Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π.Ανανίας Κουστένης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π.Ανανίας Κουστένης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026

✔ Να χαμογελάμε και να ευχαριστούμε, μωρέ... |παπα Ανανίας Κουστένης.-



Κάποιοι ακόμα και σήμερα νομίζουμε πως για να είσαι Ορθόδοξος πρέπει να είσαι μόνιμα αυστηρός, μουτρωμένος, μετρημένος, σοβαρός (σοβαροφανής για την ακρίβεια)...

Και το κυριότερο; αγέλαστος...

"Τι λέτε μωρέ;", θα μας έλεγε αν μας άκουγε από καμιά μεριά ο παπα Ανανίας μας ο Κουστένης ο μακαριστός...


Άκουσε επειγόντως αυτήν την ομιλία!

Ή προγραμμάτισέ την για κάποια στιγμή που εσύ ξέρεις πως μπορείς με τα ακουστικάκια σου να την συνδιάσεις με κάτι που θα κάνεις μόνος και απερίσπαστος...


Κι αν είσαι γονιός, ένας λόγος παραπάνω...

Ή ακόμα περισσότερο...

Αν είσαι δάσκαλος ή φιλόλογος που μπαίνεις ώρες πολλές και μαθαίνεις τα παιδιά γράμματα (και του Θεού τα πράματα), ακόμα καλύτερα!

 Μωρέ και μαθηματικός και βιολόγος ή ακόμα και γυμναστής κι αν είσαι...

Κάποια απ'αυτές τις ξεχωριστές ιστορίες που θ'ακούσεις από τον παππούλη και σου' χαράχτηκε μέσα σου, κάπου θα μπορέσεις να την εντάξεις, να την χρησιμοποιήσεις για να ψυχαγωγήσεις τα παιδιά, χωρίς να πάρουν χαμπάρι πως τα διδάσκεις κιόλας...


Κι αν τολμήσεις να πεις:

"Εντάξει τώρα! Υπερβολές... Δεν είναι άλλωστε και κανένας Άγιος ο παπα Ανανίας σας πια, που τον παρουσιάζετε με τα γραπτά και τα οπτικοακουστικά του, ως "Ευαγγέλιο". Μέχρι πριν 4-5 χρόνια ζούσε..."

Τα ίδια θα'λεγε, τολμηρέ νέε μου, και ο Άγιος παπα Πορφύριος...

Ή ούτε αυτόν παραδέχεσαι;

 

   ΥΓ:

Και όσο για την αγιότητα του παπα Ανανία, εδώ είσαστε κι εδώ είμαστε...

Αλλά ακόμα και να είσαστε εσείς και να΄χουμε αναχωρήσει εμείς, και πάλι.

Μηδέν προ του τέλους... κακάριζε, που θα'λεγε ο (σχεδόν άγιος) παππουλάκος μας...

 

Κι αν δεν τα πιστεύεις όλα αυτά τα Φλύαρα και υπερβολικά, 

άκουσέ τον και θα καταλάβεις...

Για να μην πούμε κι άλλα...

Απλά απολαυστικός!!!



Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026

☆ "...Kαι στον σταυρό ν’ ἀνεβοῦμε και Γολγοθᾶ να διαβαίνομε, κι ὅ,τι να συμβαίνει, ἂς Tον εὐχαριστοῦμε. Αὐτό που ἐκνευρίζει τον διάβολο εἶν’ ἡ εὐχαριστία. Tο ξέρετε αὐτό. Kι ἡ εὐγνωμοσύνη. Ἂς εὐχαριστοῦμε. «Εὐχαριστήσωμεν τῷ Kυρίῳ». Ἂς Tον εὐχαριστοῦμε ἐν παντί. Σ’ ὅ,τι κι ἂν συμβαίνει. Ὅ,τι κι ἂν γίνεται. Παντοῦ και πάντοτε και στα πάντα...

 


Ἔχομε τὸ μεγαλύτερο φάρμακο. 


Ἔχομε τὴ μεγαλύτερη βοήθεια.


Ἔχομε τὸ μεγαλύτερο γιατρικό.


Ἔχομε καὶ τί δὲν ἔχομε!


Ἔχομε τὸν Χριστό μας, τὸν ἴδιον.


Tὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα Tου εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον.


Εἶναι σπουδαῖα αὐτὰ καὶ σημαντικά.


Γι’ αὐτὸ ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε, 

ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε, 

ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε, 

ὅ,τι κι ἂν γίνεται. 


Kαὶ στὸν σταυρὸ ν’ ἀνεβοῦμε 

καὶ Γολγοθᾶ νὰ διαβαίνομε, 

κι ὅ,τι νὰ συμβαίνει, 

ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε. 


