~ Φορέστε τα κυριακάτικά σας! |Στη μνήμη της Μαρίας μας...

[κάνε κλικ πάνω στη μορφή της και άκου πως την σκιαγραφεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο Νώντας Σκοπετέας...]

πηγή: http://sotiriapsixis.blogspot.gr/

~ Και μια μονάχα επιλεγμένη σχετική ανάρτηση για την Μαρία μας...

Ο π.Χριστόδουλος Χατζηθανάσης, 

πατέρας της 43χρονης Μαρίας από τον Ωρωπό!!!  

(3 μήνες μετά...)

|Όταν το ορθόδοξο βίωμα των γονιών 
περνάει στα παιδιά τους...
Κι από εκείνα στα δικά τους παιδιά...
Κι από όλους εκείνους μαζί, 
σε όσους από εμάς πασχίζουμε να τους μοιάσουμε...
Έστω & στο ελάχιστο.- 

|από τον "αμφ." & τους "συν αυτώ".-

~ Πρωτοαναρτήσαμε την 1η Οκτωβρίου 2018 

  [δεν έχουμε πάψει από τότε να την συζητάμε και να την μνημονεύουμε ως αδερφούλα μας...]

"...Αυτό που μου έκανε εντύπωση και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας είναι η στάση του πατέρα και των μεγάλων παιδιών της οικογένειας της Μαρίας..."

~ Σημερινή "αμφ."επισήμανση:

Λέγαμε (και κλαίγαμε) σαν σήμερα το 2018 για το "συναπάντημά" μας με τη Μαρία και τους υπέροχους δικούς της....
4 χρόνια μετά μας έχουν ενώσει τόσα πολλά, που τους νιώθουμε (και ίσως κι εκείνοι το ίδιο) οικογένειά μας...
Κι αν θα είμασταν για κάποιο λόγο υποχρεωμένοι να διαλέξουμε μία -μόνο μία- ανάρτησή μας, 

όχι από τις 7000 του 2018, 

αλλά και από τις 13332 του σήμερα, 

υποπτεύεστε ποια θα ήταν αυτή...




"Την γνωρίζουμε την οικογένεια πολλά χρόνια.

Εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν προσευχόμενοι με δάκρυα στα μάτια.

Δεν έχω ξαναδεί κάτι αντίστοιχο.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας είναι η στάση του πατέρα και των μεγάλων παιδιών της οικογένειας.

Μπροστά σε γεγονότα τραγικά, που δοκιμάζουν πολλές φορές την πίστη μας, υπάρχουν άνθρωποι που γατζώνονται ακόμα περισσότερο στον Χριστό δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στο θέλημα Του.

Υπάρχουν τέτοιοι, τους είδα σήμερα μπροστά μου.

Ειδικά το παλικάρι με το άσπρο πουκάμισο (γιος της Μαρίας...), που διάβασε με πνιγμένη φωνή τον Απόστολο...(Μας "διέλυσε"...
Εκείνος "έσπασε" τελευταίος...):
Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ… καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα.

Αν θέλετε, κάντε μια προσευχούλα γι’ αυτήν την οικογένεια που δοκιμάζεται αυτές τις μέρες σκληρά.
Χριστός ανέστη!"

- Έγραψε και μας έστειλε ο Α.

* Σχόλιο ανωνύμου:
"Μα, που την βρίσκουν αυτήν την δύναμη;
Μπορείς να μου πεις;
Να κηδεύει την γυναίκα του, να κηδεύουν την Μάνα τους και να απαντούν στα συλλυπητήρια με το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ";
Τι σόϊ άνθρωποι είν΄αυτοί;"
Συγκλονισμένοι όλοι μας!

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Γιατί τέτοια παραδείγματα από που αλλού θα πάρουμε;)

- Δείτε και αυτό...
 Ομολογία "αμφοτεροδέξιου & των συν αυτώ":
Στα 4 σχεδόν χρόνια, που ασχολούμαστε με αυτό το ιστολόγιο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως σε καμιά από τις 7000 και πλέον αναρτήσεις, που έχουνε περάσει μπροστά από τα μάτια μας, δεν έχουμε συγκλονιστεί τόσο...
Τα στοιχεία που βγαίνουν 2 μονάχα μέρες μετά τον (προσωρινό...) αποχαιρετισμό της Μαρίας είναι τόσο απρόσμενα ωφέλιμα για όλους μας...
Η Μαρία μας (* πλέον είναι και δική μας η Μαρία...) και η οικογένειά της ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, που είμαστε πλέον όλοι εμείς οι υπόλοιποι (κυρίως όσοι από εμάς Ο Θεός παραχώρησε οικογένεια...) "υποχρεωμένοι" να τους έχουμε ως υπόδειγμα στην ζωή και στον θάνατο...

* ΥΓ. "αμφ." & των συν αυτώ...:

Οι φωτογραφίες των αναρτήσεων για την Μαρία και το Ιερό Μυστήριο, που τελέστηκε προχθές, "κατέβηκαν"...

Δεν θελήσαμε να δυσκολέψουμε άλλο, έστω και άθελά μας, τα μέλη της οικογένειάς της και τους υπόλοιπους "δικούς τους" ανθρώπους...
Άλλωστε, όσοι είναι κοντινοί σε μας, γνωρίζουν καλά και με απόλυτη βεβαιότητα πως δεν έχουμε κανέναν στόχο "να πουλήσουμε"...
Πόσω μάλλον και σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.

