Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγίων Ραφαήλ Νικολάου και Ειρήνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αγίων Ραφαήλ Νικολάου και Ειρήνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 22 Απριλίου 2025

~ Εις μνήμην... Ο Χρήστος κοιμήθηκε το βράδυ της Ανάστασης του 2022. Κηδεύτηκε σαν σήμερα 4 μέρες μετά, ανήμερα της εορτής του Αγίου που λάτρευε, για τον οποίον είχε αλλάξει η ζωή του από τότε που είχε την «προσωπική συνάντηση» μαζί του...


     |το πρωτοδημοσιεύσαμε τον καιρό που συνέβη. 

Είναι πολύ δυνατό για να μείνει στην αφάνεια

και να μην το δουν και νέες ψυχές φέτος...



|συνεχίζει την "μάζωξη" προς τα πάνω ο Θεός.
Και παίρνει αγαπημένα του παιδιά
συνοδεύοντάς τα με τους αγαπημένους τους Αγίους...
                                        ~ εκ των "συν αυτώ".-      
   

Ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος γονάτισε πάνω στο μνήμα του Χρήστου. 

Προσευχήθηκε. 

Είχε μάθει την ιστορία του, από συγγενείς και φίλους του αδικοχαμένου παλικαριού.

Ο Χρήστος Σταυρόπουλος σκοτώθηκε το βράδυ της Ανάστασης, όταν ένα όχημα έκανε αναστροφή στα Σιχαινά και εκείνος οδηγούσε τη μηχανή του και «καρφώθηκε» πάνω του.

Το περασμένο Σάββατο έγινε το τρισάγιό του, και ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την επιθυμία να παραστεί, όπως είχε κάνει και στην κηδεία του, μετά το Πάσχα 2022, ανήμερα της εορτής του Αγίου Ραφαήλ! 

Γιατί ο Χρήστος κηδεύτηκε (τυχαία;) εκείνη την ημέρα. 

Τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατό του, ανήμερα της εορτής του Αγίου που λάτρευε, για τον οποίον είχε αλλάξει η ζωή του, και το σημαντικότερο; 

Γιατί όπως ο ίδιος είχε περιγράψει και το επιβεβαίωναν και οι φίλοι του είχε «προσωπική συνάντηση» μαζί του.

Η συγκλονιστική αυτή ιστορία ξεκινά πριν πολλά χρόνια, το 2010 όταν ο Χρήστος ήταν μόλις 19 ετών και είχε ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία.

Οπως μας περιέγραψε η αδελφή του Βασιλική, εκείνη την ημέρα έβρεχε καταρρακτωδώς και ο Χρήστος μαζί με την παρέα του (περίπου 8 άτομα) βρίσκονταν σε ένα καφέ στην Βούντενη. 

Την ιστορία περιέγραψε στους συγγενείς του ο ίδιος και επιβεβαίωσαν οι φίλοι του – αυτόπτες μάρτυρες.


«Κάποια στιγμή ανοίγει η πόρτα του καφέ και μπαίνει μέσα ένας άνδρας. 

Δεν είχε βραχεί, δεν κρατούσε ομπρέλα και αυτό έκανε εντύπωση. 

Πηγαίνει στον Χρήστο και τον αποκαλεί με το όνομά του, ενώ ο αδελφός μου δεν τον είχε ξαναδεί. 

Τον καλεί να βγει έξω. 

Ο Χρήστος σηκώνεται και τον ακολουθεί. 

Οι φίλοι του επιχείρησαν να πάνε μαζί του, αλλά εκείνος τους είπε να καθίσουν στη θέση τους. 

Ο άνδρας τού ζήτησε να μεταβούν στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. 

Στάθηκαν κάτω από το σκέπαστρο για να μην βρέχεται ο Χρήστος, γιατί ούτως ή άλλως ο άνδρας δεν βρεχόταν. 

Του είπε κάποια πράγματα για το παρελθόν και το μέλλον. 

