☆ Μην πεις πως είναι το ίδιο...

 

«Έχω τζογάρει τον εαυτό μου, έτρωγα λεφτά από συμπαίκτες μου, έκλεβα την οικογένειά μου...» |Ο τζόγος-βαρίδι στον αθλητισμό

Η συγκλονιστική εξομολόγηση του πρώην ποδοσφαιριστή Γιάννη Σίμωση για τον εθισμό του στο στοίχημα, που κατέστρεψε την καριέρα του...

Η Ιταλία και ευρύτερα το παγκόσμιο ποδόσφαιρο σείστηκαν εσχάτως από τις υποθέσεις στοιχηματισμού από ποδοσφαιριστές, όπως οι Νικολό Φατζόλι και Σάντρο Τονάλι. 

Ξαφνικά στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας βρέθηκε το ζήτημα του εθισμού στον τζόγο και όλοι μας αντιληφθήκαμε πως όσο ψηλά και αν βρίσκεται κάποιος, ανεξαρτήτως της οικονομικής του κατάστασης και αν λογίζεσαι ή όχι πετυχημένος και αναγνωρίσιμος, υπάρχει εκείνη η κόκκινη γραμμή που αν τη διαβεί ενδέχεται να βρεθεί φάτσα με την καταστροφή. 

Η εμμονή, σε οποιοδήποτε τομέα, οδηγεί σε καταστάσεις που ίσως αποδειχθούν μη αναστρέψιμες και μόνο όποιος βιώσει εκ των έσω τον κυκεώνα της οποιαδήποτε εξάρτησης, μικρής ή μεγάλης, είναι και σε θέση να αποτυπώσει ανάγλυφα το μέγεθός της.

Ο Γιάννης Σίμωσης «τρέχει» το 32ο έτος της ηλικίας του και υπό άλλες συνθήκες θα μας απασχολούσε ακόμα για τα ποδοσφαιρικά του κατορθώματα, αφού στα τέλη της περασμένης δεκαετίας έκανε μέσω του Πανιωνίου και με την «ιδιότητα» του μεγάλου ταλέντου, τα πρώτα του βήματα στο χώρο. 

Ηταν η σεζόν 2009/10 όταν και μας «συστήθηκε» ως συμπαίκτης των Αλβάρο Ρεκόμπα, Φαμπιάν Εστογιανόφ, Γιώργου Τζαβέλλα, Ανδρέα Σάμαρη. Γιάννη Μανιάτη, Δημήτρη Σιόβα, Δημήτρη Κολοβού, Σίτο Ριέρα, Μπόσκο Μπάλαμπαν, Μανώλη Σκούφαλη, Μπερνάρ Κουμουρτζί, Φανούρη Γουνδουλάκη και των άλλων «ονομάτων» που βρίσκονταν τότε στην πλατεία.

Ωστόσο η πορεία του δεν εξελίχθηκε ανάλογα και όπως προσδοκούσαν όλοι όσοι τον έβλεπαν παιδί εν δράση, καθώς ο εθισμός του στον τζόγο τον οδήγησε σε λανθασμένες αποφάσεις και επηρέασε στον έπακρο τη ζωή του. 

Το 2020 «κρέμασε τα παπούτσια» του στην Αυστραλία και ενώ προηγουμένως βίωσε τον όλεθρο.

Ωστόσο κατάφερε να σταθεί όρθιος χάρις στους δικούς του ανθρώπους που δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ και σήμερα ατενίζει το μέλλον με περίσσια αισιοδοξία.

Παραμένει στο ποδόσφαιρο ως εκπρόσωπος ποδοσφαιριστών, συνεργάζεται με πολλούς πρώην πια συναδέλφους του και μέσω του Gazzetta δεν διστάζει να μιλήσει, με τη σκληρή γλώσσα της πραγματικότητας, για τα όσα πέρασε το διάστημα της αρρώστιας που τον ταλαιπωρούσε.

