✔ Ό,τι χρειάζεται να μάθεις ακόμα για τον αγαπημένο μας Άγιο Μάμα μας θα το βρεις εδώ... |Λήξη α(μ)Φιερώματος

✨ Μαζί με 2 πολύ όμορΦα και σύντομα για μας και τα παιδιά μας...

|Και για το τέλος ακολουθεί 

ό,τι άλλο θα θέλαμε να ξέρουμε για τον Άγιό μας...

Την ευχούλα του σε όλους όσους τον αγαπάνε...

✨ Ἡ ἐπιμονή τοῦ ἁγίου Μάμα νά ἐπιστρέψει στη Μητρόπολή του... (15.5.2019) |Γιατί πράγματι οι Άγιοι επιλέγουν πάντα αυτοί το ΠΟΤΕ και το ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ θέλουν να πάνε...

|Πρότασή μας: πήγαινε κατευθείαν στο 20' 15'' , όπου μετά το "Δι΄ευχών" του Δεσπότη, θα ακούσεις το πως αυτή η αρχαία λειψανοθήκη με τον Άγιο Μάμα και άλλους (αγαπητούς στη Μόρφου της Κύπρου) Αγίους επέστρεψε στον τόπο της...

[Γιατί πράγματι οι Άγιοι επιλέγουν πάντα αυτοί

το ΠΟΤΕ και το ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ θέλουν να πάνε...]

 👉 Oλόκληρη η Ὑποδοχὴ καὶ παράδοση τῆς λειψανοθήκης τοῦ Ἁγίου Μάμα στὴν Εὐρύχου προσωρινὴ ἕδρα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου που πραγματοποιήθηκε τὴν Τετάρτη 15η Μαΐου 2019, ακολουθεί στο παρακάτω video...

Τὴ λειψανοθήκη παρέλαβε ὁ Πανιερώτατος Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος ἀπὸ τὸν Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη Φώτιο Ἰωακεὶμ καὶ τοὺς λειτουργοὺς τοῦ Τμήματος Ἀρχαιοτήτων Κύπρου κ. Γιῶργο Φιλοθέου καὶ κ. Στέλλα Πισσαρίδου, καὶ τὴν κ. Μαρία Παφίτη.

  πηγή

✨ Ο Άγιος μεγαλομάρτυς Μάμας ο Μυροβλύτης |το κοντινότερο κείμενο στο Μέγα Συναξαριστή, που βρήκαμε στην αναζήτησή μας για τον Άγιο στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού...

 

του Αρχιμανδρίτου Φωτίου Ιωακείμ

Ο ένδοξος μεγαλομάρτυς του Χριστού Μάμας υπήρξε αναμφίβολα ένας από τους λαοφιλέστερους αγίους κατά τη βυζαντινή περίοδο. 

Σε τούτο συντέλεσαν ποικίλοι λόγοι: 

Το πλούσιο θαυματουργικό του χάρισμα• η μυροβλυσία του ιερού του λειψάνου• το πολυσύχναστο επίκεντρο τιμής του, η περιώνυμη δηλαδή πόλη της Καισάρειας, πρωτεύουσα της Καππαδοκίας —πιθανότατα υπήρξε ο επισημότερα εορταζόμενος μάρτυρας της πόλης• οι πανηγυρικοί προς αυτόν Λόγοι των Μεγάλων Καππαδοκών Πατέρων Βασιλείου και Γρηγορίου του Θεολόγου. 

Κι ακόμη το ότι απέβη ενωρίτατα προστάτης των ακριτικών στρατιωτικών ταγμάτων-οριοφυλάκων της περιοχής (αρχικά των Ισαύρων Λιμιτανέων, και αργότερα των Ακριτών της Καππαδοκίας, του Ταύρου, της Μεσοποταμίας κ.α. παραμεθορίων περιοχών, καθώς και των Απελατών), οι οποίοι, με τη για στρατιωτικούς λόγους μετακίνησή τους στις παραμεσόγειες περιοχές, μετέφεραν εύλογα και την τιμή των προστατών τους αγίων, κατεξοχήν των μαρτύρων Γεωργίου και Μάμαντος.

[η AI απεικόνιση του Αγίου από τον π.Παντελεήμων Κρούσκο]

Παράλληλη προς τη διάδοση τιμής του αγίου Μάμαντος υπήρξε και η διάδοση του Βίου του, αρχικά και κατά κύριο λόγο στα ελληνικά, αλλά και σε μετάφραση στα λατινικά, συριακά και αρμενικά, και που σώζεται, σε διαφορετικές μορφές, σε ικανό αριθμό χειρογράφων, χρονολογουμένων από τον 10ο αι. κ. εξ. 