Ο Χρήστος επέμενε να μάθε ποιος είναι.

Χρήστος Σταυρόπουλος: Το όραμα του Πατρινού που σκοτώθηκε το βράδυ της Ανάστασης - Συγκλονίζει η αδελφή του στην «Π»

Το τρισάγιο έγινε από τον ίδιον τον Μητροπολίτη

Ο άνδρας τού πιάνει το χέρι και ο αδελφός μου το αισθάνθηκε σαν μπαμπάκι. 

Ο άνδρας που ευωδίαζε του είπε ότι «κάτι του έχει τάξει και δεν το ‘χει κάνει». 

Ο Χρήστος τον ξαναρώτησε ποιος είναι και τότε ο άνδρας του είπε να μπει μέσα στο εκκλησάκι και να κοιτάξει την εικόνα τέρμα αριστερά. 

«Αυτός είμαι» του είπε. 

Ο Χρήστος μπήκε μέσα και είδε την εικόνα του Αγίου Ραφαήλ. 

Οι φίλοι του τον είχαν ακολουθήσει τελικά και είδαν τη σκηνή. 

Ο άνδρας άρχισε να κατηφορίζει… ενώ δεν βρεχόταν! 

Η παρέα ήταν συγκλονισμένη. 

Ηταν μεσάνυχτα και ο νεαρός πήγε γρήγορα σπίτι του. 

Διηγήθηκε στην μητέρα του όλα όσα είχε βιώσει.

 Από εκείνη την ημέρα η ζωή του άλλαξε. 

Πήγαινε συχνά στο Μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ στη Μυτιλήνη, ενώ από όλα όσα του είπε ο άνδρας που συνάντησε, μόνο ένα δεν είχε πει στις αδελφές και τη μητέρα του. 

Το μόνο που είχε πει στη Βασιλική ήταν ότι

«Κάποιος θα φύγει. Οχι η μαμά. Θα δεις και θα καταλάβεις» είχε πει ο Χρήστος.

Η οικογένεια συνδυάζει εκείνα τα περιστατικά με τον πρόωρο θάνατό του. 

Και ο εξομολόγος του είχε πληροφορηθεί όσα του είχαν συμβεί ενώ και ο Μητροπολίτης ήταν ενημερωμένος. 

Μάλιστα είχε παραστεί και στην κηδεία και στον επικήδειο είπε ότι 

«Το παιδί είναι μαζί με τους Αγίους. Ανέβηκε επάνω, και έψαλε το Χριστός Ανέστη μαζί με τον Αγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και υποδέχθηκε πρώτος τον Χριστό στην Ανάστασή του».

Τα ίδια συγκινητικά λόγια είπε ο Μητροπολίτης και στο τρισάγιο. 

Ο Σεβασμιώτατος γνώριζε τα πάντα για την ιστορία του 31χρονου που «έφυγε» τόσο νωρίς.


«Στο φέρετρο ήταν λες και χαμογελούσε. 

Είχε το χρώμα του, δεν του έβαλαν μακιγιάζ, μας έχει δώσει τρομερή δύναμη. 

Γνωρίζουμε ότι είναι κοντά στον Αγιο Ραφαήλ. 

Το πιστεύουμε» 

είπε στην «Π» η Βασιλική Σταυροπούλου.


πηγή

(σε μας το έστειλε η φίλη, Vajula Sc)



Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2025

✨ «Μαμά, το κοριτσάκι στην γωνία, δεν το βλέπεις;»

 

  Η Αγία Ειρήνη της Λέσβου 
(Εικόνα από το Ιερό Προσκύνημα των Αγίων  Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στο Άνω Σούλι του Μαραθώνα)

-     

"Θα ήθελα να σας διηγηθώ το δικό μου θαύμα που βίωσα με το γιο μου με τη χάρη των αγίων, 5 χρόνια πριν. 

Ο Βασίλης μου γεννήθηκε με κάποιες κηλίδες στο κορμάκι του. 

