♡ Θες κάτι, μέρα που΄ναι, που να σε γαληνέψει και να σου (μετα)δώσει Φως;

 

   Ναι, ξέρω.

Μέρα που είναι, η ματιά μας και η ψυχή μας είναι καρφωμένες στις 105 ψυχούλες που έφυγαν από το Μάτι προς τον Ουρανό, πριν 7 χρόνια σαν σήμερα.

Σκεπτόμενος όλα όσα οι αναμνήσεις εκείνης της τραγικής μέρας, έφεραν ξανά μπροστά μου, λίγο έλειψε να με πάρει απο κάτω.

Έψαξα επειγόντως κάτι να δω και να ακούσω που να με παρηγορήσει λίγο.

Κάτι όχι βαρύ, αλλά δυνατό που να μου πάρει λίγο τη θλίψη και να ηρεμήσει την καρδιά μου.

Κι έπεσα πάνω σε κάτι, που το έχω εγώ ο φαφλατάς αναρτήσει λίγες μέρες πριν.

               

Και διαπίστωσα πως μπροστά στο πλήθος όσων σας φορτώνω καθημερινά, ούτε εγώ, πιθανότατα ούτε και σεις, το έχουμε ακούσει ολόκληρο.

Σε λιγότερο από 8μιση λεπτά λοιπόν, κατάΦερε ο π.Μιχαήλ Σαντοριναίος να με γαληνέψει και να μου (μετα)δώσει Φως!

Δοκιμάστε το και σεις.

Αν θέλετε...

 

|Κι αν τα 8μιση πράγματι σε γλυκάνουν και θες και λίγο ακόμα,

πιθανότατα να πας όπως κι εγώ,

 και στο παρακάτω "γλυκάκι"...

Καλή όρεξη!

(Κι ας μείνουμε εδώ.

Δεν θα έχουμε άλλη ανάρτηση σήμερα.

Γιατί, είναι ήδη πολλές.

Και δεν χρειαζόμαστε κάτι άλλο για σήμερα...)

                       |σ.Β.Γ.

☆ Πόσα «Κύριε ανάπαυσον» χωράνε απόψε στις προσευχές μας; |Μνημόνευε...

 

   Πόσα «Κύριε ανάπαυσον» χωράνε απόψε στις προσευχές μας;

Πόσοι κόμποι θα γλιστρήσουν ανάμεσα στα δάκτυλά μας;

Και πόσες ψυχές θα μνημονευτούν την Κυριακή πάνω στο άγιο δισκάριο;

 .........................................

  

  Σπυρίδων Ιερέας

Αταυτοποίητη σορός γυναίκας

Αβάπτιστο τέκνο

Αικατερίνη

Ζωή

Δημήτριος

Αιμιλία

Ευθύμιος

Dirk

Παναγιώτα

Μαρία

Βασίλειος

Σοφία

Αγγελική

Θέκλα

Μαργαρίτα

Παναγιώτης

Αργύριος

Χαράλαμπος

Ευστράτιος

Ιωάννης

Σπυρίδων

Μαρία

Μαριάνθη

Νικόλαος

Ιωάννης

Παρασκευή

Σμαράγδα

Γαρυφαλλιά

Αθηνά (Νέλλη)

Βασίλειος

Μάρκος

Πάρης

Κωνσταντίνος

Ιάκωβος

Ιωάννης

Μαρία

Γεώργιος

Δημήτριος

Παναγιώτης

Πιπίνα

Επαμεινώνδας

Beata-Teresa

Kacper-Nikolaj

Νικόλαος

Μαρία

Χρήστος

Μαριάνθη

Βασιλεία

Μιχαήλ

Στέλιος

Αγγελική

Άγγελος

Βασιλεία

Βίκτωρας

Ασπασία

Κατίνα

Νικολέτα

Brian

Κωστούλα

Μαρία

Βασιλική

Στυλιανός-Ιωάννης

Ιωάννης

Παναγιώτης

Φλώρα

Μοίρα

Ευαγγελία

Διονύσιος

Λεωνίδας

Ευγενία

Μιχαήλ

Ελένη

Ευαγγελία

Καλλιόπη

Ελένη

Ζαμπέτα

Δημήτριος

Κασσιανή

Χρύσα

Σπύρος

Θάλεια

Δημήτριος

Δημήτριος

Θεοδώρα

Παύλος

Βίκτωρ

Φίλιππος

Βασιλική

Σοφία

Σοφία

Ανδρέας

Γρηγόρης

Ευδοκία

Παναγιώτης

Ελισάβετ

Μαρία

Νικόλαος

Βασιλική

Ευπραξία

Μελίνα-Ευπραξία (Εβελίνα)

