✨ _Μην μπεις σε αυτό το μικρό βιβλιαράκι, αν δεν είσαι έτοιμος για την πιο ολοκληρωτική μορφή βαθιάς σύγκρουσης για την ψυχή που υπήρχε στα λόγια του Γέροντος Εφραίμ της Αριζόνας._

 

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

*ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Ο ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ - ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ Ο ΦΙΛΟΘΕΪΤΗΣ».*

_Μην μπεις σε αυτό το μικρό βιβλιαράκι,

αν δεν είσαι έτοιμος για την πιο ολοκληρωτική μορφή βαθιάς σύγκρουσης για την ψυχή που υπήρχε στα λόγια του Γέροντος Εφραίμ της Αριζόνας._

_Εδώ υπάρχει Κόλαση και Παράδεισος._

_Εδώ υπάρχει συνείδηση και η φτιαχτή συνείδηση που φτιάχνεις εσύ._

_Εδώ δε σώζεσαι όσο και να μαρτυρήσεις, αν πρώτα δε συγχωρήσεις._

_Έλεγε ο Γέροντας:_

_«Ξεχνούμε την Κόλαση· και, γι’ αυτό θα πάμε στην Κόλαση, διότι την ξεχνούμε…»._

*ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΔΟΚΙΜΙΑ ΤΟΥ Κ.Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ & ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ*

https://shorturl.at/cfHwI

✔ Κάντε σοΦά τα παιδιά σας· και περιμένετε. Και ο Βατάτζης ήξερε να περιμένει...

 

🗨️ Περίμενε

  |γράΦει ο Κώστας Παναγόπουλος 

Οι παλαιές ταυτότητες αποσύρονται. 

Τέλος χρόνου για το χάρτινο δίπλωμα οδήγησης. 

Τέλος για τα ΕΛΤΑ. 

Τέλος η δικαιοσύνη. 

Τέλος τα χάρτινα λεφτά. 

Ο Βατάτζης που τον γιορτάζουμε σήμερα, 

σπάνια αν το ξέρετε κατέβαινε σε μάχες, 

αν δεν ήξερε ότι θα τις κερδίσει. 

Χάνουμε σε όλες τις μάχες.

Γιατί δεν ξέρουμε σε ποια μάχη να κατέβουμε 

ή όχι. 

Δεν ξέρουμε ότι οι άλλοι έχουν 

τις περγαμηνές, 

τα πόστα, 

τις θέσεις. 

Είναι σπηλιές. 

Καλύτερα θα ήταν να ετοιμαζόμαστε 

παρά να μαχόμαστε. 

Καλλιεργήστε τα παιδιά σας. 

Κάντε τα δικαστές, 

υδραυλικούς, 

γιατρούς. 

Κάντε τα μικρούς 

και μεγάλους τεχνοκράτες. 

Κάντε τα σοφούς.

Καλύτερα να ετοιμαζόμαστε 

παρά να μαχόμαστε. 

Δεν ήμαστε έτοιμοι. 

Κι όλο χάνουμε.

Ο Μωυσής και ο Μεγάλος Κωνσταντίνος 

ανατράφηκαν μέσα στο στόμα του θηρίου. 

Κι έπειτα άλλαξαν τον κόσμο. 

Μη φοβάστε το θηρίο.

Το θηρίο νικάει στο τέλος για εμάς. 

Κάντε σοΦά τα παιδιά σας· 

και περιμένετε. 

Και ο Βατάτζης ήξερε να περιμένει.

        4 Νοέμβρη...

|Για το βιβλίο του Κώστα, ζούληξε εδώ...

☆ Σήμερα, εορτάζει ατύπως ο "παππούς"! Το πιο όμορφο χαμόγελο... |ΌΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ...

(Costas Panagopoulos)

 ☆ Συμπλήρωση από την εκ των "συν αυτώ", Ουρανία Τσιπτσούκη...
  

 "Όλοι θα φύγουν από εδώ μια μέρα είμαστε περαστικοί απλοί διαβάτες. 

Πάντοτε αγάπη και σ’ αυτούς, που μας αγαπούν, και σ’ αυτούς που μας μισούν. 