Προς το παρόν κατεβάζουμε, λοιπόν, τις φωτογραφίες και τα ονόματα, που αναφέρονται σε αυτές...
Κρατήσαμε μόνο εκείνη που ήταν ήδη δημοσιοποιημένη και ήταν η εικόνα του προφίλ της.

Προβλήματα νομικά δεν επιθυμούμε να έχουμε και ακόμα περισσότερο οποιεσδήποτε δυσχέρειες με τον Ουρανό...

Αύριο μπορεί να είναι η δική μας "σειρά" να φύγουμε...

Μόνο Ο Θεός γνωρίζει...

Με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη της να δηλώσουμε μόνο, αν μας επιτρέπεται ακόμα, κάτι τελευταίο:

Μπορεί να μην είμαστε καθόλου σίγουροι για το πως θέλουμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής, που μας επιφυλάσσει Ο καλός Θεός...

Το μόνο σίγουρο όμως, που μας μένει ως επίγευση απ΄όλο αυτό, είναι πως ξέρουμε πια πως θα θέλαμε να αναχωρήσουμε απ΄αυτήν την ζωή...

Κάπως σαν την Μαρία.-

        |Πρωτοδημοσιεύτηκε στις 24 Ιουνίου του 2018      από τον "αμφοτεροδέξιο" & τους συν αυτώ...

"Οἱ ἀναμνήσεις μου ἀπό τόν Γέροντα Πορφύριο..." ~ Ο ιατρός π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης

(Και πατέρας, πέραν των πολλών άλλων τέκνων, 

κατά σάρκα και μη, και της Μαρίας μας...)

"- Εάν πρόκειται να χαθεί η ψυχή του, προτιμότερο είναι να το πάρει τώρα ο Θεός το παιδί μου και να σωθεί..." + Δημήτριος Παναγόπουλος

Αφιερωμένο σε όλους τους γονείς από τον αείμνηστο Δημήτριο Παναγόπουλο...Αν τα έλεγε αυτά από άμβωνος σήμερα θα τον κρεμάγανε στις πλατείες. Ευτυχώς έμεινε η ευλογημένη γραπτή του παρακαταθήκη . . . :

"Υπάρχουν μάνες που έχουν τέτοιο παιδί, που μόνο ζημιές προκαλεί. Και το υπερασπίζεται λέγοντας:
- Ξέρεις τί καλή καρδιά έχει!
- Μα κυρία μου, το παιδί αυτό δεν εκκλησιάζεται, δεν εξομολογείται, δεν κοινωνεί, τί να την κάνεις την καλή καρδιά;
Η μάνα κρίνει με το μητρικό φίλτρο και όχι με το μέτρο του Θεού, με αποτέλεσμα, να κάνει κακό στο παιδί της...
Έβγαλε λέει ο άλλος, καλά παιδιά. Δικηγόρος, ιατρός, συμβολαιογράφος κ.λπ. 
Θα πάνε στον παράδεισο αυτά; 
Τα καλά παιδιά για εμάς είναι τα μορφωμένα. 
Που ξέρουν να λένε το ευχαριστώ ''μερσί'' και το συγγνώμη ''μπαρντόν''.
Μα πώς είναι καλά παιδιά, αφού είναι μακριά από τον Θεό;
Ο γονέας φέρει ευθύνη κυρίως για την ψυχή του παιδιού του. 
Είπα κάποτε σε μία ομιλία, όταν ο γιός μου, ο Νεκτάριος ήταν μικρός:
- Εάν πρόκειται να χαθεί η ψυχή του, προτιμότερο είναι να το πάρει τώρα ο Θεός το παιδί μου και να σωθεί...
Στους περισσότερους, φάνηκε τολμηρό αυτό που είπα και έλεγαν:
- Ακούς εκεί; Αυτός που δεν είχε παιδί τόσα χρόνια και του έδωσε ο Θεός έπειτα από 17 χρόνια παιδί να λέει να φύγει...
Μα αυτή είναι η πραγματικότητα. 
Τι να το κάνω; 
Για να μου κρατήσει το όνομα; 
Τί μου χρειάζεται το όνομα; 
Η ψυχή του να σωθεί...
Η ευθύνη του γονέα δεν είναι μόνο υλική, αλλά κατεξοχήν πνευματική..."
+ Δημήτριος Παναγόπουλος

π.Σπυρίδων Σκουτής

* Σχετικές αναρτήσεις:
1) Θυμήσου αυτό το παιδί.
Δεν έχουν περάσει ούτε 40 μέρες...

2) Αλλά κι αυτήν την Μανούλα...(Ξεχνιέται;) 

"...Αυτό που μου έκανε εντύπωση και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας είναι η στάση του πατέρα και των μεγάλων παιδιών της οικογένειας της Μαρίας..."

* "συν αυτώ" ΥΓ:

Ο καλός Θεός, αν ήταν δυνατόν, σε κανένα να μην επέτρεπε ξανά τέτοια δοκιμασία.

Είμαστε όμως έτοιμοι να υποδεχτούμε τις όποιες αποφάσεις του Θεού στις ζωούλες μας, με τον τρόπο και την προοπτική, που το έκαναν οι οικογένειες της (Μάνας) Μαρίας και του (Παιδιού) Σταύρου;

Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και κυρίως τους εαυτούς μας με αυτήν την "παράλογη" λογική του Χριστού;

Δύσκολα πράγματα...

* Καλό Παράδεισο Ηλία μας!

