- Κανένας δέν θά μέ πάρει τηλέφωνο...- Εὐτυχῶς που ὑπάρχεις κι ἐσύ Χριστέ μου καί λέμε καμιά κουβέντα...

"Μόνος στή βροχή προχωρῶ...
Κανένας δέν θά μέ πάρει τηλέφωνο. 
Κανείς δέν μέ περιμένει στό σπίτι.
Ἔφυγαν ὅλοι. 
Ἔφυγε κι ἡ γυναίκα μου χρόνια πρίν. 
Τά παιδιά σέ ἄλλες πόλεις παντρεμένα...
Δέν μποροῦμε "μπαμπά" νά ἔρθουμε γιά διακοπές, πολλά τά ἔξοδα...

Βγῆκα νά πάρω λίγο ψωμάκι. 
Βρέχει πολύ. 
Δέν ἤθελα οὔτε ὀμπρέλα νά κρατήσω. 
Δέν μέ βαστοῦν τά χέρια καί τά πόδια πια. 
Κι εἶναι κι αὐτή ἡ μοναξιά ποὺ μέ τσακίζει. 
Καί τό νά δῶ ἕνα παιδί μου. 
Νά ἀγκαλιάσω τά ἐγγόνια μου. 
Ἄς εἶναι Θεέ μου...
Μπορεῖ τό καλοκαίρι νά ἔρθουν. 
Τουλάχιστον νά τά δῶ πρίν πεθάνω.
Θα πάω νά βράσω λίγο ρυζάκι. 
Ἔχει καί λίγο κοτόπουλο. 
Περάσαν κι οἱ γιορτές ἔτσι. 
Κι εἶναι ἡ μοναξιά πιό φοβερή τότε.
 Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχεις κι ἐσύ Χριστέ μου καί λέμε καμιά κουβέντα...
Καί μέ καταλαβαίνεις. 
Καί Σέ καταλαβαίνω τί πέρασες γιά μᾶς στό σταυρό. 
Κι ἔτσι κι ἐγώ δέν παραπονιέμαι. 
Λέω: Χριστέ μου, μιᾶς καί Σύ ποὺ Εἶσαι Θεός πέρασες τόσα, τί νά πῶ ἐγώ;; 
Κι ἔτσι παρηγοριέμαι μέ τή δική Σου παρέα Χριστέ μου...
Νἆναι καλά καί ὁ παπα Νικόλας-γέρος κι αὐτός λευϊτης κουρασμένος καί ἅξιος...
Μοῦ σφίγγει τό χέρι καί μέ παίρνει καί μιάν ἀγκαλιά τίς Κυριακές σάν μέ βλέπει. 
-Τί κάνεις κυρ Κώστα;; μου λέει μέ πλατύ χαμόγελο...
Νά, αὐτά ἔχω κι ἐγώ τώρα στό τέλος τῆς ζωῆς μου καί μέ στηρίζουν...
Άλήθεια σοῦ λέω, Χριστούλη μου, δέν ἔχω παράπονο ἀπό κανέναν..."

* Ἀληθινή διήγηση -κάποιων ἀφανῶν ἁγίων μέσα στίς ἀπρόσωπες πολυκατοικίες ποὺ ζωγραφίζουν μέ τή ζωή τους τον πολύ προσωπικό μας ΘΕΟ!!!

http://trelogiannis.blogspot.com/

(εμείς από την ΕΛΕΝΑ)

|πρώτη δημοσίευση στις 17/1/2022

✔ Σαν βάλσαμο... |Μήπως να γινόταν κι ο καθένας από εμάς ένας τέτοιος άνθρωπος;

 

|από τη Μαρίνα Φίλη

✨ Μαμά φέτος θα πεθάνω, θέλω να πάω στον Παράδεισο ...

~ Σημερινή επισήμανση, 

6 μονάχα χρόνους μετά...

Η παρούσα ανάρτηση δεν είναι κατάλληλη, όχι για ανηλίκους

(ίσα ίσα,πρέπει να πάψουμε να κρύβουμε από τα παιδιά μας "το κακό του θανάτου", αλλά να τα εκ-παιδεύουμε κατά το Ορθόδοξο ήθος πως δεν υπάρχει θάνατος με την έννοια που υπερτονίζεται από τον κόσμο που ζει εκτός Θεού...),

αλλά για όσους από εμάς έχουμε κάνει σημαία μας τα δικαιώματα και τα θελήματά μας.