Αὐτὸ ποὺ ἐκνευρίζει τὸν διάβολο εἶν’ ἡ εὐχαριστία. 


Tὸ ξέρετε αὐτό. 


Kι ἡ εὐγνωμοσύνη.


Ἂς εὐχαριστοῦμε. 


«Εὐχαριστήσωμεν τῷ Kυρίῳ». 


Ἂς Tὸν εὐχαριστοῦμε ἐν παντί. 


Σ’ ὅ,τι κι ἂν συμβαίνει. 


Ὅ,τι κι ἂν γίνεται.


Παντοῦ καὶ πάντοτε καὶ στὰ πάντα...


+Μακαριστός π. Ἀνανίας Κουστένης


  |εμείς από τον π.Βασίλειο Τσιμούρη



Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025

[...Ο Άγιος Σπυρίδων και εμείς.Τότε και τώρα...] |παππούλης Ανανίας Κουστένης


~ Μας έστειλε μια "συν αυτώ" ανώνυμη ψυχούλα, γράφοντάς μας αυτά τα λογάκια:
"Χαίρετε. Σας στέλνω έναν σύνδεσμο μιας ομιλία που κάνει ο π. Ανανίας. Σας προτείνω να ακούσετε στα 27.00 λεπτά για μια πανέμορφη ιστορία απ το γεροντικό..."
Η προτροπή αυτή μας έκανε να την ακούσουμε ολόκληρη.
Είναι υπέροχη καθ΄όλη τη διάρκειά της.
Και όχι μόνο στο 27΄΄...
Πολύ τον/την ευχαριστούμε!
Ο Θεός γνωρίζει και τα ονόματα και τις ψυχές...
Την ευχή του (αγίου) παππούλη να έχει..."

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025

☆ Η Φίλη μας, η Αγία Αναστασία η Ρωμαία |Άκουσε τον π. Ανανία Κουστένη να τα περιγράφει με τον μοναδικό του τρόπο και μετά δες το ΥΓ για να καταλάβεις τι μαρτύρια υπέστη αυτό το κοριτσάκι των 19 χρόνων! Και γιατί έχει τέτοια παρρησία στο Θεό! Και γιατί την αγαπάμε τόσο...


...Όταν η κόρη τελείωσε τα λόγια αυτά, ώ του θαύματος, αμέσως βρέθηκε γεμάτη υγεία, χωρίς ίχνος εγκαύματος.
Την κοίταξε ο αιμοχαρής τύραννος και απορούσε.
Δυστυχώς όμως εκείνος ο ανόητος ήταν πωρωμένος και δεν κατάλαβε το θαύμα.
Διέταξε τότε να κρεμάσουν και πάλι την κόρη, και με σιδερένια νύχια να της ξεσχίσουν το σώμα.
Η Αγία όμως παρ’ όλα αυτά εξακολουθούσε να προσεύχεται, χωρίς να υπολογίζει τα βασανιστήρια.
Τότε ήλθε βοήθεια από τον Θεό και τα χέρια των δημίων έμειναν ξερά και ακίνητα.
Απόρησε τότε ο άρχοντας για το γεγονός αυτό και σηκώθηκε από τον θρόνο του.
Δεν ήξερε τί να κάνει.
Έλεγε, ότι η Αναστασία είναι μάγισσα και γι’ αυτό γίνονται αυτά τα καταπληκτικά πράγματα.
Δεν ήθελε δε ο ελεεινός επ’ ουδενί λόγω να πιστέψει στο Χριστό.
Ο διάβολος έβαλε στο νου του αυτοκράτορα να κόψει τους μαστούς της κόρης.
Οι δήμιοι άρχισαν το απάνθρωπο έργο τους.
Η Αγία όμως με το βλέμμα της στραμμένο προς τον ουρανό και με την σκέψη της καρφωμένη στο Χριστό, υπέμεινε, χωρίς γογγυσμό και αυτό ακόμη το βασανιστήριο.
Ο τύραννος τότε, βλέποντας υπεράνθρωπη την υπομονή της Αναστασίας προσπάθησε να βρει άλλο τρόπο για να βασανίσει ακόμη περισσότερο την Αγία.
Διέταξε να της βγάλουν όλα τα δόντια της και τα νύχια.
Άρχισαν οι βασανιστές με τις τανάλιες να της ξεριζώνουν τα νύχια.
Οι πόνοι ήσαν τρομεροί, αφόρητοι.
Η Αγία όμως λες και δεν αισθανόταν κανένα πόνο. Στεκόταν ήρεμη σαν να μη συνέβαινε τίποτε.
Ευχαριστούσε μόνο τον Κύριο, επειδή αξιώθηκε να πάθη για χάρι του.
Έβριζε συγχρόνως συνέχεια τούς θεούς, πού λάτρευαν ο Αυτοκράτορας και οι άλλοι ειδωλολάτρες.ξεριζώνουν τη γλώσσα
Επειδή δεν μπορούσε ο άπιστος άρχοντας να υπομένει τα λόγια αυτά της Αγίας, διέταξε να της κόψουν την γλώσσα.
Αλλά να την κόψουν βαθειά από τον φάρυγγα.
Εκείνη, όταν άκουσε τη διαταγή αυτή ζήτησε να την αφήσουν για λίγο να προσευχηθεί στον Κύριό της με φωνή για τελευταία φορά. Της επέτρεψαν.
Ευχαρίστησε τότε τον Θεό και τον παρεκάλεσε να την δυναμώσει να βαστάξει μέχρι τέλους και να πεθάνει ένδοξα.
Επίσης τον παρεκάλεσε να της δώσει την δύναμη να θεραπεύει κάθε αρρώστια.
Όταν τελείωσε η Αγία την προσευχή της, θεϊκή φωνή ακούστηκε από ψηλά, λέγοντάς της, ότι θα γίνει ότι ζήτησε.
Η κόρη όταν άκουσε την φωνή...