Ο 39χρονος αστυνομικός Ηλίας Καλαϊτζής, πατέρας 4 παιδιών, έμπειρος πεζοπόρος και αθλητής βουνού, σκοτώθηκε στην Τύμφη, όταν εξαιτίας της χαμηλής νέφωσης ένα κομμάτι πάγου υποχώρησε κάτω από τα πόδια του ...

Έπεσε σε χαράδρα ανήμερα των γενεθλίων του.
Εντοπίστηκε την Κυριακή 14 Απριλίου, νεκρός σε βάθος 700 μέτρων μετά από πολύωρες έρευνες.

 

Γράφει ο π. Χρυσόστομος, ο αδελφός του Ηλία

Λίγη ώρα πριν επιστρέψουμε στο Άγιον Όρος, με ζωντανές τις εικόνες του προσωρινού αποχαιρετισμού του αγαπητού μας αδελφού, μοιράζομαι μαζί σας ένα κείμενο του Ηλία μας. Πριν 1 χρόνο περίπου, συμμετείχε σε έναν ορεινό υπερμαραθώνιο 80 χλμ, στην ορεινή Ροδόπη. Λίγες μέρες μετά έγραψε ένα κείμενο περιγράφοντας το πώς πέρασε. Το τελευταίο κομμάτι του κειμένου αυτού, το οποίο και μεταφέρω στην αγάπη σας, καθρεφτίζει πεντακάθαρα το μεγαλείο της ψυχής του και την λαμπρότητα της χρυσής του καρδιας. Μακάρι να του μοιάσουμε...

«...Όλο χαρά τότε, αρχίζω να τρέχω πάλι, παρά τους πόνους, χωρίς να ξέρω το πώς, αφού έτρεχα ήδη για 75 χιλιόμετρα, ώσπου βλέπω δεξιά έναν συναθλητή εξαντλημένο, και του λέω: «Πώς είσαι φίλε μου;»
«Είμαι χάλια, ζαλίζομαι. Δεν μπορώ άλλο!»
«...Ωχ, λέω, αφυδατώθηκε!»
Και αμέσως του δίνω νερό και λίγο μπάρα, για να πάρει τα πάνω του! Δεν ήξερα τι να κάνω, και ήμασταν μόνοι στο σκοτάδι...
Οπότε σκέφτηκα τι θα κάνω! 

Το καλύτερο! 

Θα τερματίσουμε μαζί τον αγώνα! 

Τέλος!
«Φίλε μου, πιάσε με από το χέρι και πάμε! Και μην φοβάσαι!»
Και ξαφνικά αρχίζουμε μαζί αγκαλιά να περπατάμε γοργά μέσα στην νύχτα! Όσο κούραση και αν είχα, η χαρά μου που βοηθούσα έναν άγνωστο συναθλητή μου να πηγαίνει στον τερματισμό, με γέμιζε από δύναμη και κουράγιο!
Σε κάθε στροφή, εν γνώση μου, του έλεγα και ένα ψέμα: «Σε δύο στροφές φτάνουμε φίλε μου!» Και δώστου πάλι κουράγιο! Τα τελευταία χιλιόμετρα του αγώνα ήταν για εμένα και τα πιο χαρούμενα και ουσιαστικά, πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ!
Λίγα μέτρα πριν το τέλος του δίνω τα μπατόν και του λέω: «Τρέξε να τερματίσεις εσύ πριν από μένα, γιατί το αξίζεις πραγματικά!»
Και ο φίλος μου, ακούγοντας αυτό και ξεχνώντας την κατάσταση που ήταν, ξεδιπλώνεται σαν γίγαντας και άρχισε να τρέχει! Και μόλις άκουσα τις κουδούνες του τερματισμού του, συγκινήθηκα τόσο πολύ, που ένοιωσα σαν να τερμάτισα Πρώτος στον πιο δύσκολο Αγώνα του Κόσμου!
Ο αγώνας τελείωσε με την βοήθεια του Θεού, χαρίζοντας και μαθαίνοντας μας πολλά για την αξία του ανθρώπου, την πρόσφορα, την ανιδιοτέλεια, την ομορφιά της ζωής!
Εις το επανιδείν!
Ηλίας Καλαϊτζής»

 Καλό Παράδεισο Ηλία μας!

"συν αυτώ" ΥΓ:
Μαζί με την Μαρία μας, 
την πνευματική σου αδερφή...
(ήταν εκείνος που είχε γράψει
τον επικήδειό της πέρυσι...)

Ο π.Χριστόδουλος Χατζηθανάσης, πατέρας της 43χρονης Μαρίας από τον Ωρωπό!!! (3 μήνες μετά...)

(Όταν το ορθόδοξο βίωμα των γονιών 
περνάει στα παιδιά τους...
Κι από εκείνα στα δικά τους παιδιά...
Κι από όλους εκείνους μαζί, 
σε όσους από εμάς πασχίζουμε να τους μοιάσουμε...
Έστω & στο ελάχιστο.- 
                                                                                                                                                        

     ~ από τον "αμφ." & τους συν αυτώ.-)                                                                   

Στη ΜΝΗΜΗ της ΜΑΡΙΑΣ...

- Συμπηρωματική Ομολογία "αμφοτεροδέξιου & των συν αυτώ":
Δεν έχουμε τον οποιονδήποτε πλέον ενδοιασμό να κατεβάσουμε κανονικότατα όλες τις αναρτήσεις που πονάνε...

Κι ας έχουν κάνει τόσο καλό σε κάποιους...

Όσοι τις είδανε, τις είδανε.

