✔ ‘’Ορίστε η απόδειξη πληρωμής μου... Δες και μόνος σου... Έχει την δική μου σφραγίδα η καλοσύνη σου, αφού γλυκαινόσουν με τα μπράβο του κόσμου... ‘’

 

     |γράΦει ο π.Ιωάννης Παπαδημητρίου

    Τις προάλλες το βράδυ (10 παρά) 

ήμουν στο Νοσοκομείο για έναν ασθενή 

και με καλεί μια ψυχή στο τηλέφωνο 

και στην ερώτηση: 

  - ‘’πάτερ μου, συγνώμη για την ώρα,  

μήπως ξεκουράζεσθε;’’ 

η απάντηση όπως όφειλε (πνευματικά) 

δεν ήταν απλά: 

 - ’’όχι, πείτε μου παρακαλώ....’’ 

 Αλλά της είπα που ήμουν ακριβώς, 

με την κρυμμένη επιθυμία να συλλογισθεί:  

  ‘’Να δες, και βραδιάτικα 

τρέχει προς τον πάσχοντα’’... 

  Χρειαζόταν ο άνθρωπος αυτός 

αυτήν την πληροφορία; 

Όχι φυσικά...

 Αλλά τότε, γιατί; 

Την είχε ανάγκη το πάθος της υπερηφάνειας...

  Να βγει έτσι από το στόμα μου αυτή η πληροφορία,  

γιατί με κάτι τέτοια αυτό τρέφεται... 

  Βλέπεις, ενώ ξεκινάμε κάτι 

με αγαθή διάθεση και με αγάπη, 

 επειδή δεν αρέσει στον μισάνθρωπο διάβολο,

 τρέχει γρήγορα να προλάβει να το μαγαρίσει  

με τους ψιθύρους του, 

που ζέχνουν από υπερηφάνεια... 

  Κανείς δεν γλυτώνει από αυτούς τους λογισμούς...

  Κάποτε ο Άγιος Ιάκωβος στην Εύβοια,

καθώς έψελνε ένα τροπάριο, το σταμάτησε  

απαντώντας στον πονηρό, 

που του έλεγε 

‘’πόσο όμορφα έψελνε’’ 

  - ‘’Όχι, προς δόξα του Θεού ψέλνω!’’...

  Χρειάζεται να είμαστε ΠΑΡΑ πολύ προσεκτικοί, 

όταν δίνουμε τέτοιες πληροφορίες 

στους γύρω μας. 

  Δεν είναι, μη μας παρεξηγήσουν. 

Αλλά είναι αυτό που έλεγε ένας γέροντας: 

  ‘’Σουτ! μην το λες! Το ακούει ο διάβολος....’’ 

 

  Ε, και θα μου πεις: 

 Και τι έγινε; 

Σιγά...

Κι όμως... 

  Να, θα το πάρει και την ημέρα της Κρίσεως 

θα μας το τρίψει στην μούρη, λέγοντας μας: 

  ‘’Ορίστε η απόδειξη πληρωμής μου... 

Δες και μόνος σου... 

 Έχει την δική μου σφραγίδα η καλοσύνη σου, 

αφού γλυκαινόσουν με τα μπράβο του κόσμου....’’ 

Να προσέχουμε! 

Πάμε να κάνουμε κάποιο καλό, 

μας συναντά κάποιος στον δρόμο και μας ρωτά: 

 ‘’Για που το’ βαλες;’’

(είναι και μερικοί ολίγον αδιάκριτοι).

 

Εεε, ας αποφύγουμε 

αυτήν την ενημέρωση (της καλοσύνης)...

  Σε παίρνει ο άλλος τηλέφωνο επίμονα,

την ώρα που κάνεις προσευχή. 

 

Κι ύστερα τον παίρνεις πίσω. 

Εεε, δεν χρειάζεται να του αναφέρεις 

τι συγκεκριμένα έκανες πριν. 

