"– Δος το μου, πάτερ, να το δω και θα σου το δώσω πάλι..."

 

☆ Την 3η Μαρτίου του έτους 2006, 

έγινε η Ανακομιδή του ιερού Σκηνώματος του Γέροντος Βησσαρίωνος, 

Ιερομονάχου της Ιεράς Μονής Αγάθωνος.

Τότε το σώμα του Γέροντος, 

το οποίο παρέμεινε για 15 ολόκληρα έτη στον τάφο, 

βρέθηκε άφθαρτο, 

αδιάλυτο και ευωδιάζον...

"Στην Αγιοκατάταξη του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου προχώρησε στις 14 Ιουνίου 2022 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου...

|δες αν θες εδώ τις αναρτήσεις μας 

για τον Όσιο που γιορτάζουμε σήμερα!

Όρεξη να΄χεις...

✔ Αν λέει ψέμματα, θα τα βρει με τον Κύριο... |Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης - 22 Ιανουαρίου

                         

|λέγαμε από πάντα, δημοσιεύσαμε το 2024...

[η επιμέλεια της ανάρτησης από την εκ των "συν αυτώ", 

Πολυξένη Γιαννακοπούλου ]

☆ «Ο Αφανής Άγιος Βησσαρίων» - Παρέα της Τρίτης, 21 Ιανουαρίου 2025

☆ «Να εορτάζεις τον άγιο Αναστάσιο τον Πέρση, γιατί το Πάσχα όλοι γιορτάζουμε» |Η ευλάβεια που έτρεφε ο Άγιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης για τον Οσιομάρτυρα Αναστάσιο τον Πέρση...

    |Και πως τα έφερε ο Θεός...

Να γιορτάζουνε μαζί και οι 2 σήμερα...|

Τον άγιο Οσιομάρτυρα Αναστάσιο τον Πέρση πολύ ευλαβόταν ο μακαριστός Γέροντας Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης, του οποίου τον Μάρτιο του 2006 όταν έγινε η ανακομιδή του αντί για λειψάνα βρέθηκε όλο το σκήνωμά του άφθαρτο.

Ο ίδιος ο μακάριος Γέροντας συνέστηνε σε όσους Αναστάσιους γνώριζε να εορτάζουν και να τιμούν την μνήμη του αγίου Αναστασίου του Πέρσου λέγοντάς τους: 

«Να εορτάζεις τον άγιο Αναστάσιο τον Πέρση, γιατί το Πάσχα όλοι γιορτάζουμε».

 

Έζησε τον 7ο αιώνα μ.X. στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Xοσρόη και του αυτοκράτορα Kωνσταντινουπόλεως Ηρακλείου. Γιός Πέρση, από την τάξη των Mάγων, είχε λάβει αξιόλογη εκπαίδευση και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τα φιλοσοφικά και θρησκευτικά προβλήματα.

 

Όταν ο Xοσρόης κυρίευσε τα Ιεροσόλυμα το 614, και έστειλε τον Tίμιο Σταυρό στην Περσία, οι μορφωμένοι Πέρσες ενδιαφέρθηκαν πολύ για το πρόσωπο του Xριστού και τη θρησκεία Tου. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Mαζοενδάτ, ο γιός του Bάβ, που κατέληξε στο ν’ αποφασίσει ν’ ασπασθεί τη χριστιανική θρησκεία. Γι’ αυτό πήγε στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε και μετονομάσθηκε Αναστάσιος.

 

Kατόπιν πήγε στην Kαισάρεια, όπου θεώρησε καθήκον του να  κηρύξει τον χριστιανισμό στην εκεί περσική φρουρά. Στην προσπάθειά του αυτή, καταγγέλθηκε στον διοικητή Mαρζαβανά. Aυτός, όταν öμαθε ότι ο Αναστάσιος ήταν γιός Mάγου, προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον επαναφέρει στην περσική θρησκεία. Απέτυχε όμως και διέταξε το θάνατό του με απαγχονισμό. Αλλ΄ όταν τον έπνιγαν, την τελευταία στιγμή που θα πέθαινε τον έλυσαν, για να δεί ότι και θα τον αποκεφάλιζαν. Ο Αναστάσιος μειδίασε ευτυχισμένος, διότι αξιώθηκε όχι μόνο να πιστέψει, αλλά και να πάθει για τον Xριστό.

