♡ Ο Άγιός μας στους ΚινηματογράΦους...

        |Για να το λέει ο Stamos μας, έτσι θα' ναι...

☆ Από της ερήμου ο Πρόδρομος |Φαρασιώτικα Κάλαντα Φώτων Καππαδοκίας...

Την εκπληκτική αυτή Φαρασιώτικη εκδοχή αυτών των καλάντων που είναι γνωστά και σε άλλα μέρη της Ανατολίας, την κατέγραψε η Δόμνα από τον Φαρασιώτη ερευνητή παπα-Θόδωρο Θεοδωρίδη αρχικά το 1977, στα γυρίσματα της εκπομπής «Μουσικό Οδοιπορικό - Φάρασα Καππαδοκίας». 

Αργότερα, το 1982, τα ηχογράφησε με τον παπά-Θόδωρο και χορωδία από Φαρασιώτες. 

Αυτή την καταγραφή διάλεξε η Κατερίνα Παπαδοπούλου για να τη διδάξει στη χορωδία και επιμελήθηκε τη μουσική του.  

Σύμφωνα με τον παπα-Θόδωρο, κανοναρχούσε ο ιερέας και ακολουθούσε επαναλαμβάνοντας το ποίμνιο. 

Στο τέλος, το ποίμνιο έψαλλε το εφύμνιον (Άγιος, άγιος, άγιος υπάρχεις και Κύριος). 

Πρόκειται για "ακροστιχίδα", δηλαδή το πρώτο γράμμα κάθε στίχου ακολουθεί τη σειρά της αλφαβήτας, Α, Β, Γ κλπ έως το Ω. 

Βέβαια, στη δική μας απόδοση έγινε επιλογή ορισμένων από το σύνολο των 24 στίχων.

Τραγούδι: Κατερίνα Παπαδοπούλου , Στέφανος Δορμπαράκης και Χορωδία του Καλλιτεχνικού Συλλόγου Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου.

Παίζουν: Σωκράτης Σινόπουλος (κεμανέ ), Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι), Κατερίνα Παπαδοπούλου (λαούτο)

Επιμέλεια:  Κατερίνα Παπαδοπούλου

Ήχος: Γιώργος Καρυώτης / Studio Sierra

Κάμερες: Πάνος Ηλιόπουλος, Δάφνη Τζαφέρη

Επιμέλεια βίντεο: Δάφνη Τζαφέρη

Η ηχογράφηση έγινε στο ΜΜΑ, στην Αίθουσα Δοκιμών 12, στις 11/12/2019.

 Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου  © 2019

✔ Παρακολουθώντας αυτό το απόσπασμα, σκέΦτηκα κατά πόσο είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε τι έργο επιτελέστηκε - Χάριτι Θεού - μέσα απ΄ αυτήν την ευλογημένη προσπάθεια; Και τι ακόμα θα επιτελεστεί με όσα, αυτές τις στιγμές που μιλάμε, με την ίδια "συνταγή" ετοιμάζονται... 1α ο Θεός... Θύμισέ μου πότε ξανά στην ελληνική τηλεόραση, 5 χρόνια σχεδόν από τότε...

 ...που ξεκίνησε μία σειρά

και πολλούς μήνες από τότε 

που παίχτηκε το τελευταίο επεισόδιο, 

να συζητείται ακόμα και σήμερα 

και να παίρνει τόσο χρόνο

σε μία από τις πιο δημοφιλείς εκπομπές σήμερα;

Και πότε ξαναείδες έναν πρωταγωνιστή 

που συνεχίζει την καριέρα του, 

παίζοντας αυτήν την εποχή έναν άλλο ρόλο στο θέατρο, 

να μιλάει ακόμα για το ρόλο της ζωής του 

με τέτοιο σεβασμό, 

με τόση Ορθόδοξη πνευματικότητα, 

χωρίς μάλιστα ποτέ να παραλείπει 

τον σεναριογράφο, τον σκηνοθέτη 

και τους υπόλοιπους συντελεστές της σειράς; 

Το κυριότερο όμως: 

Να μη σταματά, 

όποτε κι αν ρωτηθεί 

για τον ρόλο τον οποίο ενσάρκωσε, 

να ομολογεί Χριστό 

και την αγάπη του για τον Άγιό του...

     |"αμΦ." ΥΓ:

Το "Δεν ήμουν πρώτη επιλογή για τον ρόλο του Αγίου Παϊσίου", ίσως είναι το λιγότερο σημαντικό απ΄όλα όσα θα παρακολουθήσεις...

 Άκου να δεις...

~ Εδώ στην Κέρκυρα, απόψε 10 Νοέμβρη του 1924....

Μετά από το αποψινό θα λέω πως στο ξόδι του Αγίου Αρσενίου, του Χατζηεφεντή, ήμουνα κι εγώ εκεί.

Και με πήρανε τα κλάματα όπως πάντα...

