☆ Η "άσπλαχνη" και "ανέραστη¨ Εκκλησία |άκου τον παπα Γιώργη

Μια απολύτως ακομπλεξάριστη συζήτηση που δίνει απαντήσεις για τα πάντα, 

χωρίς ανώφελους φανατισμούς και περιττούς ηθικισμούς, 

αλλά με γνήσιο Ορθόδοξο και Ρωμαίικο ήθος...

O π. Γεώργιος Σχοινάς συζητά με τον Σταύρο Σταμάτη για την "άσπλαχνη" και "ανέραστη¨ Εκκλησία:

 ------------------------------------------------

00:00  Eισαγωγή

00:58  Τι έχει να πει η εκκλησία στους γονείς ενός ομοφυλόφιλου;

02:28  Ομοφοβική εκκλησία;

03:28  Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος

04:19  Η εκκλησία πιο πέρα και από τον χρόνο

06:52  Ομοφυλόφιλος Άγιος;

12:30  Που στρέφονται τα πάθη; 

13:22  Παρένθετη μητέρα

19:19  Απροσωποποίση του προσώπου  

21:50  My body my choice

25:01  Tεκνοθεσία

26:40  Πίστη και Ομοφυλόφιλοι

30:24  Θα μας κόψετε την ηδονή;

34:40   Η "άσπλαχνη" και "ανέραστη¨ Εκκλησία

40:44  Ανδρείες Γυναίκες

44:50  Τι και που είναι η ανδρεία;

46:56  Ευκαιρία για την σώζουσα Αλήθεια

50:23  O μετανοών άνθρωπος είναι ο μεγαλύτερος επαναστάτης 

52:40  H "Καιτούλα"

53:20  Γιατί "φωνάζει" τόσο πολύ η εκκλησία τώρα;

54:10  Αυτός ο νόμος αγγίζει τα όρια της ασέβειας

Πατήστε Like 👍,

Κάντε εγγραφή (Subscribe) 💪 στο κανάλι.

Χτυπήστε το καμπανάκι 🔔 των ειδοποιήσεων

------------------------------------------------

📌   Ιστοσελίδα:    www.Antifono.gr

🙏   Υποστήριξη:   www.antifono.gr/support

«Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις» |Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος

 

Αλβανίας: «Το παρά φύσιν δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις»

Σχετικά με τη διά νόμου ανύψωση της συμβιώσεως των ομοφυλοφίλων εις γάμον η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας δηλώνει:

Είναι πασίγνωστο 

ότι η διαιώνιση της ανθρωπότητας 

έχει στηριχθεί στην ύπαρξη δύο φύλων 

και στην ένωσή τους.

Κανείς πολιτισμός, 

θρησκεία 

ή σύστημα νόμων (Σόλων, Πλάτων κ.λπ.) 

δεν θεσμοθέτησε 

τη συμβίωση των ομοφυλοφίλων ως γάμο.

Το παρά φύσιν 

δεν καθίσταται κατά φύσιν με νομικές διατάξεις.

Αντίθετα, 

ένας τέτοιος νόμος προσβάλλει τη δημιουργία.

Δεν αποτελεί κοινωνική πρόοδο 

αλλά σύγκρουση με τη φυσική τάξη, 

κατήφορο.

Η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη 

να διατυπώνει με σαφήνεια την έννοια 

και την αξία του γάμου, 

τη σημασία της οικογένειας 

και της τεκνογονίας 

σύμφωνα με τα ιερά κείμενά της 

και την κατά τους αιώνας παράδοσή της 

πηγή

Επειδή τα φλέγοντα θέματα της Πατρίδας μας μάς πονάνε...

Επισήμανση "αμφ." & των συν αυτώ:
Ο αγαπητός μας κ. αθανασιος ρακοβαλής, από τα αγαπημένα και ιδιαιτέρως ευλογημένα "παιδιά" του Αγίου Παϊσίου,  θέτει παρακάτω τα πράγματα όπως είναι. 
Οι "καυτές πατάτες" είναι μπροστά... 
Όλα τα υπόλοιπα είναι αγαπολογίες και προσδοκίες του αέρα. 
Το θέμα είναι τι θα κάνουν σε όλα αυτά τα ζητήματα. 
Σημειωτέον πως είναι τοις πάσι γνωστό πως δεν έχουμε απολύτως καμιά κομματική προτίμηση ή κατεύθυνση.
Όμως δεν θα κρυφτούμε και πίσω από το δάκτυλό μας.
Με τον Χριστό είμαστε και μ΄αυτούς τους λίγους, αλλά δυνατούς που Τον αγαπάνε (και δεν το κρύβουν...)
Και θα μας επιτραπεί να είμαστε επιφυλακτικοί, γιατί ταυτιζόμαστε με κάποιους σημερινούς Αγιορείτες Πατέρες, οι οποίοι ναι μεν αποδέχτηκαν με μια σχετική ανακούφιση, όπως όλοι μας, την αποχώρηση της πιο αντίθεης κυβέρνησης (φανερής τουλάχιστον...) από καταβολής του Ελληνικού Κράτους, αλλά όπως σοφά λένε, μην περιμένουμε και πολλά από κάποιους που βάζουν μπροστά το εγώ τους, πως θα διορθώσουν με τις "δικές τους δυνάμεις" όσα οι προηγούμενοι γκρέμισαν... 
Τα ίδια λοιπόν θα λέγαμε για κάθε νέα Κυβέρνηση. 
Μακάρι να αποδειχθούμε "γραφικοί κινδυνολόγοι"...
1000 φορές μακάρι...

"ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ...
πρέπει να γνωρίζουμε τα προβλήματα της πατρίδας μας και να μήν αρκούμαστε σε γενικόλογες διακηρύξεις και ωραιοποιήσεις, ούτε να έχουμε μία συμπεριφορά "φιλάθλου", που ακολουθεί φανατικά την ομάδα του ( ή το πολιτικό κόμμα του ). 