πηγή

|εμείς από π.Γεώργιος-Προσκυνητής

* |2 χρόνια πίσω από σήμερα...|"Στην Αγιοκατάταξη του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου προχώρησε πριν από λίγο η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου...

Στην Αγιοκατάταξη του Οσίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου προχώρησε πριν από λίγο η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο Γέρων Βησσαρίων Κορκολιάκος, ο Αγαθωνίτης, γεννήθηκε στο Πεταλίδι Μεσσηνίας το έτος 1908, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Ανδρέας.

Στα 18 του χρόνια πήγε στην Καλαμάτα, όπου συνδέθηκε με πνευματικούς ανθρώπους και αποφάσισε να εισέλθει στον ιερό κλήρο.

Έγινε Μοναχός και πήρε το όνομα Βησσαρίων. Έπειτα χειροτονήθηκε Διάκονος, Ιερέας και έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου.

Ανώτερες σπουδές του ήταν το Σχολαρχείο.

Ωστόσο η συνεχής μελέτη των ιερών βιβλίων, των κειμένων της Εκκλησίας μας, των βιβλίων του αναλογίου, είχαν κάνει τον π. Βησσαρίωνα άνθρωπο ευρύτατα και βαθύτατα μορφωμένο θεολογικά.

Γεμάτος πνευματικά εφόδια το έτος 1935, ύστερα από πρόσκληση του επίσης Μεσσήνιου Μητροπολίτη Καρδίτσας Ιεζεκιήλ, ο π. Βησσαρίων πήγε στην Καρδίτσα, όπου αφοσιώθηκε στο έργο της διακονίας του Κυρίου μας.

Ανέλαβε πολλές και δύσκολες αποστολές.

Μεταξύ αυτών έπαιξε σημαντικό ρόλο στη γερμανική κατοχή, κατά την οποία αναφέρεται ότι βοήθησε πολλούς πατριώτες και έσωσε με προσωπικές παρεμβάσεις του παιδιά που είχαν συλλάβει οι Γερμανοί.

Μετά την Απελευθέρωση και τον Εμφύλιο ο π. Βησσαρίων έφυγε από την Καρδίτσα.

Ήδη Αρχιμανδρίτης με πολύχρονο ασκητικό βίο και πλούσιο πνευματικό και κοινωνικό έργο, ήρθε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος μετά το 1955, επηρεασμένος από τον επίσης Πελοποννήσιο π. Γερμανό Δημάκο.

Εκεί ανέλαβε να διακονεί τον πνευματικό τομέα του Μοναστηριού.

Είχε εσωτερικό διακόνημα μέσα στο Μοναστήρι, αλλά είχε και εξωτερική υπηρεσία στον κόσμο.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη πήγαινε στα Νοσοκομεία της Λαμίας, έβλεπε τους ασθενείς, τους παρηγορούσε και τους εξομολογούσε.

Κάθε Σαρακοστή έφευγε από το Μοναστήρι με την ευχή του Γέροντα Γερμανού και έφτανε από τη μια άκρη του Νομού Φθιώτιδος στην άλλη.

Πήγαινε σε όλα τα σπίτια και βοηθούσε.

Πολλές φορές κοιμόταν και εκεί.

Η περιοδεία του περιλάμβανε κατ΄ αρχήν την εξομολόγηση, για την οποία τον ανέμεναν με αδημονία σε όλα τα χωριά.

Ο π. Βησσαρίων εξομολογούσε και τα παιδιά στο Εκκλησιαστικό Λύκειο της Λαμίας και ήταν ο πνευματικός τους.

Εξομολογούσε τα παιδιά και στο τέλος πάντοτε τους έβαζε «κάτι» στο χέρι, για να τα ενισχύσει.