Ας δαγκώνουμε πλέον την γλώσσα μας, πριν μας βγει δικαιολογία, παράπονο ή γογγυσμός...

Μέχρι να ματώσει!

Μόνο "Δόξα τω Θεώ" έχουμε δικαίωμα, αλλά και υποχρέωση νύχτα μέρα να λέμε...

Το σημερινό μήνυμα της Ελένης, της μητέρας του Σπύρου:

"Καλημέρα και χρόνια πολλά με υγεία και αγάπη σε όλο τον κόσμο...

Σαν σήμερα έφυγε ο γιος μας (7 χρονών) παλεύοντας όλα αυτά τα χρόνια της ζωής του...

Χωρίς να παραπονεθεί ποτέ παρ΄ όλες τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισε...

Δεν κατάπιε ποτε...

Δεν περπάτησε...

Ειχε τραχειοτομή...

Και όμως πάλευε συνεχώς με ένα απέραντο χαμόγελο και δύναμη απο τον Θεό...

Έδινε αγάπη απλόχερα..

Και έκανε προσευχή για τους άλλους...

Ένας άγγελος επίγειος και ουράνιος πλέον...

Σας παρακαλώ μια προσευχή για τον Σπύρο μας εκεί που είναι να αναπαύεται και να είναι χαρούμενος...

Σας ευχαριστούμε πολύ...❤💙💚💜7/1/2021

~ Ελένη&Βασίλης "

 

Σας παρακαλούμε!
Κάντε το ως δώρο στον εαυτό σας.
Ακούστε την εκπομπή-αφιέρωμα για τον Σπύρο μας...
Και μας λέτε την γνώμη σας μετά.
Εκτός αν μετά δεν θα έχετε λόγια.
Όπως κι εμείς...

ΥΓ:
Θερμότατες ευχαριστίες στον αγαπητό μας, Νώντα Σκοπετέα,
που στάθηκε η αφορμή και ο "ενδιάμεσος" για να γνωρίσουμε τον Σπύρο μέσα από την επικοινωνία μας με τον αγωνιστή πατέρα του, τον Βασίλη.
Και πολλές ακόμα ευχαριστίες στην αγαπημένη μας Σοφία Χατζή, που "υπάκουα" δέχτηκε να μιλήσει μαζί του και να κάνει γνωστή την απίθανη περίπτωση του Σπύρου μας σε όλον τον κόσμο...

~ εκ των "συν αυτώ"...)

* Δες και άκου πατώντας πάνω στην εικόνα:

Ο Σπύρος στα οχτώ του χρόνια, αποχαιρέτησε συγγενείς και φίλους, ζήτησε να μεταλάβει και εκοιμήθη για πάντα. 

Ο πατέρας του Βασίλης: 

"τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε ιδιαίτερα χαρίσματα και μιλούσε για τον Ουρανό." 

Μια προσωπική μαρτυρία του πατέρα Βασίλη Σαλούστρου από τα Ανώγεια της Κρήτης. 

Ο πόνος στράφηκε σε μεγαλείο 

Γεννήθηκε πρόωρα ο Σπύρος, με βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος και πολύ μεγάλα προβλήματα υγείας.

Η διάγνωση και ο γολγοθάς των γονιών. 

Τρεφόταν από την κοιλιά. 

Από 2 ετών έκανε τραχειοστομία, έχοντας μόνιμο αναπνευστήρα. 

Τον κρατούσαμε στα χέρια μας, δεν μπορούσε να στηρίξει κανένα σημείο του σώματός του. 

Η αγάπη είναι το κλειδί και τη χαρίζει ο Χριστός. Βασιζόμασταν στη δυνατή καρδιά του παιδιού. Αυτά τα μάτια του μας έδιναν δύναμη. Ο Χριστός ήταν εκεί. 

Η θεία του Ζαχαρένια έγραψε μαντινάδες και τις έλεγε ο Σπύρος: 

"Είμαι μικρός κι αδύνατος 

και κάτω δεν το βάνω 

Είναι μια μάχη που εγώ, 

δεν έμαθα να χάνω". 