Ηλιάνα-Μαρία (Μαριλία)

Στέλλα

|Το νεότερο θύμα ήταν 6 μηνών και το γηραιότερο 93 χρονών...|

  • από τη Νίκη Κατσιάπη

☆ Ὁ π. Νικόλαος Κουμεντάκης (+2021) “ἔβλεπε” ἔκθαμβος τίς ψυχές τῶν καμμένων ἀνθρώπων στο Μάτι νά φεύγουν ἀπ᾽ τήν ζωή συνοδευόμενοι ἀπό Ἁγίους Ἀγγέλους...

 

  Ὁ π. Νικόλαος Κουμεντάκης (+2021) λίγες ἡμέρες πρό τῆς φονικῆς φωτιᾶς τοῦ Ἰουλίου τοῦ 2018 [στό Μάτι Ἀττικῆς] ἔδωσε ἐντολή νά κοποῦν λίγα δένδρα πέριξ τοῦ ναοῦ και τοῦ κελλιοῦ του, ἰσχυριζόμενος ὅτι “ἔρχεται μεγάλη καταστροφή”. 

Τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ πληροφόρησε τό νοῦ τοῦ ἀγαθοῦ Γέροντος καί χάριν στήν ἐνέργειά του αὐτή γλίτωσε τό σπιτάκι τοῦ ἱερέως καί ὀ ναός ἀπ᾽ τήν καταστροφική μανία τῆς φωτιᾶς. 

Τήν ὥρα πού ξέσπασε ἡ φωτιά, τό ἀπόγευμα τῆς 23ης Ἰουλίου 2018, ὁ Γέροντας ἐξομολογοῦσε στό κελλάκι του πνευματικά του τέκνα πού εὐθύς ἀμέσως τόν φυγάδευσαν καί ἔτσι γλύτωσε ἡ ζωή του. 

Τό γέγονος αὐτό τόν ἔθλιψε ἀλλά δέν τόν κατέβαλε. 

Μέ τίς γεροντικές του δυνάμεις ἀγωνίστηκε γιά ἄλλη μιά φορά νά στηρίξη τό πληγωμένο του ποίμνιο. 

Συγκλονισμένος διηγήθηκε σέ πνευματικό του τέκνο μοναχή ὅτι “ἔβλεπε” ἔκθαμβος τίς ψυχές τῶν καμμένων ἀνθρώπων νά φεύγουν ἀπ᾽ τήν ζωή συνοδευόμενοι ἀπό Ἁγίους Ἀγγέλους.

 Μέσα στήν προσευχή του γιά τήν ἀνάπαυσι τῆς ψυχῆς τους, θεωροῦσε ὅτι ἐτελειώθησαν μαρτυρικῶς...

(Ἀρχιμ. Δημητρίου Καββαδία, Ὁ Γέροντας τῆς Καρδιᾶς μας - Πατήρ Νικόλαος Κουμεντάκης, ἐκδ. Ἱ. Μ. Ἁγ. Ἐφραίμ Ὄρους Ἀμώμων Ἀττικῆς, Ν. Μάκρη 2021, 42). 

πηγή

 ☆ Η φωτογραφία τραβηγμένη στον Ιερό Ναό Ανάληψης Διασταύρωσης Ραφήνας εκείνο το φονικό απόγευμα της 23ης Ιουλίου του 2018...

Εις μνημην...

 

✨ Όπου ο Θεός παιδί μου βάζει τελεία, 

εμείς ας μη βάζουμε ερωτηματικό. ✨

  π.Νικόλαος Κουμεντάκης - Μάτι

       ✝️1919-2020✝️

Τους νεκρούς στο Μάτι 

.....έβλεπε....

 Έβλεπε...

συγκλονισμένος και τρομοκρατημένος τις ψυχές των θυμάτων να φεύγουν προς τα ψηλά συνοδεία αγγέλων. 