Και σαν να είμαστε όλοι μας εκεί κάτω από το παράθυρό του.

Και σαν να πήραμε όλοι την ευχή του.

Και σαν να ήρθε κι εκείνη η βροχή μετά και μας λύτρωσε...

Κι όλα αυτά, εδώ στην Κέρκυρα, απόψε 10 Νοέμβρη του 1924.

(Μας αγαπάει ο Θεός βρε!!!)

|

Μπράβο

Γιώργαρε Τσιάκκα!

Μπράβο

Stamos Tsamis!

Μπράβο

Drosos Skotis !

Μπράβο σε όλους σας ...

* Απόψε, πέραν των άλλων, θυμηθήκαμε τον χορό "Άη Σάββα" ή "Βάρα-βάρα", που χορέψαμε προς τιμήν του Αγίου Αρσενίου, του Αγίου Παϊσίου και όλων των Φαρασσιωτών στο σχολειό μας, στο κλείσιμο της εκδήλωσης "Σκέψου Θετικά" στο Γυμνάσιο της "ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" στο Μαρούσι.

Το πως δεν γκρεμοτσακίστηκαν τα παλλικαράκια μας την κρίσιμη εκείνη ώρα από τους ώμους των συμμαθητών τους που είχαν σκαρφαλώσει, για να αποτυπώσουν επακριβώς τον χορό-προσευχή του Αγίου Αρσενίου και των Φαρασσιωτών του προς τον συμπατριώτη τους Άγιο Σάββα τον ηγιασμένο, για να τους δώσει βροχή τους καιρούς της ανομβρίας, ενώ είχαν πέσει σε όλες ανεξαιρέτως τις πρόβες, είναι ένα θέμα που συζητείται ακόμα...

(αν θέλεις να δεις τον χορό τους, πάτησε πάνω στην εικόνα...)

|πρωτοδημοσιεύσαμε μυξοκλαίγοντας στις 24/2/2022...

"Πολύ αγαπάω κείνους που δεν τους γνοιάζει να φανούνε. Που τους αρκεί να΄ναι δεφτεροτριτοτέταρτοι, αρκεί να στέκουν δίπλα σ΄ένανε Μεγάλο, να πούμε..." |ο μπάρμπας σας

 

~ Η γραπτή (και ανορθόγραφη εννοείται...) επισήμανση που μας έστειλε προχθές αργά, μετά και το δεύτερο επεισόδιο της σειράς, ο εν-θουσιασμένος μπάρμπας μας (την υπόλοιπη "κριτική" του για τη σειρά, με τεράστια δυσκολία από τα ασταμάτητα κλάματά του, μας την λέει από το τηλέφωνο...):

"Πολύ αγαπάω ήθελα να σου μολογήσω, αλλά λησμόνησα να στα πω στο τηλέφονο, εκείνους που ενσεινύδητα στη ζωή, αλλά κι όπου στην τέχνη, να πούμε, υπυρετούνε δέφτερους ρόλους...

Κείνους που δεν τους γνοιάζει να φανούνε, βρε παιδί.

Που τους αρκεί να΄ναι δεφτεροτριτοτέταρτοι, αρκεί να στέκουν δίπλα σ΄ενανε Μεγάλο, να πούμε.

Σαν αυτόνα τον Πρόδρομο, όχι τον πατέρα του μικρού Αρσένη, αλλά τον άλλονα τον λιγνό κι αδύνατο.

(Στην δεξιά φωτογραφία ο πραγματικός Πρόδρομος! Η ομοιότητα με τον τηλεοπτικό κάτι παραπάνω από εμφανής... Στα σίγουρα, ακόμα και τώρα, θα βρίσκεται δίπλα στον αγαπημένο του Άγιο Αρσένιο...)

Η αφωσίωσή του με τρελλαίνει...

Απύθανος ηθοποιός!

Να τους το πεις.

συ κάτι τέτοιους, που βγάζουν ήθος με το παίξιμό τους, όλο και πας και τους βρίσκεις.

(Πως το κάμεις τούτο θα΄θελα να μάθω;)

Τα σεβάσματα ενός αγράμμματου μικρασιάτη μπάρμπα έχουνε, να τους πεις.

Στα φχαριστώ μου στον Μεγαλοδύναμο, τους έβαλα μέσα..."

                                    ~ ο μπάρμπας σου (ο κλάφτης)...

* Ψάξαμε μπάρμπα, ξενυχτήσαμε αλλά βρήκαμε κι άλλες αναφορές του Αγίου Παϊσίου στον γερο Πρόδρομο, το "σκυλί του Χριστού", όπως έλεγε ο ίδιος για τον εαυτό του. Δες:

"– Γέροντα, την ευλάβεια που είχαν οι Φαρασιώτες τους την είχε καλλιεργήσει ο Άγιος Αρσένιος;

– Την είχαν την ευλάβεια, την καλλιέργησε και ο Άγιος. 