  Κάποιοι ανεβάζουν στα μέσα φωτογραφίες  

με τις γωνίες που κάνουν προσευχή στο σπίτι τους•

  άλλοι δε μαζί με τα παιδιά τους 

όταν προσεύχονται... 

  

  Ξέρεις αυτά κι ο διάβολος τα βλέπει  

και τρίβει τα χέρια του, 

γιατί ... πιάνει μεροκάματο... 

 Να το θυμόμαστε: 

Ο πονηρός 

παίζει σε πολλά ταμπλό... 

  

  Ακόμα κι αν δεν έκανα γνωστό στον άνθρωπο  

που με πήρε τηλέφωνο 

ότι βρισκόμουν στο νοσοκομείο, 

πάλι μπορεί να ερχόταν ο πονηρός 

και να μου ψιθύριζε γλυκά στ’ αυτί: 

   ‘’Μπράβο παπα-Γιάννη δεν ανέφερες τίποτα, 

έτσι ταπεινά, όπως θα έκανε ο τάδε άγιος....’’ 

  

  Να προσέχουμε!

  Αχ, πολύ να προσέχουμε...

✔ Ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός... | (άγιος) † Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

«Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν 

και πνοήν και τα πάντα…. 

εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν» 

(Πράξεις Αποστόλων ιζ΄ 25, 28)

Αφού χαρούμε, 

απολαύσουμε και ξοδέψουμε 

τα μοναδικά δώρα της αγάπης Του, 

μετά Τον προσπερνάμε, 

Τον αγνοούμε, 

Του γυρίζουμε την πλάτη 

και στήνουμε θεωρίες του εγωισμού μας...

Την ίδια ώρα που πίνουμε το δροσερό νεράκι Του 

και εισπνέουμε τον αέρα που μας χαρίζει, 

εμείς ταΐζουμε τον εγωισμό μας: 
«Εγώ… εμένα… 

και μένα… σε μένα… 

από μένα… δικό μου, 

εγώ….» 

Είμαστε πιο ανόητοι και φτωχοί 

κι από τα ίδια μας τα πιτσιρίκια στο σπίτι…

Αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής άνθρωπος 

είναι προκλητικά μα και παράλογα,

και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς 

με υπομονή και έλεος 

είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του. 

Να παραδέχεται, να ταπεινώνεται.

Να μετανοεί.

Nα καταργεί το εγώ του...

   |(άγιος) Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

πηγή

(εμείς "υποκλέψαμε" το κείμενο από https://makkavaios.blogspot.com/ )

* η εικόνα με μολύβι, διά χειρών του Yannis Gounaridis

  |πρωτοαναρτήσαμε στις 17/7/2019...

Μη γύρει ο νους σου...

Δεν με νοιάζει αν συμφωνείς σε λίγα, 

σε όλα ή σε τίποτα με τον Μόρφου.

Eκείνο όμως το "μη γύρει ο νους σου", 

που του΄λεγε η αγιασμένη Μάνα του Μηλιά,

ειδικά εσείς που κάτι έχετε κάνει 

(ή νομίζετε πως έχετε κάνει) στη ζωή σας,

θεωρώ πως πρέπει να το΄χετε 

αμέσως μετά το Ευαγγέλιο...

   ~ (ψευτο) Λαυρέντης

✔ Με ποια κριτήρια μετράς έναν άνθρωπο;

Μια εφημερίδα είχε τίτλο σ’ ένα άρθρο-έρευνα:
«Με ποια κριτήρια μετράς έναν άνθρωπο;».

Μερικά από τα κριτήρια ήταν:
Η ικανότητα του να κερδίζει και να χρησιμοποιεί τα χρήματα. 

Η αξία και η χρονολογία του αυτοκινήτου του. Πόσα μαλλιά έχει. 

Η δύναμη και το σωματικό του ύψος. 

Η δουλειά που έχει και πόσο επιτυχημένος είναι. 

Ποια σπορ αγαπά. 

Σε πόσα σωματεία μετέχει. 

Η δυναμικότητα και η αξιοπιστία του.