Από τότε, ο π. Νικόλαος θεωρούσε τους 102+ νεκρούς στο Μάτι, ως μαρτυρικώς τελειωθέντες.

Για όλους, τους παιδιόθεν φίλους μου από το Μάτι, ο π. Νικόλαος έπαιζε κατά καιρούς σημαντικό ρόλο, στην συμβουλευτική και προσευχητική βοήθεια, στα διλήμματα και τις δύσκολες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίζαμε ως νέοι, όπως άλλωστε έκανε επί καθημερινής βάσης και σε όλους τούς γύρω του ανθρώπους, κοντινούς ή όχι. Προσωπικά, σε εκείνον οφείλω στην ουσία τη σύνδεση μου με το Άγιο Όρος, το 1990, και τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, και ό,τι ακολούθησε στη μετέπειτα ζωή μου, και ακολουθεί μέχρι σήμερα. Αντίστοιχα, και μεγαλύτερης σημασίας οφειλές, του έχουν και πολλοί άλλοι που κοσμούν το Άγιο Όρος ως μοναχοί, ή ως Ιερομόναχοι τού Οικουμενικού Θρόνου.

Ο π. Νικόλαος Κουμεντάκης 

(Μάτι Αττικής)

Ο Ιερομόναχος π. Νικόλαος Κουμεντάκης, σημάδεψε αναμφίβολα την πνευματική ζωή τής Ανατολικής Αττικής, με επίκεντρο το Μάτι, κατά τα τελευταία τουλάχιστον 50 χρόνια!

Ο ίδιος ζούσε πάντα ασκητικά, δίπλα στον Ιερό Ναό του Ματιού. Οι ευκαιρίες που είχα να τον συναναστρέφομαι μόνος, όταν με φώναζε να φροντίσουμε τα αμπελάκια και τις ντομάτες στον μικρό κήπο του από τον οποίο τρεφόταν κατά κύριο λόγο, κατά την ιεροτελεστία των μικρών έκτακτων εκδρομών σε άγνωστες βραχώδης παραλίες για να βουτήξει και να χαθεί μέσα στα νερά τής θάλασσας, (σε ανησυχητικό βαθμό) μακριά από τα μάτια των ανθρώπων και η κρητική ιδιοσυγκρασία του, θα μου μείνουν αξέχαστες και είναι σίγουρα και ο λόγος που έφτασε τα 100 χρόνια επίγειας ζωής. Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί από τις πολλές κοινωνικές συναναστροφές λόγω προβλημάτων υγείας, αλλά διατελούσε πνευματικός Ιερών Μονών, όπως του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη.

Αξέχαστες στη μνήμη πολλών, είναι και οι υπό την αιγίδα του ομιλίες και συνάξεις με Καθηγητές και Αγιορείτες πατέρες που διοργανώναμε ως νέοι τα καλοκαίρια, στη διπλανή αίθουσα από το κελλάκι του στο Μάτι, όπως η επίσκεψη εκεί τού Γέροντα Ιωσήφ τού Βατοπαιδινού, ενός ακόμα κατ’ ομολογίαν σύγχρονου Οσίου. Ο Γέροντας Ιωσήφ, αφού παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία μες στο Ιερό, μετά το «Δι’ ευχών» βγαίνοντας μάς είπε «δοξάζω τον Θεό που υπάρχουν ακόμα τέτοιοι Ιερείς!»

Τελευταία φορά που τον συνάντησα ήταν στο σπιτάκι του στο Μάτι, το 2019, για να μιλήσουμε για τη μεγάλη πυρκαγιά του 2018 και για να του δώσω δύο βιβλία μου για το Άγιο Όρος και τη Μάχη τής Κρήτης που του άρεσαν πολύ. Έλαμπε ολόκληρος καθισμένος στην καρέκλα τού κελιού του.

