Με τις πρεσβείες του Αγίου Ελευθερίου, ο Σωκράτης πήγε σπίτι του...

"Αγαπητοί μου φίλοι, σήμερα με τις πρεσβείες του Αγίου Ελευθερίου, ο Σωκράτης πήγε σπίτι του!!!
Δόξα τω Πανάγαθω Θεώ!
Πρώτα ο Θεός σε είκοσι ημέρες θα έχουμε τα αποτελέσματα της βιοψίας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τις προσευχές σας!"

Τα πρώτα νέα για τον Σωκράτη μας...

"Αγαπητοί μου φίλοι!
Σας ευχαριστώ καρδιακά για την προσευχή σας!
Δόξα τω Θεώ το χειρουργείο του Σωκράτη πήγε καλά.
Δεν γνωρίζουν ακόμα αν αυτό που αφαίρεσαν είναι καρκινικό γλοιοβλάστωμα που τον ταλαιπωρεί από το 2015 ή κυτταρονέκρωση.
Εμείς ευχόμαστε για το δεύτερο να είναι κυτταρονέκρωση και να σταματήσει εδώ.
Τον έφεραν στο δωμάτιο.
Δεν χρειάστηκε να μπει εντατική!!!
Δόξα τω Θεώ!!!!"

* "συν αυτώ":
Και η προσευχή για τον Σωκράτη συνεχίζεται...
Να διαψεύσει και πάλι τις προβλέψεις το έλεος του Θεού.
Για όσο ακόμα Εκείνος κρίνει.
Και για τον Σωκράτη και για όλους μας.

Τον θυμάται κανείς τον Σωκράτη μας; Γιατί ήρθε ξανά η ώρα...

Μας έστειλαν πριν λίγο:
"Αγαπητοί μου φίλοι καλησπέρα σας! Θα ήθελα να παρακαλέσω, την ευχούλα σας, γιατί αύριο στις 13.00, με τις πρεσβείες του Αγίου Σπυρίδωνα θα μπει ο Σωκράτης, να κάνει το τρίτο χειρουργείο, στο κεφαλάκι του.
Υπενθυμίζω πως έχει πολύμορφο γλοιοβλάστωμα τετάρτου βαθμού κι αυτή είναι η τρίτη του υποτροπή.
Η εγχείρηση θα γίνει στο νοσοκομείο Υγεία. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και συγχωρήστε με!"

* "συν αυτώ" ΥΓ:
Όποιος δεν γνωρίζει τι εστί για εμάς "Σωκράτης", ας ρίξει μια ματιά εδώ...
Και για το πόσο αγάπησε ο κόσμος στην "γειτονιά" μας αυτό το παιδί, ενδεικτικά μόνο ας θυμηθούμε το μήνυμα του Πάμπου από την Κύπρο μας λίγο πριν από μια από τις προηγούμενες επεμβάσεις του:

"Ένα μήνυμα μονάχα (και μάλιστα επώνυμο...) 

σάς γνωστοποιούμε ενδεικτικά, για να βγάλουμε προς τα έξω τη χαρά μας, αλλά και για να καταλάβετε τι πνευματικού επιπέδου αδέλφια μας κυκλοφορούν εκεί έξω...
(Μπράβο,βρε Χαράλαμπε!Ο Καλός Θεός να σε "ξεπληρώσει", όπως Εκείνος μόνο ξέρει...)

"Σωκράτη μου ο καλός μας Θεός να κάνει το θαύμα του και γρήγορα να γίνεις καλά λεβέντη μου.
Και να έρθετε στην Κύπρο με τους γονείς σου να πάμε να προσκυνήσουμε τον τίμιο σταυρό του Χριστού μας στο Σταυροβούνι και την Παναγία την Ελεούσα στο μοναστήρι του Κύκκου.
Με όλη μου την αγάπη.
Χαράλαμπος Χαραλάμπους.
Πατέρας 4 παιδιών.
Της Αναστασίας του Γιάννη του Βασίλη και του Αντρέα.
Θα ζητήσω από τα παιδιά μου να προσευχηθούν για σένα και από τους 330 μαθητές μου στο σχολείο που εργάζομαι...
Καλή δύναμη σε όλους σας.
pambos73@gmail.com"
Charalambos Charalambous