Και όσοι από αυτούς μάλιστα ωφελήθηκαν, καλώς.
Το αποδεχόμαστε χωρίς καμία πίεση από τον οποιονδήποτε και δίχως καμία πλέον επιφύλαξη μετά από τις απόλυτα τεκμηριωμένες απόψεις κάποιων πολύ κοντινών ανθρώπων της Μαρίας και της οικογένειάς της, που θέλησαν (και δικαίως...) να τους προστατεύσουν. 

Έχουμε κάνει ήδη ενέργειες για όλους όσους μπορούμε να ελέγξουμε από αυτούς που αναδημοσίευσαν από εμάς να πράξουν κι εκείνοι το ίδιο με εμάς...

Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, όσο μπορούμε, σεβόμενοι την μνήμη της αγαπημένης σε όλους μας, Μαρίας και μαχόμενοι πλέον για την προστασία της υπόλοιπης οικογένειας,

με την οποία με έναν τόσο παράδοξο τρόπο έχουμε τόσο στενά δεθεί εδώ και μέρες...

Ελπίζουμε το καλό που βγήκε από όλη αυτή την περιπέτεια να είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο από το όποιο "κακό"...

Και έτσι θεωρούμε πως είναι.

Και επίσης τολμάμε να πούμε πως και η Μαρία, από εκεί που βρίσκεται έτσι θα το κρίνει.

Συγχωρέστε μας και πάλι για την αναστάτωση! 

Οι ευχές της Μαρίας να μας συνοδεύουν πάντοτε...

Ο Αναστάς μαζί μας!

(Ακόμα συγκλονισμένος...), "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....-

ΥΓ:
Αφήνουμε μονάχα την φωτογραφία, που είχε στο προφίλ της, την ομολογία μας και κάποια από τα σχόλια που συνόδευσαν, όσο κράτησε, τούτη εδώ την επεισοδιακή ανάρτηση...
Καλό Παράδεισο σε όλους μας!
..................................................
 

Στα 4 σχεδόν χρόνια, που ασχολούμαστε με αυτό το ιστολόγιο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως σε καμιά από τις 7000 και πλέον αναρτήσεις, που έχουνε περάσει μπροστά από τα μάτια μας, δεν έχουμε συγκλονιστεί τόσο...
Τα στοιχεία που βγαίνουν 2 μονάχα μέρες μετά τον (προσωρινό...) αποχαιρετισμό της Μαρίας είναι τόσο απρόσμενα ωφέλιμα για όλους μας...

Η Μαρία μας (* πλέον είναι και δική μας η Μαρία...) 

και η οικογένειά της ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, που είμαστε πλέον όλοι εμείς οι υπόλοιποι (κυρίως όσοι από εμάς Ο Θεός παραχώρησε οικογένεια...) "υποχρεωμένοι" να τους έχουμε ως υπόδειγμα στην ζωή και στον θάνατο...



~ Και λίγα από τα πρώτα κιόλας σχόλια:

* Νώντας Σκοπετέας Αυτή είναι μια άκρως ψυχωφελέστατη ανάρτηση ! Με αγάπη το λέω , ας το ξαναεξετάσουν Χριστοκεντρικά όσοι έσπευσαν να υποστηρίξουν το αντίθετο ! Τοις πάσι γέγονα τα πάντα ίνα πάντως τινάς σώσω ...το Παύλειο κέλευσμα ! Προς δόξαν Θεού και παραμυθία αναριθμήτων ψυχών, που ως μη έχοντες Ελπίδα πενθούν γιατί ¨έχασαν" τον άνθρωπό τους , λες και απώλεσαν κάποιο αντικείμενο ...Ναι , δάκρυα πολλά και προσευχή βουβή , σαν τον πόνο των λευκοφορεμένων σπλάχνων της για την αναχώρηση της Μαρίας εκ του θανάτου εις την Ζωήν τούτες τις ώρες ...Ορφανόν και χήραν αναλήψεται Κύριος ... Μα και επιτέλους σε θεοστυγείς μέρες σκοτεινές που έχουμε ξεχάσει σχεδόν το οτι Ένας είναι Ζωής ο Κυριεύων και του Θανάτου , με προβολή και ηρωοποίηση όσων, ταις των δαιμόνων απάταις αποφάσισαν για το αντίθετο , είδαμε και βιώσαμε μια νεκρώσιμη ακολουθία μακάρια και όχι μακάβρια ...με σκεπασμένα φέρετρα , μαύρες "σημαίες" να αποδοκιμάζουν τον Ουρανό και τις απερινόητες αποφάσεις του Θεού ...Ανάσταση σήμανε και πάλι στο Μήλεσι ! Αληθώς Ανέστη αδελφή μας Μαρία ! Σπύρο αδελφέ μου πάντα αγγελικά και αγέρωχα τα φτερά σου ! 
Ψυχές μας διαλεχτές καλές υπομονές και χαρά Θεού αληθινή πάντα να φωλιάζει στην μνήμη και στις καρδιές σας με τις μεσιτείες της Αγίας Μάνας σας !

* Maria Kone Από την μία είναι συγκλονιστικό, το πως συνέβη και το γεγονός ότι ηταν μια μανα 10 παιδιών! Από την άλλη ξεπερνά κάθε όριο της λογικής η αντιμετώπιση των παιδιών και του συζύγου!

Το σάββατο καθώς περίμενα για να χαιρετήσω στο τελος, μπροστά μου ήταν ενα κοριτσακι που μιλουσε με εναν κυριο. Μιλουσε τόσο φυσιολογικά, χαρούμενα στον κυριο λες και δεν βρισκόμασταν σε κηδεία, αλλα σε ενα χαρουμενο γεγονος. Βλεποντας σημερα τις φωτογραφίες κατάλαβα οτι είναι ενα απο τα παιδια της. Ενταξει δεν μπορώ να πω κατι αλλο....
Χριστός Ανεστη!!!

