Ας ξεκινήσουμε με μερικές παρατηρήσεις:
♦ Ανέκαθεν ίσχυε και ισχύει το Θουκυδίδειο δόγμα «προχωρείς όσο σου επιτρέπει η δύναμή σου και υποχωρείς όσο σου επιβάλλει η αδυναμία σου».
♦ Ένας πόλεμος τελειώνει είτε με τη συντριπτική ήττα ενός εκ των αντιπάλων, είτε με συμβιβασμό όταν και οι δύο αντίπαλοι αδυνατούν να επιτύχουν τους βασικούς τους στόχους, είτε με αναίρεση των βασικών αιτίων που προκάλεσαν την αναμέτρηση.
Αρχίζοντας από το τελευταίο, στο ρωσσο-δυτικό μέτωπο στην Ουκρανία δεν μπορεί να υπάρξει αναίρεση των βασικών αιτίων, αφού αυτά έχουν να κάνουν με πόρους και πλουτοπαραγωγικές πηγές απόλυτα αναγκαίες για τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας της δύσης στον παγκόσμιο καταμερισμό. Αυτό αφορά ειδικότερα και κυρίως στις τέως αποικιοκρατικές δυνάμεις της Ευρώπης, οι οποίες, χωρίς δικούς τους πόρους, αναπολούν τα περασμένα μεγαλεία, ενώ συνθλίβονται μεταξύ του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και του αναδυόμενου κόσμου της ανατολής και του νότου.