Όταν λειτουργούσε ο π. Βησσαρίων, έλαμπε ολόκληρος, καθώς τελούσε τη Θεία Λειτουργία με όλο το σεβασμό και την ιεροπρέπεια που αρμόζει.

Παρά το γεγονός ότι δεν μπορούσε να μιλήσει καλά, καθώς η φωνή του ήταν φθίνουσα, εξαιτίας ενός περιστατικού με τους Γερμανούς, δεν παραιτήθηκε από το Άγιο Θυσιαστήριο.

Έλεγε πως: «ο δε έχω, Κύριε, τούτο σοι δίδωμι»(Πρ. γ΄, 6).

Με συμβουλές που η Θεία Χάρις παραχωρούσε στην προσευχή του, με εμπνευσμένη κατήχηση, με μυστική εξομολόγηση, φιλοτεχνούσε το έργο του ο λειτουργός του Θεού.

Ήταν Μέγας Εξομολόγος.

Τον έβλεπαν οι άνθρωποι ευπροσήγορο, απλό, ταπεινό, με την αδύναμη φωνούλα του και έλκονταν.

Ο π. Βησσαρίων ήταν και ο «κουβαλητής» του Μοναστηριού.

Έβγαινε με την εικόνα της Παναγία στα χωριά, όπου με λαχτάρα τον περίμεναν στους δρόμους οι πιστοί.

Ο π. Βησσαρίων όσα μάζευε τα μοίραζε σε δύο «σακιά».

Ένα σακί έφερνε στο Μοναστήρι για τις ανάγκες του, καθώς τότε λειτουργούσε εδώ η Γεωργοτεχνική Σχολή και η Ιερά Μονή φιλοξενούσε 82 άπορα παιδιά.

Όσα περιείχε το άλλο σακί τα μοίραζε κατευθείαν στους φτωχούς.

Γνώριζε ποιες ήταν οι ανάγκες κάθε οικογένειας και ανάλογα έκανε τη διανομή.

Ο π. Βησσαρίων ήταν καλά στην υγεία του σε γενικές γραμμές.

Δεν είχε μεγάλα προβλήματα.

Προς το τέλος της ζωής του ήρθαν η κόπωση και τα γεράματα.

Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο «Σωτηρία» στην Αθήνα, όπου κοιμήθηκε από πνευμονικό οίδημα την 22 Ιανουαρίου 1991.

===

ΑΓΙΕ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΑ ΑΓΑΘΩΝΙΤΗ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ!

ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ!..

|το κείμενο από τον Ηλια Καλλιωρα

~ σχόλιο από την Ιωαννα Κυπριώτη: Όταν, τότε, άνοιξαν τον τάφο για την ανακομιδή, τον βρήκαν άφθορο...   Είμαστε από τους πρώτους που καταφύγαμε στην Μονή προς προσκύνηση του λειψάνου του... Θυμάμαι τις ώρες που σταθήκαμε στην ουρά, αναμένοντας την σειρά μας.. Άξιος και μόνο! Πολύς κόσμος τον κατηγόρησε μαζί με την Εκκλησία πως ήταν όλα ψεύδη ... Πως ήταν στημένα προς όφελος της Μονής. Τελικά, δικαιώθηκε από τον Θεό... Την ευχή του να έχουμε.. 

(η παραπάνω φωτογραφία από την Anastasia Liapi )

(και στην τελευταία φτογραφία ο όσιος Γέροντας Βησσαρίων με τον Τάσο Παπακώστα σε μια εκδρομή του κατηχητικού τους...)

|πρώτη δημοσίευση η μέρα της αγιοκατάταξή του, στις 14/6/2022...

Ο ΑΓΙΟΣ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΕΖΗΣΑ... (ντοκιμαντέρ)

Ντοκιμαντέρ της Χριστιανικής Εστίας Λαμίας σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος.

Συναντήσαμε ανθρώπους που έζησαν από πολύ κοντά τον νέο άγιο της Εκκλησίας μας, Βησσαρίωνα τον Αγαθωνίτη.

