☆ Είπα να κάνω κάτι...

 

    

       Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, αδέρΦια...

   Θυμήθηκα, βλέποντας ξανά αυτήν την καρτούλα μας, μια ψυχή που κάποτε μου είπε:

  - Αδερφέ, έχω πρόβλημα.

Όλοι γύρω μου πιστεύουν πως είμαι καλύτερος από αυτό που πράγματι είμαι. 

  - Έλα, ρε φίλε, αφού στ'αλήθεια είσαι καλός. 

  - Μακάρι να ήμουν, αδερφέ.

 Πέρασε λίγος καιρός.

Τον είδα ξανά ένα μεσημέρι. 

Να κάνει κομποσκοίνι και να λέει την Ευχή.

 Κρυβόταν από τους άλλους, αλλά εγώ τον κατάλαβα.

  

  Πήγα σιγά σιγά δίπλα του και του ψιθύρισα.

  - Ρε φίλε, μεσημέρι, την Ευχή; Θα μας τρελάνεις... Ποτέ δεν το έκανες. Εσύ πάντα έψαχνες τρόπους να αράζεις το μεσημέρι. Τι έγινε;

   - Τίποτα δεν έγινε, αδερφέ.

Είπα να κάνω κάτι, ώστε να πλησιάσω έστω σε αυτό, που όλοι νομίζουν πως είμαι...

      [Σκέψου το.-]

    |ΥΓ:

   Αν είσαι απ'αυτούς που θέλουν νεότερα από κάποιον που ακόμα "ξεκουράζεται" στη Λάρισα, ζούληξε πάνω στο χθεδινοβραδυνό κείμενο της Έλενας, που μας διέλυσε και πάλι...

☆ Ν'ακούς και να μην χορταίνεις. Σου' χει τύχει; |Και που να΄ξερα τότε, πόσο τα χρειαζόμουνα αυτά τα παραδείγματα...

         |Αυτά λέγαμε πρόπερσυ... Σημερινή (24/3/2026) διαπίστωση:

✦ Και να ξέρεις και συ πως ακόμα και σήμερα που ζούμε μέσα σε τόση νοσηρότητα και ακαθαρσία, υπάρχουν ψυχές που ζουν σε αυτά τα μέτρα...
Και έχουμε την ευλογία, μέσα σε όλα αυτά που είμαστε μπλεγμένοι αυτόν τον καιρό, κάποιες απ΄αυτές να μας τις αποκαλύπτει ο καλός Θεός.-

 |Σε τι μέτρα είχαν φτάσει αυτοί οι άνθρωποι, ρε φίλε;

Γιατί άνθρωποι ήταν κι αυτοί...

Και μεις συνεχίζουμε να'μαστε για τα πανηγύρια... |

(Ν'ακούς και και να μην χορταίνεις.

 Σου' χει τύχει;)

ΥΓ:

Γιατί το κοινοποιώ ξανά;

Που ξέρω εγώ αν κάποιος ακούσει κάτι εκεί μέσα,

που το έχει ανάγκη αυτήν ακριβώς τη στιγμή; 

Και για να μην είμαι αυτή τη στιγμή ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο που το ακούει.

Θέλω παρέα, έστω μια ή έναν ακόμα.

Γι'αυτό.- 

      ~ σ. Β. Γ

https://www.youtube.com/live/Fu1mKZ3y294?si=TmI0YOwWne-PvZdq

Ο Θεός είναι "μάστορας"

 Η σχέση με το Θεό είναι προσωπική. 

Ο Θεός σε προσεγγίζει με τα δικά σου δεδομένα,
σιγά - σιγά και εκεί έγκειται η απόλυτη ελευθερία.

 Μόνο ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει ένα ον
και να το κάνει τόσο ελεύθερο
που να μπορεί να Τον αρνηθεί.

Είναι πράγμα μοναδικό και μεγαλειώδες
και εκεί αντιλαμβάνεσαι τι θα πει «ελευθερία».

Δεν έχουμε γνωρίσει ακόμη οι άνθρωποι
τι σημαίνει «Ορθοδοξία». 

Οι περισσότεροι νομίζουν ότι η Εκκλησία είναι συντηρητισμός. 

Η Ορθοδοξία είναι τόσο ανατρεπτική
που δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. 

Η Εκκλησία είναι ελευθερία.

Το πιο δύσκολο πράγμα είναι
η γνωριμία με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Το να ξεκινάς από μέσα σου
είναι τρόπος επαναστατικός.
Είμαστε άνθρωποι με πάθη,
τα οποία μας δεσμεύουν στην εξέλιξή μας.