ΥΓ. "αμφοτεροδέξιου":
Καταλαβαίνεις τώρα το πως η ανταπόκρισή μας στη διάθεση και μόνο
προσευχής για 1 μικρό παιδί,που θα μπορούσε να είναι δικό μας,
μπορεί να λυγίσει ακόμα και τον Ουρανό;
Μη σταματάς όμως, 
μέχρι να έρθουν τα καλά νέα για τον Σωκράτη μας...
Και τότε θα πιάσουμε να δοξολογούμε ασταμάτητα Τον Ελεήμονα Θεό...
Αν Εκείνος εντούτοις, θελήσει το Σωκράτη μας για τα δεξιά Του,
εμείς θα ξέρουμε τουλάχιστον πως κάναμε ό,τι περνάει από το χέρι μας 
(ή μάλλον από το κομποσκοίνι μας...)
Όπως και να΄ρθουνε τα πράγματα, δεν έχουμε λόγια να σας ευχαριστήσουμε!!! Όλους σας...

Με αγάπη Χριστού,
ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ...
(και είναι τόσοι πολλοί αυτή τη φορά...

Και εδώ και "επάνω"...)

 18.9.16 "

* Μετά απ΄όλα αυτά το μόνο ίσως που μένει να πούμε είναι αυτό:

Τα like μας να γίνουν...προσευχή!!!

Για τον Σωκράτη μας...

(Βρε Πάμπο, δεν λες και πάλι στα παιδιά σου και στους μαθητές σου να ξαναπιάσουν τον Σωκράτη στην προσευχή τους;

Και ας σε μιμηθούμε και κάποιοι από εμάς τους υπόλοιπους...

Επί του πιεστηρίου...
Ο Πάμπος πρόλαβε κιόλας και απάντησε:
"Θα το κάνω.

Να΄ναι ευλογημένο.

Με αγάπη

Χαράλαμπος" 
Η σειρά μας τώρα...)

~ Επείγον!!! Τον Σωκράτη τον ξεχάσαμε; Ήρθε ο καιρός να τον ξαναθυμηθούμε...(Από) σήμερα!!!

Πριν 2 χρόνια τέτοιον καιρό, πρωτοασχοληθήκαμε με τον πιτσιρικά μας.

Κι από τότε υπήρξαν πραγματικά πολλές φορές που το ξανακάναμε...
(θυμήσου, ας πούμε, εδώ, εδώ & εδώ...)

Κάποιοι από εμάς στα κρυφά , ολοφάνερα όμως σ΄Εκείνον που όλα τα βλέπει, δεν τον βγάλανε ποτέ από τις προσευχές τους...

Και ξανάρθε η ώρα να τον ξαναβάλουμε τον Σωκράτη στην "πρώτη γραμμή"...
Και όσοι τον είχαμε λησμονήσει...

Η πληροφορία μας λέει πως σήμερα μπαίνει εκ νέου στο νοσοκομείο, με σκοπό να γίνει μια νέα επέμβαση αύριο Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου...

Να ευχηθούμε να βγει ο Σωκράτης μας για άλλη μια φορά αλώβητος, όπως και πριν 2 χρόνια που οι γνωματεύσεις των γιατρών τον είχαν σχεδόν ξεγραμμένο...

Ένα μικρό-τεράστιο δώρο από τον καθένα μας, την καθεμιά μας για τον Σωκράτη μας αύριο που θα "γιορτάσει" (ξέρουμε τώρα πού...) τα 17α γενέθλιά του...

Συνεννοηθήκαμε;

"Ευαγγέλια" για τον...Σωκράτη μας!!! "Τι Θεός είσαι εσύ;" "Πως γίνεται αυτό;"

Δεν καταλαβαίνεις...Και δικαίως.

Εξηγούμαι λοιπόν:

Δε σταματάτε όλοι (και δικαίως...) να ρωτάτε:
"Τι έγινε με τον Σωκράτη;"
Όλο το fb (το "δικό μας fb...),

στον "αμφοτεροδέξιο", στα mail,

στα τηλέφωνα, στα μηνύματα...

