Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νώντας Σκοπετέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νώντας Σκοπετέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

✔ Μη σκοτώσετε το αδελφάκι μου...

 "Μην το σκοτώσετε…"

(ένα συγκλονιστικό γεγονός...)


- Πάτερ την ευχή σας …Είμαι ταραγμένος !
Μόλις επιστρέψαμε από τον Γιατρό !
Δεν έχω καλά νέα παππούλη μας !
Θα θέλαμε να σας δούμε !
Είμαστε σε απόγνωση ...

- Παιδί μου ευλογημένο ειρήνευε !
Σε παρακαλώ λέγε την ευχή και ελάτε να σας δώ.
Σε μισή ώρα στον Ναό.
Εντάξει καλό μου ;

Ναι όντως , εκείνο το πρωινό πριν από 30 περίπου χρόνια ο Αναστάσης και η Αγγελική ήταν πανικοβλημένοι !

Είχαν χαρεί πολύ για το τρίτο παιδί που είχε εκείνη στα σπλάχνα της!

Μα τις τελευταίες μέρες είχε ανησυχήσει με κάποια συμπτώματα που της συνέβησαν.
Ο Γιατρός σύστησε άμεσα εξετάσεις !
Μόλις λοιπόν είχαν επιστρέψει από το ιατρείο του και τα νέα δεν ήταν καθόλου καλά !
Μια σοβαρή νόσος είχε προσβάλει το έμβρυο .

– Καλό θα είναι άμεσα να προχωρήσουμε σε διακοπή της κυήσεως!
Έχουμε καταφανείς εμβρυακές δυσμορφίες...
Δεν χωρά καμιά απολύτως αμφιβολία !
Λυπάμαι πολύ...
Τώρα που είναι ακόμα αρχή …

Δυστυχώς όλα τα δεδομένα και όλες οι απόψεις των συναδέλφων …εγκρίτων συναδέλφων που είδαν τις εξετάσεις και τον υπέρηχο δείχνουν κάτι που είναι απίθανο να αλλάξει !

Μόλις γύρισαν σπίτι και πριν τηλεφωνήσουν στον πνευματικό τους τον ευλογημένο κάλεσαν τους γονείς τους και τους ανακοίνωσαν τα δυσάρεστα νέα .

Εκείνοι άρχισαν να ρωτούν και να προτείνουν ξανά εξετάσεις και συμβουλές από άλλους γιατρούς …

Η Αγγελική φάνηκε πιο αποφασιστική ...

- Ο Γιατρός μας είναι κορυφή !
Και στις 2 προηγούμενες εγκυμοσύνες μου , με τόσα προβλήματα , είδατε πόσο υπέροχος ήταν !
Και τότε ούτε που έκανε λόγο για διακοπή…
Τον εμπιστευόμαστε απόλυτα !
Είναι βέβαια μεγάλη αμαρτία αλλά σκεφτείτε πως θα είναι να έρθει στον κόσμο ένα παιδί με τέτοια προβλήματα !
Όλοι μας θα υποφέρουμε !
Τι να πω …
Να μιλήσουμε με τον παππούλη …!
Δεν ξέρω Αναστάση μου …
Ήταν τόσο απόλυτος ο Γιατρός!
Δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο…

Εκείνη την ώρα πετάχτηκε από την πόρτα του σαλονιού ο μεγάλος γιός τους ο Σάββας.
Ήταν τότε 8 χρονών .

- Εγώ δεν θέλω να σκοτώσετε το αδελφάκι μου!
είπε και έφυγε μέσα ξανά κλαίγοντας !

Ύστερα από λίγο, κάθονταν κι οι δυο τους κλαμένοι μπροστά στον κοινό του Πνευματικό εξιστορώντας όσα συνέβησαν.
Ο πατήρ Αντώνιος στάθηκε σιωπηλός για αρκετή ώρα !
Ύστερα τους κοίταξε κατάματα .

- Παιδιά μου καλά , αυτό που σας πρότειναν είναι αντίθετα με το θέλημα του Θεού !
Μιλάμε για έναν φόνο εκ προμελέτης !
Ξέρω ότι είναι βαρύ αυτό που σας λέω και πως εσείς είστε εκείνοι που θα επωμιστείτε αυτό το τεράστιο βάρος …

Ξανασώπασε ο παπάς …

- Ξέρετε, σκέφτηκα κάτι άλλο …
Αναστάση μου, μπορείς να κάνεις ένα ταξίδι ;
Λίγες μέρες…
Θα στα κανονίσω όλα εγώ, μην ανησυχείς…

~ Ταξίδι ;;
Πού να πάω πάτερ μου τέτοιες ώρες ;

- Παιδί μου, άκουσέ με !
Σήμερα είναι Πέμπτη !
Σάββατο πρωί θα πάρεις τον Σάββα και θα πάτε Ουρανούπολη...
Κυριακή θα σου κανονίσω πρωί να μπείς στο Όρος !
Θα πας στο μοναστήρι …
Εκεί θα συναντήσεις τον πνευματικό μου !
Είναι Άγιος και ευλογημένος άνθρωπος, παιδιά μου!
Κάνε αγάπη Αναστάση μου και άκουσέ με!
Μην με ρωτήσεις τίποτε άλλο!
Αυτός με την χάρη της Παναγίας μας που τόσο αγάπα θα σε ορμηνέψει παιδί μου!
Έχε μου σε παρακαλώ εμπιστοσύνη και κάνε αυτό που σου λέω!

Έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα !
Κυριακή πρωί ο Αναστάσης με τον μικρό Σάββα ανέβαιναν το ανηφόρι της Μονής.
Φθινόπωρο στα τελειώματά του και ένα γαλάζιο απέραντο, μια Θέα του Θεού απερίγραπτη γαλήνεψε το μέσα του πατέρα και ενθουσίαζε σε κάθε βήμα του τον μικρό οδοιπόρο !

Πρώτη του φορά στο Όρος !
Γνώριζε τον λόγο ο μικρούλης για αυτήν την επίσκεψη !
Του τα φανέρωσε όλα ο πατέρας του από το σπίτι !

- Θα πάμε να παρακαλέσουμε για το αδελφάκι σου του είπε !

Κυριακή πρωί !
Μόλις η Θεία Λειτουργία και η πάντοτε πανηγυρική στην μέρα του Κυρίου τράπεζα είχαν τελειώσει !
Όλοι οι πατέρες ησύχαζαν στα κελιά τους !
Ο αρχοντάρης τους υποδέχθηκε στον πρώτο όροφο μαζί με τους υπόλοιπους προσκυνητές !
Αφού τακτοποιήθηκαν σε δωμάτιο τους ειδοποίησαν ότι ο Ηγούμενος τους περίμενε ήδη!

Τους είχε ειδοποιήσει ο πατήρ Αντώνιος που τηλεφώνησε για τα εμπερίστατα πνευματικοπαίδια του.
Ο Αναστάσης διηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια την περίπτωσή τους.
Ο Γέροντας τον άκουγε προσεχτικά και έδειχνε να συμπάσχει …
Μόλις ο Αναστάσης τελείωσε εκείνος του είπε με ήρεμη φωνή και γαληνό το πρόσωπο !

- Δεν θα φύγεις σήμερα, θα μείνεις εδώ το βράδυ, αλλά δεν θα κοιμηθείς.
Θα κάνουμε προσευχή κι οι δυό μας και θα μας φωτίσει η Κυρά μας η Παναγιά.
Πιάσε το κομποσχοίνι και μόλις κοιμηθεί το παιδί ξεκίνα να προσεύχεσαι παιδί μου !
Το πρωί μετά τη Θεία Λειτουργία θα έρθεις ξανά εδώ και θα τα πούμε.

Άγρυπνος έμεινε ο Αναστάσης !
Ούτε ελάχιστα δεν κοιμήθηκε !

Ο Σάββας ξεκίνησε και εκείνος να λέει το Πάτερ ημών συνέχεια, ως που τον πήρε ο ύπνος !
Συγκλονίστηκε με το παιδί !

Όλο θυμόταν το προχθεσινό του σπάραγμα :
Μην το σκοτώσετε το αδελφάκι μου !

Με δάκρυα ασταμάτητα παρακαλούσε την Κυρία Θεοτόκο να μεσιτεύσει , να φωτίσει τον Γέροντα να δώσει μια απάντηση …

Στο μεσονύχτι μπήκε μαζί με τον μικρό στο καθολικό !
Εκείνος του κρατούσε σφιχτά το χέρι και υπάκουα τον ακολουθούσε νιώθοντας ένα δέος άγνωρο και εκπληκτικό !

Ύστερα στην Τράπεζα γεύτηκε όλην την άλαδη φακή απαραπόνετα …
Χαμογέλασε ο πατέρας με τούτο το …θαύμα αλλά τα μάτια του τα είχε στραμμένα στην θέση του ηγουμένου .
Όπως και σε όλην την διάρκεια των ακολουθιών, τον κοίταζε συνεχώς !
Ήξερε πως και εκείνος όλο προσευχόταν
να πάρει την πολυπόθητη πληροφορία…

Ανέβηκαν ξανά στο ηγουμενείο.
Ήταν χαρούμενος ο Γέροντας !

- Όλα θα πάνε καλά.
Μην κάνετε τίποτα
και η Κυρά μας η Παναγιά θα σας σκεπάσει.
Να το πεις και στη σύζυγό σου.

Να μην κάνετε ό,τι σας λένε οι γιατροί,
αλλά ό,τι σας λέει ο Θεός.

Όλα καλά θα πάνε, θα το δεις !

Να πάτε τώρα στην ευχή του Χριστού μας !

Και εσύ μικρούλη να έρχεσαι εδώ !
Η θέση σου στο καθολικό θα σε περιμένει πάντα!

Ανακουφισμένος ο Αναστάσης γύρεψε μέσα σε δάκρυα το χέρι του να το ασπαστεί !
Δεν είχε την παραμικρή αμφιβολία πως τούτα τα νέα τα είχε στείλει ο Ουρανός !
Ο Γέροντας όλο τους ευλογούσε!

– Και κάτι ακόμα παιδί μου Αναστάσιε, πάρε αυτόν τον φάκελο και δώς τον μαζί με τις ευχές μου στον παπά Αντώνη !
Σε παρακαλώ, πες του ακόμα, να τον ανοίξει μετά την γέννα του παιδιού σας !

Η Αγγελική δίστασε , έκλαψε πολύ , προσευχήθηκε …
Η σιγουριά του Αναστάση και η ασφάλεια που την έκανε εκείνος να νιώσει έκαμψε τις αρχικές αντιρρήσεις της .

Ο Γιατρός ενεός πληροφορήθηκε την απόφασή τους !
Προσπάθησε να τους μεταπείσει, αλλά στο τέλος σεβάστηκε και υποκλίθηκε στην γενναιότητα αυτού του τολμήματος.