Ο μόνος δρόμος για να απαλλαχθούμε από αυτά είναι 

να έρθουμε σε επαφή με τον «Κατασκευαστή» μας...

Άρης Σερβετάλης

☆ "...Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως και μετά θα αφεθή στον Θεό. Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι που δεν γίνεται ανθρωπίνως... Σε όσα δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μια ευχή ή με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό· και αυτό είναι μια μυστική προσευχή... |Άγιος Παΐσιος

 

Πράγματα που γίνονται από τους ανθρώπους να μην τα ζητάμε από τον Θεό. 

Να ταπεινωνόμαστε στους ανθρώπους και να ζητάμε την βοήθειά τους.

Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως και μετά θα αφεθή στον Θεό. 

Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι που δεν γίνεται ανθρωπίνως. 

Σε πολλές περιπτώσεις που επιμένει ο άνθρωπος να βοηθήση, βλέπω ότι είναι από ενέργεια του πειρασμού, για να τον αχρηστέψη.

Εγώ, όταν βλέπω ότι δεν βοηθιέται μια κατάσταση ανθρωπίνως λίγο πολύ καταλαβαίνω μέχρι ποιο σημείο μπορεί να βοηθήση ο άνθρωπος και από ποιο σημείο και μετά πρέπει να τ ̓ αφήση στον Θεό –, τότε υψώνω τα χέρια στον Θεό, ανάβω και δυο λαμπάδες, αφήνω το πρόβλημα στον Θεό και αμέσως τακτοποιείται.

Ο Θεός ξέρει ότι δεν το κάνω από τεμπελιά.

Γι ̓ αυτό, όταν μας ζητούν βοήθεια, πρέπει να διακρίνουμε και να βοηθούμε σε όσα μπορούμε. 

Σε όσα όμως δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μια ευχή η με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό· και αυτό είναι μια μυστική προσευχή.

|Από το βιβλίο του Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου (νυν οσίου Παϊσίου), «Πνευματική Αφύπνιση, Λόγοι β’», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Ιωάννης Θεολόγος ο Ευαγγελιστής», Σουρωτή Θεσσαλονίκης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) pemptousia.gr

📍 Επειδή η συζήτηση για τις εκτρώσεις, τα δικαιώματα γεννημένων και ... αγέννητων, για κάποιο λόγο κάθε τέτοια εποχή Φουντώνει... Και επειδή όλοι, ειδήμονες και μη, έχουν γνώμη για τα πάντα, επιτρέψτε μου να εκΦράσουμε και τη δική μας, με την οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείτε όλες και όλοι...

 

Xωρίς περιττά μισόλογα...

✔ Το ιδανικό, θεωρούμε, είναι 

να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας, 

ώστε να γίνουνε ... Κυπριανοί.

Τότε, ούτε "επεμβάσεις ρουτίνας" θα είχαμε, 

ούτε μέτρα αντισύλληψης θα χρειάζονταν. 

Παρά μόνο εγκράτεια για λίγα χρόνια. 

                                       

Να με συμπαθάτε όλοι, δικοί, γνωστοί και άγνωστοι,

αλλά οΦείλω να πω 

πως καθόλου δεν με νοιάζει 

αν η άποψη αυτή κριθεί από κάποιους σκοταδιστική,

οπισθοδρομική, μεσαιωνική, παλιομοδίτικη, 

ανέφικτη, "στον κόσμο σου, μεγάλε" ή οτιδήποτε άλλο.

Ο καρπός γίνεται απαγορευμένος 

και (δηλητηριώδης μη σου πω) 

όταν τρώγεται πριν την ώρα του 

και χωρίς την συμπόρευση

και την ευλογία του Χριστού 

ανάμεσα στο ζευγάρι. 

Αυτός ο (μονό)δρομος σε όλη την ιστορία 

της μετά Χριστόν ανθρωπότητας 

δίνει με ασφάλεια εκπληκτικές οικογένειες 

και πολύ συχνά με πολλά πολλά παιδιά... 

Που θα γίνουν κι εκείνα Κυπριανοί...

Εμείς από την πλευρά μας, 

στα σπιτικά μας και στα σχολειά μας, 

έχοντας γνωρίσει ατελείωτες οικογένειες, 

θεωρούμε 

-και αυτή προσπαθούμε να περάσουμε στα παιδιά μας-

ως την ιδανικότερη και την πιο safe επιλογή...

 

    ✧ Με αγάπη και πόνο, από τον παλιο "αμΦ." ...

 |Κι αν το "Κυπριανός" δεν σου λέει ή δεν σου θυμίζει τίποτα,

ρίξε μια ματιά στο εξώφυλλο του πιο (θεό)τρελου κόμικ,

που έχει ποτέ περάσει μπροστά σου, 

για να μπεις σε όλες τις αναρτήσεις που έχουμε κάνει για εκείνον...