Προβλήθηκε για πρώτη φορά στην εκδήλωση «Άγιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης: ο απλούς και φιλόστοργος πατήρ» που πραγματοποιήθηκε στη Χριστιανική Εστία Λαμίας στις 18 Ιουνίου του 2023, με την παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ.κ. Συμεών.

Για το σκοπό του video χρησιμοποιήθηκε και υλικό από τα κανάλια «iLamia» και «LamiaReport.gr».

Οι ύμνοι προέρχονται από τον ψηφιακό δίσκο «ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ εἰς τὸν Ὅσιον Βησσαρίωνα τὸν Ἀγαθωνίτην» του Ωδείου της Ι.Μ. Φθιώτιδος «Γερμανός ο Μελωδός»

Παραγωγή: Χριστιανική Εστία Λαμίας

Τεχνική κάλυψη: ChrysPhoto.gr

“Ένας κοινώνησε...” |Πόσο σίγουροι και εφησυχασμένοι είμαστε, όσοι από εμάς νομίζουμε πως αυτός "ο ένας" είμαστε εμείς...

 

Όταν μια ομάδα προσκυνητών επισκέφτηκε κάποτε την Ιερά Μονή Αγάθωνος, 

ένας μοναχός πλησίασε τον σύγχρονο Άγιο γέροντα Βησσαρίωνα, 

που ήταν κατάκοιτος και του λέει:

“ - Γέροντα, τι χαρά έχουμε σήμερα! 

Μας επισκέφτηκε τόσος κόσμος 

και μάλιστα στη Λειτουργία που έγινε,

 κοινώνησαν όλοι!”.

Και τότε ο γέροντας έκανε ένα νόημα στο μοναχό, 

για να σκύψει και του λέει στο αφτί:

“ - Ένας κοινώνησε...”

|από τον "συν αυτώ" Δάσκαλο, Βασίλη Φράγκο

— Κι άλλο, παππούλη, κι άλλο... |"Θυμάμαι κάτι που μου συνέβηκε κατά τη Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων του 1941..." |Όσιος Βησσαρίωνας

  Ήταν προπαραμονές Χριστουγέννων του έτους 1988. Στο Αρχονταρίκι της Μονής Αγάθωνος με κρεμαστό τζάκι ο Γέροντας Βησσαρίων διάβαζε κάποιο χριστιανικό έντυπο. 

Ήταν απορροφημένος και φαινόταν συγκινημένος.
 Σε μιά στιγμή ο σημερινός Ηγούμενος, πατήρ Δαμασκηνός, ο οποίος καθόταν κοντά του και έγραφε Χριστουγεννιάτικες κάρτες αντιλήφθηκε το Γέροντα να κλαίει και να προσπαθεί να σφογγίσει τα δάκρυά του.
—  Γιατί κλαις, παππούλη, τον ρώτησε;
— Δεν έχω τίποτα, παιδί μου, απάντησε, μην ανησυχείς!
Μα κλαις, παππούλη! Πες μου γιατί κλαις; Σου συμβαίνει τίποτα;
— Όχι, παιδί μου! 

Να, κάτι θυμήθηκα. 

Ποτέ να μην ξανάρθουν στον τόπο μας εκείνα τα μαύρα χρόνια της κατοχής, της εξαθλιώσεως, της πείνας. 

Θυμάμαι κάτι που μου συνέβηκε κατά τη Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων του 1941, σε ένα ορεινό χωριό της Καρδίτσας, όπου τότε εφημέρευα.

Όταν βγήκα στην Ωραία Πύλη με το Άγιο Δισκοπότηρο στα χέρια και είπα το «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», άρχισαν να έρχονται για τη Θεία Κοινωνία όλοι οι χωριανοί, με προπορευόμενα τα παδιά τους.

Μιά νεαρή μάνα έφερε μπροστά μου το σκελετωμένο παιδάκι της. 

Εκείνο άνοιξε το στοματάκι του και περίμενε το Θείο Μαργαρίτη· περίμενε να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας.

Μου είπε το όνομά του και το κοινώνησα. 