Τότε μας είπαν οι γιατροί ότι θα είμαστε σε παρακολούθηση, το παιδί θα κάνει μια μαγνητική στο κεφάλι κάθε 6 μήνες και θα κοιτάζεται και από οφθαλμίατρο. 

Έτσι και κάναμε και όλα καλά. 

Φτάνουμε στην ηλικία των 4,5 ετών. 

Εκεί, στη μαγνητική βρίσκουν στο παιδί ένα αγγείο στο κεφάλι του πιο στενό. 

Μας λένε ότι το παιδί πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο και πρέπει να το δει άμεσα παιδονευροχειρούργος, γιατί κινδυνεύει να πάθει εγκεφαλικό. 

Γυρίζουμε σπίτι, 

εγώ έχω χάσει την γη κάτω από τα πόδια μου, 

όλη μέρα κλαίω, 

κλείνω ραντεβού στην Θεσσαλονίκη σε παιδονευροχειρούργο, 

πάμε εξετάζει το παιδί κοιτάζει την μαγνητική, 

με πιάνει από της πλάτες και μου λέει: 

"Πρέπει να φανείς πολύ δυνατή, 

έχεις πολύ δρόμο μπροστά σου, 

το παιδί έχει αυτό που σου είπαν 

και θα χρειαστεί να μεταβεί το παιδί στο εξωτερικό..."


Γυρίζουμε σπίτι, μένουμε επαρχία. 

Κλάμα, 

κλάμα, 

κλάμα, 

πάμε να πάρουμε δεύτερη γνώμη, 

αυτή τη φορά στην Αθήνα. 

Πάμε στο γιατρό, μας λέει και εκείνος τα ίδια ακριβώς με τη μόνη διαφορά ότι θα χειρουργούσε εκείνος το παιδί με κόστος 30.000 και άμεσα, γιατί το παιδί κινδυνεύει από εγκεφαλικό. 

Το παιδί εν τω μεταξύ ασυμπτωματικό υγιέστατο, ό,τι είχαν βρει ήταν μόνο ότι έδειχνε η μαγνητική. 

Γυρίζουμε σπίτι επαρχία, τρελάθηκα. 

Να λέμε ότι έχουμε πάρει 2 γνώμες γιατρών και οι δυο μας είπαν το ίδιο, άρα πρέπει να βρούμε τα χρήματα να χειρουργησουμε το παιδί, δεν γίνεται αλλιώς… 

Το βράδυ, ενώ έκλαιγα και ύπνο δεν είχα, διάβασα τα θαύματα του Αγίου Ραφαήλ στο Άνω Σούλι και λέω 

"Άγιοί μου, έχω πάρει δύο γνώμες και είναι ίδιες, 

μόνο εσείς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί μου". 


Και σκέφτομαι να ξημερώσει 

και να πω στο σύζυγο 

να κανονίσουμε το συντομότερο να πάμε στον Άγιο Ραφαήλ 

στην Μυτιλήνη να προσευχηθούμε…

 

Και εδώ αρχίζει το θαύμα μας. 

Ξημερώνει, δεν έχω προλάβει να πω κάτι στο σύζυγο, ανοίγω το κινητό μου και βλέπω μια γυναίκα από την πόλη που μένουμε, η Εύη η Ζ., ένας άνθρωπος καλοσυνάτος και με πολλή πίστη που την έστειλε ο Άγιος να μου δείξει το σωστό δρόμο και έχει κάνει μια ανάρτηση στο διαδίκτυο ότι στο Αγρίνιο κοντά στην πόλη μας βρίσκεται η κάρα του Αγίου Ραφαήλ από την Μυτιλήνη. 

Αμέσως της στέλνω να την ρωτήσω μέχρι πότε θα είναι και την ίδια μέρα το απόγευμα παίρνω το σύζυγο και τα παιδιά και πάμε να προσευχηθούμε. 

