Όχι αισχρά και γυμνά. 

Επίσης, τους έλειπε (ευτυχώς) 

αυτή η ψευτομαγκιά 

και ο τσαμπουκάς 

που βλέπεις σήμερα στους εφήβους.

Κατάλαβα πως αυτή η γυναίκα πιστεύει στον Θεό, 

όχι από την εμφάνιση, 

αλλά κυρίως από την παρουσία της, 

από την συμπεριφορά της 

και από την στάση των παιδιών της. 

Μιλούσε με τα παιδιά της σαν να ήταν φίλοι.

 Διαλέγαν βιβλία, 

μιλούσαν, 

γελούσαν. 

Μου έκανε εντύπωση, 

γιατί ήταν μια εικόνα 

που στα χρόνια που ήμουν στο βιβλιοπωλείο, 

δεν την έβλεπα. 

Συνήθως, 

όταν έμπαιναν στο μαγαζί γονείς με παιδιά, 

έβλεπα άλλα πράγματα 

και γονείς να φωνάζουν 

γιατί τα παιδιά απαιτούσαν, 

πείραζαν τα πάντα μέσα στο μαγαζί 

και δεν καταλάβαιναν ούτε από όχι, 

ούτε από παρατηρήσεις, 

ούτε από φωνές φυσικά.

Όταν στο τέλος έπιασα κουβέντα μαζί της, 

μου είπε πως ο σύζυγός της είναι ιερέας.

Συζητήσαμε για λίγο 

και φτάσαμε στο θέμα των παιδιών. 

Κι έλεγε πόσο δύσκολη είναι αυτή η εποχή 

και πως πρέπει να κάνουμε τα πάντα 

για να προστατέψουμε τα παιδιά. 

Πως πρέπει να τα μεγαλώνουμε με πίστη, 

με αρχές, 

με αγάπη, 

με Θεό. 

Πως πρέπει να ταϊσουμε πρώτα την ψυχή τους 

και μετά όλα τα άλλα. 

Να έχουν ηρεμία και αγάπη στην ψυχή. 

Σεβασμό. 

Να μην είναι αγρίμια.

Τα παιδιά, οι άνθρωποι κάθε ηλικίας, 

δεν είναι μόνο σάρκα. 

Είναι και πνεύμα, ψυχή. 

Τι κάνουμε για αυτές τις ψυχές;

Τι κάναμε για τα τα 15χρονα 

που βρίσκονται μέσα στην φυλακή,

 αλλά και για όσα είναι έξω από αυτήν, 

αλλά ζούνε εντελώς παραβατικά; 

Τι τους μάθαμε;

Τα έχουμε παρκαρισμένα μπροστά από οθόνες, 

τους δίνουμε ελευθερίες 

που δεν μπορούν να διαχειριστούν 

και τους μαθαίνουμε τα "δικαιώματά" τους. 

Στην αυτοδιάθεση, 

στην αλλαγή φύλου, 

στην έκτρωση. 

Δικαιώματα χιλιάδες,

 αλλά καμία υποχρέωση 

και κανένα όριο.

Παιδιά που δεν νιώθουν καμμία ασφάλεια, 

δεν έχουν κανένα σημείο αναφοράς 

και αναγκάζονται από μια σταλιά παιδιά 

να παίρνουν την ζωή 

και όλη την ευθύνη στα χέρια τους, 

γιατί οι γονείς είναι ανίκανοι να το κάνουν.

Γονείς που θεωρούν ξεπερασμένο 

να τα μεγαλώσουν με Θεό 

και με αγάπη για την πατρίδα 

και την οικογένεια. 

Δεν είναι της μόδας. 

Της μόδας είναι να ενημερώνονται για τα 52 φύλα, 

να παίζουν διαρκώς παιχνίδια μπροστά στις οθόνες, 

να συνουσιάζονται σαν τα σκυλιά, 

σήμερα με τον ένα και αύριο με τον άλλο 

και να μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τον άλλο 

ως αντικείμενο 

που θα τους προσφέρει στιγμιαία ευχαρίστηση 

και ηδονή.

Σεξ βία και φράγκα. 

Αυτά μαθαίνουν σήμερα τα παιδιά 

και αυτά νομίζουν πως θέλουν 

γιατί δεν έμαθαν ποτέ κάτι διαφορετικό και ουσιαστικό...