|η επιμέλεια της ανάρτησης έγινε από την "συν αυτώ", Δέσποινα Γιαννακοβίτου, για την αγαπημένη της Αγία...
Ας ακούσουμε τον αγαπημένο μας π.Ανανία να μας τα λέει με τον δικό του μοναδικό τρόπο...

| "αμΦ." ΥΓ:

Διαβάσαμε κάπου πως η Αγία Αναστασία η Ρωμαία είναι μια από τις τρεις Αγίες Γυναίκες που κατοικούν και προστατεύουν μαζί με την Παναγία μας στο Άγιο Όρος...

Και μάλιστα η μικρότερη στην ηλικία.

Δίπλα στην Θεοπρομήτορα Αγία Άννα και της Αγία Μαρία την Μαγδαληνή ...

[Το άφθαρτο και ευωδιάζον άγιο λείψανό της (μέρος από το αριστερό της πόδι μαζί με το δέρμα, τα νεύρα και τις φλέβες...), που έκπληκτοι προσκυνήσαμε στην Ιερά Μονή Γρηγορίου του Αγίου Όρους πριν καμιά 25αριά χρόνια δεν φεύγει από τότε από τη μνήμη μας...]


|δημοσιεύσαμε για πρώτη φορά στις 29/10/2022.
Σήμερα συμπληρώνουμε το α(μ)Φιέρωμά μας στην Αγία που αγαπάμε εδώ και χρόνια (και δεν παύει με τις θαυμαστές επεμβάσεις της να μας κάνει να την αγαπάμε όλο και περισσότερο) με μια πληροφορία, που έχει κατ' εμάς ξεχωριστή σημασία...

Τεκμήρια του μαρτυρίου στο ιερό λείψανο της 19χρονης αγίας Αναστασίας της Μεγαλομάρτυρος της Ρωμαίας! (29 Οκτωβρίου)

Εκλεκτός φίλος (ο Θεός να τον έχει καλά) μου είπε απόψε, στον εσπερινό της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας:
- Ακούς το τροπάριο που λέει "στρεβλώσεις του σώματος"; 
Λοιπόν, όταν πήγα στη Μονή Γρηγορίου, στο Άγιο Όρος, είδα κάτι που με συγκλόνισε. 
Το σώμα της σώζεται με το δέρμα και φυλάσσεται εκεί σχεδόν ολόκληρο, εκτός από την κάρα (το κεφάλι).
 Είδαμε λοιπόν, όσοι είχαμε πάει, τα δάχτυλα στο πόδι της να είναι γυρισμένα και να βρίσκονται στην ίδια ευθεία με τη γάμπα! 
Και τα νεύρα να πετιούνται από εδώ κι από κει!
Και λέω "μα τι γίνεται εδώ;". 
Αλλά μετά μάς εξήγησε ένας μοναχός πως, όταν τη βασάνιζαν, την είχαν βάλει σε μια μηχανή, που της στρέβλωσε το σώμα έτσι!