Και το κορυφαίο;
20 χρόνια συμπληρώνω φέτος στο σχολείο...
Είναι η πρώτη φορά, 

που αντί τα παιδιά να με ρωτήσουν 
αν θα τους δώσω μπάλες,με ρωτούν...:
"Πως πήγε,κύριε, ο Σωκράτης;"
(Με λιώσανε τα σκασμένα...

Σιγά μη δεν τα΄βαζα να κάνουν προσευχή...
Το έχει κάνει βέβαια πρώτος ο Μπάμπος στην Κύπρο, που παρακάλεσε τους 300 και...μαθητές του & είμαι σίγουρος και πολλοί από εσάς...)

Λοιπόν,σας λέω και το συζητάμε
(με λεπτομέρειες,όπως δε βαριέμαι, κυρίως όταν είμαι ενθουσιασμένος να τα λέω & να τα γράφω και όπως αρέσει σε μερικούς από σας να τα ακούνε...):

Μπήκε στο χειρουργείο το Σάββατο το πρωί και βγήκε αργά το απόγευμα...
Σε ό,τι νεώτερο σας ενημέρωνα.
Μέχρι,που το βράδυ αργά της Κυριακής, μου στέλνει μνμ ο Αντώνης,
πως οι γιατροί είναι πολύ ανήσυχοι & πως κάτι δεν πάει καλά...
Ωχ,Παναγία μου!

Χθες,Δευτέρα,έχω κανονίσει το πρόγραμμά μου,
το αποφασίζω χωρίς πολλά-πολλά (έτσι νομίζω θέλει τέτοιες ώρες...)
και φεύγω καρφωτός για το νοσοκομείο (με φόβο Θεού,ομολογώ...)
να δω τον Σωκράτη & να μπορώ να σας πω από πρώτο χέρι.

Διστακτικός,πριν χτυπήσω την κλειστή εσωτερική πόρτα του δωματίου,ανοίγει ξαφνικά και βλέπω ένα λεβέντη
να κρατά με το ένα χέρι τον ορό του και με το άλλο την Μανούλα του...
Όρθιος! Σοκ & δέος!
Συνέρχομαι την ίδια στιγμή,γιατί έτσι πρέπει.
Καλημερίζω.Ζητώ,αν δεν ενοχλώ 

("Ενοχλώ;Δεν ενοχλώ..."),
να περάσω για πολύ λίγο.
Ευγενέστατη η Μανούλα,μου τείνει να περάσω.

Μετά τις συστάσεις 

(δεν τους έχω ξαναδεί,ούτε κι εκείνοι)
κάθομαι κοιτώντας (ως γνήσιος βλαξ...)
απευθείας επάνω στο παλικάρι μας.
Κάθεται στην πολυθρόνα,έχει στη δεξιά μεριά του κεφαλιού του κάποιες γάζες, 

σα να έχει απλά κάνει μερικά ραμματάκια
από κάποιο ατύχημα& στα αριστερά του τον ορό.

Γλυκύτατος,παραξενεμένος και ντροπαλός,όπως είναι φυσικό σε έναν άγνωστο.Ψηλός,κανονικός έφηβος της Α΄Λυκείου.
Τον ρωτάω κατευθείαν (είπαμε,βλαξ...);
- "Πόσες ώρες ήσουνα μέσα,Σωκράτη μου;"
"Έξι, μου είπαν."
- "Κατάλαβες τίποτα;" (πανίβλαξ...)
"Όχι,πως να καταλάβω;Αφού κοιμόμουνα!"
- "Πονάς τώρα;"
" Όχι! Καθόλου..."
-- "Μόνο βαριέται...", μου λέει ευγενικά η Μανούλα.

Τους εξήγησα πως υπάρχουν εκεί έξω κάποιοι "γραφικοί" (εμείς...),
κυρίως άγνωστοι μεταξύ τους, που έχουν βάλει "λυτούς & δεμένους" όλους όσους γνωρίζουν να προσεύχονται για τον Σωκράτη...
Και πως μαζί με εμένα (τυχεράκια!) είναι
σα να έχουν έρθει κι όλοι εκείνοι μαζί στο δωμάτιό του.