Είναι η παράδοση. 

Ο γερο-Πρόδρομος ο Κορτσινόγλου, ο ψάλτης του Αγίου Αρσενίου, είχε πολλή ευλάβεια. 

Έκανε και εκεί στην Κόνιτσα ψάλτης. 

Γέρος, ογδόντα χρονών και παραπάνω, κατέβαινε κάθε μέρα, πρωί-πρωί, στην κάτω Κόνιτσα, κοντά μισή ώρα με τα πόδια, για να πάη να ψάλη στην Εκκλησία. 

«Εγώ είμαι σκυλί του Χριστού», έλεγε. 

Και τον χειμώνα με το κρύο, με τις παγωνιές, οι δρόμοι ήταν πολύ επικίνδυνοι. 

Έτρεχαν τα νερά από τις βρύσες στον κατήφορο και πάγωναν και έπρεπε να βρής που να πατήσης, για να μη γλιστρήσης. 

Και εκείνος όλα τα αψηφούσε. 

Τέτοια ευλάβεια ..."

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Β΄ Πνευματική Αφύπνιση, Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 1999 

~ Αλλά και αυτήν που μας προώθησε η "συν αυτώ" φίλη μας, Μαρίνα Φίλη:

"Μεγάλη υποχρέωση αισθάνομαι στον Πατέρα Αρσένιο, τόσο για τ’ όνομα του που μού'δωσε μαζί με τις άγιες του ευχές στην κολυμβήθρα,

όσο και αργότερα, μικρός, που θήλαζα στα λίγα του βιβλία, που διέσωζε ο γερο-Πρόδρομος ο Κορτσινόγλου (του Χατζητσινή). Σπουδαιότερο δε βιβλίο του για μένα ήταν ο ίδιος ο Πρόδρομος, ο οποίος ήταν και το ζωντανό βιβλίο του Πατρός Αρσενίου, διότι αυτός διέσωζε στην καθαρή του μνήμη όλη την αγία ζωή του Πατρός.

Είχε την μεγάλη ευλογία το Γεροντάκι αυτό –σαν ψάλτης του και ακόλουθός του παντού – να γνωρίζει πολλά, διότι, εκτός από αυτά που έβλεπε, άκουγε και πολλά επάνω σε συζητήσεις τους, από όσα του διηγούταν ο Πατήρ, διάφορα δηλαδή περιστατικά από την ζωή του...

- Από τον πρόλογο του βιβλίου

"Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης" 

- Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου 

- εκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ - ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

* Αντί "αμφ." ΥΓ:

Στο ομολογουμένως εύλογο ερώτημα, που μας εστάλη ανωνύμως τις προάλλες:

~ "Τι σας έχει πιάσει και ασχολείστε τόσο συχνά εκεί στον "αμφοτεροδέξιο" (και καλά "πνευματικό blog") με ταινίες, έστω και "χριστιανικές", και με καλλιτέχνες που (λένε πως...) ομολογούν τον Θεό;"

H απάντησή μας έρχεται, χωρίς να πούμε εμείς λέξη, μέσα από τα πλήρως εναρμονισμένα (με την θεώ-ρησή μας) λεγόμενα της "συν αυτώ", Όλγας Μαράτου :

~ "Για εμάς τους απλοϊκούς, τους μη μύστες, για τους τηλεθεατές της ζωής, ήρθε ως υπενθύμιση Φωτός η δραματοποιημένη Παρουσία των Αγίων Μορφών στην ψηφιακή ταφόπλακα.

Του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου και του Αγίου Παϊσίου.

Είχε προηγηθεί η ταινία για τον Άγιο Νεκτάριο.

Ήρθε μαζί και η (υπεν)θύμιση των κοινοτήτων της Ελληνορθόδοξης παρουσίας στα κέντρα του Ελληνισμού, που είναι πάντα μακριά από την Ελλάδα.

Το αποτύπωμα σχέσεων ανθρώπων που μιλούν διαχρονικά σε αντικειμενική συστοιχία χρόνου και χώρου.

Όπως στα δημοτικά τραγούδια...

Δρομολόγησε άλλες διαδρομές.

Άλλες παρουσίες.

Μας θύμισε πόσο απλή και πόσο ιερή είναι η ζωή.

Τι σημαίνει αναπνέω, υπάρχω και εμπνέω.

Τι σημαίνει ζω.

Γι΄αυτό και ενόχλησε τόσο πολύ μια τηλεοπτική σειρά.

Σε μια εποχή απουσίας πνευματικού αντιλόγου μιλούν οι καλλιτέχνες.

Είναι υγιές.

Αυτοί είθισται να προπορεύονται.

Στην πνευματική αλαλία και ατολμία, η σημασία των προσώπων που υποδύονται και αναδύονται δια των Αγίων είναι συγκλονιστική.