Λίγο μετά το Πάσχα το παιδί ήρθε στον κόσμο !
Η κατάστασή του ακριβώς όπως είχε επιστημονικώς προβλεφθεί!
Απογοήτευση , ερωτηματικά , πανικός !

Ο Γέροντας είχε κάνει ένα φριχτό λάθος τελικά !
- Μα μου είπε, μου υποσχέθηκε πως όλα θα πάνε καλά !
Έλεγε και ξανάλεγε ο Αναστάσης !

Ο Σάββας μαζί με την μικρότερη Ευγενία έμαθαν τα νέα απ τον μπαμπά !
Είναι λίγο άρρωστο το αδελφάκι σας …μπόρεσε μόνο να τους πει ...

Ραγδαία επιδείνωση την τρίτη ημέρα !
Αεροβαπτισμός …
Το παιδί έφυγε ύστερα από λίγο …

Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες …
Ο Αναστάσης πήγε και συνάντησε τον παπά Αντώνη στο εξομολογητήριο στον Ναό .
Τον αγκάλιασε εκείνος και τον παρηγόρησε !
-Ήταν έτσι το θέλημα του Θεού παιδί μου !
Γεννηθήτω το θέλημά Του !

Θυμήθηκε τον φάκελο ο Αναστάσης !
- Πάτερ , τον ανοίξατε τον φάκελο του Γέροντα ; Τι έγραφε μέσα;
- Όχι παιδί μου , τώρα μου το θύμησες !

Βέβαια , είχε πει να τον ανοίγαμε μετά …μόλις...
Άνοιξε το συρτάρι του και αποσφράγισε τον φάκελο !
Συγκινημένος ξεκίνησε να διαβάζει …

«Πάτερ Αντώνιε,
η περίπτωση του αδελφού μας είναι πολύ δύσκολη.
Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα
να παραβούμε την εντολή του Θεού.
Αν όμως οι νέοι αυτοί κάνουν υπακοή στο Θεό,
ο καλός Θεός δεν θα επιτρέψει
να σηκώσουν αυτό το μεγάλο βάρος.
Σε 3 μέρες θα το πάρει κοντά του
και θα τους απαλλάξει από αυτή την ευθύνη».


Η λύπη διαλύθηκε με μιας !
Γονάτισαν μπροστά στο τέμπλο μέσα στην άδεια Εκκλησιά !
Δεν θυμούνται πόσο έμεινα έτσι !
Δοξολογώντας και κλαίγοντας !

Η Αγγελική συνταράχθηκε στο άκουσμα αυτών των θαυμασίων!

Ένιωσε ενοχές που τόσο κατηγόρησε εκείνον τον Φωτισμένο ταπεινό Αγιορείτη , που δεν σταμάτησε ποτέ ως και σήμερα να διαβιβάζει αιτήματα στην Διαπορθμεύουσα Παναγιά μας.

Παντοτινό και ασφαλές στήριγμά του στις παρακλήσεις για τα αδύνατα παρά ανθρώποις…

Ο Σάββας που όλο στις αυλές της Κυράς ποθεί να βρίσκεται, συνεχώς, θαυμαστά γεγονότα εξιστορώντας το βεβαιώνει κάθε φορά που επιστρέφει απ την μονή της μετανοίας του …

{Διασκευασμένη σε μικρό διήγημα, μια αληθινή ιστορία, όπως μας την εμπιστεύτηκε προς ενίσχυση ο αγαπητός αδελφός μας και συνοδοιπόρος Γ.Π, τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε!
Τα ονόματα έχουν αλλαχτεί για ευνόητους λόγους ....}



|πρώτη δημοσίευση: 11/1/2021


Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026

✨ Μαμά φέτος θα πεθάνω, θέλω να πάω στον Παράδεισο ...

~ Σημερινή επισήμανση, 
6 μονάχα χρόνους μετά...
Η παρούσα ανάρτηση δεν είναι κατάλληλη, όχι για ανηλίκους
(ίσα ίσα,πρέπει να πάψουμε να κρύβουμε από τα παιδιά μας "το κακό του θανάτου", αλλά να τα εκ-παιδεύουμε κατά το Ορθόδοξο ήθος πως δεν υπάρχει θάνατος με την έννοια που υπερτονίζεται από τον κόσμο που ζει εκτός Θεού...),
αλλά για όσους από εμάς έχουμε κάνει σημαία μας τα δικαιώματα και τα θελήματά μας.

Ας δαγκώνουμε πλέον την γλώσσα μας, πριν μας βγει δικαιολογία, παράπονο ή γογγυσμός...
Μέχρι να ματώσει!

Μόνο "Δόξα τω Θεώ" έχουμε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση νύχτα μέρα να λέμε...
Το σημερινό μήνυμα της Ελένης, της μητέρας του Σπύρου:

"Καλημέρα και χρόνια πολλά με υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο...
Σαν σήμερα έφυγε ο γιος μας (7 χρονών) παλεύοντας όλα αυτά τα χρόνια της ζωής του...
Χωρίς να παραπονεθεί ποτέ παρ΄ όλες τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισε...
Δεν κατάπιε ποτε...
Δεν περπάτησε...
Ειχε τραχειοτομή...
Και όμως πάλευε συνεχώς με ένα απέραντο χαμόγελο και δύναμη απο τον Θεό...
Έδινε αγάπη απλόχερα..
Και έκανε προσευχή για τους άλλους...
Ένας άγγελος επίγειος και ουράνιος πλέον...
Σας παρακαλώ μια προσευχή για τον Σπύρο μας εκεί που είναι να αναπαύεται και να είναι χαρούμενος...
Σας ευχαριστούμε πολύ...❤💙💚💜7/1/2021
~ Ελένη&Βασίλης "
 
Σας παρακαλούμε!
Κάντε το ως δώρο στον εαυτό σας.
Ακούστε την εκπομπή-αφιέρωμα για τον Σπύρο μας...
Και μας λέτε την γνώμη σας μετά.
Εκτός αν μετά δεν θα έχετε λόγια.
Όπως κι εμείς...