Φτάνει.Σηκώνομαι.

Του δίνω το χέρι & κάνουμε μια γερή χειραψία.
Χαιρετάω τη Μανούλα.
1000ευχαριστώ και βγαίνω από το δωμάτιο,
κρυφοπανηγυρίζονταςσα να έχω βάλει γκολ 

στο pro,
αλλά δεν πρέπει να ξυπνήσω τους υπόλοιπους...
Με ψαλίδι στο τελευταίο λεπτό στον τελικό του Champions League!
(Οι Άντρες της παρέας καταλαβαίνουν...)
Προσέχοντας μη με με δει & καμιά νοσοκόμα...

Γυρνάω πετώντας στο σχολείο!
Ενημερώνω τους πάντες (& τα παιδιά...)
Μιλάω στο τηλέφωνο συνεχώς.
Τα λέω παντού!

Και τώρα πριν λίγο,

προλαβαίνοντας τον Αντώνη της,
μου στέλνει μνμ η Αλεξάνδρα 

(να΄ναι καλά η ψυχούλα!):

"Με την βοήθεια της Παναγιάς μας
ΒΓΗΚΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΠ΄ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ!
Χίλιες δόξες Τω Θεώ!
Την επόμενη εβδομάδα η βιοψία..."

Τρέλλα! Καταλαβαίνεις τώρα γιατί λέμε;
"ΤΙ ΘΕΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;"

Βγήκε το βραδάκι του Σαββάτου από ένα χειρουργείο 6 ωρών,
στο οποίο του τρύπησαν το κρανίο,
του αφαίρεσαν τον όγκο, 

χωρίς να πειράξουν εκεί μέσα το παραμικρό.
Τον έκλεισαν & βγήκαν.
Κι ο οργανισμός του Σωκράτη ανταποκρίθηκε τόσο,ώστε σήμερα, που είναι Τρίτη,

γύρισε στο σπίτι του!
Στα αδέλφια του & στους γονείς του...

Ούτε εντατικές, ούτε τίποτα!Συνειδητοποιείς τι λέμε;

Δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο στον Σωκράτη.
Ή μετά από την επόμενη εβδομάδα,

που θα βγουν τα πορίσματα της βιοψίας.
Δεν ξέρω όμως τι θα συμβεί αύριο 

ούτε σε μένα, ούτε και σε σένα.
Το ξέρουμε όλοι το ίδιο πως μονάχα 

Ο Θεός γνωρίζει το παντοτινό μέλλον 

του καθενός μας...
Δεν ξέρω όμως κι αν μπορώ να μην πω τουλάχιστον ένα βαθύ,
ένα τεράστιο 

"ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ,

ΔΟΞΑ ΣΟΙ..."

Εσύ, που (ηρωϊκά...) τα κατάφερες να φτάσεις
διαβάζοντας μέχρι εδώ...

Εσύ τι λες;

ΥΓ:
Δε φαντάζομαι να νομίζεις 

(όπως μερικές φορές κι εγώ...)
πως κάναμε & τίποτα το σοβαρό;
Γιατί,όπως τόσο εύστοχα μου είπε ο Αντώνης 
(αυτός είναι η αιτία που...μάθαμε για τον Σωκράτη...) 
το απόγευμα στο τηλέφωνο:

"Ο Σωκράτης είναι μέλος από το σώμα μας!
Αν στο σώμα μας αιμορραγεί, 

ας πούμε, το χέρι,όλο το υπόλοιπο σώμα 

δεν είναι άρρωστο;
Δεν είναι ανήσυχο;
Δε θα κάνει το παν για να το βοηθήσει μέχρι τέλους να θεραπευθεί & να έρθει στην κατάσταση που ήταν πριν;
Κι αν ένα φάρμακο (η προσευχή...) δείχνει, έστω και λίγο, να βοηθάει,
υπάρχει περίπτωση να το σταματήσει,
πριν το πονεμένο μέλος γίνει 

τελείως-εντελώς καλά;"

Τι λες;

ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ...

Ευγνώμονες...