 Τον π. Νικόλαο, το βράδυ τής 23 Ιουλίου 2018, τον είχαν πάρει από το Μάτι πνευματικά του παιδιά. Ο Ναός δεν έπαθε τίποτα, δεν καψαλίστηκαν καν τα φύλλα των δέντρων του. Γύρω του, σώθηκαν όλα. Από μοναχή που τον γνώριζε έμαθα πως τής είχε εκμυστηρευτεί πως «έβλεπε» συγκλονισμένος και τρομοκρατημένος τις ψυχές των θυμάτων να φεύγουν προς τα ψηλά συνοδεία αγγέλων. Από τότε, ο π. Νικόλαος θεωρούσε τους 102+ νεκρούς στο Μάτι, ως μαρτυρικώς τελειωθέντες.

Υπηρέτησε τον Άγιο Γεώργιο Καρίκη, και την Ελευθερώτρια Κεφαλαρίου, τοποθετήθηκε εφημέριος στο Μάτι Αττικής το 1971 στο εκκλησάκι τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου στο Μάτι. Όταν αποφάσισε, θεία εμπνεύσει, να χτίσει νέο μεγαλύτερο Ναό τής Παναγίας στο Μάτι -κάτι που είχε «κακοφανεί» σε διάφορους συντοπίτες μας ως… υπερβολικό για το μικρό Μάτι- ο π. Νικόλαος έλεγε ότι στο τέλος, το Μάτι θα αποδειχθεί μεγάλο και ο Ναός μικρός. Ό,τι του είχε πει δηλαδή κι ο μεγάλος Άγιος τής εποχής μας, Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, όταν τον είχε επισκεφτεί στον Ωρωπό τη δεκαετία του 1970. Του λόγου το ασφαλές, φάνηκε από νωρίς. Αμέσως μετά την αποπεράτωση τού νέου κατάλευκου Ιερού Ναού τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου, χαρακτηριστικό στολίδι τής ευρύτερης περιοχής, τον οποίο επισκέπτονταν Κυριακές και γιορτές οικογένειες από όλη την Αττική.

Επρόκειτο για άμεμπτο ηθικά άνθρωπο, υψηλής πνευματικής αξίας, με πολλή αγάπη για τον συνάνθρωπο, ακόμα και για τους εχθρούς του. Ασκητικός ο ίδιος, εύχαρης πάντοτε, ακόμα και στις πιο δύσκολες προσωπικές του στιγμές.

Ο π. Νικόλαος τον Ιούλιο 2020 έπαθε ανακοπή στο στρατιωτικό νοσοκομείο που νοσηλευόταν μετά από ένα ατύχημα.Οι γιατροί προσπάθησαν να τον επαναφέρουν και να τον κρατήσουν στη ζωή για λίγες ώρες, αλλά πολύ αργά το βράδυ, η ψυχή του μετέστη προς τη Ζωή. Λίγες ημέρες πριν το ατύχημα, πνευματικό του παιδί πήγε να τον ασπαστεί και να του μιλήσει, αλλά εκείνος από μακρυά την χαιρετούσε χαμογελώντας και δείχνοντας κάθε λίγο τον ουρανό. Άλλη οικογένεια που τον είχε επισκεφτεί για εξομολόγηση είδε μια ακτίνα φωτός να βγαίνει από μια εικόνα τής Παναγίας στον τοίχο πίσω από τον όποιον καθόταν και τον περιλούζει.

Η ευωδία που διαχύθηκε μες στο νοσοκομείο, το χρώμα και η χαρακτηριστική ευκαμψία τού αιωνόβιου σκηνώματος του (τα χέρια του ήταν σαν ενός ζωντανού κοιμώμενου ανθρώπου) επιβεβαιώνουν αυτό που όλοι μας λίγο ή πολύ γνωρίζαμε: ότι ο π. Νικόλαος Κουμεντάκης είχε καταστεί σκεύος εκλογής τής Χάριτος...

  |Αρχ.Καββαδια

✞ 23 Ιουλίου 2018 |Ας μνημονεύουμε τα ονόματά τους ✞ ... Κάθε τέτοιες μέρες, τουλάχιστον...

Ήταν 23 Ιουλίου 2018. 

Απόγευμα.

Στην τοποθεσία Μάτι του νομού Αττικής.

Η φονικότερη πυρκαγιά 

στην ιστορία του ελληνικού κράτους.

104 συνάνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Από 6 μηνών...
έως 93 ετών...

6 χρόνια μετά, 

ας μνημονεύσουμε τα ονόματα 

ζητώντας από τον Θεό
να τους αναπαύει "εν τόπω αναψύξεως".