ΥΓ:
Θερμότατες ευχαριστίες στον αγαπητό μας, Νώντα Σκοπετέα,
που στάθηκε η αφορμή και ο "ενδιάμεσος" για να γνωρίσουμε τον Σπύρο μέσα από την επικοινωνία μας με τον αγωνιστή πατέρα του, τον Βασίλη.
Και πολλές ακόμα ευχαριστίες στην αγαπημένη μας Σοφία Χατζή, που "υπάκουα" δέχτηκε να μιλήσει μαζί του και να κάνει γνωστή την απίθανη περίπτωση του Σπύρου μας σε όλον τον κόσμο...

~ εκ των "συν αυτώ"...)

* Δες και άκου πατώντας πάνω στην εικόνα:

Ο Σπύρος στα οχτώ του χρόνια, αποχαιρέτησε συγγενείς και φίλους, ζήτησε να μεταλάβει και εκοιμήθη για πάντα. 
Ο πατέρας του Βασίλης: 
"τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε ιδιαίτερα χαρίσματα και μιλούσε για τον Ουρανό." 
Μια προσωπική μαρτυρία του πατέρα Βασίλη Σαλούστρου από τα Ανώγεια της Κρήτης. 
Ο πόνος στράφηκε σε μεγαλείο 
Γεννήθηκε πρόωρα ο Σπύρος, με βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος και πολύ μεγάλα προβλήματα υγείας.
Η διάγνωση και ο γολγοθάς των γονιών. 
Τρεφόταν από την κοιλιά. 
Από 2 ετών έκανε τραχειοστομία, έχοντας μόνιμο αναπνευστήρα. 
Τον κρατούσαμε στα χέρια μας, δεν μπορούσε να στηρίξει κανένα σημείο του σώματός του. 
Η αγάπη είναι το κλειδί και τη χαρίζει ο Χριστός. Βασιζόμασταν στη δυνατή καρδιά του παιδιού. Αυτά τα μάτια του μας έδιναν δύναμη. Ο Χριστός ήταν εκεί. 
Η θεία του Ζαχαρένια έγραψε μαντινάδες και τις έλεγε ο Σπύρος: 
"Είμαι μικρός κι αδύνατος 
και κάτω δεν το βάνω 
Είναι μια μάχη που εγώ, 
δεν έμαθα να χάνω". 
Βλέπαμε έναν μαχητή να παλεύει με νύχια και με δόντια. Δεν περπάτησε ποτέ, δεν ήπιε ούτε σταγόνα νερό. Έκλαιγε όταν έβλεπε τις πράσινες ποδιές. Είχε περάσει πολλά... Έκανε φυσικοθεραπείες, μαθήματα γλώσσας και μαθηματικών. Ανυπομονούσε για τα μαθήματα και χαιρόταν. Ήταν πολύ έξυπνος. Έψαχνε στο διαδίκτυο με το τάμπλετ για να μαθαίνει και να ενημερώνεται. Του άρεσαν πολύ οι βόλτες και ιδιαίτερα μέσα σε πολύ κόσμο. 
Στη βάπτισή του ο πατέρας του έφτιαξε μικρά μαχαιράκια με χαραγμένα τα λόγια μιας μαντινάδας που ο ίδιος συνέθεσε.
 "ποιός σού μαθε να πολεμάς
και να τα βγάζεις πέρα,
να παίζεις με τον θάνατο
από την πρώτη μέρα". 
Ο νονός του ο παπα Σταύρος είπε: Σπύρο μου, εσύ που είσαι ταλαιπωρημένη ψυχή, μπορείς να βοηθάς ανθρώπους, σ' ακούει ο Θεός. 
Ήξερε να αγαπά, να συμπονά, να προσεύχεται και να υπάρχει για τους άλλους. Τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε ιδιαίτερα χαρίσματα και μιλούσε για τον Ουρανό. 
Τις τελευταίες μέρες της ζωής του ζήτησε να μεταλάβει. Ζήτησε στους γονείς του να περάσουν από τα σπίτια όλων των συγγενών και φίλων και είπε στους γονείς του... 
Μαμά θα πεθάνω φέτος, θέλω να πάω στον Παράδεισο. 

Εκοιμήθη στις 7 Ιανουαρίου 2020, 
σε ηλικία 8 ετών. 