Βλέπαμε έναν μαχητή να παλεύει με νύχια και με δόντια. Δεν περπάτησε ποτέ, δεν ήπιε ούτε σταγόνα νερό. Έκλαιγε όταν έβλεπε τις πράσινες ποδιές. Είχε περάσει πολλά... Έκανε φυσικοθεραπείες, μαθήματα γλώσσας και μαθηματικών. Ανυπομονούσε για τα μαθήματα και χαιρόταν. Ήταν πολύ έξυπνος. Έψαχνε στο διαδίκτυο με το τάμπλετ για να μαθαίνει και να ενημερώνεται. Του άρεσαν πολύ οι βόλτες και ιδιαίτερα μέσα σε πολύ κόσμο. 

Στη βάπτισή του ο πατέρας του έφτιαξε μικρά μαχαιράκια με χαραγμένα τα λόγια μιας μαντινάδας που ο ίδιος συνέθεσε.

 "ποιός σού μαθε να πολεμάς
και να τα βγάζεις πέρα,
να παίζεις με τον θάνατο
από την πρώτη μέρα". 

Ο νονός του ο παπα Σταύρος είπε: Σπύρο μου, εσύ που είσαι ταλαιπωρημένη ψυχή, μπορείς να βοηθάς ανθρώπους, σ' ακούει ο Θεός. 

Ήξερε να αγαπά, να συμπονά, να προσεύχεται και να υπάρχει για τους άλλους. Τα τελευταία χρόνια ανέπτυξε ιδιαίτερα χαρίσματα και μιλούσε για τον Ουρανό. 

Τις τελευταίες μέρες της ζωής του ζήτησε να μεταλάβει. Ζήτησε στους γονείς του να περάσουν από τα σπίτια όλων των συγγενών και φίλων και είπε στους γονείς του... 

Μαμά θα πεθάνω φέτος, θέλω να πάω στον Παράδεισο. 

Εκοιμήθη στις 7 Ιανουαρίου 2020, 

σε ηλικία 8 ετών. 

"Έφυγα δεν επρόλαβα 

να σας εχαιρετήσω, 

μα έχω τον τρόπο από ψηλά 

να σας ευχαριστήσω"

~ Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 4.4.20

✔ "Η Ορθοδοξία δεν έχει τίποτα στραβό, μόνο στραβούς έχει..." ♰ παπά Γιώργης Χιωτάκης εκ Σφακίων

♰ π. Γεωργίου Χιωτάκη

Ένας αγωνιστής υπερπολύτεκνος Ιερέας από τα Χανιά, 

πατέρας 12 παιδιών, 

που έζησε καιρό μαζί με τον άγιο Πορφύριο...
Κοιμήθηκε στις 21 Φεβ 2016 σε ηλικία 88 ετών... 

Και είναι πια μόνιμα μαζί του. 

|και από σήμερα 5 Ιανουαρίου 2026,

μαζί του και η παπαδιά του,

η υπερπολύτεκνη πρεσβυτέρα του, Ελένη...

[η είδηση της κοίμησης της πρεσβυτέρας

και η παρότρυνση για το αποψινό μας α(μ)Φιέρωμα

από τον επίσης Κρητικό, Μπάμπη Αμερινό,

εκ των παλαιοτέρων "συν αυτώ..." ]

   Ο παπά Γιώργης από τα Σφακιά, ο επαναστάτης παπάς, αυτός με τα 12 παιδιά, που λειτουργούσε όλες τις εκκλησίες των Σφακίων, ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας χαράκια και φαράγγια... 

Κάποτε είχε κατέβει στα Σφακιά ο Άγιος Πορφύριος, τον αγαπούσε πολύ τον παπά Γιώργη και έσμιξαν. 

Ήθελαν, λοιπόν, να περάσουν στην απέναντι πλευρά ένα ποτάμι. 

Ο παπα-Γιώργης σήκωσε τον παππούλη Πορφύριο στις πλάτες του και τον πέρασε απέναντι για να μη βρεχτεί. 

Στο γυρισμό, πάλι σήκωσε τον παππούλη στις πλάτες τους, αλλά ξαφνικά βρέθηκαν κι οι δυο απέναντι στην άλλη όχθη, χωρίς να καταλάβει ο παπά-Γιώργης πότε έγινε αυτό, και φυσικά, εντελώς στεγνός. 