Ας προσθέσουμε κι εμείς ότι αυτά είναι τεκμήρια για όσους νομίζουν πως οι διωγμοί των χριστιανών είναι παραμύθια ή ότι καταγράφονται παραφουσκωμένοι κι ότι οι μάρτυρες είναι μυθικά και ανύπαρκτα πρόσωπα...


|Τρία πό τά τεμάχια το γίου λειψάνου τς γίας σιοπαρθενομάρτυρος ναστασίας τς Ρωμαίας μέ μφανή τήν σάρκα της φθαρτη νά τούς αἰῶνες, τά ποα φυλάσσονται στήν ερά Μονή σίου Γρηγορίου γίου ρους...


|οι τελευταίες εικόνες από το υπέροχο Μοναστήρι της Αγίας μας στο Ρέθυμνο...

πληροφορίες εδώ...



Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2025

✔ Ο Απόστολος Λουκάς είναι ο ευαγγελιστής των Ελλήνων... |Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης♰

 



Σήμερα γιορτάζει ο απόστολος και ευαγγελιστής Λουκάς.

 Δεκαοκτώ, δηλαδή, Οκτωβρίου. 


Μεγάλη προσωπικότης της αρχαίας Εκκλησίας.

 

Κατήγετο από την Αντιόχεια. 

Έλληνας το γένος. 

Με μεγάλη μόρφωση και παιδεία. 

Ήταν ειδωλολάτρης.

 

Κι ενώ ασκούσε το ιατρικό επάγγελμα στη Θήβα της Βοιωτίας, 

όταν ήταν αυτοκράτορας στη Ρώμη ο Τίτος, 

έφθασε εκεί, στην πόλη των Θηβών, 

ο απόστολος Παύλος. 


Εκήρυξε τον Θείο λόγο 

και αλίευσε και τον ιατρό και ζωγράφο Λουκά...

 

|Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ...




Σάββατο 30 Αυγούστου 2025

✔ Πως θα γλυτώσουμε, βρε παππούλη, απ’ την κλαψοφαγούρα (δικιά σου λέξη) και τα υπόλοιπα, που μας ταλανίζουν; |Έλα, πες μας κάτι απ΄αυτά τα ωραία που μας έλεγες, πριν αναχωρήσεις για τον Παράδεισο που προγεύεσαι...

 



Και χαίρεται ο Χριστός μας, 
ο Φιλάνθρωπος, 
χαίρεται και καταχαίρεται, 
όταν είμαστε ευγνώμονες. 

Όταν είμαστε ευχαριστούντες. 

Όταν είμαστε ευχαριστημένοι. 

Τότε γλυτώνουμε απ’ την κλαψοφαγούρα 
και τα υπόλοιπα, 
που μας ταλανίζουν. 

Τρώμε ψωμάκι τότε και μας πιάνει. 

Πίνουμε νερό 
και νιώθουμε νέκταρ του Παραδείσου νά ‘ναι. 

Κοιμόμαστε σαν τα παιδάκια. 

Σαν τα πουλάκια και τ’ αγγελούδια του Θεού. 

Περπατούμε και πετάμε. 

Μιλάμε και χαιρόμαστε...

ΥΓ:

Και να γελάς!
και όταν σε βλέπει να γελάς
νομίζει ότι γελάς γι᾽αυτόν και φεύγει...







Παρασκευή 22 Αυγούστου 2025

☆ Tο δίκαιο τοῦ καθενός, ἀπόλυτο, ἀκέραιο και ἀτόφιο, εἶναι στα χεράκια τοῦ φιλανθρώπου Χριστοῦ μας, στα χεράκια ἐκεῖνα που τρυπήθηκαν για τη δική μας σωτηρία. Γι’ αὐτό, Ἐκεῖνον ἔχουμε ἀφέντη, Ἐκεῖνον ἔχουμε Kύριο, Ἐκεῖνον ἔχουμε ἀναφορά, και προς Ἐκεῖνον να πηγαίνομε....Μερικές ψυχοῦλες που φεύγουν μαρτυρικά, αὐτοί εἶναι τυχεροί, για μᾶς ἄτυχοι, ἀλλά για την Ἐκκλησία και την ψυχή τους τυχεροί. Ἂς τους ἀναπαύει ὁ Χριστός κι ἂς παρηγορεῖ τους οἰκείους και συγγενεῖς των...

       |άκου τον παππούλη μας...|


|επιμέλεια ανάρτησης: Σοφία Καλογήρου 

    

     "Ὅλα περνᾶνε καὶ ὅλα φεύγουν. 

Ἂς κάνομε ὑπομονή. 

Kι ἂν φύγει καὶ κανένας ἄνθρωπος, μὲ τὸν μαρτυρικὸ τρόπο, αὐτὸς τυχερὸς θά ’ναι. 

    ΕΤΣΙ ΑΠΑΝΤΑΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Ὁ κόσμος καὶ ἡ λογικὴ καὶ τὸ συναίσθημα μᾶς μπερδεύουν, καμμιὰ φορά. 