"Έφυγα δεν επρόλαβα 
να σας εχαιρετήσω, 
μα έχω τον τρόπο από ψηλά 
να σας ευχαριστήσω"

~ Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 4

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025

☆ "Πανηγύρι στον ουρανό. Έχει υποδοχή Αγίου..." ~ Γέρων Εφραίμ - μέρος 2ο ( Νώντας Σκοπετέα)

"...Εκείνο το πρωινό μια ευλογημένη ψυχούλα, αυτή που μας ανακοίνωσε την κοίμηση του Γέροντα, με τα μάτια υγρά από τα πρώτα πανηγυρικά χαρμολυπημένα δάκρυα, μας είπε κάτι που θα μας μείνει παντοτινά αξέχαστο :
«Έκανε κάποτε το ταξίδι από Ελλάδα στην Αριζόνα μια αναγκεμένη γυναίκα .
Τα κατάφερε και συνάντησε αρκετές φορές τον Γέροντα και πολύ αναπαύθηκε !
Όταν έπρεπε πια να επιστρέψει, του είπε με παράπονο :
-Γέροντα , τώρα που θα είμαι μακριά και δεν θα μπορώ ούτε να σας δω ούτε στο τηλέφωνο, θα είναι εύκολο να μιλήσουμε, τι θα κάνω;
-Παιδί μου , της είπε …Γράφε αυτό που θέλεις να μου πεις σε ένα χαρτί…Βαλ΄το αποβραδίς στο εικονοστάσι σου με το καντήλι μπροστά από την εικόνα του Χριστού μας !
Την άλλη μέρα το πρωί σκίσε το !
Θα έχω λάβει το μήνυμα !»..."


Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025

✨ "Όταν φύγω να τα πείτε... |Άγιος Πορφύριος [άκου το Νώντα...]


Μα πόσες εκπομπές θα γίνουν, 

πόσα βιβλία θα γραφτούν, 

πόσες ακολουθίες, 

πόσα απολυτίκια και ποιήματα, 

πόσα αφιερώματα 

και πόσα δάκρυα θα κυλήσουν 

για τους Αγίους των ημερών μας; 


Ξανά για τον Άγιο Πορφύριο θα μιλήσουμε; 


Ναι, ξανά! 


Το άρωμα του Αγίου αξεθύμαστο, 

εξαπλώνεται προσπαθώντας να σκεπάσει 

τις δυσωδίες των σκοτεινών ημερών μας! 


Και εμείς έχουμε τόση ανάγκη από ευωδιαστές αναπνοές!


Δεν σταματούν τα σημεία  

τα θαύματα, 

οι αποκαλύψεις, 

τα αρώματα που ξεχύνονται 

από τις σελίδες του συναξαριού 

όταν σταματά το φυλλομέτρημά του 

στην δεύτερη μέρα του Δεκεμβρίου! 


Ανάσα και δάκρυ, 

λέξη και εκχύλισμα Χριστού και Παραδείσου!


Άρωμα ανεξάντλητο! 


Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, 

ο διορατικός και ιαματικός, 

ο θαυματουργός, ο παγκόσμιος Άγιος!  


Στην απειράριθμη ανθοδέσμη του δωρεοδότη Χριστού μας,

ανήμερα της οσίας του μνήμης, 

ένα εικόνισμά του στολισμένο 

με όλα τα μυρίπνοα δημιουργήματα του Μεγάλου Σπορέα!

             Νώντας Σκοπετέας


|Απόσπασμα από ομότιτλη εκπομπή και το βιβλίο: 

"Αυτοί οι Παράξενοι Χριστιανοί"

( εκδ.Πρόμαχος Ορθοδοξίας 2021)


|Τα βιβλία του Νώντα Σκοπετέα τα βρίσκετε 

στο https://efymnion.gr/ και στο τηλ. 6980 152079 

(Το σημαντικότερο μέρος των εσόδων και όλα τα δικαιώματα του συγγραφέα διατίθενται στην Ιεραποστολή των Χαιρετισμών της Παναγίας μας...)

Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025

* Πως σε ένα τόσα δα κομμάτι από μπαμπάκι μπορεί να χωρέσει όλο το υπέρ Λόγον του Αγίου Θεού μας;;; |Το μεγάλο θαύμα του μύρου του άη Δημήτρη μας... (με το Νώντα Σκοπετέα)


Μόνο όσοι το έχουν οσφρανθεί με της ψυχής την όσφρηση, μπορούν να μιλήσουν για τούτο το μεγάλο θαύμα!
Δεν μοιάζει αυτό το μύρο με τίποτα άλλο το υγρό, μα μόνο με τα αληθινά δάκρυα της μετανοίας!
Μόνο με εκείνα μπορεί να συγκριθεί και να συμμιχθεί…να μείνει άσωστη τούτη η ευωδία, που λυτρώνει και λευτερώνει απ τα δεσμά των σκοτεινών φυλακών της αμαρτίας.
17 αιώνες αναβλύζει τα της χάριτος μύρα ο Οκτώβριος!
Θεοφρούρητες ψυχές τον επικαλούνται μπροστά σε κάθε δαιμονοκίνητη χάρυβδη!
Ιδίως σε εκείνην της απελπισίας!
Βοήθησέ μας Άγιε Δημήτριε!
Ενθάρρυνέ μας...

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2025

☆ Αποκαλύφθηκε μετά από 250 (!!!) χρόνια η φίλη μας η Αγία Ακυλίνα η Ζαγκλιβερινή... |Το βιβλίο έγραψε η Μαρία Ξανθάκη |αποσπάσματα διαβάζει ο Νώντας Σκοπετέας


"...Δεν πάνε παραπάνω από δέκα χρόνια που η Αγία Κυράννα εμφανίστηκε, για να φανερώσει σε όλους μας την φίλη της και γνήσια φίλη του Χριστού μας Ακυλίνα. 

Συγκλονιστικό θαύμα, που είναι αλήθεια πως ελάχιστα ταιριάζει στην ορθολογική και ειδωλολάτρισσα εποχή μας. 

Μια εποχή που ολοκληρωτικά και ραγδαία συσχηματίζεται με το μάταιο και το εφήμερο, λοιδορώντας σχεδόν ο,τι γεννάει προοπτική αιωνίου. 

Μεταλλαγμένη παρα φύσει, παραμορφωμένη εποχή,  που απορρίπτει ο,τι μεταμορφώνει και ανακαινίζει. 