Πολύ ρηχά και επιφανειακά είναι τα κριτήρια με τα οποία μετράμε τους ανθρώπους. 

Τα κριτήρια όμως που χρησιμοποιεί ο Χριστός για να αξιολογήσει τον άνθρωπο βρίσκονται σε χτυπητή αντίθεση.

Προσέξτε μερικές από τις αξίες και τα μέτρα του Κύριου μας:
«Μακάριοι οι φτωχοί στο πνεύμα… οι ελεήμονες… οι καθαροί στην καρδιά… οι ειρηνοποιοί… οι διωκόμενοι για τη δικαιοσύνη…».
Άραγε, εμείς πώς βλέπουμε και με τι μέτρα αξιολογούμε τους άλλους αλλά και τους εαυτούς μας;

Κύριε, κάνε με να αξιολογώ τη ζωή μου, όχι με βάση του τι σκέπτεται και λέει ο κόσμος, αλλά τι Εσύ λες στο Λόγο Σου.

«Μακάριοι όσοι νιώθουν την πνευματική τους φτώχεια, γιατί σ’ αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίος 5:3).

sostis.gr

[...Κάνουμε όλοι τούς δασκάλους χωρίς να έχουμε μπει στη διαδικασία να γίνουμε μαθητές... |παπα Γιώργης Σχοινάς

  "Ακριβώς έξω από την πόρτα της εκκλησίας,ο ένας κάνει το δάσκαλο στον άλλο- ή ακόμη χειρότερα ο ένας κάνει το γέροντα στον άλλο....".

Ζούμε στην εποχή που όλοι μιλάμε χωρίς να καταθέσουμε προσωπικό βίωμα, χωρίς να καταθέσουμε το τίμημα για τα λόγια που λέμε.

Θεωρούμε ότι πρέπει και μπορούμε να κάνουμε έτσι. Κάνουμε όλοι τούς δασκάλους χωρίς να έχουμε μπει στη διαδικασία να γίνουμε μαθητές.

Όποιος δε σηκώνει ευθύνη, όποιος δεν μαθητεύει, όποιος δεν ψάχνει σαν το λαγωνικό να οσφραίνεται τη διδασκαλία των Αγίων της Εκκλησίας, καλύτερα να κλείνει το στόμα του.

Και το λέω αυτό πρώτα για εμάς τους κληρικούς που κάνουμε τούς δασκάλους, αλλά το λέω και για εσάς γιατί ακριβώς έξω από την πόρτα της εκκλησίας ο ένας κάνει το δάσκαλο στον άλλο- ή ακόμα χειρότερα ο ένας κάνει τον γέροντα στον άλλον, θέλετε να τον καθοδηγήσετε, να του πείτε τι θα κάνει και πώς θα το κάνει.

Γιατί υπάρχει αυτή η διάθεση να μεγαλώσω το εγώ μου, να αποκτήσω και οπαδούς αν είναι δυνατόν γύρω μου, να με χειροκροταει ο κόσμος ακόμη και αν τούς λέω ανοησίες και τούς πάω στο διάβολο.

Όλες οι μεγάλες αιρέσεις ξεκίνησαν από κάποιους ανθρώπους που ήθελαν το χειροκρότημα των άλλων και για να γίνουν αρεστοί άρχισαν να λένε πράγματα που ταίριαζαν στο φρόνημα τής εποχής.

Έτσι οδηγήθηκαν στις μεγάλες πλάνες και στις μεγάλες αιρέσεις που καταδικάζει η εκκλησία μας με τα αναθέματα, με τούς κανόνες της, όπως αυτοί εκφράστηκαν μέσα στις συνόδους της ".

Από το βιβλίο: "Η καρδία μου ενώπιον σου" ( Α'), σελ 172.

πηγή

|η Ροδουλα Βαιλακη κοινοποίησε στην fb ομάδα μας ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....

[...Φιλντισένιοι άνθρωποι. Μετρημένοι, ελάχιστοι γι'αυτό και τόσο πολύτιμοι... |Γιατί τούτος ο κόσμος έχει ανάγκη από ανθρώπους - ανάσες.-

Τι γλυκό να σ' αγαπούν και να σου το λένε...