Την αρχαιότερη μορφή Βίου του αποτελεί ο λεγόμενος ελληνικός Βίος, που συντάχθηκε κατά τον 5ο αιώνα και που αποτέλεσε την πηγή, όχι μονάχα των μεταγενέστερων Βίων του αγίου, αλλά και πηγή έμπνευσης της σχετικής προς το πρόσωπό του εικονογραφικής και υμνογραφικής παραγωγής. 

Ο ανώνυμος συντάκτης του Βίου τούτου χρησιμοποίησε μία προγενέστερή του γραπτή πηγή, ένα πρωιμότατο Βίο, που αποδιδόταν στον ακόλουθο του αγίου και ευνούχο Κλημέντιο: 

«Ο δε ακόλουθος αυτού (του αγίου Μάμαντος) ευνούχος, ονόματι Κλημέντιος, πάσαν αυτού την πολιτείαν κατά μέρος ανεγράφετο, την κατά Θεόν τε αυτού προκοπήν θαυμάζων». 

Από αυτό τον αρχαιότατο ελληνικό Βίο θα σταχυολογήσουμε στη συνέχεια τα σπουδαιότερα σημεία της ιερής καταγωγής, της ισάγγελης πολιτείας και του Χριστομίμητου μαρτυρίου του θαυμαστού παιδομάρτυρος Μάμαντος.

Οι γονείς του αγίου Μάμαντος, άγιοι Θεόδοτος και Ρουφίνα, κατάγονταν από την περίφημη πόλη Γάγγρα της περιοχής της Παφλαγονίας στη βορειοδυτική Μικρά Ασία, όπου γεννήθηκαν κατά το πρώτο μισό του 3ου αιώνα. 

Και οι δύο ήταν ευλαβείς και θεοφοβούμενοι χριστιανοί. 

Μάλιστα ο Θεόδοτος, που καταγόταν από ευγενείς (ο πατέρας του ήταν ιλλούστριος), τόσο πόθο Θεού είχε, ώστε κήρυσσε άφοβα στους συμπολίτες του τον Χριστό, πράγμα που συνέχισε και όταν ξέσπασαν οι γενικοί κατά των χριστιανών διωγμοί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία επί Δεκίου, στα 250-251. 

Τούτο όταν πληροφορήθηκε ο άρχοντας της Γάγγρας Αλέξανδρος, κάλεσε τον Θεόδοτο να απολογηθεί, απειλώντας τον με τιμωρίες αν δεν θυσίαζε στα είδωλα απαρνούμενος τον Χριστό. 

Ο Θεόδοτος με θάρρος του απάντησε ότι δεν είχε δικαίωμα να τον βασανίσει, καθώς είχε ευγενική καταγωγή. 

Γι᾽ αυτό και ο Αλέξανδρος τον παρέπεμψε για εξέταση στον ηγεμόνα της ευρύτερης βορειοδυτικής Μικρασίας, που τότε είχε έδρα την περίφημη πόλη Καισάρεια της Καππαδοκίας. 

Τον Θεόδοτο ακολούθησε η σύζυγός του, που κυοφορούσε τότε και πλησίαζε να γεννήσει. 

Ο ηγεμόνας της Καισάρειας, αφού διάβασε την αναφορά του ηγεμόνα Αλέξανδρου, πρόσταξε να φυλακίσουν τον Θεόδοτο. 

Στη φυλακή μπήκε μαζί του και η Ρουφίνα. 

Εκεί ο Θεόδοτος έκανε θερμή προσευχή να τον στηρίξει ο Κύριος μέχρι τέλους στην ομολογία της πίστης και αμέσως παρέδωσε την ψυχή του. 

Η Ρουφίνα, βλέποντας την απροσδόκητη τελείωση του συζύγου της, πολύ λυπήθηκε και από την οδύνη γέννησε. 

Προσευχήθηκε τότε με πόνο ψυχής να λάβει κι εκείνης την ψυχή ο Κύριος και να αναλάβει, ως πατέρας των ορφανών, τη φροντίδα του νεογνού. 

Και, ασπαζόμενη το σκήνωμα του Θεόδοτου, εκοιμήθη και εκείνη εν Κυρίω.

Η αναφορά στον Βίο σε διωγμούς την περίοδο γέννησης του Μάμαντος και στη φυλάκιση των γονέων του για τη χριστιανική τους πίστη, συνάδει πλήρως με τα ιστορικά δεδομένα της εποχής: 

Κατά το διάστημα των ετών 253-260, αυτοκράτορες στη Ρώμη ήταν ο Βαλλεριανός με τον υιό του Γαλλιηνό. 

Κατά δε το έτος 257 ο Βαλλεριανός εξέδωσε το πρώτο του έδικτο (διάταγμα) γενικού διωγμού κατά των χριστιανών, για να εκδώσει και ένα δεύτερο κατά τον Αύγουστο του επομένου έτους 258. 