✔ Μπορεί να γεννήθηκες μέσα στην Εκκλησία, να βαφτίστηκες στο όνομά της, να μεγάλωσες στους κόλπους της, να υπηρέτησες τα άγιά της, να παντρεύτηκες και να κηδευτείς μέσα στους τοίχους της και όμως να χαθείς... Καλοί χριστιανοί δεν είναι οι άψογοι, αλλά εκείνοι που πέφτουν, σηκώνονται, εξομολογούνται με συντριβή, και κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του επειδή γνωρίζουν βαθιά την αναξιότητά τους και γι’ αυτό ακριβώς έχουν ανάγκη τον Θεό...

 

 

|γράΦει ο ΑρχμΧριστοδουλος

... Γιατί δεν σώζει η εγγύτητα στον ιερό χώρο,

αλλά η ένωση με τον Χριστό.

Οι Πατέρες είναι ξεκάθαροι: 

η Εκκλησία δεν είναι καταΦύγιο συνήθειας, 

αλλά τόπος μεταμορφώσεως.

Δεν είναι θρησκευτικό πλαίσιο, 

αλλά Σώμα Χριστού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πως

«πολλοί είναι μέσα στην Εκκλησία, 

αλλά λίγοι είναι μέσα στον Χριστό».

Και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι

η σωτηρία δεν είναι τυπική συμμετοχή, 

αλλά υπαρξιακή αλλοίωση του ανθρώπου.

Δεν σώζει η θρησκευτικότητα.

Δεν σώζει η ευσέβεια χωρίς μετάνοια.

Δεν σώζει η εικόνα του «καλού πιστού»

όταν η καρδιά παραμένει αμετανόητη.

Άλλο ο θρησκευόμενος

και άλλο ο μετανοών.

Ο πρώτος τηρεί τύπους.

Ο δεύτερος σταυρώνει τον εαυτό του.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι

«όποιος γνώρισε την αμαρτία του, 

είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είδε αγγέλους».

Διότι η γνώση της πτώσεως γεννά ταπείνωση,

και η ταπείνωση ελκύει τη Χάρη.

Πολλοί έχουν σχέση με το σχήμα της πίστεως.

Λίγοι έχουν σχέση με τον Σταυρό.

Και όμως, ο Χριστός δεν μας κάλεσε

να Του μοιάζουμε εξωτερικά, 

αλλά να πεθάνουμε και να αναστηθούμε μαζί Του.

Καλοί χριστιανοί δεν είναι οι άψογοι,

αλλά εκείνοι που πέφτουν, 

σηκώνονται,

εξομολογούνται με συντριβή, 

και κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα Του 

επειδή γνωρίζουν βαθιά την αναξιότητά τους 

και γι’ αυτό ακριβώς έχουν ανάγκη τον Θεό.

Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος το λέει ωμά:

Αν δεν κατοικεί ο Χριστός μέσα στην καρδιά, 

όλα τα άλλα μένουν σκιά.

Η σωτηρία δεν είναι θέμα παρουσίας στον ναό,

αλλά κατοίκησης του Χριστού στον άνθρωπο.

Όχι θέμα «πήγα»,

αλλά θέμα «μετανοώ».

Όχι θέμα «ανήκω»,

αλλά θέμα «ζω εν Χριστώ».

Ας μη μείνουμε στην Εκκλησία ως χώρο.

Ας φτάσουμε στον Χριστό ως ζωή.

Γιατί Εκκλησία χωρίς Χριστό γίνεται κενό,

ενώ Χριστός μέσα στην καρδιά

γίνεται σωτηρία...

✔ Τα παιδιά, οι άνθρωποι κάθε ηλικίας, δεν είναι μόνο σάρκα... Είναι και πνεύμα, ψυχή. Τι κάνουμε για αυτές τις ψυχές;

 

|γράΦει η Κατερίνα Κουτρούλη

Διαβάζω είδηση πως 11 άτομα επιτέθηκαν 

και χτύπησαν μέσα στην φυλακή τον 16χρονο, 

που σκότωσε τον 17χρονο Άγγελο. 

Κι από κάτω σχόλια 

"Καλά του έκανε" 

και διάφορα τέτοια. 

Τα άτομα που του επιτέθηκαν είναι 

από 15 ως 18 ετών.

Σε κανέναν δεν κάνει εντύπωση 

πως παιδιά από 15 ως 18 ετών είναι μέσα στην φυλακή. 