ΥΓ: Ηξερα μονο την Μαρία, γιατί ήμασταν συμφοιτήτριες στην Θεολογική και είχαμε ορκιστει και μαζι, όχι τα παιδιά και τον σύζυγό της.

* Δαμιανός Τσάγκας Πραγματικά από άλλη διάσταση.
Η ουκ εστιν εκ του κόσμου τούτου...
Η Πίστη και η αυθεντική εν Χριστώ Ζωή με την οποία γαλούχισε η Μαρία τα τέκνα της είναι τόσο εμφανής, τόσο αξιομιμήτη, τόσο αναστάσιμη...
Τα λόγια είναι τόσο περιττά μπροστά σε τέτοιες εικόνες.
Οσιακή ζωή, μαρτυρική κοίμηση.
Ας πρεσβεύει υπέρ ημών...

* F: έπρεπε να είσαι εκεί να ακούς τις καμπάνες... το Χριστός Ανέστη...

* Eirini Georgia Ganassouli Μιλάμε για άλλο πνευματικό επίπεδο...

* Αφροδίτη Τσαμπά όντως! Ας ελπίσουμε ότι θα εύχεται για όλους μας στα σκηνώματα του παραδείσου!

Evi Votsi Που βρίσκουν τη δύναμη??? Στον Χριστό εκεί την βρίσκουν τη δύναμη. Αυτό θα πει πίστη στον Σωτήρα μας. Και εκείνος βλέποντας αυτή την πίστη στέλνει τη χάρη Του και σκεπάζει την οικογένεια... Ο Μεγαλοδύναμος να αναπαύσει την ψυχούλα της. Και να ενδυναμώνει την οικογένεια...

* Agathi B-Krd Εμείς οι απλοί..που προσπαθούμε μεν ..ακόμη δακρύζουμε στην εικόνα.. Καλό Παράδεισο!! Καλή Ανάσταση!

* MissionaryMom AtHome Μετά τα έξι παιδιά λογίζεται σταυρός; Πρώτη φορά το ακούω-- Άρα αυτός ο πατέρας μόνος, με τη θεία χάρη- καλείται να σηκώσει δύο σταυρούς ταυτόχρονα. Παιδιών και γυναίκας! Ανυπομονώ για επόμενη ανάρτηση σχετικά! Όντως ωφέλιμη ανάρτηση - συγκλονιστική...

Sta Boz

Θέλω κι ἐγὼ νὰ γράψω δυὸ λόγια γιὰ τὴ γλυκιὰ Μαρία μας. Τὴ γνώρισα τότε ποὺ ἦταν περίπου 15 χρονῶν. Οἱ γονεῖς της (ὁ Χριστόδουλος, λαϊκὸς τότε, καὶ ἡ Εὐτυχία) μόλις εἶχαν κλάψει τὸν αἰφνίδιο θάνατο τῆς ἀδελφῆς της, τῆς Ζωῆς (αὐτοκινητιστικὸ στὴ Μεσογείων). Ξαφνικὰ διαπιστώθηκε καρκίνος στὴ γνάθο τῆς Μαρίας (ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο φίλο ὀδοντίατρο Γιάννη Μαργέλο). Οἱ γονεῖς ἔβγαλαν ἀμέσως εἰσιτήρια γιὰ Βοστώνη. Πρὶν ἀναχωρήσουν πῆγαν στὸν ἅγιο Πορφύριο. Ἐκεῖνος σταύρωσε τὴ γνάθο καὶ τοὺς συνέστησε νὰ πᾶνε ὁπωσδήποτε στὴν Ἀμερική, ὅπως εἶχαν κανονίσει. -Μὰ ἀφοῦ τὴ σταυρώσατε, πάτερ, τοῦ εἶπε ἡ Εὐτυχία. Ὄχι, ὄχι νὰ πᾶτε ὁπωσδήποτε, ἐπέμεινε ὁ ἅγιος. Ὅταν ἔφθασαν καὶ ἔκαναν ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀκτινογραφίες, δὲν ὑπῆρχε τίποτε. Κοίταζαν οἱ γιατροὶ μιὰ αὐτὲς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, μιὰ τὶς καινούριες... Ἀνερμήνευτο! Ὁ ἅγιος ἐπέμεινε νὰ πᾶνε γιὰ νὰ φανεῖ ὁλοκάθαρο τὸ θαῦμα. Ἔπειτα ἐπέστρεψαν. καὶ σὲ κανα-δυὸ χρόνια ἡ Μαρία συνάντησε τὸν Σπύρο... Τὰ ὑπόλοιπα τὰ ξέρετε...

* ΥΓ. "αμφ." & των συν αυτώ...:

Οι φωτογραφίες των αναρτήσεων για την Μαρία και το Ιερό Μυστήριο, που τελέστηκε προχθές, "κατέβηκαν"...

Δεν θελήσαμε να δυσκολέψουμε άλλο, έστω και άθελά μας, τα μέλη της οικογένειάς της και τους υπόλοιπους "δικούς τους" ανθρώπους...
Άλλωστε, όσοι είναι κοντινοί σε μας, γνωρίζουν καλά και με απόλυτη βεβαιότητα πως δεν έχουμε κανέναν στόχο "να πουλήσουμε"...
Πόσω μάλλον και σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.