Αλλά, αντί να απομακρυνθεί κράτησε σφιχτά, το καϋμένο, με τα αδυνατισμένα χεράκια του το ιερό μάκτρο, το κόκκινο μανδήλι που σκουπίζουμε τα στόματά μας μετά τη Θεία Κοινωνία, και μου φώναξε κλαίοντας:
— Κι άλλο, παππούλη, κι άλλο!

Πεινούσε το παιδάκι μου! 

Λύγισαν τα γόνατά μου και μιά τρεμούλα απλώθησε σε όλο το κορμί μου. 

Βούρκωσαν τα μάτια μου και για να μη δουν οι πιστοί γύρισα στην Αγία Τράπεζα. 

Άφησα το Άγιο Ποτήριο και κάθισα σ’ ένα σκαμνάκι. 

Έκλαψα και είπα με ανθρώπινο πόνο:
— Γιατί άφησες, Θεέ μου, 

την πατρίδα μας να έλθει σε τέτοια δυστυχία; 

Λυπήσου, Κύριε, τα παιδιά μας!

|Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας

Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Φθιώτιδα: “Πάρε λαδάκι από το καντήλι μου..” – Ο Όσιος Βησσαρίων εμφανίστηκε στο όνειρο της μάνας και το θαύμα, έγινε... (audio)

 Το όνειρο της μάνας για το λαδάκι από το καντήλι του Οσίου Βησσαρίωνα...

 Διηγείται στον LamiaPolis ο πατέρας Γερμανός Γιαντσίδης. 

Μια ιστορία από τις πολλές, που του εξομολογούνται οι πιστοί που καταφθάνουν στο Μοναστήρι, για να παρακαλέσουν τον άγιο ή να τον ευχαριστήσουν για την βοήθεια του.

Ο πατέρας Γερμανός μας μιλά, για ένα ζευγάρι Ελλήνων που ζει στην Αγγλία. 

Το παιδάκι τους, γεννήθηκε με αυτισμό σε βαθμό τέτοιο που δεν αναγνώριζε τους γονείς. 

Κλεισμένο στον δικό του κόσμο χωρίς επικοινωνία ούτε με τους ανθρώπους που το έφεραν στη ζωή. 

Και αυτό δεν θα μπορούσε να αλλάξει, όπως ξεκαθάριζαν οι γιατροί.
Η μητέρα ένα βράδυ είδε στο όνειρο της τον Όσιο Βησσαρίωνα να της λέει :

“Πάρε λαδάκι από το καντήλι μου και άλειψε το κεφαλάκι του παιδιού σου…..”
Δεν γνώριζε για τον Βησσαρίωνα τίποτα παραπάνω από το ότι είχε βρεθεί κάποτε άφθαρτο το σκήνωμα του.
Το όνειρο της όμως ήταν τόσο έντονο και αληθινό που επικοινώνησε με την Μονή Αγάθωνος και έγινε το θέλημα της. 

Λάδι από καντήλι του, ταξίδεψε στην Αγγλία. 

Η μητέρα άλειψε το κεφάλι του παιδιού…

Το θαύμα

Πριν από λίγο καιρό, η οικογένεια βρέθηκε στην Ιερά Μονή Αγάθωνος. 

Ήρθαν για να προσευχηθούν και να προσκυνήσουν τον Όσιο Βησσαρίωνα. 

Μαζί τους και το παιδάκι τους, που τώρα πια…σαν από θαύμα, τους αγκαλιάζει, τους φιλά και τους χαρίζει σιγά σιγά τις πρώτες του λέξεις. 

Κατασυγκινημένο το ζευγάρι, ευχαρίστησε τόσο τον όσιο για τη θαυμαστή εξέλιξη της υγείας του μικρού, όσο και τους μοναχούς που έστειλαν το λάδι, όπως είχε ζητήσει ο Βησσαρίων στο όνειρο της μητέρας.

Aκούστε την ιστορία της οικογένειας από τον πατέρα Γερμανό ΕΔΩ

~ Ο άγιος Γέροντας Βησσαρίων ανυπάκουος και απείθαρχος...