Kανονικό ιατρικό ανακοινωθέν: (Δεν είμαστε πια "φίλοι" του Σωκράτη,"συγγενείς" είμαστε...)

Για τον Σωκράτη μας...

(τα like μας να γίνουν...προσευχή!!!)

Επειδή, οι "εμπλεκόμενοι" πια μ΄αυτό το παιδί είστε πολλοί, νιώθουμε την ανάγκη να σας ενημερώσουμε για τα νεώτερα της πορείας της ψυχούλας,για την οποία προσεύχεστε...

Με ένα κανονικό ιατρικό ανακοινωθέν:
(Δεν είμαστε πια "φίλοι" του Σωκράτη,"συγγενείς" είμαστε...)

Πριν λίγο, ενημερωθήκαμε πως αύριο (Παρασκευή,23 Σεπτ.),γύρω στις 10,

θα εγχειριστεί τελικά ο Σωκράτης μας...

Οι στόχοι των γιατρών είναι αφενός να αφαιρεθεί με απόλυτη ακρίβεια ο όγκος 

(όχι με κανονική κρανιοτομή,αλλά με μια μικρή(;) τομή σαν 2ευρω...στην περιοχή)
& αφετέρου να περιοριστεί,

όσο είναι εφικτό, ο κίνδυνος της μετάστασης, 

αλλά & να γίνει, ό,τι είναι δυνατόν για να σωθεί το αριστερό χέρι,που δείχνει να έχει από τώρα κάποια προβλήματα...

Όσον τώρα αφορά στο δικό μας ρόλο σε αυτήν την υπόθεση, το θέμα πολύ απλά είναι:
Αντέχουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε,
ό,τι ξεκινήσαμε εδώ και μέρες 

να κάνουμε για το Σωκράτη;
Αντέχουμε τα like μας, 

να τα συνοδεύσει θερμή προσευχή;
Αλλιώς, τι νόημα έχουν;

ΥΓ:

Γνωρίζουμε,πως όλες αυτές τις τελευταίες μέρες "σας έχουμε μαυρίσει την ψυχή"...
Γίνεται αλλιώς όμως;

Ευχόμαστε & προσευχόμαστε το επόμενο "ανακοινωθέν" να ξεκινάει με το 

"ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ,ΔΟΞΑ ΣΟΙ!!!"
Γιατί, αν ο Σωκράτης μας είναι καλά 
(Ο Θεός βέβαια μόνο γνωρίζει 

τι σημαίνει το "καλά"),
όλοι είμαστε καλά...

* από τον "αμφοτεροδέξιο" & τους συν αυτώ...

Ζητήσαμε την προσευχή σας για τον μικρό Σωκράτη...Πότε όμως δε θα περιμέναμε τέτοια ανταπόκριση...

Ατέλειωτα τα μηνύματα για τον 
Σωκράτη μας...
Πως να ευχαριστήσουμε;

Δεν είναι όμως μόνο ποσοτικό το θέμα, αλλά  κυρίως "η ψυχή", που έχει μπει στις προσευχές, στις κοινοποιήσεις & στα μηνύματα, για την επιχείρηση εκστρατείας, που ξεκίνησε το βράδυ της Παρασκευής για τον Σωκράτη μας...

(Αν δεν έχεις δει τη χθεσινοβραδυνή -16/9/2016- ανάρτηση, δες εδώ...)

Στον "αμφοτεροδέξιο" και στο facebook...
Κύριοι "αίτιοι" της κινητοποίησης 
(για να αποδίδουμε "τα του Καίσαρος...") 
οι πραγματικοί,όπως αποδεικνύονται,"Φίλοι" στο fb και ο γνωστός "Γιώργος Θαλάσσης" (http://yiorgosthalassis.blogspot.com/), που συχνάζει πια κι εκείνος στο fb! Στο καλό fb...
Ένα μήνυμα μονάχα (και μάλιστα επώνυμο...) 
σάς γνωστοποιούμε ενδεικτικά, για να βγάλουμε προς τα έξω τη χαρά μας, αλλά και για να καταλάβετε τι πνευματικού επιπέδου αδέλφια μας κυκλοφορούν εκεί έξω...
(Μπράβο,βρε Χαράλαμπε!Ο Καλός Θεός να σε "ξεπληρώσει", όπως Εκείνος μόνο ξέρει...)