☆ Ας έχουμε στο νου μας αυτήν την τεράστια αλήθεια. Όταν σκαρώνουμε τα μάταια και αστεία "μεγαλεπήβολα" σχεδιάκια μας...

          |Πεθαίνουμε, σου λέω, αδερΦέ μου... Πεθαίνουμε! Και το θέμα δεν είναι αν ζήσαμε τελικά "Χρόνια πολλά", αλλα αν ζήσαμε έστω μια πραγματική μερα... Έλα, πάμε να τη ζήσουμε! Ίσα που προλαβαίνουμε...|

✨Ὁ ἐγωιστής δεν ἔχει ἁπλῶς μία γνώμη. Ἔχει πάντα γνώμη! Πού φυσικά εἶναι ἡ πιό σωστή και ἡ πιό λογική τῶν ἄλλων! Και δεν ἔχει ἁπλῶς ἀπόψεις. Ἔχει ἀποφάσεις...

 

✨ Γιὰ ὅλους, γιὰ ὅλα, γιὰ κάθε θέμα! 

Εἴτε εἶναι γνώστης εἴτε ὄχι!

Μιλᾶ καί τὸ στόμα του προηγεῖται τῆς καρδιᾶς καί τοῦ νοῦ του!

Μιλᾶ καί ἡ γλῶσσα του δέν ἔχει διάκριση σέ ποιόν μιλᾶ καί πόσο πληγώνουν αὐτά πού λέει.

✨Καθετί μέσα στήν καθημερινότητα τὸ περνᾶ ἀπὸ τὸ φίλτρο τῆς προσωπικῆς του ὠφέλειας!

Κρίνει, ἀναλύει, σχολιάζει, ἀποφασίζει, χωρίς νὰ ἔχει κάθισει ποτέ στὸ σκαμνὶ τῆς μετάνοιας, χωρίς νὰ ἔχει γευθεῖ τὸ μυστήριο τῆς συγχωρητικῆς χάριτος.

Ἐπιφανειακά, μοιάζει εὐλαβής.

✨ Νηστεύει, ἐκκλησιάζεται, ἐξομολογεῖται, ἀκόμα καὶ συγκινεῖται στὴν ἀνάγνωση κάποιου πνευματικοῦ λόγου.

Θὰ πεῖ μὲ λυγισμένη ἀπό τή συγκίνηση φωνὴ:

«Εἶμαι ἄθλιος… μὲ συγχωρεῖτε…» 

Ἀκόμα καί θά κλάψει πολύ.

Ἀλλὰ τὴν ἑπομένη ἡμέρα θὰ συνεχίσει ἀκάθεκτος τὴν ὁδὸ τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ του.

✨Ὁ ἐγωιστής εἶναι φιλοχρήματος. 

Ἔχεις χρήματα;; Σέ πλησιάζει μέ γλυκόλογα. Δέν ἔχεις;; Σέ κρίνει γιά τήν σπατάλη ἤ τήν κατάντια σου. Πάντοτε θά κοιτάξει τί μπορεῖ νά κερδίσει ἀπό σένα.

✨Ἔχει λύσεις γιὰ ὅλους, ἀλλὰ οὐδέποτε ἔχει ταπείνωση νὰ ζητήσει βοήθεια γιὰ τὸν ἑαυτό του!

Ξέρει πάντα τί φταίει – ποτέ ὅμως δὲν φταίει αὐτός.

✨Ξέρει τί πρέπει νὰ εἶναι ἕνας καλὸς πνευματικός, ἕνας καλὸς μοναχός, ἕνας καλὸς ἄνθρωπος, ἕνας καλός πολιτικός, ἕνας καλός σύζυγος, ἀλλὰ ὁ ἴδιος δὲν ἔγινε ποτέ ταπεινὸς μαθητὴς κανενός καί δέν φαίνεται νά ἔχει διάθεση νά ἀρχίσει ποτέ μιά οὐσιαστική πνευματική πορεία.

✨Ὁ ἐγωιστής ξεχνᾶ εὔκολα! 

Ξεχνᾶ τήν ἀγάπη καί τή συμπαράσταση πού τοῦ ἔδωσες, τίς ὑποσχέσεις του, τά δάκρυα "μετανοίας" του, καί ξαναξεκινᾶ τόν φαῦλο κύκλο τῶν ἀπαιτήσεών του ἀπό τούς ἄλλους.

✨Ἔχει θρησκευτικὰ λόγια στὸ στόμα, ἀλλὰ κοσμικὴ σκέψη στὴν καρδιὰ.

Θέλει ὅλους κατ’ εἰκόνα του!

 Κι ὅποιος δὲν τοῦ μοιάζει, ἀπορρίπτεται, χαρακτηρίζεται, κατηγορεῖται ὡς κοσμικός καί πιεστικός!