 

Ο Γέροντας Βησσαρίωνας ταξίδευε για τη Χαλκίδα. Το λεωφορείο σταμάτησε για αρκετή στη διασταύρωση προς Θήβα.

Εκεί έφτασε μια αστυνομική κλούβα, από την οποία οι αστυνομικοί κατέβασαν τρεις κρατουμένους, των οποίων τα χέρια ήταν δεμένα με χειροπέδες.

Ένας αστυνομικός ανέβηκε στο λεωφορείο από την πίσω πόρτα και παρεκάλεσε τους επιβάτες των πίσω θέσεων να πάνε μπροστά.

Ήθελε στις πίσω θέσεις να βάλει τους κρατουμένους για να τους ελέγχει.

Όλοι σηκώθηκαν εκτός από έναν, τον πατέρα Βησσαρίωνα.

" Σήκω και συ παππούλη, δεν άκουσες τι είπα;" του είπε ο αστυνομικός.

" Εγώ παιδί μου θέλω να καθήσω εδώ, δεν θέλω να σηκωθώ".

" Μα πάτερ μου, πρέπει να σηκωθείς. Υπάρχει λόγος".

" Σε παρακαλώ παιδί μου, μη με ταλαιπωρείς".

Ο αστυνομικός τον σεβάστηκε και δεν επέμεινε άλλο.

Ανέβασε τους κρατουμένους στο λεωφορείο και ο ένας από αυτούς κάθησε δίπλα στον Γέροντα.

Είδε ο Γέροντας τις χειροπέδες και ρώτησε τον κρατούμενο:

" Τι κάνατε; Γιατί σας έχουν δεμένους;

" Σκοτώσαμε έναν άνθρωπο, πάτερ, και μας πηγαίνουν στις φυλακές της Χαλκίδας".

Κουβέντιασε αρκετή ώρα ο Γέροντας μαζί του.

Άκουσε τα κρίματά του και του ξαλάφρωσε την ψυχή.

" Θέλουν και οι άλλοι, πάτερ, να εξομολογηθούν, ζητήσαμε πνευματικό στη φυλακή και δεν μας έφεραν".

Με τη σύμφωνη γνώμη του αστυνομικού, ήλθαν ένας - ένας δίπλα στον παππούλη και οι άλλοι δύο κρατούμενοι και εξομολογήθηκαν.

Όταν κατέβηκε, πήγε στον ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής και διάβασε την συγχωρητική ευχή.

Ώ των θαυμασίων Σου Κύριε!

Ο πατήρ Βησσαρίων ανυπάκουος και απείθαρχος;

Όχι.

Τον εφώτισε το Πανάγιο Πνεύμα, γιατί έτσι ενεργεί η Χάρις του Θεού μας που "θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν".

+ Αρχ. Δαμασκηνός Ζαχαράκης

|η Georgia Skarida κοινοποίησε στη fb ομάδα μας,  ο "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....

"– Δος το μου, πάτερ, να το δω και θα σου το δώσω πάλι..."

Σήμερα ανακοινώθηκε η αγιοκατάταξη του Γέροντα Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτη.

Την ευχή του Αγίου να έχουμε!

Την 3η Μαρτίου του έτους 2006, έγινε ή Ανακομιδή του ιερού Σκηνώματος του Γέροντος Βησσαρίωνος, Ιερομονάχου της Ιεράς Μονής Αγάθωνος.

Τότε το σώμα του Γέροντος, το οποίο παρέμεινε για δεκαπέντε ολόκληρα έτη στον τάφο, βρέθηκε άφθαρτο, αδιάλυτο και ευωδιάζον.

Από τότε το ιερό σκήνωμα, τοποθετημένο σε λάρνακα, αναλλοίωτο αποτελεί, «σημείο» αναφοράς των πιστών που επισκέπτονται τη Μονή Αγάθωνος, τον τόπο της ασκήσεώς του.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, τότε, προκειμένου να διασφαλίσει την τιμή του Οσίου Γέροντος αλλά και της μονής μας, εκάλεσε τον συνταξιούχον, πρύτανη των ιατροδικαστών, κ. Πάνον Γιαμαρέλλον.