Να τους συγχωρούμε και να τους αγαπούμε όσον μεγάλο κακό κι αν μας έχουν κάνει. 

Τότε είμαστε τέκνα του Θεού και τότε συγχωρούνται και τα δικά μας αμαρτήματα. 

Γιατί όλοι μας αμαρτάνουμε κάθε τόσο. 

Αφού στην γη πατήσαμε και σάρκα φορέσαμε, κάθε βήμα και αμαρτία..

Όσιος γέρων Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός

           Σαν σήμερα, 1η Ιουλίου  Αγίων Αναργυρων του 1921, γεννήθηκε και  κοιμήθηκε 1η Ιουλιου- 2009-  πάλι Αγιων Αναργύρων ο αγαπημένος μας Γέροντας, και ένας από τους μεγαλύτερους Γέροντες που έχει αναδείξει η Ορθοδοξία, ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός!

Το πιο όμορφο χαμόγελο..το χαμόγελο της αιώνιας ζωής κοντά στο Χριστό..

Η απάντηση είναι: ΟΧΙ, δεν κοιμήθηκε χαμογελώντας, αλλά ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ.

Οι δύο μοναχοί που ήταν μαζί του μέχρι την τελευταία στιγμή έτρεξαν να ειδοποιήσουν τον Γέροντα Εφραίμ και τους υπόλοιπους πατέρες και δεν πρόσεξαν τον κεκοιμημένο, ο οποίος έμεινε μάλιστα με το στόμα μισάνοιχτο.

Ήρθαν λοιπόν να τον ετοιμάσουν σύμφωνα με το μοναχικό τυπικό. Ο Γέροντας Εφραίμ έδωσε εντολή να του αφήσουν το πρόσωπο ακάλυπτο. Οι πατέρες προσπάθησαν να του κλείσουν το στόμα, αλλά ήταν αργά, το στόμα παρέμενε ανοιχτό. Έδεσαν μάλιστα μία γάζα γύρο να του κρατήσει το στόμα κλειστό, αλλά μετά που το έβγαλαν το στόμα άνοιξε πάλι. Είχαν περάσει περίπου 45 λεπτά από την κοίμησή του.

– Γέροντα, θα φαίνεται άσχημο έτσι με το στόμα, τί να κάνουμε;

– Όπως είναι, μην του καλύψετε το πρόσωπο

Τον έραψαν στον μοναχικό μανδύα όπως συνήθως. Όλη η διαδικασία να τοποθετηθεί στον μανδύα και να ραφεί διάρκεσε άλλα περίπου 45 λεπτά. Στην συνέχεια έκοψαν το ύφασμα γύρω από το πρόσωπό του, κατά την εντολή, και βρήκαν τον Γέροντα όπως τον βλέπουν πλέον όλοι, χαμογελαστός. Τους άκουσε και τους έκανε και αυτό το μικρό χατήρι, για να μην τους λυπήσει; Ή ήθελε να μας δώσει μια ιδέα για αυτό που είδε και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται μετά την αναχώρησή του από την παρούσα ζωή;

Το χαμόγελο του Γέροντος Ιωσήφ είναι το Πρώτο υπερφυσικό γεγονός μετά την κοίμησή του και έγινε μεγάλη παρηγοριά για όλους.

"Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θάνατον, θάνατον πατήσας και της εν της μνήμασι ζωή 

  Όσιε γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινέ, πρέσβευε υπέρ ημών! 

☆ ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ - ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΣ ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ / ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ - ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

Η Σοφία Χατζή υποδέχεται στην εκπομπή «Αποτυπώματα» τo συγγραφέα του βιβλίου «Οι δυο μας πήραμε την Πόλη» Κώστα Παναγόπουλο.

 Ένα μοναδικό αντιπολεμικό μυθιστόρημα, του συγγραφέα Κώστα Παναγόπουλου, που πλέκει με μαεστρία τους πόθους και τις αγωνίες της ανθρώπινης ψυχής, που ζει και αγωνίζεται, με τους πόθους ενός ολόκληρου έθνους, που αγωνίζεται και προσμένει.

Βρείτε το βιβλίο εδώ:  https://bit.ly/3GVYF8q σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο 210 52 38 305.