         ἄνθρωποι εἴμαστε καὶ πονᾶμε καὶ κλαῖμε, καὶ πρέπει νὰ κλαῖμε, ἀλοίμονο! 

       Ὁ Χριστὸς ἔκλαψε στὸ μνῆμα τοῦ Λαζάρου. 

      Ἀλλά, ἀπὸ ’κεῖ καὶ πέρα,  ὅλα περνᾶνε κι ὅλα φεύγουν κι ὅλα ἐξαφανίζονται. 

      Tίποτα δὲν μένει σ’ αὐτὴ τὴν πλάση. 

      Γι’ αὐτὸ νὰ μὴν στενοχωρούμεθα. 

      Kι ἡ περιουσία μας νὰ καεῖ, 

καὶ τὰ ὑποστατικὰ καὶ τὰ ὑπάρχοντά μας νὰ μᾶς τὰ πάρουν, 

καὶ νὰ μᾶς ἀδικήσουν 

καὶ νὰ μᾶς κάψουν 

καὶ νὰ μᾶς κάνουν ὁτιδήποτε, 

ὑπάρχει ὁ δίκαιος Θεός. 

         Tὸ δίκαιο τοῦ καθενός, ἀπόλυτο, ἀκέραιο καὶ ἀτόφιο, εἶναι στὰ χεράκια τοῦ φιλανθρώπου Χριστοῦ μας, στὰ χεράκια ἐκεῖνα ποὺ τρυπήθηκαν γιὰ τὴ δική μας σωτηρία.

          Γι’ αὐτό, Ἐκεῖνον ἔχουμε ἀφέντη, 

          Ἐκεῖνον ἔχουμε Kύριο,

          Ἐκεῖνον ἔχουμε ἀναφορά, 

          καὶ πρὸς Ἐκεῖνον νὰ πηγαίνομε.

 Καὶ καμμιά φορά, ἐπειδὴ Tὸν ξεχνᾶμε, ὁ Kύριος τί κάνει;

     Kτυπάει τὴν κτίση, γιὰ νὰ μὴ κτυπήσει ἐμᾶς. 

       Ὅπως ἐκαταράστηκε καὶ ξέρανε τὴν συκῆ, γιὰ νὰ μὴν κτυπήσει τὴ Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων. 

      Λυπότανε νὰ κτυπήσει τοὺς ἀνθρώπους καὶ κτύπησε τὰ κλαράκια. 

     Kαὶ τώρα τὴν πληρώνουν καὶ τὰ κλαράκια, καὶ ὄχι μόνο, καὶ τὰ πουλάκια, 

καὶ τὴν πληρώνουμε κι ἐμεῖς 

καὶ τὴν πληρώνουν καὶ μερικοί, 

μερικὲς ψυχοῦλες ποὺ φεύγουν μαρτυρικά, αὐτοὶ εἶναι τυχεροί, γιὰ μᾶς ἄτυχοι, ἀλλὰ γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν ψυχή τους τυχεροί.

       Ἂς τοὺς ἀναπαύει ὁ Χριστὸς κι ἂς παρηγορεῖ τοὺς οἰκείους καὶ συγγενεῖς των...

      

           + Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,

            (Φθινοπωρινό Συναξάρι, Τόμος Α´.)

Κυριακή 27 Ιουλίου 2025

☆ "...Kι ὅταν ἔφθασε στον τόπο τοῦ μαρτυρίου, προσευχήθηκε κι ἔκλινε την κεφαλή του. Kτύπησαν οἱ στρατιῶται με το ξῖφος, κι ἐκεῖνο, σαν κεράκι, λύγισε. Oἱ στρατιῶται ἄρχισαν να κλαῖνε, πέσαν στα πόδια του, ζητοῦσαν συγγνώμη, κατάλαβαν το θαῦμα, κατάλαβαν με ποιόν εἶχαν να κάνουν, ὁ Ἅγιος, ὅμως τους λέει: «Παιδιά, μη μοῦ στερεῖτε τη χαρά. Πάρτε μου το κεφαλάκι, να πάω στον Kύριο, κι ἐγώ θα σᾶς εὐγνωμονῶ και θα προσεύχομαι για σᾶς, και δεν θα σᾶς ξεχάσω... |Ο παππούλης μας Ανανίας♰ για τον Άγιο Παντελεήμονα...

 


...Tὸν πῆραν, λοιπόν, ἔξω οἱ στρατιῶται 

κι ἐκεῖνος στὸ δρόμο 

προσευχότανε γιὰ τὴν Οἰκουμένη, 

γιὰ τοὺς διῶκτες του. 