Ο παπά Γιώργης είπε κάποτε λοιπόν: 

" Όλοι αυτοί που υποδουλώνουν σήμερα την κοινωνία, έχουν διπλώματα Πανεπιστημίου και θεωρούν ότι ο λαός είναι μια κουτή μάζα που την πάει το ρέμα όπου θέλει.

Δε θέλει κανείς πολύ για να προοδεύσει. 

Θέλει λίγο.

Αλλά αυτό το λίγο, λείπει απ' τους πολλούς.

Η Ορθοδοξία δεν έχει τίποτα στραβό, μόνο στραβούς έχει.

Η επίσημη εκκλησία και το επίσημο κράτος είναι δύο κατεργάρηδες που θα έπρεπε όμως να συνεργαστούν, για να σώσουν τη χώρα.

Η ιδιοκτησία και η κλοπή είναι ένα και το αυτό αδίκημα.

Μπορείς να είσαι κηδεμόνας της γης, όχι όμως ιδιοκτήτης της.

Το να οπλοφορείς δεν είναι σωστό πράγμα, 

όμως το να ασκείσαι στην τέχνη των αρμάτων είναι εθνικό καθήκον.

Όποιος προδικάζει τη νίκη για να πολεμήσει είναι ηλίθιος.

Άπαξ και πολεμώ, είμαι νικητής."

Παπά Γιώργης Χιωτάκης εκ Σφακίων

Via Γιώργης Σ. Παπαδάκης

(εμείς από π. Παντελεήμονα Κρούσκο) 

~ Δείτε και αυτά τα δύο, σχετικά με τον Λεβέντη παπα Γιώργη...

1 * Θαυμαστά γεγονότα με τον άγιο γέροντα Πορφύριο, τα οποία έζησε και εξιστορεί ο παπά Γιώργης Χιωτάκης (+ 2016) από τα Σφακιά της Κρήτης ...

Απίστευτα γεγονότα.
Απίθανη διήγηση...

2 * 

περισσότερα πάνω στην εικόνα...

|Κι αν δεν σου φτάνουν αυτά για τον παπα Γιώργη 

και θες κι άλλα,

ζούληξε πάνω στη θαυμάσια απεικόνιση 

εκείνου του απίθανου γεγονότος, 

που μας είχε στείλει η φίλη, 

Βασιλική Αναστασία Ξενικάκη...

☆ «Ο φίλος μου ο Μεγάλος» |εις μνήμην π.Βασιλείου και π.Κωνσταντίνου...

 

Μικρό απόσπασμα από την εκπομπή «Ράδιο Παράγκα» (1994), αφιερωμένη στον Μέγα Βασίλειο, με τίτλο 

«Ο φίλος μου ο Μεγάλος».

Ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος αφηγείται με χιούμορ, συγκίνηση και βαθιά θεολογική αλήθεια ένα παιδικό βίωμα μέσα στο ιερό, όπου ο Άγιος Βασίλειος δεν παρουσιάζεται ως αφηρημένη μορφή, αλλά ως ζωντανή παρουσία αγάπης, συγχώρησης και ελέους.

Μέσα από την απλότητα της αφήγησης, αναδεικνύεται:

η πατρική αγάπη του Αγίου για τα παιδιά

η φιλανθρωπία και η συγχωρητικότητα του Μεγάλου Βασιλείου

η παιδαγωγική σοφία της Εκκλησίας, όπως βιώνεται και όχι απλώς διδάσκεται.

    πηγή

📻 Εκπομπή: Ράδιο Παράγκα

📅 Έτος: 1994

🎙 Ομιλητής: π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

📖 Θέμα: Μέγας Βασίλειος – παιδική μνήμη και Θεολογία της αγάπης...

   |μας έστειλε ως κέρασμα η "συν αυτώ" εορτάζουσα, Βασιλική Λαϊζίνου .

✨ O παππούς Ντόμπρι ζητιάνευε για να δώσει στους Φτωχούς... |ΣοΦία Χατζή - Κωνσταντίνος Καρατζογιάννης

 

* Θυμήσου κι αυτό (αναλυτικά...): 

* Ο ζητιάνος που ήταν σωματοφύλακας του βασιλιά...

|πρωτοδημοσιεύσαμε τέτοιες μέρες το 2019.