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση: Eκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα,

Τηλ. 210 – 52 38 305,

info@stamoulis.gr,

www.stamoulis.gr

www.athospublications.gr

✨ Την Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2024, στις 19:30, στο Πεδίον του Άρεως (χώρος εκδήλωσης «Λόρδος Βύρωνας») θα γίνει η πρώτη επίσημη παρουσίαση του βιβλίου «Τα κορίτσια παίζουν πόλεμο» του συγγραφέα Κώστα Παναγόπουλου...

 

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

Ασπασία Κουρουπάκη, Βουλευτής

Κώστας Παναγόπουλος, Συγγραφέας

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

Δήμητρα Σταύρου, Ιστορικός-αρχαιολόγος, επιμελήτρια των εκδόσεων Άθως.

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας την παραπάνω εκδήλωση...

    |Εκδόσεις Άθως.

  ✨  Λίγα λόγια για το νέο βιβλίο του διάσημου πλέον, Κώστα Παναγόπουλου:

 Υποδεχόμαστε με χαρά από τις εκδόσεις μας ένα ακόμη βιβλίο του Κώστα Γ. Παναγόπουλου με τίτλο "Τα κορίτσια παίζουν πόλεμο". 

Η ευρηματική και συγχρόνως ευσεβής πένα του Κ. Γ. Παναγόπουλου δημιουργεί ένα βιβλίο-ύμνο στη γυναικεία αγιότητα: το μαρτύριο ή ο οσιακός βίος, η ταπεινή, βασιλική πορφύρα ή η καθημερινή, έγγαμη βιοτή, όλα γίνονται δρόμοι προς την «άλλη ζωή», εκεί όπου δεν υφίσταται σπίλος ή ρυτίδα, αλλά μόνο χαρά αιώνια παρά τους πόδας του Κυρίου μας. 

Οι αγίες μας, κάθε εποχής και κάθε ηλικίας, παραμένουν «κορίτσια» λόγω της ακτινοβόλας αγιότητάς τους. 

Και «παίζουν» για να κερδίσουν το ύψιστο Έπαθλον μετά από «πόλεμο», που μόνο με τη Χάρη του Θεού νικάται.

 

Αφορμή για τη συγγραφή των κειμένων στάθηκε η σύγχρονη οσία Ντανιέλα από τη Ρουμανία, την οποία, για να την εξαναγκάσουν να απομακρυνθεί από τον Χριστό, την υπέβαλλαν σε μακροχρόνιους, δήθεν θεραπευτικούς εγκλεισμούς και σε φαρμακευτικές αγωγές, δια των οποίων εστέφθη με τον στέφανο του μαρτυρίου. 

Στην οσία Ντανιέλα είναι αφιερωμένο το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου, ενώ το ιλαρό της πρόσωπο καταυγάζει το εξώφυλλο του βιβλίου.

Με αφορμή την οσία Ντανιέλα, ο συγγραφέας μελέτησε εμβριθώς και τίμησε –άλλοτε με μικρά, πεζά κείμενα και άλλοτε με λόγο ποιητικό– έναν εξαιρετικά μεγάλο αριθμό αγίων γυναικών, που ήθλησαν στη μακρά πορεία της Εκκλησίας μας. 

Σημειώνει ο ίδιος στο οπισθόφυλλο του νέου του βιβλίου:

«Κάποιος βασανίζει, δέρνει ή ψυχαναγκάζει. 

Εδώ θα είσαι με το μαντήλι μες στα δόντια για να βαστάζεις να διαβάζεις, τι έχουν περάσει οι Κυρίες που τις βλέπεις σιωπηλές στις αγιογραφίες. 

Τις παλαιές Αγίες, τις έβαζαν σε σχάρες ή μεγάλα τηγάνια, τους έβγαζαν το δέρμα ή τις έριχναν μέσα στα πηγάδια, τους έβγαζαν τα μάτια ή τις τέντωναν στα δένδρα και τις έσχιζαν στη μέση. 

Τις καλόπιαναν πριν αυξήσουν τους πόνους. 

Όπως καλοπιανόμαστε κι εμείς. 