Όλα αυτά συνιστούν ανωριμότητα, ιδιοτέλεια και βλακεία...

Ενδιαφερόμαστε πολύ για την στάση της νέας κυβέρνησης σε ουσιαστικά και φλέγοντα ζητήματα όπως ενδεικτικά σταχυολογούνται παρακάτω:

α) Διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους (θα συνεχίσουν το καταστροφικό έργο του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία "κοσμικού" αθεϊστικού κράτους;)

β) Οφειλές κομμάτων και πολιτικών (όπως η οικογένεια Μητσοτάκη) προς τις τράπεζες και κρατικές επιχειρήσεις (ενδεικτικά υπάρχουν αναφορές στον τύπο για ποσό της τάξης των 430.000.000 ευρώ συνολικά δάνεια της ΝΔ και του πρώην ΠΑΣΟΚ!!!)

γ) Γερμανικές αποζημιώσεις (θα τολμήσει ο κ. Μητσοτάκης να θίξει το ευαίσθητο αυτό θέμα στη "φίλη' Γερμανική κυβέρνηση τεχνοκρατών της κ. Μέρκελ και των διαδόχων της;)

δ) Βορειοηπειρωτικό, Σκοπιανό, Κυπριακό, μουσουλμανική μειονότητα Θράκης

ε) Εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων Κύπρου και Ελλάδας

στ) Μεταναστευτικό

ζ) Επταήμερη εργασία (που πρώτος στα χρονικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε προεκλογικά)

η) Μουσουλμανικό συμβούλιο παρά το πρωθυπουργώ (που πρώτος στα χρονικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε προεκλογικά)

θ) Υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια ως φυσική συνέχεια του συμφώνου συμβίωσης

(ο νυν πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καθώς επίσης και οι Νίκος Δένδιας, Κωστής Χατζηδάκης, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Γιώργος Κουμουτσάκος, Όλγα Κεφαλογιάννη, Ντόρα Μπακογιάννη, Νικήτας Κακλαμάνης Κώστας Τασούλας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Χρήστος Δήμας, Γιάννης Πλακιωτάκης, Σίμος Κεδίκογλου, Γιάννης Βρούτσης και Νίκη Κεραμέως

είχαν ψηφίσει υπέρ του συμφώνου συμβίωσης στη Βουλή ενώ η Σοφία Ζαχαράκη ήταν στην αντιπροσωπεία της ΝΔ που συμμετείχε για πρώτη φορά στα χρονικά στο gay pride στους δρόμους της Αθήνας πέρυσι – σημειωτέον ότι οι κυρίες Κεραμέως και Ζαχαράκη είναι οι επικεφαλείς του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων στη νέα κυβέρνηση της ΝΔ!!)

ι) Δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί (θα παραμείνουν δημόσιες- ή θα ιδιωτικοποιηθούν έναντι πινακίου φακής και κατόπιν πιέσεων των ξένων άσπονδων φίλων τεχνοκρατών αφού πρώτα παρουσιαστούν ως προβληματικές και ασύμφορες για το ελληνικό δημόσιο;;;)

ια) Δαπάνες για υγεία και παιδεία (θα αυξηθούν σε επίπεδα Ευρώπης;;)

ιβ) Δημογραφικό (θα ενισχυθεί η τρίτεκνη και πολύτεκνη οικογένεια;;) 

Η πολύτεκνη οικογένεια είναι η λύση του δημογραφικού μας προβλήματος και όχι οι "ελληνοποιήσεις" των μουσουλμάνων που εισβάλουν στην χώρα μας...

αθανασιος ρακοβαλής

* Ας προσέξουμε πολύ σε αυτές τις εκλογές (Μητροπολίτης Μεσογαίας)

Το κείμενο γράφτηκε στις 11 Μαΐου 2014.
Και είναι, 5 χρόνια μετά, τόσο επίκαιρο! 

Ἤδη πέρασαν [...] ἑβδομάδες ἀπὸ τὸ Πάσχα, ἀπὸ τὴ γιορτὴ τῆς ἀληθινῆς πανηγύρεως καὶ τῆς αὐθεντικῆς εἰρήνης καὶ βρισκόμαστε πάλι μπροστὰ στὴν πρόκληση πολλαπλῶν αὐτὴ τὴ φορὰ ἐκλογῶν. Ὁ πασχαλινὸς ἑορτασμὸς λαμπροφόρος, γεμᾶτος φῶς καὶ χαρά. Ἡ πραγματικότητα ὅμως καὶ πάλι ζοφερή. Ἡ καθημερινότητα δυσβάσταχτη, οἱ προοπτικὲς ἀμφίβολες, οἱ ἐλπίδες ἐξανεμισμένες, οἱ ἐπιλογὲς περιορισμένες. Κρίση πρωτοφανής, προβλήματα τεράστια, πολιτευτὲς πολλοί, ἱκανοὶ ὅμως ἡγέτες ἐλάχιστοι, ὁ λαὸς βουλιαγμένος σὲ σύγχυση καὶ ἀθυμία. Φτώχεια, ἐξουθενωτικὰ μέτρα, ἀνεργία, θλίψη, αἴσθηση ἀδιεξόδου.

Κάποιοι ἰσχυρίζονται ὅτι βλέπουν φῶς. Μάλιστα ἐπαγγέλλονται σωτήριες λύσεις. Οἱ ὑποψήφιοι ὑπόσχονται. Τὰ ὀνόματα τῶν ποικίλων παρατάξεων δίνουν μιὰ εἰκόνα αἰσιοδοξίας. Ἐμεῖς ὅμως, ὁ λαός, ἀκόμη ὑποφέρουμε. Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε μᾶς πονάει. Αὐτὸ ποὺ φανταζόμαστε μᾶς τρομάζει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὁρατὴ εἰκόνα τῆς κρίσης, αὐτὸ ποὺ φαίνεται.