Επιτέλους κάτι γίνεται..."

ή αν θες, όπως αλλιώς αναφέρει στην καθόλου απλουστευμένη διαπίστωσή του ο σεβαστός μας π.Γεώργιος Κονισπολιάτης:

~ "εγώ ένα ξέρω.

Όταν ένα σήριαλ σε προδιαθέτει να προσευχηθείς ακόμη πιο πολύ,

δεν μπορεί παρά να είναι ψυχωφελές..."

~ Έχομεν χρείαν άλλης απαντήσεως;

Ελεύθεροι να διαφωνήσετε...

|πρωτοαναρτήσαμε τότε, στον α΄κύκλο, στις 20/2/2022...

~ Το ''περίεργο" γράμμα για τη δράση του Χατζηεφεντή, που στάλθηκε από τα Φάρασα, ενώ είχε πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή... |Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία από τα γραφόμενα ενός Φαρασιώτη...

Μια νέα συγκλονιστική μαρτυρία από τα γραφόμενα ενός Φαρασιώτη. 

Το τετράδιο αυτό με τις χειρόγραφες σημειώσεις, γράφτηκε από τον Σίμο Καραογλανίδη, Φαρασιώτη του Βαθυλάκκου ο οποίος απεβίωσε. 

Οι μαρτυρίες αφορούν την Πατρίδα, τον ερχομό εδώ και στοιχεία λαογραφικά. 

Το σημείο όμως που παραθέτω παρακάτω, αφορά τον Άγιο Αρσένιο, το πως και το πότε εκοιμήθη αλλά και το ''περίεργο γράμμα που στάλθηκε από τα Φάρασα λίγο αργότερα και ενώ είχε πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή.

"...σημερινό χωριό μας ( Βαθύλακκος ) η δε γιαγιά μου λέγονταν Μαρία, κατάγονταν από τον Βαρασό Αδάνων όπου κατοικούσε και κάποιος ξάδελφος της, ονομαζόταν Χατζηεφεντής ή Αρσένης. 

Ήταν πολύ θρήσκος ήταν μοναχός δηλαδή καλόγερος, ο οποίος έκανε πολλά θαύματα εν τη ζωή και όταν έγινε η ανταλλαγή και ήρθαν οι δικοί μας εδώ στην Ελλάδα, αυτός έμεινε στην Κέρκυρα διότι χαθήκανε μεταξύ τους και κοιμήθηκε, πέθανε μέσα σtην εκκλησία αφού αυτός λειτουργούσε πολύ πρωί και προτού φέξει, ξάπλωσε στην μέση της εκκλησίας και παρέδωσε την Αγία του ψυχή. 

Και όταν το πρωί τον βρήκαν οι παπάδες φωνάξανε τον Δεσπότη και όλοι οι παπάδες των γύρω χωριών όταν το μάθανε ήρθαν και σήκωσαν το λείψανο του. 

Μετά ένα χρονικό διάστημα οι εδώ ευρισκόμενοι στην Κέρκυρα δικοί μας ένα γράμμα από τους εκεί ευρισκόμενους γνωστούς Τούρκους. 

Τους γράψανε ότι τον Χατζηεφεντή μην τον ψάχνουνε εκεί, διότι τον ακούνε κάθε βράδυ να ψέλνει στο κελί του... 

Αυτά για τον ξάδερφο της γιαγιάς μου όπως μας διηγούνταν ο πατέρας μου, ότι έκανε πολλά θαύματα, εκείνο που δεν μπορούσανε να κάνουν πολλοί παπάδες μαζί. 

Αυτός όταν γονάτιζε και προσευχόταν μπροστά στην εικόνα του Κυρίου και παρακαλείτo…"

~ από τον Andreas Konstantinidis (για τον οποίο τα Φάρασα όπως με περηφάνεια αναφέρει: "Είναι η γη των Προγόνων μου", συν το εξαιρετικά ενδιαφέρον γεγονός πως η προγιαγιά του είναι η τελευταία επιζώσα πρόσφυγας από τά Φάρασα...) προς την fb ομάδα Απόγονοι Μικρασιατών

(το ανακάλυψε και μας το έστειλε στις 29/3/2022 η εκ των "συν αυτώ", Βασιλική Π. Την ίδια μέρα το ανεβάσαμε...)

✨ Δεν θα σας πετύχω ξανά καμιά φορά; Θα σας σφίξω τόσο δυνατά, που θα το θυμάστε. Για να μάθετε άλλη φορά να με κάνετε να κλαίω, έτσι στα καλά καθούμενα...

                                                                               αμΦοτερο(α)δέξιες αληθινές ιστορίες

   Περιμένεις κάποιο από τα παιδιά σου, σε ένα από τα πολλά δρομολόγια της οικογένειας, και χαζολογάς στο κινητό σου, βυθισμένος στο παλιό αυτοκινητάκι σου (τη Μέριλυν την έχεις βαΦτισμένη, αυτό 13 χρονών γαϊδούρι ακόμα αβάφτιστο βρε; Ντροπή σου...) 