+Σπυρίδωνος Ιερέως.
+Βασιλείου.
+Φιλίππου.
+Σοφίας.
+Σοφίας.
+Βασιλικής.
+Βασιλικής.
+Παναγιώτας.
+Κασσιανής.
+Παναγιώτου.
+Γεωργίου.
+Δημητρίου.
+Πιπίνας.
+Ζωής.
+Χρυσής.
+Καλλιόπης.
+Δημητρίου.
+Βασιλείου.
+Στυλιανής
+Αιμιλίας.
+Κατίνας.
+Χαραλάμπους.
+Μάρκου.
+Αικατερίνης.
+Πολυδώρου-Πάρη.
+Γαρυφαλλιάς.
+Λεωνίδου.
+Δημητρίου.
+Ζαμπέτας.
+Μιχαήλ.
+Παναγιώτου.
+Αθηνάς.
+Αγγελικής.
+Δημητρίου.
+Παρασκευής.
+Νικολάου.
+Ανδρέου.
+Γρηγορίου.
+Ευδοκίας.
+Παύλου.
+Ελένης.
+Μαρίας.
+Σπυρίδωνος.
+Μαρίας.
+Μαριάνθης.
+Παναγιώτου.
+Αργυρίου.
+Μαρίας.
+Ιωάννου.
+Ιακώβου.
+Σοφίας.
+Τερέζας.
+Νικολάου.
+Ιωάννου.
+Μαριάνθης.
+Βίκτωρος.
+Νικολέττας.
+Αγγελικής.
+Νικολάου.
+Ευαγγελίας.
+Αγγέλου.
+Διονυσίου.
+Ευάγγελου.
+Χρήστου.
+Μαρίας.
+Βασιλείας.
+Θέκλας.
+Ευθυμίου.
+Μοίρας.
+Νικολάου.
+Ελένης.
+Ευπραξίας.
+Μαρίας-Ηλιάνας.
+Ευπραξίας-Μελίνας.
+Βασιλικής.
+Ασπασίας.
+Ευγενίας.
+Ιωάννου.
+Μιχαήλ.
+Κωστούλας.
+Μαρίας.
+Βίκτωρος.
+Μαργαρίτας.
+Μαρίας.
+Ευστρατίου.
+Σμαράγδας.
+Κωνσταντίνου.

π. Σπ. Ρ.

ΥΓ:

|Πρωτοδημοσιεύσαμε στις 23/7/2020.

Αν μας διέφυγε κάποιο όνομα ή προέκυψε αργότερα και το ξέρεις, μας λες...

* Κι ας πέσουμε στα γόνατα για να παρακαλέσουμε,

μέρες που΄ναι,

να μην μας έχει διαφύγει 

κανένα άλλο όνομα...

|"αμφ."

[η τελευταία σύνθεση από τον π.Παναγιώτη Ευσταθίου]

"...Το πιο συγκλονιστικό που βίωσαν οι διασώστες στα Τέμπη, την ώρα που έβγαζαν έξω από τα βαγόνια τα διαμελισμένα και καμένα σώματα των παιδιών... Εκεί που λύγισαν όλοι, και οι πιο δυνατοί. Κι εμείς μαζί.-

 

~ γράφει η εκ των "συν αυτώ", Peli Galiti

Μεγάλη ευγνωμοσύνη νιώθω για τις πλούσιες εμπειρίες 

και τα μαθήματα ζωής που αποκομίζω κάθε φορά 

στις συναντήσεις των εκπαιδευτικών 

του προγράμματος της συγχώρησης. 

Αν και η ομάδα αποτελείται 

αποκλειστικά από εκπαιδευτικούς, 

αυτή τη φορά 

αποδέχτηκα κατ'εξαίρεση 

την αίτηση ενός ψυχολόγου 

που εργάζεται στην Πυροσβεστική, 

αφού το κύριο θέμα που διαπραγματευόμαστε στις συναντήσεις μας 

είναι η διαχείριση του τραύματος. 

Και δεν το μετάνιωσα καθόλου. 

Ο λόγος του μας καθήλωσε.

Ένας πυροσβέστης 

μπορεί να δεχτεί τόσο όγκο τραυματικής φόρτισης μέσα σε μια μέρα, 

όσο ο μέσος άνθρωπος 

δεν θα δεχθεί ποτέ στη ζωή του.