Στὴν πραγματικότητα ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ κρίση εἶναι πνευματική. Ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβλημα. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἐλπίδες μας εἶναι μόνο πνευματικές. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι καὶ τὰ κριτήριά μας καὶ οἱ πολιτικές μας ἐπιλογὲς καὶ ἡ ψῆφος μας πρέπει νὰ ἔχουν βασικὰ πνευματικὸ ὑπόβαθρο. Ἀλήθεια, πῶς νὰ ψηφίσουμε ἕναν ἄνθρωπο δίχως ἀρετὴ καὶ τόλμη; Πῶς νὰ ἐμπιστευθοῦμε ἡγέτες δίχως σοβαρότητα καὶ ἀρχές, δίχως φόβο Θεοῦ καὶ σεβασμὸ στὴν ἱστορία, δίχως εὐαισθησία πίστεως, δίχως σταθερὲς καὶ ἀξίες; Ἂν σὲ τέτοιους ἐμπιστευθοῦμε τὴν ψῆφο μας, ἁμαρτάνουμε.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ εὐθύνη γενικὰ τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων μας εἶναι μεγάλη. Αὐτοὶ μᾶς χάλασαν. Αὐτοὶ μᾶς ἔφτιαξαν μία κοινωνία ἀνεκτικὴ στὰ ναρκωτικά, ἀσεβῆ στὰ ἱερά, ἄτονη ἢ ἀναρχικὴ στὶς ἀντιδράσεις. Ἀποποινικοποίησαν τὴ μοιχεία, νομιμοποίησαν τὶς ἀμβλώσεις, θεσμοθέτησαν τὸν πολιτικὸ γάμο καὶ τὶς ἀνίερες συμβιώσεις, κατήργησαν τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς. Καὶ τώρα; Τώρα θέλουν νὰ καῖνε τοὺς νεκρούς, νὰ παντρεύουν ἄτομα τοῦ ἰδίου φύλου, νὰ παίρνουν τὰ ὄργανά μας εἰκάζοντας τὴ συναίνεσή μας, νὰ διευκολύνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ φεύγουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο μὲ πολιτικὴ κηδεία, ἀδιάβαστοι, δίχως μιὰ προσευχή, δίχως μιὰ εὐλογία γιὰ τὴν ἄλλη ζωή• μὲ μοναδικὴ σφραγῖδα ἕνα μικρὸ ἠλεκτρονικὸ τσιπάκι καὶ ἕνα τεράστιο ψέμα μέσα καὶ γύρω τους.

Ἀλλὰ καὶ ἡ δική μας εὐθύνη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, δὲν εἶναι μικρή. Ἡ ποιότητα καὶ τὸ ἦθος ἑνὸς λαοῦ δὲν φαίνονται ἀπὸ τὸ πῶς ἐπιτίθεται, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πῶς γνωρίζει νὰ ἀμύνεται. Ἀπὸ τὰ ἀντανακλαστικά του γιὰ ἀντίδραση. Ἡ πραγματικὴ κρίση φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ὡς λαὸς δὲν εἴχαμε σύνεση καὶ τόλμη νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν πρωτοφανῆ πρόκληση στὸ οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ ἐπίπεδο. Καὶ τοῦτο διότι ἀποδειχθήκαμε πνευματικὰ γυμνοί. Συνέπεια καὶ αὐτὸ τῆς ἀποϊεροποίησης τῆς ζωῆς μας. Ἕνας στεγνὸς μηδενισμός, μία ἀνόητη ἀσέβεια, ἕνας παθολογικὸς καὶ μυωπικὸς ἐγωκεντρισμός, μιὰ ἄνευρη καὶ ἄκαρπη παιδεία, γκρέμισαν τὴν πίστη μας, ἀποδυνάμωσαν τὰ ἰδανικά, ὁδήγησαν σὲ ἀνόητες ἐπιλογὲς καὶ ἐξαφάνισαν κάθε ἰκμάδα καὶ ἴχνος τόλμης ἀπὸ τὸν λαό μας. Ἕνας λαὸς ποὺ παλινδρομεῖ ἀνάμεσα στὴν ἀγριότητα καὶ τὴν ἀπάθεια, ἀνάμεσα στὸ θράσος καὶ τὴν ἀνοησία, πῶς, ἀγαπητοί μου, νὰ ἀντισταθεῖ; Μᾶς ρούφηξαν τὸ αἷμα κι ἔτσι μᾶς πῆραν καὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ δικαιώματα. Καὶ κυρίως τὴν ἀξιοπρέπεια.

Τέτοια κοινωνία μᾶς φτιάξανε. Τέτοια κοινωνία φτιάξαμε. Καὶ ὅλα αὐτὰ στηρίχθηκαν σὲ αὐτοὺς ποὺ ἐκλέξαμε καὶ σὲ μᾶς ποὺ τοὺς ψηφίσαμε. Ἐμεῖς καὶ ἐγκρίνουμε καὶ συγχωροῦμε, καὶ συχνὰ ἀδιαφοροῦμε. Γι’ αὐτὸ φταῖμε. «Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου», λέγει ὁ ψαλμός. Μὲ τέτοια ἀθυμία καὶ βαθὺ πόνο, ἀπευθύνομαι σὲ ὅσους μποροῦν νὰ ἀκούσουν τὴν ἀδύνατη φωνή μου, σήμερα Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου.