Προς το παρόν κατεβάζουμε, λοιπόν, τις φωτογραφίες και τα ονόματα, που αναφέρονται σε αυτές...
Κρατήσαμε μόνο εκείνη που ήταν ήδη δημοσιοποιημένη και ήταν η εικόνα του προφίλ της.

Προβλήματα νομικά δεν επιθυμούμε να έχουμε και ακόμα περισσότερο οποιεσδήποτε δυσχέρειες με τον Ουρανό...

Αύριο μπορεί να είναι η δική μας "σειρά" να φύγουμε...

Μόνο Ο Θεός γνωρίζει...

Με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη της να δηλώσουμε μόνο, αν μας επιτρέπεται ακόμα, κάτι τελευταίο:

Μπορεί να μην είμαστε καθόλου σίγουροι για το πως θέλουμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής, που μας επιφυλάσσει Ο καλός Θεός...

Το μόνο σίγουρο όμως, που μας μένει ως επίγευση απ΄όλο αυτό, είναι πως ξέρουμε πια πώς θα θέλαμε να αναχωρήσουμε απ΄αυτήν την ζωή...

Κάπως σαν την Μαρία.-

Στη ΜΝΗΜΗ της ΜΑΡΙΑΣ...

- Συμπηρωματική Ομολογία "αμφοτεροδέξιου & των συν αυτώ":
Δεν έχουμε τον οποιονδήποτε πλέον ενδοιασμό να κατεβάσουμε κανονικότατα όλες τις αναρτήσεις που πονάνε...
Κι ας έχουν κάνει τόσο καλό σε κάποιους...
Όσοι τις είδανε, τις είδανε.
Και όσοι από αυτούς μάλιστα ωφελήθηκαν, καλώς.
Έχουμε κάνει ήδη ενέργειες για όλους όσους μπορούμε να ελέγξουμε από αυτούς που αναδημοσίευσαν από εμάς...
Και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, όσο μπορούμε, σεβόμενοι την μνήμη της αγαπημένης σε όλους μας, Μαρίας και μαχόμενοι πλέον για την προστασία της υπόλοιπης οικογένειας,
με την οποία με έναν τόσο παράδοξο τρόπο έχουμε τόσο στενά δεθεί εδώ και μέρες...
Ελπίζουμε το καλό που βγήκε από όλη αυτή την περιπέτεια να είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο από το όποιο "κακό"...
Και έτσι θεωρούμε πως είναι.
Και επίσης τολμάμε να πούμε πως και η Μαρία, από εκεί που βρίσκεται έτσι θα το κρίνει.
Συγχωρέστε μας και πάλι για την αναστάτωση!
Οι ευχές της Μαρίας να μας συνοδεύουν πάντοτε...
Ο Αναστάς μαζί μας!
(Ακόμα συγκλονισμένος...), "αμφοτεροδέξιος" & οι συν αυτώ....-
ΥΓ:
Αφήνουμε μονάχα την φωτογραφία, που είχε στο προφίλ της, την ομολογία μας και κάποια από τα σχόλια που συνόδευσαν, όσο κράτησε, τούτη εδώ την επεισοδιακή ανάρτηση...
Καλό Παράδεισο σε όλους μας!

***

4 σχεδόν χρόνια, που ασχολούμαστε με αυτό το ιστολόγιο οφείλουμε να ομολογήσουμε πως σε καμιά από τις 7000 και πλέον αναρτήσεις, που έχουνε περάσει μπροστά από τα μάτια μας, δεν έχουμε συγκλονιστεί τόσο...
Τα στοιχεία που βγαίνουν 2 μονάχα μέρες μετά τον (προσωρινό...) αποχαιρετισμό της Μαρίας είναι τόσο απρόσμενα ωφέλιμα για όλους μας...
Η Μαρία μας (* πλέον είναι και δική μας η Μαρία...)
και η οικογένειά της ανέβασε τόσο ψηλά το επίπεδο, που είμαστε πλέον όλοι εμείς οι υπόλοιποι (κυρίως όσοι από εμάς Ο Θεός παραχώρησε οικογένεια...) "υποχρεωμένοι" να τους έχουμε ως υπόδειγμα στην ζωή και στον θάνατο...
~ Και λίγα από τα πρώτα κιόλας σχόλια:
* Νώντας Σκοπετέας Αυτή είναι μια άκρως ψυχωφελέστατη ανάρτηση ! Με αγάπη το λέω , ας το ξαναεξετάσουν Χριστοκεντρικά όσοι έσπευσαν να υποστηρίξουν το αντίθετο ! Τοις πάσι γέγονα τα πάντα ίνα πάντως τινάς σώσω ...το Παύλειο κέλευσμα ! Προς δόξαν Θεού και παραμυθία αναριθμήτων ψυχών, που ως μη έχοντες Ελπίδα πενθούν γιατί ¨έχασαν" τον άνθρωπό τους , λες και απώλεσαν κάποιο αντικείμενο ...Ναι , δάκρυα πολλά και προσευχή βουβή , σαν τον πόνο των λευκοφορεμένων σπλάχνων της για την αναχώρηση της Μαρίας εκ του θανάτου εις την Ζωήν τούτες τις ώρες ...Ορφανόν και χήραν αναλήψεται Κύριος ... Μα και επιτέλους σε θεοστυγείς μέρες σκοτεινές που έχουμε ξεχάσει σχεδόν το οτι Ένας είναι Ζωής ο Κυριεύων και του Θανάτου , με προβολή και ηρωοποίηση όσων, ταις των δαιμόνων απάταις αποφάσισαν για το αντίθετο , είδαμε και βιώσαμε μια νεκρώσιμη ακολουθία μακάρια και όχι μακάβρια ...με σκεπασμένα φέρετρα , μαύρες "σημαίες" να αποδοκιμάζουν τον Ουρανό και τις απερινόητες αποφάσεις του Θεού ...Ανάσταση σήμανε και πάλι στο Μήλεσι ! Αληθώς Ανέστη αδελφή μας Μαρία ! Σπύρο αδελφέ μου πάντα αγγελικά και αγέρωχα τα φτερά σου !
Ψυχές μας διαλεχτές καλές υπομονές και χαρά Θεού αληθινή πάντα να φωλιάζει στην μνήμη και στις καρδιές σας με τις μεσιτείες της Αγίας Μάνας σας !