Τα λόγια του «σκληρά», πρωτίστως για τον εαυτό του, όταν για παράδειγμα περιγράφει το πώς έφτανε σε σημείο ακόμη να κλέψει τους γονείς του, αλλά και την άρνηση που τον διακατείχε ώστε να αποδεχθεί την πραγματικότητα. 

Δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του και τα όσα αναφέρει δημόσια έχουν έναν και μόνο σκοπό. 

Να βοηθήσουν όλους εκείνους που βρίσκονται σήμερα σε ανάλογη με τη δυσχερή θέση που ήταν και αυτός.

 Αλλωστε μόνο εκείνος μπορεί να τους καταλάβει, ενώ η απεξάρτησή του είναι ένας μίνι-θρίαμβος της θέλησης. 

Οσο άρρωστος και αν είσαι, πάντα υπάρχει ελπίδα να ξεφύγεις και εκείνος την αντιπροσωπεύει...

* "Να το δείτε αυτό το βίντεο. Μεγάλο δώρο θα κάνετε στον εαυτό σας...Αθηνά Χιώτη " |516 days | Ilias Anastasiadis | TEDxAthens

~ Πριν δεις το αναπάντεχα ελκυστικό βίντεο που ακολουθεί,

διάβασε πρώτα όσα εμφατικά έγραψε για αυτό η Αθηνά Χιώτη

(την γνωρίζεις, είναι η νέα τραγουδίστρια που διάλεξε ο Σταμάτης Σπανουδάκης να εμφανίζεται στις συναυλίες του).

Αν δεν σε πείσουν τα γραφόμενά της, όσο το αναμφισβήτητο ερμηνευτικό της ταλέντο,

άλλαξε τώρα σελίδα.

Γιατί αν μείνεις μέχρι τέλους,

θα ξοδέψεις στα σίγουρα 18΄από τη ζωή σου

ρουφώντας αυτό το εντελώς διαφορετικό βίντεο,

απ΄όσα σου προτείνουμε συνήθως,

το οποίο και θα σπεύσεις να κοινοποιήσεις

σε όλους τους φίλους σου.

Όπως ακριβώς θα κάνουμε κι εμείς ...

(Ακομα κι αν πεις "δεν με αφορά, τι με νοιάζει εμένα η απεξάρτηση από τον τζόγο;"...

Αν βάλουμε στόχο να απεξαρτηθούμε από μια και μόνη έξη μας-κακιά συνήθεια -και μην πεις πώς δεν έχεις...-,

θα καταλάβουμε πόσο δύσκολο αλλά και ηρωικό ήταν αυτό που πέτυχε ο Ηλίας... ~ από τον "αμφ.", έναν ακόμα πραγματικά εξαρτημένο ανάμεσά σας...

"Ένα από τα πράγματα που απολαμβάνω στη ζωή μου είναι να παρακολουθώ μαρτυρίες γενναίων ανθρώπων γύρω μου.

Σήμερα το πρωί (ξανα)άκουσα αυτόν τον πολύ γενναίο και συνάμα πολύ εύθραυστο άνθρωπο να μιλάει για την περιπέτειά του με τις εξαρτήσεις.

(Εδώ δεν πρόκειται για εξάρτηση από τα ναρκωτικά, αλλά για κάτι άλλο στο οποίο αναφέρεται - ο κατάλογος των εξαρτήσεων είναι ούτως ή άλλως ατελείωτος)

Κάθε φορά που ακούω αυτό τον άνθρωπο να μιλάει, συγκινούμαι πολύ βαθιά με το ξεγύμνωμα της ψυχής του.