Ο κ. Γιαμαρέλλος ήλθε στο μοναστήρι μας, για να εξετάσει μακροσκοπικά το σκήνωμα του Γέροντα.

Η εξέταση δεν ήταν ακριβώς μακροσκοπική, αφού ο ιατροδικαστής, για να έχει πιο ασφαλή γνώμη, έπιασε τα χέρια και τα πόδια του π. Βησσαρίωνα και τα κούνησε.

Αυτό, όμως, που άφησε όλους εμάς που είμασταν εκεί και πιο πολύ τον πεπειραμένο ιατροδικαστή, άφωνους, ήταν το εξής θαυμαστό γεγονός.

Όταν επιχείρησε να πάρει το μικρό Ευαγγέλιο από τα χέρια του Οσίου Γέροντα, για να ελέγξει αν και πόσο φθάρθηκε από το χρόνο, ο Γέροντας δεν… του το έδινε.

Ο ιατροδικαστής το τράβηξε δυο τρεις φορές επίμονα χωρίς αποτέλεσμα.

Και τότε ψιθύρισε:

– Θεέ μου, τι είναι αυτό που ζω;

Τέτοιο φαινόμενο δεν έχω ξαναδεί καθ’ όλην τη διάρκεια της υπερπεντηκονταετούς ιατροδικαστικής μου καριέρας!

Άνθρωπος πεθαμένος, πριν από 15 χρόνια, και να κρατάει σφιχτά στα χέρια του το Ευαγγέλιο και να μην μπορώ να του το πάρω!

Αυτό είναι πραγματικά για μένα πολύ θαυμαστό γεγονός.

Γεμάτος έκπληξη και θαυμασμό απευθύνθηκε στον Όσο και του είπε:

– Δος το μου, πάτερ, να το δω και θα σου το δώσω πάλι.

Τότε, είδαμε το χέρι του Γέροντα να χαλαρώνει και να αφήνει το Ευαγγέλιο στα χέρια του ιατροδικαστού, ο οποίος συγκλονισμένος έκανε τον σταυρό του.

Αφού το ξεφύλλισε, το βρήκε ανέπαφο από τον χρόνο, το έβαλε πάλε στο χέρι του Οσίου Γέροντα, ο οποίος, το έσφιξε πάλι στην παλάμη του και έτσι το κρατάει μέχρι σήμερα!

Αυτά τα θαυμαστά γεγονότα παν ζήσαμε, ο κορυφαίος Ιατροδικαστής και εμείς μαζί του μέσα στο παρεκκλήσιο της Ιεράς μονής μας, το Σάββατο της 11ης Μαρτίου 2006, θέλησα να τα καταγράψω σ’ αυτό το μικρό φυλλάδιο, με τη μορφή ποιήματος.

Μοναδικός σκοπός μου είναι να καταθέσω τη μαρτυρία μου, να πληροφορηθούν οι χριστιανοί τα θαυμάσια του Θεού, να δοξάζουν το Άγιο Όνομά Του.

Να τιμούν τον π. Βησσαρίωνα ως Άγιο της Εκκλησίας μας και να τον επικαλούνται στις προσευχές τους.

π. Δαμασκηνός

Ηγούμενος Ιεράς Μονής Αγάθωνος.

|Σημείωμα (αντί προλόγου), του Αρχιμανδρίτη Δαμασκηνού Θ. Ζαχαράκη (†2017), Ηγουμένου Ιεράς Μονής Αγάθωνος, στο βιβλίο του το “Ευαγγέλιο του Γέροντα Βησσαρίωνα”, έκδοση Ιεράς Μονής Αγάθωνος.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος - πηγή)

|εμείς από τον Παναγιωτη Φαλιερο 

(μας έστειλε η "συν αυτώ", Ειρήνη Παπαγεωργίου )

   

* Και μια σημερινή μαρτυρία από τον Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο :

        [... Τον Μάρτιο του 2006 είχε γίνει η εκταφή του και είδαν όλοι το άφθαρτο σκήνωμα του 15 χρόνια μετά από την Κοίμηση του. Θυμάμαι ότι το έδειχναν και τα δελτία ειδήσεων και έλεγαν όλοι πως είναι μια απόπειρα του μοναστηριού να εισπράξει από τους αφελείς πιστούς.