 Μοιράζομαι με την άδεια του δύο περιστατικά 

από τις πολλες τραυματικές εμπειρίες 

των συναδέλφων του, που μας διηγήθηκε.

Στα Τέμπη, 

στη σύγκρουση των τρένων τον Μάρτη, 

το πιο συγκλονιστικό που βίωσαν οι διασώστες 

την ώρα που έβγαζαν έξω από τα βαγόνια 

τα διαμελισμένα και καμένα σώματα των παιδιών 

δεν ήταν τόσο το φρικτό θέαμα, 

με το οποίο εξάλλου είναι εν μέρει εξοικειωμένοι,

 όσο το ότι 

μόλις ανακοινώθηκε επίσημα το ατύχημα στα μέσα, 

άρχισαν να χτυπούν συγχρόνως τα κινητά όλων των νεκρών παιδιών 

έχοντας στην οθόνη τους τη λέξη "μαμά". 

Εκεί λύγισαν όλοι, και οι πιο δυνατοί. 

Κι εμείς μαζί.

Κι όταν άρχισαν να καταφτάνουν σιγά σιγά οι γονείς, 

άκουγαν από μακριά τις σπαρακτικές φωνές των μανάδων 

να φωνάζουν τα παιδιά τους για να τα εμψυχώσουν,

 ενώ οι διασώστες τα κρατούσαν νεκρά στα χέρια τους.

 Πόσο ψυχικό σθένος χρειάζεται στ΄αλήθεια 

να διαχειριστείς τέτοια τραύματα και εικόνες 

που σε στοιχειώνουν όλη σου τη ζωή;

Μετά τη φωτιά στο Μάτι, 

διηγήθηκε ενας επιζών 

που έχασε τη μάνα και τον αδελφό του: 

"Κάθε πρωί ερχόμουν από τη Ραφήνα στο Μάτι,

 επισκεφτόμουν τη μάνα μου 

και έπαιρνα τον αδελφό μου να πάμε μαζί στη δουλειά. 

Πόσο μου λείπει τώρα αυτή η ρουτίνα. 

Ευλογημένη ρουτίνα! 

Να το πεις αυτό στους ανθρώπους 

που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. 

Πόσο ωραία είναι να έχουμε τη ρουτίνα μας, 

και τι δεν θα έκανα για να μην τη χάσω..."

Χρειάζονται σχόλια; 

Για όλους εμάς που μιζεριάζουμε καθημερινά!

 Γιατί όλα είναι δώρα...

* Μάτι, 23 Ιουλίου 2018, ένας χρόνος μετά ...

 Για την ανάπαυση των 105 (;) θυμάτων εκείνης της τραγικής μέρας στο Μάτι.
Στις 23 Ιουλίου 2018.
Το πιο μικρό θύμα ήταν το 6 μηνών βρέφος και η μεγαλύτερη σε ηλικία μια γυναίκα 93 ετών.

Και για την ενίσχυση των δικών τους, που έμειναν πίσω...
Άλλα και ευχαριστία και ευγνωμοσύνη οφείλουμε στον Άγιο Θεό που δεν επέτρεψε ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή...

Σίγουρα πήρες με πιο πολλή λαχτάρα το παιδί σου αγκαλιά εκείνο το πρωί που σώπασαν τα πουλιά.
Εννοείται πως δεν γκρίνιαξες στον άντρα σου εάν η στάχτη από το τσιγάρο έπεσε έξω από το τασάκι για μια ακόμα φορά.
Ούτε μάλωσες το σκυλάκι σου γιατί ανέβηκε στον καναπέ και θα σου γέμιζε τρίχες το καλό σου ριχτάρι.
Είναι βέβαιο ότι δεν φώναξες στην κόρη σου εάν άργησε να έρθει για φαγητό το μεσημέρι.