Βλέπεις έναν άνθρωπο καλοντυμένο, περιποιημένο, ευγενικό και λες, τώρα τι το συγκλονιστικό και βαθιά αποκαλυπτικό για τον ανθρώπινο ψυχισμό να μου πει αυτό το παλικάρι;

Κι όταν ξεκινάει να σου απαριθμεί τις πτώσεις του, το πόσο χαμηλά έφτασε καθώς βυθιζόταν στον κύκλο της εξάρτησης, το πώς έφτασε στο σημείο να κλέβει χρήματα από τις κάρτες του πατέρα του και από το ταμείο της επιχείρησης του αδερφού του, μετά την απόγνωση που ένιωσε, τα ψέματα που έγιναν δεύτερη φύση του, το σηκώνομαι να (ξανα)υποκύψω στην εξάρτησή μου για να βρω δύναμη να σηκωθώ από το κρεβάτι μου το πρωί, την αυτοκτονία που έβρισκε τότε ως μόνη λύση από το αδιάκοπο μαρτύριο της εξάρτησης, ε τότε, το ξανασκέφτεσαι και λες, κάτσε να ακούσω την μαρτυρία αυτού του παιδιού.

Ο Ηλίας Αναστασιάδης εξηγεί τους κύκλους μέσα από τους οποίους πέρασε στην ομαδική ψυχοθεραπεία στο ΚΕΘΕΑ. Πώς για πολύ καιρό δεν μίλαγε και δεν ανοιγόταν στην ομάδα διανύοντας την φάση της άρνησης, πώς όμως κάτι άρχισε να δουλεύεται μέσα του, πώς υποτροπίασε και ξανακύλησε στην εξάρτησή του, πώς έφτασε στο σημείο να λέει ψέματα στην ομάδα κάθε Δευτέρα και πώς μια μέρα βρήκε το θάρρος να πει όλη την αλήθεια στην ομάδα. Ξέρετε πώς αντέδρασαν στην ομάδα;

Τον αγκάλιασαν.

"Καλά αυτό το έχουμε κάνει κι εμείς" του είπαν.

Κι εκεί αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος τελικά.

Είπε κι άλλα ο άνθρωπος αυτός.

Για το πώς (ξανα)κύλησε κι έκανε την μεγαλύτερη υποτροπή της ζωής του, για το πώς βρήκε την δύναμη να βγει από το πηγάδι που είχε πέσει, για το πέφτω για εκατομμυριοστή φορά και βρίσκω την δύναμη και το νόημα να (ξανα)σηκωθώ, αλλά και για το πώς έφτασε στο σημείο να στέκεται μπροστά σε ένα κατάμεστο ακροατήριο και να εκθέτει τις πιο προσωπικές και ενοχλητικές λεπτομέρειες της ζωής του.

Να το δείτε αυτό το βίντεο.

Μεγάλο δώρο θα κάνετε στον εαυτό σας...

Αθηνά Χιώτη "

Ηλεκτρονική Ηρωίνη...

(* προβληματισμός "συν αυτώ":
Μήπως και μεις με κάποιο τρόπο είμαστε μέσα στο πρόβλημα; Μήπως το αγνοούμε ή δεν θέλουμε να το δούμε;)

31 «εξαρτημένοι» από το Διαδίκτυο συγκρίθηκαν με τους 30 χρήστες ηρωίνης, που προσήλθαν στο πρόγραμμα «Αθηνά» του Αιγινήτειου Νοσοκομείου. Η σύγκριση των μέσων όρων κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού και αυτοεκτίμησης μεταξύ των δύο ομάδων δεν έδειξε σημαντικές διαφορές.

Εξάρτηση από το Διαδίκτυο: Ψυχολογική δυσφορία ή Ψυχαναγκαστική διαταραχή;

Ελέγχουν τα ηλεκτρονικά μηνύματά τους κάθε δύο λεπτά, μπαίνουν σε συγκεκριμένες ηλεκτρονικές σελίδες ξανά και ξανά, απορροφώνται σε παιχνίδια στην οθόνη με τις ώρες, παίζουν μανιωδώς χρηματιστήριο ή τζογάρουν μέσω Διαδικτύου.

Ο εθισμός στο κομπιούτερ, η παθολογική χρήση τού υπολογιστή, η εξάρτηση από το Διαδίκτυο, αποτελεί ένα φαινόμενο της τελευταίας δεκαετίας, που ολοένα εξαπλώνεται. 
Ο όρος «Διαταραχή Εξάρτησης από το Διαδίκτυο» (Ιnternet Αddiction Disorder) προτάθηκε για πρώτη φορά από τον δρα Ιβαν Γκόλντμπεργκ και τα κριτήρια για τη διάγνωσή της βασίστηκαν σε εκείνα για τις εξαρτήσεις από ουσίες.