Κανένας δεν αναρωτιέται 

τι έχουμε κάνει στα παιδιά 

και καταλήγουν έτσι όπως καταλήγουν.

Τα παιδιά είναι ο καθρέφτης μας. 

Αυτά τα παιδιά κάποιος τα μεγάλωσε 

και τα "διαπαιδαγώγησε".

Όταν δούλευα στο βιβλιοπωλείο, 

είχε έρθει μια γυναίκα, 

που πίστευε πολύ στον Θεό 

και ήρθε με τα 3 της παιδιά 

να πάρουν βιβλία. 

Τα 2 της παιδιά στην εφηβεία 

και το τρίτο μικρότερο. 

Πήγαινε στο δημοτικό.

Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο, 

που φερόντουσαν μέσα στο μαγαζί,

 αλλά και από τον τρόπο 

που συζητούσαν με την μαμά τους, 

όσο αποφάσιζαν ποια βιβλία θα πάρουν. 

Ευγένεια και σοβαρότητα,

 ακόμη και από το μικρότερο παιδάκι.

Η εμφάνιση της μητέρας 

δεν ήταν αυτό που πολλοί θα σκεφτούν, 

θεούσα. 

Ήταν μια γυναίκα με όμορφο, 

μοντέρνο αλλά σεμνό ντύσιμο 

και το ίδιο και τα παιδιά. 

Περιποιημένα και μοντέρνα. 

Όχι αισχρά και γυμνά. 

Επίσης, τους έλειπε (ευτυχώς) 

αυτή η ψευτομαγκιά 

και ο τσαμπουκάς 

που βλέπεις σήμερα στους εφήβους.

Κατάλαβα πως αυτή η γυναίκα πιστεύει στον Θεό, 

όχι από την εμφάνιση, 

αλλά κυρίως από την παρουσία της, 

από την συμπεριφορά της 

και από την στάση των παιδιών της. 

Μιλούσε με τα παιδιά της σαν να ήταν φίλοι.

 Διαλέγαν βιβλία, 

μιλούσαν, 

γελούσαν. 

Μου έκανε εντύπωση, 

γιατί ήταν μια εικόνα 

που στα χρόνια που ήμουν στο βιβλιοπωλείο, 

δεν την έβλεπα. 

Συνήθως, 

όταν έμπαιναν στο μαγαζί γονείς με παιδιά, 

έβλεπα άλλα πράγματα 

και γονείς να φωνάζουν 

γιατί τα παιδιά απαιτούσαν, 

πείραζαν τα πάντα μέσα στο μαγαζί 

και δεν καταλάβαιναν ούτε από όχι, 

ούτε από παρατηρήσεις, 

ούτε από φωνές φυσικά.

Όταν στο τέλος έπιασα κουβέντα μαζί της, 

μου είπε πως ο σύζυγός της είναι ιερέας.

Συζητήσαμε για λίγο 

και φτάσαμε στο θέμα των παιδιών. 

Κι έλεγε πόσο δύσκολη είναι αυτή η εποχή 

και πως πρέπει να κάνουμε τα πάντα 

για να προστατέψουμε τα παιδιά. 

Πως πρέπει να τα μεγαλώνουμε με πίστη, 

με αρχές, 

με αγάπη, 

με Θεό. 

Πως πρέπει να ταϊσουμε πρώτα την ψυχή τους 

και μετά όλα τα άλλα. 

Να έχουν ηρεμία και αγάπη στην ψυχή. 

Σεβασμό. 

Να μην είναι αγρίμια.

Τα παιδιά, οι άνθρωποι κάθε ηλικίας, 

δεν είναι μόνο σάρκα. 

Είναι και πνεύμα, ψυχή. 

Τι κάνουμε για αυτές τις ψυχές;

Τι κάναμε για τα τα 15χρονα 

που βρίσκονται μέσα στην φυλακή,

 αλλά και για όσα είναι έξω από αυτήν, 

αλλά ζούνε εντελώς παραβατικά; 

Τι τους μάθαμε;

Τα έχουμε παρκαρισμένα μπροστά από οθόνες, 

τους δίνουμε ελευθερίες 

που δεν μπορούν να διαχειριστούν 

και τους μαθαίνουμε τα "δικαιώματά" τους. 

Στην αυτοδιάθεση, 

στην αλλαγή φύλου, 

στην έκτρωση. 

Δικαιώματα χιλιάδες,

 αλλά καμία υποχρέωση 

και κανένα όριο.

Παιδιά που δεν νιώθουν καμμία ασφάλεια, 

δεν έχουν κανένα σημείο αναφοράς 

και αναγκάζονται από μια σταλιά παιδιά 

να παίρνουν την ζωή 

και όλη την ευθύνη στα χέρια τους, 

γιατί οι γονείς είναι ανίκανοι να το κάνουν.