Οι νέοι αυτής της εποχής στην πλειονότητά τους, αγνοούν και απομακρύνονται βιαστικά από  εκείνο το "δεύρο ακολούθει μοι" του Χριστού μας προς τον πλούσιο νεανίσκο. 

Ο  ηδυπαθής και ταχύτατος  συρμός με τα...ασταμάτητα  δρομολόγια,  φαντάζει στα μάτια τους ασύγκριτος με τα αργά, συρτά και κοπιώδη ανηφορικά βήματα του Γολγοθά...

Μα και σήμερα, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν Ακυλίνες και Κυράννες και Ιωάννηδες Μονεμβασιώτες! 

Εγγυάται ο Χριστός πως δεν θα αφήσει αμάρτυρή Του καμιά περίοδο της Ιστορίας, ακόμη και την σημερινή,  την τόσο Θεοστυγή. 

Ακήρατες πλευρές Του θα ξεπροβάλλουν έως το τέλος της. 

Στεφάνια αφθαρσίας και Αθανασίας πανευωδέστατα και μυρίπνοα λείψανα που φέρουν πάνω τους τα στίγματα της μαρτυρικής πίστης. 

Δεν υπάρχει ανώδυνη Ορθοδοξία μας μηνύουν οι Άγιοι αγωνιστές!

 Δίχως Σταυρό δεν θα αναστηθεί η ζωή…

Θαρσείτε!"

Αποσπάσματα από την ομότιτλη εκπομπή στην οποία διαβάζονται εκτενή αποσπάσματα από το βιβλίο της κ.Μαρίας Ξανθάκη

"Αγία Ακυλίνα η Ζαγκλιβερινή".


:
* Σχετική ανάρτηση:





Τρίτη 20 Μαΐου 2025

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2024

✨ Οι ψυχές που περιμένουν...|Του 40λείτουργου οι ταματάρηδες… |Νώντας Σκοπετέας

Μέσα στο παγωμένο σχεδόν μεσόνυχτο 

ξεκινούν να ετοιμάζονται οι αφιερωμένοι του Αγίου Θεού. 

Το τάμα του 40λείτουργου και φέτος να ξεπληρωθεί! 

Όχι για να ακούσουν από τους ανθρώπους το μπράβο…

Όχι να'  χουνε να λένε για το κατόρθωμα, 

πως άντεξαν 40 μέρες και φέτος να μην γράψουν απουσία…

Μα για να προσθέσουν έναν μικρό κόκκο της άμμου 

μπροστά στα πόδια του αφέντη Χριστού...


|άκου το Νώντα...

Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2024

✔ Μη λες τα παιδιά σου δεν υπάρχει Θεός... |Νώντας Σκοπετέας

... πες του μόνο, πώς εσύ δεν έχεις...
Την εκπομπή αυτή, πρέπει να την ακούσουμε όλοι μας...
Κυρίως όσοι είμαστε γονείς ή ανάδοχοι!!!

Σάββατο 31 Αυγούστου 2024

☆ Κρατώντας μια εικόνα του Παπουλάκου... |Άγιο Όρος 2017 - Νώντας Σκοπετέας

 


Δελφίνια και γλαρόπουλα με χάρη πελαγίζουν.
Στο πρώτο το ξημέρωμα με ευχές αλισαχνίζουν.
Φλάμπουρα που ανεμίζουνε στέλνουν φωνή θλιμμένη.
Σε Θεομάχους που θωρούν πατρίδα σταυρωμένη.

Δύσκολη η ανηφοριά του Οσίου Χριστοφόρου.
 Αίμα πυργώνει το στρατί του αιώνιου οδοιπόρου .
Χορεία δικαίων εκλεκτή μαζί μας ταξιδεύει
Σημεία μπρος μας Ουρανού, που αιώνια θριαμβεύει!

 Χίλιες και αμέτρητες δόξες στον Κύριό μας, που τούτη την φορά, μας αξίωσε να νιώσουμε κάτι ανεπανάληπτο, πως συνοδοιπορήσαμε μετά πάντων των Αγίων Του, στο περιβόλι της Θεοχαρίτωτης Μάνας. 

Από την πρώτη κιόλας στιγμή τούτου του ταξιδιού τέσσερις… συν ένας συνοδίτες, αντιληφθήκαμε την θεόσδοτη ευλογία και το δώρο που και εφέτος μας στάλθηκε, με τις μεσιτείες της Πανάχραντης Μητέρας μας. 

Κυριακή, μετά την απόλυση, την μέρα που οι Άγιοι ψαλτάδες Ρωμανός ο Μελωδός και ο Κουκουζέλης μνημονεύονται εξαιρέτως και τα αναλόγια γιορτάζουν τους προστάτες τους, την 1η του μηνός Οκτωβρίου του 2017 με τις 11 ώρες της ημέρας και τις 13 νυχτερινές, ξεκίνησε το φετινό μας ταξίδι στου Παραδείσου τα όνειρο. 

Παλαιοί αναζητητές του ο Θεοδόσιος και ο Νικόλαος νέοι ο Φώτιος και ο πρωτόμπαρκος Αντώνιος, που θα μας συναντούσε μια μέρα μετά την είσοδό μας στην αθωνική πολιτεία. 

Κάθε βαφτιστικό όνομα αφορμή , μετά την προσευχή για το κατευόδιο, να ψάλουμε τα απολυτίκιά μας από το μικρό Ωρολόγιο που μας συντρόφευε σε όλη την πορεία. 