Kαὶ χαιρότανε 

ποὺ θὰ πήγαινε στὸν Xριστό μας, 

μέσῳ τοῦ μαρτυρίου. 


Kι ὅταν ἔφθασε στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου, 

προσευχήθηκε κι ἔκλινε τὴν κεφαλή του. 

Kτύπησαν οἱ στρατιῶται μὲ τὸ ξῖφος, 

κι ἐκεῖνο, 

σὰν κεράκι, λύγισε. 


Oἱ στρατιῶται ἄρχισαν νὰ κλαῖνε, 

πέσαν στὰ πόδια του, 

ζητοῦσαν συγγνώμη, 

κατάλαβαν τὸ θαῦμα, 

κατάλαβαν μὲ ποιὸν εἶχαν νὰ κάνουν, 

ὁ Ἅγιος, ὅμως τοὺς λέει:

 «Παιδιά, μὴ μοῦ στερεῖτε τὴ χαρά. 

Πάρτε μου τὸ κεφαλάκι, 

νὰ πάω στὸν Kύριο, 

κι ἐγὼ θα σᾶς εὐγνωμονῶ 

καὶ θὰ προσεύχομαι γιὰ σᾶς, 

καὶ δὲν θὰ σᾶς ξεχάσω.» 


Αὐτὴ εἶν’ ἡ Χριστιανοσύνη! 

Αὐτὸ εἶν’ τὸ μεγαλεῖο! 


Kαὶ τοῦ ἀπέκοψαν τὴν κεφαλὴ 

καὶ βγῆκε, 

ἀντὶ αἵματος, 

γάλα ἔρευσε. 

Kι ἀκούστηκε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ 

ποὺ ἔλεγε: 

«Ἀπὸ Παντολέων», ἔτσι τὸν ἔλεγαν, 

Παντολέοντα, 

«ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς, θὰ λέγεσαι Παντελεήμων...


Ἔφυγε λοιπόν, 

κι ἐκεῖνος στὰ 304

27 Ἰουλίου

καὶ πῆγε στὸν οὐρανό, 

στὸν φιλάνθρωπο Xριστό, 

στὸν Μεγαλομάρτυρα τοῦ Γολγοθᾶ, 

μὰ δὲν ἐγκατέλειψε ποτὲ κι ἐκεῖνος 

τὴν ἐπίγεια ἄκτιστη Ἐκκλησία. 


Eἶναι ἀνάμεσά μας 

καὶ τρέχει παντοῦ, 

καὶ θεραπεύει, 

καὶ πρεσβεύει 

καὶ παρακαλεῖ. 


Kαί, πολλὲς φορές, 

πάει κι ἐκεῖ ποὺ δὲν τὸν ξέρουν 

καὶ δὲν τὸν ἐπικαλοῦνται, 

καὶ γίνεται αὐτεπάγγελτος βοηθὸς 

καὶ θαυματουργός...


      ♰ π.Ανανίας Κουστένης

   

|το κείμενο από τον π.Βασίλειο Τσιμούρη,

ενώ η πανέμορφη εικόνα του Αγίου από εδώ...




Πέμπτη 15 Μαΐου 2025

"Ο πατήρ Ανανίας Κουστένης δεν είχε δεύτερο ράσο... | π. Σιλουανός Ιωάννου | Σοφία Χατζή

Στα βήματα του Αγίου Πορφυρίου...
|Ό,τι και να πει κάποιος για τον παππούλη, λίγο θα΄ναι...

"...Η Ελλάς δεν είναι δικό τους φέουδο. Ούτε των Τούρκων ήτανε ούτε κανενός. Είναι κτήμα και απόκτημα του Αναστάντος Χριστού. «Εξηγόρασεν ημάς»...



Μου έλεγε προ ετών, ένας Εβραίος δημοσιογράφος, φίλος μου - υπάρχουν κι αγαθοί Ισραηλίται, όπως ο Ναθαναήλ - ότι

«Η Ρωμιοσύνη, πάτερ, υπέστη τρεις Αλώσεις.
Τρεις πτώσεις.
Τρεις πτώσεις!

Μία είναι η Άλωσις της Βασιλευούσης από τους Τούρκους».
1453, 29 Μαΐου, ημέρα Τρίτη, ώρα 9η πρωϊνή.
«Η Τρίτη η ασβολερή* και η φαρμακωμένη».