 Αξίζει...

✨ Δίνε, λέμε! Ό,τι μπορείς... |Γιατί αυτό είναι ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.-

                           

      |Όπως αυτό το παλικάρι... 

Μαζί με το κούρεμα προσΦέρει: 

παρέα, συζήτηση, συμπόνια...

   Ανθρωπιά.-

✨ Ο Αλέξανδρος... Μια από τις όμορΦες ψυχές γύρω μας...

 

Ένας ασυνήθιστος Ρώσος προσκυνητής...

Ο Alexandru Sergheevici Kanisev, ήταν ένας ασυνήθιστος Ρώσος προσκυνητής, διέσχισε γονατιστός μία απόσταση 400 χιλιομέτρων,από το Ντιβέεβο μέχρι την Λαύρα του Αγίου Σεργίου στην Μόσχα σε 10 μήνες.

Αυτή η σκληρή άσκηση ήταν γι'αυτόν μία θυσία και μία προσευχή για να επιστρέψουν οι άνθρωποι στην πίστη.

Κάποτε ο Αλέξανδρος ήταν οικοδόμος, μέχρι που του εμφανίστηκε η Παναγία.

Τον προέτρεψε να βαπτιστεί και έπειτα να ξεκινήσει το προσκύνημά του.

Μέρα με την μέρα σερνόνταν γονατιστός κρατώντας ένα ραβδί και σπρώχνωντας ένα καρότσι με τα απαραίτητα.

Τα γόνατά του προστατεύονταν από πολλές στρώσεις υφάσμα, ενώ στις μπότες είχαν τοποθετηθεί ρόδες για να διευκολύνεται.

Τις νύχτες τις περνούσε στο δάσος δίπλα στον δρόμο, χωρίς να υπολογίζει τους κινδύνους και τις καιρικές συνθήκες.

Είχε μόνο την επιθυμία να υπηρετήσει τον Θεό και τους ανθρώπους.

Ο Αλέξανδρος εκοιμήθη εν Κυρίω.

Οι προσευχές του και η θυσία του μένουν ζωντανή μαρτυρία της αγάπης για τον Θεό και τους ανθρώπους.

Είθε ο Θεός να δεχτεί τον Αλέξανδρο στην Βασιλεία των Ουρανών...

✧ ✦ ✧ "Πριν φύγουν οι γονείς μου, μου είπαν να ανοίξω το φάκελο που είχαν μέσα στο κομοδίνο τους στην κρεβατοκάμαρα τους, αν τυχόν δεν τα καταφέρουν να μείνουν εν ζωή ένας από τους δύο. Έφυγαν με μια εβδομάδα διαφορά... Ο φάκελος περιείχε 100 ευρώ και τα ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων και μου έγραφαν ως επιθυμία τους να τελεσθεί Ιερό Σαρανταλείτουργο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών τους...

 

     |α(μ)Φιερωμένο σ΄εκείνα τα σχολεία, 

που ακόμα μέσα σε αυτόν τον χαμό,

αύριο, Μεγάλη Μέρα των Εισοδίων της Θεοτόκου,

επέλεξαν να κάνουν Εκκλησιασμό στους Ιερούς Ναούς τους

και όχι 2 ώρες μάθημα ακόμα...

                                                       ·

Ήρθε ένας νεαρός και μου έδωσε τα δώρα για το Ιερό Σαρανταλείτουργο και μου είπε....

 

Πάτερ, εγώ πέρυσι έχασα τους γονείς μου από αυτή την αρρώστια, που έχει πέσει επάνω μας όλο αυτό το διάστημα...

Πριν φύγουν οι γονείς μου, μου είπαν να ανοίξω το φάκελο που είχαν μέσα στο κομοδίνο τους στην κρεβατοκάμαρα τους, αν τυχόν δεν τα καταφέρουν να μείνουν εν ζωή ένας από τους δύο.....

Έφυγαν με μια εβδομάδα διαφορά...