Εξαρτάται από σένα, αν θα πεις ή όχι, αυτό που είπε η Οσία Ντανιέλα: 

“Όχι! Όχι! Εγώ θέλω να μείνω με τον Θεό!”».

|για παραγγελίες του βιβλίου εδώ...

 

Βιογραφικό σημείωμα συγγραφέα:

                                                      

✨ "Τα κορίτσια παίζουν πόλεμο" |Εκδόσεις Άθως 2024, του Κώστα Γ. Παναγόπουλου |Εξαρτάται από σένα, αν θα πεις ή όχι, αυτό που είπε η Οσία Ντανιέλα: «Όχι! Όχι! Εγώ θέλω να μείνω με τον Θεό!».

                                  

✨ Έπαιξε ένα τραγούδι.

             Κάθε κορίτσι σκέφτηκε έναν.

                          Εγώ σκέφτηκα Έναν.

         Κώστας Γ. Παναγόπουλος, 

Τα κορίτσια παίζουν πόλεμο, 

Εκδόσεις Άθως 2024

Για παραγγελίες: 

https://bit.ly/3LHp103

Εκδόσεις Άθως

Κεντρική διάθεση: Eκδόσεις Σταμούλη

Αβέρωφ 2, 104 33, Αθήνα,

Τηλ. 210 – 52 38 305,

info@stamoulis.gr,

www.stamoulis.gr

www.athospublications.gr

☆ Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης |π. Ανανίας Κουστένης ♰

    |πριν ακούσεις τον παππούλη Ανανία, δες τι γράφει ο Κώστας Παναγόπουλος.

Έτσι, για ζέσταμα...

Τα κοκκάλωνε στο μυαλό του· και μπορούσε να σε κοκκαλώσει απ’ το θέαμα της μνήμης του.

         Οι πατέρες στον Άθωνα έκρυψαν σκόπιμα τα της ημέρας για να τον δοκιμάσουν κι εκείνος πήγε ανήξερος στο κέντρο του ναού, κάτω απ’ τον πολυέλαιο, λέγοντας απέξω και τα δεκαπέντε αναγνώσματα του Εσπερινού του Μεγάλου Σαββάτου, ενθυμούμενος νοερά ακόμη και ποτέ άλλαζε η σελίδα στο βιβλίο που δεν είχε μπροστά του. 

         Τόση μνήμη είχε· περιεκτική, αλλά και φωτογραφική, να τ’ αποθανατίζει και σαν να τους χαρίζει αθανασία μέσα στο μυαλό του και ως προς το είναι και ως προς τη μορφή.

                                                  *

         Δηλαδή, αν δε θυμόμαστε κάτι, αν ξεχνάμε, αν ταλαιπωρούμαστε από τη μνήμη, έχουμε τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. 

         Τον Άγιο Φανούριο τον έχουμε για να μας βρίσκει και τον Άγιο Νικόδημο για να μας θυμίζει.

         Μεγάλο το χάρισμα της μνήμης κι ίσως απ’ τα ωραιότερα δώρα του Θεού στο επίχρυσο κουτί κάτω απ’ τα πόδια Του πίσω απ’ το υποπόδιο των ποδών Του για να το βγάζει και να το δωρίζει.

          

                                                    *

         «Δεν κατάλαβε το τέχνασμα και προθυμοποιήθηκε» εξιστορούσε ο π. Ανανίας Κουστένης για τον Άγιο. 

         «Και βγαίνει μπροστά στο μέσον του ναού, κάτω απ’ τον πολυέλαιο κι είπε και τα δεκαπέντε αναγνώσματα του Εσπερινού του Μεγάλου Σαββάτου από στήθους. Εκείνοι, τι κάνανε; Είχαν ανοίξει τα βιβλία κρυφά και κοιτάζαν να ιδούν, αν θα τα πει ακριβώς ή όχι. Και τα είπε, όχι μόνο ακριβώς, αλλά θυμόταν στον νου του και τις σελίδες· κι όταν τελείωνε η σελίδα, έκανε το χεράκι του έτσι, τάχα πως γύριζε η σελίδα, ενώ αυτό γινόταν νοερά. Για σκεφθείτε, τι χάρισμα. Είχε απέραντη μνήμη ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης».