«Η άλλη πτώση είναι η καταστροφή της Σμύρνης. 1922.»
Με την πρώτη πτώση δεν ξεριζώθηκαν οι Έλληνες ούτε απ’ την Πόλη ούτε απ’ την Μικρασία ούτε απ’ τις αλησμόνητες πατρίδες.
Με τη δεύτερη πτώση προσπάθησαν οι Ιουδαίοι και ο Πάπας, εκείνοι που σταύρωσαν τον Χριστό…
- Επί Ποντίου Πιλάτου εσταυρώθη ο Χριστός και επί αρχιερέων Άννα και Καϊάφα. -
Με τη δεύτερη πτώση προσπάθησαν να ξεριζώσουν τη Ρωμιοσύνη από τους τόπους και τις πατρογονικές εστίες.
Από το περιβόλι τους.
Από κει, που φύτρωσαν.
Ξερίζωσαν αρκετούς, αλλά έμειναν και πολλοί ακόμα.
Στον Πόντο.
Στην Καππαδοκία.
Στην Μικρά Ασία.
Και στ’ άλλα τα μέρη.
Ακόμα και στη Συρία, που δοκιμάζεται σήμερα, υπάρχουνε Ρούμ.
Τί είναι Ρούμ;
Έλληνες Ορθόδοξοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο αείμνηστος Παντελεήμων Φωστίνης, όταν είχε πάει στην Κατοχή, στη Μέση Ανατολή, να υπηρετήσει εκεί το στρατό, ως ιεροκήρυξ του κράτους και του Ελληνικού στρατού, έβρισκε πολλούς Σύριους, που δήλωναν Ασσύριοι και δήλωναν Ρούμ.
Τί θα πει Ρούμ;
«Εμείς είμαστε Έλληνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Εσείς δεν μας θέλετε!»
Ναι! Μάλιστα! Ρούμ!
Κι έμειναν και είναι αρκετοί!
Και αύριο αν τολμήσει η Τουρκία να τα βάλει με την Ελλάδα, όλες αυτές οι χιλιάδες των κρυπτοχριστιανών Ελλήνων Ρωμιών θα ξεσηκωθούν εναντίον των Τούρκων και θα δράσουν ως 5η φάλαγγα.
Οι Τούρκοι κάτι ξέρουν και δεν προχωρούν παρέκει. Ξέρουν.
Ξέρουν!

Και η τρίτη άλωση και πτώση της Ρωμιοσύνης άρχισε…
Ξέρετε πότε; Θα το πω.
Κι ας το πιώ.
18 Οκτωβρίου 1981.
Σας λέει τίποτα αυτό;
Άμα σας λέει…

Αυτό είναι πράξη γενναία και αντίσταση, που μιλώ τέτοια στιγμή, κάτω από ένα καθεστώς, το οποίο μας έχει φτάσει πλέον στο χειρότερο σημείο παρακμής.
Η Ελλάς ποτέ δεν είχε φτάσει σ’ αυτή την κατάντια, που έχει φτάσει σήμερα, κύριοι και πατέρες και αδελφοί.
Δεν είχε φτάσει ποτέ σ’ αυτή την κατάντια, που έφτασε σήμερα.
Ποτέ!
Γίναμε «παλιόψαθα των εθνών».
Γίναμε εμπαιγμός των μεγάλων.
Και μας έφεραν όλα τα έθνη εδώ.
Αυτή κι αν είναι Άλωση.
Αυτή κι αν είναι Άλωση!

Ξέρετε ότι επί Τουρκοκρατίας, στην Ελλάδα, εδώ οι περισσότεροι ήταν Έλληνες και λιγότεροι ήταν οι κατακτηταί Τούρκοι;
Μάλιστα οι κοτζαμπάσηδες, που τους κοροϊδεύουμε και οι προεστώτες και οι υπόλοιποι, οι κοινότητες των Ελλήνων, μάζευαν τους φόρους και τους έδιναν στους Τούρκους κι είχαμε λιγότερους Τούρκους!
Κι είχαμε λιγότερη σκλαβιά!

Σήμερα βγείτε στην Αθήνα μια βόλτα.
Ποιος μπορεί μετά τη δύση του ήλιου να βγει έξω και μάλιστα γυναίκα;
Τους έφεραν όλους εδώ.
Και αν τους δώσουν αύριο μια εντολή αυτοί να λειτουργήσουν εδώ πέρα ως 5η φάλαγγα σε μας, ποιος θα μείνει όρθιος;
Ετοιμάζουν συνέχεια νέα Δεκεμβριανά.
Είναι έτοιμα τα πράγματα, είναι πάρα πολύ δύσκολα, αδελφοί και πατέρες μου.
Μη σας κακοφαίνεται.
Εγώ τα λέω πάντοτε.
Ας πεθάνω για την πατρίδα.
Αλλά αυτή είναι η αλήθεια.