Μπαίνοντας στην εκκλησία ήταν ένας κύριος στην πόρτα δίνει στο γιο μου ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο με βαμβάκι με λαδακι, το ανοίγει ο μικρός μόνος και άρχισε και σταυρωνόταν μόνος του. 

Προσευχόμαστε, ανάβουμε το κεράκι μας, παίρνουμε το λαδάκι μας και μια εικόνα και επιστρέφουμε σπίτι… 

Ο γιος μου είχε δεθεί τόσο πολύ με την εικόνα των αγίων που αν δεν την φιλούσε και αν δεν την είχε αγκαλιά δεν κοιμόταν... ταυτόχρονα εγώ του έλεγα: 

Παρακάλεσε τον άγιο Ραφαήλ να σε κάνει καλά, εσύ που έχεις καθαρή ψυχούλα και έλεγε η ψυχή μου, άγιε μου Ραφαήλ κάνε με καλά και ταυτόχρονα στο σημείο που μας είχαν πει για το αγγείο το σταύρωνα με λαδάκι κάθε μέρα... 

Κανονίζουμε να πάμε και σε τρίτο γιατρό στο Παίδων στην Αθήνα. 

Πριν πάμε, παίρνω τηλέφωνο στο μοναστήρι στον Άγιο Ραφαήλ στο Άνω Σούλι, το σηκώνει ένας μοναχός, εγώ με κλάματα και λυγμούς εξηγώ τι ακριβώς έχει το παιδί και του ζητώ να διαβάσει μια προσευχή για το παιδί. 

Ο ίδιος με ρωτάει 

σε ποιο σημείο είναι αυτό που βρήκαν στο παιδί, 

μου λέει: 

"Για αρχή, 

δεν θέλω να κλαίς και να μεταφέρεις άσχημο κλίμα στο παιδί, 

δεύτερον συνέχισε να σταυρώνεις το παιδί, 

τρίτον θα προσευχηθείς γονατιστή 

και τέταρτον ο Άγιος Ραφαήλ δεν άφησε κανένα παιδί αβοήθητο, 

δεν θα αφήσει το δικό σου, 

να δεις που στο γιατρό που θα πάτε στην Αθήνα 

το παιδί δεν θα έχει τίποτα 

και οι γιατροί θα τρίβουν τα μάτια τους. 

Μόνο που στη διαδρομή που θα πηγαίνεις στην Αθήνα 

θα λες σε όλο το δρόμο: 

«Άγιε μου Ραφαήλ προχώρα εσύ μπροστά και εμείς σε ακολουθούμε» 

και μου λέει: 

"Ό,τι χρειαστείς να μας ξανα-πάρεις".

Τον ευχαριστώ και κλείνω το τηλέφωνο. 

Από εκείνη τη στιγμή και μετά μέσα μου κάτι είχε γαληνεύσει. 


Έρχεται η μέρα που θα ξημέρωνε να φύγουμε για Αθήνα για το Παίδων. 

Το προηγούμενο απόγευμα πριν ταξιδέψουμε καθόμαστε με την κόρη μου και τον Βασίλη στην κρεβατοκάμαρα και παίζουμε σε κάποια στιγμή ο Βασίλης μου λέει: 

«Τι είναι αυτό μαμά;» και κοιτάζει σε ένα κενό σημείο στο δωμάτιο. 

Λέω 

«Ποιο;» 

Mου λέει: 

«Mαμά, το κοριτσάκι στην γωνία, δεν το βλέπεις;». 

Λέω 

«Ποιο κοριτσάκι;». 

Μου λέει 

«Το κοριτσάκι από την εικόνα με άσπρο φόρεμα, 

είναι στην γωνία, 

με κοιτάζει και χαμογελάει». 

«Άαα, ναι» 

του λέω 

«Έχεις δίκιο», 

για να μην φοβηθεί, εγώ όμως δεν έβλεπα τίποτα, ούτε η κόρη μου. 