          Τον εορτάζουμε την 14η Ιουλίου. 

                                          Κ.γ.Π. /

https://kgpanagopoulos.blogspot.com/2024/07/blog-post_13.html

☆ Blinds Down - Στόρια κάτω |Διαδώστε κατά βούληση...

 

|χειρί Κώστα Παναγόπουλου ...

☆ Κώστας Κυριακού.- |Όχι για τη ΝΙΚΗ που ξέρεις, αλλά για τη ΝΙΚΗ της Βορείου Ηπείρου μας...

[ Έλα αύριο! 

Για να λες κάποτε στα παιδιά σου 

και στα εγγόνια σου 

πως έκανες κάποτε κάτι, 

όχι για τον κυρ Κώστα μας, 

όχι για τη ΝΙΚΗ, 

αλλά για τη Βόρειο Ήπειρο...]

|σταυροΓουναρίδεια υποσημείωση:

Αν περνάς καιρό από την γειτονιά μας

θα γνωρίζεις πως σχέση ιδιαίτερη με την πολιτική δεν έχουμε

κι ας μπήκε το όνομά μας στις τελευταίες εκλογές

κι ας λένε κάποιοι ό,τι θέλουν.

Στόχος μοναδικός ήταν μήπως 

μέσα σ΄όλα συμβάλει κι αυτό, 

έστω και ελάχιστα, για να γίνει το θαύμα,

το οποίο τελικά, 

δόξα τω Θεώ, 

έγινε.

Από κει και πέρα μπήκε μια τελεία.

Επανέρχομαι τώρα για ένα και μοναδικό λόγο,

που έχει το όνομα 

"Κώστας Κυριακού".

Δεν ξέρω αν στις ερχόμενες Ευρωεκλογές

θα ψηφίσεις κάποιες από τις 42 

δυνατές υποψηφιότητες της ΝΙΚΗΣ

(αν έχεις έστω και την παραμικρή σκέψη

να ταχθείς με την ψήφο σου

προς εκείνους που μας ταλαιπωρούν 

με τα ψέματα και τις απάτες τους

τις τελευταίες 10ετίες,

βρίσκεσαι σε λάθος post.

Δεν υπάρχει λόγος 

να χάνεις το χρόνο σου μαζί μας...)

Μαζί σου κι εμείς.

Πολιτικός επαγγελματίας κανείς απ΄αυτούς.

Όλοι στο χώρο τους διαλεχτοί

και κυρίως πιστοί Χριστιανοί

και γνήσιοι Έλληνες.

Είτε λοιπόν ψηφίσεις Λυκούργο,

είτε το ένα παλικάρι του Χριστού, Νικόλα Αναδιώτη

είτε το άλλο, τον Δημήτρη Κυρσανίδη

είτε Χιωτακάκο Δημήτρη

είτε Ανδρέα Σταλίδη

είτε Δρ. Δημήτριο Μεταλληνό 

(ναι, του Παπα Γιώργη γιος...),

είτε οποιαδήποτε ή οποιονδήποτε άλλο,

καλά θα κάνεις.

Αρκεί να συμπεριλάβεις στις προτιμήσεις 

και τον δικό μας κυρ Κώστα,

το λιοντάρι της Βορείου Ηπείρου,

τον άνθρωπο που πλήρωσε 

όχι με 9 κάπου μήνες που είναι μέσα ο Μπελέρης, 

αλλά με 9 ολόκληρα χρόνια από τη ζωή του,

επειδή παρέμεινε Ελληνας και Ορθόδοξος...

Το ότι είναι Νομικός 

και συγγραφέας 10 βιβλίων,

και όλα αυτά, 

ενώ ήταν φύλακας (!!!)

στο σχολείο μας ,

κράτα το γιατί θα το δεις παρακάτω...

ΥΓ:

Δεν ξέρω αν υπάρχει καταλληλότερη γραφίδα 

από του Κώστα Παναγόπουλου,

του ανθρώπου που έγραψε 

τα τελευταία χρόνια 

 περίφημα βιβλία 

για να πει με ευγλωτότερο 

και πειστικότερο τρόπο

γιατί Κώστας Κυριακού...