Ο φάκελος περιείχε 100 ευρώ και τα ονόματα ζώντων και κεκοιμημένων και μου έγραφαν ως επιθυμία τους να τελεσθεί Ιερό Σαρανταλείτουργο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών τους...

Εγώ πάτερ ήμουν ναρκομανής.

Πολλές φορές έχω κλέψει χρήματα ή εξανάγκασα τους γονείς μου να μου δώσουν χρήματα για να πάρω ουσίες.

Όταν έφυγαν οι γονείς μου αισθάνθηκα ένα κενό, αισθάνθηκα κατά περίεργο τρόπο την σημασία της απειλής των ουσιών για την ζωή μου αλλά και το βάρος που έδινα στην ψυχή των γονέων μου...

Είχα 100 ευρώ και μετά από 5 χρόνια ήταν η πρώτη φορά που αυτά τα χρήματα δεν τα σπατάλησα, αλλά τα έδωσα για τον σκοπό που μου ζήτησαν οι γονείς μου...

Πήγα σε έναν Ιερό Ναό, τα έδωσα και εκτός αυτού πήγαινα σε κάθε λειτουργία, νήστεψα, βέβαια δεν πήγα να κοινωνήσω, σταμάτησα τις ουσίες και για όλες αυτές τις ημέρες ανακάλυψα μια δύναμη να ελέγχω τον εαυτό μου και αυτό προερχόταν από την ιδέα που είχα στο μυαλό μου...

Ότι για πρώτη φορά μετά από χρόνια οι γονείς μου θα χαίρονται που με βλέπουν κατ' αυτό τον τρόπο...

Κάθε βράδυ τους έβλεπα στον ύπνο μου και κάθε πρωί τους μνημόνευα στην Θεία Λειτουργία, ένιωθα τέτοια αγαλλίαση και ευχαρίστηση που έκανα αυτό το πράγμα, που σήμερα 1 χρόνο μετά, είμαι ακόμα αυτός ο άνθρωπος που έκανε τους γονείς του να χαίρονται...

Ξέρεις γιατί πάτερ;

Γιατί οι γονείς αν και ήξεραν ότι είμαι αδύναμος να το καταφέρω, μου έδειξαν εμπιστοσύνη ακόμα και μετά θάνατον ότι θα πράξω το σωστό, κάτι που εγώ στον εαυτό μου δεν θα το έδινα...

Είχαν εμπιστοσύνη στον Θεό ότι θα μου δώσει την δύναμη να το κάνω και όντως το έκανα και τώρα η ζωή μου θα είναι αφιερωμένη στο να τους αναπαύω με τα έργα μου την ψυχούλα τους...

 

Αυτή είναι η σημασία του Ιερού Σαρανταλείτουργου, αγαπητοί μου αδερφοί...

 

  |π.Σπυρίδων

Ενορία Μεγάρχης

   (εμείς από τον π.Μιχαήλ Αρωνίου)

   |το υπέροχο πρόσφορο από τον εκ των "συν αυτώ", Κωνσταντίνος Τσόλκας...

☆ Σπάρταθλον 2025 – 246 χλμ. Δύναμης, Πόνου & Ψυχής... |Γιώργος Κυριακουλάκος - Λίγο ακόμα...

👉  246 χιλιόμετρα. 

Ένας αγώνας πέρα από τα όρια του σώματος.

"Το Σπάρταθλον 

δεν είναι απλά ένας μαραθώνιος, 

είναι ένα ταξίδι μέσα από πόνο, 

αμφιβολίες και αντοχές...

Όταν το σώμα λύγιζε, 

η ψυχή βγήκε μπροστά 

για να με οδηγήσει 

ως το άγαλμα του βασιλιά Λεωνίδα στη Σπάρτη..."

       |Γιώργος Κυριακουλάκος - Λίγο ακόμα...

✔ Δες το απίθανο βίντεο - μαρτυρία 

για το τι σημαίνει να μην τα παρατάς 

και να λες "Λίγο Ακόμα, Λίγο Ακόμα..."

                  |Σχετικό...