Το δεύτερο τούτο διάταγμα, που εκδόθηκε για να καλύψει τα κενά του πρώτου, μεταξύ άλλων προνοούσε ότι οι συγκλητικοί και, γενικά, οι άρχοντες με υψηλή καταγωγή και αξιώματα που ομολογούσαν ότι ήταν χριστιανοί, θα αποστερούνταν την περιουσία και το αξίωμά τους και, εάν επέμεναν στη χριστιανική τους ομολογία, θα υφίσταντο κεφαλική τιμωρία (αποκεφαλισμό). 

Ο άγιος Μάμας, όταν μαρτύρησε, ήταν περίπου 15-16 ετών. 

Επομένως είχε γεννηθεί περί τα έτη 257-258, οπόταν εκοιμήθηκαν στην ομολογία της πίστης οι γονείς του.

Κατά το βράδυ της ημέρας που τελειώθηκαν οι γονείς του Μάμαντος, άγγελος Κυρίου εμφανίσθηκε σε μία ευλαβέστατη άτεκνη χήρα και αρχόντισσα, που λεγόταν Αμμία, και την πρόσταξε να πάει να ζητήσει από τον άρχοντα της Καισάρειας τα σώματα των μαρτύρων και να τα ενταφιάσει με την πρέπουσα τιμή, το δε νεογέννητο αγοράκι να το αναθρέψει σαν παιδί της. 

Και η Αμμία αμέσως εκτέλεσε την προσταγή του αγγέλου.
Όταν έγινε ενός έτους το παιδί, το πήρε στην αγκαλιά της η θετή του μητέρα και το φίλησε. 

Κι αυτό αμέσως είπε «αμμά», που θα πει μητέρα! 

Στη χαρά της αυτή η Αμμία, κάλεσε τους επίσημους και άρχοντες της πόλης και τους παρέθεσε πλούσιο γεύμα. 

Κι όταν αυτοί πληροφορήθηκαν πως αποκάλεσε το βρέφος την Αμμία, όλοι με ένα στόμα είπαν να το ονομάσει Μάμα, όπως και έγινε. 

Όσο μεγάλωνε σε ηλικία ο Μάμας, αύξανε σε σύνεση και σοφία. 

Γι᾽ αυτό όταν έγινε πενταετής, η Αμμία τον έστειλε στον δάσκαλο Αρίστωνα να αρχίσει να μαθαίνει γράμματα, παραχωρώντάς του και ένα νεαρό δούλο, ως βοηθό και συνοδό στο σχολείο, που λεγόταν Κλημέντιος. 

Σύντομα ο Μάμας ξεπέρασε στη φρόνηση και μάθηση όλους τους συμμαθητές του. Αφού έγινε έξι ετών ο Μάμας, κοιμήθηκε εν Κυρίω η Αμμία, αφήνοντάς τον κληρονόμο της περιουσίας της.

Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Αυρηλιανός (270-275), εξέδωσε πρόσταγμα γενικής θυσίας στους ψευδοθεούς σ᾽ όλη την αυτοκρατορία. 

Στην Καισάρεια μετέβη ένας σκληρός εκπρόσωπος του αυτοκράτορα, ο Δημόκριτος, που πρόσταξε τους δασκάλους της πόλης να μεταβούν την ημέρα του Δία στα ειδωλεία να προσφέρουν θυσία. 

Και, ενώ όλες οι σχολές πήγαιναν και θυσίαζαν, μόνο οι συμμαθητές του Μάμαντος αρνούνταν να λατρεύσουν τα είδωλα, καθώς διδάσκονταν από αυτόν την πίστη στον αληθινό Θεό.

Ο Δημόκριτος πληροφορήθηκε το γεγονός, και κάλεσε τον μικρό Μάμα να απολογηθεί. 

Παρόλες τις κολακείες και απειλές του τυράννου, ο Μάμας παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του Χριστού. 

Μάλιστα του τόνισε πως δεν είχε εξουσία να τον κακοποιήσει, ως καταγόμενο από ευγενείς. 

Τότε ο τύραννος, γεμάτος θυμό, πρόσταξε να τον οδηγήσουν σιδηροδέσμιο από την Καισάρεια της Καππαδοκίας στις Αιγές της Κιλικίας, για να κριθεί εκεί από τον ίδιο τον αυτοκράτορα. 

Πράγματι, ο Αυρηλιανός μεταξύ των ετών 270 και 272 εξεστράτευσε κατά της βασίλισσας της Παλμύρας Ζηνοβίας (267-272). 

Σύμφωνα δε με τη σύγχρονη έρευνα σχετικά προς την πορεία που ακολούθησε ο Αυρηλιανός κατά την εν λόγω εκστρατεία του, διήλθε με βεβαιότητα από την παραθαλάσσια πόλη των Αιγών της Κιλικίας.

Φθάνοντας στις Αιγές, ο Άγιος οδηγήθηκε ενώπιον του αυτοκράτορα, που τον ανέκρινε με κάθε αυστηρότητα. 