  Τελοσπάντων, σε ένα από τα ανόητα και άσκοπα βιντεάκια του fb, σου έρχεται κι αυτό.

  7 λεπτά και 47 δευτερόλεπτα, είναι. 

 Eίναι και μεγαλούτσικο.

   "Μα, το' χω δει", λες.

Κι αυτό με τη βάΦτιση του μικρού Αρσένιου, αλλά και όλα τα επεισόδια και του α' και του β' κύκλου.

Κάποια αγαπημένα μάλιστα και 2 φορές.

  Σ' έπιασε όμως η νοσταλγία.

  Το ξεκινάς.

 Τι το'θελες, μου λες;

 Σε πήραν πάλι τα ζουμιά...

 Κατεβάζεις το κάθισμα μην σε δουν οι περαστικοί.

 Να μάθεις όμως.

 Γιατί τον μικρό Βασιλάκη (τον πατέρα σου), που το'σκασε το '23 ανήμερα του Αγίου Παρθενίου για Επάνω, τον κορόϊδευες κανονικότατα όταν ήσουνα παιδί, πρώτος εσύ απ'όλα τ'αδέρΦια σου...

Γιατί το κλάμα το΄χε τόσο εύκολο, όσο εσύ την κοροϊδία.

Και έκλαιγε από χαρά ακόμα και με τις ελληνικές ταινίες, που στο τέλος παντρευότανε πάντα ο πρωταγωνιστής με την όμορΦη μικρά.

 Αχ βρε Γιώργο Τσιάκκα!

Α ρε Στάμο Τσάμη!

 Δεν θα σας πετύχω ξανά καμιά φορά;

Θα σας σφίξω τόσο δυνατά, που θα το θυμάστε.

Για να μάθετε άλλη φορά να με κάνετε να κλαίω, έτσι στα καλά καθούμενα...

    |δες ξανά (& μανά) τώρα το απόσπασμα!

  (και κλάψε και συ να μοιραστούμε "την ντροπή"...)

✨ Συγκινεί ακόμα 👉 «Ο Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό...» |ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025

✨  Τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου, 16η ημέρα των εορταστικών εκδηλώσεων «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025» του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής, στις 7:00 το απόγευμα, αμέσως μετά την τέλεση των ιερών ακολουθιών — Εσπερινού και ιερών παρακλήσεων προς τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Άγιο Δημήτριο τον Μυροβλύτη — πραγματοποιήθηκε μια ξεχωριστή εκδήλωση στο ισόγειο χώρο του Ιερού Ναού, με τη συμμετοχή εκατοντάδων πιστών που κατέκλυσαν τον χώρο, για να ακούσουν και να αφουγκραστούν τα όσα έζησαν οι συντελεστές και οι ηθοποιοί της σειράς με τίτλο: «Ο Άγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

 

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ευχαριστίες που εξέφρασε ο προϊστάμενος του ιερού ναού, π. Ματθαίος Χάλαρης, εκ μέρους του πολυπληθούς ακροατηρίου που έδωσε το παρόν αλλά και των εκατοντάδων που παρακολουθούσαν διαδικτυακά, αρχικά στον Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Γέροντα Εφραίμ, ο οποίος ήταν η ψυχή και η έμπνευση της σειράς, και έπειτα όλους τους συντελεστές και ηθοποιούς αλλά ιδιαίτερα αυτούς που παρευρέθηκαν:

 

κ. Γεώργιο Τσιάκκα - Σεναριογράφο

κ. Στάμο Τσάμη - Σκηνοθέτη

κ. Προκόπη Ἀγαθοκλέους - Άγιο Παΐσιο

κ. Μαρίνα Καλογήρου - Ηγουμένη Φιλοθέη

κ. Αντώνη Κατσαρή - Παπα-Τύχων

κ. Πέτρο Ξεκούκη - Μοναχό Γαλακτίων

 

Καθώς και τον κ. Νικόλαο Γκουράρο, Διευθυντή Ανάπτυξης του Ινστιτούτου «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός», ο οποίος διηύθυνε τη συζήτηση.

 

Η συζήτηση που ακολούθησε, μέσω των εμπνευσμένων ερωτήσεων που έκανε ο κ. Γκουράρος, αλλά κυρίως μέσω των ειλικρινών απαντήσεων που έδωσαν οι συντελεστές της σειράς ένας προς έναν και των έντονων και ένθερμων αντιδράσεων του πολυπληθούς ακροατηρίου που γέμισε όλους τους χώρους του ισογείου Ναού και όχι μόνο, φανερώθηκε η ευλογία του Θεού, η συνεχής ζωντανή παρουσία του Αγίου Παϊσίου, αλλά και η πίστη όλων των συντελεστών, που δημιούργησαν αυτό το συγκλονιστικό αποτέλεσμα. 