Τούτη την φορά επιλέξαμε να πάμε από την νέα διαδρομή της Ιονίας οδού!  

Για εμάς βέβαια όλοι οι δρόμοι μοιάζαν να οδηγούν στον Άθωνα! 


Όλα ως συνήθως φαίνονταν αλλιώτικα ξανά αγιασμένα από την καρτερία μας, την απερίγραπτη με λέξεις. 

Έφτανε η ματιά μας γύρω και αναζητούσε μόνο ο,τι την πλησίαζε στον Θεό. 

Το νιώσαμε αυτό πιο βαθιά μόλις αντικρίσαμε της Πίνδου τις βουνοπλαγιές που ολόθαρρα τον ουρανό λογχίζουν…

Οκτώ χιλιάδες ψυχές προσδοκούν του Θεού την αμετάκλητη υπόσχεση στον εκλεκτό του Ιεζεκιήλ…

Και εμείς στείλαμε ευχές για αναπαμό και λύτρωση σε όλους τους γενναίους!

Ένας ψηφιακός δίσκος μεταδίδει λόγους Αγίων Γερόντων και τους αισθανόμαστε πλάι μας.

 Η φωνή του Οσίου Ιακώβου του Τσαλίκη, περιγράφοντας την επίσκεψη μιας δαιμονισμένης κοπέλας στο μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ , ακούγεται να λέει:

- Με συγχωρείτε παιδιά μου, εγώ αγράμματος είμαι, ξέρω όμως όλες τις πλάνες του διαβόλου… 

Κοιταζόμαστε έκπληκτοι μεταξύ μας όταν συνειδητοποιούμε ότι ο ταπεινότατος αυτός Άγιος των ημερών μας, εντελώς ανεπίγνωστα και τόσο φυσικά ομολόγησε αυτό που κάποτε είπε ο Μέγας καθηγητής της Ερήμου: 
"Είδον εγώ τας παγίδας του διαβόλου ηπλωμένας εν τη γη"! 

Δεν είναι αμάρτυρη Χριστού η εποχή μας . 

Το ακούσαμε και το ψυχο…γραφήσαμε τούτο, λίγα χρόνια πριν σ έναν Σιμωνοπετρίτικο εξώστη, μα ήταν τώρα που αντιληφθήκαμε πλήρως αυτήν την γεμάτη ελπίδα διαπίστωση. 

Υπάρχουν και στο σήμερα Άγιοι στα μέτρα ενός Μεγάλου Αντωνίου! 

 Μαζί μας λοιπόν και ο Άγιος Ιάκωβος ο με συγχωρείτε! 

Στο Όρος και αυτός, έστω κι αν εν ζωή δεν μετέβη ποτέ του, υποστατικώς τουλάχιστον, γιατί πνευματικώ τω τρόπω μεταφερόταν κυριολεκτικά παντού!

Του Ουρανού η πόλη αγιάζεται από ευχές και προσμονές , προσπαθώντας ν' αντισταθεί σε ό,τι νοθεύει και παρασαλεύει, σε ό,τι αποπροσανατολίζει και εκκοσμικεύει…

Για εμάς η Ουρανούπολη πάντα θα είναι ένας ευλογημένος προπομπός της αθωνικής μας περιδιάβασης, ένας εξωνάρθηκας πριν την είσοδό μας στο ασύνορο καθολικό του Ιερού Βουνού. 

Και εδώ τις στιγμές τις ρουφάμε με λαχτάρα. 
Και εδώ μαθητεύει η ψυχή…

Σε πρόσωπα και σιωπές, σε τριβώνια και έμπονους κόμπους πριν το πρωινό καραβάκι σαλπάρει για εκεί που ο Σταυρός κραταιώνει και φυλάττει, όσους το ζωηφόρο στήριγμά του αποζητούν. 

Το μέσα καθιστικό πλήρες και παίρνουμε θέση στο κατάστρωμα. 

Δελφίνια και γλαρόπουλα πελαγίζουν αρμονικά και εμείς καταμεσής πλέον, με τις ακτές του περιβολιού να στέλνουν τις πρώτες αλυσαχνισμένες ευλογίες, αναζητάμε μορφές που διψούν το ζωντανό νερό. Θεαρχίω νεύματι κινούνται τα πάντα στο Όρος όπως παντού άλλωστε! 

Τίποτα δεν γίνεται συμπτωματικά και τυχαία! 
Θεέ μου γιατί αυτό το ξεχνάμε συνεχώς;

Απέναντί μας έρχεται και κάθεται ο π.Νεκτάριος Πέττας. 
Συνοδοιπόρος του Οσίου Παπουλάκου εδώ και χρόνια αγωνίζεται να ακουστεί εκείνη η τόσο προφητική φωνή. 

Στ αριστερά μας το Δοχειάρι υψώνει κι αυτό την σπαρακτική πένθιμη φωνή του.


Από μακριά φαίνονται να ανεμίζουν τα νέα λάβαρα που έστησαν τα τεκνία της Γοργοεπηκόου. 

Μαύρες σημαίες που γράφουν κάτω από πορφυρό σαν αίμα αγίων και ηρώων Σταυρό:

Έξω οι Αντίχριστοι από το Άγιο Όρος. 

Ας μην φοβόμαστε τις λέξεις, όταν περιγράφουν κάτι τόσο καταφανές, ας μην ψάχνουμε βολικά και στρογγυλεμένα υποκατάστατα για να χαρακτηρίσουμε την διαχρονικά αρνησίθεη εξουσία...