Και πάλιν ο παιδομάρτυρας ομολόγησε με γενναιότητα τον Χριστό, ειρωνευόμενος τα αναίσθητα και άψυχα είδωλα. 

Ο τύραννος, οργισμένος και κατησχυμμένος από ένα παιδάκι, πρόσταξε και, αφού τον κτύπησαν με πέτρες στο στόμα, του πρόσδεσαν στον λαιμό ένα μεγάλο μολύβδινο βαρίδι, για να τον ρίξουν στη θάλασσα να πνιγεί. 

Άγγελος όμως Κυρίου εμφανίσθηκε και φόβησε τους στρατιώτες-δημίους μέσα στο σκάφος, που επέστρεψαν στην ξηρά και έφυγαν τρομαγμένοι. 

Καθ᾽ υπόδειξη δε του αγγέλου, ο Μάμας μετέβη στο όρος Αργαίον της Καισάρειας, όπου έζησε ακόμη ένα έως δύο έτη. 

Εκεί, με πρόσταγμα Θεού, έλαβε εξ ουρανού ράβδο θαυματουργή και άγιο Ευαγγέλιο, με τα οποία εξημέρωνε τα άγρια θηρία του βουνού και άρμεγε τα θηλυκά από αυτά, έπηζε τυρί, με το οποίο και ο ίδιος τρεφόταν και έδινε και στους πτωχούς της Καισάρειας. 

Έκτισε ακόμη μικρό ναό, όπου λάτρευε τον Κύριο.

Όταν οι ειδωλολάτρες πληροφορήθηκαν τα θαυμαστά σημεία, που ο Μάμας τελούσε στο βουνό, φθόνησαν, και τον κατήγγειλαν στον νέο ηγεμόνα της Καισάρειας Αλέξανδρο, ότι τάχα ήταν μάγος και με μαγικές τέχνες ημέρωνε τα άγρια θηρία. 

Τότε αυτός έστειλε στρατιώτες να τον συλλάβουν. 

Τους συνάντησε ο άγιος και τους ρώτησε τι έψαχναν. 

Αυτοί του είπαν γιατί είχαν μεταβεί εκεί, κι ο Μάμας τους κάλεσε να τους προσφέρει ψωμί και τυρί και τους υποσχέθηκε να τους υποδείξει αυτόν που αναζητούσαν. 

Ενώ τρώγανε, μαζεύτηκαν εκεί τα άγρια ζώα κατά τη συνήθειά τους, που φόβησαν τους στρατιώτες. 

Ο Άγιος τους καθησύχασε, τους είπε ότι αυτός ήταν ο Μάμας που αναζητούσαν και τους εξήγησε πως τα ζώα τα εξημέρωνε με τη δύναμη του αληθινού Θεού, που λάτρευε, κι όχι με μαγικές κακοτεχνίες. 

Κατόπιν τους προέτρεψε να επιστρέψουν και να τον αναμένουν στην πύλη της Καισάρειας και θα ερχόταν σύντομα. 

Πριν όμως απέλθει προς το μαρτύριο, με υπόδειξη του Κυρίου κάλεσε μεγάλο λιοντάρι από την έρημο, και του είπε ότι, όταν αυτός θα θηριομαχούσε στο στάδιο, θα το έφερναν κι αυτό εναντίον του, και τότε να πράξει εκείνο που θα το προστάξει ο Θεός.

Μετέβη λοιπόν ο Μάμας στην Καισάρεια και οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Αλέξανδρο, που τον εξέτασε για τις δήθεν μαγείες του. 

Κι όταν ο παιδομάρτυρας του ξεκαθάρισε πως, όχι μόνο δεν ήταν μάγος, αλλά λάτρευε την Αγία Τριάδα, ο τύραννος τον ανάγκασε να αρνηθεί την πίστη του και να θυσιάσει στα είδωλα. 

Μετά τη θαρραλέα ομολογία του μάρτυρα, ο ηγεμόνας πρόσταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια. 

Πρώτα τον κρέμασαν σε τιμωρητικό ξύλο και τον έξεσαν απάνθρωπα σε όλο το σώμα μέχρι τα σπλάχνα. 

Ο Άγιος όμως άχνα δεν έβγαλε, μόνο προσευχόταν θερμά να τον ενισχύσει ο Κύριος έως τέλους. 

Κατόπιν τον έριξαν σε καμίνι που είχαν πυρώσει επί τρεις μέρες, όπου τον άφησαν για πέντε μέρες. 

Αλλ᾽ η χάρη του Θεού τον διαφύλαξε αβλαβή, αποστέλλοντάς του αγγέλους, με τους οποίους συνδοξολογούσε τον Θεό, όπως παλαιά οι τρεις Παίδες στη Βαβυλώνα. 