Ἔχω ὅμως μέσα μου καὶ μιὰ ἐλπίδα. Τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ξυπνήσουμε. Ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ ἕνα γερὸ κόλαφο στὸ ἄθλιο σύστημα ποὺ μᾶς ρούφηξε ὅλο τὸ πνεῦμα. Τὸ κακὸ πρέπει νὰ σταματήσει τώρα καὶ ξεκάθαρα. Τὸ κακὸ δὲ δὲν εἶναι ποιοὶ τελικὰ θὰ βγοῦν καὶ τί θὰ κάνουν. Τὸ κακὸ γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ δώσουμε λόγο στὸν Θεὸ καὶ τὴν ἱστορία εἶναι τί θὰ κάνουμε ἐμεῖς, ἡ ὑπεύθυνη ψῆφος ἢ ἡ ἀδιαφορία μας.

Ἂς προσέξουμε πολὺ σὲ αὐτὲς τὶς ἐκλογές. Τὸ μήνυμα ποὺ θὰ δώσουμε πρέπει νὰ εἶναι πνευματικό. Μᾶς λένε ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ σιωπήσει. Δὲν εἶναι δουλειά της νὰ ταράζει τὸν κόσμο. Εἶναι ὅμως ἀποστολή της νὰ ἀφυπνίζει.  Γι’ αὐτὸ καὶ τώρα εἶναι ἡ ὥρα ποὺ πρέπει νὰ μιλήσει. Ἂν πάλι σιωπήσουμε, τότε «καὶ οἱ λίθοι κεκράξονται». Δὲν ἀντέχουμε ἄλλο. Ἔχει ἀποστρέψει τὸ πρόσωπό του ὁ Θεὸς ἀπὸ πάνω μας. Νοιώθουμε ἐντελῶς ἀβοήθητοι σὲ ἕναν κατήφορο χωρὶς τέρμα. Θέλουμε τὸ φρένο τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας. Καὶ αὐτὸ ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν ψῆφο μας. Ἐμπιστευόμαστε μόνον ἀνθρώπους ποὺ πιστεύουν στὸν Θεό, ποὺ τιμοῦν τὴν ἱστορία καὶ τὶς παραδόσεις μας, ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτό τους, ποὺ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα πάνω ἀπὸ τὰ συμφέροντά τους, πρόσωπα τίμια καὶ μὲ σεβασμὸ στὴν ἱερὴ παρακαταθήκη ποὺ κληρονομήσαμε καὶ ὄχι μὲ ὑποτέλεια στὴν ἄθλια ταυτότητα ποὺ μᾶς κατασκευάζουνε.

Εἶναι πολὺ κρίσιμες αὐτὲς οἱ ἐκλογές. Ἐλπίδα μας -καὶ μάλιστα μεγάλη- εἶναι ὅτι θὰ δώσουν ἕνα σαφὲς καὶ ἠχηρὸ πνευματικὸ μήνυμα στὴν κοινωνία μας, ὅτι θὰ ἐκφρασθεῖ πνευματικὰ ὁ λαός μας. Ἂν κάτι τέτοιο συμβεῖ, τότε θὰ σημάνουν καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς ἀλλαγῆς. Μιᾶς ἀλλαγῆς ποὺ καὶ ἀναγκαία εἶναι καὶ ἐπιθυμητὴ καὶ ἐφικτή. Ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὴν εὐλογημένη κατάσταση ποὺ ὅλοι ἐπιθυμοῦμε εἶναι τεράστια. Ἡ ἀπόσταση πολὺ μικρή. Ὅσο μιὰ ἀπόφαση πνευματική.

 Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ στηρίζει τὸν λαὸ καὶ τὸ ἔθνος μας. Ἐμεῖς νὰ ψηφίζουμε κι Ἐκεῖνος νὰ ἐκλέγει. Καὶ νὰ φωτίζει τοὺς ἡγέτες μας «ἵνα καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ γαλήνῃ αὐτῶν ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι».

 Μὲ ἀναστάσιμες εὐχὲς καὶ ἀγάπη,

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Πηγή: Εγκύκλιος 98Η (2014)

Για τον "χωρισμό" Εκκλησίας-Κράτους και την "ευθανασία" (Μητροπολίτης Μεσογαίας)

(Τα΄λεγε από πρόπερσι ο Μεσογαίας, δεν τα΄λεγε;
Αλλά ποιος τον ακούει...)

Το κράτος ανήκει στην Εκκλησία (!)

Όταν σταματήσουμε να αρκούμαστε 

στα δηλητηριώδη ψιχία 

της δημοσιογραφικής παραπληροφόρησης, 

τα ανίκανα να συντηρήσουν την ζωή μας, 

τα υπονομεύοντα τον εθνικό μας βίο. 

Όταν μπούμε στον ωφέλιμο κόπο 

να σκύψουμε πάνω από την ιστορία 

μετά την άλωση. 

Τότε θα συνειδητοποιήσουμε 

ότι η νεώτερη Ελλάδα 

είναι μέρος της Ορθοδοξίας. 

Και όχι μόνο μέρος, αλλά και αποτέλεσμα.

Ότι σ' αυτήν οφείλουμε 

την ύπαρξη μας και την ταυτότητα μας. 

Γι αυτό η άρνηση της πίστεως 

επέφερε και την παρακμή του Γένους. 

Τότε θα παραμερίσουμε το ποταπό 

"η εκκλησιαστική περιουσία στο κράτος", 

και θα λέμε 

"το κράτος ανήκει στην Εκκλησία". 

Κι αυτό είναι το μέτρο 

που διαμορφώνει την σχέση. 

Σταύρος Εμμανουήλ

Πηγή: https://www.facebook.com/1497156180342319/photos/a.1521595984565005/2099027793488485/?type=3&theater

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός: «Πέφτω στα πόδια και παρακαλώ τον Μακαριώτατο να ανακρούσει πρύμναν. Να μην συνεχίσει αυτήν την προσπάθεια. Θα είναι εις βάρος ολοκλήρου του Έθνους»…

– Απειλείται όχι μόνον η Πίστη αλλά και το ίδιο το Έθνος. Η ενότητα του Έθνους είναι ο εκκλησιαστικός χώρος. Παρά τις αδυναμίες μας -και οι κληρικοί άνθρωποι είναι- διατηρούμε το υψηλότερο ήθος, απέναντι μάλιστα στον οιονδήποτε πολιτικό κόσμο, και τη μεγαλύτερη φιλοπατρία.