Μου λέει 

«Τώρα μαμά μου χαμογέλασε και έφυγε»… 

Εγώ κατάλαβα ότι το θαύμα των Αγίων είχε γίνει, 

όμως δεν είπα σε κανέναν τίποτα γιατί λέω θα με πούνε τρελή… 


Ξημερώνει η μέρα και ταξιδεύουμε, 

εγώ έλεγα από μέσα μου συνέχεια τα λόγια που μου είχε πει ο μοναχός, 

όμως το ταξί μας ήταν τόσο γαλήνιο λες και πηγαίναμε εκδρομή… 


Φτάνουμε στο Παίδων, 

έρχεται ο γιατρός βάζει το CD, 

βλέπει την εξέταση και αρχίζει και γελάει. 


Μου λέει: 

«Τι σας είπαν κύρια μου ότι έχει το παιδί; 

Το παιδί δεν έχει τίποτα. 

Έχει ένα στενεμένο αγγείο. 

Του το έχει δώσει ο Θεός. 

Ο εγκέφαλος του παιδιού αιματώνεται κανονικά, 

οπότε πράγματα που δεν μας ενοχλούν δεν τα αγγίζουμε… 

πάρτε το παιδί και πάτε σπίτι σας…» 


Και ναι το θαύμα είχε γίνει, 

οι Άγιοι έσωσαν το παιδί μου, 

εμείς σπίτι δεν γυρίσαμε, 

πήγαμε κατευθείαν στο μοναστήρι να εκπληρώσουμε το τάμα μας 

και να ευχαριστήσουμε τους Αγίους… 


Σήμερα ο Βασίλης μου είναι 10 χρονών υγιέστατος, 

πηγαίνει Πέμπτη Δημοτικού, 

ένα χαμογελαστό παιδί και καλόκαρδο…


 Και εννοείται, 

όποτε μας δίνεται η ευκαιρία θα ερχόμαστε στη Μονή 

για να ευχαριστούμε τους Αγίους Ραφαήλ, Αγία Ειρήνη, Άγιος Νικόλαο...

 

    |Αποστολία Γ. Άρτα - Τηλ. ...


πηγή


  (μας έστειλε ο Παναγιώτης, εκ των "συν αυτώ"...)



  * Ποια όμως είναι η Αγία Ειρήνη που τιμάται μαζί με τον Άγιο Ραφαήλ και τον Άγιο Νικόλαο και εορτάζουν από κοινού την Τρίτη του Πάσχα εκάστου έτους;


Βεβαίως, δεν είναι η Αγία Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς που γιορτάζει στις 5 Μαΐου, ούτε είναι η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου που γιορτάζει στις 28 Ιουλίου. Υπάρχουν πολλοί Άγιοι και πολλές Αγίες που έχουν συνωνυμία, αλλά πρόκειται βεβαίως περί διαφορετικών προσώπων.

 

     Ποια ήταν, λοιπόν, η Αγία Ειρήνη;


Η Αγία Ειρήνη (γνωστή και ως Αγία Ειρήνη της Λέσβου) ήταν η κορούλα του Προεστού του χωριού της Θερμής (των Καρυών) της Μυτιλήνης, δίπλα από το οποίο υπήρχε το Μοναστήρι του Γενεσίου της Θεοτόκου, όπου είχε εγκατασταθεί ο Άγιος Ραφαήλ ως Ηγούμενος μαζί με τον υποτακτικό του, τον Άγιο Νικόλαο. Ο Προεστός Βασίλειος, ο πατέρας της Αγίας Ειρήνης, (μαζί με το δάσκαλο του χωριού Θεόδωρο) ήταν εκείνος που είχε οδηγήσει τον Άγιο Ραφαήλ και τον Άγιο Νικόλαο, αφότου έφυγαν πρόσφυγες από τη Θράκη, μετά την άλωση της Κωσταντινουπόλεως, να εγκαταβιώσουν στο Μοναστήρι της Θερμής των Καρυών της Λέσβου και έγινε σταδιακά θερμός φίλος του Ηγουμένου Ραφαήλ και του Διακόνου Νικολάου.