Εκεί μας έφεραν.
Σ’ αυτή τη δυσκολία.
Δεν το βλέπετε;
Και κοιτάζουν να εξαφανίσουν τους Έλληνες.
Τα λεφτά που παίρνουν από τους Έλληνες τώρα, μ’ όποιο τρόπο τα παίρνουν, τι κάνουν;
Τα περισσότερα τα βάζουν σε βαλίτσες και τα παν έξω, για να φαν κι οι νεότεροι που ‘λθαν στο Κίνημα…
- Αυτή είναι η αλήθεια, μη σας κακοφαίνεται. Το λένε οι ίδιοι. Τουλάχιστον οι εξ αυτών ειλικρινείς –
και με τα υπόλοιπα φροντίζουν τους αλλοδαπούς.
Τους κόβουν συντάξεις, έχουν δωρεάν νοσηλεία.
Αν πειράξεις κανένα αλλοδαπό, χάθηκες.
Κι έτσι ο Έλλην Ορθόδοξος Ρωμιός είναι είδος προς εξαφάνισιν.
Δεν το βλέπετε;
Το βλέπετε.

Έγινε η Ελλάς «παλιόψαθα των εθνών».
Θέλουν να την διαλύσουν.
Να την διαλύσουν!
Να την διαλύσουν!

Αλλά η Ελλάς δεν είναι δικό τους φέουδο.
Ούτε των Τούρκων ήτανε ούτε κανενός.
Είναι κτήμα και απόκτημα του Αναστάντος Χριστού.
«Εξηγόρασεν ημάς».
Και ημάς τους Έλληνες.
Και όλα τα έθνη.
«Διά του Τιμίου Αυτού Αίματος».

Η Ελλάς είναι εκείνη που, κατά τον Άγιο Νεκτάριο, ως αρχαία σοφία εφώτισε δύο φορές τον κόσμο προ Χριστού.
Με τους α΄ και β΄ αποικισμούς και με τον Μέγα Αλέξανδρο.
Με τον Μέγα Αλέξανδρο!
Ο Μέγας Αλέξανδρος κατά τον Άγιο Νεκτάριο πάλι, είναι ο νέος Ιησούς του Ναυή, που ένωσε τα Ελληνικά φύλα, όπως εκείνος τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, κι έφερε τον Ελληνικό πολιτισμό, που είναι πολιτισμός ψυχής κι έχει Οικουμενικότητα και την Ελληνική γλώσσα, που ‘ναι ο φορέας του πολιτισμού, στα πέρατα της Οικουμένης.
Κι έκαμε κι εκείνος, καθώς κι οι αποικισμοί, την Ελληνική γλώσσα διεθνή, παρακαλώ.
Στα χρόνια του Χριστού διεθνής γλώσσα ήτο η Ελληνική, παρότι έχουμε Ρωμαιοκρατία.
Ελληνικά μιλούσαν ακόμη και οι ψαράδες της Γαλιλαίας.
Και μετά Χριστόν, ο ίδιος ο Ιησούς, τον Οποίον επεσκέφθησαν Έλληνες λίγο προ του Πάθους (12κεφ. του Ιωάννου) και εχάρη.
Ο ίδιος ο Ιησούς είπε στην αντίθεη ηγεσία, θρησκευτική ηγεσία του Ισραήλ ότι:
«Εφόσον δεν με θέλετε και σας είμαι βαρύς και κάνετε τα πάντα να με βγάλετε απ’ τη μέση» -
«Συμβούλιον εποίησαν όπως Αυτόν απολέσωσι», λέει το Ευαγγέλιο, «οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι» - «δια τούτο αρθήσεται αφ’ υμών η Βασιλεία του Θεού» - Ευαγγέλιο που διαβάζουμε την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ.
Είναι της Μεγάλης Δευτέρας, το πρωί, αυτό το Ευαγγέλιο.
-«Αρθήσεται αφ’ υμών η Βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει» (Κατά Ματθαίον 21,43) - δεν λέει έθνεσι, έθνει, είναι δοτική ενικού.
Ένα έθνος, δηλαδή - «ποιούντι τους καρπούς αυτής».
Και την έδωσε ο Ιησούς Χριστός, ο Αφέντης, ο Κύριος, που ποιεί όσα βούλεται κατά απόλυτον τρόπον δικαιοσύνης, την έδωσε τη βασιλεία Του στους Έλληνες.
Στους Έλληνες.
Στους Έλληνες...

Πηγή: “Λόγοι για τη Άλωση της Πόλης”, Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης, εκδ. Ακτή, τόμ. Β΄, σελ. 44-48
*Ασβολερή: μαύρη, σκοτεινή σαν την ασβόλη (καπνιά, αιθάλη).