Όταν είδε την υπερθαύμαστη διάσωσή του ο τύραννος, διέταξε να τον ρίξουν στα άγρια θηρία στο στάδιο. 

Αλλά και εκεί η δύναμη του Θεού τιθάσσευε την αγριότητα των θηρίων, που σεβάστηκαν και προσκυνούσαν τον μάρτυρα του Χριστού. 

Τότε απέλυσαν εναντίον του και το λιοντάρι που προαναφέραμε, κι αυτό όρμησε εναντίον των θεατών, και κατασπάραξε πολλούς ειδωλολάτρες και Ιουδαίους. 

Τέλος, ο τυφλωμένος στην ψυχή Αλέξανδρος πρόσταξε να φονευθεί στο στάδιο ο μάρτυρας από τάγμα ιππικού. 

Πράγματι, ένας μονομάχος κτύπησε τον Μάμαντα με τρίαινα στην κοιλιά και χύθηκαν έξω τα σπλάχνα του. 

Φωνή τότε ακούστηκε από τους ουρανούς, που τον καλούσε να απολαύσει τα αγαθά της αιώνιας ζωής. 

Κι ο γενναιότατος παιδομάρτυρας, κρατώντας τα χυμένα του σπλάχνα, περπάτησε περί το μισό χιλιόμετρο έξω από την πόλη, βρήκε ένα σπήλαιο και, επάνω σε μια πέτρα, παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, για τον Οποίο τόσα βάσανα υπέμεινε. 

Τελειώθηκε δε μαρτυρικά στην Καισάρεια επί της βασιλείας του Αυρηλιανού, πιθανώτατα κατά την 2α Σεπτεμβρίου του 273 ή του 274, σε ηλικία 15 ή 16 ετών.

* * *

Επίκεντρο τιμής του αγίου Μάμαντος υπήρξε ασφαλώς η Καισάρεια της Καππαδοκίας. 

Η τοποθεσία, στην οποία μετέβη και παρέδωσε το πνεύμα ο Άγιος μετά το μαρτύριό του, πρέπει να ταυτισθεί με τον χώρο, όπου αργότερα ανοικοδομήθηκε το Μαρτύριο (ναός), στο οποίο περιλαμβανόταν ο τάφος του. 

Το Μαρτύριο αυτό συνέχισε να υπάρχει επί αιώνες, και μετά τη σταδιακή μετακομιδή των λειψάνων του Αγίου. 

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα τα χαλάσματα παλιάς εκκλησίας κοντά στο αρχαίο στάδιο της Καισάρειας ταυτίζονταν με ασφάλεια με την άλλοτε περίλαμπρη βασιλική του αγίου Μάμαντος. 

Από τα χαλάσματα όμως αυτά, γνωστά με το όνομα Ντελικλί-Τας, δηλαδή τρυπημένη πέτρα, ήδη λίγο πριν την έξοδο των Ελλήνων το 1924, τίποτα δεν παρέμεινε στη θέση του, ένεκα αρπαγής του οικοδομικού εκεί υλικού προς ανέγερση άλλων κτιρίων, παρά μόνη μία μεγάλη τρύπια πέτρα. 

Από την τρύπια εκείνη πέτρα χριστιανοί και μουσουλμάνοι περνούσαν τα άρρωστα παιδάκια και, όσα ήταν να ζήσουν, γίνονταν αμέσως καλά.
Ασφαλώς παρατηρείται πρωιμότατη διάδοση της τιμής, αλλά και των τιμίων λειψάνων του αγίου Μάμαντος, που εξακτινώνεται όχι μόνο σ᾽ όλη τη Μικρασία, αλλ᾽ επεκτείνεται από την Κωνσταντινούπολη έως τη Συροπαλαιστίνη και τα ελληνικά νησιά της Κύπρου, Κρήτης και αλλού, για να φθάσει μέχρι και τη Γαλλία! 

Όταν οι Σταυροφόροι της Δ´ Σταυροφορίας κατέλαβαν το 1204 την Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των πολλών τιμαλφών και ιερών λειψάνων που αφάρπασαν ήταν και η τιμία κάρα του αγίου Μάμαντος, που το 1209 θα καταλήξει στην πόλη Langres της Γαλλίας. 

Η αγία κάρα διατηρεί τη σταυρόσχημη βυζαντινή αργυρή λειψανοθήκη επένδυσή της και φέρει εγχάρακτη επιγραφή, «ΑΓΙΟC MAMAC». 

Περαιτέρω, ανά ένα τεμάχιο της κάρας του αγίου Μάμαντος (προφανώς από το κάτω της τμήμα, που ελλείπει από το λείψανο της Langres), βρίσκεται στις μονές Φιλοθέου Αγίου Όρους και Αγίου Γεωργίου Ηλίων στην Αιδηψό της Εύβοιας.

Η Κύπρος δεν υστέρησε της πλούσιας χάρης του αγίου Μάμαντος. 