      Ποια ήταν η προσωπικότητα της Αγίας Ειρήνης;

Η γυναίκα του Προεστού Βασιλείου και μητέρα της Αγίας Ειρήνης, Μαρία, σε όνειρα στα οποία εμφανίστηκε διηγήθηκε τα εξής...


   |αν θες το υπόλοιπο, συνέχισε να διαβάζεις εδώ...



Δευτέρα 29 Ιουλίου 2024

✨ " ... Έψαχνε με επιμονή για μήνες να βρει τον τόπο, που του είχε υποδείξει ο Άγιος Ραφαήλ στο όνειρο του... Καθώς βρισκόταν δίπλα σε μια στάνη γυρίζει το βλέμμα του και βλέπει τον βράχο που έψαχνε, και πάνω του τον Άγιο να του δείχνει με το χέρι του τον τόπο. «Εδώ!»

 



~ Γράφει ο εκ των "συν αυτώ" καθηγητής, Βασίλης Φράγκος...


Σούλι, Μαραθώνα... 


Το φυσικό και το μεταφυσικό στοιχείο σε άριστο συνδυασμό. 


Οι ακτίνες του ήλιου αφήνουν έναν υπέροχο ορίζοντα πίσω από το εκκλησάκι του Αγίου Ραφαήλ, που μέσα του βρίσκεται ο βράχος όπου εμφανίστηκαν σε όραμα τρεις Άγιοι, 

Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη το 1995.

 

Ο ιερέας έψαχνε με επιμονή να βρει τον τόπο, που του είχε υποδείξει ο Άγιος Ραφαήλ στο όνειρο του.


 Είχε χαράξει με το δάκτυλό του έναν κύκλο στο χάρτη και μέσα εκεί, του είχε πει να αναζητήσει το βράχο όπου βρισκόταν όρθιος ο Άγιος.

 

Έψαχνε για μήνες να βρει το σημείο αυτό ανάμεσα στα γύρω χωριά και κάποια στιγμή, καθώς βρισκόταν δίπλα σε μια στάνη γυρίζει το βλέμμα του και βλέπει τον βράχο που έψαχνε, και πάνω του τον Άγιο να του δείχνει με το χέρι του τον τόπο. 


«Εδώ!» 


κι έκανε μια κίνηση με το χέρι προς τα κάτω...


[Ο Άγιος Ραφαήλ, μετά των Αγίων Νικολάου και Ειρήνης, δείχνοντας τον τόπο για την ανέγερση Ναού Του επί του χαρακτηριστικού Βράχου στο Άνω Σούλι Μαραθώνος...]


 

Ο ιερέας μάς είπε ότι δεν ξέρουν γιατί επέμενε ο Άγιος να γίνει όλη αυτή η αποκάλυψη. 


Ίσως γιατί έζησε κάποτε εδώ ως ασκητής πριν πάει στη Μυτιλήνη, όπου μαρτύρησε. 


Πάντως το μέρος ονομάζεται όρος των Αμώμων (Αγίων) και ασκήτευαν τότε πολλοί μοναχοί.

 

Η παρουσία του είναι συγκλονιστική. 


Το βλέμμα του στην ολόσωμη εικόνα απαλό και ήρεμο. 


Η ζωή του αποκαλύφθηκε το 1960 στα όνειρα των κατοίκων της Θέρμης Μυτιλήνης κι έτσι μάθαμε το όνομά του, τη ζωή του, το μαρτυρικό του τέλος.


 Είναι μια ιστορία 

που πείθει και τον πιο δύσπιστο 

ότι ο Θεός είναι ζωντανός.

 


Ζωντανός λοιπόν ο Άγιος. 