~ "συν αυτώ" επισήμανση:

   Πριν δεις την ασυνήθιστη αυτή ανάρτηση.

Για να εξηγηθούμε, προτού παρεξηγηθούμε.

Όσοι μας γνωρίζετε, είτε εκ του σύνεγγυς, 

είτε ακολουθώντας μας εδώ μέσα,

γνωρίζετε πως δεν τα πάμε καλά με "τα μπράβο του κόσμου".

Συνήθως κάνουν περισσότερο κακό, 

από το καλό που προϋποτίθεται πως έχουν σκοπό να κάνουν.

Θελήσαμε εντούτοις να γνωστοποιήσουμε αυτήν την κατάθεση ευγνωμοσύνης, γιατί μας νίκησε αυτό που οι πατεράδες και οι μανάδες μας, και πριν απ΄αυτούς οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας, λέγανε:

"Τι γλυκό να σ' αγαπούν και να σου το λένε..."

Κι επειδή, όπως δικαιολογημένα κάποιοι φίλοι μας μάς "κατηγορούν" πως όλα στενάχωρα αναρτούμε

("αν θέλω να κλάψω, βάζω "αμφοτεροδέξιο", μας έγραψε μια ψυχή...)

Κι επειδή σε όσα πολύ εύστοχα και γλυκά έγραψε η συντάκτρια του κειμένου, ξεχωρίσαμε την τεράστια αλήθεια σ΄ένα σχόλιό της, την οποία κάναμε τίτλο.

Κι ας λέμε εμείς τους φιλντισένιους, κάπως αλλιώς...

Για να συνεχίσει ο Γιάννης ο γιατρός 

(όπως και τα εξίσου υπέροχα αδέρφια του, Καίτη και Μικές, που ελάχιστα όπως κι εκείνον γνωρίζουμε...) 

να συνεχίσει να κάνει αυτό και όλα τα υπόλοιπα που κάνει ανιδιοτελώς, έχοντας την τεράστια αποδοχή γνωστών, αγνώστων, φίλων και ασθενών.

Χωρίς έπαρση, ταπεινά, μετρημένα και μη επιδιώκοντας από μόνος του την αναγνώριση ή την ανταπόδωση.

Δεν τον φοβόμαστε.

Έχει, άλλωστε, τις εν Χριστώ άμυνες να το καταφέρει.

Άλλωστε, όπως και μεις απαντάμε στις φιλοφρονήσεις και στα καλά λόγια των καλών ανθρώπων: 

"Τίποτα δεν είμαστε. Όλα του Θεού. Δικές μας, ολόδικές μας μόνο οι αμαρτίες μας..."

ή ακόμα καλύτερα, όπως θα΄λεγε και ο μπάρμπας:

"Να τα βράσω τα μπράβο του κοσμάκη", 

αν είναι να φάω το κρισιμότερο reject την ώρα της Κρίσης μου...

Η ανάρτησή μας λοιπόν δεν γίνεται για τον Γιάννη Κουλλιά, αλλά για την αφειδώλευτη αγάπη την οποία εξέφρασε με τόσο υπέροχο τρόπο η φίλη του, Νεκταρία...

Αυτά τα ολιγοπολλά.

Δες τώρα (αν δεν κουράστηκες ήδη) το κείμενο:

"Έγραφε ο Σαρντέν:

Κάποτε όταν θα έχουμε δαμάσει τους ανέμους τα κύματα τα ρεύματα και τη βαρύτητα θα δαμάσουμε για χάρη του Θεού και την ενέργεια της αγάπης.

Τότε για δεύτερη φορά στην ιστορία του κόσμου θα έχουμε ανακαλύψει τη φωτιά.

Αυτός είναι ο φίλος μου ο Γιάννης Κουλλιάς.

Γιατρός στο επάγγελμα.

Ποιητής, στιχουργός, συνθέτης, τραγουδοποιός, φωτογράφος και ένα βουνό ακόμα ιδιότητες κουβαλά εντός του.