  Η ανάρτηση - α(μ)Φιέρωμα 

που κάναμε τέτοιες μέρες το 2023, 

όταν ανακαλύψαμε για πρώτη φορά 

τον Παναγιώτη Καραϊσκο, 

που κέρδισε προχθές τον Μαραθώνιο 2025...

    |"αμΦ." ΥΓ:

Να, κάτι τέτοιους όμορΦους ανθρώπους βλέπουμε, 

σαν τον Παναγιώτη, σαν τον Γιώργο,  

(που΄ναι "αμΦοτεροδέξιοι", 

αλλά συνήθως δεν το ξέρουνε) 

και αναρωτιόμαστε φωναχτά:

   "Κι ακόμα τολμάς να λες, 

ξεφτίλα εαυτέ μου, πως ... 

"Δεν αντέχω άλλο; Ντροπή σου..."

                Ντροπή μας και ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ....

   |Κι ένα off the record quiz :

    Μέτρα πόσα "λίγο ακόμα" είπε ο φοβερός Γιώργος Κυριακουλάκος στο τρελό video, 

στο οποίο μας περιγράφει τα 246 χλμ. 

που έτρεξε από την Αθήνα μέχρι την Σπάρτη, 

πριν πέσει στον τερματισμό, 

κλαίγοντας με αναφιλητά, 

μπροστά στα πόδια του Λεωνίδα!

               

Μέτρα τα "λίγο ακόμα" και γράψ΄τα μας στα σχόλια.

  [Δώρο - έκπληξη, 

για όποιον θαρραλέο "συν αυτώ" 

μετρήσει, τολμήσει και θελήσει! 

Επώνυμα...]

           

☆ Ίσως το ομορΦότερο άγγιγμα, που έχεις δει ποτέ! |Όταν o Joseph χαιρέτισε την Carson...

 

👉 Τον Απρίλιο του 2019, 

μετά από έναν αγώνα των Orlando Pride, 

η επαγγελματίας παίκτρια Carson Pickett, 

η οποία γεννήθηκε χωρίς το αριστερό της αντιβράχιο, 

συνάντησε τον 21 μηνών Joseph Tidd, 

έναν μικρούλη οπαδό, 

που γεννήθηκε επίσης με υπανάπτυκτο αριστερό χέρι!

 

Χαιρετήθηκαν με ένα "χτύπημα στον αγκώνα", 

το οποίο έγινε παγκόσμιο σύμβολο θάρρους 

και κατάρριψης στερεοτύπων!

 

Τι όμορφη φωτογραφία! ❤

πηγή

✨ Η δική του προσευχή μάς κρατά όλους καλά ...

 

Πρωί πρωί συναντώ ένα παιδάκι μικρό, πρώτες τάξεις του Δημοτικού θα ήταν, με την σάκα του στην πλάτη και μια μπάλα κάτω από την μασχάλη!

Έκλεινε την πόρτα της αυλής και έκανε τον σταυρό του 3 φορές!!!

Κοντοστάθηκα να τον καμαρώσω και σκέφτηκα πως η δική του προσευχή μάς κρατά όλους καλά ...

Sissi Kossiva

✨ Σιωπηλά...

 

[Κείμενο και επιλογή φωτογραφίας: Yannis Gounaridis]

✨"Ό,τι καλό έχω είναι του θεού, ό,τι σκάρτο έχω εν δικό μου" ...

 

✨Τι όμορφος λόγος από έναν άνθρωπο πραγματικά εικόνα του θεού...

Δεν είναι Μοναχός, ούτε Ιερέας, ούτε Επίσκοπος!!

Αλλά είναι πραγματικά άνθρωπος του Θεού!! 

Χθες μας το είπε ξεκάθαρα στην ομιλία του...

✨Ο άνθρωπος για την πνευματική του πρόοδο χρειάζεται να σέβεται την Εκκλησία, τα Μυστήρια και τον Ιερέα...

Αλήθεια εμείς τι κάνουμε για αυτό;

✨Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι εδώ και πολλά χρόνια, όχι μόνο ως χώρος λατρείας και προσευχής αλλά ως μια κοινότητα!! 

Μια κοινότητα που πρέπει να παλεύει καθημερινά για να διατηρήσει αυτόν τον θησαυρό που λέγεται πίστη στον τριαδικό Θεό!! 

Εμείς αντί αυτού οπισθοχωρούμε και πολλές φορές πολεμούμε την Εκκλησία!!

✨Τα μυστήρια;

Τι δώρο μας άφησε ο Θεός!!!! 