Αχ μπάρμπα Γιάννη Καποδίστρια, στάσου στα λόγια του εξαψάλμου, που τόσο αγάπαγες να διαβάζεις αξημέρωτα και φώναξε από εκεί ψηλά να πάει παντού το: 
ότι ενεφράγη στόμα λαλούντων άδικα!

 Όποιος δεν συντάσσεται με τον Χριστό και τα δικαιώματά του, είναι στην αντίπερα όχθη. 
Και είναι αντίχριστος! 

Ούτε προοδευτικός, ούτε ιδεολόγος, ούτε φιλελεύθερος, ούτε δημοκράτης! 
Είναι αντίχριστος! 

Και αυτό δεν αποτελεί ύβρη! 
Αυτή είναι μια αρίδηλη θλιβερή διαπίστωση, που τον Θεό μας πληγώνει και ξανασταυρώνει! 

Δεν μπορείς να πιστεύεις λίγο, 
με μέτρο και περιστασιακά! 
Δεν υπάρχει μέση. 

Εδώ υπάρχουν άκρα! 
Στο ένα άκρο το Φως, 
στο απέναντι σκοτάδι πυκνό!

Στα χέρια μας κρατάμε μια εικόνα του Παπουλάκου που ο π.Νεκτάριος μας χαρίζει. 

Τόσο ταιριαστή τούτη η στιγμή! 

Τόσο σημερινά αυτά που διαβάζουμε 
στο πίσω μέρος της:
"Τα άθεα γράμματα παραμέρισαν τους αγίους και τους αγωνιστές και βάλανε στο κεφάλι του Έθνους ξένους και άπιστους γραμματισμένους, που πάνε να νοθέψουνε τη ζωή μας. 
Τ' άθεα γράμματα κόψανε το δρόμο του έθνους και τ' αμποδάνε να χαρεί τη λευτεριά του.
 Είναι ντροπή μας, ένα γένος που με το αίμα του πύργωσε τη λευτεριά του, που περπάτησε τη δύσκολη ανηφοριά, να παραδεχτή πώς δεν μπορεί να περπατήσει στον ίσιο δρόμο άμα ειρήνεψε, κι ότι δεν ξέρουμε εμείς να συγυρίσουμε το σπίτι, που με το αίμα μας λευτερώσαμε, άλλα ξέρουν να το συγυρίσουν εκείνοι που δεν πολέμησαν, εκείνοι που δεν πίστευαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από τον Χριστό, και πασχίζουνε να μας ρίξουνε στη σκλαβιά άλλων αφεντικών, που' ναι πιο δαιμονισμένοι από τους Τούρκους. 
Γιατί κι εκείνα που εσεβάστηκεν ο Τούρκος, τ' άθεα γράμματα τα πετάνε και πάνε να τα ξεριζώσουνε.
 Αρπάζουνε τ' άγια των αγίων και τα βάζουνε κάτω από τα πόδια της εξουσίας τους, που τα ορίζει κατά τα νιτερέσια της. 
Τ' άθεα γράμματα υφαίνουνε το σάβανο του Γένους. 
Αυτά λοιπόν τα γράμματα θα μάθουνε τα παιδιά μας; 
Κι αν ακόμα συναχτούν όλοι οι άθεοι γραμματισμένοι και στυφτούνε σαν το λεμόνι, δεν θα πετύχουν να γράψουν μια αράδα που ν' αξίζει μια γραμμή από τα ευαγγέλια. 
Αλλά τι λέω μια αράδα; 
Ούτε μία λέξη που να μοιάζει με μία του Θεοτοκικού αυτού βιβλίου. 
Γιατί κάθε τι εκεί μέσα είναι λόγος Κυρίου, είναι σοφία ορθή, και τα όσα λέει το χτίσμα δεν γίνεται να φτάσουν το λόγο του Πλάστη.

Αντίς να μαθαίνουνε στα παιδία μας απ' τ' άγια συναξάρια το πως ζήσανε οι άγιοι της χριστιανοσύνης και το πως μαρτυρήσανε για την αγάπη του Χριστού, τους μαθαίνουνε την ιστορία του κολασμένου κόσμου. 
Γιατί δυο λογιών είναι και οι ιστορίες. 
Είναι η αγιασμένη και η κολασμένη ιστορία. 
Αδιάκοπα φανερώνουμε την κολασμένη εικόνα του κόσμου και σιγά-σιγά καταφέραμε να πιστέψουμε πώς η εικόνα αυτή είναι η γνήσια εικόνα του ανθρώπου και πως όξω απ' αυτήν άλλη ζωή δεν εστάθη. 
Όλα τούτα είναι άτιμα ψέματα, είναι τα ζιζάνια που σπέρνουνε στον αγρό του Κυρίου τ' άθεα γράμματα. 
Μας μιλάνε για τους αρχαίους. 
Κι εγώ ο ταπεινός και αγράμματος κήρυκας του λόγου του Χριστού μας σας λέγω πώς κανένας αρχαίος δεν ξεπερνά σε παλικαριά, σε μεγαλείο και σε δόξα τον Άγιο Κοσμά, τους μάρτυρες και τους μεγάλους ασκητάδες. 
Γιατί αν εκείνοι πεθάνανε για μια πατρίδα, ο Άγιος Κοσμάς μαρτύρησε για μιαν Ελλάδα του Χριστού, και όχι για μιαν Ελλάδα δουλωμένη στον αντίχριστο"..."


Νώντας Σκοπετέας
"Δάκρυα σταλάζει ο Άθωνας. 
 Άγιο Όρος 2017 
 (Απόσπασμα από Μέρος 1ο)