* Maria Kone Από την μία είναι συγκλονιστικό, το πως συνέβη και το γεγονός ότι ηταν μια μανα 10 παιδιών! Από την άλλη ξεπερνά κάθε όριο της λογικής η αντιμετώπιση των παιδιών και του συζύγου!

Το σάββατο καθώς περίμενα για να χαιρετήσω στο τελος, μπροστά μου ήταν ενα κοριτσακι που μιλουσε με εναν κυριο. Μιλουσε τόσο φυσιολογικά, χαρούμενα στον κυριο λες και δεν βρισκόμασταν σε κηδεία, αλλα σε ενα χαρουμενο γεγονος. Βλεποντας σημερα τις φωτογραφίες κατάλαβα οτι είναι ενα απο τα παιδια της. Ενταξει δεν μπορώ να πω κατι αλλο....
Χριστός Ανεστη!!!

ΥΓ: Ηξερα μονο την Μαρία, γιατί ήμασταν συμφοιτήτριες στην Θεολογική και είχαμε ορκιστει και μαζι, όχι τα παιδιά και τον σύζυγό της.

* Δαμιανός Τσάγκας Πραγματικά από άλλη διάσταση.
Η ουκ εστιν εκ του κόσμου τούτου...
Η Πίστη και η αυθεντική εν Χριστώ Ζωή με την οποία γαλούχισε η Μαρία τα τέκνα της είναι τόσο εμφανής, τόσο αξιομιμήτη, τόσο αναστάσιμη...
Τα λόγια είναι τόσο περιττά μπροστά σε τέτοιες εικόνες.
Οσιακή ζωή, μαρτυρική κοίμηση.
Ας πρεσβεύει υπέρ ημών...

* F: έπρεπε να είσαι εκεί να ακούς τις καμπάνες... το Χριστός Ανέστη...

* Eirini Georgia Ganassouli Μιλάμε για άλλο πνευματικό επίπεδο...

* Αφροδίτη Τσαμπά όντως! Ας ελπίσουμε ότι θα εύχεται για όλους μας στα σκηνώματα του παραδείσου!

Evi Votsi Που βρίσκουν τη δύναμη??? Στον Χριστό εκεί την βρίσκουν τη δύναμη. Αυτό θα πει πίστη στον Σωτήρα μας. Και εκείνος βλέποντας αυτή την πίστη στέλνει τη χάρη Του και σκεπάζει την οικογένεια... Ο Μεγαλοδύναμος να αναπαύσει την ψυχούλα της. Και να ενδυναμώνει την οικογένεια...

* Agathi B-Krd Εμείς οι απλοί..που προσπαθούμε μεν ..ακόμη δακρύζουμε στην εικόνα.. Καλό Παράδεισο!! Καλή Ανάσταση!

* MissionaryMom AtHome Μετά τα έξι παιδιά λογίζεται σταυρός; Πρώτη φορά το ακούω-- Άρα αυτός ο πατέρας μόνος, με τη θεία χάρη- καλείται να σηκώσει δύο σταυρούς ταυτόχρονα. Παιδιών και γυναίκας! Ανυπομονώ για επόμενη ανάρτηση σχετικά! Όντως ωφέλιμη ανάρτηση - συγκλονιστική...

Sta Boz
Θέλω κι ἐγὼ νὰ γράψω δυὸ λόγια γιὰ τὴ γλυκιὰ Μαρία μας. Τὴ γνώρισα τότε ποὺ ἦταν περίπου 15 χρονῶν. Οἱ γονεῖς της (ὁ Χριστόδουλος, λαϊκὸς τότε, καὶ ἡ Εὐτυχία) μόλις εἶχαν κλάψει τὸν αἰφνίδιο θάνατο τῆς ἀδελφῆς της, τῆς Ζωῆς (αὐτοκινητιστικὸ στὴ Μεσογείων). Ξαφνικὰ διαπιστώθηκε καρκίνος στὴ γνάθο τῆς Μαρίας (ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο φίλο ὀδοντίατρο Γιάννη Μαργέλο). Οἱ γονεῖς ἔβγαλαν ἀμέσως εἰσιτήρια γιὰ Βοστώνη. Πρὶν ἀναχωρήσουν πῆγαν στὸν ἅγιο Πορφύριο. Ἐκεῖνος σταύρωσε τὴ γνάθο καὶ τοὺς συνέστησε νὰ πᾶνε ὁπωσδήποτε στὴν Ἀμερική, ὅπως εἶχαν κανονίσει. -Μὰ ἀφοῦ τὴ σταυρώσατε, πάτερ, τοῦ εἶπε ἡ Εὐτυχία. Ὄχι, ὄχι νὰ πᾶτε ὁπωσδήποτε, ἐπέμεινε ὁ ἅγιος. Ὅταν ἔφθασαν καὶ ἔκαναν ἐκεῖ τὶς σχετικὲς ἀκτινογραφίες, δὲν ὑπῆρχε τίποτε. Κοίταζαν οἱ γιατροὶ μιὰ αὐτὲς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, μιὰ τὶς καινούριες... Ἀνερμήνευτο! Ὁ ἅγιος ἐπέμεινε νὰ πᾶνε γιὰ νὰ φανεῖ ὁλοκάθαρο τὸ θαῦμα. Ἔπειτα ἐπέστρεψαν. καὶ σὲ κανα-δυὸ χρόνια ἡ Μαρία συνάντησε τὸν Σπύρο... Τὰ ὑπόλοιπα τὰ ξέρετε...