Του χρωστώ ένα δημόσιο μεγάλο ευχαριστώ, που υπάρχει στη ζωή μου με τόσους τρόπους.

Ως φίλος καρδιάς, ως γιατρός, ως έμπνευση, ως ήρωας από αυτούς τους λίγους που λες "αχ και να τους έμοιαζα" ή έχω ακόμα λίγο χρόνο να τους μοιάσω γιατί κάνουν καλύτερο τούτο τον κόσμο και τούτος ο κόσμος έχει ανάγκη από ανθρώπους - ανάσες.

Γιάννη, μην αμφιβάλλεις ποτέ.

Έχεις δαμάσει την αγάπη και αυτή με τη σειρά της υπάκουα μεταλαμπαδεύεται μέσα από το φως σου.

Μέσα από την άσβεστη φλόγα σου.

Γιάννη σε ευχαριστώ, για όλους τους ανθρώπους ακόμα κι αυτούς που ζέστανες με την αγάπη σου κι ας μην το ξέρουν ακόμα πως η πηγή ήσουν εσύ.

Σε ευχαριστώ για την ευλογία να είσαι μέρος της ζωής μου.

Σε ευχαριστώ για το προνόμιο να είμαι φίλη σου, ασθενής σου (όταν χρειάζεται), δικός σου άνθρωπος.

Γιάννη μου σε ευχαριστώ για όλα όσα είσαι.

Φάρος που αγόγγυστα φωτίζεις θάλασσες και ουρανούς.

Δεντρί που όσο κι αν το λυμαίνονται οι καιροί, όχι μόνο δε λυγά, αλλά προσφέρει κορμό, κλαδιά και φύλλα σε όποιον σταθεί κάτω απ' τον ίσκιο του.

Πουκάμισο ανοιχτό στο στήθος για να μπορεις πιο εύκολα να κόβεις φέτες από τη ψυχή και την καρδιά σου και να τις μοιράζεις...

Γιάννη μου, Γιάννη της δικής μου καρδιάς, συμπαντικέ μου Γιάννη το μέτρο για την υγεία του νου, είναι η προδιάθεση του να βρίσκει παντού το καλό.

Εσύ δηλαδή!

(Edit που λένε... Μην μου κοκκινήσεις. Αν δεν τα έγραφα θα έσκαγα...)"

* Και για κατακλείδα, ένα μόνο σχόλιο από τα πάμπολλα που μας έκαναν εντύπωση της ανάρτησης στο fb 

(είπαμε πως βρίσκεις και διαμάντια, αρκεί να ξέρεις που να ψάξεις)...

"Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος: Ζήλεψα (και εσένα και τη Νεκταρία). Θα τσεκαριστούν όλα ένα προς ένα κι αλίμονό σου αν είναι αλήθεια. Θα γίνουμε όλοι Νεκταρίες..."

"Για κάτι τέτοιες ψυχούλες, που ζουν στον κόσμο, μας κρατάει ο Θεός"...|& το λάθος μας

 Θεωρούμε πως όλα αυτά τα χρόνια, που έχει δημιουργηθεί η ομάδα μας στο fb, έχουμε διαπράξει (πέραν όλων των άλλων, φανερών ή μη) κι ένα ακόμα λάθος, το οποίο αργήσαμε χαρακτηριστικά να το συνειδητοποιήσουμε.

Επειδή έχουμε δει ένα προς ένα όλα τα αιτήματα, όσων θέλησαν να γίνουν μέλος στο καταφύγιό μας,

οφείλουμε να ομολογήσουμε πως δεν τα κάνουμε όλα αποδεκτά.

Κυκλοφορούν ευρέως και Χριστιανοί "της ταυτότητας", όπως και άθεοι, αλλά με μένος σε ό,τι Ορθόδοξο, που δημιουργούν θέματα και διχόνοιες όπου τους επιτραπεί να πλησιάσουν...

Ή και μη Ορθόδοξοι. 