Δες...

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

  

 

Το να σταυρώσεις τον Κώστα Κυριακού στο ευρωψηφοδέλτιο είναι ρεαλισμός για έναν εσταυρωμένο της Βορείου Ηπείρου.

 

Είναι σαν να βάζεις δίπλα στ’ όνομα του, 

τον σταυρό που κουβάλησε για την Ελλάδα σε όλη τη ζωή του.

 

Δεν ξέρω, αν χωράει τ’ ευρωκοινοβούλιο λιοντάρια·

 αληθινά βασανιστήρια· 

φυλακισμένους για την Ελλάδα· 

έναν άνθρωπο που κι εγώ και τόσοι άλλοι 

τον γνωρίσαμε να δουλεύει θυρωρός σε σχολείο 

κι απορήσαμε, 

όταν τον είδαμε να βγαίνει απ’ το κουβούκλιο του θυρωρείου 

και δε χώραγε ο τόπος το ειδικό βάρος τ’ ανθρώπου 

και πως τον χώραγε το κουβούκλιο 

δεν μπόρεσα να καταλάβω.

 

Η υποψηφιότητα του Κυριακού 

για την Ευρωβουλή με τη Νίκη 

είναι από τις ωραιότερες και πιο δίκαιες ειδήσεις 

σ’ έναν τόπο που δεν έχει 

ούτε δίκαιες 

ούτε ωραίες ειδήσεις.

 

Εκτός, αν είναι να βγει τίποτ’ άδικο πάλι· 

να έλθει ο ήρωας πέμπτος, 

όγδοος, 

δωδέκατος 

και πρώτοι πάλι οι άλλοι.

 

 «Ανθ' ημών, λοιπόν, βουλευτής ο κύριος…»

 

Κ.γ.Π. /

Καταλαβαίνεις λοιπόν μετά απ΄όλα αυτά

γιατί πρέπει να βρεθούμε στο πλάι του 

αύριο Κυριακή στις 6μιση το απόγευμα...

Πες πως στο ζητούσε ο άδικα χαμένος 

Κωνσταντίνος Κατσίφας.

Πες πως το ζητούσε 

ο Δεσπότης μας 

ο Δρυινουπόλεως και Κονίτσης Σεβαστιανός,

για τον οποίο έχουμε φάει ξύλο στα νιάτα μας...

Ή πες πως στο ζητούσε 

η ανώνυμη γιαγιά που κράτησε την πίστη 

στα προδομένα και αφημένα στο έλεος του Θεού

χώματα της Βορείου Ηπείρου...

Αν ακόμα κάτι "δεν σου κολλάει",

παρακολούθησε εδώ

το Αφιέρωμα που είχαμε κάνει στο σχολείο μας

 για τη Βόρειο Ήπειρο 

στο πλαίσιο του εορτασμού 

για τις “Αλησμόνητες Πατρίδες” 

τον Σεπτέμβρη του 2017,

με κεντρικό πρόσωπο

τον ήρωα-φύλακα του σχολείου μας...

(με τη συμβολή του τότε Παύλου Τριποδάκη,

σήμερα π.Πέτρου 

στην Ιερά Μονή 

του αγαπημένου μας Οσίου Δαυίδ...)

|Συγχώρα με για τα πολλά.

Κανείς εκ των "συν αυτώ"

δεν ευθύνεται αυτή τη φορά 

γι΄αυτήν την ανάρτηση...|

με αγάπη Χριστού,

στ.Β.Γ

"Καμιά φορά, ακουμπάει άμα το δεις κι ο πίθηκος το χέρι στο κεφάλι και μοιάζει να φιλοσοφεί, αλλά δεν είναι. Κι άλλη φορά φεύγει ο Έλληνας δάσκαλος για τη δουλειά του το πρωί κι είναι στην τάξη του σήμερα χειρότερος από πίθηκο..."

 

Ή ΠΙΘΗΚΟΣ Ή ΔΑΣΚΑΛΟΣ 

_ Του Κώστα Παναγόπουλου

Ή πίθηκοι ή δάσκαλοι, άλλο δεν είναι του Έλληνα.