"Σωκράτη μου ο καλός μας Θεός να κάνει το θαύμα του και γρήγορα να γίνεις καλά λεβέντη μου.
Και να έρθετε στην Κύπρο με τους γονείς σου να πάμε να προσκυνήσουμε τον τίμιο σταυρό του Χριστού μας στο Σταυροβούνι και την Παναγία την Ελεούσα στο μοναστήρι του Κύκκου.
Με όλη μου την αγάπη.
Χαράλαμπος Χαραλάμπους.
Πατέρας 4 παιδιών.
Της Αναστασίας του Γιάννη του Βασίλη και του Αντρέα.
Θα ζητήσω από τα παιδιά μου να προσευχηθούν για σένα και από τους 330 μαθητές μου στο σχολείο που εργάζομαι...
Καλή δύναμη σε όλους σας.
pambos73@gmail.com"
Charalambos Charalambous

ΥΓ. "αμφοτεροδέξιου":
Καταλαβαίνεις τώρα το πως η ανταπόκρισή μας στη διάθεση και μόνο
προσευχής για 1 μικρό παιδί,που θα μπορούσε να είναι δικό μας,
μπορεί να λυγίσει ακόμα και τον Ουρανό;
Μη σταματάς όμως, 
μέχρι να έρθουν τα καλά νέα για τον Σωκράτη μας...
Και τότε θα πιάσουμε να δοξολογούμε ασταμάτητα Τον Ελεήμονα Θεό...
Αν Εκείνος εντούτοις, θελήσει το Σωκράτη μας για τα δεξιά Του,
εμείς θα ξέρουμε τουλάχιστον πως κάναμε ό,τι περνάει από το χέρι μας 
(ή μάλλον από το κομποσκοίνι μας...)
Όπως και να΄ρθουνε τα πράγματα, δεν έχουμε λόγια να σας ευχαριστήσουμε!!! Όλους σας...

Με αγάπη Χριστού,
ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ...
(και είναι τόσοι πολλοί αυτή τη φορά...Και εδώ και "επάνω"...)

Εξαιρετικά επείγον!!!Μια προσευχή για τον έφηβο Σωκράτη...("αμφ.":Μην τον "προσπεράσεις"...)

Σωκράτης...
14,5 χρονών,
το 5ο παιδί μιας 9 μελούς οικογένειας...
Εδώ και 10 μέρες μπήκαν στον 
(όχι αδύνατο,αλλά...) εξαιρετικά δύσκολο αγώνα του καρκίνου...
Η διάγνωση δείχνει το σπάνιο πρόβλημα στον εγκέφαλο.
Βρέθηκε αυτές τις μέρες ο  μοναδικός στην Ελλάδα γιατρός, που αναλαμβάνει το Σωκράτη (στο "Υγεία"...)
Δε μιλάμε (ακόμα...) για τα τεράστια έξοδα μιας τέτοιας επέμβασης
(με πολλές μέρες στην εντατική σε ιδιωτικό θεραπευτήριο - 2000 ευρώ τη μέρα...) 
Μιλάμε όμως για μια εξαιρετικά λεπτή 
& επικίνδυνη επέμβαση (έχει προγραμματιστεί πιθανότατα για τις 26 Σεπτεμβρίου...),
που το μόνο,που προς το παρόν "απαιτεί" από εμάς είναι θερμή, θερμότατη προσευχή για τον Σωκράτη & την οικογένειά του,για τον "Σταυρό", που πρέπει να διαχειριστούν...
Μπορούμε,όσοι διαβάζουμε αυτές τις γραμμές,
να του αρνηθούμε την προσευχή μας;
Από λίγες,αλλά με πόνο ευχές από τον καθένα μας...
Μέχρι να έχουμε καλά νέα...
(κοινοποίησέ το όπου νομίζεις!Χρειαζόμαστε κάθε ευχή...)
Τι λες;

Με αγάπη Χριστού,
ο "αμφοτεροδέξιος" και οι συν αυτώ...
(Αντώνιος, Αλεξάνδρα & σία...)