Τα εκτεταμένα χειροκροτήματα του κοινού και οι θετικές αυθόρμητες αντιδράσεις, που συνεχώς διέκοπταν τα λεγόμενα των συντελεστών, αποδεικνύουν το γιγαντιαίο πνευματικό μέγεθος αυτού του επιτυχημένου εγχειρήματος. 

 

Η τιμητική εκδήλωση έφτασε στο αποκορύφωμά της με την απονομή του Βραβείου «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2025» στο σκηνοθέτη κ. Στάμο Τσάμη και την συμβολική προσφορά αναμνηστικών δώρων στους συντελεστές της σειράς, από τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη Γέροντα Εφραίμ, ο οποίος έκανε και τον επίλογο αυτής της εκδήλωσης, ευχαριστώντας πρώτα το Θεό για το προσωπικό όνειρο που του εκπλήρωσε, και έπειτα όλους τους συντελεστές που σήμερα παρευρέθηκαν αλλά και όλους όσους φανερά ή εν τω κρυπτώ εργάστηκαν για την υλοποίηση αυτής της καθόλα επιτυχημένης σειράς, που σκοπό έχει να μεταδίδει το Φως, που δεν είναι άλλο από τον Έναν και αληθινό Θεό...

✔ Οδηγός και Στρατηγός μας ο στρατιώτης Αρσένης Εζνεπίδης... Πειράζει να κάνουμε μια προσπάθεια να του μοιάσουμε; Και να εμπνεύσουμε και τα παιδιά μας, ακόμα περισσότερο από μας;

                                 

     Δες πρώτα αυτό το στιγμιότυπο! 

Δευτερόλεπτα κρατάει...

✨ - Που την βρίσκεις τόση Πίστη, Ενζεπίδη ;;;;

Κι εκείνος απλά κάνει αυτή την κίνηση ☝️...

Κι έπειτα σκέψου.

Πειράζει να κάνουμε μια προσπάθεια να του μοιάσουμε;
Και να εμπνεύσουμε και τα παιδιά μας, ακόμα περισσότερο από μας;

|Δεν με νοιάζει αν μου πεις πως σε τρομοκρατώ καλοκαιριάτικα.

Δεν με νοιάζει αν με κακοχαρακτηρίσεις ως εθνικιστή, ως σωβινιστή, ως συνωμοσιολόγο, ως τρομολάγνο, ως αντιΙσλαμιστή, ως υπερΟρθόδοξο, ως (αμΦί)τρελο, ως "δεν ξέρω τι μου γίνεται".

Μακάρι να΄μαι τέτοιος.

Κι ακόμα πιο μακάρι, να πέφτω τελείως έξω.

Πρώτος εγώ το εύχομαι.

Και συγχώρα με , που χαλάω τη ζαχαρένια σου.

Σταμάτα να με ακολουθείς αν το νομίζεις.

Καθόλου δεν θα προσβληθώ.

Και κράτα αυτήν την ανάρτηση, για να με δουλεύεις αργότερα.

Και δικαίως να μου πεις:

"Άσε μας βρε αμΦοτεροτέτοιε μας, με τον πόλεμο πια και τους Τούρκους. Πάνω από 10 - 15 χρόνια, κάθε καλοκαίρι ακούμε αυτό το παραμύθι..."

  Αλήθεια είναι αυτό, αλλά τέτοια "μάζωξη" θυμάσαι να έχει ξαναγίνει;

Γιατί, μη μου πεις πως δεν βλέπεις τι γίνεται στην Κρήτη, στο Ηράκλειο και όχι μόνο ...

Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός αναλυτής γεωστρατηγικής για να το δεις.

Αφήσαμε καραβιές ολόκληρες να περάσουν από κάτω.

[Ναι, εμείς τους αφήσαμε.

Εσύ κι εγώ, άσε αυτούς που (λένε πως) κυβερνάνε και τους άλλους που (λένε πως) κάνουν αντιπολίτευση.

Δεν μας ενδιαφέρουν πια ούτε οι μεν, ούτε οι δε.

Λέξη δεν είπαμε, καθόλου δεν αντιδράσαμε.

Μόνο κοιταχτήκαμε με τους ανθρώπους, που΄χουμε πλάι μας.

  Τίποτα άλλο δεν κάναμε.

Ούτε καν προσευχή, όπως έκαναν οι αγράμματοι συνήθως παππούδες μας.

Το κατάπιαμε κι αυτό, αμάσητο.

Και αλλάξαμε κανάλι, σα να μην τρέχει τίποτα.

Και είμαστε ένοχοι, γιατί κατά βάθος όλοι μας ξέρουμε ή υποπτευόμαστε τι ετοιμάζουνε...]

Από πάνω έχουνε μπει το ίδιο ανενόχλητοι εδώ και χρόνια.