Είναι δύναμη λοιπόν ο εκκλησιαστικός χώρος και πρέπει να διαλυθεί. Το πρόβλημα ριζώνει εκτός Ελλάδος. Είναι μόνιμη η προσπάθεια της άλλης Ευρώπης -γιατί και εμείς Ευρώπη είμαστε- να διαλυθεί ο Ελληνισμός. Αυτό επιτυγχάνεται με τη διάλυση του εκκλησιαστικού χώρου, που είναι ο πυρήνας της ενότητας του Ελληνισμού.

– Από την εποχή του Καρλομάγνου, του μεγαλύτερου εχθρού του Ελληνισμού, υπάρχει άσπονδο μίσος της Φραγκικής και Τευτονικής Ευρώπης εναντίον της Ορθοδοξίας. Η Ορθοδοξία είναι πάντοτε στο στόχαστρο των Φραγκικών Δυνάμεων, επειδή είναι το μόνο διαφοροποιητικό στοιχείο του Έθνους μας από τη Δύση.

– Από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους έπαψε ο Ελληνισμός να λαμβάνει αποφάσεις για τον εαυτόν του μέσω των Κυβερνητών του. Ο μόνος Ορθόδοξος καθ’ ολοκληρίαν Κυβερνήτης ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Από κει και πέρα έχουμε πολιτικούς και διανοουμένους που υπηρετούν τη Δύση και τα δυτικά σχέδια. Δεν απολυτοποιώ. Δεν εκτείνομε σε όλο το χώρο των πολιτικών και των διανοουμένων, αλλά και οι λίγοι εκείνοι από τις δύο πλευρές που θέλουν να σκεφθούν και να αποφασίσουν ελληνικά ελέγχονται από ξένα κέντρα.

– Αγωνίζομαι να αναλύσω ως δάσκαλος ταπεινός ότι τα κέντρα λήψεως αποφάσεων και σε αυτό το θέμα (σ.σ. δηλαδή το εκκλησιαστικό ζήτημα των ημερών που έχει ανακύψει με τη «συμφωνία» Τσίπρα-Ιερωνύμου) δεν είναι στην Ελλάδα. Εμείς απλώς υπηρετούμε τα ξένα συμφέροντα και τα ξένα σχέδια.

– Μελετώ επί 60 χρόνια δυτικά αρχεία και ξέρω πώς δουλεύουν και στον πολιτικό και στον χριστιανικό χώρο οι ξένοι. Το ερώτημα είναι: έπρεπε και ο εκκλησιαστικός χώρος, διά της ηγεσίας του, να ενταχθεί στα σχέδια τα οποία θέλουν τη διάλυση της Ελλάδος, τη διάλυση του Έθνους; (σ.σ. σαφής αιχμή για την ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος…)

– Αυτό που λέμε «χωρισμός Εκκλησίας-Πολιτείας», είναι λυμένο το θέμα με το νόμο 590/1977. Είναι διακριτοί οι ρόλοι, συνταγματικά κατοχυρωμένοι. Γιατί ο νόμος αυτός είναι απόρροια του Συντάγματος του 1975. Ξέρουμε λοιπόν πού συναντώμεθα, πού δίνουμε τα χέρια η Πολιτεία και ο Εκκλησιαστικός Χώρος -και δεν εννοώ τους Ιεράρχες μόνο, αλλά όλο τον Κλήρο- για να υπηρετήσουμε τον ίδιο Λαό. Έχουμε λοιπόν δυνατότητες να έχουμε διακριτούς ρόλους.

– Υπάρχουν κέντρα λοιπόν που θέλουν τη διάλυση του Ελληνισμού. Το τραγικό είναι ότι υπηρετούμε αυτά τα κέντρα… (σ.σ. υπονοώντας σαφώς αλλά και με… κερκυραϊκή διπλωματία την ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος). Αυτό είναι το τραγικό… Πέφτω στα πόδια και παρακαλώ τον Μακαριώτατο να ανακρούσει πρύμναν. Να μην συνεχίσει αυτήν την προσπάθεια. Θα είναι εις βάρος ολοκλήρου του Έθνους…

exapsalmos (https://www.youtube.com/watch?v=sjO8g4MeyI0)

ΑΚΤΙΝΕΣ

http://omothimadon.gr/?p=45418

Μετά από τις αντιδράσεις του πιστού λαού αρχίζουν οι ηγούμενοι των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους να τοποθετούνται...

Όπως αναφέρει pentapostagma.gr, "Δεδομένου ότι δεν μπόρεσαν να πάρουν από τους Αγιορείτες πρόσκληση για επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Άγιον Όρος, οι σύμβουλοί του με πρωτεργάτη τον Κ. Δήμτσα, νέο διοικητή Αγίου Όρους και στενό συνεργάτη του Αρχιεπισκόπου, διέρρευσαν πληροφορίες για δήθεν δηλώσεις Αγιορειτών ότι 'το Άγιον Όρος είναι σπίτι του Έλληνα Πρωθυπουργού' και μπορεί να το επισκεφθεί όποτε θέλει χωρίς πρόσκληση.

Φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι: Στην Ιερά Κοινότητα υπάρχει έντονος προβληματισμός και πολλές αντιδράσεις για την ενδεχόμενη επίσκεψη. Πολλοί Αντιπρόσωποι Ιερών Μονών κατέθεσαν τις αντιρρήσεις τους στη Σύναξη της Ιεράς Κοινότητας. Χαρακτηριστική του κλίματος που επικρατεί είναι η γραπτή γνώμη του αντιπρόσωπου της Μονής Ξηροποτάμου, που γράφει: Πιστεύω ότι η προσεχής επίσκεψις του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα στο Άγιον Όρος δεν τιμά το Περιβόλι της Παναγίας μας. Τους λόγους, τους οποίους θεωρώ ότι γνωρίζει κάθε πιστός προσκυνητής του Αγίου Όρους, θα τους αναφέρω όταν ζητηθή επισήμως η επίσκεψις. Προσωπικώς, δεν σκοπεύω να παραστώ σε ενδεχόμενη υποδοχή του κ. Πρωθυπουργού στον τόπο μας".

Ο.Τ

Μας έστειλε ο Σπύρος Νικ., εκ των "συν αυτώ".

Ανοιχτή επιστολή ενός… "τεμπέλη παπά της επαρχίας"

Αυτόν τον "τεμπέλη" τον γνωρίζω....

Ανάμεσα στους ανθρώπους που αξιώθηκα να γνωρίσω υπηρετώντας στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ι.Μητροπόλεως Δημητριάδος την εποχή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου (όταν ήταν Μητροπολίτης) Χριστόδουλου, ήταν και ο π. Δημήτριος Κατούνης.

Δεν είμαι άξια να πλέξω το εγκώμιό του αλλά νιώθω την ανάγκη να δηλώσω την συγκίνηση και την υπερηφάνειά μου για το γεγονός ότι έχω συναναστραφεί μαζί του.

Διαβάζοντας στο dogma.gr την ανοιχτή του επιστολή (την οποία μεταφέρω εδώ), είπα "ακόμη ένα γνήσιο τέκνο της Εκκλησίας αλλά και του Χριστόδουλου" και υποκρίθηκα πως δεν δάκρυσα...

Έλενα

Ανοιχτή επιστολή ενός… "τεμπέλη παπά της επαρχίας"

 Με μια ανοιχτή επιστολή μεστή νοημάτων, ο Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κατούνης από τη Μητρόπολη Δημητριάδος, εκφράζει την έντονη δυσαρέσκεια του κλήρου για την συμφωνία Πρωθυπουργού – Αρχιεπισκόπου, ξεκινώντας με την… εύγλωττη σύσταση «Είμαι ένας τεμπέλης παπάς της επαρχίας, που πριν από εικοσιοκτώ χρόνια φόρεσα το ράσο ανάξια. Η Πολιτεία με προσέλαβε και με συντηρεί όλ’ αυτά τα χρόνια».

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κατούνης σε μια προσπάθεια να «αποσαφηνίσει» τα αισθήματά του ως προς την ανακοίνωση που θέλει τους κληρικούς να παύουν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι δηλώνει μεταξύ άλλων: «Όταν η αδικία σφίγγει την ύπαρξή σου, νιώθεις βιασμένος. Το «δημοσιοϋπαλληλίκι» για μένα δεν ήταν ντροπή. Ήταν τιμή. Ήταν μία ένδειξη εκτίμησης της Πολιτείας για μένα που δούλευα για ‘κείνη και για τον λαό. Δεν ήταν βόλεμα».

Για να καταλήξει δανειζόμενος τους στίχους γνωστών ασμάτων: «Δόξα τω Θεό, οι δυό τους αποφάσισαν «για μένα χωρίς εμένα» βεβαίως «για το καλό μου» και έτσι ξαφνικά «…ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω», που θα ‘λεγε κι ο φίλος μου από την Αλεξάνδρεια».

«Καθολικής επιστολής Έλληνος Κληρικού το ανάγνωσμα», υπογράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κατούνης, της Μητρόπολης Δημητριάδος.

Αγαπημένα μου αδέλφια εν Χριστώ, χαίρετε!

Όταν η αδικία σφίγγει την ύπαρξή σου, νιώθεις βιασμένος. Χαράζει η σκέψη μου αυτές τις γραμμές και σκέφτομαι πού να τις απευθύνω. Τις απευθύνω λοιπόν προς όλους, σαν μία καθολική επιστολή, σαν τις επτά που έχουμε στην Καινή μας Διαθήκη προς ωφέλεια και οικοδομή.

Να συστηθώ. Είμαι ένας τεμπέλης παπάς της επαρχίας, που πριν από εικοσιοκτώ χρόνια φόρεσα το ράσο ανάξια. Η Πολιτεία με προσέλαβε και με συντηρεί όλ’ αυτά τα χρόνια. Σήμερα ξαφνικά και απροειδοποίητα, χωρίς λόγο και αιτία, με απολύει. Είμαι και ανόητος, διότι επενδύοντας στην πρόσληψή μου αυτή, έκανα μία μεγάλη οικογένεια, πήρα ένα διαμέρισμα για να τη βάλω μέσα, ένα αυτοκίνητο για να τη μετακινώ και ένα δάνειο τριάντα ετών για να ανταποκριθώ σ’ ὀλ’ αυτά. Οι πιο μεγάλοι και μυαλωμένοι με συμβούλεψαν να το κάνω, γιατί, λέει, ο μισθός μου ήταν μία διασφάλιση.