Το καλοκαίρι του 2017 βρισκόμουν σε μια εκδήλωση στη Θέρμη της Μυτιλήνης με κάτι φίλους και όταν συνειδητοποίησα ότι πέφτει ο ήλιος, πήρα το αμάξι και έτρεξα να προλάβω ανοιχτό το μοναστήρι.

 

Ανέβαινα με άγχος το δρόμο, γιατί φοβόμουν μήπως έκλεισαν. 


Δεν είχα περιθώριο για άλλη μέρα. 


Τελικά όλα ήταν ήρεμα και όμορφα, λίγος κόσμος και το πιο σημαντικό, ο τάφος με τα λείψανα του Αγίου μόνος, χωρίς κόσμο. 



Κάθισα πολλή ώρα σε μια άκρη, 

σαν να είχα μια προσωπική συνάντηση μαζί του...

 

Μετά από λίγο καιρό έπεσα από τη στέγη 

ζώντας ένα συνεχόμενο θαύμα... 


Αναζητούσα τον άγιο που γιόρταζε τη συγκεκριμένη μέρα. 


Τελικά μετά από μήνες βρήκα ότι γιόρταζε 

το συγκεκριμένο μοναστήρι στο Άνω Σούλι Μαραθώνα


Ήταν η μέρα αποκάλυψης των Αγίων.

 

Με άφησε τελικά κι εμένα ο Άγιος να τον ψάξω...


 24 Ιουλίου βρεθήκαμε εκεί, για μια ακόμα φορά.


 Λίγοι άνθρωποι, αλλά ευδιάθετοι. 


Ένας ιερέας μας αφηγήθηκε την ιστορία της αποκάλυψης των Αγίων, προσκυνήσαμε στο ιερό τόπο και φύγαμε από τους τελευταίους.

 

Η ζωή μας και η σωτηρία μας κρέμεται από την επέμβαση των αγίων. 


Ας τους έχουμε πάντα δίπλα μας...



|για όποιον διψά να θυμηθεί 

ή να μάθει για τον Άγιο Ραφαήλ 

και τους άλλους 2 αγαπημένους μας Αγίους,

εδώ όλες οι αναρτήσεις μας για εκείνους...



Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024

☆ Στις 3 Ιουλίου η εκκλησία μας εορτάζει την εύρεση του τάφου και των λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρα Ραφαήλ και των Αγίων Νικολάου και Ειρήνης εν Μυτιλήνη που έγινε το 1959 μ.Χ...



✨ Το χρονικό αποκαλύψεως των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Θέρμη Μυτιλήνης είναι πραγματικά συγκλονιστικό...

📺 Στο κανάλι των Εκδόσεων Άθως στο YouTube μπορείτε να βρείτε τη συνέντευξη της Βασιλικής Ράλλη, χωρισμένη σε τρία ξεχωριστά βίντεο, όπου δόθηκε στον Φώτη Σταμούλη το Δεκέμβριο του 2013 με αφορμή το βιβλίο της «Καρυές, ο λόφος των Αγίων».


📖 Το βιβλίο αναφέρει την θαυμαστή ιστορία των ενυπνίων, όπου οι Άγιοι υποδεικνύουν με ακρίβεια στη συγγραφέα και σε άλλους κατοίκους της Θερμής τα λείψανα και τα μνημεία, που αποτέλεσαν την ιερή αφορμή για την ίδρυση της Ιεράς Μονής των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Λέσβο...

|Για παραγγελίες: https://bit.ly/karies_lofos_agion


(η εικόνα των αγίων μας από εδώ.

Άκουσε τα απολυτίκια και τα μεγαλυνάριά τους...)


Παρασκευή 10 Μαΐου 2024

"Τέτοια δόξα θα του κάνετε κι εσείς. Πολλούς άρρωστους και δαιμονισμένους θα γιατρεύει...



Την Λαμπροδευτέρα, 

οι αδερφές Δουργκούνα με την μητέρα τους, 

άκουσαν ένα βογγητό σαν μούγγρισμα 

έξω από την πόρτα τους. 