Ένα μεσημέρι εκείνων των ημερών βρισκόμουν στο σπίτι της γιαγιάς μου και ο παππούς έβλεπε το δελτίο ειδήσεων όπου και έλεγαν τα περί εισπράξεων και αφελών πιστών. Φώναξα την γιαγιά μου να δει τι λένε και να την ρωτήσω την γνώμη της. Όταν αντιλήφθηκε η γιαγιά για ποιον έλεγαν χαμογέλασε και είπε "κούνια που σας κούναγε" και ξανά έφυγε στην κουζίνα.

Την ακολούθησα και την ρώτησα:

"Έχεις ακούσει για αυτόν; είναι αλήθεια ότι είναι Άγιος;"

"Δεν έχω ακούσει, έχω ζήσει" μου απάντησε.

Και μου είπε την παρακάτω ιστορία:

" Είχαμε πάει στην Φθιώτιδα για προσκυνηματική εκδρομή με τον πάτερ Θεόφιλο, και περάσαμε και από εκείνο το μοναστήρι.

Μετά τον εσπερινό καθίσαμε μέσα στην μόνη για λίγο μέχρι να φύγουμε. Εγώ είχα ένα δίλημμα (μου το είπε, δεν το αναφέρω) που σκεφτόμουν για μέρες.

Κάποια στιγμή βγήκε μια ένας γεροντάκος και μου έκανε νόημα να τον πλησιάσω από μακριά.

Πήγα και με καλωσόρισε με το όνομα μου, μετά μου είπε για το πρόβλημά μου τι να κάνω, με σταύρωσε και ξαναμπήκε στο κελί του, ήταν ο γέροντας Βησσαρίων. "

Τις πρεσβείες του να έχουμε...]                                              

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Με τρεμάμενη φωνή για το άφθαρτο σκήνωμα του Γέροντος Βησσαριώνος του Αγαθωνίτου...

 

Στην εκπομπή «Η Επικαιρότητα στην Πεμπτουσία» με τη Μαρία Γιαχνάκη, μίλησε την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγάθωνος Γέροντας Γερμανός, όπου με τρεμάμενη φωνή περιέγραψε τα γεγονότα και τις στιγμές της παλαιότερης και ευρέως γνωστής στο πανελλήνιο αποκαλύψεως του αφθάρτου σκηνώματος του μακαριστού Γέροντος Βησσαριώνος του Αγαθωνίτου. Αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στα πλούσια πνευματικά χαρίσματα του Γέροντoς, ενός μοναχού, όπως είπε, σιωπηλού, εξόχως ασκητικού, πάνω απο όλα φιλανθρώπου, του οποίου τον εσωτερικό κόσμο εγνώρισε ο Θεός απο τους ουρανούς.

Ο Γέρων Βησσαρίων, είπε ο Καθηγούμενος Γέρων Γερμανός, θυσίασε τον εαυτόν του για τον συνάνθρωπο, με τους πνευματικούς απογόνους του μακαριστού Γέροντος να βαδίζουν ακριβώς πάνω σε αυτήν τη γραμμή της ακοίμητης μοναστικής λειτουργίας, προσευχής και φιλανθρωπίας. Ο Καθηγούμενος αναφέρθηκε και στην ιστορία της Ιερά Μονή Αγάθωνος, ενώ καθόλη της διάρκεια της συζητήσεως έπαλλε απο συγκίνηση για τον μακαριστό Γέροντα Βησσαριώνα και τα όσα συνοδεύουν αυτόν τον σπουδαίον άνθρωπο του Θεού.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ:

Το άφθαρτο σκήνωμα του μακαριστού Γέροντος Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτου:

 

 

ΔΕΙΤΕ – Τριάντα χρόνια από την κοίμηση του Γέροντα Βησσαρίωνα του Αγαθωνίτη

 

πηγή