* ΥΓ. "αμφ." & των συν αυτώ...:
Οι φωτογραφίες των αναρτήσεων για την Μαρία και το Ιερό Μυστήριο, που τελέστηκε προχθές, "κατέβηκαν"...
Δεν θελήσαμε να δυσκολέψουμε άλλο, έστω και άθελά μας, τα μέλη της οικογένειάς της και τους υπόλοιπους "δικούς τους" ανθρώπους...
Άλλωστε, όσοι είναι κοντινοί σε μας, γνωρίζουν καλά και με απόλυτη βεβαιότητα πως δεν έχουμε κανέναν στόχο "να πουλήσουμε"...
Πόσο μάλλον και σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.
Προς το παρόν κατεβάζουμε, λοιπόν, τις φωτογραφίες και τα ονόματα, που αναφέρονται σε αυτές...
Κρατήσαμε μόνο εκείνη που ήταν ήδη δημοσιοποιημένη και ήταν η εικόνα του προφίλ της.
Προβλήματα νομικά δεν επιθυμούμε να έχουμε και ακόμα περισσότερο οποιεσδήποτε δυσχέρειες με τον Ουρανό...
Αύριο μπορεί να είναι η δική μας "σειρά" να φύγουμε...
Μόνο ο Θεός γνωρίζει...
Με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη της να δηλώσουμε μόνο, αν μας επιτρέπεται ακόμα, κάτι τελευταίο:
Μπορεί να μην είμαστε καθόλου σίγουροι για το πως θέλουμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής, που μας επιφυλάσσει ο καλός Θεός...
Το μόνο σίγουρο όμως, που μας μένει ως επίγευση απ΄όλο αυτό, είναι πως ξέρουμε πια πώς θα θέλαμε να αναχωρήσουμε απ΄αυτήν την ζωή...
Κάπως σαν την Μαρία.-
από τον "αμφοτεροδέξιο" & τους συν αυτώ...

Καλό Παράδεισο,Μαρία! Καλή αντάμωση...

Η Μαρία, μητέρα 10 παιδιών, ηλικίας από 22 χρονών μέχρι 2 μηνών, μαία στο επάγγελμα, έχασε την ζωή της πριν από λίγες μέρες, επιστρέφοντας στο σπίτι της μετά από την δουλειά της, σε αυτοκινητιστικό ατύχημα...

Σήμερα ήταν η κηδεία της.

Σήμερα δεν πήγαμε σε κηδεία.
Πήγαμε να χαιρετίσουμε την Μαρία μας πριν πάει στον παράδεισο κοντά με τους αγαπημένους της Αγίους...
 Αυτό το έβλεπες από την πρώτη στιγμή που μπήκαν τα παιδιά της και ο Σπύρος μας, κρατώντας την στα χέρια να ψέλνουν με την καρδιά τους το Αναστάσιμο Χριστός Ανέστη... 
Να μην μπορείς να κρατήσεις τα δάκρυα σου και να σε σταματά το χαμόγελο στα χείλη των παιδιών αυτό που μόνο η θεία Χάρης μπορεί να στείλει, να σε αγκαλιάζουν, να εύχεσαι καλό Παράδεισο και να σου απαντούν Χριστός Ανέστη...
Μην στεναχωριέσαι, θείε Ηλία, ήταν στο σχέδιο του Θεού πραγματικά ένα Μυστήριο ζήσαμε σήμερα όλοι μας!!! 
Προσωπικά με δίδαξε σε πολλά και κυρίως κατάλαβα ότι δεν πιστεύουμε και τόσο!!!
Δεν είναι κακό να δείξετε και να διηγηθούμε όλοι μας τα όσα ζήσαμε σήμερα σε φίλους σε γνωστούς και ακόμα καλύτερα σε λίγο ποιο άσχετους στον χώρο της Εκκλησίας μας. Μόνο καλό θα κάνουμε.

Από την άλλη ξέρουμε όλοι ότι αρχίζει πλέον ένας δύσκολος δρόμος για τον Σπύρο και τα παιδιά ο καθένας με τον τρόπο του ας βοηθήσει όπως ξέρει και μπορεί.
Η Μαρία μας να έχει καλό παράδεισο και να εύχεται για όλη την τόσο μεγάλη παρέα που ήρθε να την αποχαιρετίσει!!!

Γύρω στα 10,000 άτομα παρευρέθησαν στην εξόδιο ακολουθία της Μαρίας. 
2 Αρχιερείς και πλήθος ιερέων (20-30;)

Λίγες φορές αισθάνεται κανείς τέτοια χαρμολύπη.

Αιώνια η μνήμα αυτής και .. στα δικά μας!
 Αμήν.

Το μέγα Γεροντικόν