Στρατιώτες όλοι τους, ετοιμοπόλεμοι.

Τους ταΐζουμε, τους ποτίζουμε, τους φιλοξενούμε, τους νομιμοποιούμε, τους επιδοτούμε κιόλας.

Τους δίνουμε τη δυνατότητα να οργανωθούν, μέσα στα τζαμιά που εμείς τους έχουμε κτίσει.

Δεν ξέρω αν θα ενεργοποιηθούν, μόλις φαγωθεί ο Ερντογάν, όπως έχουν πει εδώ και χρόνια (κι ακόμα μας λένε...) οι αγιασμένοι Γέροντες, και αναλάβουν οι σκληροί.

Όταν όμως πάρουν τελικά το παρασύνθημα από τους μουφτήδες τους μ΄ένα απλό sms, στα iPhone που κουβαλάνε οι περισσότεροι πάνω τους, και τα χαπάκια που τους κάνουν να τρελαίνονται, τότε το πράγμα δεν θα έχει επιστροφή.

Δεν ξέρουμε πλέον τι μας ξημερώνει...

Οδηγός και Στρατηγός μας (και εδώ) ο στρατιώτης Αρσένης Εζνεπίδης...

Στα γόνατα, όπως έκανε εκείνος...

[Τῶν Φαράσων τὸν γόνον, καὶ τοῦ Ἄθωνος κλέϊσμα, καὶ τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος ὁσίων, μιμητὴν καὶ ἰσότιμον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, τὸ σκεῦος χαρισμάτων τὸ μεστόν, ὡς φυλάσσοντα ἐκ πάντων τῶν λυπηρῶν, τοὺς πίστει ἀνακράζοντας, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.]

Ο μόνος δρόμος η ζωντανή σχέση με τον Χριστό.

Και η Μάνα Παναγιά μας θα΄ναι μαζί μας.-

  [Φωτοδόχον λαμπάδα,

τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν,

ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον·

τὸ γὰρ ἄυλον ἅπτουσα φῶς,

ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας,

αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα,

κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα· ...]

             |από τον "θα σκάσω αν δεν τα πω", σ.Β.Γ

✔ Ο Άγιός μας Παΐσιος: Η καρδιά της Ορθοδοξίας... |ένα Βλέμμα που καταλαβαίνει, μια Προσευχή που σκεπάζει, μια Καρδιά που δεν αντέχει να σωθεί μόνη της...

 

|(υπο)γράφει η εκ των "συν αυτώ", Αθηνά Γκοτσοπούλου

Ο Άγιος Παΐσιός μας

αγγίζει τόσο βαθιά τον σύγχρονο άνθρωπο 

γιατί μέσα του συναντιούνται 

όλα όσα λείπουν σήμερα:

η ειλικρινής Αγάπη, 

η αυθεντική Ταπείνωση, 

η αληθινή Παρουσία.

 

Δεν δίδαξε θεωρίες 

— αγάπησε.

Δεν έκρινε 

— πόνεσε.

Δεν απομόνωσε 

— αγκάλιασε ολόκληρη την ανθρωπότητα 

με την προσευχή του.

 

Και αυτό, 

σε μια εποχή πνευματικής αποστασιοποίησης, 

συγκλονίζει.

Γιατί ο κόσμος σήμερα δεν διψά απλώς για απαντήσεις.

Διψά για καρδιές που να καίνε από αγάπη.

 

Η συγκλονιστική σειρά που προβλήθηκε φέτος 

δεν έκανε τον Άγιο πιο "γνωστό"· 

Ούτως ή άλλως είναι οικουμενικός Άγιος.

Τον έκανε ακόμα πιο οικείο.

Έφερε στις οθόνες, 

και κυρίως στις ψυχές, 

την αλήθεια 

ότι η Ορθοδοξία δεν είναι μόνο μια πίστη,

αλλά τρόπος ύπαρξης:

ένα Βλέμμα που καταλαβαίνει,

μια Προσευχή που σκεπάζει,

μια Καρδιά που δεν αντέχει να σωθεί μόνη της.

 

Η εικόνα του Αγίου Παϊσίου 

είναι η εικόνα της Ορθοδοξίας 

στην καθαρότερη μορφή της:

όχι ως σχήμα 

— αλλά ως καρδιά...

✔ Για χάρη του Αγίου που αγαπώ...

 

    Είμαστε λίγα λεπτά μετά το πέρας της πρωινής εορταστικής Θείας Λειτουργίας.

 Κάποιοι από μας πανηγυρίσαμε τον Άγιο Παππού μας χθες το βράδυ, κάτω από τα λιγοστά φώτα μιας πανηγυρικής αγρυπνίας.

  [Παρεμπιπτόντως χθες που αναζητούσαμε, είδαμε πως επισήμως οι αγρυπνίες που είχαν ανακοινωθεί πως θα γίνουν, υπερβαίναν τις 50 σε όλη την Ελλάδα...]