Το πόσο πρώιμη υπήρξε η εδώ τιμή του λαοφίλητου τούτου παιδομάρτυρα δεν μας είναι ακριβώς γνωστό. 

Πιθανώτατα οι ρίζες της τιμής αυτής να συνδέονται, τόσο με τις ανά τους αιώνες γνωστές ζώσες σχέσεις της μεγαλονήσου με τα νότια της Μικρασίας παράλια, όσο και την κατά τους μεσοβυζαντινούς χρόνους έλευση και υπηρεσία στο νησί ακριτικών στρατιωτικών ταγμάτων (Ακριτών-Μαρδαϊτών), όπως πιο πάνω αναφέραμε. 

Άλλο πρόβλημα, που παραμένει ακόμη ανοικτό, είναι το πότε έρχεται στο νησί η λάρνακα με τα τίμια λείψανά του, που βρίσκεται μέχρι σήμερα εντοιχισμένη στον ομώνυμό του ναό στη Μόρφου, καθεδρικό ναό της Μητροπόλεως Μόρφου, της οποίας είναι και ο πολιούχος άγιος. 

Δεν αποκλείεται ο αρχικός ναός (βασιλική 6ου αι.) στη θέση του σημερινού ναού να σχετίζεται με την τότε έλευση της λάρνακας αυτής, και να σήμανε τις απαρχές της εδώ τιμής του. 

Τοιχογραφίες και φορητές εικόνες του Αγίου σώζονται στην Κύπρο από τον 12ο/13ο αι. 

Ακόμη, υπάρχουν σε λειτουργία η ερειπωμένοι 71 ναοί και μονές στο όνομά του στο νησί μας, ενώ ένα χωριό της επαρχίας Λεμεσού φέρει το ευλογημένο του όνομα.

Να, λοιπόν, ένα σπουδαίο πρότυπο έφηβου αγίου προς μίμηση. 

Ενός λαμπρού αστέρα του νοητού στερεώματος, που με τη γέννησή του έμεινε ορφανός από τους επίγειους αγίους του γονείς, αλλ᾽ όχι από την αλάνθαστη πρόνοια του Ουράνιου Πατέρα. 

Που από την παιδική του ηλικία ομολόγησε απτόητα Χριστόν «ενώπιον τυράννων και βασιλέων» χωρίς να τον θέλξει τίποτα του κόσμου τούτου. 

Που υπέμεινε πάνδεινα κολαστήρια για την αγάπη του Λυτρωτή και Σωτήρα του, για τον Οποίο κένωσε και την τελευταία σταλαγματιά του αίματός του. 

Γι᾽ αυτό και επάξια δοξάσθηκε από τον Δικαιοκρίτη Κύριο και στον ουρανό, και στη γη. 

Και, με τη θεόσδοτη χάρη που πλούτησε, θεραπεύει τις ψυχές και τα σώματα όσων τον επικαλούνται με πίστη και προστρέχουν με ευλάβεια στη σκέπη του. 

Ταις αυτού αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. 

Αμήν!

(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Παράκληση. Περιοδική
Ἔκδοση Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λεμεσοῦ”, τεῦχος 98)

πηγή

Ἅγιος Μάμας ὁ παιδομάρτυς ἅγιος - Μέρος Α΄

✔ Κύπρος ἕνα προσκύνημα

Σειρὰ ντοκιμαντὲρ μὲ θέμα τὰ χριστιανικὰ μνημεῖα στὴν ἐλεύθερη καὶ κατεχόμενη Κύπρο ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἐγκαθίδρυσης τοῦ Χριστιανισμοῦ στὸ νησὶ μέχρι σήμερα. 

 

Ἔρευνα – Κείμενα – Ἀφήγηση: Δρ. Κώστας Χαραλαμπίδης

Ἐπιμέλεια παραγωγῆς – Σκηνοθεσία: Μιχάλης Γεωργιάδης

 

Παραγωγή Michaelangelo Cinematographic Services Ltd γιὰ τὸ ΡΙΚ

  |Β΄ Μέρος:    • Ἅγιος Μάμας ὁ παιδομάρτυς ἅγιος - Μέρος Β΄... 

 

☆ Και είναι οι καλύτεροι γιατί δεν το ξέρουν... |του αγίου Μάμαντος ανήμερα...

~ "αμΦ." σημείωση:

Έναν ακόμα τέτοιον άνθρωπο, 

υπό "παράξενες συνθήκες" 

γνωρίσαμε σαν σήμερα.

Τι κρίμα όμως;

Να είναι "αμφοτεροδέξιος" και να μην το ξέρει...

Να μην υπάρχει κάποιος 

που να το ξέρει και να του το πει ...

Μην τα κρύβετε, βρε παιδιά,

 αυτά τα πράγματα.

~ ΥΓ:

Και για τις εύλογες ενστάσεις.