Όλα τα μυστήρια κρύβουν μέσα τους ένα τεράστιο δοχείο που περιέχει το Άγιο Πνεύμα.

Δεν Θα το δούμε αλλά θα το νιώσουμε.

Είναι δώρο.

Όταν κάποιος σου φέρει ένα κουτί που έχει ένα δώρο μέσα και δεν το ανοίξεις, τότε δεν θα είναι δώρο για σένα, αλλά ένα σκέτο κουτί!!!

✨Έτσι και για τα μυστήρια που μας έδωσε ο Θεός αν αφήσουμε κλειστό το κουτί και δεν συναισθανθούμε την αμαρτωλότητα μας, για να πάμε στην εξομολόγηση και να ζητήσουμε ταπεινά του Κυρίου μας 

"Βασιλιά μου Τσε Αφέντη μου, αμάρτησα συγχώρεσε με", 

τότε δεν θα νιώσουμε ποτέ την δύναμη και την χαρά αυτού του δώρου...

✨Για τους ιερείς;

✨Μα δείτε τι Χάριν κρύβει το ράσο.

Το ράσο είναι φως θεού!!! 

Κρίνουμε τους παπάδες και ξεχνάμε ότι μέσω αυτών συγχωρούνται οι αμαρτίες μας, μέσω αυτών κοινωνούμε το σώμα και το αίμα Του Χριστού μας, μέσω αυτών βαπτιζόμαστε και λαμβάνουμε την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος...

✨ Ο Θεός το επέτρεψε αυτό και εμείς αντί να πούμε Χριστέ μου σε ευχαριστούμε που μας έστειλες αυτούς τους ανθρώπους για να έχουμε την δυνατότητα να ενωθούμε μαζί σου, να μετανοήσουμε και να συγχωρεθούμε, εμείς τους σταυρωνουμε και τους πολεμούμε..

✨Αδελφοί μου, δεν μου αρέσει να γράφω γιατί εγώ χειρότερος από όλους είμαι.

Μου αρέσει όμως να μοιράζομαι με όλους τους αδελφούς μου την Χαρά αυτού του δώρου που μου έδωσε ο Θεός.

Δεν υπάρχει αλλού χαρά!! 

Όπου και αν ψάξει ο άνθρωπος στην γη δεν θα γεμίσει ποτέ η ψυχή του χαρά.

Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει!!

✨"Όποιος έχει λύπη, ο Θεός του λείπει" (Άγιος Παΐσιος)

✨ Οι μέρες περνούν και πρέπει καθημερινά να προετοιμαζόμαστε για την αληθινή κατοικία μας που δεν είναι η γήινη, αλλά η Ουράνια κατοικία μας μαζί με τον αληθινό Δεσπότη και Κύριο μας.

Μπορεί και αύριο να φύγουμε!

✨Ας καταλάβουμε πως για την σωτηρία μας θα παίξει ρόλο και ο αδελφός μας.

Αυτός θα μας βοηθήσει να σωθούμε.

Αυτός είναι ένας τρόπος να δείξουμε αν αγαπούμε αληθινά τον Θεό.

Τον άνθρωπο που τον βλέπουμε πρώτα να αγαπήσουμε και ύστερα θα αρχίσουμε να νιώθουμε και πιο έντονα την παρουσία του θεου.

✨ Για την αγάπη του Χριστού 

να συγχωρέσουμε όσους μας πόνεσαν, 

για την αγάπη του Χριστού να ελεήσουμε, 

για την αγάπη του Χριστού να αγαπήσουμε!!

✨Όλους ξεχωριστά και τους φίλους και τους εχθρούς!! 

Γιατί όλοι είμαστε αδέλφια...

Έχουμε στο DNA μας τον Σωτήρα του κόσμου.. 

Που ήρθε για τον κάθε ένα από εμάς.. 

Για τον άσωτο, 

για την πόρνη, 

για τον ληστή 

και τον τελώνη!!! 

Που μετανοεί...

   |Κύριος Ηράκλης ο Ριζοκαρπασίτης

  [από τον Αντρέα Χατζηχρήστου

πηγή: Το μέγα Γεροντικόν

 |εμείς από την εκ των "συν αυτώ", Βάσω Καλλιανού