Καμιά φορά, ακουμπάει άμα το δεις κι ο πίθηκος το χέρι στο κεφάλι και μοιάζει να φιλοσοφεί, αλλά δεν είναι. 

Κι άλλη φορά φεύγει ο Έλληνας δάσκαλος για τη δουλειά του το πρωί κι είναι στην τάξη του σήμερα χειρότερος από πίθηκο.

Έλεγε ο Εθνομάρτυρας Χριστόδουλος 

που του φυτέψανε οι Κύκλωπες 

δύο πρωτογενείς καρκίνους:

«Για να επιβιώσει σήμερα ένας λαός 

πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον 

μία από τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: 

α) να έχει πληθυσμιακό όγκο, 

β) να είναι φορέας μεγάλης ισχύος, 

και γ) να είναι κέντρο πρότυπης κουλτούρας. 

Ο Ελληνισμός επεβίωσε, 

μολονότι ζούσε από 15 αιώνων 

μέσα σε πολυεθνικούς κρατικούς οργανισμούς, 

επειδή ακριβώς εκάλυπτε την τρίτη προϋπόθεση:

 ήταν το κέντρο μιας κουλτούρας 

που την ήθελαν 

και την χρειάζονταν και οι άλλοι λαοί. 

Σήμερα, όμως; 

Ο Νέος Ελληνισμός 

δεν έχει τη δύναμη να σταθεί ισότιμα 

πλάι στον αρχαίο και στον βυζαντινό πρόγονό του.

 Σήμερα πρέπει να καταλάβουμε 

ότι η μοναδική μας δυνατότητα επιβίωσης 

είναι να ξαναγίνουμε φορείς μιας ιδιαίτερης πνευματικότητος, 

χρήσιμης και σε μας και στους άλλους λαούς,

 πρότυπης και δημιουργικής. 

Δεν έχουμε μέλλον, 

αν απλώς συνεχίσουμε να δείχνουμε τον Παρθενώνα 

ή τις ωραίες ακρογιαλιές μας. 

Δεν έχουμε δυνατότητες ούτε πληθυσμιακής υπεροχής, 

ούτε άλλου είδους ισχύος. 

Τέτοιες δυνατότητες άλλωστε 

δεν είχαμε ποτέ στην ιστορία μας. 

Ένα μόνο γνωρίζαμε: 

ήμασταν φορέας πνεύματος. 

Σε όλους τους άλλους τομείς, 

είμαστε πίθηκοι της Ευρώπης. 

Στο πνεύμα υπήρξαμε οι δάσκαλοί της».

Κι επειδή πιάνει νηστεία αύριο μεθαύριο, 

άιντε να συλλέξουμε άλλα δυο τρία λόγια του:

«Στη χώρα μας, 

ο περισσότερος λαός μας νηστεύει, 

κυρίως κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή. 

Πολυεθνική εταιρεία τα πρώτα χρόνια 

που είχε έρθει στην Ελλάδα 

γνώρισε σημαντική μείωση των πωλήσεων της 

κατά την περίοδο αυτή, 

γιατί επέμενε να προσφέρει μόνο αρτύσιμα, 

όπως εμείς τα λέμε, προϊόντα. 

Όταν όμως είδε 

ότι οι Έλληνες ανταγωνιστές της γνώριζαν 

μεγάλη οικονομική και εμπορική επιτυχία προσαρμοζόμενοι στην περίοδο 

και προσφέροντας και νηστίσιμα προϊόντα 

ακολούθησε και η πολυεθνική 

και άρχισε να προσφέρει ανάλογα νηστίσιμα προϊόντα.

 Όταν μου είπαν το γεγονός αυτό, 

το θεώρησα μία επιτυχία του πιστού λαού μας 

έναντι της νοοτροπίας της μαζικοποιήσεως της παραγωγής 

και μια διδασκαλία προς εκείνους που νομίζουν 

ότι με τη διαφήμιση μπορούν να ισοπεδώσουν τα πάντα 

και δεν σέβονται τις ιδιαιτερότητες 

του κάθε λαού και του κάθε πολιτισμού».

Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι του Χριστόδουλου 

που δεν έμειναν στη μνήμη μας, 

γιατί έμειναν περσότερο ένα δυο λόγια του για την Πατρίδα, 

αλλ' αν ανοίξουμε δουλειά καμιά μέρα 

μ' ένα Γεροντικό του Χριστοδούλου, 

θα κάνουμε σεφτέ για 1000 χρόνια...

πηγή

† "Πυροβολούσε όρθιος· που σημαίνει νεκρός... Χριστόδουλος Σώζος. Σου λέει κάτι; " |ΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΟΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ |ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

 

Ποιος διαβάζει Δευτέρα πρωί για ήρωες. 

Βρέχει κιόλας.

 

Πυροβολούσε όρθιος· που σημαίνει νεκρός.

 

Γνωστός στους αθανάτους.

 

Ήδη απ' την Οδύσσεια δεν είναι οι αθάνατοι άγνωστοι μεταξύ τους· «οὐ γάρ τ' ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται ἀθάνατοι» (ε.79-80)

 

Άμα το πάρεις Ομηρικά είναι γνωστοί μεταξύ τους ο Χριστόδουλος Σώζος μ' ένα άγνωστο ήρωα Δημήτριο που τον κάνει μνεία ο Φωτάκος στον Βίο του Παπαφλέσσα και που έσωσε στον χαλασμό τη σημαία στο Μανιάκι. 

 

Δεν είναι οι αθάνατοι άγνωστοι μεταξύ τους.

 

Ξεσπούν οι Βαλκανικοί. 

Ο Σώζος είναι Δήμαρχος της Λεμεσού αλλά φθάνει στην Ελλάδα ως απλός εθελοντής.

 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον παρακαλεί να μπει σε επιτελείο. 

Του λέει όχι. 

Θέλει μπροστά. 

Κάνει  το ίδιο που είχε κάνει ο πατέρας του. 

Που είχε κάνει κι ο παππούς του.

 

Δεν έδωσε σημασία, αν είναι Δήμαρχος.

 

«Έφυγε κρυφά» γράφει ο Αρχιμ. Επιφάνιος Χατζηγιάγκου στο μικρό βιβλιαράκι του, 

Σύντομη Ιστορία της Κύπρου, 

«χωρίς να αποχαιρετήσει ούτε την οικογένεια του, ούτε και το τετράχρονο παιδί του, γιατί φοβόταν μήπως λυγίσει συναισθηματικά. 

Πολέμησε γενναία και σκοτώθηκε στη μάχη του Μπιζανίου για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων στις 6 Δεκεμβρίου 1912».

Πυροβολούσε όρθιος· που σημαίνει νεκρός.

Γαζώθηκε όλος.

 

B'

Ο άγνωστος ήρωας Δημήτριος, σημαιοφόρος στη μάχη στο Μανιάκι, είδε ότι γεμίζει το ταμπούρι απ' τους Τούρκους κι είπε να σώσει τη σημαία του οχυρώματος.

 

Τη βάζει στο ζωνάρι. 

Τρυπάει την επίθεση μπροστά του. 

Πολεμάει, τρέχει, χτυπιέται και χτυπάει.

 

Σώθηκε η σημαία. Μαζί της ο Σταυρός της.

 

 

Ήταν Χιώτης ο άγνωστος ήρωας Δημήτριος και τα χρόνια μετά απ’ το Μανιάκι βιοπάλευε κάπου στην Αθήνα. 

Μάλλον είχε τα ίδια προβλήματα με μας, μια Δευτέρα πρωί με βροχή που κανείς δε διαβάζει για ήρωες...

 

 

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

 

 

ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Ο Κορυφαίος της Αγάπης, Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός, Εκδόσεις Άθως, Α' Έκδοση 2021, Β' Έκδοση 2023

 

 

 [Στα Ρουμανικά από τις Εκδόσεις Egumenita]

 

 

Βατάτζης, Ο Πατέρας των Ελλήνων, Εκδόσεις Άθως, 2022

 

 

 Το Μεγάλο Μυαλό, π. Ανανίας Κουστένης, Α' Έκδοση 2023, Β' Έκδοση 2023

Οι δυο μας πήραμε την Πόλη, Εκδόσεις Άθως, 2023, Μυθιστόρημα