Δεν είναι καθόλου λίγο να είναι κάποιος "μεταξωτός", όπως είχε πει ο αείμνηστος Νίκος Καρούζος.

Το μείζον όμως ζήτημα δεν είναι να είσαι απλά "μεταξωτός", αλλά να έχεις και την δυνατότητα αιώνιας σωτηρίας.

Πράγμα που μπορεί να γίνει πραγματικότητα, μόνο αν είσαι "μεταξωτός", αλλά με Χριστό.

Ένα ολοκληρωμένο "πακέτο", που το έχεις μόνο αν είσαι "αμφοτεροδέξιος".

Ένα επίπεδο προς τα πάνω.

Δύσκολο, όσο και σπανιότατο.

Όμως "τα αδύνατα παρ΄ανθρώποις,

δυνατά παρά τω Θεώ ..."

☆ το πρωτοδημοσιεύσαμε το 202ο σαν σήμερα

και το επαναδημοσιεύουμε

και σήμερα όπως κάθε χρόνο,

του αγίου Μάμαντος ανήμερα.

Και όσο έχουμε τα μυαλά μας στο κεφάλι μας,

θα το δημοσιεύουμε ξανά και ξανά.

Μέρα που δεν θα πάψουμε,

όσο ζούμε, να την μνημονεύουμε,

(εκκλησιαζόμενοι και Κοινωνούντες...)

αφού ο καλός Θεός επέτρεψε:

Αφενός ο μεταξωτός άνθρωπος

- που έπεσε με το μηχανάκι του

επάνω σε ένα εμβρόντητο αυτοκίνητο

που "κανονικά" θα τον θέριζε -

να ζει και να βασιλεύει,

παρέα με την υπέροχη γυναίκα του

και τα 3 παιδάκια τους.

Και αφετέρου και ο άλλος οικογενειάρχης,

- αφού ο Παντοδύναμος Θεός επέτρεψε

και ο Άγιος Μάμας έβαλε

με έναν μυστικά ψιθυριστά τρόπο

το χεράκι του να μην γίνει το "κακό" -

ζει και κινείται

έξω από τα σίδερα της φυλακής...

(Ακόμα...)

Και στην εύλογη απορία "Μα ποιόν Άγιο είχανε;" της κ.Φαρμακοποιού και της κυρίας του δήμου, που το περιστατικό εκτυλίχθηκε μπροστά στα εμβρόντητα μάτια τους...

εμείς ξέρουμε πλέον τι να απαντήσουμε...

Δόξα τω Θεώ!

Ένεκεν πάντων...

✨ Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Μάμας. Ένας μάρτυς, υιός μαρτύρων... (2 Σεπτεμβρίου) |Ξεκίνησε από απόψε το α(μ)Φιέρωμά μας σε αυτό το Άγιο Παλικάρι! Και όλες οι αυριανές με πολλά και όλα θαυμαστά στη χάρη του. [Το γιατί τον τιμούμε ιδιαιτέρως αυτά τα τελευταία χρόνια θα το μάθεις, αν θες, από την πρωινή καρτούλα στις 6 το πρωί...]

Να, λοιπόν, ένα σπουδαίο πρότυπο έφηβου αγίου προς μίμηση. 

Ενός λαμπρού αστέρα του νοητού στερεώματος, που με τη γέννησή του έμεινε ορφανός από τους επίγειους αγίους του γονείς, αλλ᾽ όχι από την αλάνθαστη πρόνοια του Ουράνιου Πατέρα. 

Που από την παιδική του ηλικία ομολόγησε απτόητα Χριστόν «ενώπιον τυράννων και βασιλέων» χωρίς να τον θέλξει τίποτα του κόσμου τούτου. 

Που υπέμεινε πάνδεινα κολαστήρια για την αγάπη του Λυτρωτή και Σωτήρα του, για τον Οποίο κένωσε και την τελευταία σταλαγματιά του αίματός του. 

Γι᾽ αυτό και επάξια δοξάσθηκε από τον Δικαιοκρίτη Κύριο και στον ουρανό, και στη γη. 

Και, με τη θεόσδοτη χάρη που πλούτησε, θεραπεύει τις ψυχές και τα σώματα όσων τον επικαλούνται με πίστη και προστρέχουν με ευλάβεια στη σκέπη του...

 ✨ Θείον βλάστημα, Μαρτύρων πέλων, ηκολούθησας, ασχέτω πόθω, τοις ενθέοις αληθώς τούτων ίχνεσι και του Σωτήρος κηρύξας το όνομα, εθαυμαστώθης σοφέ δι’ αθλήσεως. Μάμα ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος ✨

 

✔ Στη Βασιλεία του Χριστού κάθε ηλικία έχει να επιδείξει τους αντιπροσώπους της.