Τι κρύβει η εμμονή
«Η υπεραπασχόληση με το Ίντερνετ μπορεί να κρύβει μια ψυχολογική δυσφορία (του τύπου της κατάθλιψης) ή μια ψυχαναγκαστική διαταραχή, με την εμμονή στην επαναληπτική αυτή διαδικασία», επισημαίνει η κλινική ψυχολόγος, επιστημονική συνεργάτις του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Βαλέρια Πομίνι.

«Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να συνυπάρχουν και τα δύο. Επίσης, τα άτομα που απομονώνονται από την κοινωνία λόγω της υπερ-ασχόλησης με το Ίντερνετ (παρ΄ ό,τι – και αυτό είναι ένα παράδοξο- έχουν μέσω αυτού επαφές με όλο τον κόσμο), θα πρέπει να προβληματίσουν τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους».

Για ουκ ολίγους, η οθόνη του Διαδικτύου λειτουργεί ως «φυγή» από την πραγματικότητα. 
«Για πολλούς, η ενασχόληση με το Διαδίκτυο είναι μια διαδικασία διεξόδου, τους δίνει την εντύπωση ότι κινούνται, ότι ΄΄αδειάζει΄΄ το μυαλό τους, νομίζουν ότι λειτουργεί ως “φάρμακο”», λέει η κ. Πομίνι.

«Βέβαια, εάν η επαφή μέσω του Ίντερνετ με άλλα άτομα, είναι η μοναδική μορφή κοινωνικοποίησης, τότε παραπέμπει σε πιθανές δυσκολίες του ατόμου, οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθούν και να αντιμετωπισθούν».

Τρεισήμισι ώρες ημερησίως
Οι συμμετέχοντες στη μελέτη ανέφεραν ότι για κάθε ώρα που αφιέρωναν στο Ίντερνετ, μείωναν την επικοινωνία με την οικογένειά τους κατά 24 λεπτά περίπου και τον ύπνο τους κατά 12 λεπτά.
Ελληνική έρευνα Ελληνική μελέτη, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα από την κλινική ψυχολόγο κ. Τάνια Καβαλιέρου, με την επίβλεψη της επίκουρης καθηγήτριας Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου κ. Βασιλικής Κανελλοπούλου, εξέτασε σε 141 χρήστες Ίντερνετ και 30 χρήστες ηρωίνης την ύπαρξη κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού-καταναγκασμού και τον βαθμό αυτοεκτίμησης.

Εντοπίσθηκαν 31 «εξαρτημένοι», που σκόραραν πολύ ψηλά στο ερωτηματολόγιο προβληματικής χρήσης του Ίντερνετ.

«Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν άντρες, με μέσο όρο ηλικίας τα 22 έτη, σπουδαστές και μένουν μόνοι ή με τους γονείς τους, κυρίως στην Αθήνα», λέει η κ. Καβαλιέρου. 
«Σε αυτούς φαίνεται ότι όσο αυξάνεται η χρήση του Ίντερνετ τόσο αυξάνεται ο ψυχαναγκασμός και η κατάθλιψη και τόσο μειώνεται η αυτοεκτίμηση, χωρίς να ξέρουμε όμως ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αποτέλεσμα».

Κατόπιν, οι 31 «εξαρτημένοι» από το Διαδίκτυο συγκρίθηκαν με τους 30 χρήστες ηρωίνης, που προσήλθαν στο πρόγραμμα «Αθηνά» του Αιγινήτειου Νοσοκομείου. 
Η σύγκριση των μέσων όρων κατάθλιψης, ψυχαναγκασμού και αυτοεκτίμησης μεταξύ των δύο ομάδων δεν έδειξε σημαντικές διαφορές...

(διάβασε το υπόλοιπο άρθρο εδώ)