Σαν να σκότωναν άνθρωπο.

Ξύπνησαν τρομαγμένες 

και άνοιξαν το παράθυρο 

για να δουν τι συμβαίνει.

Δεν είδαν τίποτα.

Σιγή και γαλήνη απόλυτη επικρατούσε στο δρόμο.

Κοίταξαν το ρολόι και ήταν 12 παρά τέταρτο η ώρα.

Μην μπορώντας να εξηγήσουν αυτό που τους συνέβη, 

πλάγιασαν και κοιμήθηκαν.

 

Τότε η Μυρσίνη είδα ένα φοβερό όνειρο. 

Σαν να γινόταν φασαρία στο χωριό 

και έτρεχε ο κόσμος.

Η Μυρσίνη ρώτησε τι συμβαίνει και της είπαν:

«Στις Καρυές έσφαξαν τον Γιώργο 

και κλαίει η Παναγιά...»


Άρχισε τότε και εκείνη με τον κόσμο να τρέχει 

κι έφτασε στις Καρυές. 

Στο προαύλιο είδε την Παναγιά μαυροντυμένη 

με το πρόσωπο γεμάτο δάκρυα.

Στο πλάι της καθόταν 

ένα κοριτσάκι 12 χρονών περίπου (η Αγία Ειρήνη) 

και σιγόκλαιγε κι εκείνο.

Η Μυρσίνη έπεσε γονατιστή μπροστά της και ερώτησε: 

«Παναγιά μου, γιατί κλαις;»


Η Παναγιά αποκρίθηκε: 

«Πάντα κάθε μέρα κλαίω για την θυσία του Καλογήρου. 

Γεώργιο τον έλεγαν πρώτα 

και όταν χειροτονήθηκε έλαβε το όνομα Ραφαήλ.

Στις 12 παρά τέταρτο 

τη νύχτα της ΛαμπροΔευτέρας τον έσφαξαν οι τούρκοι 

και την ΛαμπροΤρίτη τον έθαψαν οι Χριστιανοί.

Τούτο το κοριτσάκι που βλέπεις 

το έκαψαν ζωντανό οι τούρκοι. 

Τα οστά, που βρέθηκαν στο πιθάρι, είναι δικά του».


Ξαφνικά ακούστηκε μία μελωδία 

και έσταζε αίμα από τον ουρανό. 

Γύρισε η Μυρσίνη και είδε 12 παλικάρια χρυσοντυμένα, 

που σήκωναν ένα φέρετρο .

Το κατέβασαν σιγά-σιγά στο προαύλιο της εκκλησίας 

και μέσα τότε η Μυρσίνη 

είδε τα ιερά λείψανα του Αγίου Ραφαήλ.


Τότε ένας από τους νέους είπε: 

«Βλέπεις την δόξα του κάνουμε; 

Αιώνες τον δοξάζουμε. 

Τέτοια δόξα θα του κάνετε κι εσείς. 

Θα τον γυρίσετε με καμπάνες και λάβαρα. 

Πολλούς άρρωστους 

και δαιμονισμένους θα γιατρεύει».

 

 ~ Από το βιβλίο του Φώτη Κόντογλου «ΣΗΜΕΙΟΝ ΜΕΓΑ»




ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΡΜΗΣ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ

[Αναρτήθηκε από π.Γεώργιος-Προσκυνητής]


|"αμφ." ΥΓ:

1] η αρχική εικόνα του Αγίου Ραφαήλ 

από το υπέροχο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας μας στο Ίλιον...

2] Και δες τώρα τι γίνεται μ΄αυτήν την ανάρτηση:

Μόλις τώρα συνειδητοποιούμε πως 

έναν εκ των "πολυγραφότατων" 

εκ των "συν αυτώ" συν-εργατών μας,

τον λέμε "Γεώργιο Καλογήρου". 

Να του πούμε γι΄αυτήν την "σύμπτωση" λέτε,

ή θα τον τρομάξουμε;