Όταν βλέπουμε τέτοιες εικόνες στα προφίλ 

...υποπτευόμαστε αμέσως τι μας περιμένει, οπότε "πολύ δημοκρατικά", απορρίπτονται αμέσως.

Εντούτοις, το λάθος μας είναι ξεκάθαρα πλέον πως όσα εξαιρετικά έχουν περάσει από μπροστά μας, τα έχουμε αφήσει μαζί με όλα τα υπόλοιπα να χαθούν μέσα στον ατελείωτο ηλεκτρονικό κάδο του αχανούς διαδυκτίου...

Θέλοντας να επανορθώσουμε, έστω και τώρα, αποφασίσαμε να δημοσιοποιούμε στην αγάπη σας, εκείνα τουλάχιστον που "βγάζουν μάτια" και είναι κρίμα να κάνουν πέρασμα μόνο από τα πρεσβυωπικά δικά μας.

Όχι για να ευλογήσουμε τα γένια μας (τα μπράβο του κόσμου άλλωστε ποτέ δεν μας έλειψαν), αλλά για να χαρείτε μαζί μας στην διαπίστωση πως "υπάρχει πολύ όμορφος κόσμος εκεί έξω" και πως "για κάτι τέτοιες ψυχούλες, που ζουν στον κόσμο, μας κρατάει ο Θεός"...

Αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση είναι το παρακάτω υπέροχο μήνυμα που μας έγραψε η άγνωστη μέχρι χθες και από σήμερα "συν αυτώ", Μπέττυ Λ.

Θερμές ευχαριστίες!

                        ~ εκ των "συν αυτώ"

"Η πλάνη του επαίνου..." |Αγίου Μάρκου του Ασκητή, Φιλοκαλία τόμος Α'

 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτης, 22-2-2022.

Κρύψου... (άκου τον μπάρμπα!)

* η αναδημοσίευση αυτής της ανάρτησης δεν γίνεται ούτε για την συμπαθητική καρτούλα μας, ούτε για τις ούτως ή άλλως σοφές κουβέντες του μπάρμπα μας ...

Αλλά για τον 2 χρόνια πίσω σχολιασμό μιας σπάνιας ψυχούλας, που δυστυχώς την γνωρίσαμε μόνο διαδικτυακά, μέσα από το ενίοτε ευλογημένο fb ...

Τώρα μας παρακολουθεί από εκεί που δεν υπάρχει έπαρση, πόνος, θλίψη ή στεναγμός... Αλλά ζωή ατελεύτητος!

(Μνημόνευε την Πηνελόπη...)

~ εκ των "συν αυτώ" ...

" +Πηνελόπη Κώνστα:

Προτιμώ τη σιωπή...τον απλό χιτώνα...τον κρυμμένο θησαυρό της ψυχής που χτυπιέται για να κρατηθεί στο κύμα...και να σωθεί.

Η απλότητα και η ταπείνωση είναι Του Υψίστου...!!!

Ας προβληματιστούμε ... κι ας λυγίσουν λίγο τα γόνατα.... !!!

Εξαιρετική η ανάρτησή σου, όπως όλες άλλωστε... διατί να το κρύψωμεν....

Αγαπημένε μου "αμφοτεροδέξιε"...

Ευλογημένη η Κυριακή σου πλημμυρισμένη από το Φως της Αγάπης του Χριστού... !!!

Ποτέ επιτέλους θα καταλάβεις, βρε, εσύ και η παρέα σου με όλα τα χαρίσματα που ο Θεός σάς έχει χαρίσει...

Πως ό, τι με τόσο κόπο χτίζετε για να εξασφαλίσετε μια μικρή γωνίτσα στον Ουρανό, το καταστρέφετε με τη μόνιμη τάση σας να επιδεικνύεστε...