Η θλίψη σε άλλαξε. Ο θρήνος των συνανθρώπων σου σε γέμισε οργή τόσο, που δεν υπάρχει πιά χώρος για αλλά συναισθήματα.
Τώρα δεν θα φωνάζεις, εάν ο έλεγχος στο σχολείο δεν γράφει 19, ούτε εάν δεν περάσει στην σχολή που εσύ αποφάσισες για το παιδί σου.
Τώρα θα άφηνες και καμιά κουβέντα να πέσει κάτω, δεν θα αρπαζόσουν με τους άλλους οδηγούς στο δρόμο για το παραμικρό.
Υποσχέθηκες στον εαυτό σου ότι θα έπαιρνες δώρο στην γυναίκα σου εκείνο το φόρεμα που σου ζητάει καιρό.
Ορκίστηκες ότι δεν θα ξανά γκρινιάξεις για ανόητα πράγματα στον άντρα σου και ότι θα τον αφήνεις να πίνει καμία μπύρα με τους φίλους του χωρίς εσένα.

Την επόμενη μέρα που ο ουρανός της Αττικής σκεπάστηκε με ανθρώπινες σάρκες, εσύ έδωσες την υπόσχεση στον εαυτό σου.
Ότι θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος.
Θα γίνεις;
Θα γίνω;

Μην ξεχάσεις άνθρωπε ποτέ ότι όλα αυτά που εσύ τώρα έχεις για καθημερινότητα και τα περιφρονείς, κάποιοι άλλοι θα γύριζαν από την κόλαση για να τα αγκαλιάσουν για στερνή φορά. 

Πηγή: άγνωστη

***

Κείμενο-Φωτογραφία: Γιάννης Β. Κωβαίος

Σύνθεση: "συν αυτώ"

***

***

*** 

 

Πηγή φωτογραφίας: Αρσάκεια Σχολεία

Ανάμεσα στα θύματα ήταν και δυο αδέλφια.
Η Εβίτα, μαθήτρια τής Β΄ Γυμνασίου, και ο αδελφός της Ανδρέας, μαθητής τής Ε΄ Δημοτικού, έχασαν τη ζωή τους με τον πιο τραγικό τρόπο στο Μάτι.
Η Εβίτα βρήκε τον θάνατο πηδώντας απελπισμένα στον γκρεμό από ψηλά για να σωθεί και ο Ανδρέας απανθρακώθηκε αγκαλιά με τον πατέρα του, δύο από τα 26 απανθρακωθέντα θύματα τής φωτιάς.
Όλοι τους (πατέρας και παιδιά) αθλητές τής ποδηλασίας, άριστοι μαθητές τού Αρσακείου Εκάλης (στην Άνοιξη) τα δύο παιδιά, πολύ καλά και ιδιαιτέρως αγαπητά παιδιά, που ξεχώριζαν στο Σχολείο τους. Το ίδιο καλός και αγαπητός και ο τραγικός πατέρας τους.
Πιο τραγική φιγούρα, όμως, η μάννα, που κλήθηκε να αναγνωρίσει το τσακισμένο από την πτώση σώμα τής Εβίτας και το αγνώριστο απανθρακωμένο πτώμα τού Ανδρέα, μαζί με το επίσης απανθρακωμένο πτώμα τού συζύγου της!

* Δες κι αυτά:

~ Με το Μάτι καμένο, όπως οι ειδικοί λένε, σε ποσοστό 98%...;Έρχεται αναπόφευκτα το ερώτημα: Ποιες να΄ναι λοιπόν εκείνες οι "τυχερές" οικογένειες του 2%, που σώθηκαν...
...και οι ίδιοι και οι περιουσίες τους;

"Καμία εκκλησία και κανένα προσκυνητάρι δεν υπέστη την παραμικρή ζημιά, ούτε καν μουτζούρα στη φωτιά στην Αττική..." Μητρόπολη Μεσογαίας & Λαυρεωτικής.- 

 

~ "Η επόμενη μέρα..." - Η ορθόδοξη πνευματική προσέγγιση, μέσα από ένα σύντομο σχόλιο για τις πυρκαγιές... (από τον Αρχιμ. Σάββα Αγιορείτη).

 

~ Σε αυτό το οικόπεδο με τις 26 (μέχρι τώρα...) ψυχές χώρεσε ολόκληρη η Ελλάδα...

 

" Το λιμάνι της Ραφήνας ή η Ρώμη του Νέρωνα;...(Ή η Σμύρνη του΄22;)

 

"Δάκρυα μετανοίας...Το πιο δυνατό αντιπυρικό μέτωπο..."