Σήμερα λοιπόν, που ηλικιακά βρίσκομαι «στου δρόμου τα μισά», υπερβαίνοντας σιγά σιγά τα πενήντα, ξυπνώ μία ημέρα και βλέπω το φυσικό μου προστάτη, τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, να συγχαίρει τον κ. Πρωθυπουργό, διότι με απέλυσε. Βλέπω τον πνευματικό πατέρα και Προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας να ευχαριστεί την κοσμική εξουσία, διότι εμένα και μερικές άλλες χιλιάδες συναδέλφους μας, μαζί με τις οικογένειές μας, μάς αφήνει μετέωρους στις αποφάσεις και στις διαθέσεις των πολιτικών της κάθε εποχής. Μάλλον δεν ήταν αρκετό ότι τα οκτώ χρόνια της κρίσεως συμπαραστάθηκα στους ανθρώπους υποφέροντας μαζί τους, ταΐζοντάς τους από το συσσίτιο της ενορίας μου, πληρώνοντας τους λογαριασμούς τους, εξαντλώντας κάθε γνωριμία μου για να έχουν φάρμακα και περίθαλψη. Έγινα ο πιο φτωχός απ’ τους φτωχούς, αφού ο μισθός μου κατέστη ο χαμηλότερος του δημοσίου τομέα. Ζητιάνεψα για το χατίρι τους πολλές φορές. Σταμάτησα τα έργα του Ναού, για να γίνουν τα έργα της αγάπης και της φιλανθρωπίας. Μοιραστήκαμε όλοι μαζί το πιάτο, το ζεστό φαῒ, το δάκρυ της απόγνωσης, το χαμόγελο της παρηγοριάς, την αγκαλιά της αλληλοστήριξης… Συμπορευθήκαμε και συλλειτουργήσαμε με το Δεσπότη μας αρχηγό, κι όλοι μαζί ενωμένοι στη μεγάλη Εκκλησιά της υπομονής. Πήγαμε μπροστά. Δεν διχαστήκαμε. Ένιωσα ένα σώμα με όλους, ένας λαός κοινός, αγαπημένος, γιατί κι εμείς κομμάτι αυτού του λαού είμαστε. Τώρα ελπίζαμε πως θα ξεφύγουμε επιτέλους. Ελπίζαμε σ’ ένα φως. Ελπίδα, σαν όνειρο παιδικό, απραγματοποίητο ακόμη.

Σκέπτομαι τώρα πια, πως μάλλον έχουν δίκιο∙ δεν άξιζα την ιδιότητά μου ως δημοσίου υπαλλήλου και έπρεπε να απολυθώ. Σκέφτομαι πως η πνευματική εργασία που κατέβαλα όλ’ αυτά τα χρόνια, τα κείμενα που παρήγαγα, η διδασκαλία που απηύθυνα, οι κατασκηνώσεις τα καλοκαίρια που έστησα, η νεότητα που συναναστράφηκα, οι τέχνες που καλλιέργησα, οι οικογένειες που επανένωσα, οι γάμοι που ευλόγησα, οι βαπτίσεις που χάρηκα, οι ψυχές που ξεκούρασα στην εξομολόγηση, οι οικογένειες που παρηγόρησα στο πένθος, οι χαρές που πολλαπλασίασα με τις ευχές μου, οι άνθρωποι που ενθάρρυνα με τις προτροπές μου, το περιβάλλον που βοήθησα με τις ευαισθησίες μου και πολλά ακόμη, που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγουν λόγω σύγχυσης, δεν μετράνε!

Το «δημοσιοϋπαλληλίκι» για μένα δεν ήταν ντροπή. Ήταν τιμή. Ήταν μία ένδειξη εκτίμησης της Πολιτείας για μένα που δούλευα για ‘κείνη και για τον λαό. Δεν ήταν βόλεμα. Ήταν μία μικρή ανάπαυση για να μην «διακονώ τραπέζας», αλλά να είμαι ανέμελος στην επίδοση των πνευματικών καθηκόντων και της διακονίας μου. Φαίνεται όμως πως οι κεφαλές του Κράτους και της Εκκλησίας δεν συμφωνούν μαζί μου. Εκείνοι αποφάσισαν πως από εδώ και πέρα πρέπει να έχω μέριμνα για το βιοπορισμό των παιδιών μου, για την αποπληρωμή των δόσεων, για την ικανοποίηση των ατελείωτων λογαριασμών, για την τακτοποίηση των φορολογικών μου υποχρεώσεων. Έτσι ο ένας θα δώσει τη θέση μου σε κάποιον άλλον, που θα τον προσλάβει τώρα, για να με κάνει μισητό και αντιπαθητικό απέναντι στην κοινωνία, επειδή του έτρωγα τη θέση τόσα χρόνια, και ο άλλος θα με παρηγορήσει με λόγια πατρικά και όμορφα, που ακούγονται απόλυτα ψεύτικα, όταν δεν τα νιώθουμε εμείς οι κληρικοί…

Δόξα τω Θεώ, οι δυό τους αποφάσισαν «για μένα χωρίς εμένα» βεβαίως «για το καλό μου» και έτσι ξαφνικά «…ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω», που θα ‘λεγε κι ο φίλος μου από την Αλεξάνδρεια. Έτσι η Ελλάδα μπορεί πλέον να χαρεί, διότι απαλλάχθηκε από τους χαραμοφάηδες που την άρμεγαν τόσα χρόνια και τώρα πλέον λαμπρά θα τραβήξει το δρόμο της προόδου και της ευημερίας!  Καλή πορεία.

Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κατούνης, από τον όμορφο Βόλο.

ΕΛΕΝΑ

"Ονομάζομαι Στέφανος Αναγνωστόπουλος του Κωνσταντίνου, είμαι συνταξιούχος έγγαμος ιερεύς, 88 ετών, πατέρας 7 παιδιών, έχω 18 εγγόνια και 19 δισέγγονα...Είδα και άκουσα με πολλή προσοχή τις ανακοινώσεις του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου.."

Μια υϊκή Διαμαρτυρία...

Ονομάζομαι Στέφανος Αναγνωστόπουλος του Κωνσταντίνου, είμαι συνταξιούχος έγγαμος ιερεύς, 88 ετών, πατέρας 7 παιδιών, έχω 18 εγγόνια και 19 δισέγγονα.

Αν και ελάχιστος εν μέσω αξίων συμπρεσβυτέρων μου, σάς είμαι λίγο ή καθόλου γνωστός. 