 

Γιατί κάθε ηλικία έχει προσφέρει σ’ Αυτόν ό,τι διαλεχτό κι υπέροχο έχει να παρουσιάσει.

Κι η εφηβική ηλικία, που είναι η πιο δύσκολη στη ζωή του ανθρώπου, έχει να προβάλει τους δικούς της.

 

Ο άγιος Μάμας είναι ένας απ’ αυτούς.

Διαλεχτός στους διαλεχτούς κι ωραίος στους ωραίους αποτελεί μια απ’ τις πιο αγαπητές κι ηρωικές μορφές της Εκκλησίας μας των τριών πρώτων αιώνων.

 

Οι γονείς του Θεόδοτος και Ρουφίνα ζούσαν στη Γάγγρα της Παφλαγονίας και ήσαν χριστιανοί με μεγάλη κοινωνική θέση.

 

Την εποχή αυτή ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός κίνησε σκληρό διωγμό ενάντια στους χριστιανούς (270-275 μ.Χ.).

 

Μεταξύ των πρώτων συνελήφθη ο Θεόδοτος κι αφού ανακρίθηκε κι ομολόγησε τον Χριστό, ρίχτηκε στις φυλακές της Καισαρείας.

 

Η σύζυγος του, η ενάρετη Ρουφίνα, σαν έμαθε τη φυλάκιση του συντρόφου της, αν και ήταν ετοιμόγεννη, έτρεξε να τον συναντήσει.

Εκεί με παρρησία ομολόγησε και αυτή την πίστη του Χριστού, που φλόγιζε την καρδία της, με αποτέλεσμα να κλεισθεί στη φυλακή.

 

Δύο αδελφές ψυχές, ευγενικές κι αγαπημένες, ενωμένες στη χαρά και στον πόνο.

Μια νύχτα η Ρουφίνα εκεί στη σκοτεινή κι υγρή φυλακή, έφερε στον κόσμο το παιδάκι της.

Η καρδιά της σκίρτησε από χαρά.

Αλλά μόνο για μια στιγμή.

Όταν πήρε το παιδάκι της να το δείξει στον σύζυγο της, τον καλό Θεόδοτο, τον βρήκε νεκρό.

Τα μαρτύρια τα πολλά που δοκίμασε για την πίστη και την αγάπη του Χριστού, τον οδήγησαν πρόωρα στον θάνατο.

Η πονεμένη μάνα με συντριβή ψυχής έβαλε το παιδί στην αγκαλιά του, γονάτισε δίπλα του κι έκαμε με δάκρυα την προσευχή της.

Ύστερα έγειρε δίπλα του για να μη σηκωθεί ποτές.

Την ίδια νύχτα παρέδωσε κι αυτή το πνεύμα.

Η ψυχή της πέταξε κοντά στον Χριστό, που αγάπησε με την καρδιά της.

Τα βάσανα και οι ταλαιπωρίες της φυλακής την οδήγησαν τόσο γρήγορα στον ουρανό, κοντά στον μάρτυρα σύζυγο της.

Και το παιδί της;

 

Ορφανό, πεντάρφανο μένει τώρα!

 

Τι άραγε θα γίνει;

 

Την απάντηση δίνει το πνεύμα του θεού!

 

“Ορφανόν και χήραν αναλήψεται”.

 

Το ορφανό και τη χήρα τα παίρνει υπό την προστασία του ο Θεός...

Και να!

 

Μια ευσεβής γυναίκα, η Αμμία Ματρώνα οδηγημένη από ένα άγγελο πηγαίνει στη φυλακή.

Παίρνει τα λείψανα των μαρτύρων γονιών και τα ενταφιάζει με σεβασμό.

Ύστερα παίρνει στο σπίτι και το παιδί κι αναλαμβάνει με προθυμία και στοργή την ανατροφή του.

Από τα πρώτα ψελλίσματά του “μάμα-μάμα” του έδωκε το όνομα Μάμας.

Κοντά στην καινούργια μανούλα του το παιδί μεγάλωσε με της πίστης τ’ άγιο “κι άφθαρτο μάννα”.

Και το τίμησε.

Όχι μόνο ο ίδιος από παιδί αγωνιζόταν να ζει τη χριστιανική ζωή, αλλά και φρόντιζε τα όσα μάνθανε, να τα διδάσκει και στα παιδιά της ηλικίας του.

Υπεράξιο παιδί αξίων γονιών, μα κι υπέροχης θετής μητέρας του.

 

Η διαγωγή αυτή και ο ζήλος του μικρού ιεραποστόλου δεν άργησαν να γίνουν γνωστά.

Κάποια μέρα μερικοί εχθροί της πίστεως τον έπιασαν και τον οδήγησαν μπροστά στον σκληρό ηγεμόνα Δημόκριτο.

Εκείνος, σαν είδε το παιδί...

    |για την εκπληκτική συνέχεια προχώρα εδώ...