Σε ποιον μωρέ;

Στον αδερφό σας;

Στον γείτονά σας;

Στο συνάδελφό σας;

Στα μπατζανάκια και στους κουμπάρους σας;

Στους άγνωστους "φίλους σας" στα φεϊσμπουκάδικα;

Πάτε καλά μωρέ;

Να χάσω τον Παράδεισο και την παντοτινή παρέα με τον Χριστό μου και τους δικούς του για μια ψωροαναγνώριση από άλλους, που΄ναι, στο κάτω κάτω της γραφής, αμαρτωλοί κι εκείνοι σαν κι εμένανε ;

Μωρέ, δεν αρχίζω να παινεύομαι και του λόγου μου στα προβατάκια μου καλύτερα;

Στα προβατάκια μου ναι.

Στους ανθρώπους όχι.

Γειώσου. 

Πάψτε ν'αποζητάτε να σας γλυκαίνουνε συνέχεια. 

Και κατεβείτε από το ζαχαροκάλαμο που' χει καβαλικέψει ο καθένας σας. 

Γιατί, αν δεν κατέβετε στη γης, 
Ουρανό δεν θα δείτε.. 

Κλειστά τ'αυτιά σας από τα μπράβο του κόσμου. 

Έτσι δεν έλεγε άγια και ο Γερο Πορφύριος; 

Κρύψου, το λοιπόν, που σου λέω...

Κρύψου!

ΥΓ:
Του λόγου μου, αύριο μεθαύριο, φεύγω.
Θα έχεις κανέναν δικό σου να σου την λέει;

* ο μπάρμπας σου.

* Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019 ...

Ο μεγάλος μας εχθρός βρίσκεται μέσα μας και λέγεται εγωισμός. (Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας)

«Αυτός δίδει εις πάντας ζωήν και πνοήν και τα πάντα….
εν Αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν»
(Πράξεις Αποστόλων ιζ΄ 25, 28)

Αφού χαρούμε, απολαύσουμε και ξοδέψουμε
τα μοναδικά δώρα της αγάπης Του,
μετά Τον προσπερνάμε, Τον αγνοούμε,
Του γυρίζουμε την πλάτη και στήνουμε θεωρίες του εγωισμού μας.

Την ίδια ώρα που πίνουμε το δροσερό νεράκι Του
και εισπνέουμε τον αέρα που μας χαρίζει,
εμείς ταΐζουμε τον εγωισμό μας: 

«Εγώ… εμένα… και μένα… σε μένα… από μένα… δικό μου, εγώ….» 

Είμαστε πιο ανόητοι και φτωχοί
κι από τα ίδια μας τα πιτσιρίκια στο σπίτι.

Αυτά που λέει και κάνει ο εγωιστής άνθρωπος είναι προκλητικά μα και παράλογα
και το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς με υπομονή και έλεος
είναι να τον δει να επιστρέφει στα λογικά του. 

Να παραδέχεται, να ταπεινώνεται.

Να μετανοεί.

Nα καταργεί το εγώ του...

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

πηγή

(εμείς από εδώ)

Η εικόνα που πλαισιώνει το κείμενο είναι του  Yannis Gounaridis

Ποτέ να μη μιλάς για τον εαυτό σου...

 Ποτέ να μη μιλάς για τον εαυτό σου.
Αν τον εγκωμιάζεις, δείχνει κενότητα.
Αν τον κατηγορείς, δειλία. (γνωμικό)
Άσε να ανέβει και κανάς άλλος στα μάτια σου!
Όλο εσύ πρέπει να διαπρέπεις;
Κι αυτό για να τροφοδοτείς τον ψευτοεγωισμό,
που όλοι μας έχουμε, άλλος πολύ, κι άλλος υπέρμετρο;
Δεν χάθηκε ο κόσμος αν ο δίπλα σου είναι καλύτερός σου.
Παραδέξου το.
Μη βάζεις καλοθελητές, να σε επαινούν μπροστά σου,
για να κερδίσεις τάχατες αξία και τιμή από τους γύρω!
Εις μάτην.

Πατήρ Ιγνάτιος 
(Ιερά Μονή Ποιμένων - Αγία Γη)

https://apantaortodoxias.blogspot.com

(εμείς από http://yiorgosthalassis.blogspot.com/)