✨Ἀντιμετωπίζει τὸν πλησίον ὄχι ὡς ἀδελφὸ, ἀλλὰ ὡς ἀνταγωνιστὴ τοῦ κύρους του.

Δὲν βλέπει ἀνθρώπους! 

Βλέπει ἀντιπάλους, βλέπει λάθη, κακίες, ἑλλείψεις.

✨Ὁ ἐγωιστής ζηλεύει.

Ζηλεύει πολύ τό κάθετι γύρω του. 

Γιατί δέν τόν κοίταξαν, γιατί δέν τοῦ χαμογέλασαν, γιατί ἔδωσαν σέ κάποιον ἄλλον κι ὄχι σέ ἐκεῖνον. 

Συνέχεια νιώθει θύμα, κακόμοιρος, ὁ ἄτυχος τῆς ζωῆς, ὁ κουρασμένος καί ταλαιπωρημένος.

✨Στὴν ψυχὴ του, ὁ Θεὸς μοιάζει περισσότερο μὲ καθρέφτη, παρὰ μὲ Πατέρα.

Θέλει νὰ τὸν ἀναγνωρίζουν, νὰ τὸν θαυμάζουν, νὰ ὑπακούουν σὲ αὐτὸν. 

Ὅμως αὐτός δέν ἔχει διάθεση νά κάνει ἀληθινή καί οὐσιαστική ὑπακοή. 

Νά κλείσει κάποτε τό στόμα του.

Θυμίζει τὸν Φαρισαῖο: 

«Οὐκ εἰμὶ ὡς οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων…»· 

✨Ὁ ἐγωιστὴς δὲν εἶναι ὁ φανερός ἀμαρτωλός. 

Εἶναι ὁ ἐσωτερικὰ κλειδωμένος.

Δὲν θὰ πράξει ποτέ φόνο, ἀλλὰ θὰ σκοτώσει ἕναν ἀδελφὸ μὲ μία κουβέντα.

Δὲν θὰ προδώσει ὁρατὰ τὸν Χριστό.

Ἀλλὰ θὰ τὸν ἀντικαταστήσει ἀθόρυβα μὲ τὸν ἑαυτό του!

✨Ἐκεῖ στό σκοτάδι τοῦ ἐγωισμοῦ του, σβήνει ἡ ἀληθινή προσευχή.

Καὶ ὅταν ἡ προσευχὴ σιωπᾷ, ἡ ψυχὴ πεθαίνει ἐν ζωή.

✨Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεός δὲν θὰ ἀναπαυθῇ ποτέ ἐκεῖ ποὺ κυριαρχεῖ ἡ ἀλαζονεία.

Θὰ πάει μακριά.

Γιαυτό καί οἱ ἐγωιστές ἐνῶ τά ἔχουν ΟΛΑ ὅπως τά θέλουν, 

δέν εἶναι ποτέ εὐτυχισμένοι.

✨Ἔχουν χρήματα, εὐτυχία, ἀνθρώπους, εἰρήνη, ἐξομολόγηση, Θεία Κοινωνία καί πάλι κάτι τούς λείπει. 

Τρομερό!

✨Κι ἄν τοῦ τό πεῖς ὅτι ἄλλοι βρίσκονται σέ δυστυχία, ἀνέχεια κ.λπ. θά σοῦ πεῖ :

 "Δέν μέ ξεκουράζει νά σκέφτομαι τή δυστυχία τῶν ἄλλων! "

Καί δηλώνει ὅμως καλός χριστιανός!

✨Γιά κάτι ἔχουν νά παραπονοῦνται καί νά νιώθουν δυστυχισμένοι.

Ἔχουν "θέματα"

Προβλήματα συνεχῶς. 

Και ἄν δέν ἔχουν τά ψάχνουν.

Γιά νά πείσουν τούς ἄλλους νά ξεχάσουν τόν ἑαυτό τους καί νά κάνουν αὐτούς ἐπίκεντρο.

✨Μεγάλη προσοχή!

Εἶναι πολύ πειστικοί καί μπορεῖ κάποιος νά χάσει μιάν ὁλόκληρη ζωή μέσα στή θλίψη καί στή μιζέρια γιά νά προσπαθεί να τούς κάνει χαρούμενους! ✨

                                                                                                                                                                                                    

    |Γερόντισσα Σωφρονία

 Ἱ.Μ. Ἁγ. Τριάδος Ἀκράτας

Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Αγίας Τριάδας Ακράτας

   |από τη Βάσω Καλλιανού