  Ο λαός του Θεού αγαπάει με καμάρι τον Άγιο Παϊσιο σαν ένα κοντινό του πρόσωπο, σαν ένα πρόσφατα αγιοκαταταχθέν μέλος της οικογένειάς του...

 Μια από τις σκέψεις που κάναμε, ορμώμενοι ελπίζουμε από την τεράστια αγάπη που τρέφουμε προς τον Άγιο κι όχι από προσωπική παρόρμηση, είναι να δούμε τη σημερινή μέρα λίγο διαφορετικά από τις υπόλοιπες της καθημερινότητάς μας.

 Ας πούμε: Να θυσιάσω κάτι που κάνω καθημερινά.

 Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

Και να΄ναι όχι κάτι δευτερεύον για μένα,

αλλά κάτι δύσκολο,

κάτι που θα με πονέσει.

    ✔ Να μην σκρολάρω, ας πούμε, στην οθόνη του κινητού μου σήμερα.

 Καθόλου...

Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

    ✔ Ή να μην καπνίσω ας πούμε, σήμερα.

 Καθόλου...

 Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

    ✔ Ή να προσέξω να μην κακολογίσω κανέναν σήμερα.

Έτσι για αλλαγή, βρε παιδί.

 Καθόλου όμως...

 Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

   ✔ Να μην γκρινιάξω στον άνθρωπό μου σήμερα, όλη μέρα...

 Ό,τι κι αν μου κάνει...

Ό,τι κι αν μου πει...

 Κουβέντα...

Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

    ✔ Να μην ανοίξω την τηλεόραση σήμερα κι ας είναι Σάββατο, 

"που χαλαρώνω λίγο μέσα στη βδομάδα, βρε αδερφέ"...

 Ούτε για λίγο...

Για χάρη του Αγίου που αγαπώ.

   ✔ Ή όχι! Ακόμα καλύτερα...

Την ώρα του αγαπημένου μου σήριαλ

ή των αγαπημένων μου "ειδήσεων",

να βάλω να δω ξανά 

ένα από τα επεισόδια της Σειράς

(μία είναι η σειρά: "Από τα Φάρασα...)

 Όποιο επεισόδιο διψάει να δει ξανά ο καθένας μας.

 εγώ ας πούμε, 

λέω να βάλω όχι το αγαπημένο μου, 

που είναι το 10 του β΄κύκλου, 

αλλά το 11, το προτελευταίο...

 Έχω λόγο...

 

(πολύ μεταξύ μας: 

όταν έπαιζε εκείνο το βράδυ στο σπίτι μας, 

ανάμεσα στα 20 τόσα άτομα 

που το παρακολουθούσαμε, 

είχα έναν "ενοχλητικό" δίπλα μου 

που τύχαινε να ξέρει πολλά 

και μου απαντούσε εκτενώς 

σε όποια απορία είχα 

και έχασα έτσι σκηνές, 

που ακόμα δεν τις έχω εξιχνιάσει...)

   

  |αν ψάχνεις πάντως όπως εμείς, 

να βρεις όλα τα επεισόδια, 

ρίξε μια ματιά εδώ... 

Αδέρφια από μακριά τα επιμελήθηκαν,

εμείς εκεί καταλήξαμε...|

    [Τα υπόλοιπα 

που θα μπορούσες να κόψεις για χάρη του σήμερα, 

βρες τα μόνος σου μαζί του, αδερφέ μου.

Για χάρη του Αγίου που αγαπάς.

Και ας τον αφήσουμε λεύτερο, στην δικιά του την ευχέρια, αν θελήσει, να μας δώσει κάτι ουρανίσιο κι εκείνος.

Ένα λουκουμάκι, ας υποθέσουμε...

Ή ένα σκαμπιλάκι, ακόμα καλύτερα...

Ό,τι έχουμε ανάγκη και τραβάει ο έσω οργανισμός μας, τελοσπάντων...]

 ✔ σ.Β.Γ. ΥΓ:

Δεν ξέρω αν σ΄έπεισα.

Μα ούτε που με νοιάζει.

Το κέρδος μου είναι πως, 

διαβάζοντας κι εγώ μαζί σου

όλες αυτές τις σκόρπιες σκέψεις,

έπεισα τον εαυτό μου.

Να κάνω μια προσπάθεια 

ν΄αγωνιστώ με φιλότιμο και αρχοντιά,

σήμερα μέρα που΄ναι.

(Και να δω και το 11ο...)

Και γι΄αύριο,

έχει ο Θεός!

Κάτι άλλο θα βρεθεί να μας ξεσηκώσει...

Για χάρη των Αγίων που αγαπάμε.

Και για την Αγάπη του Χριστού,

που τους έφτασε να αγιάσουν...

✨ Να τον χαιρόμαστε, αδέρφια!!! ✨