Γονείς που θεωρούν ξεπερασμένο 

να τα μεγαλώσουν με Θεό 

και με αγάπη για την πατρίδα 

και την οικογένεια. 

Δεν είναι της μόδας. 

Της μόδας είναι να ενημερώνονται για τα 52 φύλα, 

να παίζουν διαρκώς παιχνίδια μπροστά στις οθόνες, 

να συνουσιάζονται σαν τα σκυλιά, 

σήμερα με τον ένα και αύριο με τον άλλο 

και να μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τον άλλο 

ως αντικείμενο 

που θα τους προσφέρει στιγμιαία ευχαρίστηση 

και ηδονή.

Σεξ βία και φράγκα. 

Αυτά μαθαίνουν σήμερα τα παιδιά 

και αυτά νομίζουν πως θέλουν 

γιατί δεν έμαθαν ποτέ κάτι διαφορετικό και ουσιαστικό...

♡ ἡ πρώτη σου σκέψη, ἡ πρώτη σου λέξη καί πράξη το πρωί και η τελευταία το βράδυ...

 

Ὅταν πᾶς γιά ὕπνο, 

ἐπανάλαβε τήν προσευχή 

καί ἀποκοιμήσου μέ αὐτήν... 

Ἄσκησε ἔτσι τόν ἑαυτό σου ὥστε, 

ξυπνώντας, 

ἡ πρώτη σου σκέψη, 

ἡ πρώτη σου λέξη καί πράξη 

νά εἶναι καί πάλι ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ... 

“Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, 

ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν.” 

~ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

   |εμείς απο τον εκ των "συν αυτώ", Δημήτρη Ρόδη

✔ Δεν υπέγραψε! Μόνο εκείνος απ΄όλους... Και είναι Άγιος. Και γιορτάζει σήμερα.

Τῇ Ιθ΄ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου Μνήμη τοῦ Ἁγίου Μάρκου ἐπισκόπου Ἐφέσου, τοῦ Εὐγενικοῦ.

Δεν υπέγραψε!
Μόνο εκείνος απ΄όλους...
Και είναι Άγιος.
Και γιορτάζει σήμερα.
Τυχαίο θα΄ναι. Σίγουρα...

|πρωτοδημοσιεύσαμε στις 19 Γενάρη 2022.

Και θα αναδημοσιεύουμε κάθε 19 Γενάρη,

όσο ζούμε 

και όσο έχουμε ακόμα μυαλό στο κεφάλι μας 

και Χριστό στην καρδιά μας...

"αμΦ." ΥΓ:

Φέτος απλά είπαμε να προσθέσουμε

και κάτι ακόμα που ομολογούμε πως δεν γνωρίζαμε...

|δες...

 «Ούτε στην κηδεία, ούτε στο μνημόσυνό μου να μην τολμήσει και πλησιάσει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως»  

|Άγιος Μάρκος Ευγενικός…

|κι αν δεν γνωρίζεις πολλά

ή δεν θυμάσαι αρκετά για τον Ευγενικό Άγιο 

που γιορτάζουμε σήμερα,

σου αρκούν σίγουρα 

όσα θ΄ακούσεις μαζί μας

από τον υπέροχο παπα Γιώργη Μεταλληνό...

☆ Βρε Θανάση...

 

"Βρε Θανάση, γιατί έκοψες το άλφα από μπροστά;

Να΄χεις τέτοιου Μεγάλου το όνομα; 

Και για ένα μοναχά γράμμα να χάνεις την Αθανασία...;;;"

  ~ π.Σεραφείμ Ζαφείρης

* Συμπληρωματικά να πούμε πως ο (άγιος) Γέροντας Εφραίμ από τη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα (Σεράι) έλεγε κάπου σε μια από τις αναρίθμητες ομιλίες του πως 

"Πολύ χαίρεται ο εχθρός, 

όταν βλέπει πως πετυχαίνει να "πειράξει" τα ονόματα 

που παίρνουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί κατά τη βάφτισή τους..."

 ~ ΥΓ (των συμπληρωματικών...):

Δεν πάμε λοιπόν και μεις να γυρίσουμε τα ονόματά μας (τα δικά μας, των παιδιών μας & των εγγονών μας...) στο αρχικό τους; 

Σε εκείνο που ο ευλογημένος παππούλης πρωτο είπε στη Βάφτιση;

Έτσι, για να σκάσει ο αντίθετος;

Επ-Ανάσταση!

Τι λέτε;

Πάμε;