Είμαι ο συγγραφέας του βιβλίου «Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία», 10.800 αντίτυπα του οποίου απέστειλα δωρεάν εις όλες τις Μητροπόλεις της Ελλάδος, Κρήτης και Δωδεκανήσου, με έξοδα μεταφοράς δικά μου, προς διάθεση στους προσφιλείς μου ιερείς.
Είδα και άκουσα με πολλή προσοχή τις ανακοινώσεις του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου, τρόμος δε και φόβος με κατέλαβε για το μέλλον των συναδέλφων μου συμπρεσβυτέρων σχετικά με το θέμα το μισθολογικό.

Ο κλήρος έδωσε αίμα για την ελευθερία της πατρίδος μας από το 1821 έως το πρόσφατο παρελθόν. Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών κυρός Διονύσιος συνέγραψε βιβλίο με αναφορά σε περισσότερους από 300 ιερείς που εσφάγησαν από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους κατακτητές, και ιδιαιτέρως σε αυτούς που θανατώθηκαν στον εμφύλιο αλληλοσφαγμό! 

Μη παραλείποντας βεβαίως και τους Αρχιερείς και ιερείς που θανατώθηκαν στην Μικρασιατική καταστροφή!

Άγιοι Μητροπολίτες της Ελλάδος,
Έχετε ως πρώτον αξίωμα το Αρχιερατικόν, δηλαδή το πατρικό. Πρώτα είσθε Πατέρες και κατόπιν διοικητές (Βασιλικόν αξίωμα).
Για αυτό σας θερμοπαρακαλώ υποστηρίξατε τους ιερείς σας!
Καλέστε τους σε συνάξεις και συνομιλήστε μαζί τους ως αγαθοί Πατέρες για την αντιμετώπιση του δημιουργηθέντος προβλήματος. Σταθείτε στο πλάι τους ως καλοί και άξιοι ποιμένες και συμπορευτείτε στα δίκαια αιτήματά τους!
Ως εκ της θέσεώς σας και με το Αρχιερατικόν Σας αξίωμα συντάξετε κείμενα διαμαρτυρίας μόνον όσον αφορά το μισθολογικό. 

Δεν είμεθα δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά Λειτουργοί του Υψίστου! 

Το Ελληνικό Κράτος έχει την υποχρέωση να μισθοδοτεί τους ιερείς διότι η Εκκλησία παντοιοτρόπως συνέβαλε για την ελευθερία της Πατρίδος μας. 

Τα υπόλοιπα που αφορούν στη διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας θα γίνουν αντικείμενο μελέτης από οικονομολόγους και ειδικούς του Εκκλησιαστικού Δικαίου.

Αδελφοί μου συμπρεβύτεροι,
Είσθε 10.000 ιερείς, υψώστε από τους άμβωνες των Ναών σας φωνή διαμαρτυρίας! 

Ως Εκκλησία και ενωμένοι ως ΕΝΑΣ εφημέριος έχουμε φοβερή δύναμη. 

Έχουμε την Προσευχή με την Θεία Λειτουργία, έχουμε τη νηστεία στο κατά δύναμη! 

Και τρίτον, έχουμε την μάχαιρα του Πνεύματος «ο εστί ρήμα Θεού», δηλαδή τον λόγον Του, το κήρυγμα, τη φωνή μας που θα ακουστεί ως βροντή!

Άγιοι Μητροπολίτες,
Πάρτε θέση ως καλοί ποιμένες για τα πρόβατά σας, που είναι οι ιερείς σας. 

Δύναμη έχετε! 

Κτυπήστε πένθιμα τις καμπάνες! 

Η επιδότηση των 200.000.000 ευρώ για την ίδρυση Ειδικού Ταμείου είναι πυροτέχνημα! 

Και τούτο διότι, ανά πάσαν στιγμή η επομένη κυβέρνηση μειώνει το επιδοτούμενο αυτό ποσό ή και το καταργεί! 

Πρέπει να δώσουμε βάση στα λόγια των πολιτικών; 

Αν ψηφιστούν τώρα σχετικοί νόμοι, θα καταστεί δύσκολο ή και αδύνατο να αλλάξουν ή να μεταρρυθμιστούν από άλλες κυβερνήσεις! 

Δεν δύναμαι να υποθέσω ότι είναι δυνατόν να εμπιστευθείτε «καλή τη πίστει» το μέλλον της μισθοδοσίας των ιερέων σας, στις δίγλωσσες διαβεβαιώσεις των πολιτικών, των δεδηλωμένων αθέων αλλά και των θρησκειοκάπηλων τοιούτων! Δυστυχώς, όλοι είναι εναντίον μας!

Αδελφοί μου, Πατέρες μου, συλλειτουργοί μου,
Εξεγερθείτε και διαμαρτυρηθείτε ειρηνικά συντάσσοντας υπομνήματα, πριν να είναι πολύ αργά!

Ευχαριστώ που με ακούσατε.
Ζητώ την ευχή όλων σας, ώστε να τύχω και εγώ
της καλής απολογίας ενώπιον του Αγίου Θεού.

Ασπάζομαι την δεξιά Σας.

Πρωτοπρεσβύτερος Στέφανος Αναγνωστόπουλος

(από την φίλη Σοφία Ορφανίδου)



ΥΓ. "αμφ." & των συν αυτώ:

Όταν ένας Ιερέας του πνευματικού αναστήματος του π.Στεφάνου, (πνευματικό παιδί του Γερ. Εφραίμ της Αριζόνα και "εγγόνι" του π. Ιωσήφ του Ησυχαστή) ο οποίος, βαδίζοντας στα 88 του χρόνια, ενώ δεν έχει να κερδίσει το παραμικρό για τον εαυτό του, εντούτοις νιώθει την ανάγκη να γράψει μια επιστολή διαμαρτυρίας για την τελευταία, έστω ανεπίσημη, συμφωνία Αρχιεπισκόπου και Πρωθυπουργού...

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο σοβαρά είναι πλέον τα πράγματα...